ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်နှင့် ရင်ဆိုင်ခြင်း

၄၂၆) လက်ညှိုးတစ်ချက်ဖြင့် အင်မော်တယ်အရှင်ကို သုတ်သင်ခြင်း

ထန်ထျန်း၏ ရင်ထဲ၌ အမြဲတမ်း ဖုံးကွယ်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက် နှစ်ခု ရှိပေသည်။

တစ်ခုမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စနစ်နှစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ဤလောကသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သူ၏ အသက်ဆက်ရှင်ရန် အကြီးမားဆုံးသော ဝှက် ဖဲပင် ဖြစ်၏။

နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ဖြစ်ပြီး သူသည် ဤကမ္ဘာမှ လူသားတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

သူက အခြား ကမ္ဘာမှ ကူးပြောင်းလာသူ ဖြစ်၏။

ဤလျှို့ဝှက်ချက် နှစ်ခုမှာ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက သဲလွန်စ ရှာမတွေ့နိုင်ပါက သူ၏ ရင်ထဲမှာတင် မြေမြှုပ်ပစ်လိုက်မည့် အရာများပင်။

သို့သော် သူ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်က ဤအကြောင်းအရာကို ရိပ်မိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ လက်ထဲမှ အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းကြေးမုံက သူ့ အနန္တတာအိုနိယာမ နယ်မြေကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြိုခွဲလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ၎င်းမှာ အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ် လက်နက်များထက် များစွာ သာလွန်သော ကောင်းကင်ဖီဆန် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ထန်ထျန်း နားလည်လိုက်သည်။

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင် ပြောစကား အရ ၎င်းကို တာအိုလက်နက် ဟု ခေါ်ဆိုသည်လား

"မင်း ဘာပြောနေတာလဲ ငါ မသိဘူး။"

ထန်ထျန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်က ပြုံးလျက်... "မင်း ကိုယ့်ဘဝဇာတ်ကြောင်းကို မသိတာလား"

"ဟားဟား... အဲဒီ မြင်ကွင်းကို စစချင်း မြင်လိုက်ရတုန်းက ငါလည်း တကယ်ကို ထိတ်လန့်သွားခဲ့တာ။"

"အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ကြေးမုံ ဟာ ဒီလောကထဲက ဘယ်သက်ရှိရဲ့ အတိတ်နဲ့ ပစ္စုပ္ပန်ကိုမဆို ထိုးဖောက် မြင်နိုင်ပေမဲ့ မင်းကို ကြည့်တဲ့အခါမှာတော့ ဝေဝါးမှုတွေပဲ မြင်ရတယ်။"

"အကယ်၍ မင်းဟာ ဒီကမ္ဘာအပြင်ဘက်က သက်ရှိ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် တစ်စုံတစ်ဦးသော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက မင်းရဲ့ ကမ္မ တွေကို အတင်းအဓမ္မ ဖျောက်ပစ်လိုက်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်။"

"အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာတော့ မင်းဆီမှာ ဘာလို့ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေ ခဏခဏ ပေါ်နေရလဲဆိုတာ ငါ နားလည်သွားခဲ့တယ်။"

" ကမ္မ တွေ ဖြတ်တောက်ခံထားရတဲ့ လူတစ်ယောက်အတွက် ဘာပဲဖြစ်လာလာ မထူးဆန်းတော့ဘူးလေ"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ထန်ထျန်းမှာ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။

အမှန်တော့ သူက ခန့်မှန်းရုံသာ ခန့်မှန်းနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ဤအချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ကြေးမုံ၏ စွမ်းရည်မှာမူ အမှန်တကယ်ပင် အံ့မခန်းလှပေ၏။

"ဒါဆိုရင် မင်း ဘာလို့ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရဲသေးတာလဲ"

"မကောင်းတဲ့ အကျိုးဆက်တွေ ဖြစ်လာမှာကို မကြောက်ဘူးလား"

