နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းနယ်ပယ်၊ ကောင်းကင်အဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာ၏ စွမ်းအား(၁)။

ဘုန်း...

ငါးမန်းနက်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ရှားချန်သည် ဤအခိုက်အတန့်၌ ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် စိတ်ကူးယဉ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

သူသည် မိုးကြိုးသိန်းငှက်မျိုးနွယ်စု တပ်မမဟာကြီးနောက်သို့ လိုက်ပါပြီး မြို့များကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ကာ၊ လူသားတို့၏ မြို့များနှင့် ကျွန်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖျက်ဆီးပစ်မည်ဟု တွေးတောနေခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ထို့နောက် ရွှမ်ဟွမ်ဂိုဏ်း၏ ဌာနချုပ်သို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်စီးနင်းပြီး၊ ထိုရွှမ်ဟွမ်ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဖမ်းဆီးကာ ခေါင်းဖြတ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဖြင့် သူ၏သားအတွက် လက်စားချေမည်ဟု ကြံရွယ်ထားလေသည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော အတွေးစိတ်ကူးများသည် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ရပ်တန့်သွားခဲ့ရ၏။

အကြောင်းမှာ သူ၏ရှေ့၌ ဓားအလင်းတစ်ခုသည် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် မျက်နှာရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အလယ်မှနေ၍ နှစ်ပိုင်း ကွဲသွားပြီး၊ ပြတ်ရှရာမှာ ညီညာချောမွေ့နေသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရပြန်သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ... ငါ... ငါ သေသွားပြီလား..."

"ငါ့ကို ဘယ်သူ သတ်လိုက်တာလဲ..."

ငါးမန်းနက်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ရှားချန်တစ်ယောက် ကြောင်အသွားရသည်။ သူသည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်းကိုပင် မတွေးနိုင်တော့ဘဲ သံသယများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေရရှာသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ရန်သူ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသည်ကို လုံးဝ မမြင်တွေ့ရသလို၊ ရန်သူသည် မည်သည့်အချိန်က တိုက်ခိုက်လိုက်သည်ကိုလည်း မမြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ဆိုရလျှင် ကျိုးစွေ့နှင့် သူတို့ ရှိနေသောနေရာသည် အနည်းဆုံး မိုင်တစ်ထောင်ခန့် ကွာဝေးပေသည်။

ဤသည်မှာ မိုင်တစ်ထောင်အကွာမှ လာသော ဓားချက်တစ်ချက်ပင် ဖြစ်၏။ ဤအရာသည် သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေပြီဟုသာ ဆိုရပေမည်။

ထို့အပြင် ဤပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ဓားအလင်းသည် ၎င်းပေါ်ရှိ သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်ထားသဖြင့် မည်သည့် အရှိန်အဝါနှင့် တုန်ခါမှုမျှ မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် ဤစွမ်းအားသည် သူ၏ကိုယ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာမှသာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သူ ရှောင်တိမ်းချင်လျှင်ပင် မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်တော့ချေ။

အကြောင်းမှာ ဤဓားချက်၏ အမြန်နှုန်းသည် အလွန်တရာ မြန်ဆန်လွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝုန်း...

ချက်ချင်းပင် ငါးမန်းနက်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ရှားချန်၏ သိစိတ်အာရုံသည် အဆုံးမဲ့သော အမှောင်ထုထဲသို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စတုတ္ထအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သော အကြည့်များအောက်တွင်၊ သူ၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် အလယ်မှ ကွဲထွက်သွားပြီး လေထဲမှ ပြုတ်ကျလာကာ သွေးအမြောက်အမြားသည် ပင်လယ်ပြင်၌ ဖြန်းပက်ကျရောက်သွားလေတော့သည်။

"သေစမ်းကွာ..."

