အခန်း (၄၈၇-၄၈၉)

အခန်း (၄၈၇) ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားဝိညာဉ်။ လောကကိုထိတ်လန့်စေပြီး လူထုကိုတုန်လှုပ်စေသော သံဖြတ်ဓားသိုင်း။ (၃)

ဝှစ်

ရှုံးရှန်း၏ ထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေအနည်းငယ်အကွာအဝေးကို ချက်ချင်း ဖြတ်ကျော်သွားပြီး သူ၏ ယပ်တောင်ခန့်ကြီးမားသော လက်ဖဝါးဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ ဦးခေါင်းကို အရှင်လတ်လတ် ချေမှုန်းရန် တိုက်ရိုက် ကုတ်ဆွဲလိုက်သည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းမှာ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေဆဲပင်။ သူသည် ရှုံးရှန်းကို ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရှုံးရှန်း၏ နှလုံးသားမှာ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး အကယ်၍ သူသာ ရှေ့သို့ ဆက်တိုးပါက သေချာပေါက် သေရလိမ့်မည်ဟူသော ခံစားချက်မျိုး ဝင်လာခဲ့သည်။

"အား"

ရှုံးရှန်းသည် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်အာရုံကြောင့် သူ၏ ဦးတည်ချက်ကို ဗီဇအရ ချက်ချင်းပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ရှေ့သို့ အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်နေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ထူထဲသော လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် အကာအကွယ်အဖြစ် ဘေးတိုက်ထားလိုက်သည်။

"ရွှမ်း"

စူးချန်ခုန်း၏ လက်မှာ ဓားရိုးပေါ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။ ဤတိုက်ကွက်မှာ သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း အရာအားလုံး၏ ရိုးရှင်းစစ်မှန်သော အခြေခံသဘောတရားသို့ ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းမှာ နှေးကွေးသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ အလွန်လျှင်မြန်လှရာ အာရုံခံစားမှုတွင် ပုံရိပ်ယောင်ကိုပင် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"ဖတ်"

အသွေးအသားများ ပြတ်တောက်သွားသော အသံနှင့်အတူ ရှုံ့ရှန်းမှာ နောက်သို့ ယိုင်နဲ့စွာ ဆုတ်ခွာသွားရသည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် အကာအကွယ်အဖြစ် ထားရှိသော ထူထဲသည့် လက်မောင်းမှာ တောင်ဆစ်မှ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီး ပြတ်သွားသော လက်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ကျသွားလေ၏။

မိစ္ဆာနတ်ဆိုး၏ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ထားသဖြင့် သူ၏ အသားမှာ သံမဏိထက်ပင် မာကျောသော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ ဓားအောက်တွင်မူ စက္ကူကဲ့သို့ နုနယ်နေပြီး လွယ်လွယ်ကူကူပင် ခုတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။

နာကျင်မှု၊ ပြတ်သွားသော လက်မောင်းမှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုမှာ သူ့ကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး မိစ္ဆာသွေးများမှာ ပန်းထွက်လာခဲ့ရာ ရှုံးရှန်း၏ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးသွားခဲ့သည်။ သူသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ "ငါ့လက်က... ငါနဲ့ အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားတာလား"

မသေမျိုးခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော မိစ္ဆာလူသားတစ်ဦးအတွက် လက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးခြင်းမှာ ဆံပင်တစ်ပင် ကျွတ်ခြင်းထက် မပိုသော်လည်း စူးချန်ခုန်း ခုတ်လိုက်သော လက်မောင်းမှာ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားပြီး ပြန်လည် ဆွဲယူ၍မရတော့ကြောင်း ရှုံးရှန်း ထိတ်လန့်တကြား သိလိုက်ရသည်။

ရှုံးရှန်းသည် နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပြီး နတ်ဆိုးအမြုတေကို အသုံးပြုကာ ပြတ်သွားသော လက်ကို ပြန်လည် ထွက်လာအောင် ကြိုးစားသော်လည်း ဒဏ်ရာမှ သွေးများသာ အဆက်မပြတ် စီးကျနေခဲ့သည်။ ပြန်လည်ပေါက်ဖွားနိုင်စွမ်းရှိသော သူ၏ မသေမျိုးခန္ဓာကိုယ်မှာ အသုံးမဝင်တော့သကဲ့သို့ပင်။

"အား"

ထိုအချိန်တွင် ရှုံးရှန်းမှာ တစ်ခုခု မှားနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိသွားပြီး သူ၏ ပါးစပ်မှ ထိတ်လန့်မှုနှင့် ဒေါသတို့ ရောယှက်နေသော ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မိစ္ဆာစွမ်းအားများမှာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ကြွက်သားများမှာ လျင်မြန်စွာ ဖောင်းကြွလာကာ သတ္တုရောင် တောက်ပလာသည်။ အထက်မြက်ဆုံးသော နတ်လက်နက်များပင် သူ၏ ကြွက်သားများကို ဖြတ်တောက်နိုင်မည် မဟုတ်သကဲ့သို့ပင်။

"ရွှမ်း"

စူးချန်ခုန်းမှာ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ဓားဖြင့် ခုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုသော ဘေးတိုက်ခုတ်ချက်ဖြစ်ပြီး ရှုံးရှန်း၏ လည်ပင်းကို ဦးတည်ထားသည်။ သို့သော် ရှုံးရှန်းအနေဖြင့် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုတိုက်ကွက်ကို ရှောင်တိမ်း၍ မရနိုင်ကြောင်း၊ ဓားသွား ထွက်လာသည်နှင့် ထိမှန်ရန် သေချာနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဂျွတ်... ဂျွတ်... ဂျွတ်"

