အခန်း (၄၉၀-၄၉၂)

အခန်း (၄၉၀) မိစ္ဆာဓားသွား ငရဲမီးလျှံ။ မူလနယ်ပယ်ဝိညာဉ်ဆေး။ (၂)

"လူငယ်သူရဲကောင်းစူး... စိတ်ထဲမှာ ဘာဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှ ထားစရာမလိုပါဘူး။ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒပါ။ နတ်ဆိုးသတ်ဓားတစ်လက်မှာ လက်နက်ဝိညာဉ် ကိန်းဝပ်လာမှသာ အဲဒီဓားဟာ အသက်ဝင်လာပြီး ဝိညာဉ်နဲ့တကွ အံ့ဖွယ်စွမ်းရည်မျိုးစုံကို ပိုင်ဆိုင်လာမှာပါ။"

အိမ်တော်သခင် နန်ကုန်းက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နန်ကုန်းမင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "အိမ်တော်သခင် နန်ကုန်း... ကျွန်တော့်အတွက်တော့ လူက အရေးကြီးပါတယ်။ ဒီမိစ္ဆာသတ်ဓားမှာ ဝိညာဉ်မရှိရင်တောင် ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာတော့ သူဟာ အသက်ရှိနေမှာပဲ။ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေကိုလည်း ဆက်ပြီး သုတ်သင်နိုင်ပါတယ်။ အကယ်လို့ အရှင်က သွေးနဲ့ပူဇော်ဖို့ကိုပဲ ဇွတ်အတင်းလုပ်မယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် မတားတော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီဓားအတွက် တခြားဆရာတစ်ယောက်ကိုသာ ရှာလိုက်ပါတော့"

စူးချန်ခုန်းက ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ထိုဓားကို လက်ခံမည်ဖြစ်သော်လည်း နန်ကုန်းမင်က မိမိသွေးဖြင့် ပူဇော်ရန် ဇွတ်အတင်း ကြံစည်နေမည်ဆိုပါက ထိုဓားကို လက်ခံရန် ငြင်းပယ်မည်ဖြစ်သည်။

"အိမ်တော်သခင်... ဒီငရဲမီးလျှံဓားက သူရဲကောင်းလေးစူးရဲ့ လက်ထဲမှာ သေချာပေါက် တောက်ပလာမှာပါ။ အသက်ကို စတေးဖို့ မလိုပါဘူးဗျာ။"

"ဟုတ်ပါတယ် အိမ်တော်သခင်။ အရှင့်မှာ အမွေဆက်ခံမယ့်သူလည်း မရှိသေးဘူး။ အကယ်လို့ အရှင်သာ အသက်စတေးလိုက်မယ်ဆိုရင် နတ်ဘုရားလက်နက်အိမ်တော်ဟာ ဆက်ခံသူမဲ့သွားပါလိမ့်မယ်။"

လုယာနှင့် အခြားအကြီးအကဲနှစ်ဦးကလည်း အလျင်အမြန် ဝိုင်းဝန်းဖျောင်းဖျကြသည်။

သူတို့အားလုံးသည် ဓားတစ်လက်အတွက် နန်ကုန်းမင် အသက်စတေးခံရမည်ကို မမြင်လိုကြသော်လည်း ယခင်က ဖျောင်းဖျ၍ မရခဲ့ကြပေ။ ယခုအခါ စူးချန်ခုန်းက သွေးပူဇော်ခြင်းကို မလိုအပ်ကြောင်း အတိအလင်း ပြောဆိုလိုက်သဖြင့် သူတို့က ချက်ချင်းပင် စူးချန်ခုန်းဘက်မှ ထောက်ခံလိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါကတော့..." နန်ကုန်းမင်သည် တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း မြေပြင်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာလူသားများ၏ အလောင်းများကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ငရဲမီးလျှံဓားက သူရဲကောင်းလေးစူးရဲ့ လက်ထဲမှာဆိုရင်တော့ သေချာပေါက် ထူးခြားလာမှာပါ။"

နန်ကုန်းမင်လည်း အမှန်တရားကို နားလည်သွားသည်။ အစွမ်းထက်သည်မှာ ဓားမဟုတ်ဘဲ ဓားကို ကိုင်ဆောင်သူသာ ဖြစ်သည်ဟူ၍။

ဝိညာဉ်မရှိလျှင်ပင် စူးချန်ခုန်း၏ လက်ထဲ၌ ငရဲမီးလျှံဓားသည် ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်မည်မှာ ဧကန်မလွဲပင်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ဆွံ့အနေမိသည်။ ဤငရဲမီးလျှံဓားမှာ မိစ္ဆာသတ်ဓား ဖြစ်သော်လည်း လူတစ်ယောက်၏ အသက်ဖြင့် သွေးပူဇော်ရန် လိုအပ်နေခြင်းမှာ အမှန်တကယ်တော့ နတ်ဆိုးဆန်လှသည်။ အနည်းဆုံးတော့ စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် ဓားတစ်လက် သွန်းလုပ်ရန်အတွက် မိမိအသက်ကို စတေးရန် လုံးဝ ဆန္ဒမရှိပေ။

