ရင်းမြစ်တစ်ထောင်ပိုးကောင်

နောက်တစ်နေ့ မိုးမလင်းမီတွင် ရွှီနင် အိပ်ရာမှ နိုးနေပြီဖြစ်သည်။

ရွှီနင် သုံးနာရီခန့်သာ အိပ်စက်ခဲ့ရသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ထိုပမာဏသည် သူ့အတွက် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။

ရွှီနင်သည် ချီလှုပ်ရှားမှုနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိထားသူဖြစ်ရာ ရက်ဆက်မအိပ်ဘဲ နေလျှင်တောင်မှ သူ့ခန္ဓာကိုယ်လုပ်ဆောင်ချက်များ ယိုယွင်းသွားမည် မဟုတ်ပေ။

အတွင်းအားအဆင့် တိုးတက်လာခြင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ချိုးဖျက်ကျော်လွှားခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ရွှီနင် အိပ်ရာထပြီးနောက် အိမ်ရှေ့ခြံဝင်းထဲသို့ ထွက်ကာ ရေအေးဖြင့် မျက်နှာသစ်လိုက်သည်။

ထောင်ချင်းဖင် အိပ်ရာမထသေးသဖြင့် အသံမထွက်စေရန် ရွှီနင် သတိထား၍ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

ဒီရက်ပိုင်း ထောင်ချင်းဖင်တစ်ယောက် အတော်လေး ပင်ပန်းနေရှာသည်။ သူသည် ရွှီနင်အတွက် တာဝန်များကို ကူညီလုပ်ဆောင်ပေးရုံသာမက အစောင့်တပ်သားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ့တာဝန်များကိုပါ ထမ်းဆောင်နေရသဖြင့် အလုပ်ဝန်ပိနေလေသည်။

မျက်နှာသစ်ပြီးနောက် အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်လာသော်လည်း ရွှီနင် အဝတ်အစားလဲရန် အလျင်မလိုပေ။

တပ်မှူး၏အခန်းတွင် ပြုလုပ်မည့် အစည်းအဝေးအားသွားရန် တစ်နာရီခန့် လိုသေးသည်။

သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီးနောက် ရွှီနင် စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားကာ ကြွေအိုးတစ်လုံးကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

ထိုကြွေအိုးမှာ မကြီးမားလှဘဲ လက်သီးဆုပ်အရွယ်အစားခန့်သာရှိပြီး အဖုံးပေါ်တွင် အပေါက်ငယ်လေးများ ဖောက်ထားလေသည်။

အတွင်းထဲတွင် လျိုယီးကျန့် လက်ဆောင်ပေးထားသော ရင်းမြစ်တစ်ထောင်အင်းဆက်ဥ ရှိနေသောကြောင့် ကြွေအိုးကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် ရွှီနင် သတိထားလိုက်သည်။

ဝေ့ဇစ်ချန်နှင့် ဝေ့ပင်လင်တို့ထံမှတစ်ဆင့် ရင်းမြစ်တစ်ထောင်အင်းဆက်ဥအကြောင်း ရွှီနင် ဗဟုသုတများစွာ ရရှိထားသည်။

ရင်းမြစ်တစ်ထောင်အင်းဆက်ဥများသည် အလိုအလျောက် ပေါက်ပွားတတ်ကြသည်။ စိုစွတ်သော ပတ်ဝန်းကျင်လိုအပ်သည့် သာမန်ပိုးဥများနှင့်မတူဘဲ ၎င်းတို့အတွက် သီးသန့်ဝန်းကျင် မလိုအပ်ချေ။

မွေးမြူသူအနေဖြင့် ရင်းမြစ်တစ်ထောင်အင်းဆက်ဥကို ခြောက်သွေ့သောနေရာတွင် ထားလိုက်ရုံဖြင့် လေထုထဲမှ စွမ်းအင်များကို အလိုအလျောက် စုပ်ယူကာ ပေါက်ဖွားလာမည်ဖြစ်သည်။

ရွှီနင် အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ကြွေအိုးထဲသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

မိုးလင်းစပြုနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အခန်းထဲတွင် မှောင်မဲနေဆဲပင်။ သို့သော် ချီလှုပ်ရှားမှုနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေသော ရွှီနင်အဖို့ အမှောင်ထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

“ဟင်...”

