စိတ်စွမ်းအား မြင့်တက်ခြင်း

ဂူအတွင်း၌ ချန်ဖေးသည် ဆေးမြစ်အမျိုးမျိုးကို ကြိတ်ချေ၍ ဆေးရည်ကို ဂရုတစိုက် ဖော်စပ်နေ၏။

နှစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ပြီး ချန်ဖေးသည် ဆေးမြစ်များ ရောစပ်ခြင်း အပေါ် အာရုံစိုက်နေသည်။ ကံကောင်းစွာပင် ရက်အနည်းငယ် စမ်းသပ်ပြီးနောက် ချန်ဖေးတွင် ပြီးပြည့်စုံသော ဆေးဖော်စပ်နည်းတစ်ခု ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

လိုအပ်သော ဆေးမြစ်များကိုလည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် ဆေးမြစ်များ အမှန်တကယ် ပေါများလှသည်ဟုသာ ဆိုရပေမည်။ သေချာ ရှာဖွေပါက အကျိုးအမြတ် ရိတ်သိမ်းနိုင်ပေသည်။

ကောလင်းရှန်းသည် ချန်ဖေး၏ နည်းစနစ်ကို ဘေးမှ ကြည့်နေပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထား စောင့်ကြပ်နေသည်။

“ရပြီ...”

နောက်ဆုံး ပါဝင်ပစ္စည်းကို ထည့်လိုက်သည်နှင့် ချန်ဖေး၏ လက်ထဲတွင် ဆေးခွက်တစ်ခွက် ပေါ်လာသည်။ အနံ့သည် အနည်းငယ် စူးရှပြီး အရောင်မှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသော်လည်း ချန်ဖေး၏ မျက်နှာတွင် ယုံကြည်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“နောက်ကျရင် ဘာလုပ်ကြမလဲ...”

ကောလင်းရှန်း၏ အမူအရာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ အခွင့်အရေး ရလျှင် ကောလင်းရှန်း သဘာဝကျကျပင် ကြာစေ့ကို မျိုချချင်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စိတ်စွမ်းအားကို တိုက်ရိုက် အားဖြည့်ပေးနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

ချန်ဖေး၏ ယုံကြည်မှုရှိသော အမူအရာကို ကြည့်ပြီး ကောလင်းရှန်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ ချန်ဖေးသည် သူ မယုံကြည်သော ကိစ္စများကို လုပ်လေ့လုပ်ထ မရှိပေ။

“ငါ ခဏနေရင် ကြာစေ့နဲ့ ကြာရွက်ကို အထဲ ပစ်ထည့်လိုက်မယ်... လှုပ်ရှားမှု အချို့ ရှိကောင်း ရှိနိုင်တယ်... တုံ့ပြန်မှု ပြီးဆုံးသွားတဲ့ အခါ ငါတို့ ကြာစေ့ကို မျိုချလို့ ရပြီ...”

ချန်ဖေး ပြောရင်း ရင်ဘတ်ထဲမှ နှလုံးသား ပုတီးစေ့ အပိုင်းအစကို ထုတ်ယူပြီး ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ ဘေးတွင် ထားလိုက်သည်။

ကြာစေ့များနှင့် ကြာရွက်များသည် အိပ်မက်ကြာပန်း နှင့် ဆက်နွယ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ယခု ဆယ်မိုင်ကျော် ကွာဝေးနေပြီ ဖြစ်ရာ အချင်းချင်း အပြန်အလှန် သက်ရောက်မှု ရှိရန် ခက်ခဲသည်။ ချန်ဖေး ပုတီးစေ့ အပိုင်းအစ အတွက် စိုးရိမ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကြိုတင်ကာကွယ်မှု သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ကြာစေ့များနှင့် ကြာရွက်များ တုန်ခါသွားသော်လည်း မရွေ့လျားကြပေ။

ချန်ဖေး ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကြာစေ့များနှင့် ကြာရွက်များ အားလုံးကို ဆေးရည်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

“ကျွီ...”