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရင်းရှိယန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အလွန်အရုပ်ဆိုးသွားလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ မိစ္ဆာသားရဲအားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ငါးမန်းနက်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ရှားချန်ကို တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဝင်ရောက်မကယ်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်းက သူ၏မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားသည်အထိ ကြောက်ရွံ့မိလေသည်။

အကယ်၍ အစောပိုင်းက ထိုဓားချက်သည် ရှားချန်ကို ပစ်မှတ်မထားဘဲ သူ့ကိုသာ ပစ်မှတ်ထားခဲ့မည် ဆိုပါက၊ သူ့အနေဖြင့် ခုခံကာကွယ်နိုင်မည်ဟု ရာနှုန်းပြည့် အာမမခံနိုင်ပေ။

မတော်တဆ ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူသည်လည်း ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသတ်ခံရပြီး အလောင်းပင် ရှာမတွေ့နိုင် ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

အစောပိုင်းက တိုက်ခိုက်လိုက်သော ရန်သူ၏ကျင့်ကြံမှုသည် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သေချာပေါက် သာမန်ပုဂ္ဂိုလ် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ငါးမန်းနက်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ရှားချန် သေဆုံးသွားသော်လည်း လေထုထဲရှိ ဓားအရှိန်အဝါသည် ပျောက်ကွယ်မသွားသေးချေ။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေကာ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားသွားများက သူတို့၏ အရေပြားကို လှီးဖြတ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

အနည်းငယ် နီးကပ်သွားသည်နှင့် တစ်စစီ မွှမွှကြေသွားမည့် ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလှပေ၏။

"ဘယ်သူလဲ... ရှားချန်ကို ဘယ်သူ သတ်လိုက်တာလဲ..."

စတုတ္ထအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲအများအပြား၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားကြသည်။

သူတို့သည် ငါးမန်းနက်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ရှားချန်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်သော တရားခံကို ရှာဖွေရန် သူတို့၏ အာရုံခံနယ်ပယ်များကို အသီးသီး ချဲ့ထွင်လိုက်ကြသည်။

အကယ်၍ ရှာမတွေ့ပါက မိစ္ဆာသားရဲတိုင်း ကိုယ့်အသက်အန္တရာယ်ကိုယ် စိုးရိမ်နေရပေလိမ့်မည်။

"လူသား ဓားသိုင်းပညာရှင်... လူသား ဓားသိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် လှုပ်ရှားလိုက်တာပဲ... မိုင်တစ်ထောင်အကွာမှာ ရှိတယ်..."

စတုတ္ထအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်က တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

၎င်း၏ သွေးမျိုးဆက်ပင်ကိုစွမ်းရည်သည် အာရုံခံနိုင်စွမ်းဖြစ်ပြီး၊ အာရုံခံနိုင်သော အတိုင်းအတာသည် အလွန် ကျယ်ပြန့်ကာ အဆင့်တူ မိစ္ဆာသားရဲများထက် များစွာ သာလွန်လေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အဝေးတစ်နေရာရှိ ကောင်းကင်ယံ၌ လူသား ဓားသိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး မတ်မတ်ရပ်နေသည်ကို သူ အာရုံခံမိလိုက်ပြီး၊ ထိုလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားအရှိန်အဝါများ ဖုံးလွှမ်းနေကာ ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်မည့် ကောင်းကင်ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

မိုင်တစ်ထောင် ကွာဝေးသော်လည်း နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေသော ဓားအရှိန်အဝါကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်၏။

တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုပင် ထိုးဖောက်သွားတော့မည့်အလား ရှိနေလေသည်။

"မိုးကြိုးသိန်းငှက်မျိုးနွယ်..."

"မင်းတို့ အခုပဲ ဆုတ်ခွာသွားမယ်ဆိုရင် အသက်ရှင်ခွင့် ရနိုင်သေးတယ်..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင် စတုတ္ထအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲတိုင်း၏ သိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ အသံတစ်သံက ဝင်ရောက်လာလေ၏။

စကားပြောသူမှာ သဘာဝကျစွာပင် ကျိုးစွေ့ ဖြစ်ပြီး၊ မိုင်တစ်ထောင် ကွာဝေးသော်လည်း နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် စကားလှမ်းပြောနိုင်လေသည်။

သူ၏လေသံမှာ အလွန် တည်ငြိမ်နေပြီး ခြိမ်းခြောက်ခြင်းဟူ၍ မရှိဘဲ အမှန်တရားတစ်ခုကို ပြောပြနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထွက်ခွာသွားပါက အသက်ရှင်ခွင့်ရမည်ဟူသော ကောင်းကင်ဘုံတာအို၏ လှုံဆော်သံကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့ ရိုးရှင်းအေးဆေးသော လေသံသည် ထိုမိစ္ဆာသားရဲများကို လုံးဝ ဒေါသူပုန်ထသွားစေကာ ပေါက်ကွဲသွားစေသည်။

"အဓိပ္ပါယ်မရှိလိုက်တာ... မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်သူထင်နေလဲကွ..."