ကြွေအိုးပွင့်သွားသည်နှင့် ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေခဲ့သော ဥလေးမှာ ဥပေါက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ရွှီနင် တွေ့လိုက်ရသည်။

ဥခွံပါးပါးလေးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ဘေးနားတွင် ဂေါ်ဖီထုပ်ပိုးကောင်နှင့်တူသော ပိုးကောင်ဖြူဖြူလေးတစ်ကောင် ရောက်နေလေသည်။

ထိုပိုးကောင်ဖြူဖြူလေးသည် နို့နှစ်ရောင်ရှိပြီး ဖောင်းပွနေလေရာ ခေါင်းနှင့် အမြီးကိုပင် ခွဲခြား၍ မရနိုင်ချေ။

ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းတွင် အမည်းစက် နှစ်စက် ပါရှိသည်။

ရွှီနင် သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုအမည်းစက်များမှာ ပိုးကောင်၏ ခြေထောက်များဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

‘ပေါက်လာပြီပဲ’

ရွှီနင် ပြုံးလိုက်မိသည်။

ဝေ့ပင်လင်၏ ပြောစကားအရ ရင်းမြစ်တစ်ထောင်ပိုးကောင်များ ပေါက်လာပြီးပါက ရက်အနည်းငယ်ကြာတိုင်း သူတို့ခန္ဓာကိုယ်မှ စွမ်းအင်သလင်းကျောက်များကို ထုတ်လွှတ်ပေးလေ့ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။

ပိုးကောင် ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ စွမ်းအင်သလင်းကျောက်များ၏ အရည်အသွေးသည်လည်း ပိုမိုကောင်းမွန်လာမည် ဖြစ်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ရင်းမြစ်တစ်ထောင်ပိုးကောင်သည် သက်တမ်းဆယ်နှစ်ခန့်ရှိပြီး သာမန်ပိုးမွှားများထက် များစွာ အသက်ပိုရှည်ကြသည်။

ထိုဆယ်နှစ်တာကာလအတွင်း ရင်းမြစ်တစ်ထောင်ပိုးကောင်သည် စွမ်းအင်သလင်းကျောက် အမြောက်အမြားကို ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်သည်။

ထို့အပြင် ရင်းမြစ်တစ်ထောင်ပိုးကောင်များကို မွေးမြူရသည်မှာ လွယ်ကူလှသည်။ လေထုထဲမှ စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူရှင်သန်သဖြင့် အစာကျွေးရန်၊ ရေတိုက်ရန် မလိုအပ်ချေ။

‘ဒီကောင်လေးက ဥထဲမှာ ဘယ်လိုနေခဲ့တာပါလိမ့်...’

ရင်းမြစ်တစ်ထောင်အင်းဆက်ဥသည် ဆန်စေ့အရွယ်အစားခန့်သာ ရှိသော်လည်း ပေါက်လာသော ပိုးကောင်မှာ ဂေါ်ဖီထုပ်ပိုးကောင်လောက် ကြီးမားနေသည်။

ရွှီနင်သည် ပိုးကောင်ဖြူဖြူလေးကို လက်ညှိုးဖြင့် တို့လိုက်သည်။

ရွှီနင်၏ အထိအတွေ့ကို ခံစားမိသည်နှင့် ပိုးကောင်လေးသည် ရုတ်တရက် တွန့်လိမ်သွားသည်။

ခဏမျှ တွန့်လိမ်နေပြီးနောက် ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားသည်။

ရွှီနင်က ပိုးကောင်ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ဗိုက်ကို ထပ်တို့လိုက်သည်။

ပိုးကောင်လေးသည် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီး မလှုပ်မယှက် ဖြစ်သွားတော့သည်။

“သေချင်ယောင် ဆောင်နေတာလား”

ရွှီနင် သဘောကျသွားသည်။

သူ ပိုးကောင်လေးကို လက်ဖြင့် ထိတွေ့ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်း၏ ရှင်သန်မှုစွမ်းအားကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ရွှီနင် ဆက်မစတော့ဘဲ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ထိုအခါမှ ပိုးကောင်လေးသည် ကိုယ့်ဘာသာ လှန်လိုက်ပြီး ဗိုက်ဖြင့် ပြန်မှောက်လျက် ငြိမ်နေလေသည်။

သေချာကြည့်ရှုပြီးနောက် ရွှီနင် အဖုံးပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