ထန်ထျန်းက အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်က ရယ်မောလျက်... "အစပိုင်းမှာတော့ ငါလည်း အဲဒီလို စိုးရိမ်ခဲ့တာ အမှန်ပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ ဒီအခြေအနေကို ငါ အထက်လူကြီးတွေဆီ တင်ပြလိုက်တဲ့အခါ သူတို့ဆီက မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အဖြေတစ်ခု ရခဲ့တယ်။"

" ကမ္မ ကင်းမဲ့သူက ကမ္ဘာကြီးရဲ့ စွန့်ပစ်ခြင်းကို ခံရသူပဲ။"

"အဲဒီလူကို သတ်လိုက်ရင် ကမ္ဘာကြီးရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုကို ရရှိပြီး လွတ်မြောက်ခြင်း အဆင့် ကို ရောက်နိုင်တယ်တဲ့"

ထန်ထျန်း ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွား၏။

ဒါက ဘယ်လို အယူအဆမျိုးလဲ

ကမ္မ မရှိတဲ့သူက ကမ္ဘာကြီးရဲ့ စွန့်ပစ်ခံရသူ ဖြစ်ပြီး သူ့ကို သတ်လိုက်ရင် ကမ္ဘာကြီးရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိကာ လွတ်မြောက်ခြင်း အဆင့်ကို ရောက်နိုင်မည်လား

သူကတော့ ထိုအရာ ကို နားမလည်နိုင်ပေ။

"ဒါဆိုရင် မင်းက လွတ်မြောက်ခြင်း အဆင့်ကို ရောက်ဖို့အတွက် ငါ့ကို လာသတ်တာပေါ့။"

"ထျန်းယန်ရှန်း အတွက် တကယ် မဟုတ်ဘူးပေါ့၊ ဟုတ်လား"

ထန်ထျန်းက ပြော လိုက်သည်။

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်က ချက်ချင်း ပြုံး လိုက်၏။

"မင်းလည်း ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက် ကလေးဆန်တဲ့ မေးခွန်းကို မေးတာလဲ။"

"ယန်အာက ငါ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသားပဲ၊ မင်းက သူ့ကို သတ်လိုက်တော့ ငါက သူ့အတွက် ကလဲ့စားချေရမှာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း တာအိုနှလုံးသား က ပျက်စီးပြီး အတွင်းနတ်ဆိုး တွေ ဝင်လာလိမ့်မယ်။"

"လွတ်မြောက်ခြင်း အဆင့်ကိုလည်း ငါက မစွန့်လွှတ်နိုင်ဘူး။"

"ဒါကြောင့် ဘယ်အကြောင်းပြချက်နဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ မင်းကို သတ်ရမှာပဲ"

ထန်ထျန်းက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ကို တကယ် သတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်က ခေါင်းခါလျက် "မင်းက အထင်ကြီးလွန်းတယ် ထန်ထျန်း။"

"မင်း ထျန်းဖူနန်းတော်ကနေ ထွက်မလာခဲ့ရင်တော့ ငါ မင်းကို ဘာမှလုပ်လို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီမှာ တားမြစ်ထားတဲ့ ရုပ်တုကြီး ရှိနေလို့ တာအိုလက်နက်ရဲ့ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ မထုတ်နိုင်လို့ပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ မင်းက ထွက်လာခဲ့တယ်၊ မင်းက ငါ့လက်ထဲကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မယ် ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကို နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

"မင်းရဲ့ ဝှက် ဖဲတွေကို ငါ မသိဘူးလို့ ထင်နေလား"

"ဒီနိယာမနယ်မြေအပြင် မင်းဆီမှာ နောက်ထပ် သူငယ်ချင်းလေး တစ်ယောက် ရှိသေးတယ် မဟုတ်လား၊ သူ့ကိုပါ တစ်ခါတည်း ခေါ်ထုတ်လိုက်လေ"

ထန်ထျန်းမှာ နောက်တစ်ကြိမ် မှင်တက်သွားကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။

