အခန်း (၈၁-၈၂)
Vol. 5 Ch. 81-82
အခန်း (၈၁) - အမှတ်ပြည့် ရရှိခြင်း
သတိလစ်သွားသော ဝမ်ကျိကို မည်သူမျှ သနားမနေကြပေ ။ အမှန်စင်စစ် ဝမ်ကျိသည် သူ၏ လုပ်ပိုင်ခွင့်ကို အလွဲသုံးစားလုပ်ပြီး တက်သစ်စ လူငယ်တစ်ဦးကို ဖိနှိပ်ခဲ့ခြင်းမှာ ထင်ရှားသော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည် ။
လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းက ဝမ်ကျိသည် လင်းကျင်းအပေါ် မည်မျှ ဆိုးဆိုးရွားရွား ဆက်ဆံခဲ့သည်ကို လူတိုင်း သိကြသည် ။ လင်းကျင်း၏ အကြံပေးခန်းမမှာ ကြိုတင်အကြောင်းကြားခြင်း မရှိဘဲ ပိတ်ပစ်ခံခဲ့ရပြီး သူသည် အရေးပေါ် ကုသရေးခန်းမသို့ ပို့ဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည် ။ ထို့ထက် ပို၍ ဆိုးသည်မှာ သူ၏ အကဲဖြတ်မှူး အရည်အချင်းကို ပယ်ဖျက်လိုက်ပြီး အသင်းချုပ်မှ နှင်ထုတ်ခံရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်အောင် တွန်းပို့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် ။
ယခင်က ဤသည်ကို သတိမထားမိခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ လင်းကျင်းသည် သူ၏ အရည်အချင်းကို ပြသလိုက်သောအခါ ဝမ်ကျီသည် လင်းကျင်း၏ ပညာရပ်အပေါ် မနာလိုဖြစ်ကာ ဤသို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း အလွယ်တကူ ကောက်ချက်ချနိုင်ကြပြီ ဖြစ်သည် ။
တန်လင်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် လူတိုင်းက ကျေနပ်အားရနေကြသည် ။
ဝမ်ကျိကို ဘေးသို့ မထုတ်သွားကြသည် ။
“အခုတော့ အမှန်တရား ပေါ်ပေါက်သွားပါပြီ... အကဲဖြတ်မှူးလင်း... ကျွန်မရဲ့ ပေါ့လျော့မှုကြောင့် ရှင့်အပေါ် နားလည်မှုလွဲခဲ့တာပါ... ရှင့်ရဲ့ အဆင့် ၁ အကဲဖြတ်မှူး အရည်အချင်းကို တရားဝင် ပြန်လည် သတ်မှတ်ပေးဖို့ ဌာနချုပ်ကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားပေးပါ့မယ်”
တန်လင်းသည် လင်းကျင်း၏ အနားသို့ လျှောက်လာပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောလိုက်၏ ။
သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေပြီး လင်းကျင်းအတွက် တတ်နိုင်သမျှ ပြန်လည် ကုစားပေးချင်နေသည် ။
လင်းကျင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏ ။
“အဲဒီလို လုပ်ဖို့ မလိုတော့ပါဘူး”
တန်လင်းမှာ စိုးရိမ်သွားရသည် ။ လင်းကျင်းသည် သူမအပေါ် စိတ်ဆိုးနေဆဲဟု ထင်မှတ်ကာ သူမက အမြန်ခေါင်းမော့၍ ရှင်းပြလိုက်သည် ။
“လင်းကျင်း... အဲဒီညက ရှင့်ရဲ့ စေတနာကို ကျွန်မ နားလည်မှုလွဲခဲ့တာပါ....ကျွန်မ မှားခဲ့တဲ့အတွက် ကျွန်မ တတ်နိုင်တာကို ပြန်ပြင်ပေးမယ်... ရှင့်ရဲ့ အရည်အချင်းက ပယ်ဖျက်ခံထားရတာဆိုတော့ စာမေးပွဲ ပြန်ဖြေရင်တောင် အောင်ဖို့ မလွယ်ဘူးလေ”
“တကယ်ပဲ အဲဒီလို လုပ်ဖို့ မလိုတော့တာပါ”
လင်းကျင်းက လက်ကာပြလိုက်၏ ။
တန်လင်းမှာ ပျာယာခတ်သွားပြီး ထပ်ပြောလိုက်သည် ။
“ရှင် ကျွန်မကို ခွင့်မလွှတ်နိုင်ဘူးဆိုရင်တောင် ရှင်.. ကိုယ့်အတွက်ကိုယ်တော့ စဉ်းစားသင့်တယ်... ရှင့်ရဲ့ အဆင့် ၁ အကဲဖြတ်မှူး အရည်အချင်းကို ပြန်ရအောင် လုပ်ပေးတာက ကျွန်မ လုပ်သင့်တဲ့ အလုပ်ဖြစ်သလို ရှင်နဲ့လည်း ထိုက်တန်ပါတယ်”
လင်းကျင်းမှာ အားကိုးရာမဲ့သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်မိသည် ။
‘ဒီမိန်းကလေးက ဘာလို့ ဒီလောက် ထူးဆန်းနေရတာလဲ... ငါ ပြောတာကို သူမ မကြားဘူးလား’
ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် အမှန်တရားကို ဖွင့်ပြောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည် ။
“အကဲဖြတ်မှူးတန်... ခင်ဗျား မှားနေပြီ... ကျွန်တော်က အဲဒီညက ကိစ္စအတွက် အငြိုးအတေး ထားနေတာ မဟုတ်ပါဘူး.. ကျွန်တော့်ရဲ့ အဆင့် ၁ အကဲဖြတ်မှူး အရည်အချင်းနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ ကျွန်တော် စာမေးပွဲ အောင်မြင်ပြီးပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် ပြန်ပြီး သတ်မှတ်ပေးနေစရာ မလိုတော့ဘူးလို့ ပြောတာပါ”
“ရှင်အောင်သွားပြီ ဟုတ်လား”
တန်လင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားရသည် ။
“ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး... အဆင့် ၁ အကဲဖြတ်မှူး အရည်အချင်း စစ်စာမေးပွဲဆိုတာ ဒေသဆိုင်ရာ အသင်းချုပ်ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲရေး အကြီးအကဲရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် လိုအပ်တာလေ... သူတို့ ဘယ်လောက်ပဲ မြန်မြန် စစ်ဆေးပါစေ ၊ စာမေးပွဲ ဖြေတဲ့နေ့မှာတင် ရလဒ် ထွက်လာဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး”
တန်လင်းသည် သားရဲအကဲဖြတ်မှူး အသင်းချုပ်၏ လုပ်ငန်းစဉ်များကို ကောင်းစွာ သိထားသူ ဖြစ်သည် ။
ထိုစဉ်မှာပင် အသံတစ်သံက ကြားဖြတ်ဝင်လာသည် ။
“စီမံခန့်ခွဲရေး အကြီးအကဲက ဖြေဆိုသူကို အဲဒီနေရာမှာပဲ အောင်စာရင်း ထုတ်ပေးလိုက်ရင်တော့ ဖြစ်နိုင်တာပေါ့”
အသံလာရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မေပယ်မြို့ သားရဲအကဲဖြတ်မှူး အသင်းချုပ်၏ စီမံခန့်ခွဲရေး တာဝန်ခံ အကြီးအကဲဒူ လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည် ။ သူ၏ အနောက်တွင် သူ၏ သားရဲဖြစ်သော ဉာဏ်ကောင်းသည့် မျောက်ကလေး ပါလာသည် ။ ထိုမျောက်ကလေးမှာ စာမေးပွဲ အဖြေလွှာများ စီထားသော သစ်သားဗန်းတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားသည် ။
“အကြီးအကဲဒူ..."
“အစ်ကိုဒူ...”
လူအုပ်ကြီးက ထိုလူအိုကြီးကို ချက်ချင်း နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည် ။ အကြီးအကဲမော့နှင့် တန်ရွှင်းတို့ပင်လျှင် အကြီးအကဲဒူကို အလွန် ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံကြသည် ။
“အစ်ကိုတန်... ကြည့်ရတာ ကျန်းကျန်းမာမာ ရှိပုံရတယ်နော်”
အကြီးအကဲဒူက ရယ်မောလိုက်၏ ။
အကြီးအကဲ သုံးဦးထဲတွင် နန်ကုန်းရှန်မှာ အတွေ့အကြုံ အနည်းဆုံး ဖြစ်ပြီး အကြီးအကဲမော့နှင့် အကြီးအကဲဒူတို့မှာ ဝါရင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ဖြစ်ကြသည် ။ အထူးသဖြင့် အကြီးအကဲဒူသည် သူ၏ ငယ်စဉ်အခါက ဌာနချုပ်တွင် ပို့ချချက်ပေးသူ တစ်ဦးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးသဖြင့် အလွန် လေးစားခံရသူ ဖြစ်သည် ။ သူသည် အဆင့် ၂ အကဲဖြတ်မှူးအဖြစ်သာ ရှိနေသော်လည်း သူ၏ အရည်အချင်းမှာ အဆင့် ၃ အကဲဖြတ်မှူးများနှင့် တန်းတူပင် ဖြစ်သည် ။
အကြီးအကဲဒူသည် စီမံခန့်ခွဲရေး ရုံးခန်းတွင် အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်ရသည်ကို ပို၍ နှစ်သက်သူ ဖြစ်သည် ။ နှစ်စဉ် စာမေးပွဲများနှင့် ဖြေဆိုသူများမှာ သူ၏ တာဝန် ဖြစ်သောကြောင့် အောင်သည် ရှုံးသည်မှာ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ်တွင်သာ မူတည်သည် ။
“အစ်ကိုဒူ... အကဲဖြတ်မှူးလင်း အကြောင်းကတော့..."
