ဘာမှ လုပ်၍မရခြင်း

“ဂျူနီယာ ညီလေး... ငါတို့ သွားကြမလား...” ကောလင်းရှန်းက ခေါင်းမော့ပြီး ချန်ဖေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ချန်ဖေး၏ လက်ရှိ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် သူ့ထက် များစွာ သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤမျှ အန္တရာယ်များသော နေရာသို့ သွားမည် ဆိုလျှင် သဘာဝကျကျပင် သေချာ တိုင်ပင်ရပေမည်။

“သွားကြည့်လို့ ရပါတယ်...” ချန်ဖေး ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ချန်ဖေး ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ မည်သည့် ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင်ကမျှ စိတ်စွမ်းအားကို အထောက်အကူ ပြုနိုင်သော အိပ်မက်ကြာပန်း ကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းမျိုးကို အထင်သေးမည် မဟုတ်ပေ။ ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင်များပင် ဤကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းမျိုးကို လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ချေ။

ဒွာရအမှတ် တစ်ခု ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက် ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း ချန်ဖေး နားလည်ထားသည်။ သို့သော် ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သည် ဒွာရအမှတ် တစ်ခုတည်း ကျင့်ကြံရုံဖြင့် ပြီးဆုံးသွားသည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေလိုပါက ကျင့်ကြံမှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် ဒွာရများကို ပိုမို တူးဖော်ရန် လိုအပ်သည်။ ဤသည်က စိတ်စွမ်းအား လိုအပ်ချက်ကို အလွန် မြင့်မားစေသည်။

ထို့ကြောင့် ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် စိတ်စွမ်းအားသည် သော့ချက် ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ပြီးနောက် ဒွာရ သန့်စင်ခြင်းက အဓိက ကျသောကြောင့် ဤအဆင့်ကို ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ဟု ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု ကောလင်းရှန်းသည် ဒဏ်ရာများ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာပြီ ဖြစ်ရာ ချန်ဖေးနှင့် သူသည် သဘာဝကျကျပင် ထွက်ခွာပြီး စူးစမ်းရှာဖွေရပေမည်။ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို ထည့်မပြောလျှင်ပင် သူတို့သည် ကျောက်စိမ်းပြား လုံလောက်သော ပမာဏကို ရယူရန် လိုအပ်သေးသည်။

“ကောင်းပြီ... ဒါဆို သွားကြစို့...”

ကောလင်းရှန်း စမ်းသပ်ကြည့်ချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အိပ်မက်ကြာပန်း ကို ရယူရန် အခွင့်အရေး ရခဲ့လျှင်... ကြာရွက်များကို ထည့်မပြောနှင့်၊ ကြာစေ့တစ်စေ့ ရလျှင်ပင် သူ၏ အဓိက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အတွက် များစွာ အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။

ချန်ဖေးနှင့် ကောလင်းရှန်း တို့သည် ရိုးရှင်းစွာ ပြင်ဆင်လိုက်ကြပြီး ကျောက်စိမ်းပြား၏ အာရုံခံမှု အရ ရေကန်ရှိရာ နေရာသို့ ဦးတည်သွားလိုက်ကြ၏။

ရေကန် ဘေးတွင်...။

“လူတိုင်း ဒီမှာ စုဝေးနေကြတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ရှင်းပါတယ်... အဲဒီ အိပ်မက်ကြာပန်း ကြောင့်ပါပဲ... ဒါပေမဲ့ ရေကန်အောက်မှာ သားရဲတစ်ကောင် ရှိနေတယ်... ငါတို့ အဲဒီ သားရဲကို မသတ်ရင် အိပ်မက်ကြာပန်း ကို ရနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

ကျောင်ရှန်ယွမ်က ရောက်ရှိနေသော လူ ၂၀ ကျော်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အများစုမှာ အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် ရှိကြပြီး အနည်းငယ်သော အစိတ်အပိုင်းသာ ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် ရှိကြသည်။ ဤ အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ လူများအနက် သူ့အပါအဝင် အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်ရှိသူ စုစုပေါင်း သုံးဦး ရှိသည်။

