ပန်းတိုင် - အရူးအမူး ငွေသုံးခြင်း
Vol. 40 Ch. 429
ကြောင်လေး၏ ပြောပြချက်များမှတစ်ဆင့် ထန်ထျန်းက တာအိုအဆင့်၏ အထက်ရှိ အခြေအနေများကို အသေးစိတ် နားလည်သွားခဲ့သည်။
ရှင်းရှင်းပြောရလျှင် ၎င်းတို့မှာ ကမ္ဘာ့နိယာမများကို ကစားနေကြသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် လူစုပင် ဖြစ်၏။
မည်သူက ပို၍များများ၊ ပို၍ကောင်းကောင်းနှင့် ပို၍နက်နက်နဲနဲ ကစားနိုင်သလဲဆိုသည့် အပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေသည်။
အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် ထန်ထျန်းက အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စနစ် ရှိနေသရွေ့ သူက ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးသို့ မတက်လှမ်းမီ ကောင်းကင် နိယာမ အမြောက်အမြားကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။
ထျန်းရှထုန်အသင်း၏ ဤအတောအတွင်း အရူးအမူး တိုးတက်လာမှုများကြောင့် သူက သုံးစွဲမှုအမှတ် ဘီလီယံ ရာ ချီ၍ စုဆောင်းမိထားပြီး ဖြစ်ရာ ကမ္ဘာ့နိယာမများ မဆိုထားနှင့် ဟင်းလင်းပြင် နိယာမ အချို့ကိုပင် ဖန်တီးနိုင်ပေသည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် သူက အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် အဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဝူကျိတာအို အဆင့်ရှိ ကောင်းကင်ဖီဆန်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်မည်လား
ထန်ထျန်းက ဤအတွေးကို ကြောင်လေးအား ပြောပြလိုက်၏။
ကြောင်လေးက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "သီအိုရီအရတော့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုလူမျိုး တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးသေးဘူး။"
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် မဖြစ်ခင်မှာ ဘယ်သူမှ ကမ္ဘာ့နိယာမတွေကို တကယ် မထိန်းချုပ်နိုင်လို့ပဲ၊ သေးသေးလေးတောင် မရဘူး၊ အဲဒီအဆင့်ကို ထိတွေ့ဖို့တောင် မဖြစ်နိုင်တာ။"
"ပိုပြီး မြင့်မားတဲ့ ဟင်းလင်းပြင် နိယာမတွေဆိုရင် ပိုတောင် ဝေးသေးတယ်။"
"ဒါပေမဲ့ မင်းလို ထူးဆန်းတဲ့ ကောင်ကတော့ ဒါကို အလွယ်တကူ လုပ်နိုင်နေတာပဲ၊ တကယ်ကို ရှေးယခင်မှာလည်း မရှိခဲ့ဖူးသလို နောက် အနာဂတ် မှာလည်း ရှိလာမှာ မဟုတ်တဲ့သူပဲ"
ထန်ထျန်းက မျက်နှာတည်လိုက်ပြီး "စကားလုံးကို သေသေချာချာ သုံးစမ်း"
ထူးဆန်းတဲ့ကောင် ဟုတ်လား၊ ဒါကို ခေတ်အဆက်ဆက်မှာ ပေါ်ထွန်းခဲတဲ့ ပါရမီရှင်လို့ ခေါ်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ စနစ်ရဲ့ စွမ်းအားကို ငှားသုံးထားတာ ဆိုပေမဲ့လည်းပေါ့...။
"ဒါဆို ငါတို့ကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့သူက ကျိကျွင်း အဆင့်ရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်နိုင်မလား"
ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။
ကြောင်လေးက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီး ခေါင်းခါပြကာ "မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး။"