အခြေအနေကို သိနေသော်လည်း တန်ရွှင်းမှာ မမေးဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားရသည် ။
အကြီးအကဲဒူက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်၏ ။
“လင်းကျင်းရဲ့ စာမေးပွဲ အဖြေလွှာတွေကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် အဲဒီမှာတင် စစ်ဆေးခဲ့တာ... သူက အမှတ်ပြည့်ရခဲ့တဲ့အတွက် ကျွန်တော် သူ့ကို အောင်ပေးလိုက်တာပေါ့... အကဲဖြတ်မှူး တန်လင်း... ငါ ဒီလို လုပ်တာက စည်းမျဉ်းတွေကို ဖောက်ဖျက်ရာ ကျမလား”
တန်လင်းမှာ မှင်တက်သွားပြီး အမြန်ပင် ခေါင်းခါလိုက်သည် ။
“အကြီးအကဲဒူက စီမံခန့်ခွဲရေး တာဝန်ခံ ဖြစ်သလို အဆင့် ၁ အကဲဖြတ်မှူးတွေရဲ့ အရည်အချင်း စစ်ဆေးမှုကလည်း အဘိုးရဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်ထဲမှာ ရှိတာပဲလေ... အဘိုးကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးပြီးပြီဆိုရင်တော့ စည်းမျဉ်းနဲ့ မညီတာမျိုး မရှိပါဘူး... ခဏလေး ၊ အဘိုး အခု အမှတ်ပြည့်လို့ ပြောလိုက်တာလား”
ထိုသတင်းစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တန်လင်းသည် မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ပြူးကြည့်လိုက်မိသည် ။
အကြီးအကဲဒူက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး ထပ်ပြောလိုက်သည် ။
“အေး... အမှတ်ပြည့်ရခဲ့တာ”
အကြီးအကဲဒူသည် လင်းကျင်း စာမေးပွဲ ပြန်ဖြေရမည်ဆိုသည့် သတင်းကို ကြားသိခဲ့သည် ။ ယခင်က လင်းကျင်းကို ‘အထင်ကြီးခဲ့ဖူး’ သဖြင့် သူသည် လင်းကျင်း၏ အဖြေလွှာများကို ကြည့်ရန်အတွက် ယနေ့ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည် ။
ရလဒ်ကတော့ သူ့ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ အမှန်ပင် ။ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်၏ တစ်ဝက်တောင် မပြည့်ခင်မှာပင် လင်းကျင်းသည် သားရဲ ၁၀ ကောင်လုံးကို ပြည့်စုံစွာ အကဲဖြတ်ခဲ့သည် ။ သူ ရေးသားခဲ့သော အစီရင်ခံစာများမှာ မည်သည့် အမှားအယွင်းမှ ရှာမရနိုင်လောက်အောင် စံပြလက်ရာများ ဖြစ်နေသည် ။
ခြုံငုံကြည့်လျှင် ထိုအစီရင်ခံစာများမှာ အကောင်းဆုံး အဆင့်တွင် ရှိနေသည် ။
ထို့ကြောင့် အကြီးအကဲဒူသည် ထိုနေရာမှာတင် အမှတ်ပေးခဲ့ပြီး လင်းကျင်းကို အမှတ်ပြည့်ဖြင်ပ အောင်မြင်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် ။
လင်းကျင်း အဆင့် ၁ အကဲဖြတ်မှူး စာမေးပွဲ အောင်မြင်သွားခြင်းမှာ လူအုပ်ကြီးအတွက် အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ ။ ထိုလူသည် အရည်အချင်း ရှိသူဖြစ်ကြောင်း သိထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည် ။
သို့သော် အမှတ်ပြည့်ဖြင့် အောင်မြင်ခြင်းမှာတော့ အလွန်အကျွံ ဖြစ်နေသည် ။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်းမှာ မှင်တက်သွားကြရသည် ။
သားရဲအကဲဖြတ်မှူး စာမေးပွဲများတွင် အကဲဖြတ်မှုတိုင်းမှာ လုံးဝ တိကျနေရန် မလွယ်ကူသဖြင့် ပြည့်မှတ် ရရှိရန်မှာ အလွန် ရှားပါးလှပေသည် ။ ထို့ပြင် သားရဲ၏ ဓာတ်သဘာဝနှင့် သွေးမျိုးဆက်ကို တိကျစွာ သိရှိနိုင်ရန်မှာလည်း အလွန် ခက်ခဲသော စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည် ။