ရှုံစန်း၏ ကြွက်သားများမှာ လည်ပင်းတစ်ဝိုက်တွင် စုစည်းဖောင်းကြွလာပြီး သူ၏ လည်ပင်းမှာ သူ၏ ဦးခေါင်းထက်ပင် ကြီးမားလာကာ ပုံမှန်မဟုတ်သော အသွင်ကို ဖော်လိုက်သည်။

ရှုံးရှန်း တတ်မြောက်ထားသော နတ်ဆိုးအတတ်မှာ သူ၏ ကြွက်သားများကို မိစ္ဆာစွမ်းအားဖြင့် သန်မာစေရန် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူ၏ ခွန်အားကို သိသိသာသာ တိုးတက်စေသလို ကြွက်သားများကိုလည်း သတ္တုကဲ့သို့ မာကျောစေကာ ဓားနှင့် လက်နက်များကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဤနည်းလမ်းဖြင့် တိုးဝင်လာသော ဓားချက်ကို ပိတ်ဆို့ရန်သာ မျှော်လင့်နိုင်တော့သည်။

"ရွှမ်း"

အသားများကို လှီးဖြတ်လိုက်သော ကြည်လင်သည့် အသံနှင့်အတူ ရှုံးရှန်း၏ မာကျောလှသော ကြွက်သားများမှာ ဓားသွားအောက်တွင် ရွှံ့နွံကဲ့သို့ အဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသော ဦးခေါင်း၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တုန်ယင်နေဆဲဖြစ်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှု၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ၏ ပြတ်သွားသော ဦးခေါင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားကာ သူ၏ သတိအာရုံများ လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ မသေမျိုးခန္ဓာကိုယ်မှာ... အလုပ်မလုပ်တော့ပေ။

"ရှုံးရှန်း... လျှောက်လုပ်မနေနဲ့တော့။ သူ့ကို မြန်မြန် ရှင်းပစ်လိုက်လေ။"

လန်ချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲမှာ အလွန်တိုတောင်းလှသော်လည်း ရှုံးရှန်းမှာ လက်တစ်ဖက်နှင့် ဦးခေါင်းတို့ အဆက်မပြတ် အဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။ မိစ္ဆာလူသားတစ်ဦးအတွက် ထိုကဲ့သို့သော ဒဏ်ရာမျိုးမှာ ဘာမှမဟုတ်သည့်အတွက် ရှုံးရှန်းမှာ စူးချန်ခုန်းကို စနောက်နေသည်ဟု လန်ချန်းက ထင်မြင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် လန်ချန်းနှင့် ဇီမိန်တို့မှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သိရန် အချိန်အကြာကြီး မစောင့်လိုက်ရပေ။

"ဘုန်း"

ရှုံးရှန်း၏ ပြတ်တောက်သွားသော လည်ပင်းမှ နတ်ဆိုးသွေးများမှာ အဆက်မပြတ် ပန်းထွက်လာပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းမရှိသော ထွားကျိုင်းသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ လဲကျသွားကာ သွေးများမှာ မြေပြင်အနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားလေ၏။

"သေသွားပြီ... ရှုံးရှန်း သေသွားပြီလား" ဇီမိန်၏ မျက်လုံးလှလှများမှာ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာထက်တွင် သရဲသပက်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ ရှုံးရှန်း၏ သက်စောင့်အားများမှာ လျင်မြန်စွာ ကွယ်ပျောက်သွားသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

ရှုံးရှန်းမှာ ပြိုင်ဘက်ကို စနောက်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ... သူ အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် စူးချန်ခုန်း၏ ဓားနှစ်ချက်ဖြင့် အသတ်ခံလိုက်ရသည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ ပြတ်သွားခဲ့ပြီး အကြောင်းရင်းမသိရဘဲ သူ၏ မသေမျိုးခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အလုပ်မလုပ်တော့သဖြင့် တိုက်ရိုက် သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"တကယ်ပဲ... ဓားဝိညာဉ်က မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေရဲ့ မသေမျိုးခန္ဓာကိုယ်ကို နှိမ်နင်းနိုင်တာပဲ"

မြေပြင်ပေါ်တွင် မျက်လုံးပြူးကာ သေဆုံးနေသော ရှုံးရှန်းကို ကြည့်ရင်း စူးချန်ခုန်း၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားလေ၏။

မိစ္ဆာနတ်ဆိုးများ၏ မသေမျိုးခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အဆင့်တွင်သာ ရှိသော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ ဓားဝိညာဉ်မှာမူ နာမ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အဆင့်တွင် သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။ သူ၏ ဓားကြောင့် ရရှိသော ဒဏ်ရာမှာ ဘယ်တော့မှ ပြန်မကုသနိုင်သလို သူ၏ ဓားဝိညာဉ်ပါဝင်သော ဓားဖြင့် ဦးခေါင်းအဖြတ်ခံရသည့် နတ်ဆိုးမှာလည်း သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင် သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။

"သူ့လက်ထဲက ဓားက မိစ္ဆာသတ်ဓား အစစ်များလား"

