အချိန်မရွေး

“ဘာ မိစ္ဆာကောင်လဲ... မင်းက ဘယ်သူလဲ... လူသုံးယောက်တည်းနဲ့ ဒီကို လာရဲတယ်ပေါ့... မင်းက ငါ့ကို သံပြား လာပေးတာလို့ ငါ ထင်တယ်...” မိုယွမ်ချန်က ဖူကျောက်ရှင်းကို ကြည့်ပြီး အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူသည် ဘေးနားရှိ လူများနှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ပြီး လှုပ်ရှားရမလား တုံ့ဆိုင်းနေသည်။

ချန်ဖေးနှင့် ဖူကျောက်ရှင်း တို့သည် ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်များ ဖြစ်သည်ဟု ပြောနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ရန် မသင့်လျော်ပေ။ စေလွှတ်ခံရသော ဖူကျောက်ရှင်း အနေဖြင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအား ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

“သူ မင်းကို မပြောပြဘူးလား...”

ဖူကျောက်ရှင်းသည် မိုယွမ်ချန်၏ မျက်လုံးများကို မြင်သောအခါ သူ ဘာလုပ်ချင်မှန်း သိလိုက်သည်။ သူလည်း မကြာသေးခင်က အလားတူ ကိစ္စမျိုး လုပ်ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလော။ ထို့ကြောင့် သူက ချန်ဖေးကို အလျင်အမြန် ညွှန်ပြပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းလည်း အလားတူ ကိစ္စမျိုး ကြုံခဲ့ရတာလား... မိစ္ဆာကောင် တစ်ကောင်က ငါတို့ သိုင်းပညာရှင်တွေကို တကယ်ပဲ ဝင်ပူးခဲ့တာလား...” ကျောင်ရှန်ယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“မိစ္ဆာကောင် ဝင်ပူးတာ ဟုတ်လား...”

ဖူကျောက်ရှင်း အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားသည်။ ယွီသောင်ဆန်း၏ ရှင်းပြ၍ မရသော အခြေအနေကို တွေးမိပြီး သူ ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ မိစ္ဆာကောင် တစ်ကောင်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ရယူထားခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေ အမှန်တကယ်ပင် ရှိသည်။ စောစောက ထိုလူများ အထဲတွင် ယုန်မိစ္ဆာ အများအပြား ရှိနေသည်။

ယခင်က ယုန်မိစ္ဆာများသည် သိုင်းပညာရှင်များနှင့် အတူ သွားလာနေစဉ် အဘယ်ကြောင့် အချင်းချင်း မတိုက်ခိုက်ကြသနည်း ဆိုသည်ကို သူ နားမလည်ခဲ့ပေ။ သူတို့အထဲတွင် မိစ္ဆာကောင်များကို အသုံးပြုရာ၌ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ရှိနေသည်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ ယခု သူတို့၏ အော်ရာများနှင့် ပုံပန်းသဏ္ဍာန်များကို ကြည့်လျှင် ဝင်ပူးထားခြင်း မဟုတ်ပါလော။

“ဟုတ်တယ်... အဲဒါ ဝင်ပူးထားတာပဲ... အဲဒီ မိစ္ဆာကောင်ကို ဘယ်လိုပဲ သတ်သတ် မသေနိုင်ဘူး... အသားစ ဖြစ်အောင် ရိုက်နှက်လိုက်ရင်တောင် ကောင်းကောင်း ပြန်လည် သက်သာလာနိုင်တယ်...”

ဖူကျောက်ရှင်းက သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အခြေအနေကို အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်သည်။

ဖူကျောက်ရှင်း ရှင်းပြနေစဉ် ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများသည် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

အသားစ ဖြစ်အောင် ရိုက်နှက်ခံရပြီးနောက် ဆက်လက် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။ အကယ်၍ ဖူကျောက်ရှင်း လိမ်ညာမပြောလျှင် ဤသည်မှာ သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး လုပ်ဆောင်နိုင်သော အရာ မဟုတ်ပေ။

ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် အကြောင်း သူတို့ မသိသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးတွင် ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းရည်မျိုး သေချာပေါက် မရှိပေ။

