ပျံလွှားငှက်ကြီး ပုံစံ

“သူတို့နောက်ကို တစ်ယောက်ယောက် လိုက်နေတာလား...” ကောလင်းရှန်းက အဝေးရှိ ဝေဝါးသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ပြီး အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။

“လူသားတွေ အပြင်... မိစ္ဆာကောင်တွေ ဖြစ်မယ့်ပုံပဲ...” အကွာအဝေးက အနည်းငယ် ဝေးနေသဖြင့် ချန်ဖေး သိပ်မသေချာပေ။ သို့သော်လည်း ယခုအချိန်သည် ပွဲကြည့်ရမည့် အချိန် မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ဖူကျောက်ရှင်းနှင့် အခြားသူများ၏ စွမ်းရည်ဖြင့် ဆိုလျှင်ပင် ယခုအချိန်၌ အသက်လု ထွက်ပြေးနေကြရသည်။ ချန်ဖေးတို့ နှစ်ယောက်တည်းနှင့် ပွဲကြည့်ဖို့ အရင်းအနှီး ရှိပါဦးမည်လော။

“ငါတို့လည်း သွားကြစို့...”

ချန်ဖေးက ကောလင်းရှန်း၏ ပခုံးကို ဆွဲလိုက်ပြီး အဝေးသို့ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ပြေးထွက်သွား၏။

“မသွားကြပါနဲ့ဦး... နေပြီး ရန်သူကို အတူတူ တိုက်ခိုက်ကြရအောင်... သူတို့ဆီမှာ ကျောက်စိမ်းပြားတွေ အများကြီး ရှိတယ်... ငါတို့မှာ အခွင့်အရေး ရှိတယ်...”

ဖူကျောက်ရှင်းသည် ချန်ဖေး ထွက်ပြေးသွားသည်ကို အဝေးမှ မြင်လိုက်ရပြီး စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ သို့သော် ဖူကျောက်ရှင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ချန်ဖေး ရပ်မသွားသည့်အပြင် ပို၍ပင် မြန်မြန် ပြေးထွက်သွား၏။ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်း ဖူကျောက်ရှင်း၏ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

“သူက မြန်လိုက်တာ...”

ဖူကျောက်ရှင်း စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ သူ နောက်လှည့်ပြီး သူ့နောက်မှ လူတစ်ဒါဇင်ကျော်ကို ကြည့်လိုက်၏။ ဖူကျောက်ရှင်းသည် သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်များကို သေချာ မမြင်ရပေ။

သို့သော်လည်း အနည်းဆုံး လူငါးယောက်က အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် ရှိနေပြီး ကျန်လူများက ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် ရှိနေလျှင်ပင် သူတို့ကို လွှမ်းမိုးထားရန် လုံလောက်သည်။

လူအရေအတွက် လုံလောက်ရုံ သာမက ဤလူများ၏ နောက်တွင် ယုန်မိစ္ဆာ အချို့လည်း လိုက်ပါလာကြသည်။ ထို ယုန်မိစ္ဆာများသည် ဖူကျောက်ရှင်းကို ဆိုးရွားသော ခံစားချက် ပေးနေ၏။ ဖူကျောက်ရှင်း မသိစိတ်မှ ဝေးဝေးနေချင်မိသည်။

“ဆရာတူ အစ်ကို ဖူ... ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ... အဲဒီလူတွေ ငါတို့နောက် လိုက်နေကြတယ်...” တစ်စုံတစ်ယောက်က အသံနိမ့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ၁၅ မိနစ်နီးပါး ကြာခဲ့ပြီ။ ထိုလူများ မီမလာနိုင်ကြသော်လည်း လက်မလျော့ကြပေ။

“ပျံလွှားငှက်ကြီး ပုံစံ...”

