မီးစ

‘ဒီလူအိုကြီးတွေရဲ့ မျက်နှာထားတွေက... တစ်ယောက်ထက် တစ်ယောက် မှန်းရ ပိုလွယ်နေပါလား’

ကျန်းပေရန် သည် ဤအဆိပ်မြူ ဘေးအန္တရာယ်ကို ဖြေရှင်းခဲ့သည့် အဓိက ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားပြီးနောက် အောက်ဘက်ရှိ အဆင့်ရှစ်၊ အဆင့်ကိုး ဆေးပညာရှင် များ၏ မျက်နှာထားများမှာ အလွန် ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။

အချို့က မျက်ခုံးများကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် တွန့်ချိုးထားကြပြီး အချို့က ခေါင်းငုံ့ကာ စကားမပြောဘဲ နေကြသည်။ အချို့ကမူ မျက်နှာထား တစ်စက္ကန့်လျှင် သုံးခါခန့် ပြောင်းလဲနေပြီး ဇာတ်ကနေသူများထက်ပင် ကြည့်ကောင်းနေသေးသည်။

အကယ်၍ သင့်လျော်သော စကားတစ်ခွန်းဖြင့် ဖော်ပြရမည် ဆိုလျှင် သူတို့ ပြောချင်နေသော စကားမှာ ဤသို့ ဖြစ်မည်ဟု ကျန်းပေရန် ထင်မြင်မိသည်။

‘ငါတို့ ဆေးလိပ် ဆယ်လိပ်လောက် ဆက်တိုက် သောက်ပြီး စဉ်းစားရင်တောင် ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲ ဆိုတာ နားမလည်နိုင်ဘူး’

သို့သော် သူတို့ မည်မျှပင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေပါစေ လက်တွေ့ကိုမူ လက်ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်သာ သူတို့သည် ဤမျှ ခက်ခဲသော မျက်နှာထား မျိုးစုံကို ပြသနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆရာကြီးခူ၏ ထောက်ခံမှုဖြင့် ကျန်းပေရန် ၏ နောက်ဆက်တွဲ ရှင်းလင်းချက်များတွင် သူတို့၏ အသိပညာကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်မည့် စကားများစွာ ပါဝင်နေသော်လည်း သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာသာ နားထောင်နေကြပြီး မည်သည့် အစွန်းရောက်သော တုန့်ပြန်မှုမျှ မပြုလုပ်ကြပေ။

တခါတရံ မေးခွန်းထုတ်လာသူ အနည်းငယ် ရှိလျှင်ပင် ကျန်းပေရန် က တစ်ခုချင်းစီ ရှင်းပြပေးကာ သူတို့ကို လုံးဝ လက်ခံ ယုံကြည်သွားစေသည်။

ဤသို့ဖြင့် ကျန်းပေရန် သည် လေးနာရီကြာ လူအများကို စကားဖြင့် အနိုင်ယူခြင်း ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဤနေရာရှိ ဆေးပညာရှင် အများစုကို လုံးဝ လက်ခံသွားစေခဲ့ကာ သူတို့ရှေ့ရှိ ဤလူငယ်သည် အဆိပ်မြူကို ဖြေရှင်းခဲ့သော ဆေးပညာရှင် အစစ်အမှန် ဖြစ်ကြောင်း လုံးဝ ယုံကြည်သွားစေခဲ့သည်။

"ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း..."

ကျန်းပေရန် ၏ ကျယ်ပြန့်သော ဗဟုသုတကို သိရှိသွားပြီးနောက် အောက်ဘက်ရှိ ဆေးပညာရှင် များသည် အလိုအလျောက် လက်ခုပ်တီးလာကြပြီး ခေါင်းဆောင်ပိုင်း လူများကလည်း ချီးကျူးစကားများ ဆိုရန် လုံးဝ ဝန်မလေးကြတော့ပေ။

"ရွှမ်နဂါးတိုက်ကြီး ဘေးအန္တရာယ် ကြုံတွေ့ရချိန်တိုင်းမှာ ပြိုလဲတော့မယ့် အဆောက်အအုံကို ပြန်လည် ထိန်းမတ်ပေးမယ့် အရည်အချင်း ရှိသူတွေ အမြဲ ပေါ်ထွက်လာစမြဲပဲ ဆရာကျန်း က ဒီလောက် ငယ်ရွယ်ပေမယ့် ဒီလို အံ့သြစရာ ကောင်းတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိနေတာ တကယ်ကို လောကမှာ ပြိုင်စံရှားပဲ"

