အခန်း (၃၂၂)

အခန်း။ ၃၂၂

အရာအားလုံး ပြင်ဆင်ပြီးစီးသွားသည့်အခါ ကိုယ်ပွားအသစ် ရှန်းယွီသည် နတ်ဆိုးမျှော်စင်ကို ယူဆောင်၍ ဝိညာဉ်ကြောအတွင်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

သူသည် အပြင်လောကသို့ မထွက်ဖြစ်သည်မှာ အတော်ကြာပြီဖြစ်ကြောင်း သူ့ဘာသာ တွေးတောနေမိသည်။ ရတနာများ စုဆောင်းရန်အပြင် သူသည် ဧကရီထံမှ တာဝန်တစ်ခုကိုလည်း လက်ခံရရှိထားသေးသည်။ ၎င်းမှာ ကမ္ဘာကြီးကို ဝါးမြိုနေသည့် နတ်ဆိုးကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲဟူသော ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့ ကြိုတင်တိုင်ပင်ထားသည့် အစီအစဉ်များထဲမှ တစ်ခုပင်။

ရှန်းယွီသည် တိုက်ကြီးလေးခုအနှံ့ရှိ ရတနာများကို လိုက်လံစုဆောင်းတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဗဟိုတိုက်ကြီးမှာမူ အလွန်အန္တရာယ်များလှသဖြင့် သူ သွားရောက်မည်မဟုတ်ပေ။ သူ၏ အစီအစဉ်မှာ ရတနာများနှင့် အရင်းအမြစ်များကို စုဆောင်းရင်း တိုက်ကြီးတစ်ခုချင်းစီရှိ နတ်ဆိုးပန်းများ၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေမှတ်သားရန်ဖြစ်သည်။ လောလောဆယ်တွင် သူ ဘာမှလုပ်ရန် မလိုသေးဘဲ တည်နေရာကို သိရှိထားရန်သာ လိုအပ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ မစဉ်းစားမဆင်ခြင်ဘဲ တစ်ခုခုလုပ်မိပါက နတ်ဆိုးက သတိပြုမိသွားပြီး ပြဿနာကို အမြစ်ဖြတ် ရှင်းလင်းပစ်နိုင်သောကြောင့်ပင်။

ထိုအချက်ကို စိတ်ထဲ၌ စွဲမှတ်ထားရင်း ရှန်းယွီသည် ဂိုဏ်း၏ အကာအကွယ်အတားအဆီးပြင်ပသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

ပြင်ပသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ပြင်ပလောကတစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝမှောင်အတိကျနေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သူ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ သူကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူများအတွက် အမြင်အာရုံမှာ များစွာမထိခိုက်နိုင်သော်လည်း...

သာမန်လူသားများ ဘယ်လို ရှင်သန်နေကြမလဲဟု ရှန်းယွီ တွေးတောရင်း ခေါင်းခါယမ်းလိုက်မိသည်။ ကျင့်ကြံရေးလောကတွင် သာမန်လူသားတစ်ဦးအဖြစ် ရှင်သန်ရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အန္တရာယ်များလှသည်။ ဘဝက အေးအေးချမ်းချမ်း ရှိနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် ကမ္ဘာပျက်မည့်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်ပြီး ထိုအခါ သူ့အနေဖြင့် ဘာမှမတတ်နိုင်သည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေတတ်သည်။

သူသည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်မိသည်။ အကယ်၍ သူသာ စနစ်ကို ရရှိမထားခဲ့ပါက ယခုအချိန်တွင် သူ၏ဘဝမှာလည်း ထိုလူသားများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် ရှန်းယွီသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူ၏ ပထမဆုံးပစ်မှတ်မှာ အရှေ့ဘက်တိုက်ကြီးနှင့် အနီးဆုံးဖြစ်သော တောင်ဘက်တိုက်ကြီး ဖြစ်သည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် အနောက်ဘက်၊ မြောက်ဘက်တို့သို့ ဆက်လက်သွားရောက်ပြီးမှ အရှေ့ဘက်တိုက်ကြီးသို့ တစ်ပတ်ပြန်လည်ပတ်ရန် သူ စီစဉ်ထားသည်။ အရှေ့ဘက်တိုက်ကြီးမှ အစမပြုရခြင်းမှာ ခိုင်လုံသောအကြောင်းပြချက် ရှိသည်။ နတ်ဆိုးသည် အရှေ့ဘက်

တိုက်ကြီး၌ စတင်ပေါ်ပေါက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ သူ၏ စုံစမ်းထောက်လှမ်းမှုများကို နတ်ဆိုးက ရိပ်မိသွားပါက အသက်ရှင်ရန် လမ်းစရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။