ရုတ်တရက် စူးရှသော အော်မြည်သံ တစ်ခု ပန်းကန်လုံးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်း၏ နားစည်များကို ထိုးဖောက်သွားသည်။ ကြာစေ့နှင့် ကြာရွက်များ ခုန်ထွက်မသွားစေရန် ချန်ဖေးသည် ကျောက်ခွက်ကို လက်ဖြင့် အလျင်အမြန် အုပ်လိုက်ရ၏။

အော်မြည်သံများသည် အသက်ရှူချိန် တစ်ကြိမ်အောက်သာ ကြာမြင့်ပြီး ငြိမ်သက်သွားသည်။ သို့သော် ချန်ဖေး လက်မဖယ်ဘဲ ဆက်လက် ဖုံးအုပ်ထားလိုက်သည်။ ၁၅ မိနစ် ကုန်ဆုံးပြီး ပန်းကန်လုံးထဲတွင် အခြား လှုပ်ရှားမှု မရှိတော့မှသာ ချန်ဖေး လက်ကို ဖယ်လိုက်သည်။

မူလက မြစိမ်းရောင် ဆေးရည်သည် အချိန်တစ်ခု အတွင်း များစွာ ကြည်လင်သွားခဲ့သည်။ ကြာစေ့များနှင့် ကြာရွက်များ ပန်းကန်လုံး အောက်ခြေတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေသည်ကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။

“အခု စားလို့ ရပြီလား...”

စောစောက အော်မြည်သံသည် အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသဖြင့် ကောလင်းရှန်း တွန့်ဆုတ်စွာ မေးလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ သက်သက်သာ ဖြစ်သော်လည်း ယခု အလွန် ပုံမှန် မဟုတ် ဖြစ်နေသဖြင့် ကောလင်းရှန်း သတိထားနေမိသည်။

“ကောင်းပြီ... ငါ အရင် စားမယ်...”

ချန်ဖေး ပြောရင်း ကြေမွလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ကြာစေ့ကို ပန်းကန်လုံးထဲမှ ယူပြီး မျိုချလိုက်သည်။

ကောလင်းရှန်းနှင့် ယှဉ်လျှင် ချန်ဖေးသည် ကြာစေ့ကို မျိုချရန် ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိသည်။ ဆေးဖော်စပ်နည်းကို ယုံကြည်ခြင်း အပြင် သူသည် နဂါးဆင် နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ် နှင့် ဝိညာဉ်မူလ ကျင့်စဉ် တို့ကိုလည်း ယုံကြည်မှု ရှိသည်။

ဝိညာဉ်မူလ ကျင့်စဉ် သည် အိပ်မက်ကြာပန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစစ်အမှန်ကြောင့် ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရသော်လည်း ယခုလောက် အခြေအနေ မဆိုးရွားပေ။

ကြာစေ့ ပါးစပ်ထဲ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ အရသာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသော်လည်း အထိအတွေ့မှလွဲ၍ အခြား ထူးခြားမှု မရှိပေ။

အချိန်ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ ကြာစေ့ ချေဖျက်ခံလိုက်ရကြောင်း ချန်ဖေး ခံစားလိုက်ရသည်။ အေးမြသော ခံစားမှု တစ်ခုသည် ချန်ဖေး၏ အသိစိတ် ပင်လယ် တစ်ခုလုံးသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပျံ့နှံ့သွား၏။

လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသကဲ့သို့ ခံစားရသော်လည်း တကယ်တမ်း မူးဝေသွားစေခြင်း မရှိပေ။

တစ်ဝက်နိုး တစ်ဝက်မူး ခံစားချက်သည် ချန်ဖေး၏ အာရုံများကို ပြည့်နှက်သွားစေသည်။ အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခု ကြာပြီးနောက် ချန်ဖေး အနည်းငယ် နိုးလာ၏။

အိပ်မက်တစ်ခုမှ နိုးလာသကဲ့သို့၊ ချိုမြိန်သော အိပ်စက်ခြင်းမှ နိုးလာသကဲ့သို့၊ ချန်ဖေးသည် သူ၏ စိတ်အာရုံ အလွန် ကြည်လင်ပြီး သွက်လက်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝိညာဉ်မူလ ကျင့်စဉ် သည် အလွန် တက်ကြွနေသည်။ အန္တရာယ် ရှိသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ လှုံ့ဆော်ခံရပြီး မသိစိတ်မှ လည်ပတ်ချင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ဂျူနီယာ ညီလေး... အဆင်ပြေရဲ့လား...” ချန်ဖေး မျက်လုံးဖွင့်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကောလင်းရှန်း စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