"ဆရာကျန်း ရဲ့ စောစောက ရှင်းလင်းချက်တွေက တကယ်ကို ပြောင်မြောက်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ငါ သဘောမတူနိုင်တဲ့ အချက်တွေလည်း အများကြီး ရှိနေသေးတယ် တကယ်လို့ ဖြစ်နိုင်မယ် ဆိုရင် ဒီလူအိုကြီး က အိမ်ရှင် အဖြစ်နဲ့ ဆရာကျန်း ကို အရက်တစ်ဝိုင်းလောက် တိုက်ချင်ပါတယ် စားပွဲပေါ်မှာ ငါ မင်းဆီကနေ ပိုပြီး သင်ယူချင်သေးတယ်"

"ဆရာကျန်း က ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ အရည်အချင်း ရှိသလို ဒီလုပ်ရပ်ကလည်း ကြီးမားတဲ့ အများအကျိုး အတွက်ပဲ ဖြစ်လို့ ငါတို့ အားလုံး အစွမ်းကုန် ကူညီပေးပါ့မယ် ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်အသိ ပြန်လည် နိုးထရေး ဆိုတာက ကိုးကားစရာ မရှိတဲ့ ပြဿနာ တစ်ခု ဖြစ်နေလို့ ဆရာကျန်း အနေနဲ့ သိထားသမျှကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြပေးပြီး ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မင်းရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို ထပ်ပြီး ဝေမျှပေးပါဦး"

...

အဆင့်ကိုး ဆေးပညာရှင် ဖြစ်လာနိုင်သူတိုင်းသည် ပုံမှန် အချိန်များတွင် အလွန် မောက်မာတတ်ကြသူများ ဖြစ်ပြီး သူတို့ကို ခေါင်းငုံ့ကာ မြှောက်ပင့် ပြောဆိုခိုင်းရန် ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ဆရာကြီးခူ ကဲ့သို့သော ဆေးပညာရှင် လောက၏ ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး များမှလွဲ၍ အနက်ရောင် သူတော်စင် များနှင့် တွေ့ဆုံလျှင်ပင် သူတို့သည် မိမိတို့၏ အဆင့်အတန်းကို လုံးဝ နှိမ့်ချမည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့က ကျန်းပေရန် ကို ဤကဲ့သို့သော သဘောထားဖြင့် မြှောက်ပင့် ပြောဆိုနိုင်ခြင်းမှာ ကျန်းပေရန် သည် အဆိပ်မြူကို ဖြေရှင်းပြီး တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ကယ်တင်ခဲ့သောကြောင့်သာ မဟုတ်ဘဲ လူတိုင်းက ထိပ်တန်း ဉာဏ်ကြီးရှင်များ ဖြစ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ စောစောက ငါးနာရီကြာ ငြင်းခုံ ဆွေးနွေးမှုက ကျန်းပေရန်သည် ဆေးပညာ လမ်းစဉ်တွင် သူတို့ထက် များစွာ သာလွန်သော အသိပညာ ရှိကြောင်း သက်သေပြရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့အနက် အဓိက အကျဆုံး အချက်မှာ သူသည် အထူးပညာရပ် ဆယ့်ခြောက်မျိုးကို ပေါင်းစပ် အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့ လုံးဝ စိတ်ကူး၍ မရနိုင်သော အခြေအနေ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အထူးပညာရှင် များသည် အထူးပညာရပ် အများအပြားကို ကျွမ်းကျင်သူများအား အသုံးမကျသူများ ဟု အဘယ်ကြောင့် အလိုအလျောက် သတ်မှတ်ထားကြသနည်း။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ ကိုယ်တိုင် မစမ်းသပ်ဖူး၍ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ခြွင်းချက်မရှိ အားလုံး ကျရှုံးခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် မရေမတွက်နိုင်သော ထိပ်တန်း ဉာဏ်ကြီးရှင်များက မဖြစ်နိုင်ဘူး ဟု ယူဆထားသော ကိစ္စရပ် တစ်ခုသည် သဘာဝကျစွာပင် အမှန်တရား တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အထူးပညာရှင် တစ်ဦး မည်မျှပင် အစွမ်းထက်စေကာမူ အထူးပညာရပ် တစ်ခုတည်းကိုသာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် သင်ယူနိုင်သည်။ အကယ်၍ အများအပြား သင်ယူမည် ဆိုပါက လောဘကြီးလွန်းသဖြင့် ဘာတစ်ခုမှ သေချာ မတတ်ကျွမ်းဘဲ အနည်းငယ် စွမ်းဆောင်နိုင်ပုံ ရသော အသုံးမကျသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန်သည် ယနေ့ သူတို့ရှေ့တွင် ဤအမှန်တရားကို ချိုးဖျက်ပြလိုက်သည်။