အကယ်၍ အစီရင်ခံစာထဲတွင် ‘ဖြစ်နိုင်သည်’ ၊ ‘ယူဆရသည်’ ဆိုသည့် စကားလုံးမျိုး ပါဝင်နေလျှင် အမှတ်ပြည့် ရရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ ။
၎င်းမှာ စည်းမျဉ်း ဖြစ်သည် ။
ပြည့်မှတ် ရရန်မှာ အစီရင်ခံစာကို မိမိကိုယ်ကိုယ် လုံးဝ ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ရေးသားထားမှသာ ဖြစ်နိုင်သည် ။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ရှာဖွေတွေ့ရှိချက်များမှာ လက်တွေ့ အမှန်တရားနှင့် တထပ်တည်း ကျနေရမည် ဖြစ်သည် ။
အစီရင်ခံစာ တစ်စောင်တွင် ပြည့်မှတ် ရရန်မှာ လွယ်ကူသော်လည်း အစီရင်ခံစာ ၁၀ စောင်လုံးတွင် ပြည့်မှတ် ရရန်မှာတော့ မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည် ။
အနည်းဆုံးတော့ လူအုပ်ကြီးက ထိုသို့ ယူဆထားကြသည် ။
တန်ရွှင်းမှာ သိသိသာသာ အံ့ဩသွားသည် ။ သူသည် အကြီးအကဲဒူကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေမိသည် ။
‘လင်းကျင်းက အကြီးအကဲဒူနဲ့ တစ်နည်းနည်းနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား... အမျိုးတော်တာများလား... မဟုတ်ရင် အကြီးအကဲဒူက ဘာလို့ သူ့ကို ဒီလောက်အထိ အလေးထားနေရတာလဲ’
လူအုပ်ကြီး၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ အကြီးအကဲဒူသည် သူတို့ မယုံကြည်ကြသေးမှန်း သိလိုက်သဖြင့် ပြောလိုက်၏ ။
“ခင်ဗျားတို့ မယုံကြဘူးဆိုတာ ကျုပ်သိပါတယ်... လင်းကျင်းက ကျုပ်ကို လာဘ်ထိုးထားတာလား.. ဒါမှမဟုတ် သူက ကျုပ်ရဲ့ အမျိုးတော်နေလို့ ကျုပ်က သူ့ကို မျက်နှာသာ ပေးနေတာလားလို့တောင် တွေးနေကြမှာပဲ... ထားလိုက်ပါတော့... ကျုပ် သူ့ရဲ့ စာမေးပွဲ အဖြေလွှာတွေကို ယူလာခဲ့တယ်... မယုံတဲ့သူတွေ ရှိရင်လည်း ဒါကို ဖတ်ကြည့်ပြီးမှ ကိုယ့်ဘာသာ ဆုံးဖြတ်ကြတာပေါ့”
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် သူ၏ သားရဲကို လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မျောက်ကလေးမှာ ကျောက်စားပွဲဆီသို့ ချက်ချင်း လျှောက်သွားပြီး သစ်သားဗန်းကို တင်လိုက်သည် ။
တန်ရွှင်းနှင့် တန်လင်းတို့သည် စာမေးပွဲ အဖြေလွှာများကို စစ်ဆေးရန် ပထမဆုံး အနားသို့ တိုးသွားကြသည် ။ နန်ကုန်းရှန်နှင့် ဂေါင်ကျန်းတို့ အပါအဝင် အခြားသူများမှာလည်း ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည် ။
ဝမ်ကျိမှာ ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည် ။ နန်ကုန်းရှန်သည် သူ့ကို မကယ်တင်နိုင်သလို ကယ်တင်ရန်လည်း ဆန္ဒမရှိပေ ။ သူကိုယ်တိုင်မှာမူ ဝမ်ကျိကဲ့သို့ လင်းကျင်းကို သိသိသာသာ ဖိနှိပ်ခဲ့ခြင်း မရှိသဖြင့် မည်သည့် ရလဒ်ကိုမှ ကြောက်ရွံ့နေစရာ မလိုပေ ။
ဂေါင်ကျန်းမှာလည်း အစကတည်းက သတိကြီးစွာနှင့် အသာအယာ နေထိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည် ။
သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးလုံးမှာ လင်းကျင်းသည် သတ်မှတ်ချိန်၏ တစ်ဝက်တောင် မပြည့်ခင်မှာ သားရဲ ၁၀ ကောင်လုံးကို အကဲဖြတ်နိုင်ပြီး ပြည့်မှတ် ရလောက်အောင် ပြောင်မြောက်သော အစီရင်ခံစာ ၁၀ စောင်ကို ရေးသားနိုင်ခဲ့သည် ဆိုသည်ကိုတော့ မယုံကြည်နိုင်ကြသေးပေ ။ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် အချိန်အလုံအလောက် ပေးထားပါစေဦး ၊ စာမေးပွဲ ကျရှုံးနိုင်ခြေမှာ အတော်လေး များနေသေးသည် ။
ထို့ကြောင့် သူတို့သည် လင်းကျင်းမှာ ထိုမျှအထိ မထူးချွန်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်မည့် ‘အမှားအယွင်း’ များကို ရှာဖွေရန်အတွက် အနားသို့ ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည် ။
အစီရင်ခံစာ ၁၀ စောင် ရှိရာ တစ်ယောက်လျှင် တစ်စောင်စီ ကိုင်ထားကြသည် ။
သူတို့ စတင် ဖတ်ရှုလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မည်သူမျှ အသံမထွက်ကြတော့ပေ ။
လူတိုင်းမှာ အစီရင်ခံစာထဲတွင် ပါဝင်သော အကြောင်းအရာများထဲ၌ စိတ်ဝင်တစား နစ်မျောသွားကြသဖြင့် အကြည့်မလွှဲနိုင် ဖြစ်နေကြသည် ။
တန်ရွှင်းပင်လျှင် အဖြေလွှာ တစ်စောင်လုံးကို ဖတ်ပြီးသောအခါ သဘောကျစွာဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်နေမိသည် ။
“သီအိုရီက ခိုင်မာပြီး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကလည်း ပြည့်စုံလှတယ်... အသေးစိတ် အချက်အလက် တစ်ခုမှလည်း ကျန်မနေဘူး... အမှား ရှာကြည့်တာတောင် တစ်ခုမှ ရှာလို့ မရဘူး... တကယ့်ကို ရှာမရတာပါ”
ထို့နောက် သူသည် နောက်ထပ် အဖြေလွှာ တစ်စောင်ကို ယူလိုက်သည် ။
သိသာသည်မှာ လင်းကျင်းအပေါ် အထင်ကြီးလေးစားမှု ရှိသော်လည်း တန်ရွှင်းသည် လင်းကျင်းက အမှတ်ပြည့် ရနိုင်သည်ဆိုသည်ကိုတော့ မယုံကြည်နိုင်သေးခြင်း ဖြစ်သည် ။
တန်ရွှင်း ကိုယ်တိုင် သူ၏ စာမေးပွဲ ဖြေဆိုစဉ်တုန်းကပင် အမှားအယွင်း အနည်းငယ် ရှိခဲ့သဖြင့် ပြည့်မှတ် မရခဲ့ပေ ။
သို့သော် ဒုတိယ အစီရင်ခံစာကို ဖတ်ပြီးသောအခါတွင်လည်း ၎င်းမှာ အပြစ်ပြောစရာ မရှိလောက်အောင် ပြောင်မြောက်နေကြောင်း တန်ရွှင်း ချီးကျူးလိုက်ရပြန်သည် ။ သူ သဘောမတူသော အချက် တစ်ချက်မှ မပါဝင်ဘဲ အကယ်၍ သူသာ ထိုသားရဲကို အကဲဖြတ်မည်ဆိုလျှင်လည်း လင်းကျင်း ရေးသားထားသည့်အတိုင်းသာ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည် ။
ယခုအခါ တန်ရွှင်းမှာ ထိတ်လန့်သွားရသည် ။ ဒါဟာ အမှန်တရား ဖြစ်ကြောင်း မယုံကြည်နိုင်သဖြင့် သူသည် တတိယမြောက် တစ်စောင်ကို ထပ်မံ ယူလိုက်ပြန်သည် ။
တန်လင်းကတော့ တစ်စောင်ကိုသာ ဖတ်ပြီး ထိုနေရာမှာတင် ရပ်လိုက်သည် ။
သူမအနေနှင့် ဤမျှ ပြည့်စုံသော အစီရင်ခံစာမျိုးကို ရေးသားနိုင်မှာ မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်သည် ။ ‘သစ်ရွက်တစ်ရွက် ကြွေကျတာကို မြင်ရုံနဲ့ ဆောင်းဦးရောက်တော့မယ်ဆိုတာ သိနိုင်တယ်’ ဆိုသည့် စကားပုံကဲ့သို့ပင် တန်လင်းသည် လင်းကျင်း၏ သားရဲအကဲဖြတ်မှု အရည်အချင်းအပေါ် ယခုအခါ လုံးဝ ယုံကြည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည် ။
အခန်း (၈၂) - အဆင့် ၂ အကဲဖြတ်မှူး စာမေးပွဲ
