အကျိုးအမြတ်များ

မြားသည် လေးညှို့ပေါ်မှ ပြေးထွက်သွားကာ ပုန်ကန်သူစစ်သည်ခေါင်းဆောင်ထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်သွားလေသည်။

သူ့နောက်ဘက်မှ မြားပစ်လွှတ်လိုက်သည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူသည် ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။

သူသည် မြင်းပေါ်၌ နောက်သို့ လှန်ချလိုက်ပြီး မြားကို ရှောင်တိမ်းလိုက်လေသည်။

‘သူက တကယ့်ကို အတွင်းအားပြည့်ဝအဆင့် သိုင်းသမားပဲ၊ သူ့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှု အရှိန်ကို ကြည့်ပါဦး’

ရွှီနင်၏ မြားချက် လွဲချော်သွားသည်မှာ ဤသည်က ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။

ရွှပ်... ရွှပ်... ရွှပ်...

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ရွှီနင်က မြားသုံးစင်းကို ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

မြားသုံးစင်းလုံး ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ စစ်သည်ခေါင်းဆောင်မှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ မရှောင်တိမ်းနိုင်တော့ချေ။

မြားသုံးစင်းလုံးမှာ သူ့ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ဝင်သွားသဖြင့် သူသည် သွေးများ အန်ထုတ်ကာ မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

ရွှီနင်သည် သူ၏ အားအင်များကို မြားချက်များဆီသို့ မပို့ဆောင်နိုင်သေးသော်လည်း သူ၏ ခွန်အားမှာ အတွင်းအားပြည့်ဝအဆင့် သိုင်းသမားတစ်ဦးကို အဆုံးစီရင်ရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် ရွှီနင်၏ မြားချက်များ ပြင်းထန်နေခြင်းမှာ သူ၏ လေးကြောင့်လည်း ပါဝင်လေသည်။

ရွှီနင် အသုံးပြုနေသော လေးမှာ ချွီးတယို ပေးအပ်ထားသော အဆင့်မြင့်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် ဤလေးညှို့ကို ဆွဲရန်ပင် အင်အား ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ပုန်ကန်သူစစ်သည်ခေါင်းဆောင်ကို ပစ်ချပြီးနောက် ရွှီနင်သည် နောက်ထပ် မြားအနည်းငယ် ထပ်မံပစ်ခတ်လိုက်ရာ လူအများအပြား မြင်းပေါ်မှ ထပ်မံ ပြုတ်ကျသွားကြပြန်သည်။

ယခုအခါ ရွှီနင်၏ မြားအိမ်ထဲ၌ မြားများ ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး အရပ်ရပ်သို့ ထွက်ပြေးသွားကြသော စစ်သည်များသည်လည်း အဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားကြချေပြီ။

‘မြားနဲ့ ရန်သူတွေကို သတ်ရတာ တော်တော်လေး စိတ်ကျေနပ်ဖို့ ကောင်းတာပဲ’

ဤသည်မှာ ရွှီနင် ထိုကဲ့သို့သော ခံစားချက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားဖူးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရွှီနင်က ဇက်ကြိုးကို ဆွဲလိုက်ပြီး မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။

ရွှီနင်သည် နေရာအနှံ့ရှိ ရန်သူ့အလောင်းများကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဤမြင်ကွင်းက သူ့စိတ်ဓာတ်ကို မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။

တင့်ယွင်ခရိုင်တွင် ပုန်ကန်မှု ဖြစ်ပွားစဉ်က ဤပုန်ကန်သူများသည် အပြစ်မဲ့သော ပြည်သူများ၏ အသက်ပေါင်းများစွာကို ရိတ်သိမ်းခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။

ရွှီနင်သည် ခေါင်းဆောင်ရှိရာသို့ လျှောက်သွားပြီး သူ့အိတ်ကပ်များကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

‘ဒါက သက်သေခံတံဆိပ်ပြားလား

ရွှီနင်သည် ခေါင်းဆောင်၏ သက်သေခံတံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဤသက်သေခံတံဆိပ်ပြားမှာ မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့၏ ပုံစံမျိုးဖြစ်သော်လည်း တံဆိပ်ပြားပေါ်တွင် သွေးရောင်အစင်းကြောင်း သုံးခု ပါရှိလေသည်။