ဆေးပညာရှင်များ၏ နည်းစနစ် အသီးသီးကို ရှင်းပြရာတွင် သူသည် အစီအရင်၊ အဆောင်လက်ဖွဲ့၊ အထူးဂီတ၊ ကျောက်စိမ်း သန့်စင်ခြင်း စသည့် အထူးပညာရပ် မျိုးစုံကို အသုံးပြု၍ လုံးဝ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားစေသော သရုပ်ပြမှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

အောက်ဘက်ရှိ ဆေးပညာရှင် အားလုံးကို မနေနိုင်ဘဲ စကားတစ်ခွန်း ထွက်သွားစေခဲ့သည်။

'ဒီလိုတောင် လုပ်လို့ ရတာလား'

အဓိက အထူးပညာရပ် များကြားမှ ထိပ်တန်း ပေါင်းစပ်မှုကသာ ပေးစွမ်းနိုင်သော အံ့အားသင့်မှု ဖြစ်ပြီး အတွေ့အကြုံ များပြားလှသော အဆင့်ရှစ်၊ အဆင့်ကိုး ပညာရှင်ကြီး များကိုပင် မိမိတို့၏ အသိပညာများ မည်မျှ ကျဉ်းမြောင်းနေသနည်း ဆိုသည်ကို ခံစားသွားရစေသည်။

အဆင့်ကိုး ဆေးပညာရှင် များ၏ ချီးကျူးစကားများကို ကြားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် က လက်ယှက်ကာ ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"စီနီယာတို့ အားနာစရာ မလိုပါဘူး ဒီတစ်ခါ လူကြီးမင်းတို့ကို ကူညီပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ရတာက ဂျူနီယာ တစ်ယောက်တည်း ရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ ဒီကိစ္စကို မအောင်မြင်နိုင်ဘူး ဆိုတာ သေချာ သိနေလို့ပါ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် သိထားသမျှ အရာအားလုံးကို လူကြီးမင်းတို့ကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ပြောပြသွားပါ့မယ်"

"ဆရာကျန်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန်၏ ဤကတိစကားကို ကြားသောအခါ ဆေးပညာရှင် အားလုံး ပြိုင်တူ လက်ယှက် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော နှစ်ကာလများ အတွင်း သူတို့ အလွန် ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ထားသော အချက် တစ်ချက် ရှိသည်။ ထိုအရာမှာ ပိုမို အဆင့်မြင့်သော အသိပညာများကို သင်ယူလိုပါက ပိုမို ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရမည် ဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

များစွာသော နည်းစနစ်များကို မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် တပည့်များ၊ သို့မဟုတ် မိမိ၏ သွေးသား အရင်းများကိုသာ လက်ဆင့်ကမ်း သင်ကြားပေးလေ့ ရှိကြသည်။

ထို့ပြင် တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံး၏ သတ်မှတ်ထားသော စည်းမျဉ်း တစ်ခု ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး အလွန် အဆင့်မြင့်သော နည်းစနစ် များစွာကို တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးတွင် လူအနည်းငယ်သာ တတ်ကျွမ်းကြသည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန်သည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူ တစ်ဦးတည်းသာ တတ်ကျွမ်းသော၊ သို့မဟုတ် သူ တစ်ဦးတည်းသာ စဉ်းစားမိသော နည်းစနစ် တစ်ခုကို သူတို့အား သင်ကြားပေးမည် ဖြစ်ရာ မည်သည့် အကြောင်းပြချက်ကြောင့်ပင် ဖြစ်စေ သူတို့၏ ရိုးသားသော ကျေးဇူးတင်စကား တစ်ခွန်းနှင့် ထိုက်တန်လှသည်။

လှုံ့ဆော်မှု အပိုင်း ပြီးဆုံးသွားပြီး ရည်မှန်းချက်ကို သတ်မှတ်ပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသည်မှာ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