အကယ်၍ ထိုလူသည် ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် တကယ် ရှိနေလျှင် ဖူကျောက်ရှင်း ထွက်ပြေးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဤ အခြေအနေ အားလုံးကို ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ဖြစ်နိုင်ခြေ အနည်းဆုံး ဖြစ်သော မိစ္ဆာကောင် ဝင်ပူးခြင်းသည် တစ်ခုတည်းသော အဖြေ ဖြစ်ပုံရသည်။ ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“အစ်ကို ကျောင်... အဲဒီ မိစ္ဆာကောင်တွေက အခု ငါတို့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ မဟုတ်ဘူး... ငါတို့ အရင် သွားလို့ ရတယ်...”

ကျန်ကျင်းအန်းက ချန်ဖေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျောင်ရှန်ယွမ် ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ဤ မိစ္ဆာကောင်သည် ကိုင်တွယ်ရန် အလွန် ခက်ခဲသောကြောင့် သူတို့ ရှေ့ဆုံးက နေစရာ မလိုပေ။ အရင် ပြေးလို့ ရသည်။

“ဟုတ်တယ်... အဲဒီ မိစ္ဆာကောင်က အစစ် ဆိုရင်တောင် အလိုက်ခံနေရတာက သူတို့လေ... ငါတို့ မဟုတ်ဘူး... ဆန့်ကျင်ဘက် အနေနဲ့ သူတို့ ဒီကို ရောက်လာတာက ဘေးအန္တရာယ်ကို ဖိတ်ခေါ်နေသလိုပဲ... သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှုတ်ချသင့်တယ်...”

မိုယွမ်ချန်က ချန်ဖေးနှင့် အခြားသူများကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ လေသံမှာ အလွန် ရိုင်းစိုင်းသည်။

“အဲဒီ ယုန်မိစ္ဆာတွေက လူ ဆယ်ယောက်ကျော်ကို ဝင်ပူးထားပြီးပြီ... သူ အခုလေးတင် တွေ့ခဲ့တာက အဲဒီအထဲက တစ်ယောက်တည်းပဲ... ငါတို့သာ မတားဆီးရင် ယုန်မိစ္ဆာရဲ့ အဖွဲ့က ပိုပိုပြီး ကြီးမားလာလိမ့်မယ်... အဲဒီအခါကျရင် ငါတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကနေ ထွက်သွားဖို့ မစဉ်းစားနဲ့တော့...”

ချန်ဖေးက အသံနိမ့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်လိုက်ခြေလှမ်း ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော သူသည် ယခုတစ်ကြိမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် သူ၏ ကိုယ်ဖော့ပညာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်ဟု ပြောရန် မဝံ့ရဲသော်လည်း ထိပ်တန်း အဆင့်တွင် ရှိနေဆဲပင်။

အကယ်၍ သူသာ တကယ် ထွက်ပြေးချင်လျှင် ချန်ဖေးသည် ကောလင်းရှန်းကို ခေါ်ပြီး အဆုံးထိ ထွက်ပြေးနိုင်သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အလွန် ရုတ်တရက်ဆန်လွန်းပြီး အမှားခံနိုင်မှု နှုန်းမှာ နည်းပါးသွားလိမ့်မည်။ ယုန်မိစ္ဆာ အဖွဲ့ မကြီးမားသေးခင် အခွင့်ကောင်းယူပြီး လူတစ်စု စုဆောင်းကာ ဤ ယုန်မိစ္ဆာကို ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။ ဒါမှသာ မှန်ကန်သော လမ်းကြောင်း ဖြစ်သည်။

“မင်းက မြင့်မြတ်တဲ့ ပုံစံနဲ့ ပြောနေတာပဲ... ငါတို့ကိုပါ ဆွဲချဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား...” ကျန်ကျင်းအန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“ဂျူနီယာ ညီလေး ချန် သာ ထွက်ပြေးချင်ရင် ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး...”