ရှုံးရှန်း သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ လန်ချန်းသည် စူးချန်ခုန်း၏ လက်ထဲရှိ သံဖြတ်ဓားကို လောဘတကြီးနှင့် ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အမြင်တွင် ဤလူငယ်လေးလက်ချက်ဖြင့် ရှုံးရှန်း ဦးခေါင်းပြတ်ကာ သေဆုံးသွားရခြင်းမှာ အကြောင်းရင်းတစ်ခုသာ ရှိနိုင်သည်။ ၎င်းမှာ စူးချန်ခုန်း ကိုင်ထားသော သံဖြတ်ဓားမှာ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးများကို နှိမ်နင်းနိုင်သည့် အစစ်အမှန် မိစ္ဆာသတ်ဓား ဖြစ်နေခြင်းပင်။

"ရှုံးရှန်း သေသွားပြီဆိုတော့... ဝေစုခွဲမယ့်သူ တစ်ယောက်လျော့သွားတာပေါ့။ ဒါလည်း ကောင်းတာပဲ။ မိစ္ဆာသတ်ဓားကို အခုချက်ချင်း ပေးလိုက်စမ်း။"

လန်ချန်း၏ ယခင်က စာသင်သားတစ်ယောက်လို နူးညံ့သည့်ပုံစံမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ လောဘဇောကြောင့် သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး မျက်နှာတွင်လည်း အကြောများ ဖောင်းကြွလာကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ရုပ်ဆိုးလှသော အသွင်ကို ဆောင်လာခဲ့သည်။

"လေတံစဉ်"

စူးချန်ခုန်း၏ သာမန်ကာလျှံကာ ခုတ်ချက်နှစ်ချက်က ရှုံ့ရှန်းကို သတ်နိုင်ခြင်းမှာ မိစ္ဆာသတ်ဓား၏ အသာစီးရမှုကို အသုံးချခြင်းကြောင့်ဟု လန်ချန်းက ယုံကြည်ထားသော်လည်း သူသည် ရှုံ့ရှန်းကဲ့သို့ အဖြစ်မခံလိုသဖြင့် သတိကြီးစွာ ထားလိုက်သည်။ သူ၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအားများမှာ ပြင်းထန်စွာ မြင့်တက်လာပြီး သူ၏ ယပ်တောင်ကို အစွမ်းကုန် လွှဲယမ်းလိုက်သည်။

"ဝူး ဝူး ဝူး"

လေထုထဲတွင် ရုတ်တရက် မှောင်မည်းသော နတ်ဆိုးလေပြင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုလေပြင်းမှာ မရေမတွက်နိုင်သော တံစဉ်များ တဝဲဝဲလည်နေသကဲ့သို့ပင် စူးချန်ခုန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားပြီး လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်တော့မည့်အလား တိုက်ခတ်လာလေ၏။

အခန်း (၄၈၈) ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားဝိညာဉ်။ လောကကိုထိတ်လန့်စေပြီး လူထုကိုတုန်လှုပ်စေသော သံဖြတ်ဓားသိုင်း။ (၃)

လန်ချန်း၏ နတ်ဆိုးအတတ်မှာ တိုက်စစ်အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။ ယခင်က လုယာနှင့် အခြားသော မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင် သုံးဦးကို ရင်ဆိုင်စဉ်က သူ၏ ယပ်တောင်ကို တစ်ချက်ခတ်ရုံဖြင့် သူတို့ကို နောက်ဆုတ်သွားစေပြီး ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင်မူ လန်ချန်းသည် သူ၏ နတ်ဆိုးပညာရပ်ကို လုံးဝ ချန်လှပ်ထားခြင်းမရှိဘဲ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးနေခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

နတ်ဆိုးလေပြင်းများမှာ တိုက်ခတ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော နက်ရှိုင်းသည့် အက်ကြောင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ကျောက်တုံးများမှာ တစ်စစီ ကြေမွသွားလေ၏။ အကယ်၍သာ သာမန်လူသား ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဤပြင်းထန်လှသော နတ်ဆိုးလေပြင်းကို ရင်ဆိုင်ရပါက အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားရုံသာ ရှိပေတော့မည်။

သို့သော် ဤပြင်းထန်လှသော နတ်ဆိုးလေပြင်းကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ်မျှပင် ပြောင်းလဲခြင်းမရှိပေ။ သူသည် သံဖြတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ "ဟက်တက်ခွဲခြင်း" တိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ကိုယ်ပိုင်အင်အားတစ်ခု ဖြစ်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများကိုပါ လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။ လေ၏စွမ်းအား၊ မီး၏စွမ်းအား အားလုံးမှာ သူ၏ အမိန့်ပေးမှုအောက်သို့ ရောက်သွားသကဲ့သို့ပင်။

"ရွှီး"

သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာသော နတ်ဆိုးလေပြင်းမှာ ဤဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ဘေးဘက်သို့ လွင့်စင်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး စူးချန်ခုန်းကို သဘာဝအတိုင်း ရှောင်ကွင်းကာ တိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

ရွှီး ရွှီး ရွှီး

နတ်ဆိုးလေပြင်းမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ပတ်ပတ်လည် ပေသုံးဆယ်ခန့်အတွင်းရှိ ထိုးထွက်နေသော ကျောက်တုံးကြီးများနှင့် ကျောက်ဆောင်များအားလုံးကို မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေသွားအောင် တိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" လန်ချန်း၏ မျက်ခွံများ တုန်ယင်သွားလေ၏။ နတ်ဆိုးလေပြင်းများ ကွယ်ပျောက်သွားသည့်အခါ စူးချန်ခုန်းမှာ သူ၏ ဓားကို ကိုင်ကာ မူလနေရာမှာပင် မတ်တပ်ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေပြင်များမှာ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ကြေမွသွားခဲ့သော်လည်း သူရပ်နေသော ပတ်ပတ်လည် သုံးပေခန့်မှာမူ အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်ပျက်စီးခြင်း မရှိပေ။