ဖူကျောက်ရှင်း ခဏတာ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ပျံလွှားငှက်ကြီး ပုံစံ သည် လေတစ္ဆေ ကျင့်စဉ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ အရှိန်ကို တိုးမြှင့်ရန် ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ပိုင်းကို အားကိုးရသည်။ သို့သော် နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးများမှာလည်း အလွန် သိသာထင်ရှားသည်။ အသုံးပြုပြီးနောက် သေချာပေါက် မောပန်းနွမ်းနယ်သွားမည် ဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် ၁၀% အောက်သာ ကျန်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤ ပျံလွှားငှက်ကြီး ပုံစံ ကြောင့်ပင် ဖူကျောက်ရှင်းနှင့် အခြားသူများ အတူတကွ သွားလာနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့ ခုခံ၍ မရနိုင်သော အန္တရာယ် တစ်စုံတစ်ရာ ကြုံတွေ့ရလျှင်ပင် ဤ ကိုယ်ဖော့ပညာကို အားကိုးပြီး ထွက်ပြေးနိုင်သည်။

“ကောင်းပြီ...”

ချူကျင်းထိုင်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း နောက်မှ လိုက်လာသူများမှာ ကြောက်စရာ ကောင်းကြောင်း ခံစားမိကြသည်။ လူအရေအတွက် အတော်များများ ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း မည်သူမျှ အသံမထွက်ကြပေ။ သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် သူတို့ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့သည် ကျောက်စိမ်းပြားများနှင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို စိတ်မဝင်စားဘဲ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကိုသာ စိတ်ဝင်စားနေကြသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ တွေးလိုက်ရုံနှင့် ကြက်သီးထစရာ ကောင်းလှသည်။

“မြန်မြန်...”

ဖူကျောက်ရှင်း တညီတညွတ်တည်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ အတွင်းအားများသည် ထူးဆန်းသော နည်းလမ်းဖြင့် လည်ပတ်နေပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်မှ စိမ့်ထွက်လာကာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။

နူးညံ့သော လေညင်း တစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားပြီး ပျံလွှားငှက်ကြီး ပုံစံ ဝေဝါးသော ပုံရိပ်တစ်ခု ဖူကျောက်ရှင်းနှင့် အခြားသူများ၏ အပြင်ဘက်တွင် ပေါ်လာသည်။ နောက်တစ်ခဏ၌ ငှက်ကြီးသည် တောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး ဖူကျောက်ရှင်းနှင့် အခြားသူများသည် ရှိနေသော နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အဝေးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားကြ၏။

“ဟမ်...”

ယွီသောင်ဆန်းသည် ရှေ့မှ လူများ၏ ကိုယ်ဖော့ပညာကို ကြည့်ပြီး သူ၏ သွေးရောင် မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ ကောင်းမွန်တဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာပဲ။ ဒါ ငါ ရှာနေတဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူးလား...။ ငါ့မျိုးနွယ်ဝင်တွေရဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာတွေက အရမ်း နှေးကွေးလွန်းတယ်။

အကယ်၍ ဤ ကိုယ်ဖော့ပညာကို ရယူနိုင်ခဲ့လျှင် လူများစွာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ချန်ဖေးသည် ကောလင်းရှန်းနှင့် အတူ ပြေးလွှားနေစဉ် နောက်ဘက်မှ အော်ရာလှိုင်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ ချန်ဖေး၏ မျက်နှာထား မပြောင်းလဲပေ။ သူသည် ကောလင်းရှန်းကို ခေါ်ပြီး ဘေးသို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်ရာ ဖူကျောက်ရှင်းနှင့် အခြားသူများ ပျံသန်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစည်းခြင်း ကျင့်စဉ်လား... အံ့သြစရာပဲ...” ကောလင်းရှန်း အံ့သြစွာ ပြောလိုက်သည်။ ကျင့်ကြံရန် ခက်ခဲရုံ သာမက အမှန်တကယ် အောင်မြင်ရန် အထူး အခြေအနေများလည်း လိုအပ်သည်။