ထို့နောက် လူစုသည် ထိုနေရာကို ရှင်းလင်းလိုက်ကြပြီး စူးချန်ခုန်းသည် မိစ္ဆာလူသားသုံးဦး၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ နတ်ဆိုးအမြုတေ သုံးခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သိုင်းပညာရှင်များသည် နတ်ဆိုးအမြုတေများကို သူတို့၏ နှလုံးသားအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ ထိုအမြုတေများသည် နှလုံးသားထဲတွင် တည်ရှိမနေတော့ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသည့် စွမ်းအားတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သေဆုံးသည့် အချိန်မှသာ ၎င်းတို့သည် ပုံဆောင်ခဲများအဖြစ် ပြန်လည် စုစည်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နတ်ဆိုးအမြုတေနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသူတစ်ဦးထံမှ ထိုအမြုတေကို ရယူရန်မှာ ထိုသူ သေဆုံးမှသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ထို့အပြင် မူလချီစွမ်းအင် လေးခုလည်း ရရှိခဲ့သည်။ မိစ္ဆာလူသားသုံးဦးနှင့် ရှဲ့ဖေးတို့၏ အလောင်းများမှ လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာကို အသုံးပြုကာ စူးချန်ခုန်းသည် မူလချီစွမ်းအင်များကို ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

သုံးရက်ကြာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် နန်ကုန်းမင်နှင့် အခြားသူများကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ မီးလျှံငရဲဓားကို နှစ်ရက်ကြာ လေ့လာပြီးနောက် သူ၏ ပန်းပဲပညာမှာ အဆင့်တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီး ကိုးခုမြောက် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

နန်ကုန်းမင်က လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးမည်ကို စူးချန်ခုန်းက ငြင်းပယ်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာပင် တစ်ဦးတည်း ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

"ဒီစူးထိုက်လိုင်က တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ... တကယ့် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ သူက နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိတဲ့ မိသားစုကြီး ဒါမှမဟုတ် အထက်တန်းစား ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုခုက လာတာများလား"

နန်ကုန်းမင်၊ လုယာနှင့် အခြားသူများမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို အံ့အားသင့်ကာ ချီးကျူးမဆုံး ဖြစ်နေကြသည်။ ငယ်ရွယ်သော်လည်း ပန်းပဲပညာမှာ ဤမျှအထိ ရောက်ရှိနေသလို အနေအထိုင်မှာလည်း ရိုးသားနှိမ့်ချလှသည်။ သို့သော် သူ၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားမှာမူ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ပေ။ ရှုံးရှန်းကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သည့် မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်များကို သတ်ဖြတ်တာက သူ့အတွက် ဟင်းသီးဟင်းရွက် လှီးဖြတ်ရသကဲ့သို့ လွယ်ကူလှသည်။

နောင်တစ်ချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် မဟာမီးလျှံ အင်ပါယာတစ်ခုလုံးတွင်သာမက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နိုင်ငံပေါင်း ဆယ်နိုင်ငံအထိပါ ကျော်ကြားလာမည့်သူဖြစ်ကြောင်း သူတို့ နားလည်လိုက်ကြသည်။

"ဒီတစ်ခေါက်တော့ အမြတ်အစွန်းတွေ အများကြီး ရခဲ့တာပဲ။ ပန်းပဲပညာက ကိုးခုမြောက်နယ်ပယ်ကို ရောက်သွားတယ်။ ဓားသိုင်းက ဆယ်ခုမြောက်နယ်ပယ်ကို ရောက်ပြီး ဓားဝိညာဉ်ကို စုစည်းနိုင်ခဲ့တယ်။ နတ်အမြုတေ သုံးခု၊ မူလချီစွမ်းအင် လေးခုနဲ့ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပြီးစီးနေတဲ့ မိစ္ဆာသတ်ဓားတစ်လက်လည်း ရခဲ့တယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် နတ်ဘုရားလက်နက်အိမ်တော်မှ ကျေနပ်စွာ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ခြောက်လကျော် ကြာပြီးနောက် သူသည် ရတနာများစွာနှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှာ ရှုခင်းလှပပြီး စွမ်းအင်များ ကောင်းမွန်သည့် ကျုံးလင်တောင်ပေါ်တွင် တည်ရှိရာ နတ်ဘုရားလက်နက်အိမ်တော်ထက် ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်ရန် အခြေအနေ များစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်သည်။

ယခု စူးချန်ခုန်း လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်မှာ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဓားဝိညာဉ်နယ်ပယ်ကို တတ်မြောက်ထားသော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်စဉ်တွင် ကောင်းကင်သွေးကြော တစ်ခုသာ ဖွင့်လှစ်ထားနိုင်သေးသည်။ အကယ်၍ မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်များထဲမှ ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက သူ၏ စွမ်းအားမှာ လုံလောက်ချင်မှ လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ကောင်းကင်သွေးကြောများ ပိုမိုဖွင့်ရန်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေရန် လိုအပ်သည်။ ၎င်းမှသာ သူ၏ စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေထဲက စွမ်းအင်တွေကို တိုက်ရိုက် စုပ်ယူပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို မြှင့်တင်ရမယ်"

စူးချန်ခုန်းသည် မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေသော ကျောက်တုံးအချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကျောက်တုံးများအတွင်း၌ အချိန်အကြာကြီး စုစည်းရာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ရတနာများ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ သာမန်သိုင်းသမားများအတွက် အသုံးမဝင်သော်လည်း မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်များအတွက်မူ ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်ရာတွင် အထောက်အကူပြုသည့် ရတနာများဖြစ်သလို သူတို့အချင်းချင်းကြားတွင် အသုံးပြုသည့် ငွေကြေးလည်း ဖြစ်သည်။

မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင် အများစုမှာ ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်ရာတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အသုံးပြုနိုင်လောက်အောင် မချမ်းသာကြပေ။ ကောင်းကင်သွေးကြောများအပေါ်မှာသာ အားကိုးပြီး ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို နှေးကွေးစွာ စုပ်ယူရခြင်းမှာ အလွန်ပင် အချိန်ကြာလှသည်။