ဓားစွမ်းအားဟူသည် စီးဆင်းမှုနှင့်အတူ လိုက်ပါခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဓားဝိညာဉ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ ဓားစွမ်းအားမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုစည်းသွားခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာ စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်လာပြီး သူ၏ သာမန် ခုတ်ချက်တစ်ချက်မှာပင် တားဆီး၍မရသော စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ လန်ချန်း၏ နတ်ဆိုးအတတ်မှာ အားကောင်းသော်လည်း စကြဝဠာ၏ စွမ်းအားကို ဆန့်ကျင်နိုင်သည့် အဆင့်သို့ မရောက်သေးပေ။ စူးချန်ခုန်းသည် ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ၎င်းကို ချေဖျက်နိုင်ခဲ့သည်။

"မ... မကောင်းတော့ဘူး။"

လန်ချန်း၏ မျက်ခွံများ လှုပ်သွားလေ၏။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် စူးချန်ခုန်း၏ ပုံရိပ်မှာ သူ၏ နောက်တွင် အရိပ်တစ်ခုကို ချန်ထားရစ်ကာ ဓားနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်စဉ်မှာပင် လန်ချန်း၏ ရှေ့၌ ချက်ချင်းပေါ်လာပြီး ဓားကို အပေါ်မှ အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ခွဲချလိုက်သည်။

တားဆီး၍မရ၊ ရှောင်လွှဲ၍မရပေ။ ဤဓားချက်မှာ ဝိညာဉ်၊ အနှစ်သာရနှင့် ချီစွမ်းအင်တို့ကို တစ်သားတည်း စုစည်းထားခြင်း ဖြစ်ရာ လန်ချန်းမှာ မည်သို့မျှ ပြန်လည်တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ ဓားသွား ကျဆင်းလာသည်ကို အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေရင်း အသတ်ခံရန်သာ ရှိတော့သည်။

"ဗြိ"

အသားများ ပြတ်တောက်သွားသည့် အသံနှင့်အတူ လန်ချန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းထိပ်မှနေ၍ သွေးကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘေးတစ်ဖက်စီသို့ ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။ သွေးများနှင့် အတွင်းကလီစာများမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန့်ကျဲသွားပြီး ညှီစို့စို့ သွေးနံ့များမှာ လေထုအတွင်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

"မိစ္ဆာလူသား... သေသွားပြီလား။ မိစ္ဆာသတ်ဓား... သူကိုင်ထားတာက မိစ္ဆာသတ်ဓားများလား"

နန်ကုန်းမင်သည် သူ၏ ရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသော မြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ဆွေးမြည့်နေသော သစ်သားကို ဖျက်ဆီးရသကဲ့သို့ပင်။ အသက်ရှူရုံ အချိန်အတောအတွင်းမှာပင် စွမ်းအားကြီးမားလှသော မိစ္ဆာလူသား နှစ်ဦးမှာ အသေလဲကျသွားခဲ့သည်။ သံမဏိထက် မာကျောသော သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ စက္ကူကဲ့သို့ နုနယ်နေပြီး လူတိုင်းကြောက်ရွံ့ကြသော သူတို့၏ မသေမျိုးခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း လုံးဝ အသုံးမဝင်ခဲ့ပေ။

၎င်းက နန်ကုန်းမင်ကို မျက်လုံးပြူးသွားစေခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်းက သူ့ထက်အရင် မိစ္ဆာသတ်ဓားတစ်လက်ကို သွန်းလုပ်ခဲ့တာများလား။ အစစ်အမှန် မိစ္ဆာသတ်ဓားတစ်လက်ကိုလေ..

"ဒါပေမဲ့ ဒီဓားက... အရမ်းကို ရိုးရှင်းလွန်းတယ်"

လုယာ၊ နန်ကုန်းမင်နှင့် အခြားသူများမှာ စူးချန်ခုန်း၏ လက်ထဲရှိ သွေးများ စီးကျနေသော သံဖြတ်ဓားကို ကြည့်ကာ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

နတ်ဆိုးအမြုတေများနှင့် အကောင်းဆုံး သတ္တုများကို ပေါင်းစပ်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ သဘာဝစွမ်းအားများကို သွန်းလောင်းထားသည့် မိစ္ဆာသတ်ဓားတစ်လက်မှာ ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ထူးခြားသော မြင့်မြတ်သည့် အသွင်အပြင် ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏ လက်ထဲရှိ "မိစ္ဆာသတ်ဓား" မှာမူ ငွေရောင်ရင့်ရင့်သာ ရှိပြီး အသုံးပြုထားသော ပစ္စည်းမှာ ထူးခြားသော်လည်း အစစ်အမှန် မိစ္ဆာသတ်ဓားတစ်လက်တွင် ရှိသင့်သော သိသာထင်ရှားသည့် နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါမျိုး မရှိပေ။

မိစ္ဆာလူသား နှစ်ဦးကို အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်း၏ တည်ငြိမ်သော မျက်လုံးများမှာ ဝတ်ရုံခရမ်းရောင်နှင့် အမျိုးသမီးထံသို့ လှည့်သွားခဲ့သည်။ "မင်းအလှည့်ပဲ"