"ငါ့ကို စောင့်ကြည့်မယ့် ကျိကျွင်း အဆင့်ရှိတဲ့သူ ရှိမှာ သေချာပေမဲ့ ဒီကမ္ဘာကို အုပ်ချုပ်နေတဲ့ ကျိကျွင်းကို ကျော်ဖြတ်ပြီးတော့တော့ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်။"
"စောစောက မင်းပြောတော့ အဲဒီ တာအိုလက်နက်ကို ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်က ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးကနေ တောင်းခံခဲ့တာဆို"
"ဒါကြောင့် ပိုပြီး မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး၊ ကျိကျွင်း အဆင့်ရှိတဲ့သူက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ချင်တယ် ဆိုရင်တောင် ဒီလောက်ကြီး ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက တကယ့်ကို ပြင်းထန်တဲ့ စိန်ခေါ်မှုပဲလေ။"
ထန်ထျန်းက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏၊ ဤကိစ္စတွင် ကြောင်လေးက သူ့ထက် ပို၍ သိနားလည်ပေသည်။
"ဒါဆိုရင် သူက ဒီကမ္ဘာကို အုပ်ချုပ်နေတဲ့ နတ်ဘုရား အရှင် ဖြစ်နေနိုင်မလား"
သူက ထပ်မေးပြန်သည်။
ကြောင်လေးက ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်၏။ "လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။"
"ငါ့သခင်က ငါ့ကို အန္တရာယ်ပြုမယ့်သူရဲ့ ကမ္ဘာထဲမှာ ထားခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။"
"မင်းပြောတဲ့ နတ်ဘုရား အရှင် ဆိုတာက အဲဒီတုန်းက ငါ့သခင်နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့သူ ဖြစ်ဖို့ များတယ်။"
"သူက ငါ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို မသိတာ ဖြစ်နိုင်သလို သိခဲ့ရင်တောင် ငါ့ရဲ့ ကြီးပြင်းမှုကို လွယ်လွယ်နဲ့ ဝင် စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
"ဒါကြောင့် ငါ့အထင်တော့ ငါတို့ကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့သူက အမြင့်ဆုံး အဆင့်ဆိုရင်တောင် ကျိကျွင်း အဆင့်ကို ကျော်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
၎င်းက သူ့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို ပြောပြလိုက်၏။
ထန်ထျန်းကလည်း ထိုအချက်ကို သဘောတူပေသည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် သူက အဆင့်မြင့် ဟင်းလင်းပြင် နိယာမ အချို့ကိုသာ လဲလှယ်နိုင်ပါက အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းချိန်တွင် ဝူကျိတာအို အဆင့်သို့ တစ်ခါတည်း ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။
တစ်ဖက်လူမှာ ကျိကျွင်း အဆင့်၏ အထက်တွင် မရှိသရွေ့ သူ အမှန်တကယ် စိုးရိမ်နေရန် မလိုတော့ပေ။
ထန်ထျန်းက သူ၏ အတွေးကို ကြောင်လေးအား ပြောပြလိုက်သော်လည်း ကြောင်လေးကမူ သူ့လောက် အကောင်းမမြင်နိုင်ပေ။
"ပထမအချက်က မင်းရဲ့ အတွေးဟာ သီအိုရီအရပဲ ရှိသေးတာ၊ ဒါကို သက်သေပြနိုင်တဲ့ အရင်က သာဓက တစ်ခုမှ မရှိသေးဘူး။"
"ဒုတိယအချက်က ဝူကျိတာအို အဆင့်မှာလည်း ခွန်အား အနိမ့်အမြင့် ရှိသေးတယ်။"
