အခန်း (၈၅-၈၆)
Vol. 5 Ch. 85-86
အခန်း (၈၅) - ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော အကြီးအကဲဒူ
လင်းကျင်းနှင့် ဂေါင်ကျန်းတို့သည် တံခါးအပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည် ။
ဂေါင်ကျန်းသည် ထုံးစံအတိုင်း မာန်မာနထောင်လွှားစွာဖြင့် လင်းကျင်းကို လျစ်လျူရှုထားသည် ။
သိသာသည်မှာ လင်းကျင်းသည်လည်း သူ့ကို ဂရုမစိုက်ပေ ။
လင်းကျင်းသည် ဤစာမေးပွဲကို အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟု မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ရှိနေသည် ။ အစီရင်ခံစာ ရေးသားရာတွင် အချိန်အတော်ကြာသွားရသည့် အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ပြတိုက်၏ ကျောက်ပြားပေါ်တွင် မြင်တွေ့ရသမျှ အားလုံးကို ချမရေးဘဲ အစီရင်ခံစာအတွက် လိုအပ်မည့် အချက်များကိုသာ စစ်ထုတ်နေရသောကြောင့် ဖြစ်သည် ။
အကယ်၍ သူ မြင်သမျှ အားလုံးကိုသာ ချရေးလိုက်လျှင် ကြီးကြပ်သူ သုံးဦးစလုံးမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပေလိမ့်မည် ။
သူသည် အေးအေးဆေးဆေးသာ နေရမည် မဟုတ်ပါလား ။
မကြာမီမှာပင် လင်းကျင်းနှင့် ဂေါင်ကျန်းတို့ကို နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်နားထောင်ရန် ခန်းမထဲသို့ ပြန်လည် ခေါ်ယူလိုက်သည် ။
ဂေါင်ကျန်း၏ မျက်နှာမှာ စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေပြီး လက်ချောင်းများမှာ တုန်ယင်နေသည် ။ ၎င်းမှာ သူ စာမေးပွဲ ကျရှုံးသွားခြင်းကြောင့်သာ မဟုတ်ပေ ။ ဤစာမေးပွဲကို ဖြေဆိုပြီးနောက် သူသည် လိုအပ်ချက်များစွာ ရှိနေသေးကြောင်း သူကိုယ်တိုင် သိထားသည် ။ သူသည် အတွေ့အကြုံ ရရန်နှင့် ဗဟုသုတ တိုးပွားရန်အတွက်သာ ဝင်ရောက် ဖြေဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် ။
ဒါပေမဲ့ ဘာလို့လဲ ။
ဘယ်အခြေခံနဲ့လဲ ။
လင်းကျင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စာမေးပွဲ အောင်မြင်သွားရတာလဲ ။
သူ မစဉ်းစားတတ်အောင် ဖြစ်နေရပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် မနာလိုစိတ်များ တောက်လောင်လာတော့သည် ။
လင်းကျင်းမှာမူ အံ့ဩဝမ်းသာဟန် ဆောင်ကာ ကြီးကြပ်သူ သုံးဦးကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည် ။
သူ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် သူသည် အကြို အကဲဖြတ်မှုကို အောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံး စိစစ်မှု တစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည် ။ သို့သော် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများအရ မည်သည့် ပြဿနာမှ ရှိလာနိုင်စရာ မရှိပေ ။
အချိန်တန်လျှင် ဌာနချုပ်မှ အဆင့် ၂ အကဲဖြတ်မှူး လက်ပတ်ကို ပေးပို့လာမည် ဖြစ်ပြီး သူ၏ အရည်အချင်းကို တရားဝင် အသိအမှတ်ပြုပေးပေလိမ့်မည် ။
ထိုအရာများ မရောက်ရှိလာခင်အထိတော့ လင်းကျင်းသည် အဆင့် ၁ အကဲဖြတ်မှူးအဖြစ်သာ ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သည် ။
တန်ရွှင်းနှင့် အခြားသူများမှာ ဆွေးနွေးစရာ အချို့ ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် လင်းကျင်းသည် တစ်ယောက်တည်း ထွက်လာခဲ့သည် ။ စိတ်ဓာတ်ကျနေသော ဂေါင်ကျန်းမှာမူ မည်သူ့ကိုမျှ နှုတ်မဆက်ဘဲ ထွက်ခွာသွားတော့သည် ။
ကျောက်ရင်းနှင့် အခြားသူများ အပြင်ဘက်တွင် စောင့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းကျင်းသည် သူတို့ကို ရင်ခုန်အောင် မလုပ်တော့ဘဲ ရလဒ်ကို ချက်ချင်း ကြေညာလိုက်သည် ။ သူ၏ တပည့်များမှာ သူတို့ကိုယ်တိုင် စာမေးပွဲ အောင်မြင်သွားသကဲ့သို့ ခုန်ပေါက် ပျော်ရွှင်နေကြသည် ။
တန်လင်းမှာလည်း မှင်တက်သွားရသည် ။
လင်းကျင်းသည် အဆင့် ၂ စာမေးပွဲကို အောင်မြင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ ကြိုတင် တွေးတောထားခဲ့သော်လည်း ရလဒ်ကို အမှန်တကယ် ကြားလိုက်ရသောအခါတွင်မူ မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည် ။
နန်ကုန်းရှန်ကတော့ ထိုနေရာမှ ထွက်သွားသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည် ။
