အခန်း (၂၈၇-၂၈၈)

အခန်း (၂၈၇) - ဘေးဒုက္ခမှ ကင်းဝေးရန် ထွက်ခွာခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ခရမ်းရွှေလင်ဇီးကို ရရှိခြင်း။

"ဘာ..."

ဤသတင်းစကားကို အာရုံခံမိလိုက်သောအခါ ကျန်းဖန်၏ မျက်လုံးများတွင် ထက်မြက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။ ယခုကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင် နိမိတ်ဖတ်အင်းက သူ့ကို အန္တရာယ်ရှိကြောင်း သတိပေးလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိပေ။

နက်နဲကောင်းကင် ဓားဂိုဏ်း နှင့် ရှန်နွန်ဂိုဏ်းတို့ စစ်မက် ဖြစ်ပွားနေကြသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ တိုက်ပွဲနယ်မြေမှာ သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်း၌သာ ဖြစ်ပြီး ဤနေရာ၌ မဟုတ်ပေ။

ကာလတို အတွင်းတွင် ထိုရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများသည် ခုနစ်စင်ကြယ် တောင်ထိပ်ဆီသို့ ပျံ့နှံ့လာရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက် ရှိနေလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မည်သည့်အန္တရာယ်နှင့်မျှ မကြုံတွေ့နိုင်ဟု ယူဆရပေသည်။

သို့သော်လည်း နိမိတ်ဖတ်အင်း၏ သတင်းစကားအရဆိုလျှင် ရန်သူမှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိနေလေသည်။ မည်သို့ဆိုစေ ယခုကာလအတွင်း၌ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများသည် နက်နဲကောင်းကင် ဓားဂိုဏ်း၏ နယ်မြေအတွင်း၌ အလွန်ပင် သောင်းကျန်းနေကြပြီး၊ ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေရာ ယခုအချိန်အထိလည်း ထိုမိစ္ဆာဘေးဒုက္ခမှာ ငြိမ်သက်သွားခြင်း မရှိသေးပေ။

ယခင်က မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများသည် ဂိုဏ်း၏ ကျင့်ကြံသူများ၏ မနားတမ်း လိုက်လံနှိမ်နင်းမှုကို ခံခဲ့ရသဖြင့် ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးလေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ နက်နဲကောင်းကင် ဓားဂိုဏ်းသည် သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်း၌ ဖြစ်ပျက်နေသော အခြေအနေများကြောင့် အာရုံများနေရသလို၊ အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားကိုလည်း ထိုနေရာသို့ စေလွှတ်ထားရလေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဂိုဏ်းနယ်မြေအတွင်းရှိ ခုခံရေး အင်အားစုများမှာ သိသိသာသာ အားနည်းသွားမည်မှာ သေချာလှပေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဖျက်ဆီးမှုများ ပြုလုပ်လာနိုင်ခြေ ရှိနေလေ၏။

"ဒါဆိုရင် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေက ခုနစ်စင်ကြယ် တောင်ထိပ်ကို မျက်စိကျနေကြတာလား။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘေးဒုက္ခ အနည်းငယ် အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာဆိုတော့၊ ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခကြီးတော့ မဟုတ်သေးဘူးပေါ့။ ဒီအန္တရာယ်က သေလောက်အောင်တော့ မပြင်းထန်နိုင်ပေမဲ့၊ ရင်ဆိုင်ရတာတော့ သာယာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာကနေ ကြိုတင် ထွက်ခွာသွားတာက အကောင်းဆုံးပဲ။ ပညာရှိဆိုတာ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ တံတိုင်းအောက်မှာ မတ်တပ်မရပ်သင့်ဘူးလေ"

ကျန်းဖန်၏ မျက်လုံးများတွင် အတွေးစများ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့လေသည်။ 'ဂျိုပါတောင်' ဆိုသည်မှာလည်း ခုနစ်စင်ကြယ် တောင်ထိပ်မှ ကီလိုမီတာ ဆယ်ဂဏန်းခန့်သာ ဝေးကွာသော နေရာတွင် တည်ရှိသည့် သာမန် တောင်တန်းတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိထားလေသည်။

ထိုတောင်သည် နွားဂျိုနှင့် တူသဖြင့် 'ဂျိုပါတောင်' ဟု ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ဘေးဒုက္ခကို ရှောင်ရှားရန် ထိုတောင်သို့ သွားရခြင်းမှာ သူ့အတွက် ခက်ခဲသော အလုပ်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။