ယခင်က ကျင်းကျယ် အဆောက်အအုံ တွင် အထူးပညာရှင် ဆယ့်ခြောက်မျိုးမှ ပညာရှင်ကြီး များ အချင်းချင်း ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ခဲ့ရခြင်းနှင့် မတူညီဘဲ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ရမည့် အခက်အခဲမှာ များစွာ လျော့ကျသွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရွှမ်ယွီ သစ်သားအိမ်တော် အတွင်းရှိ လူတိုင်းသည် အဆင့်မြင့် ဆေးပညာရှင် များ ဖြစ်ကြရာ အချင်းချင်းကြား ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်မှုကို ကျန်းပေရန် က ဝင်ရောက် ညှိနှိုင်းပေးရန် လုံးဝ မလိုအပ်ပေ။ သူတို့သည် တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးတွင် ဆေးပညာ လမ်းစဉ်ကို အနားလည်ဆုံး လူများ ဖြစ်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းပေရန် သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် နေ့တိုင်း ဤနေရာ၌ နေရန် မလိုအပ်ပေ။ သူသည် ရည်မှန်းချက် တစ်ခု သတ်မှတ်ပေးပြီး အခြေခံ တည်ဆောက်ပုံ တစ်ခုကို ရေးဆွဲ ပေးလိုက်ရုံဖြင့် ဤထိပ်တန်း ပါရမီရှင် များကို သုတေသန လုပ်ရန် လွှဲအပ်ထားလိုက်၍ ရသည်။

ယခင်က မိုးသောက်ကြယ်ကိုလည်း ယောက်ရီချန် တို့ လူငါးယောက် အုပ်စုက ဤနည်းအတိုင်း ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း သေချာပေါက် အောင်မြင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။

"ဒါဆို နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စတွေကို လူကြီးမင်း နှစ်ယောက်ကိုပဲ အပြည့်အဝ အပ်နှင်းလိုက်ပါ့မယ် တကယ်လို့ ဖြစ်နိုင်မယ် ဆိုရင် ကျွန်တော်လည်း ဒီနေရာမှာ အားလုံးနဲ့ အတူတူ ကြိုးစားချင်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် လုပ်စရာ ကိစ္စတွေ အရမ်း များနေသေးလို့ လူကြီးမင်း နှစ်ယောက်ကိုပဲ ဒုက္ခပေးရတော့မယ်"

ရွှမ်ယွီ သစ်သားအိမ်တော် အပြင်ဘက်တွင် ကျန်းပေရန် သည် ယောက်ရီချန် နှင့် ဆရာကြီးခူ တို့ကို လက်ယှက် နှုတ်ဆက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် အကျင့်ပါနေသလို တာဝန်လွှဲချခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ အမှန်တကယ် လုပ်စရာ ကိစ္စများ အလွန် များပြားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံ ခြောက်နိုင်ငံ မှ အနက်ရောင် သူတော်စင် များသည် ယခုတိုင် အဆိပ်မြူ ၏ နှိပ်စက်မှုကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်ပြီး တိုက်ကြီး ၏ အခြား နိုင်ငံများတွင် ပြန့်နှံ့နေသော အဆိပ်မြူများကိုလည်း ဖယ်ရှားရန် လိုအပ်နေသေးသည်။ ထို့ပြင် လန်ဝူ ချောက်ကမ်းပါး ရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြဲသော အလွန် ကြီးမားသည့် အစီအရင် ကြီးလည်း ရှိနေသေးသည်။

မည်သည့် ကိစ္စမဆို သူ မပါဘဲ လုံးဝ လုပ်ဆောင်၍ မရနိုင်ပေ။

"မင်း မပါရင် မဖြစ်ဘူး" ဆိုသည်မှာ အလွန် ထင်ရှားနေသည်။

'ဟူး... အစကတော့ အေးအေးဆေးဆေး ပြန်အိပ်ရတော့မယ် ထင်ထားတာ မထင်ထားခဲ့ဘူး... တစ်ခါ နိုးလာပြီး နောက်ထပ် ပြန်အိပ်လို့ မရတော့ဘူး ဆိုတာ'

ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချနေစဉ် ဆရာကြီးခူ က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ဆရာကျန်း အခု အနက်ရောင် သူတော်စင် တွေကို အဆိပ်ဖြေပေးဖို့ သွားမလို့လား"

ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

"ဒီလူအိုကြီး လည်း အတူတူ လိုက်ခဲ့လို့ ရမလား တစ်ချက်က ဆရာကျန်း ရဲ့ နာမည်က သိပ်မထင်ရှားသေးတော့ တစ်ယောက်တည်း သွားရင် စောစောကလို အခြေအနေမျိုး ထပ်ဖြစ်မှာကို စိုးရိမ်လို့ပါ ဒုတိယ အချက်က ဒီလူအိုကြီး လည်း ဆရာကျန်း ရဲ့ ဆေးပညာ စွမ်းရည်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ပြီး ဗဟုသုတ တိုးချင်လို့ပါ"

