ပြန်ရန် ပြင်ဆင်ခြင်း

ကြောင်လေးနှင့် စကားပြောပြီး နောက် ထန်ထျန်း၏ အနည်းငယ် တင်းကျပ်နေသော စိတ်အခြေအနေမှာ အခြေခံအားဖြင့် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကိစ္စများမှာ သူ ထင်ထားသလောက် မဆိုးရွားလှပေ။

စနစ် နှစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်ရာ သူ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းချိန်တွင် အနည်းဆုံးတော့ ဝူကျိတာအို နယ်ပယ်ရှိ အစွမ်းထက်သူ တစ်ဦး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်၊ ၎င်းမှာလည်း အားနည်းသော အဆင့်မျိုး မဟုတ်မှာ သေချာသည်။

အကယ်၍ ထိုအချိန်မတိုင်မီ ထူးဆန်းသော ဥ အတွင်းရှိ နေရာလွတ် ထဲမှ ကမ္ဘာငယ်လေးကို ပြည့်စုံအောင် တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီး ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုအခွင့်အရေးနှင့် ကြုံကြိုက်ခဲ့ပါက ကျိကျွင်း နယ်ပယ်သို့ပင် တက်လှမ်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ့ကို ချောင်းမြောင်းနေသော ထိုလူကို လုံးဝ စိုးရိမ်နေရန် မလိုတော့ပေ။

ငါးဆယ် ထရီလီယံ ဆိုတာ ဘာများလဲ၊ ရှာပစ်မယ်

ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့်အထိ ပုန်းအောင်းပြီး ကျင့်ကြံနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနေသရွေ့ ထန်ထျန်းက ၎င်းကို လက်လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ၊ စိတ်ချရမှု ရှိခြင်းမှာ သူ၏ အမြဲတမ်း အခြေခံမူပင် ဖြစ်သည်။

ကြောင်လေးနှင့် အခြားသော ကိစ္စများကို ခေတ္တမျှ ထပ် ပြောပြီးနောက် အပြင်ဘက်တွင် တစ်စုံတစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ထန်ထျန်း အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် ၎င်းကို မှာကြားစရာ ရှိသည်များ မှာကြားကာ ထူးဆန်းသော ဥ အတွင်းရှိ နေရာလွတ် ထဲမှ ထွက်လာခဲ့၏။

မကြာမီမှာပင် မိုရှုနှင့် မုရွှင် တို့နှစ်ဦး အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။

ထန်ထျန်းမှာ အဆောင် အောက်၌ အေးအေးလူလူ ထိုင်ကာ ဝိုင်သောက်နေသည်ကို မြင်မှသာ မိုရှုက သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

"သခင်လေးထန်... ဘာမှ မဖြစ်ဘူး မဟုတ်လား"

မိုရှုက မေးလိုက်၏။

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် "ငါက ဘာဖြစ်ရမှာလဲ။"

"ရှီးရှီးရော ဘယ်လိုနေလဲ"

မိုရှုက "ရှီးရှီးလည်း ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက တစ်ခုခုတော့ မှားနေသလိုပဲ၊ ရှီးရှီးကို ဖမ်းသွားတဲ့ လူတွေက တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ သွေးထိုးမှုကို ခံထားရသလိုပဲ။"

"အဲဒါနဲ့ ရှင်တစ်ယောက်တည်း ဒီမှာ ကျန်ခဲ့တာကို သတိရသွားလို့၊ ရှုကျဲ အင်မော်တယ်အရှင် ကလည်း ဒီမှာ မရှိဘူးဆိုတော့ ကျွန်မ စိုးရိမ်မိတာ..."