လင်းကျင်း သူ၏ ရလဒ်ကို ကြေညာလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် နန်ကုန်းရှန်၏ မျက်နှာထားမှာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး သူသည် စကားတစ်လုံးမှ မပြောဘဲ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားခြင်း ဖြစ်သည် ။
သူ ဘာဆက်လုပ်နိုင်ဦးမှာလဲ ။ ထိုနေရာမှာ ဆက်နေပြီး အရှက်ကွဲခံနေရမှာလား ။
ယခင်က သူသည် လင်းကျင်း စာမေးပွဲ အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ကြောင်း အခိုင်အမာ ပြောဆိုခဲ့ဖူးသဖြင့် ယခုအခါ ထိုစကားများကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းရတော့မည် ဖြစ်သည် ။ ကောင်းကျန့်မှာမူ အိမ်ပြန်ရောက်သည်နှင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် အခန်းထဲတွင် ပိတ်ထားပြီး ထမင်းပင် မစားနိုင်လောက်အောင် ဒေါသထွက်နေသည် ။ မနာလိုစိတ်များက သူ့ကို လွှမ်းမိုးထားပြီး နောက်ဆုံး ရလဒ်ကို သူ လက်မခံနိုင် ဖြစ်နေသည် ။
“လင်းကျင်းက ဘယ်လိုလုပ် အောင်သွားတာလဲ... သူက ဘယ်တုန်းက ဒီလောက် ထူးချွန်သွားတာလဲ”
လူအများအပြားမှာလည်း ဤကဲ့သို့ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသည် ။
သို့သော် အမှန်တရားမှာ အမှန်တရားသာ ဖြစ်သည် ။
စားဖိုမှူးကြီး လျောင်ကုက မီးဖိုချောင်ကို တာဝန်ယူထားသဖြင့် လူတစ်စုမှာ အောင်ပွဲခံ စားသောက်ပွဲကြီးကို ဆင်နွှဲရန် ပြင်ဆင်နေကြသည် ။
တန်လင်းသည် သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ တန်ရွှင်းကို ရှာဖွေရန် အသင်းချုပ်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည် ။ သူမသည် ခန်းမတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် တစ်စုံတစ်ခုကို အလေးအနက် စဉ်းစားနေပုံရသော ဖခင်ဖြစ်သူကို တွေ့လိုက်ရသည် ။ သူသည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေပုံလည်း ရသည် ။
ထိုစဉ်မှာပင် အကြီးအကဲဒူသည် မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် ထွက်လာပြီး သူ၏ အနောက်တွင် ယွီမန့်ထန် ပါလာသည် ။
“အကြီးအကဲဒူ... ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ ခေါင်းမာနေရတာလဲ... ကျုပ်က ရှီဟွမ်စောင့်ကြည့်ခြင်း နည်းပညာ အတွဲ ၂၁ ထဲက ဝိညာဉ်တံဆိပ် အသုံးချနည်းကို သင်ယူချင်ရုံတင်ပါ... ဘာလို့ ကျုပ်ကို ငြင်းပယ်နေရတာလဲ... ပြီးတော့ ကျုပ်ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားတဲ့ နည်းစနစ်တွေကိုလည်း အပြန်အလှန် သင်ပေးပါ့မယ်လို့ ပြောထားတယ်လေ... ဒါက ဗဟုသုတချင်း အပြန်အလှန် လဲလှယ်တာပဲ မဟုတ်လား”
စကားပြောနေသူမှာ ယွီမန့်ထန် ဖြစ်သည် ။
အကြီးအကဲဒူမှာ အားကိုးရာမဲ့သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည် ။
“အကဲဖြတ်မှူးယွီ... ရှီဟွမ်စောင့်ကြည့်ခြင်း နည်းပညာ အတွဲ ၂၁ အပေါ် ကျုပ်ရဲ့ ဗဟုသုတက အလွန်ကို အကန့်အသတ် ရှိပါတယ်... ခင်ဗျားက ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ကျုပ်ဆီက သင်ယူချင်နေရတာလဲ... ခင်ဗျားက အဆင့် ၃ အကဲဖြတ်မှူး ဖြစ်ပြီး ကျုပ်က အဆင့် ၂ ပဲ ရှိပါသေးတယ်... သင်ယူဖို့အကြောင်း ပြောမယ်ဆိုရင်တောင် ကျုပ်ကသာ ခင်ဗျားဆီက သင်ယူရမှာပါ”
ယွီမန့်ထန်မှာ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားရသည် ။ တစ်ဖက်လူမှာ သူ့ကို တမင်တကာ ရှောင်ဖယ်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည် ။
သူသည် စိတ်ရင်းဖြင့် သင်ယူလိုခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အဘိုးကြီးဒူက ဘာလို့ ဒီလောက် ခေါင်းမာနေရတာလဲ ။
လင်းကျင်းမှာ အဘိုးကြီး၏ တပည့်ဖြစ်မှန်း သူ သိနေသည်ဟု အကျယ်ကြီး အော်ပြောရတော့မှာလား ။
လင်းကျင်း အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်တံဆိပ်ကို အသက်သွင်းတဲ့ နည်းလမ်းကို သင်ယူချင်ပါတယ်လို့ တိုက်ရိုက် ပြောရမှာလား ။
ဒါဟာ အတော်လေးကို အရှက်ရစရာ ကောင်းလှပေလိမ့်မည် ။
ယွီမန့်ထန်သည် လင်းကျင်း အသုံးပြုခဲ့သော ထိုနည်းလမ်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်နေခဲ့သည် ။ သူသည် ထိုနည်းလမ်း၏ အဓိက သော့ချက်များကို အလွန်ပင် သိချင်နေသည် ။
လင်းကျင်း၏ အရည်အချင်းမှာ အကြီးအကဲဒူက သင်ကြားပေးထားခြင်း ဖြစ်ရမည်ဟု ယူဆထားသဖြင့် သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ပညာရပ်နှင့် လဲလှယ်ရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် ။ သို့သော် အကြီးအကဲဒူက ထိုကဲ့သို့သော ဗဟုသုတမျိုး မိမိတွင် မရှိပါဟု ငြင်းဆိုနေသည် ။