“မင်း ဘာပြောချင်တာလဲ... တဲ့တိုး ပြောလို့ ရပါတယ်...” နီချွမ်က ခေါင်းကုတ်ပြီး စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ကြယ်ခုနစ်လုံးမျှော်စင်မှ တပည့် အများစုသည် စိတ်မရှည်တတ်ကြဘဲ နီချွမ်သည်လည်း ထိုအထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

“နည်းလမ်းက သင့်တော်သရွေ့ အရာအားလုံး ဆွေးနွေးလို့ ရပါတယ်... မင်းမှာ အကြံပြုချက် ရှိရင် ပြောပြနိုင်ပါတယ်...” ချိုင်ရှန်ကျွင်းက လက်ထဲမှ လှံကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ခံစားချက်မပါသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ရေကန်အောက်က မိစ္ဆာကောင်က အလွန် လျင်မြန်တယ်... ရေကန်ထဲမှာ ဆိုရင် ငါတို့ ဘယ်လောက်များများ နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... သူ့ကို ကမ်းပေါ် ဆွဲတင်ပြီး အားလုံး ပေါင်းတိုက်မှ ဖျက်ဆီးနိုင်မယ်...”

ကျောင်ရှန်ယွမ်က သူတို့၏ သဘောထားကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏ အစီအစဉ်ကို တိုက်ရိုက် ပြောပြလိုက်သည်။ ကိုယ့်အတွက် အားသာချက် ရှိသော စစ်မြေပြင်ကို ရွေးချယ်ခြင်းသည် တိုက်ပွဲတွင် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော ရွေးချယ်မှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။

“မိစ္ဆာကောင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်နည်းကို ငါ အရင်က မြင်ဖူးတယ်... အဲဒီ အရိပ်က သူ့ရဲ့ လျှာ ဖြစ်လောက်တယ်... ငါ နောက်ကျရင် ရှေ့ကနေ နေပေးမယ်... သူ တိုက်ခိုက်လာတဲ့ အခါ ငါ သူ့လျှာကို ရစ်ပတ်ပြီး အပေါ် ဆွဲတင်ပေးမယ်...”

နီချွမ် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျောင်ရှန်ယွမ်နှင့် ချိုင်ရှန်ကျွင်း တို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို လုပ်ရတာ ငါ့အတွက် အန္တရာယ်များတယ်... အိပ်မက်ကြာပန်း ကို ခွဲဝေတဲ့အခါ ငါ တစ်ယောက်တည်း ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း ယူရမယ်...”

“မဖြစ်နိုင်ဘူး...” ကျောင်ရှန်ယွမ်နှင့် ချိုင်ရှန်ကျွင်း တို့ ချက်ချင်း ငြင်းပယ်လိုက်ကြသည်။ ဒီမှာ လူတွေ အများကြီး ရှိတာ... နီချွမ်က အမြတ် ၃၀% ယူလိုက်ရင် ကျန်တဲ့လူတွေ ဘာရတော့မှာလဲ...။

“အများဆုံး ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ ပေးနိုင်မယ်... အဲဒါကလည်း မင်းက ရှေ့ကနေ တိုက်ခိုက်ပေးမှာ မို့လို့ပဲ... မင်း သဘောမတူရင် ငါ့ဂိုဏ်းက ဆရာတူနဲ့ ဂျူနီယာ ညီအစ်ကိုတွေကို လွှတ်လိုက်လို့ ရတယ်...” ကျောင်ရှန်ယွမ် စကားပြောပြီးနောက် လူတစ်ယောက် သူ့နောက်မှ ထွက်လာသည်။

တည်ငြိမ်ပြီး ပြင်းထန်သော အော်ရာတစ်ခု မျက်နှာကို ရိုက်ခတ်လာ၏။ သူသည် အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း မည်သူမျှ ဤလူကို လျှော့မတွက်ရဲကြပေ။

နီချွမ်က လူသစ်ကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် မလိုလားစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းသည် သူ့အတွက် အနိမ့်ဆုံး စည်းဖြစ်ပြီး လိုအပ်ချက်ကို မမီတမီသာ ရှိသည်။

