← Chapters

အခန်း (၄၉၃-၄၉၅)

Vol. 33 Ch. 493-495

အခန်း (၄၉၃-၄၉၅)

Vol. 33 Ch. 493-495

အခန်း (၄၉၃) ဝိညာဉ်ဆေးလုံး၌ ဝိညာဉ်ကိန်းဝပ်ခြင်းနှင့် ကောင်းကင်သွေးကြော အသွင်သစ်ပြောင်းလဲခြင်း။ (၂)

"မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်….မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ပဲ ငါ့အပေါ် ဒီလောက်အထိ ကြီးမားတဲ့ ဖိအားကို ပေးနိုင်တာ။"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်သူမှာ ချန်းယွမ်ဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကပင် ချီသွေးနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရှေ့မှ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူမှာ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ခြေများကြောင်းနှင့် သူထုတ်ဖော်နေသော အေးစက်သည့် အရှိန်အဝါမှာ စကားတစ်ခွန်း အငြင်းပွားရုံနှင့် တိုက်ခိုက်တော့မည့် ဒေါသကြီးသူတစ်ဦး၏ အသွင်မျိုးဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။

ထိုလူငယ်လေး၏ မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အတင်းအကြပ် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် မရိုမသေလုပ်မိပါတယ်။ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်ခင်ဗျ... ကျေးဇူးပြုပြီး အထဲကို ကြွပါ။"

အမှန်တကယ်တော့ ချန်းယွမ်အဆောင်တွင် လက်နက်ယူဆောင်ခွင့်မရှိဟူသော စည်းကမ်းရှိသော်လည်း စည်းကမ်းဟူသည် အားနည်းသူများအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရှေ့မှ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူမှာ သာမန်လူမဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားလှရာ ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စအသေးအဖွဲအတွက် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေဖို့ မတန်ပါပေ။

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားပြီး ချန်းယွမ်အဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်။

ချန်းယွမ်အဆောင်တွင် အဆင့်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီး လက်နက်များ၊ ဆေးလုံးများ၊ တန်ဖိုးကြီး ကျောက်မျက်ရတနာများနှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များအထိ အစုံအလင် ရရှိနိုင်သည်။

စူးချန်ခုန်းအပြင် အခြားသော ဝယ်ယူသူများလည်း ရှိနေကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် စူးချန်ခုန်းနှင့် သူ၏ ခါးရှိဓားကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သတိထားသည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူ့အနီးသို့ မကပ်ရဲကြပေ။

သူတို့က ငတုံးငအတွေ မဟုတ်ပါ။ ချန်းယွမ်အဆောင်အတွင်းသို့ ဓားတစ်လက်နှင့် ဝင်ရောက်နိုင်သူမှာ သာမန်လူ မဟုတ်နိုင်ကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ထုံးစံအတိုင်း လူသိမခံလိုသူဖြစ်သော်လည်း နောင်တစ်ချိန်တွင် ချန်းယွမ်အဆောင်နှင့် ပုံမှန်ဆက်ဆံရတော့မည် ဖြစ်ရာ လူသိမခံဘဲနေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူသိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် မည်သူမျှ အလွယ်တကူ မထိရဲသော အစွမ်းထက် ပညာရှင်တစ်ဦးအသွင် ပုံဖော်ထားခြင်းကသာ တစ်ဖက်လူကို သတိထားစေပြီး မဆင်မခြင် မလုပ်မိစေရန် အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်။

"ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်ရှင့်... ဘာများ လိုအပ်ပါသလဲ"

ချန်းယွမ်အဆောင်အတွင်း ဝန်ဆောင်မှုပေးနေသူများမှာလည်း လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားသော စူးချန်ခုန်းကို သတိပြုမိသွားကြသည်။ ငယ်ရွယ်ချောမောသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ရိုသေစွာဖြင့် လာရောက် မေးမြန်းခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် ဝိညာဉ်ဆေးပင်အချို့ ဝယ်ချင်လို့ပါ။ ဒီကိစ္စကို တာဝန်ယူနိုင်တဲ့သူနဲ့ ဆွေးနွေးပေးပါ" ဟု စူးချန်ခုန်းက တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်မနောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ တာဝန်ခံ ထန်းမင်ဆီကို ခေါ်သွားပေးပါ့မယ်"

