အခန်း (၁၅၄၃-၁၅၄၄)

အခန်း ၁၅၄၃ - ပိတ်လိုက်သော ထီး

အနက်ရောင် ထီး၏ ပဉ္စမအလွှာသည် ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို ကြောက်စရာ ကောင်းနေသည်။ အကယ်၍သာ ယန်ကျန့်သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် တစ္ဆေဘတ်စ်ကားကို မထိန်းချုပ်ထားခဲ့ပါက သူ ဤနေရာတွင် သေချာပေါက် သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေရေကန်၏ စွမ်းအား ရှိနေလျှင်ပင် အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယန်ကျန့်သည် ယခင်က ထိုသဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်ကို ဝင်ရောက် မဖြေရှင်းခဲ့မိသည်မှာ ကံကောင်းသည်ဟုပင် တွေးမိနေသည်။ မဟုတ်လျှင် သူ ယနေ့တိုင် အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကံကောင်းစွာဖြင့် အကြိတ်အနယ် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် အစစ်အမှန် အနက်ရောင် ထီးကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုသဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်ကို အဆုံးသတ်ရန် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

သို့သော် ဤနောက်ဆုံး တစ်လှမ်းကို အောင်မြင်စွာ လှမ်းနိုင်ရန် ရင်ဆိုင်ရမည့် အန္တရာယ်မှာလည်း မသေးငယ်လှပေ။

"ထီး အလက် ၂၀ ကျော်ထဲကနေ အစစ် တစ်လက်ကို ရွေးရမယ် ပြီးတော့ တစ္ဆေရေကန်ကိုလည်း သုံးလို့ မရဘူး ဝမ်ရှန်းကိုလည်း ခိုင်းလို့ မရဘူး ဆိုလိုတာက ငါကိုယ်တိုင် ရွေးရမယ် ပြီးတော့ တစ်ကြိမ်မှ မှားလို့ မရဘူး တစ်ခါ မှားသွားတာနဲ့ အနက်ရောင် ထီးက ငါ့ကို ဆဋ္ဌမအလွှာထဲ ပို့ပစ်လိုက်နိုင်တယ်"

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နည်းလမ်း ရှာဖွေနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် မိုးသက်မုန်တိုင်းအောက်တွင် ယန်ကျန့် တစ်ကိုယ်လုံး စိုရွှဲနေပြီး ရေများ အဆက်မပြတ် စီးကျနေသဖြင့် တစ္ဆေမျက်လုံး၏ အမြင်အာရုံပင် အနည်းငယ် ဝေဝါးနေသည်။

အနီးနားရှိ အနက်ရောင် ထီးဆောင်းထားသော တစ္ဆေများ ထပ်မံ တိုးကပ်လာကြပြီး မနည်းရထားသော နေရာလွတ်လေးမှာ အဆက်မပြတ် ကျဉ်းမြောင်းလာနေသည်။

အကယ်၍ အနီးနားမှ တစ္ဆေများ အနားကပ်လာပါက ယန်ကျန့် ယခင်က ကြိုးစားထားသမျှ အားလုံး သဲထဲရေသွန် ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

"ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေရဲ့ စွမ်းအားကို နောက်တစ်ခေါက် ထပ်သုံးကြည့်ရအောင်"

ယန်ကျန့် စဉ်းစားရင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ဆုတောင်းလိုက်သည်။ ထိုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏ ဆုတောင်းမှာ ယခင်ကနှင့် အနည်းငယ် ကွာခြားသွားသည်။

"လှံရှည် ကျသွားတဲ့ အချိန်မှာ အစစ်အမှန် အနက်ရောင် ထီး ဘေးနားကို သေချာပေါက် ကျရမယ်"

ဆုတောင်းသစ် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အနီရောင်လှံရှည်မှ သွေးများ ထပ်မံ စီးကျလာသည်။ ယန်ကျန့်သည် လက်ထဲရှိ လှံရှည်ကို လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်ပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ဆုတောင်း၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအားက သူ့ကို လမ်းညွှန်ပြသပေးရန် မျှော်လင့်လိုက်သည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေ၏ စွမ်းအားမှာ အလုပ်မဖြစ်တော့ပေ။

မိုးသက်မုန်တိုင်းအောက်တွင် လှံပေါ်ရှိ သွေးနီနီများ လျင်မြန်စွာ ဆေးကြောခံလိုက်ရသည်။ ပြုတ်ကျလာသော လှံရှည်မှာ လေထဲတွင် ထူးဆန်းစွာ အနည်းငယ် ရုန်းကန်လိုက်သေးသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အားမရှိစွာ ပြုတ်ကျလာပြီး ယန်ကျန့်၏ အရှေ့တွင် ကျသွားသည်။ အစစ်အမှန် အနက်ရောင် ထီးကို တိတိကျကျ လမ်းညွှန်ပြသပေးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် လုံးဝ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

အနီရောင်လှံရှည်သည် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေစဉ်အတွင်း အကြမ်းဖျင်း လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ညွှန်ပြသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ညာဘက်ခြမ်း ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် ထိုလမ်းကြောင်းအတိုင်း ကြည့်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် အနက်ရောင် ထီး ၄ လက် ထပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့အပြင် ဘေးပတ်လည်တွင်လည်း ကျဲကျဲလေး ပြန့်ကျဲနေသော ထီးအချို့ ရှိနေသေးသည်။