ဤပိုးကောင်လေးမှ ထုတ်လုပ်ပေးမည့် စွမ်းအင်သလင်းကျောက်များကို ရွှီနင် မျှော်လင့်နေမိသည်။

ထိုသလင်းကျောက်များမှ စွမ်းအင်ကို သူ စုပ်ယူနိုင်ခြင်း ရှိမရှိ သိချင်နေသည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာသောအခါ ထောင်ချင်းဖင် နိုးလာသည်ကို ရွှီနင် တွေ့လိုက်ရသည်။ မျက်နှာသစ်ပြီးနောက် နှစ်ယောက်သား မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်စုံများကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ကြပြီး မေပယ်လမ်းကြားအပြင်ဘက်ရှိ စားသောက်ဆောင်သို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

မနက်စာစားပြီးနောက် ထောင်ချင်းဖင်သည် မေပယ်လမ်းကြားရှိ ကင်းစခန်းသို့ ပြန်သွားပြီး ရွှီနင်က တပ်မှူးနေအိမ်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

…

အစည်းအဝေးချိန်၌…

တပ်မှူး၏ အိမ်တော်တွင် လူများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဝေ့ချန်ချင်းနှင့် တပ်ရင်းမှူးသုံးဦးတို့သည် ခန်းမ၏ ရှေ့ဆုံးတွင် ထိုင်နေကြသည်။

အောက်ဘက်တွင် မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်သား ၂၀ ကျော်ခန့် ခါးမတ်မတ်ဖြင့် ထိုင်နေကြလေသည်။

ရွှီနင်သည် ရာထူးအငယ်ဆုံးဖြစ်သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

“ဒီနေ့ အစည်းအဝေးက အရမ်းအရေးကြီးတယ်”

ဝေ့ချန်ချင်းက အချိန်ဆွဲမနေပေ။ လူစုံသည်ကို မြင်သောအခါ သူက စကားစပြောလေသည်။ “တင့်ယွင်ခရိုင်က မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့ ပုန်ကန်တဲ့ကိစ္စကို မင်းတို့အားလုံး သိပြီးသားဆိုတော့ ငါ အများကြီး မပြောတော့ဘူး”

“ငါပြောချင်တာက ရရှိထားတဲ့ နောက်ဆုံးရသတင်းတွေအရ တင့်ယွင်ခရိုင်ရဲ့ ပုန်ကန်သူတွေက ချိုးယွင်ခရိုင်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။ အချိန်မရွေး ကျူးကျော်လာနိုင်တယ်”

တပ်ခွဲမှူးများ အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ဝေ့ချန်ချင်း ဤသို့ပြောလာမှတော့ စစ်ပွဲဖြစ်ရန် သေချာသလောက် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်း ၃၀ ကြာ တည်ငြိမ်အေးချမ်းခဲ့သော ဖေးယွင်ပြည်နယ်ကြီး၏ ငြိမ်းချမ်းမှု ပျက်စီးတော့မည် ဖြစ်သည်။

“ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ယွင်ယင်းမြို့က စစ်ကူလွှတ်ပေးသင့်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာပဲ ယွင်ယင်းမြို့ကလာတဲ့ အမိန့်ကတော့ ပုန်ကန်မှုကို အနီးနားက ခရိုင်မြို့တွေ စုပေါင်းပြီး ကိုယ့်ဘာသာ ဖြေရှင်းကြတဲ့”

ဤစကားကို ပြောနေစဉ် ဝေ့ချန်ချင်း၏ မျက်နှာထားမှာ ထူးဆန်းနေသည်။

ဤအခြေအနေသည် ဝေ့ချန်ချင်း မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် လုံးဝ ကွဲလွဲနေသည်။

ယွင်ယင်းမြို့တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သော အတွေ့အကြုံအရ မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့သည် ပုန်ကန်မှုများကို လုံးဝ သည်းခံလေ့မရှိကြောင်း သူသိသည်။ ထို့ကြောင့် ယွင်ယင်းမြို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် သူ့ကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သတင်းကြားပြီးနောက် ဝေ့ချန်ချင်းသည် မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့၏ အထက်ပိုင်းခေါင်းဆောင်များကို သံသယဝင်လာမိသည်။