"အချို့ကောင်တွေက နှစ်ပေါင်း သိန်းချီ ရှင်သန်နေခဲ့ပြီး ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ နိယာမတွေကလည်း မရေမတွက်နိုင်ဘူး၊ ကျိကျွင်း အဆင့်ရောက်ဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခုပဲ လိုတော့တာ။"
"သူတို့ရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ်တွေက ကြောက်စရာ ကောင်းလောက်အောင် နက်နဲတယ်။"
"အလွယ်တကူ ရင်ဆိုင်နိုင်မှာတော့ မဟုတ်ဘူး"
ကြောင်လေးက ပြော ၏။
သို့သော် ထန်ထျန်းမှာ ထိုစကားကြောင့် ထိတ်လန့်သွားခြင်း မရှိဘဲ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်... ကျိကျွင်း အဆင့်ကို ရောက်သွားအောင် လုပ်လိုက်ရင်ကော"
ကြောင်လေးမှာ ခဏချင်း မှင်တက်သွား၏။
"ဘာ"
"အားပါးပါး"
"ဒါကိုတောင် မင်းက တွေးရဲတာလား"
"နှစ်ပေါင်း သန်း ချီပြီး ဒီကျယ်ပြောတဲ့ လောကထဲက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သက်ရှိတွေ၊ ကျင့်ကြံသူ တွေထဲမှာ ကျိကျွင်း အဆင့်ကို ရောက်တဲ့သူ ဘယ်နှစ်ယောက် ရှိလို့လဲ"
"မင်းရဲ့ ဒီအတွေးက လက်တွေ့ မဆန်လွန်းဘူး။"
၎င်းက ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ခါယမ်းလျက် ထန်ထျန်းမှာ စိတ်ကူးယဉ်နေသည်ဟု ယူဆလိုက်၏။
ထန်ထျန်းက ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ကျိကျွင်း အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ အခွင့်အရေးက ဘာလဲ"
ကြောင်လေး ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားပြီးမှ "ဒါကိုတော့ ငါ တကယ် မသိဘူး။"
"ဒါပေမဲ့ လူအများစု လက်ခံထားတဲ့ စကားတစ်ခုကတော့ တာအိုအဆင့်ကို တက်လှမ်းတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်နဲ့ လုံးဝ ကိုက်ညီတဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေး တစ်ခု တည်ဆောက်တာနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ် ဆိုတာပဲ။"
"ဒါကြောင့် အစွမ်းထက်တဲ့ တာအိုအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တွေက ကမ္ဘာငယ်လေးကို ပိုပြီး အလေးထားကြတာ..."
ပြောရင်းပြောရင်းနှင့် ၎င်းက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
ယခု ၎င်းကိုယ်တိုင်က ထန်ထျန်းအတွက် ကမ္ဘာငယ်လေး တစ်ခု တည်ဆောက်ပေးနေသည် မဟုတ်ပါလား
ဤလုပ်ငန်းစဉ်မှာ သွားရမည့် လမ်းကြောင်း ရှည်လျားသေးသော်လည်း တစ်နေ့တွင် ပြီးဆုံးသွားမည်မှာ သေချာသည်။
ထို့ပြင် ဤကမ္ဘာငယ်လေးမှာ ထန်ထျန်း၏ ဥ ထဲမှပင် ပေါက်ဖွားလာခြင်း ဖြစ်၏။
အောင်မြင်သွားသည်နှင့် ၎င်းမှာ သူနှင့် လုံးဝ တစ်သားတည်းဖြစ်ပြီး မည်သည့် အနာအဆာမျှ ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ကြောင်လေးမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး ရှေ့ဆက်၍ မတွေးရဲတော့ပေ။
၎င်းမှာ တကယ့်ကို ရူးသွပ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။
အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ဖြစ်ခါစမှာပင် ဝူကျိတာအို အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းမှာပင် ကောင်းကင်ကို ဖီဆန်လွန်းနေပြီ ဖြစ်ရာ၊ ကျိကျွင်း အဆင့်သို့ပါ ရောက်ရှိရန် ဆိုသည်မှာ...