အားလုံး ပေါင်းလိုက်လျှင် ထိုဧရိယာတွင် ထီး ၈ လက် ရှိသည်။

ရှာဖွေရမည့် အပိုင်းအခြား အများကြီး ကျဉ်းမြောင်းသွားသော်လည်း တိတိကျကျ ရှာတွေ့နိုင်ရန် အခွင့်အရေးမှာ နည်းပါးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် ထိုနေရာသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားပြီး ဆက်လက် တိုးတိုးလေး ဆုတောင်းလိုက်သည်။

"လှံရှည် မြှောက်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာ အစစ်အမှန် အနက်ရောင် ထီးကို သေချာပေါက် ညွှန်ပြရမယ်"

အနီရောင်လှံရှည်မှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာပြီးနောက် တုန်ခါလာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အနီရောင်လှံရှည်သည် စုပုံနေသော ထိုအနက်ရောင် ထီး ၄ လက်ဆီသို့ အတော်လေး တိကျစွာ ညွှန်ပြသွားသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယန်ကျန့် သေချာပေါက် အတည်ပြုလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အစစ်အမှန် အနက်ရောင် ထီးသည် ဤ ၄ လက်ထဲမှ တစ်လက် ဖြစ်ရမည်။

"ဒီထီးတွေကို ခွဲထုတ်ပြီး နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ဆုတောင်းမယ်"

ယန်ကျန့် ချက်ချင်း လှံရှည်ဖြင့် ထိုအနက်ရောင် ထီး ၄ လက်ကို ခွဲထုတ်လိုက်သည်။

အနက်ရောင် ထီး ၄ လက်သည် အထက်၊ အောက်၊ ဘယ်၊ ညာ တစ်လက်စီ ဖြစ်သွားသည်။

ယန်ကျန့် အလယ်တွင် ရပ်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ဆုတောင်းလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ အကြိမ်ကြိမ် ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် အစစ်အမှန် အနက်ရောင် ထီးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် သူ မျှော်လင့်နေသည်။ ရလဒ် နှေးကွေးသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ အသုံးဝင်သည်။ ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်သွားပါက သေချာပေါက် အောင်မြင်မည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ အကြည့်များက ဘေးပတ်လည်ရှိ ဤထီး ၄ လက်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီးနောက် လက်ထဲရှိ အနီရောင်လှံရှည်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်၏ လက်မောင်းက အားမစိုက်ရသေးမီ ထိန်းချုပ်၍ မရသော သဘာဝလွန် စွမ်းအားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုစွမ်းအားက ယန်ကျန့်၏ လက်မောင်းကို ရွေ့လျားစေပြီး မှန်ကန်သော လမ်းကြောင်းတစ်ခုဆီသို့ ညွှန်ပြပေးသည်။ သို့သော် မကြာမီ ဤသဘာဝလွန် စွမ်းအားမှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိုးသက်မုန်တိုင်းက ဆုတောင်းပြည့်တစ္ဆေ၏ စွမ်းအားကို ထပ်မံ နှောင့်ယှက်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အကျိုးသက်ရောက်မှု အချို့ ရှိခဲ့သည်။

အနီရောင်လှံရှည် လှုပ်ခတ်သွားမှုကြောင့် ယန်ကျန့်သည် အရှေ့တည့်တည့်ရှိ အနက်ရောင် ထီးနှင့် ဘယ်ဘက်ခြမ်းရှိ အနက်ရောင် ထီးတို့ကို ချက်ချင်း ပယ်ချလိုက်နိုင်သည်။ ယခုအခါ ကျန်ရှိနေသော ရွေးချယ်စရာမှာ နှစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။ ညာဘက်ခြမ်းမှ တစ်လက်နှင့် အနောက်ဘက်မှ တစ်လက်တို့ ဖြစ်သည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေ ရာခိုင်နှုန်း ၅၀ သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့် မစွန့်စားချင်ပေ။ နောက်ဆုံးအကြိမ် ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် မည်သည့်ထီးက အစစ်အမှန် ဖြစ်ကြောင်း သေချာအောင် အတည်ပြုရန် သူ ဆက်လက် ဆုတောင်းလိုက်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့် နေရာပြန်ရွှေ့ပြီး လက်ထဲရှိ လှံရှည်ကို နောက်တစ်ကြိမ် မြှောက်လိုက်သောအခါ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် နေရာလွတ် မရှိတော့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ အနီရောင်လှံရှည်ကို မြှောက်လိုက်ရုံဖြင့် အရှေ့ရှိ တစ္ဆေနှင့် ထိမိနေပြီ ဖြစ်ပြီး ထိုနေရာလွတ်လေးမှာလည်း အဆက်မပြတ် ကျဉ်းမြောင်းလာနေသည်။ ထို့အပြင် မြေကြီးပေါ် ပြုတ်ကျနေသော အနက်ရောင် ထီးများမှာလည်း မကြာမီ တစ္ဆေများ၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ထီးဆောင်းထားသော တစ္ဆေတစ်ကောင်က ခါးကိုင်းပြီး မြေကြီးပေါ်ရှိ ထီးကို ကောက်ရန် လက်လှမ်းနေသည်ကိုပင် ယန်ကျန့် မြင်လိုက်ရသည်။

"ဖယ်စမ်း"

ဤအချိန်တွင် ယန်ကျန့် ထပ်မံ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ၏ ထင်းခုတ်ဓားကို ထပ်မံ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်ပြီး အနီးနားရှိ တစ္ဆေများကို အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်ကာ နေရာလွတ်လေး တစ်ခုကို အတင်း ဖန်တီးလိုက်သည်။ သို့သော် သူ ရှင်းလင်းပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် တစ္ဆေသစ်များက နေရာလွတ်ကို ပြန်လည် ဖြည့်ဆည်းကာ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူ့ကို ဆုတောင်းရန် အချိန်ပင် မပေးတော့ပေ။ သူ တိုက်ခိုက်မှုကို ခဏလေး ရပ်လိုက်သည်နှင့် ထိုအနက်ရောင် ထီး နှစ်လက်စလုံး ယူဆောင်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဒါက ပဉ္စမအလွှာရှိ သဘာဝလွန် စွမ်းအား၏ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။