ကျောင်ရှန်ယွမ်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ ထိုနေ့က အိပ်မက်ကြာပန်း တည်နေရာတွင် ချန်ဖေး ပြဿနာကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ ကျောင်ရှန်ယွမ်သည် ချန်ဖေး၏ အရှိန်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ရှက်ရွံ့မိခဲ့သည်။

ကျန်ကျင်းအန်း ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။ ကျောင်ရှန်ယွမ်က ချန်ဖေးဘက်မှ ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သဖြင့် ကျန်ကျင်းအန်း ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်သွားသည်။

ကျောင်ရှန်ယွမ်က ချန်ဖေးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ချန်ဖေးဘက်မှ ပြောပေးရခြင်းမှာ ကျောင်ရှန်ယွမ်သည် ချန်ဖေးနှင့် ဖူကျောက်ရှင်းတို့၏ စကားများကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ယုံကြည်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လူအများအပြားကို ဝင်ပူးထားပြီးသော မိစ္ဆာကောင် တစ်ကောင် တကယ် ဖြစ်နေလျှင်... ဤအတိုင်း ဆက်သွားပါက မည်သူမျှ ဤ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှ တစ်ယောက်တည်း ထွက်ခွာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်တယ်လို့ မင်း ထင်လဲ...” ကျောင်ရှန်ယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။

“လူတွေနဲ့ ဆက်ပြီး မဟာမိတ်ဖွဲ့ရမယ်... အဲဒီ ယုန်မိစ္ဆာဆီမှာ အခု လူအတော်များများ ရှိနေပြီ... ငါတို့ လူနည်းစုလေးနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ အရမ်း ခက်ခဲလိမ့်မယ်...”

ဖူကျောက်ရှင်းနှင့် အခြားသူများ ယွီသောင်ဆန်းကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ခဲ့သည်ကို ချန်ဖေး တွေးလိုက်သည်။ သူ အသားစ ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယွီသောင်ဆန်းကို ဘာမှ လုပ်၍ မရသေးပေ။ ချန်ဖေး သူ့ကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ မသိပေ။

ယခု သူသည် လူအများအပြားကို ခေါ်ယူရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ တစ်ကြိမ် ရိုက်လို့ မရရင် နှစ်ကြိမ် ရိုက်မယ်။ ဤ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာမှုတွင် အကန့်အသတ် ရှိရမည်ဟု ချန်ဖေး ယုံကြည်သည်။ အကန့်အသတ် ရှိနေသရွေ့ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။

“ဟုတ်တယ်... လူတွေကို ဆက်ခေါ်ရမယ်... ဒီ ယုန်မိစ္ဆာတွေကို မဖျက်ဆီးရင် ငါတို့အားလုံး ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်ဖို့ မေ့လိုက်တော့...”

ဖူကျောက်ရှင်း ခေါင်းကို ပြင်းထန်စွာ ညိတ်လိုက်သည်။ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ သူသည် ယွီသောင်ဆန်းကို ဆက်လက် ရင်ဆိုင်လိုခြင်း မရှိတော့ပေ။ သူ၏ ဂိုဏ်းတူ ညီအစ်ကိုများ ဝါးမျိုခံလိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ရှိနေဆဲပင်။

“ကောင်းပြီ... ဒါဆို ဆက်ပြီး လူရှာကြတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ စောင့်လို့ ပြီးသွားရင် အဲဒီ ယုန်မိစ္ဆာတွေကို ဘယ်လို ရှာကြမလဲ...”

ကျောင်ရှန်ယွမ် သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ စည်းလုံးရန် မလွယ်ကူသော်လည်း အဆုံးသတ်တွင် ဖျက်ဆီးခံရခြင်းထက် ပိုကောင်းသည်။ သူတို့သည် လေ့ကျင့်ရန် လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး သေဆုံးရန် မဟုတ်ပေ။

ဤ လျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် ယခင်ကထက် များစွာ ပို၍ ထူးဆန်းနေသဖြင့် သတိထားခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

“အဲဒီ ယုန်မိစ္ဆာတွေ ငါ့နောက်ကို လိုက်နေတာ... ငါ ခံစားလို့ ရတယ်... ငါတို့ လူရှာနေတုန်းက တကယ်တော့...”