“ငါ မျက်လုံးမှိတ်ထားတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ...” ချန်ဖေး ပြုံးလျက် မေးလိုက်၏။

“၁၅ မိနစ်တောင် မပြည့်သေးဘူး...” ကောလင်းရှန်း ခဏတာ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ငါက တစ်ရက်နဲ့ တစ်ညလောက် အိပ်ပျော်သွားသလို ခံစားရတယ်...”

ချန်ဖေးက လက်ထဲမှ ကျောက်ခွက်ကို ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကြာစေ့က ပြဿနာ မရှိပါဘူး...”

“ကောင်းတယ်...”

ကောလင်းရှန်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ ပြဿနာ မရှိဟု ချန်ဖေး ပြောမှတော့ ကောလင်းရှန်း သံသယ ဝင်မည် မဟုတ်ပေ။ လက်လှမ်းလိုက်ပြီး ကျောက်ခွက်ထဲမှ ကြာစေ့တစ်စေ့ကို ယူကာ မျိုချလိုက်သည်။

ထူးဆန်းသော အရသာကြောင့် ကောလင်းရှန်းသည် ရေကန်ထဲမှ မြင်ကွင်းကို အလိုအလျောက် ပြန်လည် သတိရလိုက်မိသည်။ သို့သော် မကြာမီ လွင့်မျောနေသော ခံစားချက် တစ်ခု ကောလင်းရှန်း၏ နှလုံးသားကို ရိုက်ခတ်လာပြီး သူ မနှစ်မြှုပ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

၁၅ မိနစ် မပြည့်မီ ကောလင်းရှန်းလည်း နိုးလာသည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအား တိုးတက်လာမှုကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနိုင်ပြီး မျက်နှာပေါ်မှ ပျော်ရွှင်မှုကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ပေ။

ကောလင်းရှန်း အနားယူနေစဉ် ချန်ဖေး ဒုတိယမြောက် ကြာစေ့ကို ယူပြီး ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။ တစ်ဝက်အိပ် တစ်ဝက်နိုး ခံစားချက် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြန်သည်။ ဝိညာဉ်မူလ ကျင့်စဉ် သည် တိုးပွားလာသော စိတ်စွမ်းအားကို ချန်ဖေး စုပ်ယူနိုင်စေရန် လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေသည်။

တစ်နာရီ ကြာပြီးနောက် ကောလင်းရှန်းသည် သူ၏ ကြာစေ့ သုံးစေ့စလုံးကို စားသုံးပြီးသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဂူအပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွားပြီး ချန်ဖေး အတွက် စောင့်ကြပ်ပေးလိုက်၏။

ကောလင်းရှန်း၏ စိတ်နေသဘောထားကို သိသောကြောင့် ချန်ဖေးသည် သူ့ဝေစုထဲမှ ကြာစေ့ တစ်စေ့ကို ကောလင်းရှန်းအား ပေးမည်ဟု မပြောခဲ့ပေ။ သူသည် နောက်ထပ် ကြာစေ့ တစ်စေ့ကို ဘယ်သောအခါမှ တောင်းဆိုမည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ချန်ဖေး တကယ် ထုတ်ပြောလိုက်လျှင် ကောလင်းရှန်း မနှစ်မြို့ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ချန်ဖေး ကျန်ရှိသော ကြာစေ့များနှင့် ကြာရွက်များကို မျိုချလိုက်သည်။

သာမန် အိပ်မက်ကြာပန်း များသည် ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး သိပ်မဖြစ်စေပေ။ စိတ်စွမ်းအားကို တဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးတက်စေသည်။

