စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှု

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင် လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပြင်လောကနှင့် ခွဲခြားထားသော အကာအကွယ်မှာလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထန်ထျန်းက သူ၏လက်ညှိုးမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားနိယာမ၏ ပြင်းအားကို ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်အပေါ်၌သာ အာရုံစိုက် ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်ပန်းမန် တစ်ခုမျှ ထိခိုက်ပျက်စီးခြင်း မရှိပေ။

အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသောအခါ ဘာမျှ ဖြစ်မလာခဲ့သယောင်ပင်။

မြေပြင်ပေါ်၌ ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေသော အဖြူရောင် အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ကြေးမုံသာ ကျန်ရစ်တော့၏။

ထန်ထျန်းက ရှေ့သို့လှမ်းကာ ကြေးမုံ၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

သူက ၎င်းကို ပေါ့ဆစွာ ကောက်မယူဘဲ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ရှောင်ကျိ ကို နှိုးကာ စကန်ဖတ် ခိုင်းလိုက်၏။

ဤအဖြစ်အပျက် ပြီးနောက်တွင် ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံး မှ ဆင်းသက်လာသော ထိုကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သည့် တာအိုလက်နက်များအပေါ် သူက အမြဲတမ်း သတိရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် ရှောင်ကျိက အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ကြေးမုံ၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာတော့၏။

သို့သော် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု ပြီးဆုံးခါနီးမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ရာ တစ်ခု ကြေးမုံပေါ်မှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထိုစွမ်းအားမှာ ယခင် ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်ထက်ပင် များစွာ သာလွန်နေသေးသည်။

ထန်ထျန်းက ချက်ချင်းပင် အနန္တတာအိုနိယာမ နယ်မြေကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သော်လည်း ထိုပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကြောင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ရပြီးမှ တည်ငြိမ် စွာ ပြန် ရပ်နိုင်ခဲ့၏။

ထို့နောက် အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ကြေးမုံပေါ်မှ ဝေဝါးသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်လာကာ လေထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျံတက်သွားသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ကြေးမုံ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အမည်မသိသော စိတ်အာရုံ တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။

၎င်းမှာ အေးစက်လှသော မျက်လုံးတစ်စုံပင် ဖြစ်သည်။

ထိုမျက်လုံးများက သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ထန်ထျန်းကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေ၏။

သူတို့နှစ်ဦးကြား အကွာအဝေးမှာ မီတာအနည်းငယ်သာ ရှိသယောင် ထင်ရသော်လည်း ထန်ထျန်းမှာမူ သူတို့နှစ်ဦးကြား၌ အတိုင်းအဆမရှိသော အကွာအဝေးတစ်ခု ခြားနားနေပြီး မတူညီသော ကမ္ဘာနှစ်ခုတွင် တည်ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ကြေးမုံမှာ ဆက်လက် မြင့်တက်နေဆဲဖြစ်ပြီး ထိုစိတ်အာရုံမှာ မည်သည့် သတင်းစကားမျှ ထုတ်ပြန်ခြင်း မရှိဘဲ ထန်ထျန်းကိုသာ စိုက်ကြည့်နေ၏။

ခဏအကြာတွင် ကြေးမုံမှာ ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

၎င်း၏ အငွေ့အသက်များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ ထန်ထျန်းက သူ၏ အနန္တတာအိုနိယာမ နယ်မြေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။

"သူက... ဘယ်သူလဲ"

ထန်ထျန်းမှာ မသိနိုင်ပေ။

သို့သော် သေချာသည်မှာ တစ်ဖက်လူက ဤကမ္ဘာမှ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုစိတ်အာရုံဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဖိအားမှာ ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ထက်ပင် များစွာ သာလွန်နေပြီး နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အဆင့်ချင်း လုံးဝ မတူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ကြည့်လိုက်သော ထိုအေးစက်သည့် အကြည့်မှာလည်း မည်သည့် ဖုံးကွယ်မှုမျှ မရှိပေ။