ဤသည်မှာ သူတို့သည် သွေးအရိပ်ဂိုဏ်းနှင့် ဆက်နွှယ်နေကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်။

ရွှီနင် ထပ်မံ ရှာဖွေကြည့်လိုက်ရာ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ခေါင်းဆောင်ထံမှ ငွေစက္ကူအထပ်လိုက်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ရွှီနင် အကြမ်းဖျင်း ရေတွက်ကြည့်လိုက်ရာ စုစုပေါင်း ငွေပြား ၂၀၀၀ ကျော်ခန့် ရှိလေသည်။

‘ဒီငွေစက္ကူတွေ ဘယ်ကနေ ရလာတာပါလိမ့်’

ဤငွေစက္ကူများသည် သူတို့စောင့်ရှောက်လာသော ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးများ ထားရစ်ခဲ့သည့် လှည်းများပေါ်မှ ခိုးယူလာခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ရွှီနင် သံသယဝင်မိသည်။

သူတို့သည် လှည်းများပေါ်မှ ပေါ့ပါးပြီး သယ်ရလွယ်ကူမည့် တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေခိုးယူခဲ့ကြပုံရလေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဤငွေစက္ကူများသည် ရွှီနင်၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားချေပြီ။

မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့၏ စည်းမျဉ်းတစ်ခုတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေစဉ် တန်ဖိုးရှိပစ္စည်းများ တွေ့ရှိပါက ရှာဖွေတွေ့ရှိသူက ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည်ဟု ပြဋ္ဌာန်းထားလေသည်။

ရွှီနင်သည် ရန်သူအားလုံးကို တစ်ဦးတည်း အနိုင်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ဤငွေပြားများအားလုံးကို သူ သိမ်းဆည်းထားနိုင်ပေသည်။

ခေါင်းဆောင်၏ အလောင်းကို ရှာဖွေပြီးနောက် ရွှီနင်သည် အခြားအလောင်းများကိုလည်း ဆက်လက်ရှာဖွေလိုက်သည်။

ရွှီနင်သည် သက်သေခံတံဆိပ်ပြား တစ်ဒါဇင်ကျော်နှင့်အတူ နောက်ထပ် ငွေပြား ၂၀၀၀ ကိုပါ ထပ်မံတွေ့ရှိခဲ့၏။

‘ဒီခေါင်းဆောင်က တော်တော်လေး အတ္တကြီးတာပဲ’

ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးတည်းက ရရှိထားသော ငွေပြားပမာဏမှာ ကျန်ရှိသော စစ်သည် ၁၀ ဦးပေါင်းထက်ပင် များပြားနေသည်။

ရွှီနင်သည် မမျှော်လင့်ဘဲ နောက်ထပ် ငွေပြား ၄၀၀၀ ရရှိခဲ့သဖြင့် ၎င်းသည် သူ့အတွက် စွမ်းအင်ယူနစ် အမြောက်အမြားကို ရရှိစေနိုင်ပေသည်။

ငွေပြား ၄၀၀၀ ကျော် ရှာတွေ့ခဲ့သော်လည်း တန်ဖိုးအရှိဆုံးပစ္စည်းအများစုမှာ ပုန်ကန်သူများ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မရှိနိုင်ကြောင်း ရွှီနင် ခံစားမိသည်။

ဥပမာအားဖြင့် လှည်းများပေါ်ရှိ လက်ဝတ်ရတနာများနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို သူတို့၏ စခန်းသို့ ယူဆောင်သွားကြပြီ ဖြစ်လောက်သည်။

ရွှီနင်သည် အလောင်းတစ်လောင်းမှ ဝတ်ရုံကို ချွတ်ယူကာ သက်သေခံတံဆိပ်ပြား တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို ထုပ်ပိုးလိုက်သည်။

ဤသက်သေခံတံဆိပ်ပြားများကို သူ၏ အောင်ပွဲအတွက် သက်သေအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။

တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ဤသည်မှာ သူ၏ စွမ်းဆောင်ချက်များအတွက် အထောက်အထားများ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

‘ဒီစစ်မြင်းတွေအတွက်တော့ နှမြောစရာပဲ...’