ချန်ဖေး ဘာမှ မပြောပေ။ ထိုအစား ဖူကျောက်ရှင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဖူကျောက်ရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သိသာထင်ရှားသော သက်စောင့်စွမ်းအား အတက်အကျကို ချန်ဖေး ခံစားနိုင်သည်။ ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ပိုင်းနှင့် အလွန် တူညီသည်။

ဤ ပေါင်းစည်းခြင်း ကျင့်စဉ်၏ အားသာချက်များနှင့် အားနည်းချက်များမှာ သိသာထင်ရှားသည်။ အားသာချက်မှာ သဘာဝကျကျပင် အလွန် လျင်မြန်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြေအနေ တစ်ချို့အောက်တွင် အထူး အသုံးဝင်သည်။

အားနည်းချက်မှာ အကယ်၍ သူတို့ ယခုအချိန်တွင် တိုက်ခိုက်ခံရပါက ရှောင်တိမ်းရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် မည်သည့်အရာမျှ လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် သူတို့၏ အတွင်းအားများ ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ချန်ဖေးသည် သူ၏ အဓိက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ကြမ်းတမ်းသော ဆုံမှတ် အများအပြားကို အာရုံခံနိုင်သည်။

ချန်ဖေး အနေဖြင့် ထိုဆုံမှတ်များကို မြှားတစ်စင်းတည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သေချာသည်မှာ ဖူကျောက်ရှင်းနှင့် အခြားသူများသည် အလွန် လျင်မြန်သောကြောင့် လွယ်ကူသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့် ရှိသူများပင် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ဖမ်းယူရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

“ငါတို့ အင်အားပေါင်းပြီး နောက်က လူတွေကို သတ်လိုက်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ...”

ဖူကျောက်ရှင်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ချန်ဖေးကို လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ သူသည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် တောင်းဆိုမှုကို ထပ်မံ မြှင့်တင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးသည် ဖူကျောက်ရှင်းကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ မင်း ထွက်ပြေးလို့ ရနေပြီပဲ... ဘာလို့ နောက်က လူတွေကို သတ်ချင်နေသေးတာလဲ...။ စောစောက ချန်ဖေး ထိုလူများကို သေချာ မမြင်ရသော်လည်း ဝိညာဉ်မူလ ကျင့်စဉ် ၏ သတိပေးချက်ကြောင့် လှည့်ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုလူများသည် အသေးအဖွဲ မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် ဤမျှ ဝေးကွာသော နေရာမှ တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေကြောင်း အာရုံခံမိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“သူတို့ဆီမှာ ကျောက်စိမ်းပြားတွေ အများကြီး ရှိတယ်... ငါတို့ ခွဲဝေယူဖို့ လုံလောက်တယ်...”

ဖူကျောက်ရှင်း၏ အမူအရာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်။ ဖူကျောက်ရှင်း ထို ကျောက်စိမ်းပြားများကို တကယ် လိုချင်နေခြင်း မဟုတ်သော်လည်း... ဖူကျောက်ရှင်း ခဏတာ ပြေးလွှားပြီးနောက် သူတို့ကို နောက်ဘက်မှ စောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

နှစ်ဖက်ကြား အကွာအဝေးသည် ကီလိုမီတာ အတော်များများ ရှိနေသော်လည်း ပစ်မှတ်ထား ခံရသော ခံစားချက်သည် ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ ပိုမို သိသာထင်ရှားလာသည်။

ထို့ပြင် ဤကဲ့သို့ ပစ်မှတ်ထားခြင်းသည် အလွန် ထူးဆန်းသည်။ ထိုလူများက ဖူကျောက်ရှင်းကို အာရုံခံနိုင်ရုံ သာမက ဖူကျောက်ရှင်း ကလည်း တစ်ဖက်လူကို ဝေဝါးစွာ အာရုံခံမိနေသည်။

၎င်းသည် နှစ်ဖက်စလုံး ပစ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ဖူကျောက်ရှင်း၏ လက်ထဲတွင် မရှိပေ။ ဤ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကြောင့်ပင် ဤမျှ ဝေးကွာသော အကွာအဝေးတွင် ထိရောက်မှု ရှိနေခြင်း ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

“လူ မလောက်ဘူး... တောင်းပန်ပါတယ်...”