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ထန်ထျန်းက အဆောင် အောက်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ယနေ့ အဖြစ်အပျက်မှာ သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေခဲ့၏။

၎င်းမှာ ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်၏ ကလဲ့စားချေမှု သက်သက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်က တာအိုလက်နက် တစ်ခုကို အသုံးပြုကာ သူ၏ ရင်ထဲမှ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ကို အလွယ်တကူပင် ရိပ်မိသွားခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူမှာ ခန့်မှန်းရုံသာ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ ထန်ထျန်းအတွက် အလေးအနက် ထားရမည့် ကိစ္စ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

ထို့နောက်တွင် သူက ကြောင်လေး၏ တည်ရှိမှုကိုလည်း သိရှိသွားခဲ့ရပြီး ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံး မှ အချို့သော ဖြစ်တည်မှုများနှင့် ပတ်သက်မှု ရှိနေသည်ကိုလည်း သိလိုက်ရသည်။

ကြောင်လေး၏ နောက်ခံမှာလည်း အမြဲတမ်း ပဟေဠိတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း သေချာသည်မှာ ၎င်း၌ တာဝန်တစ်ခု ပါရှိနေပြီး အခြားသော ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များက ၎င်းကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပစ္စည်း တစ်ခုအဖြစ် အသုံးချရန် အမြဲတမ်း ချောင်းမြောင်းနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ခုနက ပေါ်လာသော စိတ်အာရုံမှာ ထိုချောင်းမြောင်းနေသူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထန်ထျန်း ခန့်မှန်းလိုက်၏။

ထိုသို့ဆိုလျှင် တစ်ဖက်လူက ကြောင်လေး၏ တည်ရှိမှုကို သိရှိသွားပြီး သူ့ကဲ့သို့ "ကမ္မ ကင်းမဲ့သူ" ကိုလည်း တွေ့ရှိသွားပြီ ဖြစ်ရာ အလွယ်တကူ လက်လွှတ်မည်လား

အဖြေမှာ သေချာပေါက် မဟုတ်ပေ။

ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး၏ အကြည့်အောက်သို့ ရောက်သွားပြီ ဖြစ်ရာ ထန်ထျန်း ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံး သို့ တက်လှမ်းသည့် အချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ခု လုပ်လာမည်မှာ သေချာသည်။

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အတွေ့အကြုံများစွာက ထန်ထျန်းကို သင်ကြားပေးထားသည်မှာ ဤလောကမှ လူများက သင့်ကို အချိန်ပေးပြီး စောင့်ကြည့်နေမည် မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ ပန်းတိုင်ကို သေချာသွားသည်နှင့် အင်အားအပြည့်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လာလိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်းပင်။

ထို့ကြောင့် ထန်ထျန်းက ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံး သို့ မတက်လှမ်းမီ သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်နိုင်ရန် လုံလောက်သော နည်းလမ်းများ ရှိထားရမည် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံး သို့ မသွားဘဲ နေရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။

တစ်ဖက်လူက ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်ကို သုံး၍ သူ့ကို ရင်ဆိုင်နိုင်လျှင် အခြားသော ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင် ပေါင်းများစွာကိုလည်း ရှာနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထိုကဲ့သို့သော အဆင့်ရှိသည့် လူမျိုး၏ အငြိုးထားခြင်းကို ခံရပါက အောက်လောက၌ ပုန်းအောင်းနေလျှင်ပင် မည်သည့်အခါမျှ အေးချမ်းရမည် မဟုတ်ပေ။

ထန်ထျန်း၏ ရင်ထဲ၌ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ထူးဆန်းသော ဥ အတွင်းရှိ နေရာလွတ် ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ဤအတောအတွင်း ထျန်းရှထုန်အသင်း ၏ တိုးတက်မှုများကြောင့် ထန်ထျန်းက များပြားလှသော သုံးစွဲမှုအမှတ် များကို ရရှိထားခဲ့သည်။