"ဆက်ပြီး အချိန်ဆွဲနေလို့ မရတော့ဘူး သွားမှ ဖြစ်မယ်"

သူသည် အနားကပ်လာသော တစ္ဆေ သုံးသုတ်ကို ဆက်တိုက် ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဆုတောင်းရန် အချိန် မရခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအချိန်လေးအတွင်းမှာပင် တစ္ဆေများက ထီးကို ယူသွားနိုင်ပြီး သူ ဆုတောင်း အောင်မြင်သွားလျှင်တောင် အနက်ရောင် ထီးက ထပ်မံ ပျောက်ဆုံးသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ရာခိုင်နှုန်း ၅၀ ဆိုတာ မနိမ့်ပါဘူး ငါ အဲဒီလောက်ထိ ကံဆိုးနေမယ်လို့ မယုံဘူး"

ယန်ကျန့် သွားစွယ်ကို တင်းတင်း ကိုက်လိုက်ပြီး မူလနေရာတွင် ဆက်လက် ခုခံနေမည့် အစီအစဉ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်း ရှေ့သို့ ခြေနှစ်လှမ်း ပြေးထွက်သွားပြီး မြေကြီးပေါ်ရှိ အနက်ရောင် ထီးတစ်လက်ကို ဆွဲယူကာ နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

သူ ထွက်သွားသည်နှင့် သူ ရှိနေခဲ့သော နေရာလွတ်မှာ အနီးနားမှ ရောက်လာသော လူအုပ်ကြီး၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့် ထီးကို ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင် အမြင်အာရုံမှာ တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်လာကြောင်း သူ ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီမြင်ကွင်းက အရမ်း ရင်းနှီးနေတယ်။

အရင်က သူ ဒီနေရာကို တစ်လွှာပြီး တစ်လွှာ ဝင်လာတုန်းက အခြေအနေနဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပဲ။

"အမှား ယူမိသွားတာလား ငါ့ကို ဆဋ္ဌမအလွှာထဲ ပို့တော့မလို့လား"

ယန်ကျန့် ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး လက်ထဲမှ ထီးကို လွှင့်ပစ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် အချိန်နှောင်းသွားပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မျက်စိရှေ့တွင် လုံးဝ မှောင်မိုက်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တစ္ဆေများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ မိုးရွာသံကိုလည်း မကြားရတော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် အရာအားလုံး မရှိတော့ဘဲ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး အမှောင်ထုထဲတွင် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ထို့အပြင် လူကို စိုးရိမ်မှု ဖြစ်စေသည်မှာ ပတ်ဝန်းကျင် မှောင်မိုက်သွားပြီးနောက် အလင်းရောင် ထပ်မံ ပေါ်မလာတော့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် ယန်ကျန့်သည် ယခင်ကကဲ့သို့ ခဏနေလျှင် ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားမည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူ ခြေလှမ်း ရပ်တန့်ပြီး ခဏ စောင့်ကြည့်လိုက်သောအခါမှ ယခု အခြေအနေမှာ ယခင် အခြေအနေနှင့် မတူညီတော့ကြောင်း သတိထားမိသွားသည်။

အမှောင်ထု ပေါ်လာပြီးနောက် ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့်ပုံ မပေါ်ပေ။

ယခုအခါ ယန်ကျန့်သည် အမှောင်ခန်းလေး တစ်ခုထဲတွင် အကျဉ်းချခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဤနေရာတွင် အသံ မရှိ၊ အလင်းရောင် မရှိ၊ ဘာမှ မရှိပေ။ အခြားအရာများ ရှိနေသည်ကိုလည်း မခံစားရဘဲ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးတွင် သူ တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရှိတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဒီလို ဖြစ်လေလေ ယန်ကျန့် လက်ထဲရှိ အနက်ရောင် ထီးကို ပို၍ မလွှင့်ပစ်ရဲလေလေ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအရာသည် ဤနေရာရှိ အရာအားလုံးနှင့် ဆက်စပ်နေသော တစ်ခုတည်းသော အရာ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ် လွှင့်ပစ်လိုက်ပါက သူ ပြန်ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သေချာသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ္ဆေမျက်လုံး၏ အမြင်အာရုံထဲတွင်ပင် ပတ်ဝန်းကျင် အရာအားလုံးမှာ မှောင်မိုက်နေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း သူ ယခု တွေ့ရှိလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် နှုတ်ဆိတ်သွားစဉ် ရုတ်တရက် အမှောင်ထဲမှ ရင်းနှီးသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံမှာ အလွန် ရင်းနှီးနေပြီး အရင်က အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သော ထိုအမျိုးသမီး၏ အသံ ဖြစ်သည်။

"တကယ် အံ့သြစရာပဲ မင်းက အစစ်အမှန် ထီးကို ဒီလောက် မြန်မြန် ရှာတွေ့သွားတာပဲ"

အမျိုးသမီး၏ အေးစက်သော အသံထဲတွင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေမှုများ ပါဝင်နေသည်။ ယန်ကျန့် အောင်မြင်သွားခြင်းကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေပုံရသည်။