ယခင်က ကျန့်ဖေးရှကဲ့သို့သော သူမှာ မူလနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသည်မှာ အနှစ် ၂၀ ရှိပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ပါရမီကြောင့်သာမက ကျင့်စဉ်အရင်းအမြစ်များ မလုံလောက်မှုကြောင့်လည်း အနှစ် ၂၀ အတွင်း ကောင်းကင်သွေးကြော နှစ်ခုသာ ဖွင့်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခင်က နာမည်ကျော်ဓားတောင်၏ တောင်သခင်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့စဉ်က စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၀၀ ကို ရရှိခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးလက်နက်အိမ်တော်တွင်လည်း မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်များ၏ လက်နက်များကို ပြုပြင်သွန်းလုပ်ပေးခြင်းဖြင့် စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀ ရရှိခဲ့ရာ ယခုအခါ သူ၏ လက်ထဲ၌ ၅၀၀ ခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဝီ... ဝီ"

စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ကိုင်ဆောင်ကာ အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်တွင် ကောင်းကင်သွေးကြော၏ ပုံရိပ်ယောင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ခန္ဓာကိုယ်က စုပ်ယူနိုင်သည့် ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲပေးလိုက်ပြီး စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့သို့ စီးဆင်းသွားစေကာ သူ၏ သွေးကြောများကို ပိုမိုသန်မာစေပြီး ခွန်အားနှင့် အရှိန်အဟုန်တို့ကို ပိုမိုတိုးတက်စေခဲ့သည်။

"အရမ်းနှေးလွန်းတယ်... အများကြီး နှေးလွန်းနေတယ်။"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း စူးချန်ခုန်းမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်ရာတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အသုံးပြုနေသော်လည်း စူးချန်ခုန်းတွင် ကောင်းကင်သွေးကြော တစ်ခုသာ ရှိနေသဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သန့်စင်သည့် နှုန်းမှာ တူညီသောအဆင့်ရှိ အခြားသိုင်းပညာရှင်များထက် သိပ်မသာလွန်ပေ။

နေ့စဉ် ကျင့်စဉ်အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ လုံလောက်စွာ ရှိနေသော်လည်း ယခုနှုန်းအတိုင်းဆိုပါက ဒုတိယမြောက် ကောင်းကင်သွေးကြောကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ရန်အတွက် အနည်းဆုံး ၂ နှစ် သို့မဟုတ် ၃ နှစ်ခန့် အချိန်ယူရမည် ဖြစ်ကြောင်း စူးချန်ခုန်း သိလိုက်သည်။

အခန်း (၄၉၁) မိစ္ဆာဓားသွား ငရဲမီးလျှံ။ မူလနယ်ပယ်ဝိညာဉ်ဆေး။ (၃)

သူ၏ ကျင့်စဉ်တိုးတက်မှုအရှိန်မှာ အမှန်တကယ်တော့ မနှေးကွေးလှသော်လည်း စူးချန်ခုန်းမှာ ကျေနပ်ခြင်းမရှိပေ။ ယခုနှုန်းအတိုင်းသာဆိုလျှင် ကောင်းကင်သွေးကြော တစ်ဆယ့်နှစ်ခုလုံးကို ဖွင့်နိုင်ရန် မည်မျှကြာမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်း တစ်ရာနီးပါးပင် ကြာသွားနိုင်သည်။

"မူလနယ်ပယ်မှာ ကျင့်စဉ်အရှိန်မြှင့်ဖို့အတွက် ဆေးလုံးတွေ ဒါမှမဟုတ် တခြားနည်းလမ်းတွေ ရှိရမယ်။ ဂိုဏ်းချုပ် ဟေးလျန်ကို သွားမေးကြည့်တာ ပိုကောင်းမယ်"

စူးချန်ခုန်း စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ဟေးလျန်ယွမ်နှင့် သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

"အကြီးအကဲစူး... အကြောင်းကိစ္စမရှိဘဲ ဘုရားကျောင်းကို အရောက်အပေါက်မရှိဘူး ဆိုတဲ့အတိုင်းပါပဲလား။" ပန်းမန်များနှင့် အပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော တိတ်ဆိတ်သည့် ရင်ပြင်တစ်ခုအတွင်း ဟေးလျန်ယွမ်သည် စူးချန်ခုန်းကို မြင်လိုက်သည့်အခါ ပြုံးပြလိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်း သူ့ထံ လာရောက်သည်မှာ ဆွေးနွေးစရာ အရေးကြီးကိစ္စတစ်ခုခု ရှိနေမည်ဖြစ်ကြောင်း သူသိလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဟေးလျန်ယွမ်သည် ကူညီရန် အမြဲအသင့်ရှိနေသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ အလားအလာမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သူသိသည်။ သူသည် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ ဧည့်သည်အကြီးအကဲ တစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း နောင်တစ်ချိန်တွင် သူတို့ထက် ကျော်လွန်သည့် အောင်မြင်မှုများ ရရှိမည့်သူ ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ကျေးဇူးပြုထားခြင်းဖြင့် နောင်တစ်ချိန် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း အခက်အခဲနှင့် ကြုံတွေ့ရသည့်အခါ စူးချန်ခုန်းက ဘေးထွက်ကြည့်နေမည်မဟုတ်ပေ။

"ကျွန်တော် မူလနယ်ပယ်ကို ရောက်ခဲ့ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံတဲ့နေရာမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို သုံးတာတောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သန့်စင်တဲ့နှုန်းက အရမ်းကို သာမန်အဆင့်မှာပဲ ရှိနေလို့ပါ..."