"ဝေဝေ... ငါတို့ ခုနစ်စင်ကြယ် တောင်ထိပ်ကနေ ရက်အနည်းငယ်လောက် ထွက်သွားကြရအောင်" ဟု ကျန်းဖန်က စုဝေဝေကို ပြောလိုက်လေသည်။

"ရက်အနည်းငယ်လောက် ထွက်သွားမယ် ဟုတ်လား။ ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်"

စုဝေဝေသည် သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးလေးများကို မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် လုပ်ရင်း စူးစမ်းစွာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

လွန်ခဲ့သော ခြောက်လလုံးလုံး သူမ၏ ခင်ပွန်းသည်မှာ ဂူဗိမာန် အတွင်း၌သာ အမြဲတမ်း ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး အပြင်သို့ ထွက်ခဲလှသည် မဟုတ်ပါလား။ ယခုကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ထွက်သွားချင်သည်ဆိုသဖြင့် သူမမှာ အံ့သြသွားရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"အင်း... ငြိမ်သက်နေတာ ကြာပြီဆိုတော့ လှုပ်ရှားချင်လာတာပေါ့။ ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်က အဟန့်အတား တစ်ခုနဲ့ ကြုံနေရသလို ခံစားနေရလို့ စိတ်ထဲမှာ မကြည်မလင် ဖြစ်နေတာ။ ဒါကြောင့် အပြင်ထွက်ပြီး စိတ်အပန်းဖြေချင်တာပါ။ စိတ်လက် ပေါ့ပါးသွားတဲ့အခါကျ အဲဒီအဟန့်အတားကို ဖောက်ထွင်းနိုင်မှာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ"

ကျန်းဖန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ရင်း အကြောင်းပြချက် တစ်ခုကို အလိုက်သင့် ပေးလိုက်လေသည်။ သူသည် ဘေးဒုက္ခ ဆိုက်ရောက်တော့မည်ကို ကြိုတင်မြင်နေရသဖြင့် ကြိုတင် ထွက်ပြေးချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်ဟုတော့ မပြောနိုင်ပေ။

ဤသည်မှာ သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ပြီး မည်သူ့ကိုမျှ ထုတ်ဖော်မပြောနိုင်ပေ။ ထို့ပြင် စုဝေဝေကို ပြောပြခြင်းကလည်း ဘာမှ ထူးခြားလာမည် မဟုတ်ပေ။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" စုဝေဝေက ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်း၌ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် လှုပ်ရှားခြင်းကို မျှတအောင် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ကြောင်း သူမ သိရှိထားလေသည်။ အမြဲတမ်း အောင်း၊ အောင်း၊ အောင်းနေရုံနှင့်လည်း အကျိုးမရှိနိုင်ပေ။

သူမ၏ ခင်ပွန်းသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာအောင် အောင်းနေခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့်၊ ယခုကဲ့သို့ အပြင်ထွက်ချင်သည်မှာ သဘာဝကျလှပေသည်။ ထို့အပြင် သူမကိုယ်တိုင်လည်း ပတ်ဝန်းကျင် အလှအပများကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုလိုစိတ် ရှိနေခဲ့လေသည်။

များမကြာမီမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် အဝတ်အစားနှင့် ပစ္စည်းများကို ထုပ်ပိုးကာ ခုနစ်စင်ကြယ်တောင်ထိပ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြလေတော့သည်။

သို့သော် ခုနစ်စင်ကြယ် တောင်ထိပ်မှ မထွက်ခွာမီ၊ သူတို့သည် အဆင့် (၂) ဆေးဆရာ ဝေစုန်း နှင့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့ဆုံခဲ့ကြလေသည်။

"အို... မိတ်ဆွေကျန်း၊ ဘယ်ကို သွားဖို့ ပြင်နေတာလဲဗျ"

ကျန်းဖန် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဆေးဆရာ ဝေစုန်းက စူးစမ်းစွာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

လွန်ခဲ့သော ခြောက်လလုံးလုံး ဤလူငယ်လေးမှာ တစ်ချိန်လုံး ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး ခုနစ်စင်ကြယ် တောင်ထိပ်မှ ထွက်ခွာသည်ကိုပင် မတွေ့ရသလောက် ရှားပါးလှသည် မဟုတ်ပါလား။ ယခုကဲ့သို့ ရုတ်တရက် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာခြင်းမှာ အံ့အားသင့်စရာပင်။