"သာမန် လူသားကျင့်ကြံသူလေးကများ ငါတို့ မိုးကြိုးသိန်းငှက်မျိုးနွယ်ကို ခြိမ်းခြောက်ရဲတယ်ပေါ့..."

"ငါတို့က မိုးကြိုးသိန်းငှက်မျိုးနွယ်ဆိုတာကို သိရက်နဲ့ လည်ပင်းကို ဆေးကြောမထားဘဲ ဘာတွေ လာလုပ်နေတာလဲ..."

"မဟုတ်လို့ကတော့ ဒီပင်လယ်ပြင်က လူသားတွေအားလုံး သေရလိမ့်မယ်... တစ်ယောက်မှ အရှင်ထားမယ် မထင်နဲ့..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရင်းရှိယန်သည်လည်း အဝေးရှိ ကျိုးစွေ့နှင့် အခြားသူများကို အာရုံခံမိလိုက်ပြီး အံ့သြဒေါသ ဖြစ်သွားလေသည်။

သာမန် လူသားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သူ့အား ဤကဲ့သို့ ခြိမ်းခြောက်ရဲလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိပေ။

အကယ်၍ သူသာ အမှန်တကယ် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပါက မိုးကြိုးသိန်းငှက်မျိုးနွယ်သည် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာကမ္ဘာ၏ ရယ်စရာတစ်ခု ဖြစ်လာရပေလိမ့်မည်။

နောင်တွင် မည်သည့်မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကမျှ သူတို့ကို အထင်ကြီးတော့မည် မဟုတ်ပေ။

မျိုးနွယ်စု၏ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် သူတို့သည် ဤကဲ့သို့ ခေါင်းငိုက်စိုက်ချပြီး ထွက်ပြေး၍ မဖြစ်နိုင်ချေ။

မှန်ပေသည်၊ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ယခု သူတို့ဘက်တွင် အင်အားသာလွန်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင် ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အနည်းငယ်သာ ရှိသည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် သူတို့ဘက်တွင် စွမ်းအားကြီးမားသော စတုတ္ထအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ (၁၀၀) ကျော် ရှိနေသည်။

တစ်ဖက်လူ၏ ဓားသိုင်းသည် ထက်မြက်ပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း၌ ပြိုင်ဘက်ကင်းနေသည် ဖြစ်လျှင်ပင်၊ လက်သီးနှစ်ဖက်က လက်လေးဖက်ကို မည်သို့ ယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း။

သူတို့ ပူးပေါင်းလိုက်သရွေ့ သာမန်လူသား ဝိညာဉ်သန္ဓေသားလေး အနည်းငယ်သည် ပြောပလောက်စရာ မရှိချေ။

"အကြီးအကဲ... ဒီလူသား ဓားသိုင်းပညာရှင်နဲ့ စကားနိုင်လုမနေပါနဲ့..."

"အားလုံးအတူတူ ဝိုင်းတိုက်ပြီး ဒီကောင်ကို သတ်ပစ်လိုက်ကြစို့..."

စတုတ္ထအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲအများအပြားသည် ဒေါသအိုးပေါက်ကွဲနေကြပြီး ကျိုးစွေ့နှင့် စကားပြောရန် လုံးဝ ဆန္ဒမရှိကြတော့ပေ။

မိုင်တစ်ထောင် အကွာအဝေးဆိုသည်မှာ စတုတ္ထအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲများအတွက် ဘာမှမဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...