သို့သော် သူ ဘာမှမတတ်နိုင်ပေ။ အကျပ်အတည်းကို ကိုယ့်ဘာသာ ဖြေရှင်းရုံသာ ရှိတော့သည်။

ဝေ့ချန်ချင်း၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် တပ်မှူးများအားလုံး လေးနက်သွားကြသည်။

“ငါတို့ရဲ့ ထောက်လှမ်းရေးသတင်းနဲ့ ဖမ်းမိထားတဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေကို စစ်ဆေးမေးမြန်းချက်အရ တင့်ယွင်ခရိုင် ပုန်ကန်မှုရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ သွေးအရိပ်ဂိုဏ်း လို့ခေါ်တဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတစ်ခု ရှိနေတယ်”

“ပြီးခဲ့တဲ့ ခန်းယွင်ခရိုင်က မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေတာလည်း အဲဒီ သွေးအရိပ်ဂိုဏ်းပဲ”

ဝေ့ချန်ချင်း၏ စကားသံသည် လူတိုင်း၏ နားထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

‘ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ...’

ရွှီနင် သဘောပေါက်သွားသည်။

သူ တွေးထားသည့်အတိုင်းပင် မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားများနှင့် မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့၏ ပုန်ကန်မှုသည် ဆက်စပ်နေလေသည်။

“သွေးအရိပ်ဂိုဏ်း ဟုတ်လား”

ရွှီနင်သာမက ဝါရင့်လက်ထောက်တပ်မှူးများပါ သွေးအရိပ်ဂိုဏ်းအကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ အံ့သြသွားကြသည်။

ဝေ့ချန်ချင်းက လူများကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားတို့ထဲက တချို့က သွေးအရိပ်ဂိုဏ်းအကြောင်း သိထားပုံရတယ်... ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီ သွေးအရိပ်ဂိုဏ်းဆိုတာ လျဲ့ဝုစီရင်စုက မိစ္ဆာဂိုဏ်းပဲ”

‘လျဲ့ဝုစီရင်စုက မိစ္ဆာဂိုဏ်း ဟုတ်လား’

ရွှီနင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

‘သွေးအရိပ်ဂိုဏ်းက တခြားနယ်မြေက ဂိုဏ်းပဲ’

ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ဖေးယွင်ပြည်နယ်တစ်ခုတည်း ရှိသည်မဟုတ်ပေ။ အခြားပြည်နယ်ကြီးများနှင့် ယှဉ်လျှင် ဖေးယွင်ပြည်နယ်သည် စုစည်းညီညွတ်မှုရှိသော်လည်း ကျန်ပြည်နယ်အများစုမှာမူ ကွဲပြားပြန့်ကျဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။

လျဲ့ဝုစီရင်စုသည် ဖေးယွင်ပြည်နယ်၏ အရှေ့တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။

လျဲ့ဝုစီရင်စုရှိ အဓိကအင်အားစုများမှာ ကွဲပြားနေကြသဖြင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းများပင် အခြေချခွင့် ရရှိနေကြသည်။ မိစ္ဆာဂိုဏ်းများ ရှင်သန်ခွင့်မရှိသော ဖေးယွင်ပြည်နယ်နှင့် လုံးဝ မတူညီပေ။

ပုန်ကန်မှုဖြစ်ပွားရာ တင့်ယွင်ခရိုင်သည် လျဲ့ဝုစီရင်စုနှင့် ဖေးယွင်ပြည်နယ်တို့၏ နယ်စပ်တွင် တည်ရှိသည်။

ချိုးယွင်ခရိုင်နှင့် ခန်းယွင်ခရိုင်တို့သည်လည်း တင့်ယွင်ခရိုင်နှင့် နီးကပ်ပြီး လျဲ့ဝုစီရင်စုနှင့်လည်း ထိစပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

‘ဒီပုန်ကန်မှုရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ လျဲ့ဝုစီရင်စု ရှိနေတာကိုး...’

ရွှီနင် မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

လျဲ့ဝုစီရင်စုတွင် ပြည်တွင်းစစ်များနှင့် ပဋိပက္ခများ မဖြေရှင်းရသေးဘဲ ရှိနေသည်။

ယခုအခါ သူတို့သည် ဖေးယွင်ပြည်နယ်ဘက်သို့ အာရုံလှည့်လာကြသည်။

အဘယ့်ကြောင့် ဤသို့ ပြုလုပ်ရသနည်းဆိုသည်ကို ရွှီနင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေမိသည်။