ယန်ကျန့် ကြောင်အမ်းသွားသည်။ စောစောက သူ ကိုင်ထားသော အနက်ရောင် ထီးမှာ အတုဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း ဤအမျိုးသမီးက ဒါ အစစ်ဟု သူ့ကို လာပြောလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။

"ဒီထီးက အစစ်မှန်း မင်း ဘယ်လို သိတာလဲ"

သူ တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

အမျိုးသမီး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အစစ်အမှန် ထီးကို ဖွင့်လိုက်မှသာ မင်းကို အမှောင်ထဲမှာ အမြဲ ကျရောက်နေစေမှာ ပိုနက်နဲတဲ့ သဘာဝလွန် နေရာထဲကို မင်းကို ခေါ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီထီး ကိုယ်တိုင်က အနက်ရောင် ဖြစ်နေလို့ပဲ အခု မင်း လုပ်ရမှာက အဲဒီထီးကို ပိတ်လိုက်ဖို့ပဲ ဒါဆို အမှောင်ထု ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရာအားလုံး ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားလိမ့်မယ် မမေ့နဲ့နော် မင်းရဲ့ ကတိကို တည်အောင် လုပ်ဖို့ ငါ့ကို တိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့ရဲ့ တစ္ဆေလမ်းမဆီ ခေါ်သွားပေးပါ"

ထို့နောက် အသံ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ အမျိုးသမီးသည် ယန်ကျန့်ကို အမှောင်ထဲမှ အမြဲ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပုံရသည်။

ယန်ကျန့် မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး အများကြီး မစဉ်းစားတော့ဘဲ ဤအနက်ရောင် ထီးကို ပိတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

တကယ်ပဲ ဤအမျိုးသမီး ပြောသလိုပင် အနက်ရောင် ထီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပိတ်သွားသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှောင်ထုမှာလည်း ကျုံ့ဝင်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

အနက်ရောင် ထီး လုံးဝ ပိတ်သွားသောအခါ...

အမှောင်ထု လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၎င်း၏ နေရာတွင် စူးရှသော အလင်းရောင်များ အစားထိုး ဝင်ရောက်လာသည်။

ယန်ကျန့် ခေါင်းအနည်းငယ် မော့ကာ ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မရပ်မနား ရွာသွန်းနေသော မိုးရေများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခေါင်းပေါ်တွင် တောက်ပသော နေမင်းကြီး သာနေကာ အရာအားလုံး ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရမှသာ သူ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ထိုအချိန်က ရာခိုင်နှုန်း ၅၀ ဆိုသော အခွင့်အရေးကို သူ ရွေးချယ်မှု မှန်ကန်သွားပုံရသည်။

ဤသို့ဖြင့် အနက်ရောင် ထီး သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။

"တကယ်ကို အန္တရာယ်များတဲ့ သဘာဝလွန် ပစ္စည်း တစ်ခုပဲ နောက်ပိုင်း သေချာ ချိပ်ပိတ်ထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ ဒီထီးကို နောက်တစ်ခါ ထပ်မဖွင့်မိအောင် အတတ်နိုင်ဆုံး ရှောင်ရမယ် နောက်တစ်ကြိမ် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းသွားရင် ငါ ကိုယ်တိုင်တောင် အောင်မြင်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်မှု မရှိတော့ဘူး"

ယန်ကျန့် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အနက်ရောင် ထီး သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းရာတွင် စွမ်းအားကို အားကိုးရခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကံကို အားကိုးရခြင်း ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စွမ်းအား မည်မျှပင် ကြီးမားနေပါစေ ထီး အမှား ယူမိပြီး ဆဋ္ဌမအလွှာထဲ ရောက်သွားပါက အဆုံးသတ်သွားနိုင်သည်။ မှန်ကန်သော ထီးကို ရှာဖွေရာတွင်လည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု စမ်းသပ်ရမည် ဖြစ်ရာ လိုအပ်သော နည်းလမ်းများ မရှိဘဲ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးရမည် ဆိုပါက စမ်းသပ်ရန် လုံးဝ မဝံ့ရဲပေ။

အခန်း ၁၅၄၄ - ဆိုင်သို့ ထပ်မံ ပြန်ရောက်ခြင်း

ယန်ကျန့် မြို့မှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနက်ရောင် ထီးကိုပါ ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။

ဒီမြို့ရှိ ဒေသခံများသည် ယန်ကျန့် ပေါ်လာခြင်းက သူတို့အတွက် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်ကို လုံးဝ မသိရှိကြပေ။ အကယ်၍သာ ယခု လှုပ်ရှားမှု ကျရှုံးခဲ့ပါက ဤမြို့သည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်ကျလျှင် တစ္ဆေများ၏ လက်ချက်ဖြင့် လူဘယ်နှယောက် သေဆုံးရမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ယန်ကျန့်ကလည်း သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များကို ဖြေရှင်းပေးသော်လည်း မည်သူ့ထံမှ ဂုဏ်ပြုခံရန် မရည်ရွယ်ပေ။ ယခင်က ရှင်သန်ရန်အတွက် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ တာဝန်သိစိတ်ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ယန်ကျန့် တာချန်းမြို့သို့ ပြန်မသွားခဲ့ပေ။