ထိုစတုတ္ထအဆင့် မိုးကြိုးသိန်းငှက်များသည် ရွှေရောင်အတောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ကြရာ၊ အတောင်ပံများပေါ်တွင် သိပ်သည်းသော ရွှေရောင်မိုးကြိုးသင်္ကေတများ ပေါ်လာပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်၌ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာကာ ကြောက်မက်ဖွယ်မုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ကြီးမားသော မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်များမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို မိုးကြိုးများဖြင့် ဝန်းရံထားလေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရွှေရောင်မိုးကြိုး ထောင်ပေါင်းများစွာသည် မိုင်တစ်ထောင်အကွာသို့ ပစ်ခတ်သွားကြပြီး၊ ဒုံးကျည်များကဲ့သို့ ကျိုးစွေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်အရှိန်အဝါကို တိကျစွာ အသေပစ်မှတ်ထားလိုက်သဖြင့် သူ့အား ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်အောင် ပြုလုပ်လိုက်လေတော့သည်။

မိုင်တစ်ထောင်ပတ်လည်သည် ရွှေရောင်မိုးကြိုးပင်လယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ရှိပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ဖျက်ဆီးခြင်းအရှိန်အဝါများ ဖုံးလွှမ်းနေလေတော့၏။

ရှေးဟောင်းလိပ်ပညာရပ်...။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးစွေ့သည် ကောင်းကင်ယံ၌ တစ်ကိုယ်တည်းရပ်လျက်၊ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် 'ရှေးဟောင်းလိပ်ပညာရပ်' ကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်လေသည်။

ယခင်က သူသည် ကိုယ်ပွား၏ စွမ်းအားကိုသာ အသုံးပြုပြီး ဤပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ဖူးသည်။

ယခု မူလခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ထုတ်ဖော်လိုက်သောအခါ စွမ်းအားသည် သဘာဝကျစွာပင် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်အောင် ကွာခြားသွားလေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် အနက်ရောင် ရှေးဟောင်းလိပ်အကာအရံနှစ်ထပ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ထူထဲသော ခံတပ်ကြီးတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်လာချေသည်။ အကာအရံပေါ်တွင် သိပ်သည်းသော လိပ်ခွံအကွက်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး ရှေးဟောင်းလိပ်သင်္ကေတများက အချိန်တိုင်း လင်းခနဲ လက်ခနဲ ဖြစ်ပေါ်နေလေ၏။

ရှေးဟောင်းလိပ်အကာအရံ တစ်ခုလုံးသည် အနက်ရောင်အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေပြီး၊ ကြီးမားသော လိပ်ခွံကြီးတစ်ခုက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ပေးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ ပတ်ပတ်လည်တွင် မည်သည့်ဟာကွက်မျှ မရှိပေ။

ဘန်း... ဘန်း... ဘန်း...

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရွှေရောင်မိုးကြိုးများသည် 'ရှေးဟောင်းလိပ်အကာအရံ' ပေါ်သို့ အဆက်မပြတ် ကျရောက်ပေါက်ကွဲနေကြ၏။ ရွှေရောင်မိုးကြိုးတစ်ခုချင်းစီ၏ စွမ်းအားသည် ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုအောက် မလျော့နည်းဘဲ၊ မိုင်တစ်ထောင်ပတ်လည်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံလောက်ပေသည်။

ဖျက်ဆီးအားမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ယခုအခါတွင် ရွှေရောင်မိုးကြိုး ထောင်ပေါင်းများစွာက တပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လာခြင်းဖြစ်ရာ၊ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား နှောင်းပိုင်းအဆင့် မဟာကျင့်ကြံသူပင်လျှင် ခုခံနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော်ငြား ရွှေရောင်မိုးကြိုးအများအပြား 'ရှေးဟောင်းလိပ်အကာအရံ' ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည့်တိုင် ကြီးမားသော အကာအရံကြီးကို ဂယက်လှိုင်းအနည်းငယ်သာ ထစေနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ပင်လယ်ထဲသို့ ခဲပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ရေလှိုင်းအနည်းငယ်သာ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်လေသည်။

ကျိုးစွေ့သည်ကား နေရာတွင်ပင် ရပ်နေပြီး မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိပေ။

မိုးကြိုးများ မည်မျှပင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်သည်ဖြစ်စေ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ခြစ်ရာတစ်ခုတစ်လေပင် ပြုလုပ်နိုင်စွမ်းမရှိချေ။