← Chapters

အခန်း (၇၅၃-၇၅၄)

Vol. 76 Ch. 753-754

အခန်း (၇၅၃-၇၅၄)

Vol. 76 Ch. 753-754

​ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၇၅၃ + ၇၅၄

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ဉာဏ်ရည်ကင်းမဲ့လှသော ဘုရင်မ မိုဟန်ထံမှ အဓိပ္ပာယ်မဲ့လွန်းသည့် ထိုစစ်ကြေညာစာကို လက်ခံရရှိလိုက်ချိန်တွင် တုပိုင်၏ ဒေါသမီးတောက်များမှာ ထိန်းချုပ်၍မရအောင် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မတတ် ပြင်းထန်လောင်ကျွမ်းသွားရလေ၏။

ထိုမိန်းမနှင့် သူသည် အကြိမ်ကြိမ် ဆုံတွေ့ဖူးခဲ့ပြီး ၊ များသောအားဖြင့် ထိုအတွေ့အကြုံများမှာ အလွန်တရာ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အဆင်မပြေမှုများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ၊ ထိုအဆင်မပြေမှုများကြားမှပင် အနည်းငယ် ရင်ခုန်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော အခိုက်အတန့်လေးများလည်း ရှိခဲ့ဖူး၏။

ဥပမာဆိုရလျှင် ၊ တစ်ကြိမ်က တုပိုင်သည် သူမ၏ တင်ပါးကို ရိုက်နှက်ဆုံးမခဲ့ဖူးပြီး ၊ ထိုလုပ်ရပ်ကြောင့် သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ရှက်သွေးဖြာကာ နီမြန်းသွားခဲ့ဖူးသည်။ ထိုအချိန်က ဉာဏ်ရည်ကင်းမဲ့သော ဘုရင်မသည် တုပိုင်အား ကူညီပေးခဲ့ရုံသာမက ကျီချင်းကျူ၏ အသက်ကိုပင် ကယ်တင်ပေးခဲ့လေ၏။

သို့ရာတွင် ထိုအဖြစ်အပျက်လေး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်ပိုင်း၌မူ သူတို့နှစ်ဦးကြား ဆက်ဆံရေးမှာ လုံးလုံးလျားလျား အဆင်မပြေတော့ချေ။

ထိုအချိန်ကာလက အခြေအနေများမှာ ဆိုးရွားလှသည်။ ဖန်းမိသားစုသည် ကွမ်ရှီးနယ်ရှိ တာ့နင်အင်ပါယာအပေါ် သစ္စာစောင့်သိသော အမတ်မှန်သမျှကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် ကျန်းရန်မင်ကိုလည်း အဆုံးစီရင်ခဲ့ကာ ၊ ကွေ့မင်းသားနှင့် ကျန်းနန်နယ်စားမင်း၏ သားတော်တို့ကိုလည်း ရာထူးမှ အတင်းအဓမ္မ ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်က တုပိုင်၏ လက်အောက်၌ ပိုင်ဆယ်စီရင်စုရှိ လူသုံးလေးထောင်ခန့်မျှသာ ရှိနေသော်လည်း ၊ သူသည် လီမိသားစု၏ အင်အား သိန်းနှင့်ချီသော ဧရာမစစ်တပ်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရလေ၏။ ထိုကဲ့သို့ အလင်းရောင် ကင်းမဲ့ကာ မျှော်လင့်ချက် ကုန်ဆုံးနေသော အခြေအနေဆိုးကြီးထဲတွင် ၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် တုပိုင်အတွက် ပထမဆုံးသော မင်္ဂလာကိစ္စကို စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ မိုဟန်အား စော်ဘွားနှင့် အင်ပါယာ၏ နယ်စားမင်းအဖြစ် ရာထူးခန့်အပ်ပေးကာ သူမကို တုပိုင်နှင့် လက်ထပ်စေရန် အမိန့်ချမှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုအစီအစဉ်၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ တုပိုင်အား မိုမိသားစု၏ လက်အောက်ခံဟောင်း သောင်းနှင့်ချီသော စစ်သည်အင်အားများကို သိမ်းသွင်းခွင့်ရရှိစေရန်နှင့် ၊ တောင်တန်းဒေသများအတွင်း လီရူဟိုင်အား ပြန်လည်ခုခံတိုက်ခိုက်ရန်အတွက် သိန်းချီသော စစ်တပ်အင်အား တစ်ရပ်ကို တည်ဆောက်နိုင်စေရန်ပင် ဖြစ်လေ၏။

သို့သော်လည်း ၊ မိုဟန်ကမူ ထိုစေ့စပ်မှုကို အလွန်တရာ ကြီးမားသော မာနတရားများဖြင့် မောက်မာစွာ ငြင်းဆန်ပယ်ချခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူမသည် အနာဂတ်တွင် ဘုရင်မ တစ်ပါးအဖြစ် စိုးစံမည့်သူဖြစ်ရာ ၊ နယ်စားမင်းဟူသော ရာထူးအဆင့်အတန်းမျိုးကို မည်သို့လုပ် လက်ခံနိုင်မည်နည်းဟုပင် မောက်မာစွာ ဆိုခဲ့သေး၏။

တုပိုင်၏ အမြင်တွင်မူ ထိုဉာဏ်ရည်ကင်းမဲ့သော မိန်းမသည် ဘုရင်မ ကစားတမ်း ကစားရင်း စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာထဲ၌ ရူးသွပ်သွားပြီဟုသာ မှတ်ယူထားခဲ့လေသည်။