ဆရာကြီးခူ ၏ တောင်းဆိုချက်ကို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန် အတွေးနက်သွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ယခုတစ်ကြိမ် နိုင်ငံ အသီးသီးမှ အနက်ရောင် သူတော်စင် များကို သွားရောက် ကုသပေးရခြင်းမှာ တာဝန်ငယ် တစ်ခု ပါဝင်နေပြီး သူတို့၏ အဆိပ်ကို အမှန်တကယ် ဖြေရှင်းပေးမည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သေချာသည်မှာ ထိုအချက်ကို ထိုအနက်ရောင် သူတော်စင် များအား သိခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ဘဲ အာမခံချက် တစ်ခု အနေဖြင့်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုအနက်ရောင် သူတော်စင် များ အနေဖြင့် မကောင်းသော အကြံအစည်များ မရှိပါက ဘေးကင်းစွာ ပြန်သွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဆရာကြီးခူ ကို ခေါ်သွားမည် ဆိုပါက သူ ချန်ထားခဲ့သော လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဆရာကြီးခူ က ရိပ်မိသွားမည် ဆိုလျှင် ပြဿနာ အချို့ ပိုမို များပြားလာမည်မှာ သေချာသည်။

ကျန်းပေရန် အတွေးနက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဆရာကြီးခူ က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာကျန်း စိတ်ချပါ ဒီလူအိုကြီး က ဆေးပညာရှင် တစ်ယောက် သက်သက်ပါပဲ ဆေးပညာ ကိုပဲ စိတ်ဝင်စားတယ် တခြား ကိစ္စတွေကို ဘာမှ မမြင်ဘူး ဘာမှ မကြားဘူး ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ ဒီကိစ္စက အရမ်း ခက်ခဲနေမယ် ဆိုရင်လည်း..."

"ခက်ခဲတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး တကယ်လို့ ဆရာကြီးခူက ဂျူနီယာ နဲ့ အတူတူ လိုက်သွားချင်တယ် ဆိုရင် ကျွန်တော့် အတွက် ပြဿနာ တော်တော်များများကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်မှာ သေချာတယ် ကျွန်တော် ကသာ ဆရာကြီးခူ ကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ"

ကျန်းပေရန် စောစောက အတွေးနက်သွားခြင်းမှာ ဆရာကြီးခူ ကို ခေါ်သွားသင့် မခေါ်သွားသင့် စဉ်းစားနေခြင်း ဖြစ်သလို စနစ်က ရွေးချယ်စရာများ ပြသလာမည်လား ဆိုသည်ကိုလည်း စောင့်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ရွေးချယ်စရာများ မပေါ်လာပါက ဆရာကြီးခူ ကို ခေါ်သွားခြင်းသည်လည်း ပြဿနာ မရှိပေ။

ယခု ရွေးချယ်စရာ လုံးဝ မပေါ်လာသဖြင့် ကျန်းပေရန် လည်း စိုးရိမ်မှု မရှိတော့ဘဲ ဆရာကြီးခူ ၏ တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူလိုက်သည်။

'ဒါပေမဲ့ ဒီပညာရှင်ကြီး တွေထဲက ပညာရှင်ကြီး က... တကယ်ကို နားလည် သဘောပေါက်တဲ့ သူတစ်ယောက်ပဲ'

ကျန်းပေရန် က ဆရာကြီးခူ ကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် သဘောတူလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ယောက်ရီချန် ၏ မျက်နှာထား ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားသည်။ စောစောက ဆရာကြီးခူ ရှိနေသဖြင့် ထို နတ်ဆိုး တစ္ဆေများကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခု ဆရာကြီးခူ ပါ လိုက်သွားမည် ဆိုပါက သူ တစ်ယောက်တည်း အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဟု လုံးဝ အာမမခံရဲပေ။

ကျန်းပေရန် သည်လည်း ယောက်ရီချန် ၏ အခက်တွေ့နေသော မျက်နှာထားကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာယောက် စိတ်ချပါ ဆရာကြီးခူ က ကျွန်တော်နဲ့ အတူတူ အနက်ရောင် သူတော်စင် တွေကို ကုသပေးဖို့ လိုက်သွားရုံ သက်သက်ပါပဲ ကုသပြီးတာနဲ့ သေချာပေါက် ပြန်လာမှာပါ အဲဒီ မတိုင်ခင် ဆရာယောက် အနေနဲ့ အထဲက ဆေးပညာရှင်တွေ ဒီရွှမ်ယွီ သစ်သားအိမ်တော် ကို ဖောက်ခွဲမပစ်ဖို့ပဲ သေချာ ထိန်းချုပ်ထားပေးပါ"

ယောက်ရီချန် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ယှက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်"

"ကောင်းပြီ ဒါဆို ဆရာယောက် ပင်ပန်းသွားပါပြီ"