ကိုယ်ပွားဖျက်ဆီးခံရသည်ကို သူ အလေးမထားသော်လည်း မည်သည့်ရလဒ်မှ မရရှိဘဲ အလဟဿ အဆုံးရှုံးမခံလိုပေ။ အခြားတိုက်ကြီးများမှ အရင်းအမြစ်များကို အရင်ဆုံး စုဆောင်းထားခြင်းဖြင့် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရချိန်တွင် ရတနာများ ပြည့်နှက်နေသော သိုလှောင်မှုမျှော်စင်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးသည် အခြားတိုက်ကြီးများသို့ လျင်မြန်စွာ သွားလာနိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း အရှေ့ဘက်တိုက်ကြီးကိုသာ ပိုမိုအာရုံစိုက် စောင့်ကြည့်နေလိမ့်မည်ဟု ရှန်းယွီက ယုံကြည်ထားသည်။

...

ရှန်းယွီသည် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခွန်အားနှင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို အဆက်မပြတ် ဆုတ်ဖြဲသွားလာနိုင်မှုကြောင့် တစ်နာရီကျော်အတွင်းမှာပင် တောင်ဘက်တိုက်ကြီးသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ယခုထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ သွားနိုင်သော်လည်း ကိုယ်ပွားတစ်ခုဖြစ်နေလျှင်ပင် အလွန်တရာ သတိကြီးစွာ လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ သူသွားခဲ့သည့် လမ်းကြောင်းများကို ဖျောက်ဖျက်ခြင်း၊ နောက်ယောင်ခံလိုက်ခြင်း မခံရစေရန် ပတ်ချာလည် လှည့်ပတ်သွားခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရတနာများရှိရာနေရာများကို လျင်မြန်စွာသွားရောက်၍ သိမ်းဆည်းတော့သည်။

ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကိုမူ သေချာစွာ တူးဖော်ပြီးနောက် ပြင်ဆင်ထားသော ဗူးများအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းကာ မျှော်စင်ထဲ၌ သိမ်းဆည်းသည်။ ရှားပါးသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်အချို့မှာ ကိုင်တွယ်မှုကြမ်းတမ်းခြင်း သို့မဟုတ် မသင့်လျော်သောအရာများနှင့် ထိတွေ့မိပါက ဆေးစွမ်းအာနိသင် လျော့နည်းသွားနိုင်သဖြင့် ထိုလုပ်ငန်းစဉ်မှာ အလွန်ပင် သိမ်မွေ့လှသည်။

သတ္တုတွင်းထွက်များအတွက်မူ သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် ဖတ်၍ စစ်ဆေးကာ မြေပြင်ကို အပေါက်ဖောက်၍ သတ္တုအားလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သို့သော် သူ လုံးဝမယူခဲ့သော ရတနာအချို့လည်း ရှိသည်။ ၎င်းတို့မှာ စမ်းသပ်မှုနယ်မြေများသို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်အမွေအနှစ်နေရာများတွင် သိမ်းဆည်းထားသော ရတနာများဖြစ်သည်။ ရှန်းယွီသည် မည်သည့်အမွေအနှစ်ကိုမျှ စိတ်ဝင်စားခြင်းမရှိသလို စမ်းသပ်မှုများအတွက်လည်း အချိန်မဖြုန်းလိုသဖြင့် ထိုနေရာများကို ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုရတနာများမှာ အဆင့်နိမ့်သောအရာများသာဖြစ်ပြီး ပြင်ပတွင်ရှိနေသော ရတနာများမှာ အများစုဖြစ်သည်။

သူပြုလုပ်ခဲ့သော နောက်ထပ်ထူးဆန်းသည့် အလုပ်တစ်ခုမှာ ဝိညာဉ်ကြောများကို စုဆောင်းခြင်းပင်။ သူသည် ဝိညာဉ်ကြောများကို အမြစ်မှနုတ်ယူကာ သူနှင့်အတူ သယ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ အရင်းအမြစ်များကို အသုံးမပြုဘဲ ဤဝိညာဉ်ကြောများကို ကျွေးခြင်းဖြင့် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်ကြောကို အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတွေးမိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဧကရီကို မေးမြန်းကြည့်ရာတွင်လည်း ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူမက အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်ကြောတစ်ခုကို ထုတ်ယူသည့်လုပ်ငန်းစဉ်မှာ ဆေးပင်များကို တူးဖော်ရသည်နှင့် အနည်းငယ်ဆင်တူသည်။ အသေအချာ စဉ်းစားကြည့်ပါက ဝိညာဉ်ကြောဆိုသည်မှာ အခြေခံအားဖြင့် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ပင်တစ်မျိုးသာ ဖြစ်သည်။