စူးချန်ခုန်းက သူလာရသည့် အကြောင်းရင်းကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

ကျင့်ကြံရန်အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အလုံအလောက် ရှိနေသော်လည်း နောက်တစ်ဆင့်တက်ရန် သုံးနှစ်ခန့် အချိန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းမှာ အလွန်ငယ်ရွယ်သေးသော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသည့် နှေးကွေးသော အလုပ်မျိုးအတွက် အချိန်မဖြုန်းလိုပေ။ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်နှုန်းမှာ တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရှိသင့်သည်။

သို့မှသာ သူသည် ကျင့်စဉ်နည်းစနစ်များနှင့် သိုင်းပညာရပ်များကို လေ့လာလိုက်စားရန် အချိန်နှင့် ခွန်အား ပိုမိုရရှိမည် ဖြစ်သည်။

ဟေးလျန်ယွမ်သည် ထိုအကြောင်းကို ကြားရသည့်အခါ ထူးဆန်းသည်ဟု မထင်ဘဲ အတန်ကြာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ "မူလနယ်ပယ်ကို ရောက်တာ၊ သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို သန့်စင်တာ၊ ကိုယ့်ရဲ့ အဓိကသွေးကြော ဆယ့်နှစ်ခုကို ကောင်းကင်သွေးကြောများအဖြစ် ပြောင်းလဲတာ၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာအောင် လုပ်တာ၊ အနှစ်သာရ၊ ချီစွမ်းအင်နဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် သုံးမျိုးကို ကျင့်ကြံတာ၊ ကောင်းကင်၊ မြေကြီးနဲ့ လူသားဆိုတဲ့ ပန်းသုံးပွင့်ကို စုစည်းတာ...

ဒါတွေက အချိန်အား လူအားတွေ အများကြီး ပေးရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အကယ်လို့ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကိုသာ စားသုံးမယ်ဆိုရင် ဆေးလုံးထဲမှာရှိတဲ့ ဆေးစွမ်းအင်တွေကို တိုက်ရိုက် စုပ်ယူနိုင်မှာဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ခန္ဓာကိုယ်က စုပ်ယူနိုင်တဲ့အဆင့်အထိ သန့်စင်ရတဲ့ အဆင့်ကို ကျော်လွှားနိုင်မှာပါ။ အဲဒီလိုနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် သန်မာစေပြီး ကောင်းကင်သွေးကြောတွေကိုလည်း အမြန်ဖွင့်နိုင်လိမ့်မယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှရာ မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်များသည် ၎င်းကို ခန္ဓာကိုယ်က စုပ်ယူနိုင်သော အလွန်နူးညံ့သည့် အခြေအနေသို့ရောက်အောင် သန့်စင်ရန် လိုအပ်သည်။ ၎င်းမှာ အချိန်အား လူအားများစွာ ပေးရသည့် နှေးကွေးငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသော လုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးမှာမူ သန့်စင်ပြီးသား ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။ မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်များသည် ၎င်းကို ပိုမိုလွယ်ကူစွာ စုပ်ယူနိုင်သဖြင့် အချိန်များစွာ သက်သာစေမည် ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သန့်စင်ရန် ကောင်းကင်သွေးကြောများကို အားကိုးရပြီး ၎င်းကို စုပ်ယူရန် မူလနယ်ပယ်ခန္ဓာကိုယ်ကို အားကိုးရသည့် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များ အတွက်သာ အသုံးဝင်ပါသည်။

စူးချန်ခုန်းက ချက်ချင်းပင် မေးလိုက်သည်။ "ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းမှာ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေအတွက် ဆေးနည်းရှိလား"

စူးချန်ခုန်း၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာမှာ ရှစ်ခုမြောက်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဆေးနည်းသာ ရှိမည်ဆိုပါက သူကိုယ်တိုင်ပင် ဖော်စပ်နိုင်သည်။

"ခဏစောင့်ဦး၊ ငါသွားယူပေးမယ်" ဟေးလျန်ယွမ်က စူးချန်ခုန်းကို ပြောလိုက်သည်။

ဗဟိုပြည်နယ်တွင် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှာ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု သို့မဟုတ် ထိပ်တန်းဂိုဏ်းတစ်ခုအဖြစ် မသတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိပြီဖြစ်ကြောင့် ခိုင်မာသော အခြေခံရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းအတွင်း၌ မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်များ အသုံးပြုသော ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများအတွက် ဆေးနည်းများ ရှိနေပါသည်။

မကြာမီ ဟေးလျန်ယွမ် ပြန်ရောက်လာသည်။ သူသည် စူးချန်ခုန်းထံသို့ စာလိပ်တစ်ခုနှင့် အဝတ်အိတ်တစ်လုံးကို ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးရဲ့ ဆေးနည်းပဲ။ မူလနယ်ပယ်ကို စတင်ဝင်ရောက်လာတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေအတွက် အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်ပြီး ပန်းနှစ်ပွင့်အဆင့်အထိ အသုံးဝင်တယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် ဆေးနည်းကို ယူလိုက်စဉ် မျက်လုံးများ အရောင်တောက်ပသွားခဲ့သော်လည်း သူ၏လက်ထဲရှိ အဝတ်အိတ်ကိုမူ သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အာရုံခံစားမှုအရ အတွင်း၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စီးဆင်းနေသည်ကို သိလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ဖြစ်နေသည်။

