ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်နှင့် ရင်ဆိုင်ခြင်း

စကားသံအဆုံးမှာပင် ထန်ထျန်း၏ ရှေ့မှောက်၌ ဝေဝါးသော ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း စုစည်းလာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဝတ်ရုံနက် ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

ထိုသူကား ထန်ထျန်း၏ ရန်သူဟောင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်

"ငါ လာမယ်ဆိုတာ မင်း သိနေတာလား"

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်က ထန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ မေးလိုက်၏။

ထန်ထျန်းက သူ့ဘာသာ လအင်မော်တယ်ဝိုင် ကို တစ်ခွက် ထပ်ငှဲ့လိုက်ပြီး ပြုံးလျက်..."ရှုကျဲ့အင်မော်တယ်အရှင်က ဆွေးနွေးပွဲတွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတော့ ဂရုမစိုက်နိုင်ဘူး။"

"မိုရှုကိုလည်း မင်းက လမ်းကြောင်းလွှဲပြီး ခေါ်ထုတ်သွားပြီ။"

"ဒီလို အချိန်မျိုးမှာတောင် မင်း မတိုက်ခိုက် ဘူးဆိုရင် မင်းရဲ့ ဦးနှောက်ကို ငါ တကယ် သံသယဝင်မိတော့မှာပဲ"

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး... "မင်း အားလုံး သိနေမှတော့ ဘာလို့ မိုရှုနဲ့အတူ မလိုက်သွားတာလဲ"

"အနည်းဆုံးတော့ မင်းရဲ့ အသက်ကို ခဏလောက် ထပ်ပြီး ဆွဲဆန့်ထားနိုင်ဦးမှာပေါ့။"

ထန်ထျန်းက ပုခုံးတွန့်လိုက်ပြီး "ဘာထူးမှာလဲ"

"မင်းကို မိလ္လာပိုက်ထဲက ကြွက်တစ်ကောင်လို ငါ့နောက်ကနေ အမြဲတမ်း ချောင်းကြည့်ခိုင်းထားရမှာလား"

"အဲဒါကလည်း တကယ်ကို နေရခက်စေတယ်လေ။"

"ငါတို့ကြားက ရန်ငြိုးကို ရှင်းချင်နေမှတော့ အမြန်ဆုံးသာ ရှင်းလိုက်ကြရအောင်"

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်က လှောင်ပြုံးပြုံးလျက် "မင်းက တကယ်ကို တည်ငြိမ်နေတာပဲ။"

"ငါ့လက်ထဲကနေ မင်း လွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား"

စကားအဆုံးတွင် သူက လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်လိုက်၏။

ထိုအခါ သူတို့နှစ်ဦး၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မမြင်နိုင်သော အကာအကွယ် တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ အင်မော်တယ်အရှင်၏ ကျင့်စဉ် ဖြစ်ပြီး အပြင်လောကနှင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို လုံးဝ ခွဲခြားပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ရာ စိတ်အာရုံ များပင် လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

အကာအကွယ် ကို မဖျက်ဆီးနိုင်သရွေ့ အတွင်း၌ ဘာဖြစ်ပျက်နေသည်ကို အပြင်လူများ မည်သို့မျှ သိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်၏ လှုပ်ရှားမှုအပေါ် ထန်ထျန်းမှာ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိဘဲ အဆောင် အောက်၌ အေးဆေးစွာ ထိုင်လျက် ဝိုင်ကိုသာ ဆက်လက် သောက်နေ၏။

"ဒါနဲ့... ရှီးရှီးလေးကို ငါတို့နားမှာ ပတ်သက်အောင် မင်း တမင် စီစဉ်ထားတာလား"

ထန်ထျန်းက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ "သေခါနီးဖြစ်နေတာတောင် တခြားသူကို စိတ်ပူပေးနေသေးတာလား"

ထန်ထျန်းက မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို မသတ်နိုင်ပါဘူး။"

"အရင်က ထျန်းယန်ရှန်း လိုမျိုးပေါ့၊ သူလည်း ငါ့ကို သတ်ချင်ခဲ့တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံး ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ မင်း သိပါတယ်"

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်က မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်ပြီး "ယန်အာ ကို မင်းသတ်ခဲ့တာလို့ ဝန်ခံတာလား"

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် ပြော၏။ "ငါ့ရဲ့ သံသယကို မင်း အရင်ရှင်းပေးရင် မင်း သိချင်တဲ့ အမှန်တရားကို ငါ ပြောပြမယ်"

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင် ခေတ္တမျှ နှုတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီ မိန်းကလေးက ငါ တမင် စီစဉ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး။"

"ရှုကျဲ့က အကဲခတ် အရမ်းတော်တော့ ငါ ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ စိမ့်ဝင်ဖို့ မလွယ်ဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ နေလအင်မော်တယ်နန်းတော်က လူတွေကို သုံးပြီး သူမကို ဖမ်းခိုင်းဖို့ကတော့ အရမ်း လွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စပဲ"