သူ ပြောနေတာက ကြောင်လေး ကိုလား

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်က မကြာမီပင် အဖြေပေးလိုက်သည်။ "ယန်အာကို မင်းသတ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စမှာ ငါ အံ့သြဆုံးက ဘာလို့ အသက်ကယ် အဆောင် ပါ ပျောက်ကွယ်သွားရတာလဲ ဆိုတာပဲ။"

"အင်မော်တယ်ဘုရင် မဖြစ်ခင်အထိတော့ အဲဒီ အဆောင်ကို ဘယ်သူမှ လုံးဝ ခြေရာလက်ရာ မကျန်အောင် မဖျက်ဆီးနိုင်ဘူး။"

"တာအိုအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးအချို့ကို ငါ မေးမြန်းကြည့်လိုက်တော့ ဒီလို လုပ်နိုင်တာက ကမ္ဘာဉီး ဝိညာဉ် ပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ သိရတယ်။"

"အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ ဟန်မိသားစုက ကောင်လေး ဟန်ကျင်းနန် ကနေတစ်ဆင့် မင်းဆီကို အင်မော်တယ်အရှင် လက်နက် တစ်ခု ပေးခဲ့တာ။"

"အဲဒါကို တကယ်ပဲ အလကား ပေးလိုက်တယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား"

ထန်ထျန်း၏ ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်သွား၏။

ဤလူစုမှာ တကယ်ကို နက်နဲလွန်းလှပေသည်။

ထိုစဉ်က ဟန်ကျင်းနန်က အင်မော်တယ်အရှင် လက်နက်ကို အသုံးပြုခြင်းမှာ ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်၏ နောက်ကွယ်မှ ညွှန်ကြားမှု ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဘယ်သာမန်လူကမှ ထိုသို့ တွေးမိမည် မဟုတ်ပေ

ထို့ကြောင့် ထိုစဉ်က သူသည် ကြောင်လေးကို ခေါ်ထုတ်ကာ ထိုလက်နက်ကို အစာ အဖြစ် ကျွေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ဤသို့ ပြုလုပ်ခြင်းက ကြောင်လေး၏ တည်ရှိမှုကို ဖော်ပြလိုက်ခြင်းပင်။

တကယ့်ကို... ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတဲ့ အဘိုးကြီးပဲ

"စကားမစပ်... ငါ သူ့ကို ကျေးဇူးတင်ရဦးမယ်။"

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်က ဆက်ပြော၏။ "မင်းအနားက ကမ္ဘာဉီး ဝိညာဉ်က သာမန်အရာ မဟုတ်ဘူးပဲ၊ ငါ အထက်ကို တင်ပြလိုက်တဲ့အခါ သူတို့တွေ ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားသွားကြတယ်။"

"သူ့ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ကြေးမုံကို ငါ တောင်းခံလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဒီကြေးမုံသာ မရှိရင် ငါ မင်းရဲ့ နိယာမနယ်မြေထဲမှာ တကယ်ပဲ အခက်တွေ့နိုင်တယ်။"

"မင်းကို သတ်ပြီးရင်တော့ သူ့ကို ငါ အထက်ကို လုံလုံခြုံခြုံ ပို့ပေးလိုက်ပါ့မယ်"

ထန်ထျန်း၏ စိတ်အခြေအနေမှာ တဖြည်းဖြည်း လေးလံလာခဲ့သည်။

အကယ်၍ ယနေ့သာ ဤကိစ္စကို မသိရပါက ကြောင်လေးမှာ အထက်လောကမှ တစ်စုံတစ်ဦး၏ အကြည့်အောက်သို့ ရောက်နေသည်ကို သူ သိလိုက်ရမည် မဟုတ်ပေ။

နိယာမအချို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်လာပြီးနောက် သူက အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ပေါ့ဆ၍ မရသေးပေ။

"သူတို့က... ဘယ်သူတွေလဲ"