စူးချန်ခုန်းက ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ဝယ်ယူလိုသည်ဟု ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ထိုအမျိုးသမီးက ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝသော နေရာများတွင်သာ စိုက်ပျိုးနိုင်ပြီး ၎င်းတို့မှာ ငွေရှိရုံနှင့် အလွယ်တကူ ဝယ်ယူ၍မရသော တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော အရောင်းအဝယ်များကို တာဝန်ခံများကသာ ကိုင်တွယ်လေ့ရှိသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် စူးချန်ခုန်းကို ချန်းယွမ်အဆောင်၏ ဒုတိယထပ်ရှိ အထူးဧည့်ခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ကြိုတင်၍ အကြောင်းကြားခိုင်းလိုက်သည်။

ဒုတိယထပ်ရှိ ခန့်ညားထည်ဝါသော အခန်းတစ်ခုအတွင်း၌ စူးချန်ခုန်းသည် တာဝန်ခံ ထန်းမင်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ထန်းမင်မှာ အသက်သုံးဆယ်ကျော် အရွယ်ခန့်ရှိပြီး နွေးထွေးသော အပြုံး၊ ပျူငှာသော အမူအရာနှင့် ခန့်ညားသော အသွင်ရှိသည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်ဝန်းထောင့်ရှိ အရေးအကြောင်းများက သူ၏ အစစ်အမှန်အသက်မှာ မြင်တွေ့ရသည်ထက် များစွာ ပိုနိုင်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ချန်းယွမ်အဆောင်၏ တာဝန်ခံတစ်ဦးအနေဖြင့် အရေးကြီးသော လုပ်ငန်းတစ်ခုကို တာဝန်ယူထားရသဖြင့် ထန်းမင်သည် ချန်းယွမ်ဂိုဏ်းအတွင်း၌ အကြီးအကဲအဆင့်အတန်းနှင့် အရေးပါသော ရာထူးကို ရရှိထားသူ ဖြစ်သည်။

"တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ"

စူးချန်ခုန်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ထန်းမင်သည် စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ချလိုက်မိသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ အရှိန်အဝါမှာ ဓားအိမ်အတွင်းမှ ထုတ်ယူလိုက်သော နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုကဲ့သို့ အေးစက်ပြီး သေစေနိုင်လောက်သော အငွေ့အသက်များ ရှိနေသည်။

"ဧည့်သည်တော်ခင်ဗျ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ပါ။ ကျွန်တော့်နာမည်က ထန်းမင်ပါ။ ဒီကဧည့်သည်တော်ရဲ့ နာမည်ကို သိပါရစေ။"

ထန်းမင်သည် နွေးထွေးစွာ ထရပ်၍ စူးချန်ခုန်းကို ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်ကာ စူးချန်ခုန်း၏ အမည်ကို မေးမြန်းခဲ့သည်။

"မျိုးရိုးက တာ့၊ နာမည်က ဝူဖုန်း။"

စူးချန်ခုန်း၏ ပြန်လည်ဖြေကြားမှုမှာ တိုတောင်းလှပြီး ၎င်းမှာ ထိုနေရာတွင်တင် ချက်ချင်းစဉ်းစားလိုက်သော အမည်ဝှက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"တာ့ဝူဖုန်းလား"

ထန်းမင်သည် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ကို အမြန် ပြန်လည်စစ်ဆေးကြည့်သော်လည်း ဤအမည်ကို ယခင်က မကြားဖူးကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။ သို့သော် ဗဟိုပြည်နယ်တွင် ပညာရှင်များစွာ ရှိနေသဖြင့် သူသည် လူတိုင်း၏ နောက်ခံကို သိနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေဆီက ကြားတာတော့ ညီလေးတာ့က ဝိညာဉ်ဆေးပင်အချို့ ဝယ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်ဆို။"

ထန်းမင်က ပြောလိုက်သည်။

"အင်း၊ ဒီမှာ လိုအပ်တဲ့ စာရင်း။"