"ကျွန်တော် ပတ်ဝန်းကျင် ဒေသတွေကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုမလို့ပါ။ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းအချို့ ဝယ်ဖို့အတွက် ရွှမ်ကျန့်မြို့တော်ဘက်ကိုလည်း တစ်ခေါက်လောက် သွားဖြစ်မလားလို့" ဟု ကျန်းဖန်က ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"ရွှမ်ကျန့်မြို့တော်ကို သွားမလို့လား။ ဒါဆိုရင်တော့ သတိထားဦးနော်။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ရွှမ်ကျန့်မြို့တော် ပတ်ဝန်းကျင်က သိပ်ပြီးတော့ မအေးချမ်းလှဘူး။ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေ ပေါ်နေတယ်လို့ ကြားရတယ်။ အကယ်၍ သူတို့နဲ့သာ တွေ့မယ်ဆိုရင် တော်တော်လေး ဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်ဗျ" ဟု ဆေးဆရာ ဝေစုန်းက တစ်စုံတစ်ရာကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် သတိပေးလိုက်လေသည်။

သူသည် ဆေးဆရာတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် သတင်းအချက်အလက်များကို အတော်အတန် သိရှိထားလေသည်။ နက်နဲကောင်းကင် ဓားဂိုဏ်း နှင့် ရှန်နွန်ဂိုဏ်းတို့အကြား စစ်ပွဲဖြစ်ပွားနေသဖြင့် ရွှမ်ကျန့်မြို့တော် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရှုပ်ထွေးနေချေပြီ။ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများသည်လည်း လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်နေကြလေ၏။ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အချို့ဆိုလျှင် သူတို့၏ လက်ချက်ဖြင့် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ကြရလေပြီ။

"သတိပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိတ်ဆွေဝေ၊ ကျွန်တော်တို့ သတိထားသွားပါ့မယ်" ကျန်းဖန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

ဆေးဆရာ ဝေစုန်းကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက်၊ ကျန်းဖန်နှင့် စုဝေဝေတို့သည် ခုနစ်စင်ကြယ် တောင်ထိပ်မှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြလေသည်။

သူသည် 'ဂျိုပါတောင်' ဆီသို့ ချက်ချင်း တန်းမသွားဘဲ၊ ပတ်ဝန်းကျင် ဒေသများကို အရင်ဆုံး လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေခဲ့လေသည်။ ဤနေရာ၏ ပတ်ဝန်းကျင် အလှအပမှာ တကယ်ပင် ကောင်းမွန်လှပေ၏။

တောင်တန်းများနှင့် ရေပြင်များမှာ ကြည်လင်နေပြီး တောင်ထိပ်များမှာလည်း တစ်တောင်ပေါ် တစ်တောင်ဆင့်ကာ သွယ်တန်းနေကြသလို ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာလည်း သိပ်သည်းလှပေသည်။ ၎င်းမှာ တကယ့်ကို ကမ္ဘာပေါ်က နိဗ္ဗာန်ဘုံလေးတစ်ခုနှင့် တူလှပေသည်။

အကယ်၍ ကျင့်စဉ်လောက၏ အန္တရာယ်များသာ မရှိပါက၊ ဤနေရာသည် ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသည်များ အတွက် အထွတ်အထိပ် နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ညအချိန်သို့ ရောက်သောအခါ…

ညမှောင်ရိပ် ကျဆင်းလာပြီး ကောင်းကင်ယံ၌ ကြယ်နှင့် လတို့မှာ ကျဲကျဲပါးပါး ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။ ထိုအချိန်မှသာ ကျန်းဖန်နှင့် စုဝေဝေတို့သည် 'ဂျိုပါတောင်' ပေါ်ရှိ ဂူတစ်ခုသို့ အေးအေးဆေးဆေး ရောက်ရှိလာခဲ့ကြလေ၏။ သူတို့သည် ဤတောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ယာယီအားဖြင့် အခြေချလိုက်ကြသည်။

"လင်တော်မောင်... ဒီနေရာက တကယ် လှတာပဲနော်" စုဝေဝေက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

ဤသည်မှာ သူမအနေဖြင့် ကျန်းဖန်နှင့်အတူ ဤမျှအထိ အေးအေးဆေးဆေး ခရီးထွက်ရခြင်းမှာ ပထမဦးဆုံး အကြိမ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