ကြောင်လေးက ခြေသည်းလေးများဖြင့် နားကို ပိတ်လိုက်၏။
"ငါ မသိဘူး၊ ငါ ဘာမှ မပြောခဲ့ဘူး"
"နိယာမအရတော့ ငါက အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်ခြေအပေါ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် သံသယ ရှိနေတုန်းပဲ"
"ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ဒီကမ္ဘာက လိုအပ်တာတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်၊ မင်း အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် မဖြစ်ခင်မှာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး"
၎င်းက အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့သွားပုံရသည်။
ထန်ထျန်းကမူ အသာအယာ ပြုံးလိုက်၏။
"ဘာတွေ လိုလဲ"
ထန်ထျန်း၏ ဇွဲကြောင့် ကြောင်လေးက အသေးစိတ် စာရင်းတစ်ခု ထုတ်ပေးလိုက်သည်။
ရှေးဦးစွာ ကမ္ဘာ့နိယာမများနှင့် ဟင်းလင်းပြင် နိယာမများမှာ လုံးဝ မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပြီး နိယာမ အားလုံးကို ပေါင်းလိုက်လျှင် အရေအတွက်မှာ သန်းနှင့်ချီ၍ ရှိပေသည်။
ထို့နောက် ကမ္ဘာကြီးကို လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားစေရန် ကမ္ဘာ့မူလ နှင့် စကြဝဠာ မူလ များလည်း အမြောက်အမြား လိုအပ်သေးသည်။
အားလုံးကို တွက်ချက်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ၎င်းတို့ကို သုံးစွဲမှုအမှတ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်၏။
နောက်ဆုံးတွင် ထိုအမှတ်များကို ရှန့်ထန်း တာအိုကျောက်စိမ်း အဖြစ် ပြန်လည် တွက်ချက်လိုက်သောအခါ ကိန်းဂဏန်းတစ်ခု ရရှိလာသည်။
ငါးဆယ် ထရီလီယံ
ဤကိန်းဂဏန်းက ထန်ထျန်းကို ဆွံ့အသွားစေသည်။
နဂါးကျွန်း တစ်ကျွန်းလုံး၏ ခန့်မှန်းတန်ဖိုးမှာ တစ်ရာ ဘီလီယံ သာ ရှိသည်။
ထျန်းဖူနန်းတော် ကုန်သွယ်ရေးလောက၏ နယ်မြေ အတော်များများကို စိုးမိုးထားသော ရွှမ်ယွင်မျှော်စင် ၏ ပိုင်ဆိုင်မှု အားလုံး ပေါင်းလျှင်ပင် နှစ်ထရီလီယံ မှ သုံးထရီလီယံ ခန့်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။
ငါးဆယ်ဘီလီယံ ... တကယ့်ကို ခေါင်းကိုက်စရာ ကောင်းသော ကိန်းဂဏန်းပင်။
တစ်ခုလုံးသော ထျန်းဖူနန်းတော် နှင့် ယခုရှိနေသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို ဝယ်လိုက်လျှင်ပင် လိုနေဦးမည် ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းတစ်ခုတော့ ရရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ဤမျှများပြားသော သုံးစွဲမှုအမှတ်များကိုသာ ရရှိနိုင်ပါက သူက အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းကာ ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးသို့ သွားသည့် အချိန်တွင် ဝူကျိတာအို အဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။
ထို့ပြင် ၎င်းမှာ ထိပ်တန်း အစွမ်းထက်သော ဝူကျိတာအို အဆင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
အကယ်၍ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အခွင့်အရေးနှင့် ကြုံကြိုက်ပါက သူက တစ်ဟုန်ထိုး တက်လှမ်းကာ ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း တွင် ရပ်တည်သော စစ်မှန်သော ကျိကျွင်း ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
ထိုအချိန်တွင် အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ကြေးမုံထဲ၌ ပုန်းအောင်းနေသော ထိုလူသာ ရောက်လာခဲ့ပါက ထန်ထျန်းက ၎င်းကို ကြီးမားသော လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးလိုက်မည်မှာ သေချာသည်။
ထို့ကြောင့် သူ၏ နောက်ထပ် ပန်းတိုင်မှာ ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံး၏ နေရာတစ်ခုကို ရယူရန်အပြင် နောက်ထပ် တစ်ခု တိုးလာခဲ့သည်။
၎င်းမှာ... အရူးအမူး ငွေသုံး ရန်ပင်