ဒါဟာ တကယ့်ကို အဓိပ္ပါယ် မရှိလှပေ ။
ယွီမန့်ထန်သည် ထပ်မံ ပြောဆိုရန် ကြံရွယ်သော်လည်း တန်ရွှင်းနှင့် တန်လင်းတို့ကို မြင်သောအခါ နှုတ်ပိတ်လိုက်တော့သည် ။ သူသည် သူတစ်ပါးထံမှ ပညာတောင်းခံနေသည်ကို သူတို့နှစ်ဦးအား မမြင်စေချင်သဖြင့် ယွီမန့်ထန်သည် သူ၏ လက်စွပ်ကို ခါယမ်းကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည် ။
“လင်းအာ... အပြင်မှာ ခဏစောင့်နေဦး... အဖေ အကြီးအကဲဒူနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ ရှိလို့”
သူ စောင့်ဆိုင်းနေသော အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီ ဖြစ်သဖြင့် တန်ရွှင်းသည် တန်လင်းကို အမြန်ပင် လွှတ်လိုက်သည် ။
ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော တန်လင်းမှာ အပြင်ဘက်တွင်သာ စောင့်နေရတော့သည် ။
အကြီးအကဲဒူသည် တန်ရွှင်း၏ အနားသို့ လျှောက်လာပြီး မကျေမချမ်း ဖြစ်နေသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏ ။
“အစ်ကိုတန်... ဒီယွီမန့်ထန်က ရှီဟွမ်စောင့်ကြည့်ခြင်း နည်းပညာ အတွဲ ၂၁ ကို သင်ပေးဖို့ ဘာလို့ ဒီလောက် ဇွတ်အတင်း ပြောနေရတာလဲ မသိဘူး... သူ ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ”
တန်ရွှင်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်၏ ။
“ကျုပ် နားလည်ပါတယ် အစ်ကိုတု... ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်က အဲဒီလောက်အထိ ရင်းနှီးတာလည်း မဟုတ်တော့ ခင်ဗျားရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ပညာရပ်တွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အလွယ်တကူ သင်ပေးနိုင်မှာလဲ”
ထို့နောက် တန်ရွှင်းသည် အကြောင်းအရာကို ချက်ချင်း ပြောင်းလိုက်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည် ။
“ဒါပေမဲ့ ကျုပ်တို့ရဲ့ ခင်မင်မှုကတော့ အဲဒါထက် ပိုပြီး နက်ရှိုင်းပါတယ်... ခင်ဗျား ဌာနချုပ်မှာ အလုပ်လုပ်တုန်းက ကျုပ်တို့ ဗဟုသုတတွေ အပြန်အလှန် ဖလှယ်ခဲ့ကြတာ မှတ်မိသေးလား... တကယ့်ကို လွမ်းစရာပါပဲ... အခုကတော့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စအနေနဲ့ ရှီဟွမ်စောင့်ကြည့်ခြင်း နည်းပညာ အတွဲ ၂၁ အကြောင်းကို ကျုပ်ကို ပြောပြရမယ်နော်”
အကြီးအကဲဒူ : “....”
.....
သားရဲအကဲဖြတ်မှူး အသင်းချုပ်ရှိ ကျားချန်း၏ အကြံပေးခန်းမအတွင်း၌ ။
နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ကျားချန်းသည် အဆင့် ၁ အရည်အချင်းစစ် စာမေးပွဲကို မပျက်မကွက် ဖြေဆိုလေ့ ရှိသည် ။ သို့သော် ကျိန်စာတစ်ခု တိုက်နေသကဲ့သို့ပင် သူမ၏ အမှတ်များမှာ အောင်မှတ်ထက် အမြဲတမ်း အနည်းငယ် လျော့နည်းနေတတ်သည် ။
ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က စာမေးပွဲတွင် သူမသည် အောင်မှတ်ရရန် တစ်မှတ်သာ လိုတော့သည် ။ ၎င်းမှာ သူမ၏ ဘဝတွင် လက်မှတ်ရ အကဲဖြတ်မှူး ဖြစ်ရန် အနီးစပ်ဆုံး အခြေအနေပင် ဖြစ်သည် ။ နီးစပ်သော်လည်း အလှမ်းဝေးနေဆဲ ဖြစ်သည် ။ ကံကြမ္မာက သူမကို နောက်ပြောင်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည် ။
သူမ မည်မျှပင် ကြိုးစားပါစေ ၊ အမြဲတမ်း ပစ်မှတ်နှင့် အနည်းငယ် လွဲချော်နေတတ်သည် ။
ယခုနှစ်တွင်လည်း သူမ၏ မလျှော့သော ဇွဲဖြင့် ကျားချန်းသည် စာမေးပွဲ ဝင်ဖြေခဲ့သည် ။ သူမ စာမေးပွဲခန်းမမှ ထွက်လာသောအခါ ဝမ်ကျိမှာ အသင်းချုပ်၏ အကြီးအကဲ ရာထူးမှ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရကြောင်း သတင်းကို ကြားလိုက်ရသည် ။
၎င်းအပြင် လင်းကျင်း၏ အကြောင်းကိုလည်း သူမ ကြားလိုက်ရသည် ။ သူ၏ အရည်အချင်း ပယ်ဖျက်ခံရပြီးနောက် ထိုလူသည် အဆင့် ၁ စာမေးပွဲကို ထပ်မံ အောင်မြင်သွားခဲ့သည် ။ ကျားချန်းသည် ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမ၏ ခံစားချက်ကို မဖော်ပြတတ်အောင် ဖြစ်နေရသည် ။
ယခင်ကတော့ လင်းကျင်းသည် ကံကောင်းရုံသာ ဖြစ်သည်ဟု သူမကိုယ်သူမ လိမ်ညာနိုင်ခဲ့သည် ။ အခုတော့ရော ။