မိုမင်းဆက် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ပင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တိုင်းပြည် ပြန်လည်တည်ထောင်ရေး ဟူသော စကားမှာ ပြောစရာ အကြောင်းပင် မရှိတော့လောက်အောင် ယုတ္တိကင်းမဲ့လှသည်။

သို့သော်လည်း ၊ ယခုအခါ သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် တိုင်းပြည်ကို ပြန်လည်တည်ထောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု တုပိုင် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိချေ။ ထိုမျှမကသေးဘဲ ယခုအခါ တုပိုင်အား ပိုင်ဆယ်နှင့် ဝမ်ရှန်း ဒေသများကိုပါ ခွဲဝေပေးရန် အရှက်အကြောက်ကင်းမဲ့စွာ တောင်းဆိုလာသေး၏။

အန်နမ်နိုင်ငံရှိ မိုမိသားစု၏ အစောပိုင်း သမိုင်းကြောင်းများကို ပြန်ကြည့်လျှင် ၊ သူတို့သည် လီမိသားစု၏ ချေမှုန်းတိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် ကွမ်ရှီးနယ်သို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်လာကာ ပိုင်ဆယ်စော်ဘွားများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ အင်အား အတောင့်တင်းဆုံး အချိန်ကာလ၌ ဝမ်ရှန်းစီရင်စုကိုပင် တစ်ခဏတာမျှ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ဖူးလေ၏။

ယခုအခါ ထိုဉာဏ်ရည်ကင်းမဲ့သော မိန်းမသည် မြောက်ပိုင်း အန်နမ်နိုင်ငံ တစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်တော့မည့် အခြေအနေရှိနေသော်လည်း သူမ၏ လောဘသည် ဝနိုင်သေးဘဲ ၊ တုပိုင်၏ ခိုလှုံရာ အသိုက်အမြုံကိုပါ ဝါးမျိုသိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစားနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

သေချာပေါက်ပင် ၊ ဤနယ်မြေတောင်းဆိုမှုမှာ ဉာဏ်ရည်ကင်းမဲ့သော ဘုရင်မအတွက် တုပိုင်ကို စစ်ကြေညာရန် အကြောင်းပြချက် ဆင်ခြေတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်လေ၏။

သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် အင်အားသက်သက်ဖြင့် တိုင်းပြည်ကို ပြန်လည်တည်ထောင်ရန် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ချေ။ ဤအရာအားလုံး၏ နောက်ကွယ်တွင် အရှေ့ဘက် ပြည်ထောင်စု၏ သခင်လေး ဖန်းချန်၏ ပံ့ပိုးကူညီမှုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်မှာ အနည်းငယ်မျှပင် သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိချေ။

သူမအနေဖြင့် တုပိုင်အား လုံးဝ နှစ်သက်သဘောကျခြင်းမရှိဘဲ လက်မထပ်လိုခဲ့သည်မှာ အထူးအဆန်း ကိစ္စရပ်တစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ ဘဝတွင် သခင်လေး ဖန်းချန် ဟူသော ယောကျ်ားတစ်ယောက် ရှိနှင့်ပြီး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

တုပိုင်နှင့် ယှဉ်ကြည့်လိုက်မည်ဆိုလျှင် ထိုသခင်လေးသည် ကြွယ်ဝချမ်းသာမှု၌ ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး ၊ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်၌လည်း အလွန်တရာ ချောမောခန့်ညားကာ သူမအား အမှန်တကယ်ပင် ဘုရင်မ သရဖူတစ်ခု ဆောင်းပေးနိုင်စွမ်းရှိသူ ဖြစ်လေ၏။

အထူးသဖြင့် သခင်လေးဖန်းချန်သည် သူမအား ဘုရင်မအဖြစ် မြှောက်စားရန် ကြိုးပမ်းချိန်တွင် ၊ သူ၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုများကို ရေလိုသုံးကာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော အရင်းအနှီးများကို ရက်ရက်ရောရော စိုက်ထုတ်ခဲ့သေးသည်။ သူမက ဘုရင်မ ဖြစ်ချင်သည်ဟု နှုတ်မှ ဆိုလိုက်ရုံဖြင့် ဘုရင်မ ဖြစ်လာစေရန် ဖန်တီးပေးခဲ့ပြီး ၊ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို လိုချင်သည်ဟု တောင်းဆိုလိုက်ချိန်တွင်လည်း တကယ်ပင် လက်ဝယ်အရောက် ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုသို့သော အင်အားကြီးမားလှသည့် ပြိုင်ဘက်ရှေ့မှောက်တွင် တုပိုင်မှာ ဒေါသတကြီး အံကြိတ်ထားရုံမှလွဲ၍ ၊ လက်တွေ့တွင် မည်သည့်အရာကိုမျှ တုံ့ပြန်လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

ဉာဏ်ရည်ကင်းမဲ့လှသော ဘုရင်မ မိုဟန်၏ ရေတပ်အင်အားမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလွန်းလှပြီး ၊ တုပိုင်၏ ကျောင်းလုံစစ်သင်္ဘောမှာ သူတို့နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသော ပြိုင်ဘက်ကောင်းတစ်ခု လုံးဝ မဟုတ်ခဲ့ပေ။

အဆင့်မြင့် နည်းပညာများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော စွမ်းအင်အူတိုင်နှင့် ရန်သူ့စစ်သင်္ဘောများ၏ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရွေ့လျားနိုင်သော အမြန်နှုန်းအပြင် ၊ နှစ်ဖက်စလုံး၏ အမြောက်များကြားရှိ အဖျက်စွမ်းအား ကွာဟချက်မှာလည်း မိုးနှင့်မြေကဲ့သို့ အလွန်ကြီးမားလွန်းလှသည်။