ဤမိစ္ဆာလူသား သုံးဦးမှာ မူလနယ်ပယ်အတွင်း သိသာထင်ရှားသော စွမ်းအားများ ရှိကြပြီး ယခင်က တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသော ကျုံးယွဲ့ထက်ပင် သိပ်မနိမ့်ကျလှပေ။ သို့သော် မူလနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းပြီး ဓားဝိညာဉ်ကို စုစည်းနိုင်ခဲ့သော စူးချန်ခုန်း၏ ရှေ့တွင်မူ သူတို့၏ မသေမျိုးခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အသုံးမဝင်သဖြင့် သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ လုံးဝ အခက်အခဲ မရှိခဲ့ပေ။

"သူ.. သူရဲကောင်းလေး၊ ကျွန်မကို သူတို့က အတင်းအဓမ္မ စေခိုင်းခဲ့တာပါ။ ရှင်ခိုင်းသမျှကို ကျွန်မ ကျွဲလို နွားလို လုပ်ပေးပါ့မယ်။ ကျွန်မရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်။"

သူ၏ အဖော်နှစ်ဦးမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ဓားအောက်တွင် မည်သို့မျှ ပြန်မတိုက်နိုင်ဘဲ အသက်ဆုံးရှုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဇီမိန်မှာ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ သူသည် တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်ရင်း တောင်းပန်တိုးလျှိုးနေသော မျက်နှာဖြင့် သနားစဖွယ် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ရိုက်ချက်"

သို့သော် ရုတ်တရက်ပင် ဇီမိန်၏ လှပသော မျက်နှာထက်တွင် ယုတ်မာသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှ ထူးဆန်းသော ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက စူးချန်ခုန်း၏ ဦးနှောက်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

မိစ္ဆာလူသား သုံးဦးထဲတွင် အမှန်တကယ် အကြောက်ရွံ့ဆုံးမှာ အန္တရာယ်ကင်းပုံရသော ဤဇီမိန်ပင် ဖြစ်သည်။ သူတတ်မြောက်ထားသော နတ်ဆိုးအတတ်မှာ အန္တရာယ်အများဆုံးဖြစ်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ဆူးချွန်ကဲ့သို့သော တိုက်ကွက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရန်သူ၏ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထားနိုင်သည်။

စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာပြီး ပြတ်သားလှသော နန်ကုန်းမင်ပင်လျှင် ယခင်က ဇီမိန်၏ နတ်ဆိုးအတတ်ကြောင့် ကြောက်လန့်သွားခဲ့ရပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။ သာမန်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသာ ဇီမိန်၏ နတ်ဆိုးအတတ်ကို ရင်ဆိုင်ရပါက ထိုနေရာမှာတင် ဦးနှောက်ပျက်သွားပေလိမ့်မည်။

မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ဝိညာဉ်နှင့် သတိအာရုံကို ဖျက်ဆီးရန် သူ၏ ဦးနှောက်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

"အား"

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ဇီမိန်မှာ စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ စူးချန်ခုန်းနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည့်အခါ သူ၏ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်း၌ ပုံရိပ်ယောင်ဖြစ်သော်လည်း အမှန်တကယ် ရှိနေသကဲ့သို့သော ဓားကြီးတစ်လက်နှင့် တွေ့ဆုံသွားခဲ့ရသည်။ ထိုဓားကြီးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အစွမ်းမှာ အရာအားလုံးကို ဖြတ်တောက်နိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်လှပြီး ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော ဝိညာဉ်ကို ချက်ချင်းပင် ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။

"အား... အား... အား"

ဇီမိန်သည် နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်ကာ ဦးခေါင်းကို ကိုင်ထားရင်း မျက်နှာမှာလည်း နာကျင်မှုကြောင့် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ဦးနှောက်အတွင်း၌ ထက်လှသော ဓားတစ်လက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ အမွှေခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး မျက်လုံး၊ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်တို့မှ သွေးများ စီးကျလာခဲ့ရာ သူ၏ ဦးခေါင်းကို အပိုင်းပိုင်း ချေမွပစ်ချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။

ဇီမိန်၏ နတ်ဆိုးအတတ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားလှပြီး ရန်သူ၏ စိတ်နှင့် အတွေးများကို တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။ သို့သော် ဓားသိုင်း၏ ဆယ်ခုမြောက် နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းထားသော စူးချန်ခုန်း၏ ဓားချီနှင့် ဓားစွမ်းအင်များမှာ သူ၏ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး ဓားဝိညာဉ်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ သူ၏ သိစိတ်ပင်လယ်ကို အုပ်စိုးထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဇီမိန်က သူ၏ ဝိညာဉ်ဖြင့် ၎င်းကို ထိတွေ့ရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဓားသွားပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်။

ဇီမိန်၏ တစ်ချိန်က လှပခဲ့သော မျက်နှာမှာ ယခုအခါ နာကျင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး စူးရှသော အော်ဟစ်သံများကြောင့် ပုံပျက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ စူးချန်ခုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သနားစရာကောင်းလှသည်ဟု ခံစားလိုက်မိသည်။ "မင်းရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေကနေ ငါ လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးလိုက်မယ်။"

"ဒုတ်"