“အိပ်မက်ကြာပန်း ကို ပါဝင်ကူညီတဲ့ သူတွေပဲ ရနိုင်မယ်... အချိန်ကျရင် ဘယ်သူမှ ပေါ့လျော့နေတာ မမြင်ချင်ဘူး... မဟုတ်ရင် ခွဲဝေတဲ့အခါ ငါ သက်ညှာမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ အပြစ်မတင်နဲ့...” ကျောင်ရှန်ယွမ်က အသံနိမ့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“နောက်ကျမှ တခြားလူတွေ ပူးပေါင်းလာရင် ဘယ်လို ပြောမလဲ...” ချိုင်ရှန်ကျွင်းက လူအချို့ စုဝေးလာနေသေးသည်ကို အာရုံခံမိသဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“အချိန်ကျမှ ကြည့်ကြတာပေါ့...” ကျောင်ရှန်ယွမ် ခဏတာ စဉ်းစားပြီး ဝေဝါးစွာ ပြောလိုက်သည်။

သန်မာပြီး ပါဝင်ကူညီသူတွေက သဘာဝကျကျ ရရှိကြလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ခွန်အား မလုံလောက်ရင် သဘာဝကျကျပဲ ခွဲဝေရရှိစရာ ဘာမှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။

ကျောင်ရှန်ယွမ်က ထုတ်မပြောသော်လည်း ရောက်ရှိနေသူ အားလုံး နားလည်ကြသည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် အားကြီးသူက အားနည်းသူကို ဝါးမျိုခြင်းသာ ရှိသည်။ တစ်စုံတစ်ခု ပေးမပေး ဆိုသည်မှာ သင့်ခွန်အား အပေါ် လုံးဝ မူတည်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်ပြီး အိပ်မက်ကြာပန်း ကို တစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်နိုင်လျှင် မည်သူမျှ ဘာမှ ပြောရဲမည် မဟုတ်ပေ။

ဆယ်မိုင် အကွာတွင်...။

သူတို့နှစ်ဦး ဂရုတစိုက် ခရီးနှင်နေစဉ် ချန်ဖေး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်မူလ ကျင့်စဉ် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အခြား အန္တရာယ်များ ရှိနေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ...” ချန်ဖေး၏ လှုပ်ရှားမှုကို မြင်သောအခါ ကောလင်းရှန်း အလျင်အမြန် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထား ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ချန်ဖေး မြှားတစ်စင်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူ့နားရွက်များ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွား၏။ နောက်တစ်ခဏ၌ မြှားသည် အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချန်ဖေး လက်ထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“ဘုန်း...”

ပေါက်ကွဲသံနှင့် အတူ သစ်ပင်ထိပ်ဖျား တစ်ခုသည် မြှားကြောင့် ပေါက်ထွက်သွားသည်။ ပုံရိပ်တစ်ခု အတွင်းမှ ပေါ်လာပြီး ချန်ဖေးကို အံ့အားသင့်မှု အချို့ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။ စောစောက မြှားသည် သူ့ကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးက ဤကဲ့သို့သော လေးပစ်ပညာ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်မှာ တွေးကြည့်လို့ပင် မရနိုင်ပေ။

“နားလည်မှု မလွဲပါနဲ့...” ဖူကျောက်ရှင်းက လက်နှစ်ဖက်ကို အနည်းငယ် မြှောက်ပြပြီး မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်း ပြသလိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် နွေးထွေးသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ဤအပြုံးကို ကြည့်ရသည်မှာ နွေဦးလေပြင်း ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ရင်ထဲမှ ရန်လိုမှုများ များစွာ လျော့ပါးသွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