ထိုအမှတ်များ၏ အတော်များများကို ကမ္ဘာ့မူလ များအဖြစ် လဲလှယ်ကာ ကြောင်လေးကို ပေးထားခဲ့၏။

ဤအချိန်တွင် ကြောင်လေးမှာ နေရာလွတ် အတွင်းရှိ မူလကမ္ဘာဦး ကုန်းမြေကြီးကို ပြုပြင်မွမ်းမံလျက် မမောမပန်း ပျော်ရွှင်နေဆဲပင်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထန်ထျန်းသည် ၎င်းအတွက် သတင်းဆိုးတစ်ခု ယူဆောင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"လူအိုကြီး ထန်"

ထန်ထျန်းကို မြင်သည်နှင့် ကြောင်လေးမှာ ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ပုခုံးပေါ်သို့ ခုန်တက်လာခဲ့သည်။

"လာလာ... ငါ့ရဲ့ လက်ရာလေးကို ကြည့်စမ်းပါဦး၊ ဘယ်လိုလဲ"

ထို့နောက် ၎င်းက ခြေဖဝါးအောက်မှ မြေပြင်ကို ညွှန်ပြလိုက်၏။

ကြောင်လေး၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့် မူလက သက်မဲ့ဖြစ်နေသော ကမ္ဘာဦးကုန်းမြေမှာ ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ပြီ။

သက်ရှိများ၏ အငွေ့အသက် မရှိသေးသော်လည်း အလုံးစုံသော ဖွဲ့စည်းပုံ မှာမူ ပုံပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှေးဦးစွာ မျက်စိထဲသို့ ဝင်လာသည်မှာ ကမ္ဘာကြီး၏ တိုင်လုံးကြီးသဖွယ် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ထားသော ကြီးမားလှသည့် တောင်တန်းကြီးပင်။

ကမ္ဘာ့တိုင်လုံးကြီး၏ အရပ်ရှစ်မျက်နှာတွင် ကြီးမားသော ရေတံခွန်ကြီး လေးခုမှာ ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာကာ အောက်ခြေရှိ ကောင်းကင်ဘုံအတွင်းသို့ စီးဝင်နေကြသည်။

ထို့နောက် တောင်ခြေတွင် မြစ်ကြီးများအဖြစ် စုစည်းကာ ကုန်းမြေ၏ အရပ်ရပ်သို့ စီးဆင်းသွားကြ၏။

မြစ်များမှာ တောင်တန်းများ၊ လွင်ပြင်များ၊ အိုင်များ၊ တောအုပ်များကို ဖြတ်သန်းကာ နောက်ဆုံးတွင် ကြီးမားသော သမုဒ္ဒရာကြီးအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားကြသည်။

အကယ်၍ သက်ရှိများသာ ပေါ်ပေါက်လာပါက ဤနေရာမှာ စစ်မှန်သော ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်လာပေတော့မည်။

"သိပ်ကောင်းတာပဲ။"

ထန်ထျန်းက ချီးကျူးလိုက်၏။ "အပြင်လောကနဲ့တောင် မခြားတော့ဘူး။"

"တကယ်ကို တော်တာပဲ။"

ကြောင်လေးက ပြုံးစိစိဖြင့် "ဒါပေါ့... ငါက ဘယ်သူလဲ။"

"လျူလီ ကမ္ဘာ ထဲက မြေမျက်နှာသွင်ပြင်တွေကို ငါပဲ ဖန်တီးခဲ့တာလေ၊ အရမ်း ကျွမ်းကျင်တာပေါ့။"

"မင်းသာ နိယာမတွေကို ဒီထဲကို ထည့်ပေးနိုင်ရင် ဒီနေရာက ချက်ချင်းပဲ စစ်မှန်တဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေး တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ကြောင်လေးမှာ တကယ်ပင် အရည်အချင်း ရှိလှပေသည်။ အကယ်၍ သူသာ သူ့ဘာသာ လုပ်ရမည်ဆိုလျှင် မည်သည့်နေရာမှ စရမည်ကိုပင် သိမည် မဟုတ်ပေ။