လမ်းခရီးတစ်လျှောက်ရှိ ရှုခင်းများမှာ သူမကို အလွန်ပင် စွဲမက်စေခဲ့လေ၏။ လွန်ခဲ့သော အချိန်မကြာမီက သူမသည် တံငါရွာလေးတစ်ရွာမှ ရွာသားတစ်ဦး၏ ဇနီးသည်သာ ဖြစ်ခဲ့ဖူးလေသည်။ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းခရီးပေါ်သို့ ခြေချခဲ့သော်လည်း ခရီးတစ်လျှောက်လုံးတွင် အန္တရာယ်များဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။

အကယ်၍သာ သတိမထားခဲ့ပါက သူမသည် အသက်ဆုံးရှုံးပြီး ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ပေသည်။ ယခုကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော အခိုက်အတန့်မျိုး မည်သို့ ရှိနိုင်ပါမည်နည်း။

"မင်းသာ အလိုရှိမယ်ဆိုရင်၊ နောက်နောင်မှာ ငါ မင်းကို ခဏခဏ အပြင် ခေါ်ထုတ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အလှအပတွေကို လှည့်လည်ပြသပေးပါ့မယ်" ဟု ကျန်းဖန်က စုဝေဝေကို ကြင်နာစွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"အင်း... အင်း..." ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စုဝေဝေ၏ မျက်နှာလေးမှာ နီမြန်းသွားခဲ့ရပြီး ရင်ထဲ၌ နွေးထွေးမှုများ စီးဆင်းသွားခဲ့လေသည်။

မကြာမီမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရကြလေတော့၏။

ထိုအခိုက် ဂူဗိမာန်အတွင်း၌ ရိုမန်းတစ်ဆန်သော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့လေသည်။ နာရီအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင်မှ ထိုစိတ်လှုပ်ရှားမှုများမှာ ငြိမ်သက်သွားခဲ့လေတော့သည်။

"မဆိုးဘူးပဲ"

ကျန်းဖန်နှင့် စုဝေဝေတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဖက်ထားကြရင်း အလွန်ပင် ချိုမြိန်သော ခံစားချက်ကို ရရှိနေကြလေသည်။ သူတို့အတွက်မူ ဤသည်မှာ တကယ်ပင် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိစေခြင်းပင်။

မည်သို့ဆိုစေ ယင်ယန်မန်ဒါရင်ဘဲ ရုပ်သေးအင်း၏ အာနိသင်အောက်တွင် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာနိုင်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်း ထိရောက်မှုလည်း မြင့်မားလာနိုင်သည်။

…..

အခန်း (၂၈၈) - ဘေးဒုက္ခမှ ကင်းဝေးရန် ထွက်ခွာခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ခရမ်းရွှေလင်ဇီးကို ရရှိခြင်း (အပိုင်း ၂)

သေချာသည်မှာ စုဝေဝေအတွက် အကျိုးကျေးဇူးများမှာ များစွာ ပိုမိုကြီးမားလှပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ကျန်းဖန်ထက် များစွာ နိမ့်ပါးနေသောကြောင့်ပင်။

ဝုန်း…

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပြင်းထန်လှသော လေဟုန်ခွဲသံကြီး တစ်ခုသည် အဝေးမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက်၊ ပြင်းထန်လှသော မိစ္ဆာချီများ ပျံ့နှံ့လာခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပူချိန်ကိုလည်း အဆက်မပြတ် ကျဆင်းသွားစေခဲ့သည်။

"ရန်သူတွေ လာနေပြီ။"

ကျန်းဖန်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး စုဝေဝေကို ဂူအတွင်း၌သာ နေရန် ပြောလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် လျင်မြန်စွာပင် ဂူအပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့လေတော့သည်။ မကြာမီမှာပင် အဝေးမှ ပျံသန်းလာကြသော အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

သို့သော် ထိုကျင့်ကြံသူ သုံးဦးစလုံးမှာ သိပ်သည်းလှသော မိစ္ဆာချီများဖြင့် ဝန်းရံခြင်း ခံထားရသဖြင့် ၎င်းတို့မှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။ သို့သော် ထိုသုံးဦး၏ အခြေအနေမှာမူ အတော်ပင် ဆိုးရွားနေပုံရ၏။ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရှိနေသလို ရံဖန်ရံခါတွင်လည်း သွေးများကိုပါ အန်ထုတ်နေကြလေသည်။ သူတို့၏ အခြေအနေ လုံးဝ မကောင်းသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

"ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဘာလို့ ဒီလိုနေရာမှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ရှိနေတာလဲ"

"ဟဲဟဲ... ကြည့်ရတာ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ရှိတဲ့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပဲ"