"တော်သေးတာပေါ့၊ အဲဒီလူ ပေါ်မလာလို့။"

ထန်ထျန်းက အသာအယာ ပြုံးလိုက်၏၊ မိုရှုလည်း ရိပ်မိသွားပုံရသည်။

သို့သော် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ၊ အကယ်၍ သူ၌ လက်ညှိုး စွမ်းအားနိယာမ မရှိခဲ့ပါက ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်၏ လက်ချက်ဖြင့် ပထမဆုံး အကြိမ် သေဆုံးမှုကို ကြုံတွေ့ရပြီး ထူးဆန်းသော ဥ အတွင်းမှ ပြန်လည် မွေးဖွားလာရန် စောင့်ဆိုင်းနေရပေလိမ့်မည်။

တကယ်ပင် တိုက်ခိုက်ရေးဘက်မှာသာ အားသန်သူ ဖြစ်ရာ အကယ်၍ မိုရှောင်းရှောင်း သာဆိုလျှင် ဤမျှ ပေါ့ဆမည် မဟုတ်ပေ။

"သူ လာခဲ့ပြီးပြီ။"

ထန်ထျန်း၏ စကားကြောင့် မိုရှု၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွား၏။

သို့သော် ထန်ထျန်းက စကားကို ဆက်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့... သူ နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ ပေါ်လာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

မိုရှုမှာ ခဏမျှ မှင်တက်သွား၏။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးမှ ထန်ထျန်း၏ စကားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

အံ့အားသင့်မှုများက သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ပေါ်ထွက်လာ၏။

"ဖြေ... ရှင်းလိုက်ပြီလား"

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် ဘာမှ ထပ်စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး၊ မင်းလည်း ငါ့နားမှာ နေ့တိုင်း စောင့်နေစရာ မလိုတော့ဘူး။"

"ပြန်ဖို့ ရက်အနည်းငယ် လိုသေးတာဆိုတော့ အချိန်ရတုန်း အေးအေးဆေးဆေး အပန်းဖြေလိုက်ဦး။"

မိုရှု တိတ်ဆိတ်သွား၏။

ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် သူမက ထန်ထျန်းကို အလေးအနက် တောင်းပန်လိုက်သည်။

ထန်ထျန်းကို ကာကွယ်ရန်မှာ မိသားစုက သူမကို ပေးထားသော အမိန့်ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ပေါ့ဆမှုကြောင့် ထန်ထျန်းကို ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်နှင့် တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်စေခဲ့မိသည်။

ရလဒ်က မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ ၎င်းမှာ သူမ၏ တာဝန် ပျက်ကွက်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းက မိုရှု၏ တောင်းပန်မှုကို ကြည်ဖြူစွာ လက်ခံလိုက်ပြီး ဘာမှ မဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်၏။

သူက မိုမိသားစု၏ အမွေအနှစ် ဧကရာဇ်လက်နက်ကို အစကတည်းက အားကိုးရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ၊ မိုရှုကို ဘေးနား၌ ထားရှိခြင်းမှာ မိုမိသားစုနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ပိုမို ခိုင်မာစေရန်သာ ဖြစ်သည်။

ခေတ္တမျှ စကားပြောပြီးနောက် မိုရှုက ပြန်လည် နှုတ်ဆက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်၊ ရှီးရှီးဘက်မှ ကိစ္စများမှာ လုံးဝ မပြီးပြတ်သေးသောကြောင့် ဖြစ်၏။

မုရွှင် ကမူ ကျန်နေခဲ့ပြီး ထန်ထျန်းနှင့် လောကအကြောင်းများကို စကားစမြည် ပြောနေခဲ့သည်။ နေလအင်မော်တယ်နန်းတော် ၏ သွားရောက် လည်ပတ်သင့်သော နေရာကောင်းများ အကြောင်းကိုလည်း သူက ညွှန်းဆိုနေသေးသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ထန်ထျန်း၏ စိတ်မှာ နေလအင်မော်တယ်နန်းတော် ဆီတွင် မရှိပေ။

မုရွှင် က တက်ကြွစွာ ပြောနေစဉ်မှာပင် ထန်ထျန်းက ရုတ်တရက် မေးခွန်းတစ်ခု ထုတ်လိုက်၏။

"မုရွှန်း"

"မင်းကို မေးစရာတစ်ခု ရှိတယ်။"

မုရွှန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ "သခင်လေးထန် မေးသာ မေးပါ။"

ထန်ထျန်းက ခေတ္တရပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ လျို့ယွင်တင်း ကို ရောင်းမလား"

မုရွှင် : ...

"အာ"

.....

နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင် နှင့်အဖွဲ့က တိမ်တိုက် ထျန်းဖူနန်းတော် ကိုယ်စားပြု၍ နေလအင်မော်တယ်နန်းတော် နှင့် အကြိတ်အနယ် ဆွေးနွေးမှုများကို ဆက် လုပ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် တပည့်များကြား ဖလှယ်ပွဲတွင် ထန်ထျန်း ပြသခဲ့သော စွမ်းရည်မှာ လူတိုင်းကို အလွန် အံ့အားသင့်စေခဲ့သဖြင့် ထျန်းဖူနန်းတော် ဘက်မှ လျင်မြန်စွာ အသာစီး ရလာခဲ့ပြီး အင်မော်တယ်နန်းတော်ရှိ ကြားနေ အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ ထျန်းဖူနန်းတော် ဘက်သို့ စတင် ယိမ်းယိုင်လာကြသည်။

ထို့ပြင် ဤဒေသ၏ အပြင်ဘက်ရှိ အင်အားစုများမှာလည်း ထျန်းဖူနန်းတော် တပည့်များ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း အစွမ်းကို အံ့အားသင့်နေကြရာ သူတို့၏ သဘောထားများမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဤသို့သော အတွင်းအပြင် ပေါင်းစပ် တိုက်ခိုက်မှုများအောက်တွင် ထျန်းဖူနန်းတော်ထံ ခိုလှုံရန် တောင်းဆိုသံများမှာ ပိုမို ကျယ်လောင်လာခဲ့၏။

နောက်ဆုံးတွင် ထန်ထျန်းတို့ နေလအင်မော်တယ်နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိပြီး (၁၅) ရက်မြောက်သော နေ့၌ အင်မော်တယ်နန်းတော် အရှင်က နေလအင်မော်တယ်နန်းတော် အနေဖြင့် တိမ်တိုက် ထျန်းဖူနန်းတော် ၏ လက်အောက်တွင် ယာယီ ခိုလှုံမည် ဖြစ်ကြောင်း လူသိရှင်ကြား ကြေညာခဲ့သည်။ နှစ်ဖက် သဘောတူညီချက်များ၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကိုလည်း ထုတ်ပြန်ခဲ့၏။

ဥပမာအားဖြင့် အင်မော်တယ်နန်းတော်မှာ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့် ဆက်လက် ရှိနေမည် ဖြစ်သော်လည်း ထျန်းဖူနန်းတော်၏ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကို လိုက်နာရမည်၊ တပည့်အချင်းချင်း အကြောင်းမဲ့ အန္တရာယ်ပြုခြင်း မရှိစေရ စသည်တို့ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့က ထျန်းဖူနန်းတော်မှ ထောက်ပံ့သော အရင်းအမြစ်များစွာကိုလည်း ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ တပည့်များ အချင်းချင်း ကူးလူးသွားလာမှုကို မတားဆီးတော့ခြင်းပင်။

ဆိုလိုသည်မှာ တိမ်တိုက် ထျန်းဖူနန်းတော်သို့ သွားလိုသော တပည့်များရှိပါက ထျန်းဖူနန်းတော်၏ သတ်မှတ်ချက်အတိုင်း စစ်ဆေးမှုများကို ခံယူကာ သွားရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်မှာ မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင် တို့အဖွဲ့၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်ပင်။

လူက အမြင့်သို့ တက်လိုပြီး ရေက အနိမ့်သို့ စီးဆင်းမြဲ ဖြစ်ရာ၊ ဤတံခါးပေါက် ပွင့်သွားသည်နှင့်အမျှ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဤနေရာမှာ ထျန်းဖူနန်းတော်၏ နယ်မြေအဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပေတော့မည်။

နှစ်ဖက် သဘောတူညီမှု ရရှိပြီးနောက် အင်မော်တယ်နန်းတော် ဘက်မှ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဂုဏ်ပြုစားပွဲတစ်ခုကို ကျင်းပခဲ့သည်။

ထျန်းဖူနန်းတော်မှ လူတိုင်း ဖိတ်ကြားခြင်း ခံခဲ့ရပြီး ထန်ထျန်းက ဤဆွေးနွေးပွဲတွင် အားအကောင်းဆုံး ပံ့ပိုးပေးနိုင်ခဲ့သော တပည့်ဖြစ်ရာ အင်မော်တယ်အရှင် သုံးဦး၏ ဘေး တွင်သာ ရှိသော သီးသန့် နေရာတစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။