ယခုအချိန် အလွန်ကျပ်တည်းနေသည်။ သူ၏တစ္ဆေနိုးထမည့် အချိန်နှင့် သိပ်မဝေးတော့ကြောင်း သူ ခံစားနေရသည်။ အရင်ကလို နောက်ပြန်ရေတွက်ရန် (၈) ရက် အချိန် မရှိတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် နောက်တစ်နေရာသို့ အမြန်ဆုံး သွားရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မသွားမီ ယန်ကျန့်သည် အနက်ရောင် ထီးကို သေချာစွာ ချိပ်ပိတ်ခဲ့သည်။ ၎င်းကို ရွှေဖြင့် ရစ်ပတ်ပြီး သေတ္တာထဲထည့်ကာ တစ္ဆေရေကန်ထဲသို့ နစ်မြုပ်ပစ်လိုက်သည်။ မတော်တဆ ပွင့်သွားမည်ကို ကာကွယ်ရန် ဖြစ်သည်။

တစ်နေ့နေ့ ယန်ကျန့် သေဆုံးသွားပြီး တစ္ဆေရေကန်၏ စွမ်းအားများ ပြန်လည် နိုးထလာလျှင်ပင် မည်သူမျှ တစ္ဆေရေကန်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ဤသေတ္တာကို ဆယ်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဤနည်းဖြင့် မမျှော်လင့်ထားသော ကိစ္စများ ဖြစ်ပွားခြင်းမှ အတတ်နိုင်ဆုံး ကာကွယ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"တိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့ကို တစ်ခေါက် သွားမယ်"

ယန်ကျန့်တွင် ထိုတစ္ဆေလမ်းမသို့ သွားရန်ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက်ရှိနေသဖြင့် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

တစ္ဆေနယ်မြေဖြင့် ခရီးသွားရသည်မှာ အလွန် မြန်ဆန်လှသည်။ အနက်ရောင်ထီးကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီး မကြာမီမှာပင် သူ တိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဤနေရာ၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်မှာ လုံးဝပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အနီးနားရှိ မြို့များမှာ တစ္ဆေရေကန်၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံထားရပြီး ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အထပ်မြင့်အဆောက်အအုံ အချို့သာ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သို့သော် ထိုအဆောက်အအုံများမှာ လူသူကင်းမဲ့နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး စွန့်ပစ်ခံ တိုက်ပျက်များသာ ဖြစ်နေကြသည်။ ရေလွှမ်းနေသော ဤမြို့အလယ်တွင် သစ်သားလှေအဟောင်း တစ်စင်းက ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘဲ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လွင့်မျောနေသည်။

သစ်သားလှေပေါ်တွင် လူရှင်မရှိဘဲ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အေးစက်ပြီး ထူးဆန်းသော ပုံရိပ်တစ်ခု လှေဦးတွင် ထိုင်ကာ အနီရောင် ဘီးတစ်ချောင်းဖြင့် စိုရွှဲနေသော ဆံပင်ရှည်များကို ဖြီးသင်နေသည်ကို တွေ့ရတတ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံ တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်ကာ မလှမ်းမကမ်းမှ လွင့်မျောနေသော သစ်သားလှေကို ကြည့်နေသည်။ သူ၏ တစ္ဆေမျက်လုံး အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး သစ်သားလှေပေါ်ရှိ တစ္ဆေမကိုလည်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ တစ္ဆေရေကန်၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ၎င်းကို ဖမ်းချုပ်နိုင်ပါက တစ္ဆေရေကန် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်မှာ အပြီးတိုင် ပျောက်ကွယ်သွားမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပါက ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေရေကန်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု ယန်ကျန့်၏ ပစ်မှတ်မှာ ၎င်းမဟုတ်ပေ။

"တစ္ဆေရေကန်က ဆက်ပျံ့နှံ့မယ့် အရိပ်အယောင် မရှိသေးဘူး။ ကောင်းတယ်။ အရင်တစ်ခေါက်တုန်းက မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပြောင်းလဲပြီး အနီးနားက မြို့တွေကို ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ရတာ အပင်ပန်းခံရကျိုး နပ်ပါတယ်"

ယန်ကျန့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။

ဤမြို့၏ အနီးနားတွင် မူလက လွင်ပြင် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ တောင်တန်းများ ဝိုင်းရံထားသည်။ ထို့အပြင် တစ္ဆေရေကန် ရှိသော နေရာမှာ မြေမျက်နှာသွင်ပြင် အလွန် မတ်စောက်သဖြင့် လေယာဉ်ဖြင့် မသွားပါက သာမန်လူများ အနေဖြင့် တောင်ကျော် တောဖြတ်ပြီး ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်ရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲသော ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဌာနချုပ်က ဤတောင်တန်းများ အပြင်ဘက်တွင် ပိတ်ဆို့ရေးမျဉ်းတစ်ခု ချထားသဖြင့် သာမန်လူများ မတော်တဆ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ခြေကို လုံးဝပိတ်ပင်ထားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေရေကန်ကို ဤနေရာတွင် ပိတ်လှောင်ထားနိုင်သဖြင့် ဘာမှ မလွဲချော်ပါက ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ပြဿနာ ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။

ပြဿနာ မရှိကြောင်း သေချာသွားပြီးနောက် ယန်ကျန့် အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းကာ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ပြန်ပေါ်လာသောအခါ သူသည် အဝေးမှ ရေလွှမ်းနေသော ရှေးဟောင်းမြို့ တစ်မြို့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဤနေရာမှာ တစ္ဆေရေကန်၏ ဗဟိုချက် မဟုတ်တော့သဖြင့် ရေသိပ်မနက်လှပေ။ ရှေးဟောင်းမြို့ တစ်မြို့လုံး၏ ထက်ဝက်ခန့်သာ ရေအောက်ရောက်နေပြီး အဆောက်အအုံ အများစုမှာ ရေပေါ်တွင် ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ လှေငယ်လေးတစ်စင်းဖြင့် ဤနေရာတွင် လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ပုံရပြီး အချို့နေရာများတွင် မိုးတွင်းစီး ဖိနပ်စီးကာ လမ်းလျှောက်သွား၍ပင် ရနိုင်ပုံရသည်။