“ကျောက်စိမ်းပြားရဲ့ တုန်ခါမှုတွေကို မင်း ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တာပဲ...” ကောလင်းရှန်းက ဖူကျောက်ရှင်းကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ချန်ဖေး အပစ်ခံရပြီးနောက် ဖူကျောက်ရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ကျောက်စိမ်းပြား တုန်ခါမှုများ စတင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ချန်ဖေးလည်း ဖူကျောက်ရှင်းကို အံ့သြမှု အချို့ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ကျောက်စိမ်းပြား၏ တုန်ခါမှုကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားရင်း ဖူကျောက်ရှင်း၏ ကိုယ်ဖော့ပညာတွင် အားနည်းချက် အနည်းငယ် ရှိသွားပြီး ချန်ဖေး ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

အကယ်၍ ကျောက်စိမ်းပြားသာ မရှိခဲ့လျှင် ဖူကျောက်ရှင်း၏ ပုံရိပ်သည် အပြစ်အနာအဆာ မရှိ ဖုန်းကွယ်ထားနိုင်လောက်သည်။ ဤသည်က ချန်ဖေးအား ယခင်က တွေ့ခဲ့ဖူးသော ချူကျင်းထိုင်ကို သတိရစေသည်။ တစ်ဖက်လူသည်လည်း ဤကဲ့သို့သော ကိုယ်ဖော့ပညာမျိုး ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။

“မင်း ချီးကျူးလွန်းနေပါပြီ...” ဖူကျောက်ရှင်းက နှိမ့်ချစွာ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ချန်ဖေးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းတို့နှစ်ယောက်မှာ ထူးကဲတဲ့ ခွန်အား ရှိပုံရတယ်... အတူတူ ခရီးသွားကြမလား... ဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်... အချင်းချင်း ကူညီမှသာ နောက်ပိုင်းအချိန်တွေကို ရှင်သန်ကျော်ဖြတ်နိုင်ကြမှာ...”

“မင်း လူတွေကို ဖိတ်ခေါ်တဲ့အခါ ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်ထိ ရိုးသားမှု မရှိ ဖြစ်သွားရတာလဲ... အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းနေပြီး မထွက်လာသေးတဲ့ လူတွေ ရှိနေသေးတယ်လေ...”

ချန်ဖေးက ကောလင်းရှန်း၏ လက်မောင်းကို ဆွဲလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ယိမ်းနွဲ့သွားကာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ဖူကျောက်ရှင်း၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ချန်ဖေးနှင့် အခြားတစ်ယောက် မီတာ ဆယ်ချီ အကွာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သူ့မျက်နှာထား မည်းမှောင်သွား၏။ ယခင်က သူ ကြိုးစားခဲ့သော နည်းလမ်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အရာမထင်ခဲ့ချေ။

အချိန် အနည်းငယ်သာ ထပ်ရခဲ့လျှင် သူတို့ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းကို ပြီးမြောက်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ကျောက်စိမ်းပြား နှစ်ခုကို လက်လွတ်လိုက်ရသည်မှာ နှမြောစရာပင်။

“ဆရာတူ အစ်ကို ဖူ...”

ပုံရိပ်အနည်းငယ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်ထိပ်ဖျားများ ပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ယခုအချိန်တွင် လူများကို မြင်တွေ့နေရသော်လည်း မျက်လုံးမှိတ်ထားလိုက်လျှင် ဤလူများထံမှ မည်သည့် အော်ရာမျှ ထွက်ပေါ်ခြင်း မရှိကြောင်း သတိပြုမိကြပေလိမ့်မည်။

“အဲဒီနှစ်ယောက်က အရမ်း သတိကြီးတာပဲ...” တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။

“ဆရာတူ အစ်ကို ဖူ... အဲဒါ ကျွန်တော့်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ ကောင်ပဲ...” ချူကျင်းထိုင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် စောစောက အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ချန်ဖေး လာနေသည်ကို မြင်သောအခါ ချူကျင်းထိုင် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော အကြိမ်က ချန်ဖေးကြောင့် ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်ခဲ့ပြီးနောက် ချူကျင်းထိုင်သည် ထူထပ်သော တောအုပ်ထဲတွင် ခြောက်နာရီတိတိ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ထိုခြောက်နာရီ အတွင်း ချူကျင်းထိုင်သည် ချန်ဖေး ရုတ်တရက် ပေါ်လာမည်ကို စိုးရိမ်ပြီး အမြဲတမ်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေခဲ့ရသည်။

ယခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူသည် ချန်ဖေးကြောင့် လုံးဝ ကြောက်လန့်နေခဲ့ပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတားအဆီး ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေကြောင်း ချူကျင်းထိုင် သိလိုက်ရသည်။

စောစောက ချန်ဖေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ ဆရာတူ အစ်ကို ငါးယောက်ကို သတိရလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူတို့ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းကို ပြီးမြောက်နိုင်ခဲ့လျှင် ချန်ဖေးနှင့် အခြားတစ်ယောက်ကို အတင်းအကျပ် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည့် အခွင့်အလမ်း ရှိပေသည်။ အဆုံးသတ်တွင်မူ ခဏတာသာ စတင်ရသေးပြီး ချန်ဖေးက တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေကြောင်း ချက်ချင်း အာရုံခံမိပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

“ဖြောင်း...”

ဖူကျောက်ရှင်းသည် ချူကျင်းထိုင်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး ပါးကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ ချူကျင်းထိုင်သည် သစ်ပင်ထိပ်ဖျားမှ ပြုတ်ကျသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွား၏။

ချူကျင်းထိုင်၏ ဘယ်ဘက်ပါး ရောင်ရမ်းလာသည်။ သူ ခေါင်းမော့ပြီး ဖူကျောက်ရှင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဖူကျောက်ရှင်းက သူ့ကို ဘာကြောင့် ရိုက်မှန်း သူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

“မင်း လေတစ္ဆေ ကျင့်စဉ် ရဲ့ အနှစ်သာရကို မေ့သွားပြီလား... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အနိမ့်ဆုံး ဖြစ်နေတာတောင် အခုလို ပြင်းထန်တဲ့ စိတ်ခံစားမှု အတက်အကျတွေ ဖြစ်ရဲသေးတယ်ပေါ့... မင်းသာ မဟုတ်ရင် အဲဒီလူက မူမမှန်တာကို သတိထားမိမှာ မဟုတ်ဘူး...”

ဖူကျောက်ရှင်းက တင်းမာစွာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ ချူကျင်းထိုင်မှာ အလိုအလျောက် ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ ချန်ဖေးကို မြင်ပြီးနောက် ချူကျင်းထိုင် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူကြောင့် ချန်ဖေး ထွက်ခွာသွားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

“နောက်တစ်ခါ ထပ်ဖြစ်ရင်... မင်း ဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို တစ်ယောက်တည်း စူးစမ်းတော့... ငါတို့နောက် လိုက်မလာနဲ့တော့...”

ဖူကျောက်ရှင်းက ချူကျင်းထိုင်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “မင်းက ကိစ္စတွေကို ဖျက်ဆီးတာက လွဲရင် ဘာမှ မလုပ်တတ်ဘူး...”

တစ်မိုင် အကွာတွင်... ဖူကျောက်ရှင်းနှင့် အခြားသူများ လိုက်မလာကြောင်း ချန်ဖေး သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

“စောစောက ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှု ရှိနေတာလား...” ကောလင်းရှန်းက မယုံကြည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။ သူ စောစောက မည်သည့် မူမမှန်မှုကိုမျှ သတိမထားမိခဲ့ပေ။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရသော် အကယ်၍ ကောလင်းရှန်းသာ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး တစ်ယောက်တည်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရလျှင် ဝိုင်းရံခံလိုက်ရပေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် အခြေအနေမှာ လွန်ခဲ့သော အကြိမ်ထက် ပို၍ ဆိုးရွားသည်။ နှစ်ယောက် တစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ ပို၍ များပြားနေသည်။

“သူတို့ရဲ့ ပုန်းအောင်းနိုင်စွမ်းက အရမ်း အားကောင်းတယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့ တိုက်ခိုက်တော့မယ့် အချိန်ကျရင် သူတို့ရဲ့ အော်ရာကို သေချာပေါက် ထုတ်ပြကြလိမ့်မယ်...”

