သူတို့ ရောက်လာပြီ

“ဒါက ကျင့်စဉ်တစ်ခု မဟုတ်လောက်ဘူး...” ချန်ဖေး ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ယခုအချိန်ထိ လေ့လာရန် တမင်တကာ နောက်ကျကျန်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သာမန် မျက်စိဖြင့် ကြည့်ရုံ သာမက ချန်ဖေးသည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့်လည်း လေ့လာနေခဲ့သည်။

ယွီသောင်ဆန်းသည် အတွင်းအားကို အလွန်နည်းပါးစွာ အသုံးပြုကြောင်း ချန်ဖေး အာရုံခံနိုင်သည်။ ယွီသောင်ဆန်း၏ ထူးဆန်းသော ပြောင်းလဲမှုသည် အဓိကအားဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အသားနှင့် သွေးကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ပန်းများနှင့် အပင်များက နေရောင်ခြည် စွမ်းအင်ကို အစာချက်လုပ်နိုင်သကဲ့သို့၊ လူသားများ အသက်ရှင်ရန် အသက်ရှူရသကဲ့သို့ မွေးရာပါ ပါရမီတစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။ ၎င်းသည် ဗီဇစိတ် ဖြစ်ပြီး ကျင့်စဉ်တစ်ခုကြောင့် ဖန်တီးထားခြင်း မဟုတ်ပေ။

“ဒါဆို ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ...” ကောလင်းရှန်းက ချန်ဖေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

“သွားကြစို့... သူတို့ ငါတို့ကို ဆွဲထားလို့ မရတော့ဘူး...”

ချန်ဖေး၏ မျက်နှာထား လေးနက်နေသည်။ စောစောက ချန်ဖေးသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အဓိက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ ယွီသောင်ဆန်း၏ စိတ်က ချန်ဖေး၏ စိတ်နှင့် တိုက်မိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွီသောင်ဆန်းသည် ဖူကျောက်ရှင်းကို ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် ချန်ဖေးကို တိုက်ခိုက်ရန် ခွန်အား ရှိနေသေးသည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရန် သူ့တွင် မည်ကဲ့သို့သော ယုံကြည်မှုမျိုး ရှိနေသနည်း။

ဤ တိုတောင်းသော နှောင့်နှေးမှု အတွင်း ချန်ဖေးသည် နောက်ဘက်မှ လူတစ်ဒါဇင်ကျော်၏ အော်ရာများ နီးကပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သိသာထင်ရှားစွာပင် ထိုလူများသည် သူ့နောက်သို့ ထပ်မံ လိုက်လာကြပြန်ပြီ။

ချန်ဖေးသည် ကောလင်းရှန်း၏ ပခုံးကို ဆွဲလိုက်သည်။ အတွေးပေါင်းစုံ သူ့စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားစဉ် သူ၏ ပုံရိပ် ဖြတ်ခနဲ လက်သွား၏။

အကယ်၍ ဖူကျောက်ရှင်းနှင့် အခြားသူများ မတောင့်ခံနိုင်ဘဲ ထွက်ပြေးသွားကြလျှင် ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ သူတို့ မလွတ်မြောက်နိုင်လျှင် ယွီသောင်ဆန်းသည် ချန်ဖေးကို ထပ်မံ ရှာဖွေလာပေလိမ့်မည်။

“တစ်ခုခု ဝင်ပူးထားတာလား...”

တစ္ဆေနယ်မြေ ထဲတွင် တွေ့ခဲ့ရသော အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူကို ချန်ဖေး ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ဤ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ရှိ၍ မရနိုင်ပေ။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ပြီး အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ နေထိုင်နိုင်ခြင်း မရှိလျှင် ထုတ်ပယ်ခံရပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း အခြားသူများသည် ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ပြီး ဖြစ်သည်။ ဘာကြောင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ကို ဝင်ပူးရန် ကြိုးစားနေကြသနည်း။

“ဗီဇပြောင်း ဝိညာဉ်ပစ္စည်းလား... ဗီဇပြောင်း မိစ္ဆာကောင်လား...”