ဤ ဗီဇပြောင်း အိပ်မက်ကြာပန်း ၏ ဆေးစွမ်းအာနိသင်သည် သံသယ ဝင်စရာ မလိုဘဲ ပိုမို အားကောင်းသော်လည်း ၎င်းတွင် ပါဝင်သော ထူးဆန်းသော အတွေးများကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် ဝိညာဉ်မူလ ကျင့်စဉ် ရှိသော ချန်ဖေး အတွက် စုပ်ယူရန် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး သိပ်မရှိတော့ပေ။

တစ်ရက် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ချန်ဖေးနှင့် ကောလင်းရှန်းသည် သူတို့၏ စိတ်စွမ်းအား တိုးတက်မှုကို အပြည့်အဝ တည်ငြိမ်စေခဲ့သည်။

ချန်ဖေးသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စိတ်စွမ်းအားကို ခန့်မှန်းကြည့်လိုက်၏။ မစားသုံးမီ အချိန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ၃၀% ခန့် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အလွန် သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှု ဖြစ်ပြီး ချန်ဖေး၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် အနည်းငယ် ကျော်လွန်နေသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရသော် ချန်ဖေး၏ လက်ရှိ စိတ်စွမ်းအားသည် စိတ်စွမ်းအား ကျင့်စဉ် မကျင့်ကြံသော အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင်များကို ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ စိတ်နှင့် နှလုံးသား ကျင့်စဉ် ကျင့်ကြံသူများ အနေဖြင့်မူ မည်သူ ပိုသန်မာသည်ကို သိရှိရန် ယှဉ်ပြိုင်ကြည့်မှ ရပေမည်။

ဤသည်မှာ အိပ်မက်ကြာပန်း ၏ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အပွင့်လိုက် စားသုံးနိုင်ခဲ့လျှင် ချန်ဖေး၏ စိတ်စွမ်းအား နှစ်ဆ တိုးတက်လာပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

အိပ်မက်ကြာပန်း သည် အလွန် စွမ်းအားကြီးမားပြီး ၎င်း၏ စိတ်စွမ်းအားသည် ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။ လူအင်အား များပြားခြင်းသည် ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ မဟုတ်လျှင် အိပ်မက်ကြာပန်း ရှေ့တွင် အဓိပ္ပာယ် များစွာ မရှိပေ။

ဒွာရများနှင့် သက်စောင့်စွမ်းအား တို့၏ အားဖြည့်ပေးမှုကို ခံရပြီးနောက် ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်၏ စိတ်စွမ်းအားသည် အရည်အသွေးရော ပမာဏပါ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင်ထက် များစွာ သာလွန်သည်။

အိပ်မက်ကြာပန်း နှင့် ယှဉ်လျှင် ပမာဏ အားဖြင့် လျော့နည်းနိုင်သော်လည်း အရည်အသွေး အားဖြင့် များစွာ သာလွန်သည်။ အိပ်မက်ကြာပန်း သည် ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးကို မထိခိုက်စေနိုင်ပေ။

အိပ်မက်ကြာပန်း ၏ စိတ်စွမ်းအားက သင့်ကို မထိခိုက်စေနိုင်သောအခါ ၎င်းသည် ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။

ချန်ဖေး ကဲ့သို့သော လူများ အတွက်မူ သူတို့ မြင်နေရသည်မှာ အစစ်လား အတုလား ဆိုသည်ကိုပင် မခွဲခြားနိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် အိပ်မက်ကြာပန်း ၏ လွှမ်းမိုးမှုမှ မလွတ်မြောက်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အိပ်မက်ကြာပန်း ကို ခူးယူရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သော အိပ်မက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးသာ ဤ ဗီဇပြောင်း အိပ်မက်ကြာပန်း ကို မြင်တွေ့ခဲ့လျှင် သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှုကို ခံရပေလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ရှိသူများ အတွက် ကြီးမားသော အထောက်အကူ ဖြစ်သည်။

“ဂျူနီယာ ညီလေး... ငါတို့ နောက်ထပ် ဘယ်သွားကြမလဲ...” ကောလင်းရှန်းသည် လန်းဆန်းနေပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပနေ၏။ ဤသည်မှာ သူ၏ စိတ်စွမ်းအား ရုတ်တရက် တိုးတက်လာခြင်း၏ ပြင်ပ လက္ခဏာပင်။

“ငါတို့...”