စူးချန်ခုန်းက အသံပြုကာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်အတွင်းမှ စာရင်းတစ်ခုကို ထုတ်၍ ထန်းမင်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ထိုစာရင်းတွင် ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေး ဖော်စပ်ရန် လိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို အသေးစိတ် ရေးသားထားပြီး စူးချန်ခုန်းသည် အထင်မှားစေရန်အတွက် မလိုအပ်သော ပစ္စည်း တစ်မျိုး သို့မဟုတ် နှစ်မျိုးကိုလည်း ထည့်သွင်းထားခဲ့သည်။

ထန်းမင်သည် ၎င်းကို ယူလိုက်ပြီး အသေအချာ စစ်ဆေးကာ စူးချန်ခုန်းကို မော့ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။ "ညီလေးတာ့... ဒီစာရင်းထဲက ဆေးပင်တချို့ကတော့ ဒီမှာ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တချို့ကိုတော့ တခြားနေရာကနေ မှာယူရမှာပါ။ အားလုံးစုံဖို့အတွက် သုံးရက် အချိန်ယူရပါမယ်။ ဈေးနှုန်းကတော့... တစ်စုံကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀ ကျပါမယ်။

ညီလေးတာ့အနေနဲ့ ချန်းယွမ်အဆောင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် လာတာဖြစ်လို့ စုစုပေါင်းပမာဏရဲ့ နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို စရန်ငွေအဖြစ် အရင်ပေးချေရပါမယ်"

ဝိညာဉ်ဆေးများကို သာမန် ရွှေ၊ ငွေများဖြင့် ဝယ်ယူရန် ခက်ခဲလှပြီး မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များအကြားတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကိုသာ ငွေကြေးအဖြစ် အသုံးပြုကြသည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမှာ ရှားပါးလှပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝသော နေရာများတွင်သာ အချိန်အကြာကြီး စုစည်းပြီးမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေး တစ်စုံအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀ ဆိုသော ဈေးနှုန်းမှာ နည်းပါးလှသည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။

ယခင်က စူးချန်ခုန်းသည် နတ်ဘုရားလက်နက်အိမ်တော်တွင် ခြောက်လကြာ အလုပ်လုပ်ခဲ့သော်လည်း သူရရှိခဲ့သော ဆုလာဘ်မှာ ဆေးနှစ်စုံဝယ်ရန်အတွက်သာ လုံလောက်သည်။

"ရတယ်။ ဆယ်စုံ ဝယ်မယ်"

စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းညိတ်၍ ထိုအချက်များကို သဘောတူလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ခါးပတ်အိတ်ထဲမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀ ကို စရန်ငွေအဖြစ် ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ချန်းယွမ်အဆောင်က ဤဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို မတရားယူလိမ့်မည်ဟု သူ မစိုးရိမ်ပေ။

စီးပွားရေး လုပ်ငန်းကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ထိပ်တန်း ချန်းယွမ်ဂိုဏ်းက ကျောထောက်နောက်ခံပြုထားသဖြင့် ချန်းယွမ်အဆောင်သည် ဤမျှအနည်းငယ်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများအတွက် သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အဆုံးခံမည် မဟုတ်ပေ။

"ညီလေးတာ့... ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏစောင့်ပါ။ သုံးရက်အတွင်းမှာ အားလုံး အဆင်သင့် ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။"

ထန်းမင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားလေ၏။ တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ဖိုး အရောင်းအဝယ်ဖြစ်ခြင်းမှာ အသေးအမွှား ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

"အင်း၊ လိုက်မပို့နဲ့တော့။"

စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထရပ်ကာ စကားထပ်မပြောဘဲ ချန်းယွမ်အဆောင်မှ ခေတ္တ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ဖေးယွမ်မြို့အတွင်း၌ စူးချန်ခုန်းသည် ခဏမျှ အေးအေးလူလူ လှည့်လည်သွားလာပြီးနောက် တည်းခိုခန်းတစ်ခုတွင် အနားယူကာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

တတိယမြောက်နေ့ နံနက်စောစောတွင် စူးချန်ခုန်းသည် ထန်းမင်နှင့် တွေ့ဆုံရန် ချန်းယွမ်အဆောင်သို့ ဦးတည်ခဲ့သည်။

"ညီလေးတာ့... ကျေးဇူးပြုပြီး တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပေးပါ"