ချန်ဖေးသည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ် အတွင်း သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အရာများကို ပြန်ပြောင်းစဉ်းစားလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများသည် မသန့်စင်တော့ဘဲ မိစ္ဆာကောင်များကမူ ပုံမှန် ဖြစ်ပုံရသည်။ သို့သော်လည်း ချန်ဖေး အများအပြား မမြင်ခဲ့ရခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

မိစ္ဆာကောင်များသည်လည်း အခြား ပြောင်းလဲမှုများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ယွီသောင်ဆန်း၏ အခြေအနေကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ ယွီသောင်ဆန်းနှင့် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံစဉ်က ချန်ဖေးကို ပေးစွမ်းခဲ့သော ခံစားချက်သည် ဤကဲ့သို့ မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

“ငါတို့ ဘယ်သွားကြမလဲ...” ကောလင်းရှန်း တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

“လူများတဲ့နေရာ ရှာရမယ်... လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ တကယ်ပဲ လူရှုပ်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်... ဒါမှမဟုတ် နောက်က ပြဿနာကို မဖြေရှင်းဘဲ ငါတို့နှစ်ယောက်တည်း သွားမယ် ဆိုရင် အရမ်း အန္တရာယ်များလိမ့်မယ်...”

ချန်ဖေး ခဏတာ စဉ်းစားပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

တစ်ယောက်တည်း နေခြင်းတွင် အကျိုးကျေးဇူးများ ရှိသော်လည်း အုပ်စုလိုက် နေခြင်းတွင်လည်း အကျိုးကျေးဇူးများ ရှိသည်။ အရာအားလုံးတွင် ကောင်းကျိုးနှင့် ဆိုးကျိုးများ ရှိကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အပေါ် မူတည်သည်။

“အား...”

ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော အော်ဟစ်သံ တစ်ခု နောက်ဘက်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှု တစ်ထောင် ခံစားနေရသကဲ့သို့ နာကျင်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

ချန်ဖေးနှင့် ကောလင်းရှန်း တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ချန်ဖေး၏ ခြေလှမ်းများ မြန်ဆန်သွားသည်။ အဝေးမှ ကျောက်စိမ်းပြားများ စုဝေးနေသော နေရာတစ်ခုကို အာရုံခံမိပြီး ထိုနေရာသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်သည်။

ဖူကျောက်ရှင်းနှင့် အခြားသူများ အနည်းငယ် ပိုကြာကြာ တောင့်ခံထားနိုင်ပါစေဟုသာ သူ မျှော်လင့်နိုင်တော့သည်။

ထိုအချိန်၌ မိုင်အနည်းငယ် အကွာတွင် ဖူကျောက်ရှင်းသည် လမ်းဘေးခွေး တစ်ကောင် ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူသည် သူ၏ ဂျူနီယာ ညီငယ်နှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးရန် ပျံလွှားငှက်ကြီး ပုံစံ ကို အသုံးပြုနေရသည်။

၎င်း ကျိုးပျက်သွားသော်လည်း မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ ပျက်စီးသွားအောင် လုပ်၍ မရနိုင်ပေ။ ဖူကျောက်ရှင်းနှင့် အခြားသူများသည် နည်းလမ်းပေါင်းစုံ အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ထိုအသားနှင့် သွေးပုံကြီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူတို့ အနည်းငယ် အားနည်းချက် ပြလိုက်သည်နှင့် အသားနှင့် သွေးများ၏ ရစ်ပတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ထိုမြင်ကွင်းသည် ဖူကျောက်ရှင်း၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်နေဆဲပင်။

“ငါတို့ တခြားသူကို ရှာရမယ်... ဒီမိစ္ဆာကောင်ကို မသတ်ရင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက လူတိုင်း သေကုန်ကြလိမ့်မယ်...”