ထို့ကြောင့် လက်ရှိအခြေအနေဖြင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ပွဲဝင်ရန်ဆိုသည်မှာ ၊ သူ၏ သင်္ဘောအား ပင်လယ်ပြင်ထက်ရှိ ရွေ့လျားနေသော သံအခေါင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ရန်သူ့ရှေ့မှောက်သို့ သွားရောက်ပို့နေသလိုသာ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

“ကျောင်းလုံသင်္ဘောကို လျန်ကျိုးခံတပ်က ကာကွယ်ပေးနိုင်အောင် ဆိပ်ကမ်းမှာပဲ ဆိုက်ကပ်ထားလိုက်။ ပင်လယ်ထဲထွက်ပြီး မတိုက်ခိုက်နဲ့” တုပိုင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

မင်းသမီး လီအာနာနှင့် ရွှဲ့ကွမ်ရင်တို့မှာလည်း ဒေါသမီးတောက်များ ထိန်းချုပ်မရအောင် လောင်ကျွမ်းနေပြီး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မတတ် ဖြစ်နေကြလေ၏။

ရန်သူများ မိမိတို့၏ အိမ်ပေါက်ဝအထိ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်တောင်မှ ၊ သူတို့၏ စစ်သင်္ဘောကြီးမှာ ပင်လယ်ပြင်သို့ ထွက်ခွာရန် မဝံ့မရဲဖြစ်ကာ ပုန်းအောင်းနေရသည်မှာ တကယ်ကို အရှက်ရဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

လက်တွေ့အခြေအနေတွင် တုပိုင်၏ လက်အောက်၌ ယခုအခါ နောက်ပိုင်းမှ ကျည်ထည့်ရသော ခေတ်မီ ပြောင်းရစ်ပါ အမြောက်များ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဖန်းကျန်ကျစ်၏ တပ်များထံမှ အမြောက် အလက် တစ်ရာနီးပါးကို သိမ်းဆည်းရမိခဲ့ပြီး ၊ ထိုနောက်ပိုင်းတွင် တာ့ဂျင်အင်ပါယာ၏ တပ်များထံမှ အလက် နှစ်ရာခန့် ထပ်မံ သိမ်းဆည်းရမိခဲ့၏။ ထို့အပြင် ၊ သူကိုယ်တိုင် တည်ဆောက်ထားသော အမြောက်စက်ရုံသည်လည်း အလက်တစ်ရာကျော် ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် ယခုအခါ သူ၏ တပ်မတော်လက်ထဲတွင် နောက်ပိုင်းမှ ကျည်ထည့်ရသော ခေတ်မီ ပြောင်းရစ်ပါ အမြောက် အလက် လေးရာခန့်မျှ အသင့်ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် တုပိုင်အတွက် ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေသည်မှာ ၊ ထိုအမြောက်များနှင့် ကိုက်ညီမည့် အမြောက်ဆံသစ်များ အလုံအလောက် လိုအပ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ လက်နက်စက်ရုံကလည်း လက်ပစ်ဗုံးများကို စတင်ထုတ်လုပ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ၊ အသုံးပြုနေသော ယမ်းမှုန့်၏ အဆင့်အတန်းမှာ မီးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ အသုံးပြုခဲ့ဖူးသော အဆင့်၌သာ ရပ်တန့်နေသေးရာ ၊ အရှေ့ဘက် ပြည်ထောင်စုမှ အသုံးပြုနေသော ခေတ်မီ ပစ်ကရစ် ပေါက်ကွဲရေးပစ္စည်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အလွန်အမင်း နောက်ကောက်ကျ ကျန်ရစ်နေခဲ့၏။ ထိုအချက်ကပင် သူ ထုတ်လုပ်ထားသော လက်ပစ်ဗုံးများ၏ ပေါက်ကွဲဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကို သိသိသာသာ နိမ့်ကျစေပြီး ၊ ပစ်ခတ်နိုင်သည့် အကွာအဝေးကိုလည်း များစွာ တိုတောင်းသွားစေသည်။

သေချာပေါက်ပင် ၊ အိပ်မက်စနစ်၏ သတိပေးချက်များအရ တုပိုင်သည် ပစ်ကရစ်အက်စစ်နှင့် နိုက်ထရိုဂလစ်ဆရင်းတို့၏ ဖော်မြူလာ အတိအကျကို အစောပိုင်းကာလများကတည်းက ရရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ၊ ထိုဖော်မြူလာများကို လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်ရန် လိုအပ်သော အခြားစက်မှုလုပ်ငန်းများနှင့် အထောက်အကူပြု အဆောက်အအုံများက အမီလိုက်ပါနိုင်ခြင်း မရှိနေချေ။

ပစ်ကရစ် ပေါက်ကွဲရေးပစ္စည်းများပဲ ဖြစ်ဖြစ် ၊ နိုက်ထရိုဂလစ်ဆရင်းပဲ ဖြစ်ဖြစ် ၊ သူတို့သည် စက္ကူပေါ်မှ သီအိုရီများနှင့် ဓာတ်ခွဲခန်းထဲမှ စမ်းသပ်မှုအဆင့်တွင်သာ ရှိနေကြဆဲဖြစ်ပြီး ၊ အကြီးစား စက်မှုလုပ်ငန်းကြီးများဖြင့် အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်နိုင်ရန်အတွက် လိုအပ်သည့် ခရီးအကွာအဝေးမှာ အလွန်တရာ အလှမ်းဝေးနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ဤအားနည်းချက်ကပင် အနောက်တောင်ပိုင်းနှင့် အရှေ့ဘက် ပြည်ထောင်စုတို့အကြားရှိ အင်အား ကွာဟချက်ကို ပိုမို ကြီးမားသွားစေသည်။

သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာ ယဉ်ကျေးမှု တိုးတက်ရေး လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ၊ တုပိုင်သည် ရန်သူများထက် အလွန်အမင်း နောက်ကျကျန်ရစ်နေခဲ့ပြီး ၊ သာမန်နည်းလမ်းများဖြင့် အမီလိုက်နိုင်ရန်မှာ လုံးဝနီးပါး မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ဤအခြေအနေကို ကျော်လွှားနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ စွမ်းအင်ယဉ်ကျေးမှု လမ်းကြောင်းပေါ်မှ ရန်သူကို ကျော်တက်သွားရန်သာ ရှိလေသည်။

ယခုမူ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော စစ်ပွဲကြီး၏ ခြေလှမ်းများမှာ သူတို့၏ အိမ်ပေါက်ဝသို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်လေ၏။ သို့တိုင်အောင် တုပိုင်၏ စစ်တပ်တွင် စွမ်းအင်လက်နက်များကို အပြည့်အဝ တပ်ဆင်ထားနိုင်ခြင်း မရှိသေးချေ။

အလင်းတန်း သံဓားမှလွဲ၍ ၊ ကျန်ရှိသော အဆင့်မြင့် စွမ်းအင်လက်နက်များမှာ ဓာတ်ခွဲခန်းထဲတွင်သာ ရှိနေသေးပြီး လက်တွေ့ ပုံပေါ်မလာသေးသလို ၊ အလင်းတန်း သံဓားကိုပင်လျှင် တပ်မတော်တစ်ခုလုံးအတွက် အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ဤအခြေအနေများကြောင့် တုပိုင်မှာ အသက်ရှူရခက်ခဲလောက်အောင် ကြီးမားလှသော ဖိအားများအောက်သို့ ကျရောက်နေရလေ၏။

ဟွေမြို့တော်ရှိ တိုက်ပွဲအခြေအနေများကို သူ အတိအကျ သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ အရှေ့ဘက် ပြည်ထောင်စု၏ စစ်တပ်အင်အား သုံးသောင်းမျှသာ ရှိသော တပ်ဖွဲ့သည် သူတို့ထက် အင်အား ဆယ်ဆမက များပြားသော ရန်သူများကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူခဲ့ပြီး ၊ အလွန် ခိုင်ခံ့လှသော ဟွေတော်ဝင်မြို့တော်ကြီးကို အချိန်တိုအတွင်း သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုစစ်တပ်မှာ ကျန်းနန်နယ်စားမင်း ဆုန်ချွဲနှင့် လီချန်ဘုရင်တို့ ပူးပေါင်းထားသော မဟာမိတ်တပ်များ ဖြစ်ကြောင်းကို အထူး သတိပြုရမည် ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ရိုးရိုးစစ်သည်များ မဟုတ်ဘဲ စစ်ရေးအတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သော လက်ရွေးစင်များ ဖြစ်ကြပြီး ၊ ယခင်က တုပိုင်ထံမှလည်း လက်ရွေးစင် သံချပ်ကာ အမြောက်အမြားကို ဝယ်ယူတပ်ဆင်ထားခဲ့ကြသေး၏။

ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသော အချက်တစ်ခုကို ပြောရလျှင် ၊ တုပိုင်၏ အထူးတပ်ဖွဲ့ဖြစ်သော သွေးမိစ္ဆာစစ်သည်များမှလွဲ၍ ၊ ကျန်းနန်နယ်စားမင်းနှင့် လီချန်ဘုရင်တို့၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ တုပိုင်၏ ဒုတိယတပ်မတော်ထက် များစွာ နိမ့်ကျမနေခဲ့ပေ။

တုပိုင်သည် ဖူဟုန်ပင်း ၊ လီကျန့်နှင့် အခြားသော စစ်ဗိုလ်ချုပ်များနှင့်အတူ ဤစစ်ပွဲ၏ ဖြစ်နိုင်ခြေများကို အကြိမ်ကြိမ် သရုပ်ဖော် တွက်ချက်ကြည့်ခဲ့လေ၏။

ဟွေမြို့တော်ကို ကာကွယ်နေသူများမှာ တုပိုင်၏ စစ်တပ်အင်အား သုံးသိန်းဖြစ်ပြီး ၊ အမျိုးသမီးဧကရာဇ် မိုဟန်က အရှေ့ဘက် ပြည်ထောင်စု၏ စစ်တပ်အင်အား သုံးသောင်းကို ဦးဆောင်ကာ တိုက်ခိုက်လာမည်ဟု မှန်းဆကြည့်ကြစို့။

ရလဒ်အနေဖြင့် ဆုန်ချွဲနှင့် လီချန်ဘုရင်တို့ ခံစစ်ထက် အနည်းငယ် ပိုကောင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တုပိုင်၏ လက်အောက်တွင် အင်အားကြီးမားသော သွေးမိစ္ဆာ မြင်းတပ် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။ သို့သော် အခြေအနေမှာ အများကြီး ပိုကောင်းသွားခဲ့ခြင်းတော့ မရှိချေ။