ထန်ထျန်းမှာ အော်... ဒီလိုကိုး ဟု တွေးမိသွားသည်။

ဒါဆိုရင်တော့ တော်သေး၏၊ မိုရှုရဲ့ ခံစားချက်တွေ အလိမ်ခံလိုက်ရတာ မဟုတ်လို့ သူမ တကယ် ဝမ်းနည်းသွားမှာကို စိုးရိမ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမက အဲဒီ မိန်းကလေးကို တကယ် ချစ်ခင်နေသည်မှာ သိသာလှပေသည်။

"အခု မင်း အလှည့်ပဲ။"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီး "အချိန်တွေ ဒီလောက်တောင် ကြာသွားတာတောင် မင်း အမှန်တရားကို စုံစမ်းလို့ မရသေးဘူးလား"

"ဒီအချိန်တွေအတွင်းမှာ မင်း ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ"

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်၏ မျက်မှောင်မှာ ချက်ချင်းပင် တွန့်သွား၏။

"ထန်ထျန်း။"

"ငါ့ကို လှောင်ပြောင်နေတာက မင်းရဲ့ သေခြင်း ကိုပဲ ပိုမြန်လာစေလိမ့်မယ်။"

ထန်ထျန်းက လက်ကာပြလျက် "စိတ်မတိုပါနဲ့၊ နည်းနည်း သိချင်ရုံတင်ပါ။"

"မင်း မပြောချင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့။"

"အဲဒီနောက်... ငါ မင်းကို အလေးအနက် ပြောပြမယ်။"

"ထျန်းယန်ရှန်းက ငါ့လက်နဲ့ သေခဲ့တာ အမှန်ပဲ။"

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်၏ အကြည့်များမှာ မှောင်သွားပြီး ထန်ထျန်းကို စိုက်ကြည့်နေ၏။

"သူက ငါ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သွေးသားဆိုတာ မင်း သိလား"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါလျက် ပြုံးလိုက်သည်။ "မသိဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ဘာဆိုင်လို့လဲ"

"သူက ငါ့ကို လာမသတ်ရင် ငါ့လက်နဲ့ ဘာလို့ သေရမှာလဲ"

"သူ့ကို မင်း တကယ် တန်ဖိုးထားတယ်ဆိုရင် စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်ပြီး မောက်မာလှတဲ့ အကျင့်တွေကို မ ပေးသင့်ဘူး။"

"နောက်ဆုံးတော့ ကိုယ်ပြုတဲ့ကံ ကိုယ်ပဲ ပြန်ခံရတာပေါ့၊ သူတစ်ပါးကို ဒုက္ခပေးသလို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လည်း ဒုက္ခပြန်ရောက်တာပဲ"

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်က ဒေါသတကြီးဖြင့် "ပါးစပ်ပိတ်ထား"

"ငါ့သားက မင်းလိုကောင် ကဲ့ရဲ့ရမယ့် လူ မဟုတ်ဘူး"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ကြီးမားသော အော်ရာ တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထန်ထျန်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်လိုက်၏။

၎င်းမှာ အင်မော်တယ်အရှင်၏ အော်ရာ ပင်။

ထန်ထျန်းမှာ မြင့်မြတ် ရွှေအင်မော်တယ် အဆင့်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အနန္တတာအိုနိယာမကို အသုံးမပြုပါက ထိုပြင်းထန်လှသော ဖိအားကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်၏။

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်၏ မျက်နှာမှာလည်း လုံးဝ အေးစက်သွားခဲ့ပြီ။

"မင်း ဝန်ခံပြီဆိုမှတော့ သေ ဖို့ ပြင်ပေတော့။"

"နောက်ဘဝကျရင် လူတစ်ယောက်ကို မသတ်ခင်မှာ သူ့နောက်ခံက ဘာလဲဆိုတာ ကြိုပြီး စုံစမ်းဖို့ မှတ်ထား"

ပြောပြီးသည်နှင့် ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်က ချက်ချင်း စ တိုက်ခိုက် လိုက်၏။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်မှ တိုက်ရိုက် ကျဆင်းလာသည်။

ထန်ထျန်းကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူက အညှာတာမရှိဘဲ သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ ထန်ထျန်းကို ဤနေရာမှာတင် အပြတ်ရှင်းရန် ကြံရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့ ကြောက်စရာကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုအပေါ် ထန်ထျန်းမှာ လုံးဝ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။

ဆန်းကြယ်လှသော တာအိုလှိုင်း များမှာ ထန်ထျန်း၏ ခြေဖဝါးမှ ဗဟိုပြုကာ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့သည်။

ခဏချင်းမှာပင် ကြီးမားသော နယ်မြေ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ထန်ထျန်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျရောက်လာခဲ့ပြီ။

သို့သော် ထန်ထျန်းနှင့် ထိတွေ့ခါနီးမှာပင် "ဘန်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ ပြိုင်ဘက်ကင်းပုံရသော ထိုတိုက်ခိုက်မှုမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ပန်းပွင့်ဖတ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်သို့ လွင့်ပျံ့သွားခဲ့သည်။

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်မှာ မှင်တက်သွား၏၊ ခုနက ဤဟင်းလင်းပြင်အတွင်းရှိ နိယာမများမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