ချန်ဖေး တိုက်ရိုက် ငြင်းပယ်လိုက်ပြီး ကောလင်းရှန်းကို ခေါ်ကာ အခြား ဦးတည်ချက် တစ်ခုသို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

ချန်ဖေး၏ အကြောင်းပြချက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် လူနည်းလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့ ဤအတိုင်း ပြန်တိုက်ခိုက်လျှင် အဆုံးသတ်တွင် မည်သူက မည်သူ့ကို သတ်မည်ကို ခန့်မှန်းရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူတို့ဘက်တွင် လူ တစ်ဒါဇင်ကျော် မရှိလျှင် အခွင့်အလမ်း ပိုများမည် မဟုတ်ပေ။

“မင်းတို့ ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်းက လူတစ်စု စုဝေးနေကြတာ ငါ သိတယ်...” ဖူကျောက်ရှင်းက ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ချန်ဖေးနှင့် အခြား နှစ်ယောက်သည် ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်းမှ ဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။ သူတို့ကို တိုက်ရိုက် ရှာဖွေခြင်းထက် ဆက်သွယ်ပြောဆိုခြင်းက ပိုလွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

ချန်ဖေး ခြေလှမ်းရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကောလင်းရှန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ကောလင်းရှန်း အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် အချိန်ထက်ဝက်နီးပါး ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ယခု သူ ကျောက်စိမ်းပြား ကိစ္စကို တကယ် ထည့်သွင်းစဉ်းစားရတော့မည်။

အကယ်၍ သူတို့ ကျောက်စိမ်းပြားများကို လိုချင်လျှင် သတ်ဖြတ်ခြင်းက မလွဲမသွေ ဖြစ်သည်။ နောက်ဘက်တွင် လူတစ်ဒါဇင်ကျော် ရှိသော်လည်း ကျောက်စိမ်းပြား အရေအတွက်သည် အခု ၃၀ နီးပါး ရှိမည်ဟု ခံစားရစေသည်။ အလွန် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းသည်။

အကယ်၍ ဤ ကျောက်စိမ်းပြား အရေအတွက်ကို ရယူနိုင်ခဲ့လျှင် ခွဲဝေယူရပါစေဦး၊ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ တစ်ခု နှစ်ခု ပိုရနိုင်ပေသည်။

ချန်ဖေး၏ ခြေလှမ်းများ အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားသည်။ ဤအရာသည် ထည့်သွင်းစဉ်းစား၍ မရသော ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ပုံရသည်။

“မင်းတို့ ငါ့ကို ဘယ်လို သတ်ရမလဲ ဆိုတာ စဉ်းစားနေကြတာလား...”

အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချန်ဖေးနှင့် အခြားသူများ မထိတ်လန့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူတို့ အာရုံစိုက် ကြည့်လိုက်ရာ သွေးရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ကျက်သရေရှိသော ငှက်တစ်ကောင် အသွင် ပြောင်းလဲပြီး အဝေးမှ သူတို့၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

အသား မရှိ၊ မျက်နှာ အသွင်အပြင် မရှိ။ သွေးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အရိပ်တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

သူ စကားပြောလိုက်စဉ် သွေးရောင် အရိပ်သည် ယွီသောင်ဆန်း၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန် အဖြစ် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဖူကျောက်ရှင်းသည် သူတို့ကို ပစ်မှတ်ထားနေသော အော်ရာ ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ဒါ ဘယ်လို ကျင့်စဉ်မျိုးလဲ...။ ဒီလောက် ဝေးကွာတဲ့ အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လာနိုင်တာလား...။

“သတ်ကြ...”