ထန်းမင်သည် စကားများများမပြောဘဲ စူးချန်ခုန်း၏ ရှေ့ရှိ စားပွဲပေါ်တွင် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာများကို ပြလိုက်သည်။

သေတ္တာများကို ဖွင့်၍ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေး ဖော်စပ်ရန်အတွက် အမျိုးမျိုးသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝသော နေရာများတွင် ပေါက်ရောက်သော ထိုဆေးပင်များ၏ မျက်နှာပြင်တွင် စွမ်းအင်များ စီးဆင်းနေသည်ကို မြင်နိုင်ပြီး အနုပညာလက်ရာများကဲ့သို့ပင် လှပနူးညံ့လှပေသည်။

အခန်း (၄၉၄) ဝိညာဉ်ဆေးလုံး၌ ဝိညာဉ်ကိန်းဝပ်ခြင်းနှင့် ကောင်းကင်သွေးကြော အသွင်သစ်ပြောင်းလဲခြင်း။ (၃)

"အမှန်ပဲ" ပစ္စည်းအားလုံးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံစစ်ဆေးပြီး အမှားအယွင်းမရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ခေါင်းညိတ်ပြကာ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များပါရှိသည့် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာများကို သူ၏အိတ်ထဲသို့ ထည့်သွင်း၍ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

"ညီလေးတာ့... နောက်တစ်ခေါက် လိုအပ်တာရှိရင်လည်း ဖေးယွမ်အဆောင်ကို ကြွလှမ်းခဲ့ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။"

ထန်းမင်သည် သူ့ကို လိုက်လံပို့ဆောင်ရင်း အသိပေးလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ချမ်းသာပြီး ရက်ရောသည့် ဖောက်သည်မျိုးကို လက်မလွတ်စေရန် သူ ထိန်းသိမ်းထားရမည်ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏အိတ်ကို သယ်ဆောင်ကာ ဖေးယွမ်အဆောင်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မည်သူမျှ တိတ်တဆိတ် နောက်ယောင်ခံလိုက်ခြင်း မရှိစေရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အထူးဂရုပြု စောင့်ကြည့်ခဲ့သည်။

ဖေးယွမ်အဆောင်မှာ ကြီးမားပြီး အခြေခိုင်ပြီးသား လုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်ရာ သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖျက်ဆီးမည့် အလုပ်မျိုးကို သေချာပေါက် လုပ်ဆောင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဝယ်ယူခဲ့သော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များနှင့်အတူ စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်း နေထိုင်သည့် နေအိမ်တွင် ဆေးလုံးဖော်စပ်ရန်အတွက် သီးသန့်အခန်းတစ်ခုကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

"ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေး... သုံးရွက်ဝိညာဉ်ပန်းရဲ့ အမြစ်တွေ၊ သုံးပွင့်ဝိညာဉ်သီးရဲ့ အသားတွေကို ယူပြီး ရောနှောကြိတ်ခြေရမယ်... ပြီးရင် အမြစ်မဲ့ဝိညာဉ်ရေထဲမှာ တစ်ရက်ကြာ စိမ်ထားရမယ်"

စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေး ဖော်စပ်ရန်အတွက် ချက်ချင်းပင် စတင်ပြင်ဆင်ခဲ့ပြီး ဆေးနည်းပါ အဆင့်များအတိုင်း ဆေးပင်များကို အရင်ဆုံး လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ဆေးမဖော်စပ်မီ စူးချန်ခုန်းသည် သူ အချိန်အတော်ကြာ လက်လွှတ်ထားခဲ့သော ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ပညာကို လက်ရည်ပြန်သွေးသည့်အနေဖြင့် နဂါးသွေးဆေးလုံး အချို့ကို အရင်ဆုံး စမ်းသပ်ဖော်စပ်ကြည့်ခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ လက်ထဲတွင် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးများထံမှ ရရှိသော အမြုတေ ကိုးခုရှိနေသလို အသက်ရှည်စေသည့် မိစ္ဆာအသက်ဆေးလုံး၏ ဆေးနည်းလည်း ရှိနေသည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော အသက်ရှည်ဆေးမျိုးမှာ အလွန်ထူးခြားလှသည်။ နတ်ဆိုးအမြုတေများ လိုအပ်သည့်အပြင် အခြားသော ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများမှာလည်း အလွန်ရှားပါးပြီး ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလှသည်။