ရန်သူများ အသတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် မြင်းများသည် နေရာအရပ်ရပ်သို့ ထွက်ပြေးသွားကြလေသည်။

အကယ်၍ ခန်းယွင်ခရိုင်နှင့် ဤနေရာမှာ မဝေးကွာပါက ရွှီနင်သည် မြင်းများကို တစ်ကောင်ချင်း လိုက်ဖမ်းကာ ခရိုင်မြို့သို့ ပြန်ပို့ပေလိမ့်မည်။

“ကုန်လှည်းစောင့်တဲ့ တာဝန်မှာ ဒီလိုမျိုး မမျှော်လင့်ဘဲ အကျိုးအမြတ်တွေ ရလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး”

ရွှီနင်၏ ဤခရီးစဉ်မှာ အတော်လေး အကျိုးရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုရမည်။

“သွားကြစို့”

ရွှီနင်သည် မြင်းကိုစီးကာ မြို့သို့ ပြန်လာခဲ့လေသည်။

ရွှီနင် ခရိုင်မြို့သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ညနေစောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဖုန်းရိုလမ်း ကင်းစခန်းတွင် ထောင်ချင်းဖင်နှင့် ဆုန့်ဝေယီတို့သည် သူပြန်လာမည့်အခြေအနေကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ထောင်ချင်းဖင်၊ ဆုန့်ဝေယီတို့နှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် ရွှီနင်သည် စစ်သူကြီး၏ နေအိမ်သို့ သွားရောက်ကာ သူ၏တာဝန်ကို အစီရင်ခံလိုက်လေသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ရွှီနင်သည် မနေ့က ရရှိခဲ့သော ငွေပြားများကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။

စစ်ပွဲတစ်ခုမှာ မလွဲမသွေ ဖြစ်ပွားတော့မည်ဖြစ်ရာ မြို့ထဲရှိ အရင်းအမြစ်အားလုံးမှာ ဈေးနှုန်းများ မြင့်တက်နေလေသည်။

၎င်းတို့အနက် စားသောက်ကုန် ဈေးနှုန်းများမှာ အမြင့်မားဆုံး တက်နေသော်လည်း ဆေးပြားများ၏ ဈေးနှုန်းမှာလည်း ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

အန္တရာယ်များ ရောက်ရှိလာတော့မည်ဖြစ်သဖြင့် သိုင်းပညာရှင်အားလုံးနီးပါးသည် အသက်ရှင်သန်နိုင်ရန် အခွင့်အလမ်း ပိုမိုရရှိစေရန်အတွက် အားလပ်ချိန်များတွင် အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်နေကြသည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ဈေးတက်နေသော်လည်း ရွှီနင်၏ မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့၏ တပ်ခွဲမှူးဆိုသည့် ရာထူးမှာ သူ့အတွက် အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိစေခဲ့သည်။

ဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင်သည် ငွေပြား ၄၀၀၀ တန်ဖိုးရှိ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို ရွှီနင်အား မူလဈေးနှုန်းဖြင့်သာ ရောင်းချပေးခဲ့လေသည်။

ဤဝိညာဉ်ဆေးပင် အသုတ်ထဲတွင် အမျိုးအစားများစွာ ပါဝင်နေပြီး ရွှီနင် ရွေးချယ်ခဲ့သော ဆေးပင်များမှာ ဈေးနှုန်းနှင့် တန်ဖိုး မျှတလှပေသည်။

ဤဆေးပင်များက ရွှီနင်အတွက် စွမ်းအင် ၄၉ ယူနစ် ရရှိစေခဲ့သည်။ သူ၏ ယခင်စုဆောင်းမှုများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ရွှီနင်တွင် ယခုအခါ စွမ်းအင် ၅၂ ယူနစ် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤစွမ်းအင် ၅၂ ယူနစ်မှာ ရွှီနင်အား အတွင်းပိုင်းချီနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် လုံလောက်မှု မရှိသေးပေ။