၎င်းက ဟေးလျန်ယွမ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို စူးချန်ခုန်းအား ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေသည်။

ဟဲလျန်ယွမ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "အကြီးအကဲစူး... ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးအတွက် ဆေးဖော်စပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေက မသက်သာလှဘူး။ ငါတို့ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းက တခြားမိသားစုကြီးတွေနဲ့ ဂိုဏ်းကြီးတွေကို မယှဉ်နိုင်ဘူး... ကျုံးလင်တောင်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အခြေအနေက ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင် အများကြီး စိုက်ပျိုးဖို့ မသင့်တော်သလို ငါတို့ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်သူတွေကလည်း ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေး ဖော်စပ်ရာမှာ ကျရှုံးနှုန်း အရမ်းများတယ်။ ဒါကြောင့် တခြား အဂ္ဂိရတ်အဆရာကြီးတွေကိုပဲ အကူအညီ တောင်းရတယ်။

ဆေးအတွက် လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို အပြင်မှာပဲ ဝယ်ယူလို့ရတယ်။ ဒီဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀ က မင်းအတွက် တစ်ဖက်တစ်လမ်းက အထောက်အကူဖြစ်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်"

စူးချန်ခုန်းသည် ရင်ထဲ အနည်းငယ် ထိသွားခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဟူသည် မည်သည့် မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်မဆို အမြဲတမ်း လိုနေသော အရာဖြစ်သည်။ ကျုံးလင်တောင်ကို အခြေစိုက်ထားသော ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းအနေဖြင့် တစ်နှစ်လျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အရေအတွက် အကန့်အသတ်သာ ရရှိနိုင်ရာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀ ဆိုသည်မှာ နည်းလှသော ပမာဏ မဟုတ်ပေ။

စူးချန်ခုန်းသည် နာမည်ကျော်ဓားတောင်၏ တောင်သခင်ကို ကုသပေးခဲ့စဉ်ကပင် ဆုလာဘ်အဖြစ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၀၀ သာ ရခဲ့သည်။

ဟေးလျန်ယွမ်အနေဖြင့် စူးချန်ခုန်းအား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀ ပေးအပ်လိုက်ခြင်းမှာ မလွယ်ကူလှပေ။ ဤဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ယူလိုက်ခြင်းဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် ဟေးလျန်ယွမ်နှင့် အခြားမူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များ၏ ကျင့်စဉ်အရင်းအမြစ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ယူဆောင်လိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ဟေးလျန်ယွမ်၏ လုပ်ရပ်မှာ သူ့ကို ဆွဲဆောင်ရန်နှင့် ကျေးဇူးကြွေးတင်စေရန်ဖြစ်ကြောင်း စူးချန်ခုန်း နားလည်သော်လည်း အမှန်တော့ စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ ဧည့်သည်အကြီးအကဲ ဖြစ်လာကတည်းက ယခင်က ဆေးပင်အနှစ်များ၊ နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ် လျှို့ဝှက်စာအုပ်နှင့် ယခု ဝိညာဉ်ဆေးနည်းနှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများအထိ အကျိုးကျေးဇူးများကိုသာ တစ်ဖက်သတ် ရယူနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော် ဒီဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို မငြင်းပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပြန်ပြီး လက်ခံပေးပါ" စူးချန်ခုန်းက ထိုသို့ဆိုကာ ၎င်းတို့ကို လက်ခံလိုက်စဉ်မှာပင် ပိုးအိတ်တစ်လုံးထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ဖြူဖွေးပြီး ထူးခြားသော အရှိန်အဝါရှိသည့် စွမ်းအင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုအရာက မူလချီစွမ်းအင်ပင် ဖြစ်သည်။

"မူလချီစွမ်းအင်လား" ဟေးလျန်ယွမ်မှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ တန်ဖိုးကြီးမားလှသော မူလချီစွမ်းအင်ကို သူ ချက်ချင်းပင် မှတ်မိလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း တည်ရှိသော ကျုံးလင်တောင်တွင် မူလချီစွမ်းအင် လေးခု ငါးခုခန့် ထွက်ပေါ်လာရန်အတွက် နှစ်ပေါင်း တစ်ရာခန့် အချိန်ယူရပြီး ၎င်းကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများဖြင့်ပင် ဝယ်ယူရန် အလွန်ခဲယဉ်းလှသည်။

ဂိုဏ်းကြီးများနှင့် မိသားစုကြီးအားလုံးသည် မူလချီစွမ်းအင် အများအပြား ရှိနေသည်ကို မည်သည့်အခါမျှ ငြင်းပယ်ကြမည်မဟုတ်ပေ။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် မူလချီစွမ်းအင် တစ်ခုမှာ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် တူညီလှသည်။

မူလချီစွမ်းအင် မရှိတာကြောင့် ချီသွေးနယ်ပယ်ထိပ်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော သိုင်းပညာရှင် ဘယ်လောက်တောင်မှ အဆင့်မတက်နိုင်ဘဲ အချိန်တွေဖြုန်းတီးနေရသည်ကို ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပေ။ အကယ်၍ သူတို့ အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် အဝေးကြီးသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

စူးချန်ခုန်းကဲ့သို့ မူလချီစွမ်းအင်ကို အသုံးမပြုဘဲ မူလနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသူမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။ ကိုးဆယ့်ကိုးရာခိုင်နှုန်းသော သိုင်းပညာရှင်များမှာမူ မူလနယ်ပယ်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ရန်အတွက် မူလချီစွမ်းအင်ကို သန့်စင်ရခြင်းအပေါ်မှာသာ အားကိုးနေကြရသည်။

ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းထံမှ တစ်ဖက်သတ် အကျိုးကျေးဇူးများ ရယူနေခဲ့သဖြင့် စူးချန်ခုန်းမှာလည်း ပြန်လည်မပေးဆပ်ဘဲ ဆက်လက်ယူနေရန်မှာ အတော်ပင် အားနာနေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မူလချီစွမ်းအင် တစ်ခုကို ထုတ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါက အရမ်းကို တန်ဖိုးကြီးလွန်းပါတယ်..." ဟေးလျန်ယွမ်က စတင်ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းက ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါကို ချမ်ရွေ့အတွက် လက်ဆောင်လို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပါ၊ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ကျွန်တော် သူ့ကို အများကြီး ဒုက္ခပေးခဲ့မိလို့ပါ။"

ချီရှစ်အဘိုးကြီး၏ တပည့်ဖြစ်သူ ချမ်ရွေ့မှာ နတ်ပိုးချည်ဂူကို စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ပေးခြင်း ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် သတင်းပြန်မပို့နိုင်စေရန်အတွက် သူ့ကို လပေါင်းများစွာ ဒုက္ခပေးခဲ့ပြီး ထိုစဉ်က သူသည် အတော်ပင် ခံစားခဲ့ရသည်။

ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းတွင် ချမ်ရွေ့မှာ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များထဲ၌ ထူးချွန်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် ချီသွေးနယ်ပယ်၏ ထိပ်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး မူလချီစွမ်းအင်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျုံးလင်တောင်တွင် နောက်ထပ် မူလချီစွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရန်မှာ အနည်းဆုံး ဆယ်နှစ်ကျော်ခန့် စောင့်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။ လူတစ်ယောက်၏ ဘဝတွင် ဆယ်နှစ်ဆိုသော အချိန်မှာ အလွန်ကြာလှသည်။

ဤမူလချီစွမ်းအင်ကြောင့် ချမ်ရွေ့သည် မကြာမီ မူလနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်တော့မည်ဖြစ်ပြီး ကျင့်စဉ်လမ်း၏ အခန်းသစ်တစ်ခုကို စတင်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးလက်နက်စံအိမ်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် မူလချီစွမ်းအင် လေးခု ရရှိခဲ့ပြီး ကျန့်ဖေးရှ၏ အလောင်းမှလည်း တစ်ခု ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့ရာ စုစုပေါင်း ငါးခု ရှိနေသည်။ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသို့ တစ်ခု ပေးကမ်းလိုက်ခြင်းမှာ သူ့အတွက် အခက်အခဲ မရှိလှပေ။

အခန်း (၄၉၂) ဝိညာဉ်ဆေးလုံး၌ ဝိညာဉ်ကိန်းဝပ်ခြင်းနှင့် ကောင်းကင်သွေးကြော အသွင်သစ်ပြောင်းလဲခြင်း။ (၁)

အစပိုင်းတွင် ချမ်ရွေ့မှာ စူးချန်ခုန်း၏ နှောင့်ယှက်ခြင်းကို လပေါင်းများစွာ ခံခဲ့ရပြီး စူးချန်ခုန်းသည်လည်း ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းထံမှ အကျိုးကျေးဇူးများကိုသာ တစ်ဖက်သတ် မရယူလိုပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ချမ်ရွေ့အတွက် လျော်ကြေးအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ ကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်ရန်အတွက်လည်းကောင်း မူလချီစွမ်းအင်တစ်ခုကို ထုတ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပါပြီ... ဒါဆိုရင်တော့ ချမ်ရွေ့ကိုယ်စား အကြီးအကဲစူးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ထိုစကားကို ကြားရသည့်အခါ ဟေးလျန်ယွမ်သည် အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်၍ လက်ခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ ချီသွေးနယ်ပယ်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပိတ်မိနေသည့် ချမ်ရွေ့အတွက် မူလချီစွမ်းအင်မှာ အမှန်တကယ် လိုအပ်နေတာကြောင့်ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ သူက ဆက်ပြီးငြင်းနေပါက ယဉ်ကျေးမှုမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟေးလျန်ယွမ် မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ "အကြီးအကဲစူး ရရှိခဲ့တဲ့ မူလချီ စွမ်းအင်က နှင်းချောက်နက်တောင်က ရခဲ့တာလား။ သူက ကိုယ်တိုင် အဆင့်တက်ဖို့ သုံးခဲ့တာအပြင် နောက်ထပ်တစ်ခုထက်မက ပိုရှိနေတာကိုကြည့်ရင် ကံကောင်းခြင်းတွေ အများကြီး ရှိနေပုံပဲ။"

ဟေးလျန်ယွမ်၏ အမြင်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် နှင်းချောက်နက်တောင်တွင် မူလချီစွမ်းအင်များကို ရရှိခဲ့ပြီး ထိုအထဲမှ တစ်ခုကို အသုံးပြုကာ မူလနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ရက်ရက်ရောရော ပေးနိုင်ခြင်းမှာ အပိုတစ်ခု ရှိနေခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဟေးလျန်ယွမ်သည် ထိုအကြောင်းကို ထပ်မံမေးမြန်းခြင်း မပြုသကဲ့သို့ စူးချန်ခုန်းကလည်း သူ၏ လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာဖြင့် မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ အလောင်းမှ မူလချီစွမ်းအင်အပြည့်အဝကို ထုတ်ယူနိုင်ကြောင်း ဟေးလျန်ယွမ်အား ပြောပြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ လူဟူသည် အမြဲတမ်း သတိရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။