သူ၏ လက်ထဲရှိ သံဖြတ်ဓားကို လွှဲယမ်းလိုက်ရာ လှပသော ဦးခေါင်းတစ်ခုမှာ လည်ပင်းမှ ပြတ်ထွက်သွားခဲ့ပြီး သွေးများမှာ နှစ်မီတာခန့် အမြင့်အထိ ပန်းထွက်သွားခဲ့သည်။ ဇီမိန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ လဲကျသွားပြီး သူမ၏ အော်ဟစ်သံများမှာလည်း ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာလူသား သုံးဦးမှာ အသက်ရှူအကြိမ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် စူးချန်ခုန်း၏ ဓားအောက်၌ အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ကြရသည်။

ယခု စူးချန်ခုန်းအတွက်မူ သူ့ထက် အားနည်းသော ထိုကဲ့သို့သော မိစ္ဆာနတ်ဆိုးများ သို့မဟုတ် မိစ္ဆာလူသားများမှာ သူ တတ်မြောက်ထားသော ဓားဝိညာဉ်ရှေ့တွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို လှီးဖြတ်ရသကဲ့သို့ နုနယ်လှသည်။ ဒုက္ခပေးလှသော မသေမျိုးခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း သူ၏ရှေ့တွင် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

"သူတို့... သေကုန်ပြီလား။ စူးထိုက်လိုင် တစ်ယောက်တည်းက အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်လိုက်တာလား"

နန်ကုန်းမင်၊ လုယာနှင့် အခြားသူများမှာ သူတို့ရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ မှင်တက်နေကြသည်။

နတ်ဘုရားလက်နက်အိမ်တော်တွင် နတ်ဆိုးသတ်ဓားကို လုယူရန် ပေါ်လာခဲ့ကြသော ယုတ်မာပြီး မောက်မာလှသည့် မိစ္ဆာလူသား သုံးဦးမှာ အားအကောင်းဆုံးဖြစ်သည့် နန်ကုန်းမင်ကိုပင် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူခဲ့ကြသည်။

သို့သော် နတ်ဘုရားလက်နက်အိမ်တော်တွင် အမြဲတမ်း တိတ်ဆိတ်စွာ လက်နက်သွန်းလုပ်နေတတ်ပြီး မထင်မရှား နေထိုင်တတ်သော စူးထိုက်လိုင်မှာမူ ဤ မိစ္ဆာလူသား သုံးဦးကို ပုရွက်ဆိတ် သုံးကောင်ကို ချေမွသကဲ့သို့ အလွယ်တကူပင် သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။ အားလုံးမှာ သူ၏ ဓားချက် အနည်းငယ်အောက်မှာပင် ကျဆုံးသွားခဲ့ကြရသည်။

အခန်း (၄၈၉) မိစ္ဆာဓားသွား ငရဲမီးလျှံ။ မူလနယ်ပယ်ဝိညာဉ်ဆေး။ (၁)

"မ... မကောင်းတော့ဘူး... သူတို့ သေကုန်ပြီ..."

အထိတ်လန့်ဆုံးသူမှာ နတ်ဘုရားလက်နက်အိမ်တော်ကို သစ္စာဖောက်ပြီး မိစ္ဆာလူသားသုံးဦးကို လမ်းပြခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည့် အကြီးအကဲ ရှဲ့ဖေးပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ နဖူးမှ ချွေးများ တစိမ့်စိမ့် ထွက်လာခဲ့ပြီး ဤ မိစ္ဆာလူသားများ သေဆုံးသွားခြင်းနှင့်အတူ သူ၏ သစ္စာဖောက်မှုအတွက် သေချာပေါက် တာဝန်ယူရတော့မည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိလိုက်သည်။

ရှဲ့ဖေး၏ မျက်လုံးများအတွင်း ယုတ်မာသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် သူသည် လွတ်မြောက်ရန်အတွက် အနီးဆုံးရှိနေသော လုယာကို ဓားစာခံလုပ်ရန် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

"ဒုတ်"

သို့သော် အစိမ်းရောင် မီးလျှံများ တောက်လောင်နေသော ဓားရှည်တစ်လက်မှာ လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ ရောက်ရှိလာပြီး ပူပြင်းလှသော အပူရှိန်မှာ သူ၏ မျက်နှာကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။ ရှဲ့ဖေးမှာ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ထိုဓားချက်ဖြင့် ဦးခေါင်းပြတ်သွားလေ၏။ သူ၏ ဦးခေါင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည့် အချိန်တွင်မူ ၎င်းမှာ မီးလောင်ကျွမ်းထားသဖြင့် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြား၍မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ငါတို့ကို တစ်ကြိမ် သစ္စာဖောက်ပြီးပြီ။ အခု ဒုတိယအကြိမ် ထပ်ပြီး သစ္စာဖောက်ဖို့ ကြံနေတာလား" နန်ကုန်းမင်၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ယနေ့ ကျရောက်ခဲ့သော ဘေးဒုက္ခမှာ ရှဲ့ဖေး၏ သစ္စာဖောက်မှုကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး နန်ကုန်းမင်သည် သူ့ကို အမြဲတမ်း သတိထားနေခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ သူသည် လုယာကို ဓားစာခံလုပ်ရန် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ နန်ကုန်းမင်သည် ရက်စက်စွာဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် ခုတ်သတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အကြီးအကဲလု၊ အိမ်တော်သခင် နန်ကုန်း... အခြေအနေအားလုံး ရှင်းပြီးသွားပါပြီ" စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ သံဖြတ်ဓားကို အိမ်အတွင်းသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး နန်ကုန်းမင်၊ လုယာနှင့် အခြားသူများဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အတော်ပင် ကျေနပ်အားရနေ၏။