ချီလှုပ်ရှားမှုနယ်ပယ်မှ အတွင်းပိုင်းချီနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် စွမ်းအင် ၈၀ ယူနစ် လိုအပ်သဖြင့် သူသည် နောက်ထပ် စွမ်းအင် ၂၈ ယူနစ် ထပ်မံရရှိရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

ယခင်ကဆိုလျှင် စွမ်းအင် ၂၈ ယူနစ်မှာ များပြားလှသော ပမာဏဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ချီဆေးပြားများ၏ ထောက်ပံ့မှုနှင့် ရင်းမြစ်တစ်ထောင်အင်းဆက်ဥမှ ထွက်လာသော စွမ်းအင်ပုံဆောင်ခဲများကြောင့် စွမ်းအင် ၂၈ ယူနစ်ကို ရရှိရန်မှာ မခက်ခဲတော့ချေ။

ဤကိစ္စများ အားလုံး ပြီးစီးသွားသောအခါ ရွှီနင်သည် သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုကို မေပယ်လမ်းကြား ကင်းစခန်း၏ စီမံခန့်ခွဲရေးအပေါ်တွင် ထားရှိလိုက်လေသည်။

တပ်မှူးချုပ် စံအိမ်၌… ဝေ့ချန်ချင်းသည် ဝေ့ပင်လင်၊ ဝေ့ဇစ်ချန်တို့နှင့် စကားပြောနေသည်။

“ဦးလေး... ယွင်ယင်းမြို့က သတင်းတစ်ခုခု ရပြီလား” ဝေ့ပင်လင်က မေးလိုက်သည်။

တင့်ယွင်ခရိုင်တွင် ပုန်ကန်မှု ဖြစ်ပွားနေကြောင်း သိရှိပြီးနောက် ယွင်ယင်းမြို့ရှိ မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့သည် စစ်ကူများ လွှတ်မပေးခြင်းမှာ လုံးဝ ယုတ္တိမရှိသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဝေ့ချန်ချင်းသည် အခြေအနေကို မေးမြန်းရန်အတွက် နေအိမ်သို့ စာတစ်စောင် ပေးပို့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“မရသေးဘူး” ဝေ့ချန်ချင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

စာပို့ထားသည်မှာ ရက်အနည်းငယ် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ မိသားစုထံမှ အကြောင်းပြန်စာ မရောက်ရှိသေးပေ။

ဝေ့ချန်ချင်းသည် ဝေ့ဇစ်ချန်နှင့် ဝေ့ပင်လင်တို့ကို စောစောစီးစီး ထွက်သွားကြရန် ဖျောင်းဖျခဲ့သော်လည်း နှစ်ယောက်စလုံးက ငြင်းဆန်ခဲ့ကြသည်။

ထိုနှစ်ယောက်သည် ဝေ့ချန်ချင်းအား မိသားစုသို့ ပြန်လာရန်နှင့် ရှုပ်ထွေးနေသော ခန်းယွင်ခရိုင်မှ ထွက်ခွာလာရန် ဖျောင်းဖျချင်နေကြသည်။

အမှန်စင်စစ် ဝေ့ချန်ချင်းသည် မိသားစုရှိ သူ၏ ပြဿနာများမှ လွတ်မြောက်ရန်အတွက် ထွက်ခွာလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ပိုမိုကြီးမားသော ပြဿနာများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရလေပြီ။

ဝေ့ချန်ချင်းသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူတို့၏ အကြံပြုချက်ကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

သူသည် ခန်းယွင်ခရိုင် တည်ငြိမ်သွားမှသာ မိသားစုထံသို့ ပြန်သွားလိုသည်။

ထို့ပြင် ဝေ့ချန်ချင်းသည် သူ့ကိုယ်သူ ဘေးကင်းရေးအတွက်လည်း အထူးတလည် ပူပန်ခြင်း မရှိပေ။