အဆုံးတွင် ဖူဟုန်ပင်း ၊ ဗိုလ်ချုပ်ကျီရှီ ၊ လီလင်းနှင့် အခြားသော စစ်ရေးကျွမ်းကျင်သူများက တိုက်ပွဲအခြေအနေအပေါ် ပြတ်သားသော သုံးသပ်ချက်တစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ကြလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရှေ့ဘက် ပြည်ထောင်စုတွင် ခေတ်မီ လက်နက်များ တပ်ဆင်ထားသော သေနတ်ကိုင်တပ်သစ် ၊ ဧရာမ အဖျက်စွမ်းအားရှိသော အမြောက်တပ်သစ်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ခွန်လွန်ကျွန်စစ်သည်တပ်တို့ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့် ရန်သူသည် တုပိုင်၏ စစ်တပ်အင်အား သုံးသိန်းခြောက်သောင်းကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူရန်အတွက် စစ်သည်အင်အား ရှစ်သောင်းခန့်သာ လိုအပ်မည် ဖြစ်လေ၏။

တုပိုင်အတွက် တစ်ခုတည်းသော အားကိုးရာ အင်အားကြီး တပ်ဖွဲ့မှာ သွေးမိစ္ဆာ မြင်းတပ်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အကယ်၍ အရှေ့ဘက် ပြည်ထောင်စုကသာ ခွန်လွန်ကျွန်စစ်သည်များကို သုံးဆခန့် ပိုမိုစေလွှတ်လိုက်ပြီး ၊ ခေတ်မီ သေနတ်ကိုင်တပ်နှင့် အမြောက်တပ်များကိုပါ စနစ်တကျ ပေါင်းစပ်အသုံးပြုလိုက်မည်ဆိုလျှင် ၊ တုပိုင်၏ ဂုဏ်ယူရသော သွေးမိစ္ဆာ မြင်းတပ်ကိုပင် အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

ဤသည်ကပင် နည်းပညာယဉ်ကျေးမှုအဆင့်အတန်းကြားရှိ ကျော်လွှား၍မရသော မျိုးဆက်ကွာဟချက်ကြီးပင် ဖြစ်လေသည်။

အရှေ့ဘက် ပြည်ထောင်စုသည် တုပိုင်၏ သိန်းနှင့်ချီသော ဧရာမ စစ်တပ်အင်အားကြီးကို အနိုင်ယူရန်အတွက် စစ်သည်အင်အား ရှစ်သောင်းခန့်သာ လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

တကယ်တမ်းတွင် ၊ အရှေ့ဘက် ပြည်ထောင်စုသည် တာ့နင်အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဝါးမျိုသိမ်းပိုက်ရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့စေလွှတ်မည့် အင်အားမှာ ရှစ်သောင်း မဟုတ် ၊ တစ်သိန်းလည်း မဟုတ် ၊ နှစ်သိန်း သုံးသိန်းလည်း မဟုတ်ဘဲ ၊ စစ်သည်အင်အား ခြောက်သိန်းကျော် ရှိနေမည် ဖြစ်လေ၏။

ထိုစစ်တပ်အတွင်း ပါဝင်လာမည့် ခေတ်မီ သေနတ်ကိုင်တပ်သားများနှင့် အမြောက်အရေအတွက်မှာလည်း မရေမတွက်နိုင်အောင်ပင် အဆမတန် များပြားနေမည် ဖြစ်လေ၏။

ရန်သူ့ဘက်မှ ကြောက်မက်ဖွယ် ခွန်လွန်ကျွန်စစ်သည် မည်မျှ စေလွှတ်လာမည်ကို အတိအကျ မသိရသေးသော်လည်း ၊ သေချာပေါက်ပင် အလွန် အံ့မခန်း များပြားလှသော အရေအတွက်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း စစ်ခုန်းယဲ့ ဦးဆောင်သော အဖွဲ့နှင့် ရှာမန် နိုင်ငံတော်ဆရာသခင်၏ အဖွဲ့တို့မှာ လျှို့ဝှက်မြေအောက်ဓာတ်ခွဲခန်းထဲတွင် အစားမေ့ ၊ အအိပ်မေ့ဖြင့် အဆုံးမရှိသော စမ်းသပ်မှုများကို အသည်းအသန် ပြုလုပ်လျက်ရှိကြသည်။

သူတို့သည် အပြာရောင်ကျောက်သလင်းများကို စွမ်းအားပြင်း လက်နက်များအဖြစ် အောင်မြင်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့လေပြီ။ သို့သော် အနီရောင်ကျောက်သလင်းနှင့် ပတ်သက်သော သုတေသနများမှာမူ အမြဲတစေ ပိတ်ဆို့ကြန့်ကြာနေပြီး ၊ ယင်းကို လက်နက်အဖြစ် ပြောင်းလဲအသုံးပြုရန် မဆိုထားနှင့် ၊ ယင်း၏ မည်သည့်အရာကြီးမှန်းဆိုသည်ကိုပင် ပြည့်ပြည့်စုံစုံ လေ့လာဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးချေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အသေအကျေ တိုက်ခိုက်ကြရမည့် သွေးထွက်သံယို စစ်ပွဲကြီးကမူ သူတို့၏ အိမ်ပေါက်ဝသို့ မကြာမီ ဆိုက်ရောက်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

**--**--**--**--**--**--**--**

ဧကရာဇ်ယုံချန်သည် သွေးသံရဲရဲဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် စုတ်ပြတ်သတ်နေသော သူ၏ ပေါင်ခြံကြားကို ငုံ့ကြည့်လိုက်မိရာ ၊ သူ တစ်ကိုယ်လုံး လုံးဝ ရူးသွပ်သွားမတတ် ပြင်းထန်သော တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုကြီးကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။

သူ သင်းကွပ်ခံလိုက်ရပြီ... သူ အရှင်လတ်လတ် အသင်းကွပ်ခံလိုက်ရပြီ။

ယခုအခါ သူသည် အသုံးမကျသော မိန်းမစိုးတစ်ယောက် ဘဝသို့ လုံးလုံးလျားလျား ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ၊ ဤကဲ့သို့သော ရှက်ဖွယ်ကောင်းလှသည့် ဘဝဖြင့် ဆက်လက် အသက်ရှင်နေရခြင်းက မည်သည့်အဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မည်နည်း။

“အားးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး”

သူသည် ပင်ကိုယ်အသိစိတ်အရ နာကျင်ခံစားရမှုကြောင့် သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မိတော့မလို ဖြစ်သွားသော်လည်း ၊ အသံများ အပြင်သို့ မထွက်လာခင်မှာပင် အံကိုကြိတ်ကာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်မျိုသိပ်လိုက်လေ၏။

သူ အော်ဟစ်လို့ လုံးဝ မဖြစ်ပေ။ သူ သင်းကွပ်ခံလိုက်ရပြီ ဟူသော ဤအရှက်ရဖွယ် သတင်းဆိုးကြီးကို အပြင်ဘက်ရှိ အရပ်ဘက် အမတ်များနှင့် စစ်သူကြီးများအား သိခွင့်ပေးလို့ လုံးဝ မဖြစ်ချေ။

“ဝုန်းးး”

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် ၊ မင်းသမီးယွီကျိန်းက သူမ၏ လက်ထဲရှိ ဓားဖြင့် ဧကရာဇ်ယုံချန်၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ရက်ရက်စက်စက် ထိုးစိုက်ချလိုက်လေသည်။

ဧကရာဇ်ယုံချန်ကလည်း နာကျင်မှုများကို အံတုလျက် သူ၏ လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ပြန်လည်၍ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်၏။

“ဝုန်းးး”

ချက်ချင်းပင် ၊ မင်းသမီးယွီကျိန်း၏ လှပနုနယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ နောက်သို့ လွင့်စင်ထွက်သွားပြီး လေထဲတွင်ပင် ပူနွေးသော သွေးများကို အန်ချလိုက်ရလေ၏။

ရုပ်သေးဧကရာဇ် ယုံချန်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ မင်းသမီးယွီကျိန်းထက် အများကြီး ပိုမို မြင့်မားနေလျက်ရှိသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ၊ အခန်းအတွင်းသို့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူရိပ်တစ်ခုက လေပြေအလား အမြန် လွင့်မျောဝင်လာလေ၏။

ထိုလူရိပ်ပိုင်ရှင်၏ သိုင်းပညာမှာ အလွန်တရာ မြင့်မားလှပြီး ၊ ယွီမဟာဆရာသခင်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုရှိကာ ၊ သူမ၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်အရှိန်အဝါက မင်းသမီးယွီကျိန်းအား ချက်ချင်းပင် လှုပ်မရအောင် ဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်ထားလိုက်လေသည်။

ထိုသူမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်၏။ သူမက ဧကရာဇ်ယုံချန်၏ သွေးထွက်လွန်နေသော ပေါင်ခြံကြားကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အေးစက်လှောင်ပြောင်သော လေသံဖြင့် ပြောလေသည်။

“ရမ္မက်စိတ်တွေ မင်းဦးနှောက်ကို လွှမ်းမိုးသွားတာလား။ အားနည်းတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ သင်းကွပ်တာကိုတောင် ခံလိုက်ရတယ်ပေါ့လေ”

သူမသည် အခြားသူမဟုတ် ၊ ဧကရာဇ်ယုံချန်၏ နောက်ကွယ်မှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဆရာသခင်ပင် ဖြစ်၏။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ၊ သူမသည် ဧကရာဇ်ယုံချန်၏ ပြတ်ထွက်သွားသော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းကို အထူးပြုလုပ်ထားသည့် သေတ္တာတစ်လုံးဖြင့် အမြန် ကောက်ယူထည့်သိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ လက်ဝါးများထဲမှ အေးစက်လှသော ရွှမ်းချီစွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်ကာ ဧကရာဇ်ယုံချန်၏ သွေးထွက်လွန်နေသော အသက်သွေးကြောနေရာကို ရေခဲအဖြစ် ခဲသွားအောင် ယာယီ ပိတ်လှောင်ပေးလိုက်၏။

ယုံချန်က ချက်ချင်းပင် အနီးရှိ ဓားတစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး မင်းသမီးယွီကျိန်း၏ လည်ချောင်းကို ချိန်ရွယ်ကာ ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်လိုက်လေသည်။

“မင်း ဘာတွေ သိထားတာလဲ”

မင်းသမီးယွီကျိန်းကလည်း မကြောက်မရွံ့ဘဲ ပြန်လည် ဟစ်အော်လိုက်၏။

“ရှင် ကျွန်မအဖေကို သတ်ခဲ့တယ်”

ဧကရာဇ်ယုံချန်က အံကြိတ်ကာ ပြောသည်။

“မင်း သိစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ မင်းက ဦးနှောက်မရှိတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ပဲ”

တကယ်ကို မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကျန်းနန်နယ်စားမင်း ဆုန်ချွဲကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ ဆရာသခင်အပါအဝင် မည်သူ့ကိုမျှ သူ တစ်ခွန်းမှ မဟခဲ့ဖူးချေ။

မင်းသမီးယွီကျိန်းက ရွံရှာဖွယ် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြော၏။

“ဟုတ်တယ်။ ကျွန်မ ကိုယ်တိုင်တော့ သိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ရှင် ဝင်သွားပြီးတာနဲ့ ကျွန်မအဖေ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားတာကို အရမ်း အံ့သြမိပေမဲ့... ရှင်က ကျွန်မအဖေကို သတ်လိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့ဘူး။”