စူးချန်ခုန်း ကျေနပ်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ ရှေ့တွင် အလောင်း လေးလောင်း ရှိနေပြီး ၎င်းတို့အနက် သုံးလောင်းမှာ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးများ၏ အလောင်းများ ဖြစ်နေသောကြောင့် နတ်ဆိုးအမြုတေသုံးခုနှင့်အတူ မူလချီစွမ်းအင် လေးခုကို ရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာ ဒသမနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် မူလနယ်ပယ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ရာ သိုင်းပညာရှင်များ၏ အလောင်းများမှ တန်ဖိုးကြီးမားလှသော မူလချီစွမ်းအင်များကို ထုတ်ယူနိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

နန်ကုန်းမင်၊ လုယာနှင့် အခြားသူများမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြရင်း သူတို့၏ ထိတ်လန့်မှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ခဲ့။ စူးချန်ခုန်းမှာ သာမန်လူမဟုတ်ကြောင်း သူတို့ သိထားသော်လည်း ဤမျှအထိ ထူးခြားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။

ပထမဆုံး စကားပြောလိုက်သူမှာ နန်ကုန်းမင် ဖြစ်သည်။ သူက ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာဖြင့် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားလိုက်သည်။ "သူရဲကောင်းလေးစူး၊ နတ်ဘုရားလက်နက်အိမ်တော်ရဲ့ အကျပ်အတည်းကို ကူညီဖြေရှင်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်။"

"ဒါက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူးဗျာ" စူးချန်ခုန်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ နန်ကုန်းမင်သည် သူ့ကို အိမ်တော်တွင် နေထိုင်ခွင့်ပြုခဲ့သလို ပန်းပဲပညာများကိုလည်း ချန်လှပ်ထားခြင်းမရှိဘဲ သင်ကြားပေးခဲ့သည့်အတွက် ကြင်နာတတ်သူဖြစ်သည်။ ရှုံးရှန်းနှင့် အခြားသူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ သူ့အတွက် လက်ဖျောက်တစ်ချက်တီးရသကဲ့သို့ လွယ်ကူလှသလို ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်များလည်း ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

လုယာက စူးချန်ခုန်း၏ ခါးတွင် ပြန်လည် ချိတ်ဆွဲထားသော သံဖြတ်ဓားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "သူရဲကောင်းလေးစူး... မင်းရဲ့ဓားက... တကယ့် မိစ္ဆာသတ်ဓားများလား"

၎င်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ စူးချန်ခုန်းမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး အသံတိတ် ရယ်မောလိုက်သည်။ ဓားဝိညာဉ်နယ်ပယ်ကို တတ်မြောက်ပြီးနောက် သူ၏ ဓားသိုင်းစွမ်းရည်မှာ သိုင်းဆရာကြီးတစ်ဦး၏ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဓားဝိညာဉ်မှာ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးများကို ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ချေမှုန်းနိုင်သဖြင့် သူတို့၏ မသေမျိုးခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးမဝင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

ဤနယ်ပယ်မှာ လုယာကဲ့သို့သော သူများ နားလည်နိုင်သည့် အဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။ သူတို့သည် စူးချန်ခုန်း၏ ဓားတွင် ထူးခြားသည့် တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေမည်ဟုသာ ထင်မြင်နေကြပြီး ၎င်းမှာ မသေမျိုးခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးများကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သော မိစ္ဆာသတ်ဓားဟုသာ ယူဆနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ဓားက မိစ္ဆာသတ်ဓား မဟုတ်ပါဘူး။ သာမန်ဓားတစ်လက်ပါပဲ။"

ဒါက လူတိုင်းကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေသည်။ သာမန်ဓားတစ်လက်က ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ဘယ်လိုလုပ် ထုတ်ဖော်နိုင်ရတာလဲဆိုတာ သူတို့ တွေးနေကြသည်။

သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအတွက် ဓားက အရေးကြီးသည်မှာ သဘာဝကျသော်လည်း မိစ္ဆာသတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားပါက ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပေလိမ့်မည်။ သို့သော် အဆုံးစွန်သော စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ဓားကို ကိုင်ဆောင်သူအပေါ်တွင်သာ မူတည်ကြောင်း သူတို့ မသိကြပေ။

သာမန် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် အစစ်အမှန် မိစ္ဆာသတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားလျှင်ပင် အင်အားကြီးမားသော မိစ္ဆာနတ်ဆိုးများအတွက် မည်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုမှ ပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် နန်ကုန်းမင်၏ လက်ထဲရှိ မီးလျှံငရဲဓားကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက မိစ္ဆာသတ်ဓားပေါ့။ ကျွန်တော် တစ်ချက်လောက် ကြည့်လို့ရမလား။"

ရှုံစန်းနှင့် အခြားသူများမှာ ဤမီးလျှံငရဲဓားအတွက် လာရောက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သကဲ့သို့ စူးချန်ခုန်းမှာလည်း ၎င်းအပေါ် အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားနေခဲ့သည်။

ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် နန်ကုန်းမင်သည် ငရဲမီးလျှံဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် မီးလျှံငရဲဓားကို ယူလိုက်ပြီး အာရုံစိုက်ကာ အသေအချာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