ချန်ဖေး၏ စကားများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ့နားရွက်များ လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအား တိုးတက်လာမှုသည် သူ၏ အာရုံငါးပါး တိုးတက်မှု အပိုင်းတွင်လည်း အလွန် သိသာထင်ရှားသည်။ ဤအချိန်၌ ချန်ဖေး၏ အာရုံခံစားမှုသည် ဖျော့တော့သော အသံအချို့ကို ကြားလိုက်ရသည်။

ကောလင်းရှန်းသည် ချန်ဖေး၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်၏။ သို့သော် ချန်ဖေးနှင့် ယှဉ်လျှင် ကောလင်းရှန်းသည် ပုံမှန် မဟုတ်သော အရာတစ်ခု၊ အန္တရာယ် နီးကပ်လာသော အရိပ်အယောင်ကိုသာ ခံစားနိုင်သည်။

ချန်ဖေး၏ ပုံရိပ် ဖြတ်ခနဲ လက်သွားပြီး ဂူအပြင်ဘက်ရှိ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ မြင့်မားသော နေရာမှ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

နူးညံ့သော လေညင်း တိုက်ခတ်လာသဖြင့် ချန်ဖေး၏ ဆံပင်များ နောက်သို့ လွင့်ပါသွားသည်။ ချန်ဖေးသည် ဘယ်လက်ဖြင့် လေးကို ကိုင်ထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်၏။

ကောလင်းရှန်းသည် ချန်ဖေး၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာပြီး လေးသမားကို ကာကွယ်ပေးနေသော စစ်သည်တော် တစ်ဦးကဲ့သို့ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဓားကျယ်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

“တောထဲမှာ မစောင့်တော့ဘဲ... ဒီရက်ပိုင်း အပြင်ထွက်ပြေးလာကြတာလား...”

ချန်ဖေး လက်ထဲမှ လေးနှင့် မြှား ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မီတာ ဒါဇင်အနည်းငယ် အကွာရှိ မြက်ခင်းထဲသို့ ပစ်ဝင်သွားသည်။

စူးရှသော လေတိုးသံနှင့် အတူ မြှား၏ အားအဟုန် ပေါက်ကွဲသွားပြီး မြက်ခင်းထဲတွင် ကြီးမားသော အပေါက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ပုံရိပ်တစ်ခု အလယ်မှ ခုန်ထွက်လာပြီး မရပ်တန့်မီ မီတာ အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်ရ၏။ သူသည် ချန်ဖေးကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းတို့ကွာ...”

ကောလင်းရှန်းသည် ဖူကျောက်ရှင်းကို ကြည့်ပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ယခင်က တောအုပ်ထဲတွင် ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက် ခံခဲ့ရသည်။ ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် တစ်ဖက်လူက သူတို့တံခါးဝသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

“ဘဝမှာ နေရာတိုင်း ပြန်ဆုံတတ်ကြတယ်... မင်းတို့ကို ပြန်တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး...”

ဖူကျောက်ရှင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသော်လည်း မျက်လုံးများတွင် အပြုံးအရိပ်အယောင် မရှိပေ။ ဒီနေ့ သတ္တုပြားက သူ့ဆီမှာ မရှိပေ။ ဖူကျောက်ရှင်းသည် သတ္တုပြား၏ တုန်ခါမှုများကို ဖုံးကွယ်ရန် သူ၏ ကိုယ်ဖော့ပညာတွင် မည်သည့် အားနည်းချက်မျှ ထုတ်ပြစရာ မလိုပေ။

သို့တိုင်အောင် ချန်ဖေး၏ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မြင်တွေ့ခံလိုက်ရဆဲပင်။ ဖူကျောက်ရှင်း မည်သို့ မအံ့သြဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

ချန်ဖေး ဘာမှ မပြောပေ။ လက်ထဲမှ လေးကို လှန်လိုက်ပြီး မြှားငါးစင်း ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ မြက်ခင်းပြင်တွင် အပေါက်ငါးပေါက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြား လူငါးယောက် ထွက်လာရန် ဖိအားပေးခံလိုက်ရသည်။

ကံဆိုးသော တစ်ယောက်သည် ရှောင်တိမ်းရာတွင် အနည်းငယ် နှေးကွေးသွား၏။ သူ၏ ပေါင်ကို မြှားရှပ်ထိသွားပြီး အသားစများ ချက်ချင်း စုတ်ပြတ်သွားသည်။ သူ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်စဉ် သွေးများ နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်သွား၏။

“ဒီရက်ပိုင်း မင်းတို့ တော်တော် ရလိုက်တာပဲ...”