"အရမ်းကောင်းတယ်။ ဒီကောင်ကတော့ ကံဆိုးတာပဲ။ ငါတို့သာ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ အသွေးအသားတွေကို ဝါးမြိုလိုက်မယ်ဆိုရင်၊ ငါတို့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို သေချာပေါက် ကုသနိုင်မှာပဲ"

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ထိုမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ သုံးဦးစလုံးသည် ကျန်းဖန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ရန်လိုမှုများနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများသည် ကျန်းဖန်၏ အရှိန်အဝါကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ကြလေတော့၏။

ထင်ရှားသည်မှာ သူတို့သည် ကျန်းဖန်ကို သူတို့ စိတ်ကြိုက် သတ်ဖြတ်နိုင်မည့် သားကောင်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ကြခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"ငရဲကိုပဲ သွားလိုက်ကြတော့။"

ထိုမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ သုံးဦး၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများကို အာရုံခံမိလိုက်သောအခါ ကျန်းဖန်သည် စကားတစ်လုံးမျှပင် အပိုမပြောတော့ပေ။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ရှေးဟောင်းရတနာ ဖြစ်သော မိစ္ဆာတုန်ခါခေါင်းလောင်းကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

ဤရှေးဟောင်းရတနာမှာ သူ သန့်စင်ပြီးကတည်းက အသုံးမပြုဘဲ ဘေးဖယ်ထားခဲ့ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်လေသည်။ မည်သို့ဖြစ်စေ ၎င်းမှာ တိုက်ခိုက်ရေး အမျိုးအစား ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် တိုက်ပွဲနှင့် မကြုံရသရွေ့ အလွယ်တကူ ထုတ်သုံးရန် မသင့်တော်ပေ။ သို့သော် ယခုအချိန်မှာမူ မိစ္ဆာတုန်ခါ ခေါင်းလောင်းကို အသုံးပြုရန် အသင့်တော်ဆုံး အချိန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဝုန်း...

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ကျန်းဖန်၏ ကြီးမားလှသော မူလဝိညာဉ် စွမ်းအားများသည် မိစ္ဆာတုန်ခါခေါင်းလောင်း အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ စွမ်းအားကို ချက်ချင်းပင် နှိုးဆွလိုက်လေသည်။ အချိန်အတော်ကြာ ခြောက်သွေ့နေသော မြေဆီလွှာပေါ်သို့ မိုးရေများ ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ပင်။

၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဖုံးလွှမ်းနေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလှသော အင်းစာလုံးများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။ ရှေးဟောင်း ကျမ်းစာတစ်စောင် အလားပင်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများလည်း ဖြာထွက်လာခဲ့ပြီး ရှေးကျကာ မြင့်မြတ်လှသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေလေတော့၏။

ဂျိမ်း... ဂျိမ်း... ဂျိမ်း…

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မိစ္ဆာတုန်ခါခေါင်းလောင်းမှာ စတင် တုန်ခါလာခဲ့ပြီး၊ မမြင်နိုင်သော အသံလှိုင်း စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။ လေထုအတွင်း၌ လှိုင်းတံပိုးများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေ၏။ ၎င်း ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းရှိ မြေပြင်များမှာ အက်ကွဲသွားခဲ့ရလေသည်။

တောင်ကုန်းများနှင့် သစ်ပင် အမြောက်အမြားမှာလည်း မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် အမှုန့်အဖြစ်သို့ ပျက်စီးသွားခဲ့ရလေသည်။ ၎င်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖျက်ဆီးအားများ ပါဝင်နေ၏။

ထိုစွမ်းအားများသည် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ သုံးဦးကိုလည်း ချက်ချင်းပင် ဝန်းရံသွားခဲ့လေသည်။

"တောက်… ဒီကောင့်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခု ရှိနေတာလား"

"ဒီကောင်က ဘယ်သူလဲ။ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ် ဂိုဏ်းတစ်ခုခုက တိုက်ရိုက်တပည့်များလား။ သူက ဘာလို့ ဒီလို ရတနာမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားရတာလဲ"

"ဒီစွမ်းအားထဲမှာ ငါတို့ရဲ့ 'စိတ်မိစ္ဆာ' စွမ်းအားတွေကို နှိမ်နင်းနိုင်တဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ပါနေသလိုပဲ။ ဝိညာဉ်နဲ့ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားရင်တောင် မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး"

"ဒီကောင်က ငါတို့ကို ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် ဒီမှာ တမင် ပုန်းနေတာလား မသိဘူး"

မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ သုံးဦးမှာ ထိတ်လန့်သွားသလို ဒေါသလည်း ထွက်နေကြလေသည်။ မူလက သူတို့သည် ဤလူငယ်လေးမှာ သူတို့ စိတ်ကြိုက် ခြယ်လှယ်နိုင်မည့် အားနည်းသူတစ်ဦးဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြလေရာ ဤမျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားများ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။

အကယ်၍ သူတို့သာ ကျန်းမာရေး ကောင်းမွန်နေစဉ်အချိန် ဖြစ်ပါက၊ ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး ရှိနိုင်ကောင်း ရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုမူ သူတို့သည် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်လာခဲ့ရရုံတင်မက၊ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများလည်း ရရှိထားသဖြင့် သူတို့၏ အင်အားအများစုမှာ ကုန်ဆုံးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။ ထို့ပြင် ယခုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်လက်နက်နှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရခြင်းမှာ သူတို့အတွက် နောက်ဆုံးသော အခြေအနေပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။

ဝုန်း…

တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံလှိုင်း စွမ်းအားများနှင့် မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းနိုင်သော စွမ်းအားများသည် ထိုမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ သုံးဦးကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ပြီး၊ ကြီးမားလှသော ဖျက်ဆီးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေသည်။

"အား…"

မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ သုံးဦးမှာ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ကြရလေသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ဖရဲသီးများအလား ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး အသားစများအဖြစ် ပြတ်ထွက်ကုန်ကြလေ၏။

သူတို့၏ ဝိညာဉ်များ၊ မိစ္ဆာအတွေးများနှင့် မိစ္ဆာချီများပင်လျှင် လုံးဝ မျိုးဖြုတ်သုတ်သင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ဘာမှမရှိတော့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေတော့၏။

"အို... မင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေက တော်တော်လေး မဆိုးဘူးပဲ။"

"မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်နိုင်တယ် ဟုတ်လား။"

ကျန်းဖန်က အံ့သြစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ သူသည် ရှေးဟောင်းရတနာ မိစ္ဆာတုန်ခါ ခေါင်းလောင်း၏ စွမ်းအားမှာ ထူးကဲလှကြောင်း သိထား၏။ သို့သော်လည်း၊ ယခုတစ်ကြိမ် လက်တွေ့ အသုံးပြုလိုက်သောအခါတွင်မူ များစွာ အံ့သြမိခဲ့ရလေသည်။

၎င်းသည် သူ၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကို ဆယ်ဆခန့် မြှင့်တင်ပေးနိုင်လေ၏။ အကယ်၍ သူသာ ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ဤကဲ့သို့သော အောင်မြင်မှုကို ရရှိနိုင်ရန် မသေချာလှပေ။

"ဟဲဟဲ... စိတ်မိစ္ဆာဂိုဏ်းက မိစ္ဆာစုတ်လေး သုံးယောက်ပဲဥစ္စာ၊ ပြောနေဖို့တောင် မတန်ပါဘူး။"

"အကယ်၍ ငါသာ ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ မရထားဘူးဆိုရင်၊ ငါ့ရဲ့ ဘေးထွက်လှိုင်းတွေနဲ့တင် သူတို့တွေကို ပြာဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်နိုင်တာပေါ့။ ဒီလောက်အထိ အားစိုက်နေဖို့တောင် မလိုဘူး။"

ကျန်းဖန်၏ ချီးကျူးမှုကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မိစ္ဆာတုန်ခါခေါင်းလောင်းသည် အလွန်ပင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသွားခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ ဘာမှ မဟုတ်ကြောင်းနှင့် ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ် အချိန်တွင်ဆိုပါက ပို၍ပင် ကြောက်စရာကောင်းကြောင်း ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ယခုအခါ ၎င်းမှာ အားနည်းနေသော အခြေအနေ၌သာ ရှိနေသဖြင့် ပြောနေရန် မတန်ဟု ဆိုလေသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ အလကား ကြွားလုံးထုတ်နေခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။

ကျန်းဖန်သည်လည်း မိစ္ဆာတုန်ခါ ခေါင်းလောင်းပေါ်တွင် များပြားလှသော အက်ကြောင်းများကို မြင်တွေ့နေရလေသည်။ ထိုအက်ကြောင်းများကို ကုသရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ ထူးခြားပြီး ရှားပါးလှသော အဆင့်မြင့် ပစ္စည်းများ လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းမှာ လက်ရှိတွင် အထွတ်အထိပ် အခြေအနေ၌ မရှိသေးပေ။