စားပွဲတွင် ထန်ထျန်းက နေလအင်မော်တယ်နန်းတော် အရှင်ကို ပထမဆုံး အကြိမ် တွေ့ခဲ့ရသည်။

သူက အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ခန့်ညားထည်ဝါသည့် လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့ကာ အပြုအမူ တိုင်းတွင် တည်ကြည် ခန့်ညားလှပေသည်။

သူက အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် တစ်ဦးပင်။

နန်းတော်အရှင်က ထန်ထျန်းကို အထူးတလည် ခွက် တိုက်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ အမည်ကိုလည်း ထန်ထျန်း သိလိုက်ရသည်။

ကျွင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်

သူ၏ အသက်မှာ ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ထက် နှစ်နှစ်ရာကျော်သာ ကြီးသဖြင့် အလွန် ငယ်ရွယ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

သို့သော် ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူက ပို၍ လွတ်လပ် ပေါ့ပါးကာ လောကီ အာရုံများ နည်းပါးပြီး ရှေးရိုးစဉ်လာ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် တစ်ဦး၏ ပုံစံမျိုး ရှိပေသည်။

အင်မော်တယ်နန်းတော်မှာ ထျန်းဖူနန်းတော် အောက်သို့ ရောက်သွားခြင်းကိုလည်း သူက တည်ငြိမ်စွာ လက်ခံခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် ကျွင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ၏ ဤကဲ့သို့သော စိတ်နေစိတ်ထားကြောင့်သာ ထျန်းဖူနန်းတော် က အင်မော်တယ်နန်းတော် အပေါ် ငြိမ်းချမ်းသော နည်းလမ်းဖြင့်သာ စည်းရုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက ဤနေရာမှာ ပြာအတိ ဖြစ်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီပင်။

ထိုကဲ့သို့သော သာဓကများမှာ မနည်းလှပေ။

သို့သော် အင်မော်တယ်နန်းတော်၏ မဟာအကြီးအကဲနှင့် အင်မော်တယ်နန်းတော် အပေါ် သံယောဇဉ် ကြီးမားသူ အချို့ကမူ စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေကြသည်။

အင်မော်တယ်အရှင် အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ရှိသော မဟာအကြီးအကဲမှာ ဤစားပွဲတွင် မူးအောင် သောက်နေခဲ့၏။

သူက ကျယ်လောင်စွာ သီချင်းဆိုလျက် လှပသော မီးရှူးမီးပန်းများအောက်တွင် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူ၏ စိတ်ဆန္ဒများကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်မှာ သူ၏ ခေတ်အခါဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ပင်။

လူများစွာလည်း ပါဝင် ဆင်နွှဲကြပြီး အိပ်မက်မှ မနိုးထမီ နောက်ဆုံးသော ရူးသွပ်မှုကို ခံစားနေကြသည်။

ထန်ထျန်းမှာမူ လအင်မော်တယ်ဝိုင် ကို သောက်ရင်း ရှေ့မှ မြင်ကွင်းများကို ကြည့်နေ၏။

ခေတ်တိုင်းမှာ ခေတ်အလိုက် အလှတရားများ ရှိကြပေသည်။

အင်မော်တယ်နန်းတော် မဟာအကြီးအကဲ၊ ကျွင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် နှင့် ရှင်းဟယ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် တို့တွင်လည်း သူတို့ကိုယ်ပိုင် ဇာတ်လမ်းများနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာများ ရှိခဲ့ကြသည်။

သို့ဆိုလျှင် သူ၏ ခေတ်အခါမှာရော မည်သို့ ဖြစ်လာမည်နည်း

ကောင်းကင်ယံရှိ ကြည်လင်သော လမင်းကြီးကို ကြည့်ကာ ထန်ထျန်းက လက်ကို မြှောက်၍ လအင်မော်တယ်ဝိုင် တစ်ခွက်ကို ထပ် သောက်လိုက်တော့သည်။