ဖူကျောက်ရှင်း စကားမဆုံးမီမှာပင် သူ၏ မျက်လုံးများ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြူးကျယ်လာပြီး လူတိုင်း၏ နောက်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဖူကျောက်ရှင်း၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း မထိတ်လန့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူတို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာထားများလည်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

တစ်ချိန်ချိန်တွင် သွေးရောင် ပုံရိပ် တစ်ဒါဇင်ကျော် သူတို့နောက်တွင် ပေါ်လာသည်။ သွေးရောင် ပုံရိပ်များသည် တိတ်ဆိတ်နေပြီး မျက်နှာ အသွင်အပြင်များ သို့မဟုတ် ခြေလက်များ မရှိကြပေ။ သို့သော် လူတိုင်း ကြောင်အမ်းနေစဉ်မှာပင် သွေးရောင် အရိပ်သည် လူသားအသွင်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ခေါင်းဆောင်များမှာ ယွီသောင်ဆန်း၊ ယခုလေးတင် သေဆုံးသွားသော ဖူကျောက်ရှင်း၏ ဂျူနီယာ ညီငယ်များနှင့် အခြား ဂိုဏ်းများမှ သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဤလူများသည် ယွီသောင်ဆန်း၏ နောက်တွင် ရပ်နေကြပြီး ဖူကျောက်ရှင်းနှင့် အခြားသူများကို သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

“ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် မြန်ရတာလဲ...”

ဖူကျောက်ရှင်း မယုံကြည်နိုင်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူတို့ သူ့နောက်သို့ လိုက်နေကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ဒီတစ်ခါ ယွီသောင်ဆန်း တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ သူ လူတိုင်းကို ခေါ်လာခဲ့သည်။

“ဆရာတူ အစ်ကို... ပျံလွှားငှက်ကြီး ပုံစံ...”

ဖူကျောက်ရှင်း၏ ဂျူနီယာ ညီငယ်က အသံနိမ့်ဖြင့် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ ဖူကျောက်ရှင်း လေးနက်သော အမူအရာ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျုံ့သွားသည်။ တကယ်ပဲ ပျံလွှားငှက်ကြီး ပုံစံ ပဲ... ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ဒီ ယုန်မိစ္ဆာတွေက ပျံလွှားငှက်ကြီး ပုံစံ ကို သိနေရတာလဲ...။

သူ့မှာ ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ပိုင်း မရှိဘူး... ပြီးတော့ သူက လေတစ္ဆေ ကျင့်စဉ် ကို မသိဘူး... ဒါဆို သူက ပျံလွှားငှက်ကြီး ပုံစံ ကို ဘယ်လိုလုပ် သုံးနိုင်မှာလဲ...။ သူ့ဂိုဏ်းတူ ညီအစ်ကို အချို့ ဝင်ပူးခံထားရလျှင်ပင် ယုန်မိစ္ဆာ အားလုံး ထိုကဲ့သို့သော ကိုယ်ဖော့ပညာကို မသိသင့်ပေ။

“သတိထားကြ...”

ကျောင်ရှန်ယွမ် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လူတိုင်းကို နှိုးဆော်လိုက်သည်။ သူတို့အားလုံး ယွီသောင်ဆန်းကို သတိထား ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။

စောစောက ဖူကျောက်ရှင်းနှင့် အခြားသူများကို ကိုင်တွယ်စဉ်က သူတို့ သံသယ ဝင်နေသေးလျှင်ပင် ယွီသောင်ဆန်းနှင့် အခြားသူများကို မြင်တွေ့ရပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အော်ရာကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ နှလုံးသားများ မတုန်လှုပ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

သူ၏ အော်ရာသည် အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း ကြက်သီးထဖွယ် ခံစားမှုကို ပေးနေသည်။

မှန်ပါတယ်... သူတို့ရှေ့မှာ သားကောင်တွေလို၊ အစာသက်သက်လို ဆက်ဆံခံနေရတဲ့ ခံစားချက်မျိုးပါ။

သူတို့သည် စဉ့်နှီတုံးပေါ်မှ ငါးများ ကဲ့သို့ပင်။ သူတို့ရှေ့မှ လူများ၏ အကြည့်များနှင့် အော်ရာများသည် သားရဲတစ်ကောင်၏ သဘောထားနှင့် အော်ရာကို သဘာဝကျကျ သယ်ဆောင်ထားပြီး... သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံး၏ ဝိညာဉ် ဖြစ်သော လူသားများကို အလွန်အမင်း နေရခက်စေသည်။

“ဒီမှာ လူတွေ အများကြီး ရှိတာပဲ...”