"နားလည်ပြီ... မိစ္ဆာသတ်ဓားကို နတ်ဆိုးအမြုတေတွေ အများကြီးနဲ့ သွန်းလုပ်ထားတာကိုး။ အခက်ခဲဆုံးအပိုင်းက အဲဒီ အမြုတေတွေ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု မဆန့်ကျင်ဘဲ လည်ပတ်နေဖို့ပဲ။ အဲဒါအပြင် အတွင်းထဲမှာ ချော်ရည်တွေလို ပူပြင်းတဲ့ စွမ်းအင်တွေ ပါနေတာပဲ... ဒါကို မီးတောင်ထဲကနေ ဆွဲယူထားတာလား။"

ငရဲမီးလျှံဓားကို ပွတ်သပ်ရင်း စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ မြင့်မားလှသော ပန်းပဲပညာနှင့် ထက်မြက်သော အာရုံခံစားမှုတို့ကို အသုံးချကာ ဤမိစ္ဆာသတ်ဓား၏ နောက်ကွယ်မှ သဘောတရားများကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးအမြုတေများကို မိစ္ဆာလက်နက်များ ပြုလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုလေ့ရှိပြီး ဤမိစ္ဆာသတ်ဓားမှာ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးများ၏ စွမ်းအားနှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ သဘာဝစွမ်းအားများကို ပေါင်းစပ်ထားသော အဆင့်မြှင့်တင်ထားသည့် လက်နက်တစ်ခုဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။

စူးချန်ခုန်းက ငရဲမီးလျှံဓားကို လေ့လာနေသည်ကို ကြည့်ရင်း နန်ကုန်းမင်သည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သကဲ့သို့ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တည်ငြိမ်သွားပြီး စူးချန်ခုန်းကို ပြောလိုက်သည်။ "သူရဲကောင်း လေးစူး၊ ကျွန်တော် ဒီငရဲမီးလျှံဓားကို သူရဲကောင်းလေးကို ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဓားက ပြီးပြည့်စုံဖို့အတွက် သွေးနဲ့ ပူဇော်ဖို့ လိုနေသေးတယ်။ ကျွန်တော်က အဲဒီအတွက် အသင့်တော်ဆုံးလူပါပဲ။ သွေးပူဇော်ခြင်း ပြီးသွားရင်တော့ ဒီဓားမှာ ဝိညာဉ် ကိန်းဝပ်လာပါလိမ့်မယ်...

ကျွန်တော့်ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ကတော့ နောင်တစ်ချိန်မှာ ဒီဓားကိုသုံးပြီး မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေကို ပိုပြီး သတ်ဖြတ်ပေးဖို့ပါပဲ။"

ဤစကားများက စူးချန်ခုန်းကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။ နန်ကုန်းမင်သည် အသက်ပေးပြီး သွန်းလုပ်ထားသော ငရဲမီးလျှံဓားကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ပေးအပ်နေတာလား။

ဤမိစ္ဆာသတ်ဓားမှာ သွေးဖြင့် ပူဇော်ခြင်း လိုအပ်ပြီး ၎င်းကို မိစ္ဆာနတ်ဆိုးများကို အလွန်အမင်း မုန်းတီးသော မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးက မိမိဆန္ဒအလျောက် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်။

နန်ကုန်းမင် ဤသို့ ဆုံးဖြတ်တာက သဘာဝကျပါသည်။ သူ၏ မူလအစီအစဉ်မှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် သွေးပူဇော်ပြီး မိစ္ဆာသတ်ဓားကို ဖန်တီးကာ လုယာနှင့် အခြားသူများကို မိစ္ဆာနတ်ဆိုးသတ်ဖြတ်နိုင်မည့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးထံ ပေးအပ်စေရန် ဖြစ်သည်။ ထိုမှသာ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးများလက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသော သူ၏ မိဘများအတွက် ကလဲ့စားချေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ယခုလေးတင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ပြသခဲ့သဖြင့် သူသည် မိစ္ဆာသတ်ဓားကို ပိုင်ဆိုင်ရန် သေချာပေါက် ထိုက်တန်သူဖြစ်ကြောင်း နန်ကုန်းမင်က ယူဆလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လုယာနှင့် အခြားသူများမှာ သူ့ကို တားဆီးချင်ကြသော်လည်း နန်ကုန်းမင်သည် ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာစွာ ချထားပြီးဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် နန်ကုန်းမင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အိမ်တော်သခင် နန်ကုန်း၊ ကျွန်တော် ဒီနတ်ဆိုးသတ်ဓားကို ယူလို့ရပါတယ်။ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေကို သတ်ဖို့လည်း အသုံးပြုပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ အရှင့်ရဲ့ အသက်ကို သွေးပူဇော်ခြင်းအတွက် အသုံးပြုဖို့ ဆိုတာကိုတော့ မေ့လိုက်ပါတော့။"

နန်ကုန်းမင်သည် ငရဲမီးလျှံဓား ပြီးပြည့်စုံစေရန်အတွက် သူ၏ အသက်ကို စတေးပြီး စူးချန်ခုန်းကို လက်ဆောင်ပေးရန် ဆန္ဒရှိနေသော်လည်း ၎င်းမှာ စူးချန်ခုန်းအတွက်မူ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေသည်။ ဤငရဲမီးလျှံဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားခြင်းက သွေးပူဇော်ခြင်းအတွက် စတေးခဲ့ရသော အသက်ကို အမြဲတမ်း သတိရစေမည်ဖြစ်ရာ ဒါက ဓားအသုံးပြုမှုကို အမှန်တကယ် ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းက ငြင်းပယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။