ဖူကျောက်ရှင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဒီလူက အရမ်း မောက်မာလွန်းတယ်။ သူတို့ရှေ့မှာ ဒီလို ပေါ်လာရဲတယ်ပေါ့...။

ပျံလွှားငှက်ကြီး ပုံစံ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ဖူကျောက်ရှင်းနှင့် အခြားသူများသည် ယွီသောင်ဆန်းကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြ၏။ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး လေဓားသွားများ အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ယွီသောင်ဆန်းကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ချန်ဖေးသည် ဝိုင်းရံခံနေရသော ယွီသောင်ဆန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ ဤလူကို ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ချန်ဖေး ခဏတာ ပြန်စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ဤသူသည် ကျူဟုန် အသီးပင် ရှေ့တွင် ကွမ်းတင်းပေါင်၏ ဘေးနား၌ ရပ်နေခဲ့သော သူဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိသွားသည်။ သို့သော် ဤလူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် သူ့ကဲ့သို့ပင် ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်၌သာ ရှိကြောင်း ချန်ဖေး ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေသည်။

ရက်အနည်းငယ် အတွင်း သူသည် အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ် အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်သွားပြီလား...။ ဘယ်လို ဝိညာဉ်ပစ္စည်းမျိုးက ဒီလို အာနိသင် ရှိတာလဲ...။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ယခုအချိန်၌ ယွီသောင်ဆန်း ထုတ်ဖော်ပြသနေသော အော်ရာသည် သာမန် သိုင်းပညာရှင်များနှင့် အလွန် ကွာခြားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ လူများကို နှလုံးသား အောက်ခြေမှ မသက်မသာ ခံစားရစေသည်။

ချန်ဖေး အဝေးမှ မြင်ခဲ့ရသည်မှာ ယွီသောင်ဆန်း တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ ထို လူတစ်ဒါဇင်ကျော် အားလုံးတွင် မေ့ပျောက်၍ မရနိုင်သော ထိုကဲ့သို့သော အော်ရာမျိုး ရှိနေကြသည်။

“ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်...”

အသားများ ပြတ်တောက်သွားသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ယွီသောင်ဆန်း လုံးဝ မခုခံပေ။ သူသည် ဓားများကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်အား ဖြတ်သန်းခွင့် ပြုလိုက်သည်။ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကြိုဆိုရန် လက်နှစ်ဖက် ဖွင့်ထားသည်ဟုပင် ပြောနိုင်သည်။

ဖူကျောက်ရှင်းနှင့် အခြားသူများသည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြန့်ကျဲနေပြီး ဓားများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ယွီသောင်ဆန်းကို သတိထား ကြည့်ရှုနေကြသည်။

ယွီသောင်ဆန်း၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အပြုအမူသည် ဖူကျောက်ရှင်းနှင့် အခြားသူများကို အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးသွားစေသည်။ သေဖို့ သက်သက် မိုင်ဆယ်ချီ ဖြတ်ကျော်လာတာလား...။

ဘယ်လိုပဲ ကြည့်ကြည့် အဓိပ္ပာယ် မရှိပေ။

“ဘုန်း...”

ယွီသောင်ဆန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ပြိုကျသွားပြီး အသားစများ အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန့်ကျဲသွားသည်။

ဖူကျောက်ရှင်းနှင့် အခြားသူများ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်များသည် အစကတည်းက မနိမ့်ကျပေ။ ဤ စမ်းသပ်မှုတွင် ပျမ်းမျှအထက် ရှိသည်ဟုပင် ပြောနိုင်သည်။ ယခု လူအများအပြားက လူတစ်ယောက်ကို ဝိုင်းရံထားသော်လည်း သူ မခုခံပေ။ အကယ်၍ အခြား အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်လျှင်လည်း ရလဒ်မှာ အတူတူပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“ဒီလူက ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ...” ချူကျင်းထိုင်က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ဒါက ထူးဆန်းလွန်းတယ်။ အရမ်း ထူးဆန်းလွန်းလို့ လူကို သတ်လိုက်ရပေမယ့် သူတို့ စိုးရိမ်နေတုန်းပဲ။

“ဆုတ်...”