ဖူကျောက်ရှင်း၏ မျက်နှာထား တုန်လှုပ်နေပြီး သတ္တုပြားမှ ထွက်ပေါ်လာသော တုန်ခါမှုများကို အာရုံခံလိုက်သည်။ အနီးနားတွင် လူအများဆုံး ရှိသော နေရာသို့ သူ အပြေးအလွှား သွားလိုက်သည်။ သူ ဤသတင်းကို လူတိုင်းအား ပြောပြချင်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက လူတိုင်း သေဆုံးကြလိမ့်မည်။ သူ အပါအဝင် ပေါ့...။

မိုင်တစ်ဒါဇင် အကွာတွင် လူတစ်စုသည် အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာကို ရှင်းလင်းနေကြသည်။ သူတို့သည် အဆင့် ၁ အထက်တန်းစား မိစ္ဆာကောင် တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်မီးတောက် မြက် တစ်ပင်ကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

ကောင်းကင်မီးတောက် မြက် သည် ဒွာရဖောက်ခွဲခြင်း ဆေးလုံး ကို သန့်စင်ရာတွင် အသုံးပြုသော ပါဝင်ပစ္စည်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်း မဟုတ်သော်လည်း အတော်လေး တန်ဖိုးရှိနေဆဲပင်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ဤ ကောင်းကင်မီးတောက် မြက် သည် ဗီဇပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ ပုံမှန် ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တစ်ခု အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။

အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၁၀ ဦးနှင့် ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၆ ဦး ပါဝင်သော အုပ်စုတစ်စု အတွက် အဆင့် ၁ အထက်တန်းစား မိစ္ဆာကောင် တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် ဒဏ်ရာရရှိစေမည် မဟုတ်ပေ။

“ဟေး... တစ်ယောက်ယောက် ငါတို့ဆီ ပြေးလာနေတယ်...” လူအုပ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက် ရုတ်တရက် အာမေဋိတ် ပြုလိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် တစ်ကိုယ်တော် သမားများသည် သူတို့ဘက်တွင် လူအရေအတွက် များပြားသည်ကို အာရုံခံမိပါက ဝေးဝေး ရှောင်သွားလေ့ ရှိသည်။ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ စုဆောင်းရန် မိစ္ဆာကောင်များကို သတ်ဖြတ်ရုံ သာမက သင့်လျော်သော အခြေအနေနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ကျောက်စိမ်းပြားများကို သေချာပေါက် စုဆောင်းကြလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် လာရောက်သော အရွယ်အစားတူ အုပ်စုတစ်စု မဟုတ်လျှင် အခြား ကျောက်စိမ်းပြား ပိုင်ရှင်များသည် သူတို့ကို မြင်သည်နှင့် ထွက်ပြေးရန် အချိန်ပင် မလောက်တော့မည် ဖြစ်ရာ ချဉ်းကပ်ရန် မဆိုထားနှင့်။

သို့သော်လည်း မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ကြပေ။ သူတို့ အရေအတွက် များပြားသည်။ အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့် တစ်ယောက် ရောက်လာလျှင်ပင် သူတို့ကို မည်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုမျှ ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် သူတို့အဖွဲ့ထဲတွင် အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့် တစ်ယောက် ရှိနေသည်။

အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့် ရှိသူများသာ ဟန့်တားနိုင်စွမ်း ရှိပြီး သူတို့၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို စည်းကမ်း လိုက်နာစေနိုင်သည်။

လူတိုင်း မိစ္ဆာကောင် ပေါ်ရှိ ပစ္စည်းများကို အေးဆေးစွာ ထုပ်ပိုးနေစဉ် သူတို့နှင့် မီတာ ဒါဇင်အနည်းငယ် အကွာတွင် ပုံရိပ်နှစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“ချန်ဖေး... မင်းပဲ...”

ကျန်ကျင်းအန်းသည် လက်ထဲမှ ဓားရှည်နှင့် ကစားနေသည်။ ရောက်လာသူကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ သူ၏ ပုံရိပ် ဖြတ်ခနဲ လက်သွားပြီး ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာ၏။

“ဆရာတူ အစ်ကို ကျန်...”

ကျန်ကျင်းအန်းကို မြင်သောအခါ ချန်ဖေးလည်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ ဤလူကို ဒီမှာ တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။ သူ လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

ကောလင်းရှန်း ကျန်ကျင်းအန်းကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ ကျန်မိသားစု ယခင်က ဘာလုပ်ခဲ့သလဲ ဆိုတာ ကောလင်းရှန်း ကောင်းကောင်း သိသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ဖုန်းရှိုးဖူသည် ကျန်မိသားစုထံ အထူးတလည် သွားရောက်ခဲ့ပြီး ဧည့်သည် မတွေ့ဘဲ တံခါးပိတ်ထားကြောင်း ကြေညာရသည် အထိ ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။ ကျန်မိသားစု၏ ကိုယ်စားလှယ် အနေဖြင့် ကျန်ကျင်းအန်းသည် ချန်ဖေး အပေါ် ကြီးမားသော အငြိုးအတေး ရှိနေသည်။