ကြားရသလောက်ဆိုလျှင် ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ် အချိန်၌ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းနှင့်တင် ကီလိုမီတာ တစ်သန်းအထိ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းခြင်း စွမ်းအားများ ပျံ့နှံ့သွားနိုင်ပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများကို သုတ်သင်နိုင်သည်ဟု ဆိုလေသည်။

"ဟဲဟဲ... ခွေးမှာလည်း တစ်နေ့၊ ဖျာမှာလည်း တစ်လှည့်ပါပဲကွာ။"

"အတိတ်တုန်းက ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ခဲ့ပါစေ၊ အခု အခြေအနေက ပိုပြီး အရေးကြီးတာ မဟုတ်လား။"

"မင်းက ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခုဖြစ်တဲ့အတိုင်း ကိုယ့်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို ကိုယ်သိသင့်တာပေါ့။ အခု မင်းမှာ ဘာစွမ်းအားမှ မရှိတော့ဘူး။"

"မင်းက မင်းရဲ့ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေကို ပြန်ရောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတုန်းလား။ ဒီဘဝမှာတော့ မျှော်လင့်ချက် မရှိပါဘူးကွာ။"

သောင်းပြောင်းလဲခြင်း ဆေးပေါင်းဖိုကြီးမှာ တစ်ဖက်လူ၏ ကြွားလုံးများကို သည်းမခံနိုင်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် လှောင်ပြောင်လိုက်လေတော့သည်။

မည်သည့် အကြောင်းကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း ဤဝိညာဉ်လက်နက် နှစ်ခုမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အမြဲတမ်း အဆင်မပြေ ဖြစ်နေကြလေသည်။ အကယ်၍ ကျန်းဖန်သာ ကြားဝင် မတားဆီးခဲ့ပါက သူတို့မှာ တိုက်ပွဲ ဖြစ်နေကြသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"မင်းရဲ့ ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားစမ်း…"

"မင်း မကျေနပ်ဘူးဆိုရင် အခုပဲ မင်းရဲ့ အဘိုးနဲ့ လာပြီး ယှဉ်ပြိုင်ကြည့်လိုက်လေ။"

"ငါ အခု အိုနေပြီလို့ မထင်နဲ့ဦး၊ မင်းလိုကောင် ဆယ်ယောက်လောက်ကို သတ်ဖို့ဆိုတာ ငါ့အတွက်တော့ ပြဿနာ မဟုတ်ဘူး။"

မိစ္ဆာတုန်ခါခေါင်းလောင်းမှာ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရပြီး မျက်နှာမှာလည်း နီမြန်းနေလေတော့သည်။

"ဟဲဟဲ... တကယ့်ကို လူမိုက်ပဲ။"

"မင်း သိတာဆိုလို့ နေ့တိုင်း တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ ရှိတာလား။ တိုက်ခိုက်တတ်ရုံနဲ့ ဘာထူးမှာလဲ။"

"နောက်ဆုံးတော့လည်း မင်းရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ဒဏ်ရာတွေနဲ့ပဲ ကျန်ခဲ့တာ မဟုတ်လား။"

ဆေးပေါင်းဖိုကြီးက အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် ထပ်မံ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ကဲ... တော်ကြပါတော့၊ မငြင်းကြနဲ့တော့။"

ကျန်းဖန်သည် မတတ်သာတော့ဘဲ စိတ်ကူးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုဝိညာဉ်လက်နက် နှစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်းပင် နှိမ်နင်းလိုက်ပြီး အိပ်စက်ခိုင်းလိုက်လေတော့သည်။

ဝုန်း…

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုသည် သူ၏ အသိစိတ်နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ချက်ချင်း စီးဝင်လာခဲ့လေသည်။

"သင်သည် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားသည့် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ သုံးဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအတွင်း သင်သည် ၎င်းတို့ကို သုတ်သင်နိုင်ခဲ့သည်။ သင်သည် သေဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သဖြင့် ကံကောင်းခြင်းအမှတ် ၂၀,၀၀၀ နှင့် သတ္တမအဆင့် အခွင့်အလမ်း တစ်ခုကို ရရှိသည်။"