ဝေးလံသော နေရာတစ်ခုမှ လင်းယုန်ငှက်တစ်ကောင်၏ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည် ။ ထို့နောက် ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေသော ဧရာမ လင်းယုန်ကြီးတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ၎င်းသည် လူအုပ်ကြီး၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ဝဲပျံကာ မြေပြင်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆင်းသက်လာတော့သည် ။
၎င်း ဆင်းသက်လာမှုကြောင့် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်သွားသည် ။ ဗဟုသုတ အနည်းငယ် ရှိသူများမှာ ဤလင်းယုန်သည် လူနှင့် ကုန်စည်များ သယ်ယူရန်အတွက် သီးသန့် မွေးမြူထားသော အမျိုးအစား ဖြစ်ကြောင်း သိကြသည် ။ သို့သော် လူတိုင်းမှာတော့ ၎င်းကို ကျွေးမွေးထားရန် မတတ်နိုင်ကြပေ ။
ထိုလင်းယုန်ကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် လူတစ်ယောက် ရပ်နေသည် ။
၎င်းမှာ အသက် ၃၀ ခန့်ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည် ။ သူသည် တည်ငြိမ်အေးစက်သော မျက်နှာထား ရှိပြီး ကျောတွင် သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံးကို လွယ်ထားသည် ။
ထိုအမျိုးသား၏ ပုခုံးပေါ်တွင်တော့ ထူးဆန်းသော သားရဲတစ်ကောင် ဝပ်နေသည် ။
၎င်းမှာ တိမ်တိုက်မြွေ ဖြစ်သည် ။
သားရဲစွယ်စုံကျမ်းအရ အတောင်ပံများ ပါရှိပြီး ဦးခေါင်းပေါ်တွင် အမောက်ပါသော မြွေကို တိမ်တိုက်မြွေဟု ခေါ်ဆိုကြသည် ။ တိမ်တိုက်မြွေသည် အဆိပ်ရှိသော လျှပ်စီးအာနုဘော်များကို ထွေးထုတ်နိုင်သည့် ဉာဏ်ရည်မြင့် မျိုးစိတ်တစ်ခု ဖြစ်သည် ။ ၎င်းသည် လျှပ်စီး ၊ သစ်သား နှင့် လေဓာတ် သုံးမျိုး ပေါင်းစပ်ထားသည့် သတ္တဝါ ဖြစ်သည် ။
ဒါဟာ သွေးကတိကဝတ် ပြုလုပ်ရန် ခက်ခဲပြီး အလွန် မြင့်မားသော အလားအလာရှိသည့် ရှားပါးသားရဲ ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ ။
ထိုအမျိုးသားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တန်လင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး တန်ရွှင်းကတော့ ပြုံးလိုက်သည် ။
“ယွီမန့်ထန် ရောက်လာပြီပဲ”
အကြီးအကဲဒူက မေးလိုက်၏ ။
“ယွီမန့်ထန် ဟုတ်လား... သူက ဌာနချုပ်ကနေ အခုလေးတင် ရာထူးတိုးသွားတဲ့ အဆင့် ၃ အကဲဖြတ်မှူးလား”
တန်ရွှင်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည် ။
ထိုအမျိုးသားသည် လင်းယုန်ကျောပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်သည် ။ သူက ဂါထာတစ်ခု ရွတ်ဆိုလိုက်သောအခါ လင်းယုန်ကြီးသည် တိမ်တိုက်များထဲသို့ ပြန်လည် ပျံသန်းသွားတော့သည် ။ အကယ်၍ ပြန်ခေါ်ရန် လိုအပ်ပါက သက်ဆိုင်ရာ ဂါထာကို ရွတ်ဆိုရုံဖြင့် ပြန်လည် ခေါ်ယူနိုင်သည် ။
ဤမြင်ကွင်းက လူအများအပြားကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေပြီး တကယ့်ကို ခန့်ညားလှသည်ဟု တွေးတောမိစေသည် ။
လင်းကျင်းလည်း အပါအဝင် ဖြစ်သည် ။
သူသည် လင်းယုန်ကြီး၏ တောင်ပံခတ်သံကို ကြည့်ရင်း သွားရည်ကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသည် ။ အကယ်၍ အခွင့်အရေး ရခဲ့လျှင် သူကိုယ်တိုင်လည်း လင်းယုန်တစ်ကောင် ရအောင် ယူမည်ဟု စိတ်ထဲမှ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည် ။ ခရီးသွားရန်အတွက် ၎င်းမှာ အလွန်ပင် အဆင်ပြေလှပေသည် ။