“ရှင် ကိုယ်တိုင် ကျွန်မအဖေကို သတ်ခဲ့တယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်မကို လာပြောပြတာ။ ပြီးတော့ ရှင့်ရဲ့ လက်က ကျွန်မအဖေရဲ့ ရင်ဘတ်ပေါ်က ကျောက်သလင်း အကာအကွယ်ကြေးမုံကို ရိုက်မိပြီး အပေါက်တွေ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။”

“ရှင်က သက်သေအထောက်အထား ဖျောက်ဖျက်ချင်လို့ အဲဒီ ကြေမွနေတဲ့ အကာအကွယ်ကြေးမုံကို ယူသွားပြီး လူသူကင်းမဲ့တဲ့ နေရာတစ်ခုမှာ လွှင့်ပစ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူက ကောက်ရသွားပြီး ကျွန်မကို လာပြခဲ့တယ်။ အဲဒီပေါ်မှာ သွေးကွက်တွေ ရှိနေပြီး ရှင့်လက်ဝါးပေါ်က အမာရွတ် ငါးခုနဲ့ လုံးဝကို တစ်ထပ်တည်း ကျနေတာပဲ”

ဧကရာဇ်ယုံချန်က မျက်လုံးများ နီရဲလာကာ ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်လိုက်လေ၏။

“အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ။ ဘယ်သူလဲ”

မင်းသမီးယွီကျိန်းက မထီမဲ့မြင် ပြန်ပြောသည်။

“သေသွားရင်တောင် ကျွန်မ ဘာမှ ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး”

“သေမယ်ဟုတ်လား” ဧကရာဇ်ယုံချန်က ရက်စက်စွာ ပြုံးရင်း ပြော၏။ “ငါ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ထားပြီးမှ သေရတာက ဒီလောက် ရိုးရှင်းပါ့မလား။ မင်းရဲ့ ဦးနှောက်ကို ငါ ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး မင်းကို လမ်းလျှောက်နေတဲ့ အလောင်းကောင် တစ်ကောင်ဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်မယ်။”

“မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဒီလောက်တောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး လှပနေတာ... အလောင်းကောင် တစ်ကောင်သာ ဖြစ်သွားမယ်ဆိုရင် ဘာတွေ အဆုံးသတ်သွားမလဲ... မင်း စိတ်ကူးကြည့်လို့ ရပါတယ်”

ထို့နောက် ဧကရာဇ်ယုံချန်၏ အလွန် ထက်မြက်သော ဓားဖျားက မင်းသမီးယွီကျိန်း၏ ဦးခေါင်းကို တိတိကျကျ ချိန်ရွယ်လိုက်လေသည်။ သူမ၏ ဦးနှောက်ထဲရှိ သတ်မှတ်ထားသော အာရုံကြောနေရာတစ်ခုကို ထိုဓားဖြင့် တိတိကျကျ ထိုးဖောက်လိုက်နိုင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၊ သူမကို မသေစေဘဲ လမ်းလျှောက်နေသော ဖုတ်ကောင်အဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

“ကျွန်မကို သတ်လိုက်စမ်း။ သတ်လိုက်စမ်း...” မင်းသမီးယွီကျိန်းက ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။

ဧကရာဇ်ယုံချန်က ရက်စက်စွာ ပြောသည်။

“မင်းကို သတ်ရမယ်။ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ရိုးရှင်းမှာလဲ။ သေချာပေါက် မင်းကို ရှင်လျက်နဲ့ သေနေသလို ဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်မှာပေါ့”

မင်းသမီးယွီကျိန်း၏ ဦးနှောက်တည်နေရာကို တိတိကျကျ ရှာတွေ့ပြီးနောက် ၊ သူက ချွန်ထက်သော ဓားဖြင့် ရက်ရက်စက်စက် ထိုးချရန် ပြင်လိုက်လေ၏။

ထိုအချိန်လေးမှာပင် လေထုထဲတွင် အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရနံ့တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အခန်းတွင်းရှိ လူတိုင်း၏ စိတ်အာရုံကို အခိုက်အတန့်မျှ ဝေဝါးယစ်မူးသွားစေလေ၏။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ၊ ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်မိမယ်တစ်ပါးကဲ့သို့ လှပသပ်ရပ်လှသော ဓားချက်တစ်ချက်က ဧကရာဇ်ယုံချန်ဆီသို့ လျှပ်စီးပမာ ပြင်းထန်စွာ ဝင်ရောက်လာလေ၏။ ရောက်လာသူမှာ အခြားသူမဟုတ် ၊ လီဝမ်ဝမ်ပင် ဖြစ်လေသည်။

“မိန်းမယုတ်... ငါ နင့်ကို စောင့်နေတာ ကြာလှပြီ”

ဧကရာဇ်ယုံချန်၏ မဟာဆရာသခင်အဆင့်ရှိ အမျိုးသမီးဆရာသခင်က အေးစက်ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ၊ ပြေးဝင်လာသော လီဝမ်ဝမ်ဆီသို့ သူမ၏ ဓားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်လေ၏။

“ချွင်”

လီဝမ်ဝမ်နှင့် ယွီမဟာဆရာသခင် အမျိုးသမီးတို့၏ ဓားနှစ်လက် ရိုက်ခတ်သွားပြီး ကြည်လင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၊ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားသော ဧကရာဇ်ယုံချန်မှာ အမြန် ဆုတ်ခွာသွားလေ၏။