သို့သော် ရေတိမ်သည်ကို ကြည့်ပြီး အန္တရာယ် မရှိဟု ထင်ပါက မှားသွားလိမ့်မည်။

တိမ်သော ရေအိုင်လေး တစ်ခု ဖြစ်စေကာမူ လူရှင်များ ခြေချမိသည်နှင့် နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ဆွဲချခံရမည် ဖြစ်ပြီး လုံးဝ အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျန့်ကဲ့သို့ တစ္ဆေရေကန်၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော တစ္ဆေဆရာများသာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လွှမ်းမိုးမှုကို လျစ်လျူရှုကာ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လွတ်လပ်စွာ လမ်းလျှောက်နိုင်ပြီး တစ္ဆေရေကန်၏ မျိုချခံရမည်ကို မစိုးရိမ်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"အရင်တစ်ခေါက် တိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့ကို လာတုန်းက ဒီနေရာက လူစည်ကားတဲ့ ခရီးသွား နေရာ တစ်ခု ဖြစ်နေသေးတယ်။ လမ်းမတွေပေါ်မှာလည်း လည်ပတ်နေတဲ့ လူတွေ ရှိတယ်။ အခုတော့ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီ"

ယန်ကျန့်သည် ဟောင်းနွမ်းနေသော လမ်းသွယ်လေးထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေသည်။

မူလက ဤလမ်းသွယ်လေးမှာ ရှေးဟောင်း အငွေ့အသက်များ ပါဝင်ပြီး သမိုင်းဝင် အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ယခုအခါ နံရံများ ဆွေးမြေ့ကာ စိုစွတ်နေပြီး နေရာတိုင်းတွင် အေးစက်ပြီး ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဤကဲ့သို့သော နေရာတွင် လမ်းလျှောက်ရသည်မှာ နေရာတစ်နေရာမှ ရုတ်တရက် တစ္ဆေတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာပါက ယန်ကျန့် အနည်းငယ်မျှ အံ့သြမည် မဟုတ်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ္ဆေမျက်လုံး၏ အမြင်အာရုံထဲတွင်ပင် ဤနေရာအနှံ့၌ သဘာဝလွန် အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် မှတ်ဉာဏ်အတိုင်း လမ်းလျှောက်သွားရာ မကြာမီ လမ်းမတစ်ခု၏ အလယ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"ဒီနေရာပဲ ဖြစ်ရမယ်" သူ ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ရှေ့တွင် နံရံတစ်ခုသာ ရှိပြီး လမ်းမရှိသလို တစ္ဆေလမ်းမ ဆိုသည်မှာလည်း မရှိပေ။

သို့သော် တကယ့် တစ္ဆေလမ်းမသည် လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် မရှိဘဲ လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် တစ္ဆေလမ်းမ၏ အဝင်ဝကို မြင်တွေ့ရမည် မဟုတ်ကြောင်း ယန်ကျန့် သိသည်။ သဘာဝလွန် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုမှသာ တစ္ဆေလမ်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ် တစ္ဆေလမ်းမ ကိုယ်တိုင် ပွင့်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် လူရှင်များပင် ဝင်ရောက်သွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် တစ္ဆေလမ်းမ ပွင့်လာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းရန် အချိန်မရှိသဖြင့် တစ္ဆေမျက်လုံး၏ စွမ်းအားကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်သည်။

တစ္ဆေမျက်လုံး၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် ဟောင်းနွမ်းနေသော လမ်းမဟောင်း တစ်ခု၏ အဝင်ဝ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ယခုအခါ သူ တစ္ဆေနယ်မြေဖြင့် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရန်ပင် မလိုအပ်တော့ပေ။ တစ္ဆေဘတ်စ်ကား၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ယန်ကျန့်သည် လက်တွေ့ကမ္ဘာကို ဖြိုခွဲကာ သဘာဝလွန် နေရာများသို့ သွားလာနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ မည်သည့်နေရာမဆို နေရာသိရုံဖြင့် သူ သွားရောက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် တစ္ဆေလမ်းမထဲသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ဤလမ်းမပေါ်တွင် တစ္ဆေရေကန်၏ စွမ်းအားများ ဝင်ရောက်လာခြင်း မရှိဘဲ ကြမ်းပြင်မှာ ခြောက်သွေ့နေပြီး ရေကွက် တစ်ကွက်မျှ မတွေ့ရပေ။ သေချာသည်မှာ ဤနေရာတွင်လည်း လူမရှိပေ။ လမ်းမ တစ်ခုလုံးတွင် လူတစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။ သို့သော် လမ်းမပေါ်ရှိ အပြင်အဆင်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤနေရာသည် ယခင်က စည်ကားသော ဈေးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပုံရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဈေးဆိုင် အတော်များများမှာ ဖွင့်ထားဆဲ ဖြစ်ပြီး အချို့ ဆိုင်များ၏ တံခါးများမှာလည်း ပွင့်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မကြာသေးမီ အချိန်အတွင်း ယန်ကျန့်သည် ဤနေရာသို့ ခြေချသော တစ်ဦးတည်းသော လူရှင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"ဒီလမ်းက ပိုင်ရွှေမြို့လေးက လမ်းနဲ့ နည်းနည်း ဆင်တယ်။ နားလည်လို့ မရတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ နေရာတွေချည်းပဲ"