အထူးသဖြင့် လင်းကျင်းသည် အမှန်ပြည့်ဖြင့် အောင်မြင်သွားကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ကျားချန်းသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို အလွန်အမင်း ကိုက်ထားမိသဖြင့် သွေးများ ထွက်လာပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ပင် ကျနေသည်ကို သူမ သတိမထားမိပေ ။
ယခုအခါ ထောက်ခံချက်ဖြင့် ရာထူးတိုးရန် အခွင့်အလမ်းမှာ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည် ။ ဌာနချုပ်သည် ဝမ်ကျိ၏ မလျော်ကန်သော လုပ်ဆောင်ချက်များကို သေချာပေါက် စုံစမ်းစစ်ဆေးပေလိမ့်မည် ။ သူမ သိထားသလောက်ဆိုလျှင် ဝမ်ကျိသည် ရာထူးလက်ထက်တွင် စည်းမျဉ်းများစွာကို ချိုးဖောက်ခဲ့သည် ။ စွပ်စွဲချက် တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုကို စစ်ဆေးရုံဖြင့် ဝမ်ကျိ၏ ဘဝ ပျက်စီးသွားရန် လုံလောက်လှပေသည် ။
သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ရင်း ကျားချန်းသည် လမ်းပျောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည် ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤကိစ္စအားလုံးတွင် ကံကောင်းသည့် တစ်ချက်မှာ ထိုအဘိုးကြီး ဝမ်ကျိ၏ အမြတ်ထုတ်ခြင်းကို မခံလိုက်ရဘဲ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည် ။
မကြာမီမှာပင် လင်းကျင်းသည် အဆင့် ၂ စာမေးပွဲကို အောင်မြင်သွားကြောင်း သတင်းမှာ သူမ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည် ။
“အဆင့်... အဆင့် ၂ အကဲဖြတ်မှူးလား”
ကျားချန်းသည် သူမ၏ ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ အားပျော့စွာ ကျဆင်းသွားတော့သည် ။ လျှပ်စီးအာနုဘော်တစ်ခုက သူမကို ထိမှန်လိုက်သကဲ့သို့ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဗလာကျင်းသွားပြီး ရုန်းထရန်ပင် အင်အား မရှိတော့ပေ ။
......
လင်းကျင်းသည် ဝေဝေဝါးဝါးဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည် ။
သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ သူ၏ အသစ် ပြုပြင်ထားသော အိမ်ကလေး ဖြစ်သည် ။
“ငါ အိမ်ကို ဘယ်တုန်းက ပြန်ရောက်တာလဲ”
လင်းကျင်းသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီးနောက် နိုးကြားစေသော ဂါထာတစ်ခုကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည် ။ ချက်ချင်းပင် စိတ်ကြည်လင်သွားပြီး သူ အရာအားလုံးကို မှတ်မိသွားသည် ။ သူ၏ အောင်မြင်မှုကို ဂုဏ်ပြုရန်အတွက် စားဖိုမှူးကြီး လျောင်ကုက စားဖွယ်စုံ ချက်ပြုတ်ပေးခဲ့သည့်အပြင် သူ၏ အဖိုးတန် ရှေးဟောင်း အရက်ကိုလည်း ယူဆောင်လာခဲ့သည် ။ ထိုအရက်တွင် တောတောင်ဂျင်ဆင်းများ ပါဝင်သဖြင့် ကျန်းမာရေးအတွက် အလွန် ကောင်းမွန်ကြောင်း သူက ပြောခဲ့သည် ။
နောက်ဆုံးတွင် လင်းကျင်းသည် ထိုအဘိုးကြီး နှစ်ဦးဖြစ်သော လျောင်ကုနှင့် ဂူမုန်းကျုံးတို့ကြောင့် မူးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် ။
အပြင်ဘက်မှ ခြေသံအချို့ကို ကြားလိုက်ရသည် ။
လင်းကျင်း ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဟန်ဒုန်းသည် ရေဇလုံတစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည် ။
“ဆရာလင်း... အသံတချို့ ကြားလိုက်လို့ ဆရာ နိုးပြီဆိုတာ ကျွန်တော် သိလို့ဝင်လာတာ... လာပါ... မျက်နှာလေး သစ်လိုက်ပါဦး”
ဟန်ဒုန်းသည် ရေစိုဝတ်တစ်ခုကို လင်းကျင်းထံသို့ ရိုသေစွာ ကမ်းပေးလိုက်၏ ။
“ငါ အိပ်ပျော်နေတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာသွားပြီလဲ”
လင်းကျင်းသည် မျက်နှာကို သုတ်လိုက်သောအခါ ချက်ချင်းပင် လန်းဆန်းသွားသဖြင့် မေးလိုက်၏ ။
အခန်း (၈၆) - နတ်ဘုရားအလား သွေးကြောရှာဖွေခြင်း အတတ်ပညာ
ဟန်ဒုန်းက လင်းကျင်းကို သူ နေ့လယ်စာစားပြီး ပြန်လာကတည်းက ၂ နာရီခန့် အိပ်ပျော်နေခဲ့ကြောင်း ပြောပြသည် ။ ထို့ကြောင့် အချိန်မှာ စောသေးသည်ဟု ဆိုနိုင်သည် ။
လင်းကျင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် ။
“ဆရာကြီးဂူနဲ့ စားဖိုမှူးကြီးလျောင်တို့ ဘယ်မှာလဲ”
သူက ဆက်ပြီး မေးလိုက်၏ ။
“သူတို့က ကိစ္စလေးတွေ ရှိလို့ဆိုပြီး ထွက်သွားကြပြီ ဆရာ”
ဟန်ဒုန်းက ပြန်ဖြေသည် ။