ယွီသောင်ဆန်းသည် ကျောင်ရှန်ယွမ်နှင့် အခြားသူများကို ပုံသေကားကျ အပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ အပြုံးမရှိ... ပါးစပ်ဖြဲထားရုံသာ ရှိပြီး ထက်မြက်သော သွားများကို ဖော်ပြနေသည်။

“သူငယ်ချင်း... မင်း ဘာကိစ္စနဲ့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ...” ကျောင်ရှန်ယွမ်က ယွီသောင်ဆန်းကို ကြည့်ပြီး လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

ဖြစ်နိုင်လျှင် ကျောင်ရှန်ယွမ် သဘာဝကျကျပင် တိုက်ပွဲကို ရှောင်ရှားချင်သည်။ တစ်ဖက်လူသည် ယုန်မိစ္ဆာ ဝင်ပူးထားခြင်း ဟုတ်သည် ဖြစ်စေ၊ မဟုတ်သည် ဖြစ်စေ... နှစ်ဖက်စလုံး၏ လူအရေအတွက်မှာ နီးပါး တူညီနေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ဘယ်လိုပဲ တိုက်ခိုက်ပါစေ နှစ်ဖက်စလုံး ထိခိုက်နစ်နာကြမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် အကယ်၍ တစ်ဖက်လူသည် ဖူကျောက်ရှင်း ပြောသကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ဖြစ်နေလျှင် သူ့ဘက်မှ လူအင်အားသည် ပို၍ပင် မလုံလောက် ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

“ငါ ဒီကို လာတာ မင်းတို့ကို ငါတို့နဲ့ လာပူးပေါင်းဖို့ ဖိတ်ခေါ်မလို့ပါ...”

ယွီသောင်ဆန်းက သူ့နောက်ကို ညွှန်ပြပြီး နွေးထွေးစွာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။ ထိုလူများသည် ယွီသောင်ဆန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် သေသပ်ပြီး စနစ်ကျသော်လည်း သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ လူသားတို့၏ စိတ်ခံစားမှု သို့မဟုတ် နွေးထွေးမှု အရိပ်အယောင် မရှိပေ။ လူကို ဦးရေပြား ထုံကျင်သွားစေသည်။

“ငါတို့မှာ တခြား အဖွဲ့တွေနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ အစီအစဉ် မရှိပါဘူး... မင်းရဲ့ စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”

ကျောင်ရှန်ယွမ် မကောင်းသော ခံစားချက် ရလိုက်သည်။ ဤလူများသည် လူသားများနှင့် မတူပေ။ ပူးပေါင်းသည် ဆိုခြင်းမှာ ကောင်းသော ကိစ္စ တစ်ခုဟု မထင်ရပေ။

“ငါ မင်းရဲ့ သဘောထားကို မေးနေတာ မဟုတ်ဘူး... ငါ မင်းကို ပြောပြချင်ရုံ သက်သက်ပဲ...”

ယွီသောင်ဆန်း ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယွီသောင်ဆန်းသည် ကျောင်ရှန်ယွမ်ထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကြမ်းတမ်းသော အော်ရာသည် ကျောင်ရှန်ယွမ် တစ်ကိုယ်လုံးကို ဝါးမျိုပစ်ချင်နေသကဲ့သို့ပင်။ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းသဖြင့် လူများကို ကျောချမ်းသွားစေသည်။

“တိုက်...”

ကျောင်ရှန်ယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ လက်ထဲမှ ဓားရှည်သည် ယွီသောင်ဆန်းထံသို့ ထိုးစိုက်ပြီး ဖြစ်နေသည်။

“ရွှစ်...”