“မေပယ်မြို့ သားရဲအကဲဖြတ်မှူး အသင်းချုပ်က အကြီးအကဲဒူ ဘယ်မှာလဲ”
ယွီမန့်ထန်သည် မာန်ပါပါဖြင့် သူ၏ ဦးခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့ကာ မေးလိုက်၏ ။
သို့သော် သူသည် တန်ရွှင်းနှင့် တန်လင်းတို့ကို ချက်ချင်း မြင်သွားသည် ။ သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး ချက်ချင်းပင် အနားသို့ တိုးသွားကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည် ။
“နေကောင်းပါလား ဆရာကြီးတန်”
တန်ရွှင်းက ပြုံးပြီး ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည် ။
“လင်းအာ... မင်း မေပယ်မြို့ကို လာတယ်ဆိုတာ ကြားလို့ ဒီစာမေးပွဲ စစ်ဆေးရေး တာဝန်ကို ငါ ယူခဲ့တာ... မင်းနဲ့ ဒီမှာ တကယ် တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ”
ယွီမန့်ထန်၏ လေသံတွင် မြှောက်ပင့်လိုသော အမူအရာအချို့ ပါဝင်နေသည် ။
တန်လင်း၏ တုံ့ပြန်မှုမှာမူ အတော်လေး အေးစက်လှသည် ။ သူမက သူ့ကို အရိုအသေပေးပြီးနောက် ပြန်ပြောလိုက်သည် ။
“နှုတ်ဆက်ပါတယ် အကဲဖြတ်မှူးယွီ”
“ငါတို့ကြားမှာ ဒီလိုမျိုးတွေ လုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး”
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ယွီမန့်ထန်သည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူအုပ်ကြီးကို သတိပြုမိသွားသည် ။ သူသည် ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်ပြီးနောက် တည်ကြည်သော အမူအရာသို့ ပြန်ပြောင်းလိုက်သည် ။
“ဆရာကြီးတန်... ကျွန်တော် မေပယ်မြို့ကို စာမေးပွဲ စစ်ဆေးဖို့ လာတာပါ... အလုပ်ပြီးသွားတဲ့အခါ ဆရာကြီးကို သပ်သပ်လာပြီး ဂါရဝပြုပါ့မယ်”
ထို့နောက် ယွီမန့်ထန်သည် လူအုပ်ကြီးဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည် ။
“အကြီးအကဲဒူ ဘယ်မှာလဲ”
အကြီးအကဲဒူက ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာသည် ။
“အကြီးအကဲဒူ... ကျုပ်က အဆင့် ၂ အကဲဖြတ်မှူး အရည်အချင်းစစ် စာမေးပွဲကို ကြီးကြပ်ဖို့ အမိန့်အရ လာခဲ့တာပါ... ဖြေဆိုသူတွေဖြစ်တဲ့ လင်းကျင်းနဲ့ ဂေါင်ကျန်း ဘယ်မှာလဲ”
သူက မေးမြန်းပြီးနောက် အကြီးအကဲဒူက လင်းကျင်းနှင့် ဂေါင်ကျမ်းတို့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည် ။
“ဂေါင်ကျန်း.... မင်း ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က မအောင်ခဲ့ပေမဲ့ မင်းရဲ့ အဖြေတွေက အတော်လေး ကောင်းပါတယ်... ဒီနှစ်မှာ နည်းနည်း ပိုကြိုးစားရင် အောင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိမှာပါ”
ယွီမန့်ထန်က အားပေးလိုက်သည် ။ ထို့နောက် လင်းကျင်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်သောအခါ သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည် ။
ဤလင်းကျင်းမှာ ဂေါင်ကျန်းထက်ပင် ပို၍ ငယ်ရွယ်နေပုံရသည် ။
သူ့အတွက်တော့ အဆင့် ၂ အကဲဖြတ်မှူး စာမေးပွဲဆိုသည်မှာ ကလေးကစားစရာ မဟုတ်ပေ ။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဖြေဆိုသူများသည် အလွန်အသက်မကြီးကြသော်လည်း ဤမျှလည်း မငယ်သင့်ပေ ။