“ငါတို့က ဂိုဏ်းတူတူ ဖြစ်နေရင်တောင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ယှဉ်ပြိုင်နေကြတုန်းပဲ... မင်းတို့နှစ်ယောက် ကျောက်စိမ်းပြားတွေကို ငါတို့ကို ပေးမှာလား...”

ကျန်ကျင်းအန်းသည် ချန်ဖေးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အတွက် ချန်ဖေးနှင့် စာရင်းရှင်းရန် အခွင့်အရေးကို သူ ရှာဖွေနေခဲ့သည်။ ကံမကောင်းစွာပင် သူ အခွင့်အရေး မရှာတွေ့ခဲ့ပေ။

သို့မဟုတ်ပါက သူ့အတွက် မီးမောင်းထိုးပြစရာ အခွင့်အရေး မရှိခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ အခု လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ရောက်နေပြီ ဆိုတော့ ဒါ အခွင့်အရေး မဟုတ်ဘူးလား...။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက တိုက်ပွဲတွေ အားလုံးက ဂိုဏ်းရဲ့ ခွင့်ပြုချက် အတွင်းမှာပဲ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းတူ အချင်းချင်း အလွန်အကျွံ လုပ်တာတော့ ရှားပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂိုဏ်းထဲမှာ ရှုပ်ထွေးတဲ့ ဆက်ဆံရေးတွေ အမြဲ ရှိနေတတ်တယ်လေ။

အကယ်၍ သူသာ ချန်ဖေးနှင့် အခြားတစ်ယောက်ဆီမှ သတ္တုပြားများကို လုယူနိုင်ပြီး အစစ်အမှန် တပည့် ဖြစ်ခွင့် အရည်အချင်းကို ဆုံးရှုံးစေနိုင်လျှင် အကြီးမားဆုံး လက်စားချေမှု ဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါလော။

ကျန်ကျင်းအန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝိုင်းရံလာကြသည်။ ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်းမှ လူများ အပြင် ဤနေရာတွင် အခြား ဂိုဏ်းများမှ တပည့်များလည်း စုဝေးနေကြသည်။

ကျောက်စိမ်းပြား များလွန်းသည်ဟု မည်သူမျှ ညည်းညူမည် မဟုတ်ပေ။

“ဖုန်းသိုင်းပညာရှင်ရဲ့ တောင်စိမ်းဓား ဘွဲ့ထူးက မကြာသေးခင်က ဂိုဏ်းထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေတယ်... ဂျူနီယာ ညီလေး ကော က ဖုန်းသိုင်းပညာရှင်ရဲ့ တပည့် ဆိုတော့ ထူးချွန်တဲ့ တပည့် ဖြစ်ရမယ်... ငါတို့နှစ်ယောက် ယှဉ်ပြိုင်ကြည့်ကြမလား...”

ရုတ်တရက် လူအုပ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက် ထွက်လာပြီး ကောလင်းရှန်းကို ရန်စသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဖုန်းရှိုးဖူ ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်သွားသည့် သတင်းသည် မကြာသေးမီက ဂိုဏ်းထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေပြီ ဖြစ်ရာ လူအများစုက သူ့ကို ရန်စကြမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူ၏ ဆရာသည်လည်း ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် ရှိနေလျှင် စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ပေ။