ယန်ကျန့် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

ဒီနေရာကို ဒုတိယအကြိမ် ရောက်လာတာ ဆိုတော့ ခံစားချက်က နည်းနည်း ကွာခြားသွားတယ်။

"ဒီတစ်ခေါက် လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် နှစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒီ အမျိုးသမီး အလောင်းကို ဒီကို ပို့ပေးဖို့ရယ်။ ခေါင်းတလားဆိုင် သွားပြီး ခေါင်းတလား တစ်လုံး ဝယ်ဖို့ရယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ဆီမှာ တစ္ဆေပိုက်ဆံ သိပ်မများဘူး။ အရင်က အစ်မဟုန်ကိုတောင် တစ်ရာ အကြွေးတင်နေသေးတယ်"

ယန်ကျန့် စဉ်းစားကြည့်ပြီး ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသော တစ္ဆေပိုက်ဆံများကို အိတ်ထဲမှ နှိုက်ယူလိုက်သည်။

အရောင်အသွေးစုံလင်သော ၃ ကျပ်တန်၊ ၇ ကျပ်တန် ပိုက်ဆံ တစ်ထပ် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အားလုံး ပေါင်းလိုက်လျှင် ယန်ကျန့် လက်ထဲရှိ တစ္ဆေပိုက်ဆံမှာ ၄၀ သာ ရှိသည်။

အစ်မဟုန်ကို ဆပ်စရာ အကြွေးတောင် မလောက်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေပိုက်ဆံ ဆိုတဲ့ အရာက ရှာဖို့ အရမ်း ခက်ခဲတယ်။ ယန်ကျန့် လက်ထဲက ၄၀ က ဌာနချုပ် တစ်ခုလုံးက ရှာဖွေပေးထားတာ ဖြစ်ပြီး ထပ်ရှာချင်ရင် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေထဲမှာ ကံစမ်းကြည့်ဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် အစ်မဟုန်က အကြွေးကို ကြိုမတောင်းခဲ့ပေ။ မဟုတ်လျှင် ယခု ယန်ကျန့်တွင် တစ်ပြားမှ ရှိမည် မဟုတ်ဘဲ ဒီနေ့ ဓားပြ ဝင်တိုက်ပြီး ခေါင်းတလားဆိုင်ကို လုယူရုံသာ ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်တွင် ထိုသို့သော အတွေးမျိုး မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခေါင်းတလား တစ်လုံးလျှင် ၁၈ ကျပ် ပေးရမည် ဖြစ်ရာ တွေးကြည့်ရုံဖြင့် ရင်နာစရာ ကောင်းလှသည်။

အရင်က သူက သူ့ကိုယ်သူ အရမ်း ချမ်းသာတယ်၊ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရှိတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေဆရာလောကထဲ ဝင်လာပြီးမှ သူက ဆင်းရဲနေတုန်းပဲ ဆိုတာကို ယန်ကျန့် သိလိုက်ရတယ်။

လက်ကျန်ငွေကို ရေတွက်ကြည့်ပြီးနောက် ယန်ကျန့် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ ဤပိုက်ဆံ အမြောက်အမြားကို ကိုင်ဆောင်ကာ တစ္ဆေလမ်းမ၏ အတွင်းပိုင်းသို့ စတင် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

တစ္ဆေလမ်းမထဲတွင် ဆိုင်အတော်များများ ဖွင့်ထားသော်လည်း ပိတ်ထားသော ဆိုင်အချို့လည်း ရှိသည်။

ဥပမာအားဖြင့် အပ်ချုပ်ဆိုင် ပိတ်သွားပြီ ဖြစ်သလို ဆေးဆိုင်လည်း ပိတ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်းကို တိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့က တစ္ဆေလမ်းမပေါ်ကို ငါ ခေါ်လာပေးပြီ။ ငါတို့ကြားက ကတိက ပြီးဆုံးသွားပြီ"

ယန်ကျန့် လမ်းလျှောက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ အသံမှာ လမ်းမပေါ်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ယန်ကျန့်၏ စကားသံ အဆုံးတွင် မကြာမီ ထူးဆန်းသော ပုံရိပ်တစ်ခု သူ၏ အနောက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ခန္ဓာကိုယ် အေးစက်ပြီး မျက်လုံးများ ဝေဝါးနေသော အမျိုးသမီး အလောင်းတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာသည်။ သို့သော် မကြာမီ အမျိုးသမီး အလောင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းရောင်များ ပြန်လည် ရရှိလာပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယခင်ကထက် အခြေအနေ ပိုကောင်းနေပုံရသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

အမျိုးသမီး အလောင်းက စကားပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး ဒါက အပေးအယူ တစ်ခုပဲလေ ငါတို့ကြားမှာ ကိုယ်လိုချင်တာ ကိုယ်ယူကြရုံ သက်သက်ပါ"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

အမျိုးသမီး အလောင်းက သူ့ကို ပြန်မဖြေဘဲ လည်ပင်းကို လှည့်ကာ တစ္ဆေလမ်းမပေါ်သို့ ကြည့်ပြီး တစ်ခုခုကို ရှာဖွေနေပုံရသည်။

"ဒီနေရာက အရင်ကထက် အများကြီး ခြောက်ကပ်သွားပြီ။ လုံးဝ စွန့်ပစ်ခံလိုက်ရတဲ့ ပုံစံပဲ"

အမျိုးသမီး အလောင်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူမ မှတ်မိနေသော တစ္ဆေလမ်းမ၏ ပုံစံနှင့် လုံးဝ မတူတော့ပုံရသည်။

"သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ကုန်ဆုံးသွားပြီလေ။ မျိုးဆက်ဟောင်းတွေလည်း အကုန် ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီ။ တိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့တောင် တစ္ဆေရေကန်ရဲ့ ရေလွှမ်းမိုးတာ ခံလိုက်ရပြီး အရာအားလုံးက ပြောင်းလဲသွားပြီ" ယန်ကျန့် တစ်ချက် ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကြိုပြောထားမယ်။ ငါက မင်းကို ဒီကို ခေါ်လာပေးရုံပဲ။ ကျန်တဲ့ ကိစ္စတွေ ငါ မသိဘူး။ ပြီးတော့ ငါ့ကို ထပ်မနှောင့်ယှက်နဲ့တော့"

"မင်း ငါ့ကို တစ်ခု ကူညီပေးဖို့ လိုသေးတယ်"

အမျိုးသမီး အလောင်းက ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ"

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဒီအကောင်က သူ့ကို တကယ် အပိုင်စီးဖို့ လုပ်နေတာလား။

အမျိုးသမီး အလောင်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဒီက နေရာတချို့ကို ငါ မသိဘူး စက္ကူရုပ် ရောင်းတဲ့ ဆိုင်ကို ငါ့ကို ခေါ်သွားပေးလို့ ရမလား"

"စက္ကူရုပ်ဆိုင်"

ယန်ကျန့် ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။ ဤအမျိုးသမီး အလောင်း သွားချင်သော နေရာကို သူ သိလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် အဲဒီနေရာပဲ"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီနေရာကို ငါ တစ်ခါ ရောက်ဖူးတယ်။ အဲဒီမှာ သုံးကျပ် ပေးပြီး စက္ကူလှေ တစ်စင်း ဝယ်ခဲ့ဖူးတယ်။ အခု အဲဒီ စက္ကူလှေက တစ္ဆေရေကန်ပေါ်မှာ လွင့်မျောနေတုန်းပဲ။ မင်း သွားချင်ရင် ငါ ခေါ်သွားပေးနိုင်တယ်။ ရှေ့နားလေးမှာပဲ"

ပြဿနာကြီး တစ်ခုခု မှတ်နေတာ လမ်းပြခိုင်းတာကိုး။

လမ်းကြုံလုပ်ပေးရုံမို့ ယန်ကျန့် မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။

အမျိုးသမီး အလောင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး ထပ်မံ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ဆက်လက် လျှောက်သွားသည်။

ဆိုင်အချို့နှင့် လမ်းဘေးဈေးသည်များကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် မကြာမီ ရှေ့ရှိ စက္ကူရုပ်ဆိုင်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ဤဆိုင်မှာ ရှားရှားပါးပါး တံခါးဖွင့်ပြီး ဈေးရောင်းနေသော ဆိုင်တစ်ဆိုင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် တံခါးဝတွင် စက္ကူရုပ် နှစ်ရုပ် ချထားသည်။ အဖြူနှင့် အမည်း ကလေးပုံစံ စက္ကူရုပ် ယောကျာ်းလေး တစ်ရုပ်နှင့် မိန်းကလေး တစ်ရုပ် ဖြစ်သည်။

စက္ကူရုပ်များကို တံခါးဝတွင် ချထားခြင်းမှာ ဧည့်ကြိုအဖြစ် ဖောက်သည်များကို ဆွဲဆောင်ရန် ဖြစ်ပုံရသည်။

ကံမကောင်းသည်မှာ တိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့ ရေလွှမ်းမိုးခံရပြီးနောက် တစ္ဆေလမ်းမ ပိတ်ဆို့သွားသဖြင့် ဤနေရာတွင် ဈေးရောင်းရန် အလွန် ခက်ခဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် ရောက်လာခြင်းက တံခါးဝရှိ စက္ကူရုပ် နှစ်ရုပ်၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားပုံရသည်။

ဤအချိန်တွင် စက္ကူရုပ် နှစ်ရုပ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရုတ်တရက် အပြုံးများ ပေါ်လာပြီး ဘယ်အချိန်ကတည်းက နေရာပြောင်းသွားမှန်း မသိ။ ယန်ကျန့်နှင့် ထိုအမျိုးသမီး အလောင်း အထဲသို့ ဝင်ရောက်လာမည်ကို ကြိုဆိုနေကြပုံရသည်။

"ဒါ မင်း ရှာနေတဲ့ စက္ကူရုပ်ဆိုင်ပဲ"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ငါနဲ့အတူ အထဲဝင်ပေးဖို့ လိုတယ် ငါက မင်းနဲ့ပဲ တွဲပြီး လှုပ်ရှားလို့ ရတယ်"

အမျိုးသမီး အလောင်းက ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထူးဆန်းပြီး မှောင်မိုက်နေသော စက္ကူရုပ်ဆိုင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ မင်းရဲ့ နောက်ဆုံး တောင်းဆိုချက် ဖြစ်ပါစေလို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်"

အမျိုးသမီး အလောင်း၏ အနှောင့်အယှက်မှ အမြန်ဆုံး လွတ်ကင်းနိုင်ရန် သူမ၏ တောင်းဆိုချက် သေးသေးလေးကို သူ သဘောတူလိုက်သည်။

မကြာမီ သူ စက္ကူရုပ်ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည် ဆိုင်ထဲသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ဖူးခြင်း မဟုတ်သဖြင့် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မသိကျွမ်းသော ဆိုင်တစ်ဆိုင်သာ ဖြစ်ပါက သူ လုံးဝ ဝင်မည် မဟုတ်ပေ။