ကောလင်းရှန်း၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ ချန်ဖေးက ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်သည်။

အကယ်၍ သူတို့က ခွန်အားကို ဖုံးကွယ်ထားချင်လျှင် တိုက်ခိုက်ချိန်တွင် မည်သည့် အော်ရာမျှ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ ဖူကျောက်ရှင်းနှင့် အခြားသူများက သူတို့ကို ဝိုင်းရံရန်ပင် မလိုအပ်ချေ။ သို့သော် လူအနည်းစုနှင့် ဤကဲ့သို့ ပိတ်ဆို့မှုကို ကြုံတွေ့ရခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန် အန္တရာယ်များသည်။

ကောလင်းရှန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ မသိလိုက်ဘဲ နောက်ထပ် အသက်အန္တရာယ် အကျပ်အတည်း တစ်ခုမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

ကောလင်းရှန်းသည် ရှေ့လူများ မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေ စူးစမ်းရှာဖွေနည်းကို ပြန်ပြောင်းသတိရလိုက်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူတို့သည် အတူတကွ ပူးပေါင်းရန်နှင့် အန္တရာယ်ကို ခုခံကာကွယ်ရန် အုပ်စုလိုက် ခွန်အားကို အသုံးပြုခြင်းကို သင်ယူနိုင်သည်။

နှစ်မျိုးစလုံးတွင် အားသာချက်များနှင့် အားနည်းချက်များ ရှိကြသည်။ မည်မျှပင် သန်မာစေကာမူ အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်၌သာ ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။ အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ် ပိုမို တွေ့ရှိရခြင်းသည် အန္တရာယ် ရှိနေဆဲပင်။ အားသာချက်မှာ သူ ရရှိသမျှ အရာအားလုံးသည် သူ့ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာခြင်းပင်။

အဖွဲ့ဖွဲ့ခြင်းသည် အလွန် လုံခြုံသော်လည်း ရရှိသော ပစ္စည်းများသည် အဖွဲ့ပိုင် ဖြစ်သွားသည်။ အဆုံးသတ်တွင် သင့်အတွက် ခွဲဝေပေးနိုင်မည့် အရာများမှာ အလွန် နည်းပါးသွားပေလိမ့်မည်။

ကောလင်းရှန်း ချန်ဖေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အရိုး သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ဖြင့် ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သော ဂျူနီယာ ညီလေးသည် ဤအဆင့်ထိ တိုးတက်လာခဲ့လေပြီ။ ချန်ဖေး ရှိနေသောကြောင့် သူတို့သည် အခြေအနေ အများစုကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ကြသည်။

ထိုစဉ်က ကောလင်းရှန်းသည် ချန်ဖေး၏ ကျင့်ကြံမှုကို ပိုမို တိုးတက်စေရန် အတွက်သာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မထင်မှတ်ဘဲ ချန်ဖေးသည် သူ့အတွက် စွမ်းရည်အရှိဆုံး အကူအညီ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ တကယ်ကို ခန့်မှန်းရခက်လှသည်။

ကောလင်းရှန်း ဘာတွေ တွေးနေမှန်း ချန်ဖေး မသိပေ။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ဖူကျောက်ရှင်း ရှိသော နေရာကို ကွင်းရှောင်သွားပြီး ရေကန်ဆီသို့ ဆက်လက် သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။ ၁၅ မိနစ် ကြာပြီးနောက် ချန်ဖေးနှင့် အခြားတစ်ယောက် ရေကန်ဆီသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာကြ၏။ ထိုနေရာတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရေကန်ဘေးတွင် နီချွမ်သည် ကြီးမားသော လျှာတစ်ခုကို ဆွဲကိုင်ထားပြီး အစွမ်းကုန် အပေါ်သို့ ဆွဲတင်နေ၏။

အစိမ်းရောင် အငွေ့တန်းများသည် လျှာမှ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေပြီး နီချွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ တရှဲရှဲ စားသွားသော အသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် နီချွမ်သည် ၎င်းတို့ကို ပိတ်ဆို့ရန် သူ၏ အတွင်းအားကို အသုံးပြုထားလေသည်။