ပြောပြီးသည်နှင့် ကျန်းပေရန် သည် ဆရာကြီးခူ ကို ဖိတ်ခေါ်သော လက်ဟန် ပြုလုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ မြန်မြန် သွားကြတာပေါ့"

"ကြွပါ"

ဆရာကြီးခူ ကလည်း တူညီသော လက်ဟန် ပြုလုပ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

အပြန်အလှန် အားနာနေခြင်းမျိုး မလုပ်တော့ဘဲ ကျန်းပေရန် သည် လက်ယှက် နှုတ်ဆက်ကာ ရှေ့မှ ဦးဆောင် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

နိုင်ငံကြီးများ၏ နားနေရာ နေရာများသို့ မသွားမီ ကျန်းပေရန် သည် အစည်းအဝေး ခန်းမဆောင် သို့ အရင် ပြန်သွားပြီး ယန်ရှောင်ဘို ထံမှ လမ်းပြပေးမည့် တပည့် တစ်ဦးကို တောင်းယူလိုက်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ယခု သူသည် မည်သူက မည်သည့် နေရာတွင် ရှိနေသနည်း ဆိုသည်ကို မသိရုံသာမက မည်သူက မည်သူ ဖြစ်ကြောင်းကိုပင် မသိနိုင်ပေ။

"နတ်မက် ဂိုဏ်း၊ ကျူးကွဲ့ ခန်းမ ရဲ့ ခန်းမသခင် ကျန်ရှန် ပါ ဆရာကျန်း ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

အစည်းအဝေး ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်တွင် ကျန်ရှန် သည် ကျန်းပေရန် ကို လေးစားစွာ အရိုအသေ ပြုလိုက်သည်။

"အင်း ဒီတစ်ခါ မင်းကို ဒုက္ခပေးရတော့မယ်"

ကျန်ရှန် က ခေါင်းမော့ကာ ပြန်ဖြေသည်။

"ဆရာကျန်း အတွက် အလုပ်အကျွေး ပြုရတာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပါ နတ်မက် ဂိုဏ်း တိုက်ပွဲမှာ ဆရာကျန်းသာ အချိန်မီ မရောက်လာခဲ့ရင် ကျွန်တော့် ဆရာ သေချာပေါက် တောင့်ခံနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ကျန်းပေရန် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက်မှ အဆိပ်မြူများ စတင် ရောက်ရှိလာစဉ်က နတ်မက်ဂိုဏ်း တွင်လည်း ပိတ်လှောင်ခံနေရသော အနက်ရောင် သူတော်စင် အများအပြား ရှိနေခဲ့ပြီး သူတို့ ရောက်သွားမှသာ အတွင်းတွင် ပိတ်လှောင်ခံနေရသူများကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သတိရသွားသည်။

ကျန်းပေရန် သည် အဆိပ်နက်နေသော အနက်ရောင် သူတော်စင် များကို ကုသပေးရန် တာဝန်ယူခဲ့ရရာ ကျန်ရှန်၏ ဆရာသည်လည်း ထိုအထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။

"ငါက နည်းနည်းပါးပါး ကူညီပေးရုံ သက်သက်ပါ မင်းတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့တာက ဆရာကြီး ကူလျန် တို့ပါ။ ကျန်ရှန် သည်လည်း စကားပိုများ ဆက်မပြောတော့ဘဲ ကျန်းပေရန် ကို နောက်တစ်ကြိမ် အရိုအသေ ပြုလိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"ဆရာကျန်း ဘယ်ကို အရင် သွားဖို့ ရည်ရွယ်ထားလဲ"

"ဂျိနိုင်ငံ ကို အရင် သွားမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ လူကြီးမင်းတို့ ဒီဘက်ကို ကြွပါ"

ကျန်ရှန် ၏ လမ်းပြမှုဖြင့် ကျန်းပေရန် တို့သည် ယွမ်မြို့တော် ၏ အနောက်ဘက် ဧရိယာသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး ကြီးမားသော ခြံဝင်း တစ်ခု အတွင်းတွင် ဂျိနိုင်ငံ မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ များကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ဂျိနိုင်ငံ သည် လုံးဝနီးပါး ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး အစွမ်းထက်သူ အချို့သာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက် ပုန်းအောင်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် ကျန်းပေရန်တို့ အဖွဲ့ကို လာရောက် ဧည့်ခံသူမှာ အနက်ရောင် ဧကရာဇ် အဆင့်မှ စတင်ရပြီး ထိုထက် နိမ့်သူ မရှိတော့ပေ။