ဟေးလျန်ယွမ်အား ကျေးဇူးတင်သောအားဖြင့် မူလချီစွမ်းအင်တစ်ခု ပေးအပ်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းက မေးလိုက်သည်။ "ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော် ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို ဘယ်မှာ ဝယ်လို့ရမလဲ"

ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အလွန်တရာ ကြွယ်ဝပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေ အလွန်ကောင်းမွန်သည့် နေရာမျိုးတွင်သာ စိုက်ပျိုးနိုင်သည်။

ကျုံးလင်တောင်ကဲ့သို့သော နေရာများသည် ပြင်ပလောကထက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုမိုကြွယ်ဝသော်လည်း ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ စိုက်ပျိုးရန်အတွက်မူ မလုံလောက်သေးပေ။ စိုက်ပျိုးရရှိသော ပစ္စည်းများသည် မူလနယ်ပယ်အောက်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များအတွက်သာ လုံလောက်သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်များ အသုံးပြုသည့် ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးကို ဖော်စပ်ရန် လိုအပ်နေသဖြင့် ထိုပစ္စည်းများကို ပြင်ပမှ ဝယ်ယူရမည် ဖြစ်သည်။

"မိုင်ပေါင်း သုံးရာကျော်လောက် ဝေးတဲ့ ဖေးယွမ်မြို့က ချန်းယွမ်အဆောင်မှာပဲ ရနိုင်ပါတယ်။ ဖေးယွမ်မြို့ဟာ ဗဟိုပြည်နယ်ရဲ့ အဓိကမြို့ကြီး ၁၈ မြို့ထဲက တစ်မြို့ဖြစ်ပြီး အဲဒီဒေသမှာ အကြီးဆုံး ကုန်သွယ်ရေးဌာနကတော့ ချန်းယွမ်အဆောင်ပဲ။ အဲဒီအဆောင်ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာတော့ ဖေးယွမ်မြို့ရဲ့ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုဖြစ်တဲ့ အင်အားကြီးမားတဲ့ ချန်းယွမ်ဂိုဏ်း ရှိတယ်။ ချန်းယွမ်ဂိုဏ်းက သယံဇာတတွေ ကြွယ်ဝလှတဲ့ ချန်းယွမ်တောင်လို့ ခေါ်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံလို နေရာမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ နှစ်နှစ် သုံးနှစ်တစ်ကြိမ်မှာ သူတို့ဆီကနေ မူလချီစွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်လာနိုင်တယ်။ သူတို့ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေခံက ငါတို့ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းထက် အများကြီး ပိုပြီး ခိုင်မာနက်ရှိုင်းတယ်လေ။"

ဟေးလျန်ယွမ်သည် တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ထိုနေရာကို ပြောပြလိုက်သည်။

ချန်းယွမ်ဂိုဏ်းသည် ဗဟိုပြည်နယ်တစ်ခုလုံးတွင် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သလို ထိပ်တန်းအဖွဲ့အစည်းများထဲတွင်လည်း ပါဝင်ကြောင်း စူးချန်ခုန်း ဖတ်ဖူးသည့် ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများတွင် ဖော်ပြထားသည်။

ချန်းယွမ်ဂိုဏ်းတွင် မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင် အရေအတွက်မှာ အနည်းဆုံး သုံးဆယ်ထက်မနည်း ရှိနေသည်။

သူတို့ထဲက အများစုမှာ "ထိပ်သီးပန်းသုံးပွင့်" ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်ကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝလှသော ချန်းယွမ်တောင်ကို အခြေစိုက်ထားသဖြင့် မူလချီစွမ်းအင်များ အစဉ်အဆက် ထွက်ပေါ်နေသလို မျိုးဆက်တစ်ခုပြီးတစ်ခုလည်း မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်အရေအတွက် များပြားစွာကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ချန်းယွမ်တောင်၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင် အားသာချက်ကို အသုံးချကာ သူတို့သည် ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင် အမြောက်အမြားကို စိုက်ပျိုးကြပြီး တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဂိုဏ်းအတွင်း အသုံးပြုကာ ကျန်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် လဲလှယ်ရန်အတွက် အပြင်သို့ ရောင်းချကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် ဂိုဏ်း၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို ရေရှည်တည်တံ့အောင် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ကြသည်။

ထိုဂိုဏ်း၏ အင်အားနှင့် အခြေခံမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသဖြင့် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း အများအပြား ပေါင်းလျှင်ပင် ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

"ဂိုဏ်းထဲက တပည့်တစ်ယောက်ကို သွားပြီး ဝယ်ခိုင်းလိုက်လို့ ရပါတယ်"

ဟေးလျန်ယွမ်က အကြံပြုသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်ပဲ သွားလိုက်ပါ့မယ်။ ကျွန်တော်လည်း အမြင်ကျယ်တာပေါ့။"

ဆေးဖော်စပ်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ဝယ်ယူခြင်းကို တခြားသူအား လွှဲအပ်ရန် စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် စိတ်မချနိုင်ပေ။ ကိုယ်တိုင်လုပ်ဆောင်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဖေးယွမ်မြို့မှာ ဗဟိုပြည်နယ်၏ အစည်ကားဆုံး မြို့ကြီးများအနက် တစ်မြို့ဖြစ်သည်။ သိုင်းပညာဂိုဏ်းများစွာသည် ထိုနေရာတွင် ဆိုင်များဖွင့်လှစ်ထားကြပြီး အလွန်ပင် သာယာဝပြောသည်။ စူးချန်ခုန်း ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုလည်း ကောင်းပါပြီ" ဟေးလျန်ယွမ်သည်လည်း ကန့်ကွက်စရာ မရှိပေ။