မိုယွမ်ချန် သည် ထိုအထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဆရာသည် ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် ရှိပြီး ဥပဒေစိုးမိုးရေး ခန်းမ အကြီးအကဲ ကျုံးပန်ယွမ် ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က ကျုံးပန်ယွမ်သည် ချန်ဖေးကို ဖမ်းဆီးပြီး နတ်တိမ် ဓားဂိုဏ်း သို့ ပို့ဆောင်လိုခဲ့သော်လည်း ဝူကွမ်ရင်က တားဆီးခဲ့သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော လူများက ဤအရာကို ကြည့်ပြီး နှစ်သက်ခဲ့ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူအများအပြားသည် ကျုံးပန်ယွမ် နတ်တိမ် ဓားဂိုဏ်း ဘက်သို့ အလွန်အမင်း ယိမ်းယိုင်နေသည်ကို သည်းမခံနိုင်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျုံးပန်ယွမ်၏ တပည့် အနေဖြင့် မိုယွမ်ချန် သည် သူ၏ ဆရာအတွက် လက်စားချေချင်သည်။ အကယ်၍ ချန်ဖေး၏ ကျင့်ကြံမှု နိမ့်ကျပြီး ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်၌သာ မရှိခဲ့လျှင် မိုယွမ်ချန် သူ့ကို ရိုက်နှက်ပြီး ဖြစ်နေလောက်ပြီ။

“ငါက ဘာလို့ မင်းကို ကြောက်ရမှာလဲ...”

ကောလင်းရှန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

ဥပဒေစိုးမိုးရေး ခန်းမ အကြီးအကဲ တစ်ဦး၏ တပည့် အနေဖြင့် မိုယွမ်ချန် သည် ဂိုဏ်းထဲတွင် အတော်လေး မောက်မာပြီး အနိုင်ကျင့်တတ်သည်ဟု ပြောနိုင်သည်။ ဥပဒေစိုးမိုးရေး ခန်းမ ကိုယ်တိုင်က လူအများ၏ အားနည်းချက်များကို ကိုင်တွယ်ရသော နေရာ ဖြစ်သည်။ သာမန်လူများက မိုယွမ်ချန် ကို ဆန့်ကျင်ရဲကြမည် မဟုတ်ပေ။

“ကောင်းပြီ... ငါ မင်း ဒီစကား ပြောမှာကို စောင့်နေတာ...”

မိုယွမ်ချန် က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ ဒီအတိုင်း တိုက်ခိုက်ရင် ပျင်းစရာ ကောင်းလွန်းတယ်... လောင်းကြေး ထပ်ကြရအောင်... မင်းတို့ဆီမှာ ရှိတဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားတွေ ဆိုရင် ဘယ်လိုလဲ...”

ကောလင်းရှန်း စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် ချန်ဖေးက သူ့ကို တားလိုက်ပြီး ကျောင်ရှန်ယွမ်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ကျောင်ရှန်ယွမ်သည် ချန်ဖေး ပေါ်လာကတည်းက မြင်တွေ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။ အခြားသူများကို သူတို့နှစ်ဦးအား အခက်တွေ့အောင် လုပ်ခွင့်ပြုထားသည်။

အိပ်မက်ကြာပန်း ကိစ္စကြောင့် ကျောင်ရှန်ယွမ်သည် ချန်ဖေးကို လေးစားသော်လည်း လေးစားမှု သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ ချန်ဖေးက သူ၏ ယခင် ဖိတ်ခေါ်မှု နှစ်ကြိမ်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သဖြင့် ကျောင်ရှန်ယွမ် အနည်းငယ် နေရခက်နေသည်။

ယခု ကျောင်ရှန်ယွမ်၏ အဖွဲ့သည် ကြီးထွားလာပြီ ဖြစ်ရာ ချန်ဖေး ရှိရှိ မရှိရှိ အရေးမကြီးတော့ပေ။ သဘာဝကျကျပင် သူသည် ချန်ဖေး၏ ခံစားချက်ကို ဂရုစိုက်စရာ မလိုတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် ကျောင်ရှန်ယွမ်သည် ချန်ဖေး စကားပြောလာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ချန်ဖေး ဒီကို လာရတဲ့ အကြောင်းရင်း တစ်ခုခု ရှိရမယ်ဆိုတာ သူ သိတယ်။

“လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ကို ဝင်ပူးထားတဲ့ မိစ္ဆာကောင် တစ်ကောင် ရှိနိုင်တယ်... အဲဒီကောင်က တခြားသူတွေကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေတယ်...” ချန်ဖေး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မိစ္ဆာကောင် ဝင်ပူးတာ ဟုတ်လား... ချန်ဖေး... မင်း ဘာတွေ လာပြောနေတာလဲ...”