လင်းကျင်းသည် ဟန်ဒုန်းကို သူ၏ အပ်စိုက်ကိရိယာများ ယူလာခိုင်းလိုက်သည် ။ ထို့နောက် သွေးကြောရှာဖွေခြင်း အတတ်ပညာကို အသုံးပြုကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အရေးကြီးသော အချက် ရှစ်ချက်ကို အပ်စိုက်လိုက်သည် ။ သူ၏ သွေးလည်ပတ်မှုမှာ ချက်ချင်းပင် ချောမွေ့သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အရက်ရှိန်များကို ဖယ်ရှားရန် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်စေသည် ။
“စားဖိုမှူးကြီးလျောင်ရဲ့ အရက်က တကယ့်ကို ပြင်းထန်လွန်းတယ်”
ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ လင်းကျင်း တုန်လှုပ်သွားရသည် ။ စားဖိုမှူးကြီးလျောင်၏ ရှေးဟောင်းအရက်ကို မည်သို့ ပြုလုပ်ထားသလဲဆိုသည်ကို သူ သိချင်နေမိသည် ။ အရက်ထဲတွင် စိမ်ထားသော တောတောင်ဂျင်ဆင်းမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားလှသဖြင့် ခွက်အနည်းငယ် သောက်ရုံနှင့် သူ့ကို မူးသွားစေနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည် ။
သို့သော်လည်း အကျိုးကျေးဇူး မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ ။
လင်းကျင်းသည် ထိုရှေးဟောင်းအရက်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို မြည်းစမ်းခဲ့ရသဖြင့် ၎င်းမှာ ကျန်းမာရေးအတွက် အကျိုးရှိသည်မှာ ထင်ရှားသည် ။ သွေးကြောရှာဖွေခြင်း အတတ်ပညာကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် သူသည် ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအင် အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို သူ၏ အတွင်းသွေးကြောများထဲတွင် သိမ်းဆည်းနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် သန်စွမ်းလာစေရန် အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည် ။
သားရဲပြတိုက်မှ ချီးမြှင့်သော ဤသွေးကြောရှာဖွေခြင်း အတတ်ပညာမှာ လူသားများကို ကုသရန် သို့မဟုတ် သဲလွန်စမကျန် သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် အသုံးပြုနိုင်သည် ။ အကယ်၍ ဤအတတ်ပညာကို မြင့်မားသော အဆင့်အထိ လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့လျှင် အသုံးပြုသူသည် အပ်အနည်းငယ်ဖြင့်ပင် တောရိုင်းသားရဲများကို ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်နိုင်ပြီး ပိုမို အင်အားကြီးသော ရန်သူများကို အနိုင်ယူနိုင်ပေလိမ့်မည် ။
လင်းကျင်း နိုးလာပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဟန်ဒုန်းကို ဆက်လက် အလုပ်ရှုပ်အောင် လုပ်ရန် မသင့်တော်တော့ဟု သူ တွေးမိသည် ။ သူသည် အရက်ဒဏ်ကို အလွန်အမင်း ခံနိုင်ရည် မရှိကြောင်းလည်း သိလိုက်ရသည် ။ သူ မူးပြီး လဲကျသွားစဉ်က ကျောက်ရင်းနှင့် လုရှောင်ယုတို့မှာ အနားမှာနေပြီး ပြုစုပေးချင်ခဲ့ကြသည် ။ သို့သော် ဟန်ဒုန်းက ထိုမိန်းကလေးများကို သူတို့ အနေအထိုင် ဆင်ခြင်သင့်ကြောင်း သတိပေးခဲ့သဖြင့် သူတို့ ပြန်သွားကြခြင်း ဖြစ်သည် ။ အကယ်၍ ထိုမိန်းကလေးများသာ ရှိနေခဲ့လျှင် အတင်းအဖျင်း ပြောဆိုစရာများ ဖြစ်လာနိုင်သည် ။
ဤသည်မှာ ဟန်ဒုန်းသည် မည်မျှအထိ စဉ်းစားဆင်ခြင်ဉာဏ် ရှိသလဲဆိုသည်ကို ဖော်ပြနေသည် ။ ဟန်ဒုန်း၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် ဟန်ဒုန်းအား အလားအလာရှိသူ တစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည် ။
ဟန်ဒုန်းကို အိမ်ပြန်ခိုင်းလိုက်ပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် သူ၏ အိမ်ရှေ့ကွင်းပြင်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည် ။
အသစ် ပြန်လည် ပြုပြင်ပြီးနောက် ကွင်းပြင်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမို သန့်ရှင်းပြီး ကျယ်ဝန်းလာသည် ။ လင်းကျင်းသည် သားရဲများစွာ ထားရှိနိုင်မည့် သားရဲဂေဟာတစ်ခုကိုပင် သီးသန့် တည်ဆောက်ထားသည် ။
ယခင်ကတော့ ထိုနေရာတွင် ရွှေဝါလေးနှင့် ရှောင်ဟော့တို့သာ ရှိခဲ့ကြသည် ။
အခုတော့ သူ့တွင် နောက်ထပ် အရိပ်ဝံပုလွေတစ်ကောင် တိုးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည် ။
ဤအရိပ်ဝံပုလွေမှာ အကဲဖြတ်မှု အမှားအယွင်း၏ သားကောင်ဟု ဆိုသူ၏ သားရဲပင် ဖြစ်သည် ။ ထိုပိုင်ရှင်မှာ ဤအရိပ်ဝံပုလွေနှင့် သွေးကတိကဝတ် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးနောက် ဤသတ္တဝါမှာ အသုံးမကျဘဲ အားနည်းချက်များ ရှိနေသည်ဟု ယူဆကာ သူ၏ ဒေါသအားလုံးကို ထိုဝံပုလွေလေးအပေါ်တွင် ပုံချခဲ့သည် ။ သူသည် ဝံပုလွေကို ရိုက်နှက် နှိပ်စက်ခဲ့ရုံသာမက အစာလည်း ငတ်ထားခဲ့သည် ။