ရှန်းယွီ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ဝိညာဉ်ကြောများသည် အနိမ့်စားနှင့် အလယ်အလတ်အဆင့်များသာ ဖြစ်သည်။ အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကြောအချို့ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့ကို ဒေသခံအင်အားစုများက အသုံးပြုနေကြသဖြင့် ရှန်းယွီသည် မလိုအပ်ဘဲ ရန်ငြိုးမဖွဲ့လိုသောကြောင့် ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။ အခြားသူများ ပိုင်ဆိုင်အသုံးပြုနေသော ရတနာများကိုလည်း သူသည် မူလပိုင်ရှင်များထံမှ ခိုးယူခြင်းမျိုး မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။

တောင်ဘက်တိုက်ကြီး၌ အလုပ်ပြီးမြောက်သောအခါ သူသည် အနောက်ဘက်တိုက်ကြီးသို့ အမြန်ကူးသန်း၍ ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် မြောက်ဘက်တိုက်ကြီးသို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ရှန်းယွီသည် ပင်လယ်ကိုဖြတ်ကျော်၍ အရှေ့ဘက်တိုက်ကြီးသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာစဉ် သူရရှိထားသော ရတနာများကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်အားရနေမိသည်။ အရှေ့ဘက်တိုက်ကြီးမှ မည်သည့်အရာမျှ ထပ်မံမရရှိခဲ့လျှင်ပင် ယခုရရှိထားသမျှနှင့်ပင် လုံလောက်ပြီဟု သူ တွေးတောနေမိတော့သည်။

လျှိုဖုန်းသည် လီမေ၏ လက်ကိုဆွဲကာ တောအုပ်အတွင်းသို့ အပြင်းအထန် ပြေးလွှားနေသည်။

သူသည် မသေမျိုးရတနာကို ရှာဖွေရန် သူ့ဂိုဏ်းနှင့် လမ်းခွဲခဲ့ပြီးနောက် နတ်ဆိုးများ၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်း ခံနေရသော လီမေနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ လီမိသားစုမှ အမျိုးသမီးများသည် တစ်ယောက်မကျန် ဦးနှောက်ထဲတွင် ဝက်အူချောင်နေသူများ အထူးသဖြင့် လုံးဝဝက်အူမရှိတော့သည့် လီယောင်ဟု သူယူဆထားသဖြင့် သူမနှင့် မပတ်သက်ချင်သော်လည်း သူမမှာ ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲချုပ်၏ မောင်နှမတော်စပ်နေသောကြောင့် မလွှဲမရှောင်သာ ကယ်တင်ခဲ့ရခြင်းပင်။

သူတို့သည် ယခုအချိန်တွင် ဂိုဏ်းနှင့် အတော်လေး နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ တွေးတောနေမိသည်။

ထိုသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကြီးမားလှသော ဖိအားတစ်ခုသည် သူတို့အပေါ်သို့ သက်ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုဒဏ်ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြားပြားဝပ်ကျသွားပြီး သွေးများပင် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ သိပ်သည်းညှစ်သိပ်ခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲလာသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဖိအားအရှိန်ကြောင့် သူတို့အောက်ရှိ မြေပြင်မှာပင် အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူတို့သည် အထက်သို့ မျက်လုံးပင့်ကြည့်လိုက်ရာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး... နတ်ဆိုးတစ်ဦး ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“မနေ့ကတည်းက ဒီဒေသတစ်ခုလုံးကို ငါ ရှာဖွေနေတာ... ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်တာအိုခန္ဓာပိုင်ရှင် မိန်းကလေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာသဲလွန်စမှ မတွေ့ရသေးဘူး”

ထျန်းလင်က လျှိုဖုန်းတို့ရှိရာသို့ ဆင်းသက်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

“နဂါးတစ်ကောင်လား”

သူမက လျှိုဖုန်း၏ မေးစေ့ကို ဆွဲကိုင်ကာ အနီးကပ် စစ်ဆေးကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ ရှည်လျားသော လက်သည်းများမှာ လျှိုဖုန်း၏ အရေပြားထဲသို့ အနည်းငယ် စိုက်ဝင်သွားသဖြင့် ရွှေရောင်သွေးစများ စီးကျလာခဲ့သည်။

“ဟင်း...”

သူမက သူ့ကို ထပ်မံစစ်ဆေးရန် ပြင်လိုက်စဉ် မျက်လုံးထောင့်မှ တစ်စုံတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လျှိုဖုန်းကို ချက်ချင်းပင် လွှတ်ချလိုက်သည်။ လျှိုဖုန်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ကျဆင်းသွားပြီး အသက်ကို လုရှူနေရတော့သည်။

သူမ၏ အာရုံသည် နတ်ဆိုး၏ စူးရှသော အကြည့်အောက်တွင် တုန်ရင်နေသည့် လီမေ ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“နင်... နင့်မှာ အစ်မ ဒါမှမဟုတ် ဝမ်းကွဲညီအစ်မ ရှိလား”