ထို့အပြင် ဖော်စပ်ရန် ခက်ခဲမှုမှာလည်း အလွန်မြင့်မားလှသည်။ အကယ်၍ သူသည် ပစ္စည်းများ အလုံအလောက် စုဆောင်းနိုင်လျှင်ပင် ဆယ်ကြိမ်ဖော်စပ်လျှင် တစ်ကြိမ်အောင်မြင်ရန် သေချာမှုမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် အရင်ဆုံး မိမိ၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် သူ၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာမည်ဖြစ်ကာ နောင်တစ်ချိန်တွင် အသက်ရှည်ဆေးကို အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ရန်အတွက် ယုံကြည်မှုလည်း ပိုမိုတိုးပွားလာမည် ဖြစ်သည်။

"ဆေးမီးဖိုကို စမယ်။"

ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးစီးပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးကို ချက်ချင်းပင် စတင်ဖော်စပ်ခဲ့သည်။ ကြယ်ပုံစံရွှေဆေးမီးဖိုသည် မီးတောက်များကြားတွင် ငွေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေပြီး အလွန်ပင် ခန့်ညားလှသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ပြုပြင်ထားသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို တစ်မျိုးပြီးတစ်မျိုး ထည့်သွင်းကာ အဆင့်တိုင်းကို အာရုံစိုက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

"ဖောက်"

နာရီပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် ဆေးမီးဖိုအတွင်းမှ ပေါက်ကွဲသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး အခန်းအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာလည်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် သူ ကျရှုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

သို့သော် ဒါက သူမျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပါပင်။ ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးကို ဝိညာဉ်ဆေးလုံး အမျိုးအစားအဖြစ် သတ်မှတ်ထားရာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာမှာ ရှစ်ခုမြောက်နယ်ပယ်သို့ ရောက်နေသော်လည်း ပထမဆုံးအကြိမ်တွင် ရှုံးခြင်းမှာ အလွန်ပင် ပုံမှန်ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ် ကိစ္စဖြစ်သည်။

ဆေးပင်များကို တစ်စုံပြီးတစ်စုံ ထည့်သွင်းရင်း စူးချန်ခုန်းမှာ အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော်လည်း အတွေ့အကြုံနှင့် သင်ခန်းစာများကို အစဉ်တစိုက် စုဆောင်းကာ သူ၏ အားနည်းချက်များကို ပြုပြင်ပြီး အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ကြိုးစားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဆေးပင် ခြောက်စုံခန့် အသုံးပြုပြီးနောက် ခုနစ်ကြိမ်မြောက် ဆေးမီးဖိုတွင် သူ အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။

"ဝီ..."

ကြယ်ပုံစံရွှေဆေးမီးဖိုသည် ညင်သာစွာ တုန်ခါသွားပြီး မွှေးကြိုင်လှသော ဆေးရနံ့များမှာ အခန်းအတွင်း ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရာ ဆေးဖော်စပ်သည့် အခန်းမှာ တိမ်တိုက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော နတ်ဘုံနတ်နန်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"အောင်မြင်သွားပြီ။"

စူးချန်ခုန်းမှာ အလွန်ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့ပြီး အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ဆေးမီးဖို၏ အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အတွင်း၌ လက်ထိပ်ခန့်ရှိသော ဆေးလုံးတစ်လုံး ရှိနေ၏။

ထိုဆေးလုံးမှာ အစိမ်းနုရောင်ရှိပြီး ထွင်းထုထားသော ကျောက်စိမ်းတစ်ခုနှင့် ဆင်တူလှသည်။ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ၎င်းအပေါ်တွင် ဖြူလွလွ တိမ်တိုက်ပုံစံများကို မြင်နိုင်ပြီး အတွင်း၌လည်း တိမ်တိုက်ကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ လှုပ်ရှားနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ ၎င်း၏ ရနံ့ကို ရှူရှိုက်လိုက်ရုံဖြင့် စူးချန်ခုန်းအား သွားရည်ကျစေကာ သူ၏ ဆဲလ်များအားလုံးက ထိုဆေးလုံးကို တောင့်တနေသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤအရာမှာ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များ စားသုံးရန်အတွက် ရည်ရွယ်ထားသော ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးပင် ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ သာမန် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များမှာ ၎င်းကို မဝယ်ယူနိုင်ကြဘဲ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးများမှ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်အချို့သာ အနည်းငယ် ရရှိနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိကြသည်။