ယနေ့နံနက်တွင် လင်းကျင်းသည် အရိပ်ဝံပုလွေ၏ သွေးမျိုးဆက်ကို နိုးထစေခဲ့သည် ။ ထိုအခါ လူတိုင်း အံ့ဩသွားရသည်မှာ ထိုသတ္တဝါသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဒဏ်ရာရအောင် ပြုလုပ်ကာ သွေးကတိကဝတ်ကို အတင်းအဓမ္မ ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ ပိုင်ရှင်ဟောင်းနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည် ။
ထိုသူမှာ မိမိဘာသာ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သနားစရာ မလိုပေ ။ သို့သော် ဤကဲ့သို့ ပြုမူခဲ့သော သားရဲများသည် သူတို့၏ သွေးမျိုးဆက် မည်မျှပင် ကောင်းမွန်နေပါစေ ‘ဒုက္ခိတ’ အဖြစ်သာ သတ်မှတ်ခြင်း ခံရတော့သည် ။
ဤအရိပ်ဝံပုလွေမှာ ယခုအခါ အမှန်တကယ်ပင် ‘မသန်မစွမ်း’ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည် ။
သွေးကတိကဝတ်ကို အတင်းအဓမ္မ ဖျက်သိမ်းလိုက်ခြင်းကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးကြောများ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည် ။ ထို့ကြောင့် ထိုသတ္တဝါမှာ သူ၏ အင်အား အစိတ်အပိုင်းအတော်များများကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရုံသာမက နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် တိုးတက်ပြောင်းလဲရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်တော့ပေ ။
အရိပ်ဝံပုလွေမှာ သူ၏ ပိုင်ရှင်ဟောင်းထံသို့ ပြန်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး ပိုင်ရှင်မှာလည်း ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည် ။ သူသည် သူ၏ သားရဲကို နောက်တစ်ကြိမ် စွန့်ပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည် ။
ဝံပုလွေ၏ သွေးမျိုးဆက်မှာ မည်မျှပင် ကောင်းမွန်နေပါစေ ၊ မသန်မစွမ်း ဖြစ်နေသော သားရဲတစ်ကောင်ကို မည်သူမျှ စိတ်ဝင်စားကြမည် မဟုတ်ပေ ။
အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိသဖြင့် လင်းကျင်းက သူ့ကို အိမ်သို့ ခေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် ။ အနည်းဆုံးတော့ အရိပ်ဝံပုလွေ လမ်းပေါ်မှာ အစာငတ်ပြီး သေမသွားအောင် သူ ခိုလှုံရာ ပေးနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား ။
လင်းကျင်း သားရဲဂေဟာထဲသို့ ဝင်လိုက်သည် ။ ရွှေဝါလေးမှာ တစ်နေရာရာတွင် သွားရောက် ဆော့ကစားနေပြီး ရှောင်ဟော့မှာမူ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကွေးနေသည် ။ လင်းကျင်းကို မြင်သောအခါ ရှောင်ဟော့က သူ၏ ပိုင်ရှင်အနားသို့ အမြန် ချဉ်းကပ်လာသည် ။ တစ်ဖက်တွင်မူ အရိပ်ဝံပုလွေမှာ သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေဆဲ ဖြစ်ပြီး မတ်တတ်ရပ်ရန်ပင် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေရသည် ။
၎င်းကို မြင်သောအခါ လင်းကျင်းသည် အရိပ်ဝံပုလွေ၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပေးရန် အမြန် သွားလိုက်သည် ။
“သွေးကတိကဝတ်ကို အတင်းအဓမ္မ ဖျက်သိမ်းတာက ကလေးကစားစရာ မဟုတ်ဘူး... မင်းက အရမ်း စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်လိုက်တာပဲ... သွေးကတိကဝတ်ကို အတင်းအဓမ္မ ဖျက်သိမ်းတဲ့ သားရဲအတော်များများဟာ အဲဒီနေရာမှာတင် သေဆုံးသွားတတ်ကြတယ်ဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်... မင်း အခုလို အသက်ရှင်နေသေးတာဟာ တကယ့်ကို ကံကောင်းလို့ပဲ”
၎င်းမှာ ကံကောင်းရုံသက်သက်ကြောင့် အသက်ရှင်နေတာလားဆိုသည်ကိုတော့ လင်းကျင်း တစ်ယောက်သာ သိပေလိမ့်မည် ။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ နံနက်ပိုင်းက လင်းကျင်း သူ၏ သွေးမျိုးဆက်ကို နိုးထစေခဲ့ခြင်းက သူ အသက်ရှင်ရန်အတွက် အဓိက သော့ချက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည် ။
လင်းကျင်းသည် သားရဲပြတိုက်တွင် နောက်ဆုံးပေါ်လာသော အကဲဖြတ်မှု ရလဒ်များကို လေ့လာရင်း ဤသတ္တဝါကို ကုသရန် နည်းလမ်း ရှိမရှိ စဉ်းစားနေမိသည် ။
သေချာသည်မှာ နည်းလမ်းအချို့ ရှိနေသည် ။