သူသည် သာမန်လူသားနယ်ပယ် ကိုးဆင့်မြောက်၏ ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းနယ်မြေမှ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ယွင်ယင်းမြို့တွင်ဆိုပါက ဤအဆင့်မှာ အထင်ကြီးစရာ မရှိသော်လည်း ဤနေရာတွင်မူ သူသည် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ ကင်းစခန်းရှိ တပ်မှူးအားလုံးမှာ ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိနေကြသည် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ အစွမ်းသတ္တိဖြင့်ဆိုပါက ဝေ့ချန်ချင်းသည် သူ၏ ဘေးကင်းရေးအတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုဟု ခံစားနေရသည်။

ပုန်ကန်သူတစ်ဦးသည် သာမန်လူသားနယ်ပယ်ထက် ကျော်လွန်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

“ဦးလေး... အခြေအနေက ရှုပ်ထွေးလာမယ်ဆိုရင် စီနီယာလျိုဆီကိုပဲ တိုက်ရိုက် သွားကြရအောင်။ သူ့ရဲ့ အစွမ်းနဲ့ဆိုရင် ဒီက အခြေအနေတွေကို အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်မှာပါ” ဝေ့ပင်လင်က အကြံပြုလိုက်သည်။

ဝေ့ချန်ချင်းက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လက်ခါပြလိုက်သည်။ “အဲဒါတော့ မဖြစ်ဘူး”

“သူက သာမန်လူသားနယ်ပယ်ထက် ကျော်လွန်နေပေမဲ့ ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းဝင် မဟုတ်ဘူး” ဝေ့ချန်ချင်းက ပြောလိုက်သည်။

“သူက တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်လိုပဲ၊ ဘယ်သူ့စကားကိုမှ နားထောင်စရာ မလိုဘူး။ မတူညီတဲ့ ဂိုဏ်းအဖွဲ့အစည်းတွေကြားက တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ဆိုတာက သူနဲ့ မသင့်တော်ဘူး”

ဝေ့ချန်ချင်းသည် အရှိကိုအရှိအတိုင်း ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းသည် လျဲ့ဝုစီရင်စု၏ အမြင့်ဆုံး ထိန်းချုပ်သူ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းအောက်တွင် လွတ်လပ်သော ဂိုဏ်းခွဲများနှင့် မိသားစုများစွာ ရှိနေသေးသည်။ သူတို့တွင် ကိုယ်ပိုင် ထိန်းချုပ်နယ်မြေများနှင့် ရှင်သန်မှု စည်းမျဉ်းများ ရှိကြသည်။

ဤဂိုဏ်းများနှင့် မိသားစုများသည် ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်း၏ ညွှန်ကြားချက်များကို ဘယ်တော့မှ မဖောက်ဖျက်သော်လည်း ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းကလည်း သူတို့ကို တိုက်ရိုက် ထိန်းချုပ်၍ မရပေ။

လျိုယီးကျန့်ကဲ့သို့သော တစ်ဦးတည်း လှည့်လည်သွားလာသူမှာလည်း တစ်ဦးတည်းသော မိသားစုငယ်လေးကဲ့သို့ပင်။ သူသည် အဖွဲ့အစည်းများစွာနှင့် ဆက်နွှယ်နေသော်လည်း ပြဿနာများထဲတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ရန်မှာမူ ခဲယဉ်းလှပေသည်။

“ဒါပေမဲ့ ဦးလေး အခြေအနေကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မလဲ” ဝေ့ပင်လင်က မေးလိုက်သည်။

ဝေ့ပင်လင်သည် ခန်းယွင်ခရိုင်၏ အကျပ်အတည်းအတွက် အလွန်အမင်း စိတ်မပူသော်လည်း သူနှင့် ဝေ့ဇစ်ချန်တို့မှာ သူတို့ဦးလေးအတွက် စိုးရိမ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

“တစ်လှမ်းချင်းပဲ သွားကြတာပေါ့...”

ဝေ့ချန်ချင်းသည် ဤပုန်ကန်မှု၏ နောက်ကွယ်ရှိ သွေးအရိပ်ဂိုဏ်းအကြောင်းကို စိုးရိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“တစ်ဖက်လူရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိပြီးမှ အစီအစဉ်ဆွဲရင်လည်း မနောက်ကျသေးပါဘူး...”