အမြဲတမ်း ပြတ်သားသူဖြစ်သည့်အတိုင်း စူးချန်ခုန်းသည် အလျင်အမြန် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ကာ ဖေးယွမ်မြို့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

မိုင်ပေါင်း သုံးရာကျော် ခရီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် ဖေးယွမ်မြို့ပြင်သို့ ရောက်လာလေ၏။

အဝေးမှကြည့်လျှင်ပင် ကြီးမားထည်ဝါလှသော အဆောက်အဦးကြီးမှာ မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေပြီး မြို့တံခါးတွင် လက်ရွေးစင် စစ်သည်များစွာက စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

ဗဟိုပြည်နယ်၏ အဓိကမြို့ကြီးတစ်မြို့ ဖြစ်သည့်အလျောက် မဟာမီးလျှံအင်ပါယာမှ ပညာရှင်များကိုလည်း ထိုနေရာတွင် တပ်စွဲထားစေသည်။ မြို့အတွင်းရှိ အမျိုးမျိုးသော သိုင်းပညာရှင် အဖွဲ့အစည်းများ၏ ဆိုင်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ ၎င်းမှာ စွမ်းအားကြီး သိုင်းပညာရှင်များစွာကို ဆွဲဆောင်ရာ နေရာဖြစ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပညာရှင်များ ပုန်းအောင်းနေသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ခါးတွင် ဓားတစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲ၍ ရုပ်ဖျက်ထားသည်။ လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာမှ အရိုးပြောင်းလဲခြင်း အတတ်နှင့် ရုပ်ဖျက်ခြင်း အတတ်ကို အသုံးပြုကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အသက်သုံးဆယ်ကျော် အရွယ်၊ သူစိမ်းများ မကပ်ရဲလောက်အောင် အေးစက်သော မျက်နှာရှိသည့် လောကအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာနေသော ဓားသမားတစ်ဦးအသွင် ပြောင်းလဲထားသည်။

"မြို့ထဲကို ဝင်ရအောင်"

စူးချန်ခုန်းသည် မဆိုင်းမတွပင် ဖေးယွမ်မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး လမ်းသွားလမ်းလာများကို မေးမြန်းကာ ချန်းယွမ်အဆောင်ကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

ဗဟိုပြည်နယ်တစ်ခုလုံး၏ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးဖြစ်သော ချန်းယွမ်ဂိုဏ်းက ကျောထောက်နောက်ခံပြုထားသည့် ချန်းယွမ်အဆောင်မှာ ဖေးယွမ်မြို့၏ တန်ဖိုးအရှိဆုံး မြေနေရာတွင် အခိုင်အမာ တည်ရှိနေသည်။

ချန်းယွမ်အဆောင် တစ်ခုလုံးသည် လမ်းတစ်လမ်းလုံးကို ယူထားခြင်းဖြစ်ပြီး လမ်းသွားလမ်းလာများမှာလည်း အများအားဖြင့် ထူးခြားသည့် အရှိန်အဝါရှိသော သိုင်းပညာရှင်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ သာမန်မြို့သူမြို့သား အများစုမှာ ဤနေရာသည် သာမန်လူများ လာရောက်သည့်နေရာ မဟုတ်ကြောင်း သိရှိကြသဖြင့် ရှောင်ကွင်းသွားလာကြသည်။

ချန်းယွမ်အဆောင်၏ အဝင်ဝတွင် အဖြူရောင် ယူနီဖောင်းဝတ်ထားပြီး ထူးခြားသော အရှိန်အဝါရှိသည့် အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး အချို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြသည်။ သူတို့မှာ ချန်းယွမ်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များဖြစ်ကြပြီး အားနည်းသူ တစ်ယောက်မှ မပါပေ။

စူးချန်ခုန်း အနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည့်အခါ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် ခပ်ချောချော လူငယ်တစ်ဦးက ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ချန်းယွမ်အဆောင်ပါ။ အဆောင်ရဲ့ စည်းကမ်းအရ ဘယ်သူမှ အထဲကို လက်နက်တွေ ယူဆောင်ခွင့် မရှိပါဘူးခင်ဗျ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လက်နက်တွေကို ကျွန်တော်တို့က စနစ်တကျ သိမ်းဆည်းပေးထားမှာ ဖြစ်လို့ ပူးပေါင်းပါဝင်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"ဟင်... မင်းက ငါ့ဓားကို ထိချင်တာလား။ ဒါဆိုလည်း လာယူကြည့်လေ။" ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်သွားပြီး သူ၏ ခါးရှိဓားကို ကမ်းပေးရင်း ထိုလူငယ်လေးကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုဝတ်ရုံဖြူနှင့် လူငယ်လေးမှာ ရေခဲတွင်းထဲသို့ ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ အေးစက်သော အကြည့်များမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲဖြဲပစ်တော့မည့်အတိုင်းပင်။

ထိုလူငယ်လေးမှာ ရပ်နေသည့် နေရာမှာတင် တောင့်တင်းသွားခဲ့ပြီး သူ၏ နဖူးမှ ချွေးအေးများ စီးကျလာလေ၏။ စူးချန်ခုန်း ကမ်းပေးနေသော ဓားကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အကယ်၍သာ သူသည် လက်ကိုဆန့်ထုတ်၍ ထိုဓားကို ထိတွေ့ရန် ကြိုးစားမိပါက နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သွေးအိုင်ထဲ၌ လဲကျသွားလိမ့်မည်ဟု ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်သွားလေသည်။