“မိစ္ဆာကောင် တစ်ကောင်ရဲ့ ဝိညာဉ်ဉာဏ်ရည်က ငါတို့ သိုင်းပညာရှင်တွေကို ဘယ်လိုလုပ် ဝင်ပူးနိုင်မှာလဲ... မင်း တခြားသူတွေရဲ့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်တာ ခံနေရလို့ ငါတို့နဲ့ လာပူးပေါင်းချင်တာ မဟုတ်ဘူးလား... ဒါကြောင့် ဒီလို အသုံးမကျတဲ့ ဆင်ခြေကို ပေးနေတာလား...”

ကျန်ကျင်းအန်းက လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်သည်။ အခြားသူများ ချန်ဖေး၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် အလားတူ အပြုံးများ ပေါ်လာသည်။

မိစ္ဆာကောင်များ၏ ဝိညာဉ်ဉာဏ်ရည်သည် ဘယ်တုန်းကမှ မမြင့်မားခဲ့ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ အဆင့် ၁ မိစ္ဆာကောင်များ အတွက် ဖြစ်သည်။ အဆင့် ၁ အထွတ်အထိပ် မိစ္ဆာကောင်များ အတွက်ပင် သူတို့၏ ဝိညာဉ်ဉာဏ်ရည်သည် သိပ်မမြင့်မားလှပေ။

မိစ္ဆာကောင်က သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ကို ဝင်ပူးတယ်လို့ ပြောတာက လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ အဆင့် ၂ မိစ္ဆာကောင် ရှိတယ်လို့ ပြောတာထက် ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။ ပိုပြီး ယုံကြည်စရာ ကောင်းပါလိမ့်မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေက အခု ထူးဆန်းနေတာလေ။ မိစ္ဆာကောင် တစ်ကောင် ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်လာတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးတော့ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာကောင် ဝင်ပူးတယ် ဆိုတာကတော့ အရမ်း ချဲ့ကားလွန်းနေတယ်။

ကျောင်ရှန်ယွမ် မပြုံးပေ။ ထိုအစား သူ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

အိပ်မက်ကြာပန်း ဖြစ်ရပ် ပြီးနောက် ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် အလွန် ထူးဆန်းလာကြောင်း ကျောင်ရှန်ယွမ် သိသည်။ ထို့ပြင် ကြားလိုက်သည်နှင့် ပေါ်သွားမည့် လိမ်ညာမှု တစ်ခုကို ရှာဖွေရန် ချန်ဖေး အတွက် မလိုအပ်ပေ။

“သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ကို မိစ္ဆာကောင် ဝင်ပူးတာ မင်း ဘယ်မှာ တွေ့ခဲ့တာလဲ...” ကျောင်ရှန်ယွမ်က အသံနိမ့်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကျန်ကျင်းအန်းက ချန်ဖေးကို ဆက်လက် လှောင်ပြောင်ချင်သော်လည်း ကျောင်ရှန်ယွမ် စကားပြောလာသည်ကို မြင်သောအခါ ပါးစပ်ပိတ်ထားလိုက်သည်။ ဤအဖွဲ့တွင် ကျောင်ရှန်ယွမ်သည် အကြွင်းမဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေး စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် အဝေးမှ ရောက်လာသော ကျောက်စိမ်းပြား တုန်ခါမှုကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဖူကျောက်ရှင်း ဖြစ်သော်လည်း လူသုံးယောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ကျောင်ရှန်ယွမ်သည် သူတို့သုံးဦးကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ကျောက်စိမ်းပြား၏ တုန်ခါမှုများကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သည့် နည်းစနစ်က ဘာလဲ...။ နီးကပ်လာမှသာ သူတို့ သတိထားမိလိုက်ကြသည်။

“မိစ္ဆာကောင်က ငါတို့နောက် လိုက်နေတယ်... ငါတို့ တားလို့ မရဘူး... ငါတို့အားလုံး သေကုန်ကြတော့မယ်...”

ဖူကျောက်ရှင်းသည် လူတိုင်းကို ကြည့်ပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ပစ်မှတ်ထား ခံရသော ခံစားချက် ပြန်လည် ပေါ်လာပြန်သည်။ အဲဒီ မိစ္ဆာကောင်က သူတို့ကို လွှတ်မပေးသေးဘူး။