အပြန်အလှန် မိတ်ဆက်ကြသောအခါ ဤ အနက်ရောင် ဧကရာဇ် သည် အားနာဟန်ဖြင့် ပြုံးပြရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း မျက်လုံးထဲမှ ဝမ်းနည်းမှုများကို ဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်သည်ကို ကျန်းပေရန် မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။

မတတ်နိုင်ပေ။ ဤတိုက်ပွဲ အပြီးတွင် ဂျိနိုင်ငံ သည် အင်အားများစွာ ဆုံးရှုံးသွားရုံ သက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ နိုင်ငံ ခြောက်နိုင်ငံ စာရင်းမှ လုံးဝ ပယ်ဖျက်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ကာ နောက်ပိုင်းတွင် မည်သို့ ဆက်လက် ရပ်တည်ရမည် ဆိုသည်မှာလည်း အမည်မသိ ကိစ္စရပ် တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

ဤအချိန်တွင် မိမိတို့ အဖွဲ့ကို လာရောက် ကြိုဆိုရာတွင် ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ဖြစ်နေရန် သူတို့ကို တောင်းဆိုခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲလွန်းလှသည်။

မိတ်ဆက်မှုများအရ ဤသူမှာ ဂျိနိုင်ငံ ထုံထျန်း ဂိုဏ်း၏ ဒုတိယ ဂိုဏ်းချုပ် ယွမ်ယန်ဟွီ ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းပေရန် သိရှိလိုက်ရသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ကျန်ရှန် ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် သတင်းပို့မှုကြောင့် ဤ ထုံထျန်း ဂိုဏ်း သည် ဂျိနိုင်ငံ တွင် အင်အားအကြီးဆုံး ဂိုဏ်း သုံးဂိုဏ်း စာရင်းဝင် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

ယွမ်ယန်ဟွီ ၏ လမ်းပြမှုဖြင့် ကျန်းပေရန် တို့သည် ဧည့်ခန်း တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

"လူကြီးမင်းတို့ အရင် ထိုင်ကြပါဦး ကျွန်တော် ဂိုဏ်းချုပ် တို့ကို သွားရောက် အကြောင်းကြားလိုက်ပါ့မယ်"

"ကောင်းပြီ"

ကျန်းပေရန် က သူ့ကို ခေါင်းညိတ် ပြလိုက်သည်။

ယွမ်ယန်ဟွီ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်ရှန် က အလွန် ခံစားချက် ပြင်းထန်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အရင်တစ်ခေါက် ဒီ ယွမ်ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်ကို တွေ့တုန်းက သူက ဆရာကြီး ကူလျန် ကိုတောင် အထင်မကြီးတဲ့ ပုံစံမျိုး ရှိခဲ့တာ မထင်ထားခဲ့ဘူး အခုလို အလွန် နှိမ့်ချတဲ့ အမူအရာမျိုး တွေ့ရလိမ့်မယ် လို့"

ကျန်ရှန်၏ ခံစားချက်များကို နားထောင်ရင်း ကျန်းပေရန် သည် ထိုယွမ်ယန်ဟွီကို ဂုဏ်သိက္ခာ မရှိသူ ဟု မထင်မြင်မိဘဲ အလွန် အရည်အချင်း ရှိသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်ဟု ပိုမို ခံစားရစေသည်။

ယောက်ျားကောင်း ဆိုသည်မှာ ကွေးတတ် ဆန့်တတ် ရှိရမည်။ မောက်မာသင့်ချိန်တွင် မောက်မာပြီး၊ နှိမ့်ချသင့်ချိန်တွင် နှိမ့်ချနိုင်မှသာ ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရမ်းတုတ်နေရုံဖြင့် ဘာအနာဂတ် ရှိနိုင်မည်နည်း။ ယခုအခါ သူတစ်ပါး ခေါင်မိုးအောက်တွင် ခိုလှုံနေရပြီ ဖြစ်ရာ သဘာဝကျစွာပင် မိမိ၏ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ထားရမည် ဖြစ်သည်။

သိပ်မကြာမီ ဂျိနိုင်ငံမှ ထိပ်တန်း အစွမ်းထက်သူ အသီးသီး ရောက်ရှိလာကြသည်။ လူတိုင်းသည် အရှိန်အဝါ အလွန် ကြီးမားကြသော်လည်း မည်သည့် ဖိအားကိုမျှ မခံစားရပေ။

ဤသည်မှာ ကျန်းပေရန် ပထမဆုံး အကြိမ် ရှီဟုန်ယွင် ကို တွေ့ခဲ့ရစဉ်ကနှင့် လုံးဝ ကွာခြားလှသည်။