လီဝမ်ဝမ်သည် မင်းသမီးယွီကျိန်း၏ လည်ပင်းကို ဆွဲကိုင်ကာ အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး ၊ ပြတင်းပေါက်မှ ခုန်ထွက်ကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က မင်းသမီးနင်းရွှဲ့ကို ကယ်တင်ရန် မြို့တော်သို့ သွားခဲ့ပြီး ၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မင်းသမီးယွီကျိန်းကို ကယ်တင်ရန် တောင်ဘက်သို့ ဆင်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဧကရာဇ်ယုံချန်က ကျန်းနန်နယ်စားမင်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည် ဆိုသည်မှာလည်း သူမ၏ ရဲတင်းသော ခန့်မှန်းချက်များနှင့် အသေအချာ အတည်ပြုချက်များ၏ ရလဒ်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့မဟုတ်လျှင် မင်းသမီးယွီကျိန်းတွင် ဧကရာဇ်ယုံချန်သူမ၏ အဖေအား သတ်ခဲ့သည်ကို သိသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

လီဝမ်ဝမ်သည် ဧကရာဇ်ယုံချန်ကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း လုပ်ဆောင်ရန် အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်မျှ မရခဲ့ချေ။ သူ၏ အနီးအနားတွင် ယွီမဟာဆရာသခင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့ပြီး ၊ လီဝမ်ဝမ် အနီးကပ် ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမက သတိပြုမိသွားမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

မင်းသမီးယွီကျိန်းကို ကယ်တင်ပြီးနောက် ၊ လီဝမ်ဝမ်က ဆဲဆိုလေ၏။ “နင့်ဦးနှောက်ထဲ ရေဝင်နေတာလား။ ခုနကလို ကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးကြီးကို ဘာလို့ သူ့ရင်ဘတ်ကို ဓားနဲ့ မထိုးလိုက်ဘဲ သင်းကွပ်လိုက်ရတာလဲ”

“တောင်းပန်ပါတယ်” မင်းသမီးယွီကျိန်းက ပြောသည်။

လီဝမ်ဝမ်က ပြော၏။ “ဒါပေမဲ့ နင်လုပ်တာလည်း မမှားပါဘူး။ အကယ်လို့ သူ့ရင်ဘတ်ကို ထိုးလိုက်ရင် နင် ကျရှုံးသွားမှာပဲ”

ထို့နောက် လီဝမ်ဝမ်သည် မင်းသမီးယွီကျိန်းကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြောက်ဘက်သို့ အမြန် ထွက်ခွာသွားလေတော့၏။

စိချွမ်းရှိ မြေအောက်နေရာ တစ်နေရာတွင် တုပိုင်သည် ပို၍နက်ရှိုင်းသော ၊ ပို၍ပို၍ နက်ရှိုင်းသော နေရာများသို့ ဆက်လက် ဆင်းသက်သွားလေ၏။

အိပ်မက်စနစ်၏ လမ်းညွှန်ချက်အရ ၊ သူသည် အပြာရောင်ကျောက်သလင်း သတ္တုကြောများကို ဆက်လက် တူးဖော်နေခဲ့သည်။

ဤရက်ပိုင်းများအတွင်း ၊ မင်းသမီးနင်းရွှဲ့ ထီးနန်းတက်ခြင်းအပြင် ၊ ဘုရင်မ မိုဟန်က အန်နမ်နိုင်ငံသို့ ဆင်းသက်ကာ ဟွေတော်ဝင်မြို့တော်ကို ဖျက်ဆီးရန် စစ်တပ်များ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ တုပိုင်သည် ကွမ်ရှီးသို့ နှစ်ကြိမ် ပြန်သွားခဲ့ပြီး ၊ ကျန်ရှိသော အချိန်များကို စိချွမ်းတွင် အပြာရောင်ကျောက်သလင်း သတ္တုကြောများ တူးဖော်ခြင်းဖြင့်သာ ကုန်ဆုံးစေခဲ့လေ၏။

လက်ရှိအချိန်တွင် ၊ မြေအောက်အနက် မီတာ ၂၅,၀၀၀ သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

မည်သည်မှ မရှိသေးပေ။ အပြာရောင်ကျောက်သလင်း မရှိဘဲ ၊ တုပိုင်က အလင်းတန်း သံဓားကို ဖန်တီးရန် မည်သည်ကို အားကိုးရမည်နည်း။ စွမ်းအင်လက်နက်များကို မည်သို့ ဖန်တီးမည်နည်း ၊ ထို့အပြင် အရှေ့ဘက် ပြည်ထောင်စုကို မည်သို့လုပ်ပြီး အနိုင်ယူရမည်နည်း။

စွမ်းအင်ယဉ်ကျေးမှုကို စတင်ရန်အတွက် တုပိုင်က မည်သည့်အရာကို အားကိုးရမည်နည်း။

“စနစ်... ဒီထဲမှာ တကယ်ပဲ အပြာရောင်ကျောက်သလင်း သတ္တုကြောတွေ ရှိလို့လား” တုပိုင်က ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။

အိပ်မက်စနစ် အတည်ပြု၏။ “ရှိသင့်ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက အပြာရောင်လျှပ်စီး မိုးပျံကျောက်တွေက ဒီဒေသကို အမြောက်အမြား ကျဆင်းလာခဲ့တာပါ”

တုပိုင် မေး၏။ “ဒါဆိုရင် ဒီအပြာရောင် မိုးပျံကျောက်တွေက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီလား”

အိပ်မက်စနစ်က ပြန်ဖြေသည်။ “အကယ်လို့ ဒီဒေသမှာ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအင် ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တယ်ဆိုရင်ပေါ့... ဒါပေမဲ့ ဒီဖြစ်နိုင်ခြေက... အနည်းငယ်ပဲ ရှိနိုင်ပါတယ်”

​ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၇၅၃ + ၇၅၄ ပြီး။

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

All Chapters