ချန်ဖေးသည် သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက် သယ်ဆောင်ထားသော ကျောက်စိမ်းပြားကို အာရုံခံမိပြီး ဖူကျောက်ရှင်း ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ စောစောက မြှားငါးစင်းသည် ဖူကျောက်ရှင်းနှင့် အခြားသူများကို သတိပေးချက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူတို့ အလွန် ဂုဏ်ယူနေသော ကိုယ်ဖော့ပညာသည် ချန်ဖေး၏ ရှေ့တွင် ဘာမှ မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်ခြင်းပင်။

ကြာစေ့ မစားသုံးမီက ဆိုလျှင် ချန်ဖေးသည် ဤလူများကို ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ရှာဖွေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခု သူ၏ စိတ်စွမ်းအား ၃၀% တိုးတက်လာပြီ ဖြစ်ရာ ယခင်က သူ မလုပ်နိုင်ခဲ့သော အရာများစွာကို ယခု လွယ်ကူစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

“သွားကြစို့...”

ဖူကျောက်ရှင်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် ချန်ဖေးကို ရက်စက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းကာ နောက်ဆုတ်သွား၏။

ခြောက်ယောက် နှစ်ယောက်... အနိုင်ရမည့် အခွင့်အလမ်းမှာ သဘာဝကျကျပင် မြင့်မားသည်။ သို့သော် ဖူကျောက်ရှင်းသည် ချန်ဖေးကို အကဲခတ်၍ မရနိုင်ပေ။ ဤ ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင်သည် အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေပြီး သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်သော အရာများကို အမြဲတမ်း လုပ်ဆောင်တတ်သည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

လျို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် ကျောက်စိမ်းပြားများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ဖူကျောက်ရှင်း အနေဖြင့် ဤနေရာတွင် သူ၏ စွမ်းအင်ကို ဖြုန်းတီးနေစရာ လုံးဝ မလိုပေ။ ရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်က ဆုံးရှုံးမှုနှင့် မကာမိချေ။

သူတို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ကောလင်းရှန်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူတို့ တကယ် တိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင် တိုက်ခိုက်ရင်း နောက်ဆုတ်ရုံသာ တတ်နိုင်ပေမည်။ သို့သော် ချန်ဖေး၏ ကိုယ်ဖော့ပညာ ထူးချွန်သဖြင့် သူတို့ အန္တရာယ် ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

“လျို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ အချိန်က တစ်ဝက်လောက် ကုန်သွားပြီ... ဒီလို ကိစ္စမျိုးတွေက နောက်ပိုင်း ပိုပိုပြီး အဖြစ်များလာတော့မှာ...” ကောလင်းရှန်းက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မိမိကိုယ်ကို သန်မာစေရန် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ရှာဖွေခြင်းသည် အရေးကြီးသည်။ သို့သော် အချိန်နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ပို၍ အရေးကြီးလာသည်။ အစားထိုး အနေဖြင့် အစစ်အမှန် အမွေအနှစ် စမ်းသပ်မှု မစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်ရန် လုံလောက်သော သံပြားများကို စုဆောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ရှေ့ကို မော့ကြည့်လိုက်၏။ အဝေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော ဖူကျောက်ရှင်းနှင့် အခြားသူများသည် လောလောဆယ်တွင် ရူးသွပ်စွာ ပြန်ပြေးလာနေကြသည်။

ချန်ဖေးသည် ဖူကျောက်ရှင်းနှင့် အခြားသူများ၏ နောက်တွင် တောက်ပနေသော အနီရောင် မျက်လုံးများစွာကို မြင်လိုက်ရသည်။

“သတိထား... ငါတို့ ဒီအနီးအနားမှာ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်...”