ထန်ထျန်းက ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သော်လည်း ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်က ပြန်ဖြေရန် ဆန္ဒမရှိတော့ဘဲ ခေါင်းခါလျက် "မင်း သိဖို့ မလိုပါဘူး။"

"အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေဆိုတာ မင်းနဲ့ ထိုက်တန်တဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူး။"

"ဒါ့အပြင် မင်းအတွက် ဘာအခွင့်အရေးမှလည်း မရှိတော့ဘူး"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူက အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ကြေးမုံကို မြှောက်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တာအိုလှိုင်းများမှာ ကြေးမုံပေါ်မှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုဖိအားအောက်တွင် ထန်ထျန်း၏ အနန္တတာအိုနိယာမ နယ်မြေမှာ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့၏။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ထန်ထျန်းက အသာအယာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း... မင်း လမ်း မင်း သွား ဖို့ ပြင်ပေတော့။"

သူက အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်၏။

အမှန်တကယ်တော့ သူက အစမှအဆုံးအထိ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်ကမူ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "အခုထိ မင်းက စကားနာ ထိုးနေတုန်းပဲလား"

ထန်ထျန်းက ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ သူ၏ ညာဘက်လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်လိုက်၏။

"ငါ့ကို အထင်ကြီးလွန်းတယ်လို့ ပြောပြီး မင်း ကိုယ်တိုင်ကရော အဲဒီလို မဟုတ်ဘူးလား"

"ငါ့ရဲ့ ဝှက် ဖဲက ကမ္ဘာဉီး ဝိညာဉ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ"

"နှုတ်ဆက်ပါတယ်... ထျန်းယွမ်။"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူက လက်ညှိုးကို ရုတ်တရက် ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး အကာအကွယ်ကို အလျင်အမြန် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် ဘာမျှ ဖြစ်မလာသယောင်ပင်။

မဟုတ်ဘူး တစ်ခုခု မှားနေပြီ

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်က သူ့ ဆံပင်တစ်ပင်ကို ဆွဲနုတ်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများပင် ပြူးထွက်သွားရသည်။

မူလက နက်မှောင်နေသော ဆံပင်အရောင်မှာ သတိမထားမိခင်မှာပင် စိမ်းစိုသော အရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏

"အဟမ်း... တောင်းပန်ပါတယ်၊ လက်ညှိုး မှားသွားလို့။"

ထန်ထျန်းက ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ခလယ်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

သူ တမင် လုပ်ခြင်း မဟုတ်သည်မှာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ လက်ညှိုးကို တည့်တည့်ဆန့်ကာ ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်သို့ ချိန်ရွယ်လိုက်၏။

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်မှာ ထန်ထျန်းက သူ့ကို လာနောက်နေသည်ဟု ထင်ကာ ဒေါသထွက်သွားပြီး လက်ထဲမှ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ကြေးမုံကို အသုံးပြုကာ ထန်ထျန်းကို အပြတ်ရှင်းရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အဆုံးစွန်ထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားတစ်ခုမှာ သူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရုတ်တရက် တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အမွှေးအမျှင်များ ထောင်ထလာပြီး သေခြင်း ၏ အငွေ့အသက်ကို ရင်ထဲ၌ ခံစားလိုက်ရ၏။

"မလုပ်နဲ့"

"ဘုန်း"

စစ်မှန်သော ကောင်းကင် တာအိုနိယာမ၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် သူက မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လက်ညှိုးမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားနိယာမကြောင့် အငွေ့ပျံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီး အစိမ်းရောင် အမွှေးတစ်ပင်ပင် မကျန်တော့ပေ။

အရောင်အဝါများ ကွယ်ပျောက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသော အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းကြေးမုံသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

လက်ညှိုးတစ်ချက်တည်းဖြင့် အင်မော်တယ်အရှင်ကို ချက်ခြင်း သုတ်သင်လိုက်ပြီ ဖြစ်၏