အရိပ်ဝံပုလွေမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေပြီး အသက်ရှင်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေရသော်လည်း သားရဲပြတိုက်တွင်မူ လုံးဝ မသန်မစွမ်း ဖြစ်သွားသော သားရဲဟူ၍ မရှိပေ ။
ထိုသတ္တဝါမှာ အသက်ရှူနေသရွေ့ သူ့ကို ကယ်တင်ရန် နည်းလမ်း ရှိသည် ။ ယခုအခါ လင်းကျင်းသည် နည်းလမ်း တစ်ခုထက်မက မြင်တွေ့နေရသည် ။
သို့သော်လည်း နည်းလမ်းအများစုမှာ အလွန်ပင် ဈေးကြီးသော ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်သည် ။ အချို့မှာ ရှားပါးရုံသာမက ယခုအချိန်တွင် ရရှိရန် မဖြစ်နိုင်သော အရာများ ဖြစ်ကြသည် ။
ထို့ကြောင့် ရွေးချယ်စရာများကို လေ့လာပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် သွေးကြောရှာဖွေခြင်း အတတ်ပညာနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော ‘စွမ်းအင်စုစည်းဆေး’ ကိုသာ အသုံးပြုရမည့် ကုသနည်းကို ရွေးချယ်လိုက်သည် ။ သူသည် ၎င်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည် ။
ဤကုသမှု၏ အဓိက အချက်မှာ သွေးကြောရှာဖွေခြင်း အတတ်ပညာပင် ဖြစ်သည် ။ လင်းကျင်းသည် ဤအပ်စိုက်နည်းပညာမှာ မည်မျှအထိ အရေးကြီးသလဲဆိုသည်ကို ယခုအခါ သိလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည် ။ သူ ၎င်းကို ကျွမ်းကျင်သွားပြီးနောက် သူ၏ အကဲဖြတ်မှု ၊ ကုသမှုနှင့် သားရဲများကို ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်မှုတို့တွင် ရွေးချယ်စရာများစွာ တိုးပွားလာခဲ့သည် ။
၎င်းအပြင် ရှီဟွမ်စောင့်ကြည့်ခြင်း နည်းပညာကို လေ့လာခြင်းကလည်း အလားတူ အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ပေးစွမ်းနိုင်ပုံရသည် ။
“မင်းရဲ့ ခံစားနေရမှုတွေအတွက် ငါ့မှာလည်း တာဝန်ရှိတယ် ၊ ဒါကြောင့် ငါ မင်းကို ကုသပေးမယ်"
လင်းကျင်းသည် အရိပ်ဝံပုလွေ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်၏ ။ အားအင်ကုန်ခမ်းနေသော်လည်း ထိုဝံပုလွေလေးမှာ ခေါင်းမော့လာပြီး ချစ်ခင်မှုကို ဖော်ပြသည့်အနေဖြင့် လင်းကျင်း၏ လက်ဖဝါးကို တိုးဝှေ့လိုက်သည် ။
‘ကဲ... စလိုက်ကြရအောင်’
လင်းကျင်းသည် သူ၏ အပ်များကို ထုတ်ယူလိုက်သည် ၊ ထို့နောက် အရိပ်ဝံပုလွေကို စွမ်းအင်စုစည်းဆေး ပုလင်းငယ်တစ်လုံး တိုက်ကျွေးလိုက်ပြီးနောက် အပ်စိုက်ကုသမှုကို စတင်လိုက်တော့သည် ။
သာမန် အပ်စိုက်နည်းပညာများနှင့် မတူဘဲ သွေးကြောရှာဖွေခြင်း အတတ်ပညာမှာ အသုံးပြုသူအား အပ်များကို တောက်ထုတ်ခြင်းဖြင့် အသုံးပြုခွင့် ပေးထားသည် ။
လင်းကျင်း လက်ကောက်ဝတ်ကို တောက်လိုက်ရုံဖြင့် ငွေအပ်များမှာ သက်ဆိုင်ရာ အချက်များထဲသို့ တိုးဝင်သွားကြသည် ။ ဤသည်မှာ သွေးကြောရှာဖွေခြင်း အတတ်ပညာ၏ အနှစ်သာရ မဟုတ်သေးပေ ။ ၎င်း၏ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရမှာ အပ်များမှာ လူနာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သွေးကြောများအတိုင်း ရွေ့လျားနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည် ။ သက်ဆိုင်ရာ နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် အပ်များကို ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်သို့ ပြန်လည် ထွက်လာအောင်လည်း ပြုလုပ်နိုင်သည် ။
သေချာသည်မှာ ဤနည်းလမ်းသည် အသက်ကယ်နိုင်ရုံသာမက သတ်ဖြတ်ရန်နှင့် မသန်မစွမ်း ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ရန်အတွက်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည် ။
အရိပ်ဝံပုလွေ၏ အကြီးမားဆုံး ပြဿနာမှာ သူ၏ ဆိုးရွားစွာ ပျက်စီးနေသော သွေးကြောများ ဖြစ်သည် ။ သွေးကြောရှာဖွေခြင်း အတတ်ပညာမှာ ပျက်စီးနေသော သွေးကြောများကို အတွင်းပိုင်းမှ ပြန်လည် ပြုပြင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ အတော်လေးကို ပင်ပန်းလှပေသည် ။
ခဏအကြာတွင် လင်းကျင်း၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးများ စိုရွှဲလာတော့သည် ။
သွေးကြောရှာဖွေခြင်း အတတ်ပညာကို အသုံးပြုခြင်းသည် အသုံးပြုသူ၏ အင်အားကို ကုန်ခမ်းစေသည် ။
သို့သော် လင်းကျင်း မရပ်တန့်ခဲ့ပေ ။ အကယ်၍ သူသာ ယခု ရပ်တန့်လိုက်လျှင် ယခုအချိန်အထိ သူ ကြိုးစားခဲ့သမျှ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည် ။