ထိုအချိန်က ရှီဟုန်ယွင် သည် နှာဘူးအိုကြီး တစ်ယောက်ကဲ့သို့ မိန်းမလှလေးများ အကြားတွင် လှည့်လည် နေခဲ့သော်လည်း ကျန်းပေရန်သည် သူ့ထံမှ ရရှိသော ဖိအားမှာ အလွန် ကြီးမားကြောင်း ခံစားခဲ့ရသည်။ ထိုအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အနက်ရောင် သူတော်စင် များ အတွက် ဤအရှိန်အဝါ ဆိုသည်မှာ လုံးဝ စိတ်ကြိုက် ထုတ်လွှတ် သိမ်းဆည်းနိုင်ကြောင်း သိသာလှသည်။

ကျန်းပေရန် သည် ဤဂျိနိုင်ငံ မှ အနက်ရောင် သူတော်စင် များကို အကဲခတ်နေစဉ် ဂျိနိုင်ငံ မှ အနက်ရောင် သူတော်စင် များကလည်း သူ့ကို အကဲခတ်နေကြသည်။

ယခုအချိန်အထိ ကျန်းပေရန်ကို ကိုယ်တိုင် မမြင်တွေ့ဖူးသေးသော်လည်း ထုံနိုင်ငံ တွင် အလွန် ငယ်ရွယ်လွန်းသော ပညာရှင်ကြီး တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာကြောင်း သူတို့ ကြားသိထားပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဧည့်ခန်း အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် မိတ်ဆက်ပေးရန်ပင် မလိုဘဲ သူတို့သည် ဤလူငယ်အား လုံလောက်သော လေးစားမှုကို ပေးခဲ့ကြပြီး လူကြီး တစ်ယောက်၏ ဟန်ပန်မျိုး လုံးဝ မပြသခဲ့ကြပေ။

ထုံနိုင်ငံ မှ ကျန်ရှန် နှင့် ယွမ်ယန်ဟွီ တို့၏ အလှည့်ကျ မိတ်ဆက်ပေးမှုကြောင့် ကျန်းပေရန် သည် ဤနေရာရှိ လူအားလုံးကို လျင်မြန်စွာ သိကျွမ်းသွားခဲ့သည်။ အတိုချုပ် ပြောရလျှင် ဂျိနိုင်ငံ ၏ ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းကြီး ငါးခု အားလုံး ပါဝင်နေပြီး တစ်နည်းအားဖြင့် ဂျိနိုင်ငံ၏ မီးစ များကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

'အင်း... သူ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ'

ဂျိနိုင်ငံ မှ ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး များကို သိကျွမ်းပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သည် တံခါးပေါက်ဆီသို့ အနည်းငယ် ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။ လာရမည့် သူများ အားလုံး ရောက်လာကြသော်လည်း ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်ကိုမူ လုံးဝ မတွေ့ရပေ။ ဤသည်မှာ အနည်းငယ် ပုံမှန် မဟုတ်ပေ။

"မင်း ငါ့ကို ရှာနေတာလား"

ကျန်းပေရန် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေစဉ် ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခု သူ၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ နောက်လှည့် ကြည့်လိုက်ရာ နောက်ကျမှ ရောက်လာသော ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ ဘယ်ကနေ ထွက်လာသနည်း ဆိုသည်ကိုတော့ မသိပေ။

ယခု ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ပုံစံမှာ ကျန်းပေရန် သူမကို ပထမဆုံး အကြိမ် တွေ့ခဲ့စဉ်ကနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော အသားအရေ၊ လှပ ကျော့ရှင်းသော ကိုယ်ဟန်၊ နတ်သမီး တစ်ပါးကဲ့သို့ သန့်စင်သော အသွင်အပြင်တို့ဖြင့် လောကတွင် ပြိုင်စံရှားသော အလှပိုင်ရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သေချာလှသည်။

သို့သော် ယခု ကျန်းပေရန်၏ ခေါင်းထဲရှိ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် ၏ ပုံရိပ်မှာ ရှဲ့လင်းတန်း ၏ ပုံရိပ်ဖြင့် လုံးဝ ဖုံးအုပ် ခံထားရသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ လှပသော ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အနည်းငယ် သဟဇာတ မဖြစ်သလို ခံစားရသည်။

သူတို့ နှစ်ဦး၏ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်မှု တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဂျိနိုင်ငံ မှ အနက်ရောင် သူတော်စင် အားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နားလည် သဘောပေါက်သော အမူအရာများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အသီးသီး စိတ်ထဲတွင် အတွေးကိုယ်စီ ရှိသွားကြသည်။

(အခန်းပြီး)