ဤလူသည် သူ့ထက် ခုနစ်နှစ် သို့မဟုတ် ရှစ်နှစ်ခန့် ပို၍ ငယ်ပုံရသည် ။ ဤအရွယ်နှင့် အဆင့် ၂ အကဲဖြတ်မှူး ဖြစ်ရန် ကြိုးစားနေသည်မှာ စဉ်းစားစရာပင် ။
သို့သော် ယွီမန့်ထန်က ဘာမှ မပြောပေ ။ အဆင့် ၁ နှင့် အဆင့် ၂ စာမေးပွဲများအကြား ကွာခြားချက်တစ်ခု ရှိသည်မှာ အဆင့် ၂ ဖြေဆိုသူများသည် ပထမအဆင့် စိစစ်မှုကို ဖြတ်ကျော်ရခြင်း ဖြစ်သည် ။ ဒေသဆိုင်ရာ အသင်းချုပ်၏ အကြီးအကဲက ဤကိစ္စကို တာဝန်ယူရသဖြင့် စာရင်းသွင်းနိုင်သူတိုင်းမှာ ပထမအဆင့် စိစစ်မှုကို အောင်မြင်ထားသူများသာ ဖြစ်သည် ။
“အကြီးအကဲဒူ... ကျုပ်တို့အတွက် တိတ်ဆိတ်တဲ့ စာမေးပွဲခန်းမတစ်ခု ပြင်ဆင်ပေးပါ ၊ ပြီးတော့ ကျုပ်နဲ့အတူ စာမေးပွဲကို ကြီးကြပ်ပေးပါ”
ယွီမန့်ထန်က ညွှန်ကြားလိုက်သည် ။
သားရဲအကဲဖြတ်မှူး အသင်းချုပ်တိုင်းတွင် ထိုကဲ့သို့သော နေရာမျိုး ရှိသည် ။
အဆင့် ၂ အကဲဖြတ်မှူး စာမေးပွဲမှာ တင်းကျပ်လှသဖြင့် ခန်းမကြီးထဲတွင် ဖြေဆိုသူ လင်းကျင်း ၊ ဂေါင်ကျန်းနှင့် ကြီးကြပ်သူ ယွီမန့်ထန် ၊ အကြီးအကဲဒူတို့သာ ရှိနေကြသည် ။
ယွီမန့်ထန်က စာမေးပွဲ စည်းမျဉ်းများကို ကြေညာလိုက်သည် ။ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူ ယူဆောင်လာသည့် သစ်သားသေတ္တာထဲမှ ‘လေ့ကျင့်ရေးသားရဲ’ တစ်ကောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည် ။
ထိုလေ့ကျင့်ရေးသားရဲထဲတွင် သားရဲပုံရိပ်ယောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုကို ထည့်သွင်းထားသည် ။ စာမေးပွဲကို ကြီးကြပ်နေသည့် ယွီမန့်ထန်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ၎င်းသည် မည်သည့်သားရဲ၏ အဆောင်လက်ဖွဲ့ဖြစ်ကြောင်း မသိပေ ။
၎င်းမှာ စည်းမျဉ်း ဖြစ်သည် ။
စာမေးပွဲတွင် ပါဝင်မည့် အကြောင်းအရာများကို ဌာနချုပ်မှ အကြီးအကဲများက ဆွေးနွေးဆုံးဖြတ်ကြသည် ။ သူတို့ သဘောတူညီမှု ရရှိသောအခါ အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို လေ့ကျင့်ရေးသားရဲအတွင်း ထည့်သွင်းကာ ဖြေဆိုသူများထံ တိုက်ရိုက် ပို့ဆောင်ပေးခြင်း ဖြစ်သည် ။
ထို့အပြင် ဂါထာဖြင့်သာ ဖွင့်နိုင်သော ‘အဖြေလွှာ’ တစ်စောင်လည်း ပါဝင်ပြီး စာမေးပွဲ ပြီးဆုံးမှသာ အမှတ်ပေးရန်အတွက် အသုံးပြုရသည် ။
ထိုစဉ်မှာပင် ခန်းမထဲသို့ လူတစ်ယောက် ဝင်လာသည် ။ ၎င်းမှာ တန်ရွှင်း ဖြစ်သည် ။
“ဆရာကြီးတန်... ဒါက ဘာသဘောလဲ”
ယွီမန့်ထန်က မေးလိုက်၏ ။
“ငါက လွတ်လပ်တဲ့ ကြီးကြပ်သူအဖြစ် လာကြည့်တာပါ... ဒါဟာ စည်းမျဉ်းနဲ့ မညီတာမျိုး မရှိဘူးလို့ ငါ ယုံကြည်တယ်"
အမှန်စင်စစ် အခြားကြီးကြပ်သူက သဘောတူလျှင် အဆင့် ၃ အကဲဖြတ်မှူးတစ်ဦးသည် စာမေးပွဲကို အတူတကွ ကြီးကြပ်ခွင့် ရှိသည် ။
တန်ရွှင်းသည် အဆင့်အတန်း မြင့်မားသူ ဖြစ်သလို ယွီမန့်ထန်သည်လည်း တစ်ချိန်က သူ၏ တပည့် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည် ။ ထို့ကြောင့် ထိုအဖိုးကြီးက ကြည့်ရှုလိုသည်ကို ယွီမန့်ထန်အနေနှင့် ငြင်းပယ်ရန် ခက်ခဲလှပေသည် ။
ထိုသို့ဖြင့် တံခါးများကို ပိတ် ၊ ပြတင်းပေါက်များကို ခတ်လိုက်ပြီးနောက် စာမေးပွဲကို တရားဝင် စတင်လိုက်တော့သည် ။