လင်းကျင်းသည် နည်းစနစ်ကို အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့ပြီး အသုံးပြုမှု တစ်ကြိမ်စီတိုင်းမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ကုန်ခမ်းစေသည် ။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အပ်များ ကူးခတ်နေပြီး ပျက်စီးနေသော သွေးကြောများကို ပြန်လည် ပြုပြင်ပေးနေရခြင်းမှာ မည်မျှအထိ နာကျင်စရာ ကောင်းမလဲဆိုသည်ကို တွေးကြည့်နိုင်သည် ။ သို့သော် အရိပ်ဝံပုလွေမှာ ကြံ့ခိုင်သော သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်သည် ။ ထိုကဲ့သို့ နာကျင်နေသည့် အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် သူသည် အော်ဟစ်ညည်းတွားခြင်း မရှိဘဲ ငြိမ်သက်စွာ နေနေသည် ။
“နောက်ထပ် ခဏလေးပဲ သည်းခံပါ... ပြီးတော့မယ်”
လင်းကျင်းသည် သူ၏ လက်ချောင်းများကို နောက်တစ်ကြိမ် တောက်လိုက်သောအခါ ငွေအပ်များမှာ တောက်ပသွားပြီး ဝံပုလွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားကြပြန်သည် ။
တစ်နာရီ အပြည့် ကြာပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် အရိပ်ဝံပုလွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပျက်စီးနေသော သွေးကြောတိုင်းကို နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည် ပြုပြင်ပေးနိုင်ခဲ့သည် ။
သို့သော် အရိပ်ဝံပုလွေမှာ သူ၏ အတိုင်းအတာကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် သတိမေ့သွားတော့သည် ။
လင်းကျင်းသည် သူ၏ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး အပ်များကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည် ။ အရိပ်ဝံပုလွေကို ကြည့်ရင်း သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏ ။
“မင်း ပြန်ပြီး အားပြည့်လာတဲ့အခါ မင်းရဲ့ သွေးကြောတွေကအရင်ကထက် ပိုပြီး သန်စွမ်းလာလိမ့်မယ်... ဒီလို သေဘေးကနေ လွတ်မြောက်လာပြီးတဲ့နောက် မင်း တိုးတက်ပြောင်းလဲမယ့် လက္ခဏာတွေတောင် ရှိလာနိုင်တယ်... မင်း တိုးတက်ပြောင်းလဲသွားပြီဆိုရင် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အသစ် ပြန်လည် တည်ဆောက်သွားမှာ... အဲဒီအခါကျရင် မင်းရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ပြသနိုင်မယ့် အချိန် ရောက်လာလိမ့်မယ်”
ယခင်က မသန်မစွမ်း ဖြစ်နေသော အရိပ်ဝံပုလွေမှာ လင်းကျင်း၏ ကုသမှုကြောင့် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာနိုင်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ ။ ရက်အနည်းငယ်ကြာ အနားယူပြီးနောက် သူသည် ပြန်လည် လန်းဆန်း လှုပ်ရှားနိုင်ပေလိမ့်မည် ။
အကယ်၍ သူ၏ ပိုင်ရှင်ဟောင်းသာ သူ၏ သားရဲ ဘာဖြစ်သွားသလဲဆိုသည်ကို သိသွားခဲ့လျှင် သူသည် နောင်တရလွန်းသဖြင့် သေတောင် သေသွားနိုင်သည် ။
ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူ့ကို အပြစ်တင်ရမှာလဲ ။
သားရဲက သွေးကတိကဝတ်ကို အတင်းအဓမ္မ ဖျက်သိမ်းပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် မသန်မစွမ်း ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ပြီးနောက်မှာ သူကသာ သူ၏ အမှားကို ဝန်ခံပြီး ခွင့်လွှတ်ဖို့ တောင်းပန်ခဲ့ရင် ၊ သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ပြန်ကောင်းအောင် တက်တက်ကြွကြွ ကြိုးစားခဲ့ရင် အရိပ်ဝံပုလွေက စိတ်ပြောင်းသွားနိုင်တာပဲလေ ။
သို့သော် သူသည် အရိပ်ဝံပုလွေ မသန်မစွမ်း ဖြစ်သွားကြောင်း သိလိုက်ရသည်နှင့် တိတ်တဆိတ် ထွက်ပြေးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် ။ ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးမှာ ဤမျှ ကောင်းမွန်သော သားရဲတစ်ကောင်ကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့် မရှိသင့်ပေ ။
နောက်ဆုံးတွင်တော့ လင်းကျင်းကသာ ဤကိစ္စအားလုံးမှ အကျိုးကျေးဇူး ရရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည် ။
သူတို့မှာ သွေးကတိကဝတ်ဖြင့် ချည်နှောင်ထားခြင်း မရှိသော်လည်း သားရဲများတွင် ဝိညာဉ် ရှိကြပြီး သူတို့မှာ သစ္စာရှိတတ်ကြသည် ။ လင်းကျင်းမှလွဲ၍ မည်သူ့စကားကိုမျှ နားမထောင်သော ရွှေဝါလေးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည် ။