"မင်းကို ဒီမှာ ငါ စောင့်နေရဲတယ်ဆိုကတည်းက မင်းကို ငါ မကြောက်လို့ပေါ့။"

"ဒီအချက်ကို မင်း နားမလည်ဘူးလား"

ထန်ထျန်းက လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ပန်းပွင့်ဖတ်တစ်ခုကို ဖမ်းယူလိုက်၏။

ထို့နောက် အသာအယာ မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ပန်းပွင့်ဖတ်မှာ လှုပ်ရှားလာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လှပသော လိပ်ပြာလေးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

အနန္တတာအိုနိယာမ နယ်မြေ

ဤနယ်မြေ အတွင်းမှာတော့ ထန်ထျန်းမှာ နတ်ဘုရားပင် ဖြစ်၏။

သူ လုပ်ချင်သော အရာမှန်သမျှကို လုပ်နိုင်ပေသည်။

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်မှာလည်း ထိုလိပ်ပြာလေး အဝေးသို့ ပျံသွားသည်ကို ကြည့်ကာ မှင်တက်နေမိ၏။

"ဒါဆိုရင်... ဒါက မင်း တက်လှမ်းခြင်း အဆင့် တုန်းက ငါ့သားနဲ့ ဆန်းကြယ်အင်မော်တယ် တွေ၊ ရွှေအင်မော်တယ်တွေကို သတ်ခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းလား"

သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။ "ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်တယ်ဆိုရင်တော့ သူတို့တွေ ခုခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီတုန်းကတော့ ဒီလောက်အထိ မသန်မာသေးပါဘူး။"

"သူတို့ကို သတ်ဖို့ ငါ့ရဲ့ အင်အားနဲ့ နည်းလမ်းတွေ တော်တော်များများ သုံးခဲ့ရတာ"

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင် ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးမှ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့သြမှုများ ရှိနေသော်လည်း ထိတ်လန့်မှု မရှိပေ။

သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် ထန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးလိုက်၏။

"သေမျိုးနယ်ပယ် နဲ့ ရွှေအင်မော်တယ်ကို သတ်နိုင်တယ်။"

"မြင့်မြတ် ရွှေအင်မော်တယ် အဆင့်နဲ့ အင်မော်တယ်အရှင်ကို ဖိနှိပ်နိုင်တယ်။"

"ထန်ထျန်း... မင်းက တကယ်ကို ထူးခြားလွန်းလှတယ်။"

"ဒါကြောင့်လည်း မင်းမှာ အတိတ်နဲ့ ပစ္စုပ္ပန် ဆိုတာ မရှိသလို ဒီလောကထဲမှာ မရှိနေသလို ဖြစ်နေတာကိုး"

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်က ပြော လိုက်သည်။

ထန်ထျန်း၏ မျက်မှောင်များ ချက်ချင်း တွန့်သွား၏။

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်က ရယ်မောလျက်... "မင်း ခုနက ငါ့ကို မေးတယ် မဟုတ်လား၊ ဒီအချိန်တွေအတွင်း ငါ ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ ဆိုတာ"

"ရတယ်လေ၊ ငါ မင်းကို ပြောပြမယ်။"

"ယန်အာ သေဆုံးခဲ့တဲ့ အမှန်တရားကို ငါ တစ်စက္ကန့်မျှ မနားဘဲ စုံစမ်းနေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ နည်းစနစ်တွေက သိပ်ပြီး ပိရိ လွန်းတော့ ဘာသဲလွန်စမျှ ရှာမရခဲ့ဘူး။"

"ဒါကြောင့် ငါ အထက်လောက ကနေ တာအိုလက်နက် တစ်ခုကို တောင်းခံခဲ့တယ်။"

"ဒီတာအိုလက်နက်ဟာ အတိတ်ကို ပြန်ကြည့်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိတယ်၊ အဲဒီတုန်းက ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ သိနိုင်တာပေါ့။"

"ဒါပေမဲ့ ငါ မမျှော်လင့်ထားတာက... အဲဒီလက်နက်ကို သုံးပြီး ယန်အာ သေဆုံးချိန်က အဖြစ်အပျက်တွေ အားလုံးကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပေမဲ့ မင်းရဲ့ ပုံရိပ်ကိုတော့ ငါ မမြင်ခဲ့ရဘူး။"

"ဒါကြောင့် မင်းက ဒီလောကက လူ မဟုတ်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား"

ထန်ထျန်း၏ မျက်နှာမှာ မှောင်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ ရင်ထဲ၌ သိမ်းဆည်းထားသော လျှို့ဝှက်ချက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တစ်စုံတစ်ဦးက ရိပ်မိသွားခြင်း ဖြစ်၏။

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင် ပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းကြေးမုံ တစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုကြေးမုံ ပေါ်လာသည်နှင့်အတူ ထန်ထျန်း ဖြန့်ကျက်ထားသော အနန္တတာအိုနိယာမ နယ်မြေ မှာ ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ခွာသွားပြီး သူက အပြင်လောကထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားတော့၏

ထျန်းယွမ်အင်မော်တယ်အရှင်က အဆင်သင့် ပြင်ဆင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်