ဤသတင်းစကားကို ရရှိလိုက်သောအခါ ကျန်းဖန်သည် ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာသွားခဲ့ရလေသည်။ 'ဂျိုပါတောင်' သို့ လာခဲ့ခြင်းမှာ တကယ်ပင် ကံကောင်းခြင်း ရှိခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရထားသည့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်းက သူ့ကို ၎င်းတို့ကို အလွယ်တကူ သုတ်သင်နိုင်စေခဲ့လေသည်။

သူသည် ကံကောင်းခြင်းအမှတ် ၂၀,၀၀၀ ရရှိခဲ့ရုံတင်မကဘဲ၊ 'သတ္တမအဆင့် အခွင့်အလမ်း' တစ်ခုကိုပါ ရရှိခဲ့လေသည်။ ထို 'သတ္တမအဆင့် အခွင့်အလမ်း' ဆိုသည်မှာ အမှန်စင်စစ် ဤမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ သုံးဦး ချန်ထားခဲ့သော ရတနာများပင် ဖြစ်လေသည်။ အကယ်၍ သူသာ 'ဂျိုပါတောင်' သို့ မလာခဲ့ပါက၊ ဤအခွင့်အလမ်းကို မည်သည့်နေရာမှ ရရှိနိုင်ပါမည်နည်း။

ရွှစ်…

ဤသည်ကို တွေးတောရင်း ကျန်းဖန်သည် သူ၏ လက်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ ထိုမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ သုံးဦး၏ ဝိညာဉ်သိုလှောင်အိတ်များကို ချက်ချင်း ကောက်ယူလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူ၏ စိတ်ဖြင့် အိတ်အတွင်းရှိ ရတနာများကို အကဲခတ်လိုက်လေ၏။

"ဟူး... တကယ် ဆင်းရဲတဲ့ လူမွဲတွေပဲ။"

ကျန်းဖန်မှာ ပြောစရာ စကားမဲ့သွားခဲ့ရလေသည်။

မည်သို့ဖြစ်စေ ဝိညာဉ်သိုလှောင်အိတ်များ အတွင်း၌ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လုံးဝ မပါဝင်ဘဲ၊ ဝိညာဉ်ဆန်နှင့် မိစ္ဆာသားရဲ အသားအချို့သာ ရှိနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ သုံးဦး မည်မျှအထိ ဆင်းရဲမွဲတေနေသလဲ ဆိုသည်မှာ မှန်းဆ၍ပင် ကြည့်နိုင်ပေသည်။ သို့သော် သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ၎င်းမှာ သဘာဝကျလှပေသည်။

သူတို့သည် နက်နဲကောင်းကင် ဓားဂိုဏ်း၏ လိုက်လံနှိမ်နင်းမှုကို ခံနေရသဖြင့် ထွက်ပြေးနေရသူများ မဟုတ်ပါလား။

လုယက်သတ်ဖြတ်ခြင်းမှလွဲ၍ သူတို့မှာ အခြား မည်သည့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း နည်းလမ်း ရှိပါမည်နည်း။ အကယ်၍ သူတို့သာ ဒီအတိုင်း ထိုင်နေမည်ဆိုပါက ရှိသမျှအ ရာအားလုံးမှာ မကြာမီ ကုန်ဆုံးသွားမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။

"နေဦး... ဒါက ခရမ်းရွှေလင်ဇီး မဟုတ်လား။"

ကျန်းဖန်၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး 'သတ္တမအဆင့် အခွင့်အလမ်း' ကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့သွားခဲ့လေသည်။ ဤမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ သုံးဦးမှာ အလွန်ဆင်းရဲကြသော်လည်း၊ ပျက်စီးနေသော လှေမှာပင် သံမှို သုံးလုံး ကျန်နေသေးသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

သူတို့သည် တစ်နေရာရာမှနေ၍ ခရမ်းရွှေလင်ဇီး တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပုံရလေသည်။ ၎င်းသည် အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်း တစ်ရာခန့် ဆေးစွမ်းအား ရှိပုံရ၏။ ၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ဆေးရနံ့မှာ အလွန်ပင် မွှေးပျံ့လှသဖြင့် စွဲမက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

သူသည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့ကြောင်း သူ သိရှိထားလေသည်။

အကယ်၍ သူသာ ဤ ခရမ်းရွှေလင်ဇီးကို သောက်သုံးလိုက်မည်ဆိုပါက၊ သူသည် တတိယအဆင့် သို့ ချက်ချင်း တက်လှမ်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သူအနေဖြင့် အချိန်အတော်ကြာအောင် ထပ်မံ ကျင့်ကြံနေရန် လိုတော့မည် မဟုတ်ပေ။

……