ဓားသွားသည် ယွီသောင်ဆန်း၏ နှလုံးကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ အလွန် ချောမွေ့လွန်းသဖြင့် ကျောင်ရှန်ယွမ် မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ ဘာဖြစ်နေတာလဲ...။

ယွီသောင်ဆန်း၏ အရှိန်အဟုန်သည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းသဖြင့် ကျောင်ရှန်ယွမ် သဘာဝကျကျပင် အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ တိုက်ပွဲ ကြာရှည်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း အဆုံးသတ်တွင် သူသည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပြိုင်ဘက်၏ နှလုံးကို ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့သည်။

ကျောင်ရှန်ယွမ် အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားသော်လည်း သူ၏ ကြွက်သား မှတ်ဉာဏ်က သူ့ထက် ခြေတစ်လှမ်း စောနေသည်။ သူ လက်ထဲမှ ဓားကို တုန်ခါလိုက်ရာ ကြီးမားသော အားအဟုန်သည် ယွီသောင်ဆန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ယွီသောင်ဆန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးသည် ရေတွက်၍ မရနိုင်သော သွေးခဲများ အဖြစ် ပြိုကွဲသွားလေသည်။

ဓားခွဲ အတတ် ဖြင့် ရန်သူကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်နှင့် အသေးအဖွဲလေးမှ အစပြု၍ ပုံကြီးချဲ့နိုင်ပြီး ရန်သူကို ကြီးမားသော ပျက်စီးမှု ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ဒဏ်ရာ သေးသေးလေး ဖြစ်လျှင်ပင် ဓားအားအင်က ဒဏ်ရာကို ချက်ချင်း ကြီးမားသွားစေနိုင်သည်။

ယခု ယွီသောင်ဆန်း ကဲ့သို့ပင်... သူ၏ နှလုံး ဓားဖြင့် ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရပြီးနောက် မြေပြင် တစ်ခုလုံး သွေးခဲများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပြတ်ရှရာ အားလုံးသည် ထက်မြက်သော ဓားအားအင်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောင်ရှန်ယွမ် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်မှ သွေးခဲများကို ကြည့်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးသာ ဤကဲ့သို့သော ဒဏ်ရာမျိုး ရရှိခဲ့လျှင် သေဆုံးနေသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဖူကျောက်ရှင်း ယခင်က ပြောခဲ့သည်များကို ကျောင်ရှန်ယွမ် သတိရလိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူသည် အသားစများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက်၌ပင် အပြည့်အဝ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာနိုင်ခဲ့သည်။ ယခု သူသည် သွေးခဲများ အဖြစ်သာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာမည့် အတိုင်းအတာမှာ အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေသေးပုံ ရသည်။

သွေးခဲ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာနိုင်သေးသည် ဆိုခြင်းကို ကျောင်ရှန်ယွမ် ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေသည်။ ဖူကျောက်ရှင်း အနေဖြင့် သူတို့ကို လိမ်ညာရန် အကြောင်းပြချက် မရှိသော်လည်း ကျောင်ရှန်ယွမ် သိပ်မယုံကြည်နိုင်သေးပေ။

မြင်ရမှ ယုံမည်။ တစ်ဖက်လူ မည်သို့ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာမည်ကို ကျောင်ရှန်ယွမ် မြင်ချင်သည်။

ကျောင်ရှန်ယွမ် သာမက ကျန်ကျင်းအန်းနှင့် အခြားသူများသည်လည်း ယွီသောင်ဆန်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ကျောင်ရှန်ယွမ်၏ တိုက်ပွဲသည် အလွန် ချောမွေ့လွန်းသည်။ ချောမွေ့လွန်းသဖြင့် သူသည် ယွီသောင်ဆန်းကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အဆုံးသတ်လိုက်နိုင်သည်။

ချန်ဖေး အဝေးတွင် ရပ်လျက် မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်။ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ဤ ယုန်မိစ္ဆာ ဘာဖြစ်နေမှန်း သူ မသိပေ။ အကြိမ်တိုင်းတွင် သူတို့သည် တန်ပြန်မတိုက်ခိုက်မီ လူများကို အရင် တိုက်ခိုက်ခွင့် ပြုလေ့ရှိသည်။