ခေတ္တမျှ ကြည့်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ၎င်းကို မေးမြန်းလိုက်သည်။ "အရင်က မင်းပြောတာ ငါကြားဖူးတယ်၊ တာအိုအဆင့် နဲ့ အထက် ပုဂ္ဂိုလ်တွေက သူတို့ကိုယ်ပိုင် ကမ္ဘာငယ်လေး တစ်ခုစီ ဖန်တီးလေ့ရှိကြတယ်ဆို။"

"ဘာလို့လဲ"

"အဲဒါက ကိုယ့်ရဲ့ အင်အားကို တိုးတက်စေလို့လား"

ကြောင်လေးက "အင်း" ဟု ဖြေလိုက်၏။ "ဒါပေါ့... မဟုတ်ရင် သူတို့က အားယားနေလို့ လုပ်ကြမှာလား။"

"တာအိုအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တွေအတွက်တော့ ကမ္ဘာငယ်လေးဆိုတာ သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ဒန်တျန် လိုပဲ၊ ကမ္ဘာက ပိုပြီး ပြည့်စုံလေလေ၊ ထုတ်ဖော်နိုင်တဲ့ အင်အားက ပိုပြီး ကြီးမားလေလေပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ မင်းက တာအိုအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာမှသာ ကမ္ဘာငယ်လေးရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အကျိုးကျေးဇူးကို ခံစားရမှာ။"

"တာအိုအဆင့် မတိုင်ခင်မှာတော့ မင်းအတွက် ကြီးမားတဲ့ သိုလှောင် နေရာလွတ် တစ်ခု ရှိနေသလိုမျိုးပဲ"

ထန်ထျန်းမှာ အော်... ဒီလိုကိုး ဟု တွေးမိသွားသည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး သူက ထပ်မေးလိုက်၏။ "တာအိုအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ရင် ရပြီလား"

"အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်အဆင့်ကို အခုမှ စပြီး ရောက်တာဆိုရင်တောင် အတူတူပဲလား"

ကြောင်လေးက မျက်တောင်ခတ်လျက် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။ "ယေဘုယျအားဖြင့်တော့ ပိုပြီး သန်မာတဲ့ တာအိုအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တွေမှသာ ကိုယ်ပိုင် ကမ္ဘာငယ်လေးကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်တာ။"

"အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ဖြစ်ခါစ လူတစ်ယောက်က ဒါကို ထိန်းချုပ်နိုင်တာမျိုး ငါ မတွေ့ဖူးသေးဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ ဒီအရာမှာ ဘာကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိလဲဆိုတာကိုလည်း ဘယ်သူမှ မပြောဖူးဘူး။"

"ဒါကြောင့် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိကောင်း ရှိနိုင်လိမ့်မယ်"

ထန်ထျန်းမှာ ဆွံ့အသွားရ၏။ ဤအဖြေမှာ တကယ့်ကို မရေမရာနိုင်လှပေ။

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ထန်ထျန်းက စကားစလိုက်သည်။ "ကြောင်လေး... အမှန်တော့ မင်းက မင်းရဲ့ အတိတ်ဘဝ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြန်ရနေပြီ မဟုတ်လား"

"ငါ သိချင်တာက အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် အထက်က တာအိုအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တွေအကြောင်း မင်း ငါ့ကို ပြောပြပေးစေချင်တယ်။"

"အသေးစိတ်နိုင်သမျှ အသေးစိတ် ပြောပြပေးပါ"

ကြောင်လေး ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးမှ မျက်လုံးကို ကစားလျက် ဆက်လက် လိမ်ညာရန် ကြံစည်နေပုံရသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထန်ထျန်း၌ ၎င်းနှင့် ဆော့ကစားနေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။

"မင်းကို တစ်စုံတစ်ယောက်က စောင့်ကြည့်နေပြီ၊ ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံး က လူတွေပဲ"

ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်၏။

"ဘာ"

ကြောင်လေးမှာ မျက်လုံးပြူးသွားပြီး ချက်ချင်းပင် မှင်တက်သွားတော့သည်။