ဖူကျောက်ရှင်း မြေကြီးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ့မျက်နှာထား ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ရူးသွပ်စွာ နောက်ဆုတ်လိုက်၏။ ချူကျင်းထိုင်နှင့် အခြားသူများသည် အချိန်ဆွဲရန် မဝံ့ရဲကြပေ။ ဖူကျောက်ရှင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူတို့လည်း နောက်ဆုတ်လိုက်ကြသည်။

“ဘုန်း...”

မြေကြီးပေါ်ရှိ အသားစများသည် ရုတ်တရက် ရွက်နွယ်အချို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူတို့ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။ သို့သော် ဖူကျောက်ရှင်း၏ သတိပေးချက်ကြောင့် ဤ ရွက်နွယ်များသည် မြေကြီးကိုသာ ဆုပ်ကိုင်မိပြီး အသံအုပ်အုပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မင်း ငါ့ကို ရိုက်တယ်... ဒါကြောင့် ငါ မင်းကို ပြန်ရိုက်လို့ ရပြီ...”

ဖျော့တော့သော အသံတစ်ခု အသားစများထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သွေးများ စီးဆင်းလာပြီး သွေးရောင် အရိပ်တစ်ခု အသားစများထဲမှ ထရပ်လိုက်၏။ မြေကြီးပေါ်ရှိ အသားစများသည် သွေးရောင် အရိပ်ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ စုစည်းလာကြသည်။

“မင်းက လှည့်ကွက်တွေ သုံးနေတာပဲ... သတ်...”

ဖူကျောက်ရှင်း ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လေပြင်းတစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လက်ထဲမှ ဓားသည် သွေးမြူခိုးကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။

အသားနှင့် သွေးများ ပြန်လည် စုစည်းနိုင်မှတော့... အသားနှင့် သွေးများကို ပြာအဖြစ် ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်ပြီး ပြန်ကောင်းနိုင်သေးလား ကြည့်ကြတာပေါ့...။

ဖူကျောက်ရှင်းသည်လည်း ရက်စက်သော လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ အခြားသူများ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး ကြုံတွေ့ရပါက ကြောက်လန့်သွားကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဖူကျောက်ရှင်းသည် အချိန်မီ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ရက်စက်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

“သတ်ကြ...”

ချူကျင်းထိုင်နှင့် အခြားသူများသည် ကြောက်ရွံ့နေကြသော်လည်း သွေးမြူခိုးထဲသို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။ တိုက်ပွဲ စတင်နေပြီ ဖြစ်ရာ အနာဂတ် ပြဿနာများကို ကာကွယ်ရန် သဘာဝကျကျပင် အပြတ်ရှင်းရပေမည်။

“ဒါ ဘယ်လို ကျင့်စဉ်မျိုးလဲ...”

ကောလင်းရှန်းသည် ဘေးမှ ကြည့်နေပြီး သူ့မျက်လုံးများတွင် အံ့သြမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ယွီသောင်ဆန်း ပေါ်လာသည်မှ အသားစများ ဖြစ်သွားသည် အထိ အရာအားလုံးသည် အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်ကာလ အတွင်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ကောလင်းရှန်းသည် သိုင်းပညာ ဗဟုသုတ အစုံအလင်ကို သိသည်ဟု ထင်မှတ်ထားသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးပေ။ အကယ်၍ သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးသည် ဤကဲ့သို့ အရိုက်ခံရပြီးနောက် ပြန်လည် ကောင်းမွန်နိုင်သေးလျှင် လူသားများကို တားဆီးနိုင်သော အန္တရာယ် ဆိုသည်မှာ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။