ဤအကြိမ်တွင် ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေး တစ်လုံးသာ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ပထမဆုံးဆေးလုံးကို အောင်မြင်စွာ ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် နောက်ထပ် ဆေးမီးဖိုများအတွက် ယုံကြည်မှု ရှိသွားခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ကျောက်စိမ်းပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ဖော်စပ်ပြီးသား ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးကို ထည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်း ဆယ်စုံလုံး ကုန်ဆုံးသည်အထိ ဆက်လက်၍ ဆေးဖော်စပ်ခဲ့သည်။

ရလဒ်တွေက စူးချန်ခုန်းအား အလွန်ပင် ကျေနပ်စေခဲ့သည်။

ဆယ်စုံမြောက် ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများသို့ ရောက်သည့်အခါ စူးချန်ခုန်းသည် တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ဆေးလုံး နှစ်လုံးအထိ ထွက်ပေါ်အောင် ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့သည်။

"ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေး သုံးလုံး..."

ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို လက်ထဲ၌ ကိုင်ဆောင်ရင်း စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်ထဲမှ ပြန်လည်စဉ်းစားမိသည်။ ဤဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေး သုံးလုံးမှာ သူ၏ စုဆောင်းထားသမျှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀၀ အကုန်အကျခံ၍ ရရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါတွေက ဘယ်လောက်အထိ အစွမ်းထက်လဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်"

ကျင့်စဉ်ခန်းမအတွင်း၌ စူးချန်ခုန်းသည် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူ၍ မျိုချလိုက်သည်။

ဝူးရှ်

ဆေးလုံး၏ အစွမ်းများ သန့်စင်ပျံ့နှံ့သွားသည့်အခါ စင်ကြယ်လှသော ဆေးစွမ်းအင်များမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သူ၏ အတွင်း၌ နူးညံ့လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များစွာ စီးဆင်းနေပြီး သူ၏ ကြွက်သားနှင့် အရိုးများကို သန်မာစေကာ ပိုမိုအစွမ်းထက်လာစေသကဲ့သို့ သိသိသာသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒီအကျိုးသက်ရောက်မှုက... တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ။ ကောင်းကင်သွေးကြောကတစ်ဆင့် သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သန့်စင်ရတဲ့ အချိန်ကုန် လူပင်ပန်းတဲ့ အဆင့်ကို တိုက်ရိုက်ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒီစင်ကြယ်တဲ့ ဆေးစွမ်းအင်ဟာ နူးညံ့တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လိုပဲ ခန္ဓာကိုယ်က တိုက်ရိုက်စုပ်ယူနိုင်တယ်။"

စူးချန်ခုန်းမှာ အံ့အားသင့်ကာ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ကျင့်စဉ်မှာ ကောင်းကင်သွေးကြောမှတစ်ဆင့် သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သန့်စင်ခြင်းအပေါ်တွင် အားကိုးရသည်။ စူးချန်ခုန်းတွင် ကောင်းကင်သွေးကြော တစ်ခုသာ ရှိနေသဖြင့် အခြားသိုင်းပညာရှင်များထက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ မသန့်စင်နိုင်ပေ။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များစွာကို စုစည်းနိုင်လျှင်ပင် ထိရောက်မှုမှာ အတူတူပင်ဖြစ်ရာ အရှိန်မြှင့်၍ မရနိုင်ပေ။

သို့သော် ဤဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးများမှာ သန့်စင်ပြီးသား ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် တူညီလှရာ ခန္ဓာကိုယ်က တိုက်ရိုက်စုပ်ယူနိုင်သဖြင့် ကောင်းကင်သွေးကြောမှ သန့်စင်ရမည့် အဆင့်ကို ကျော်လွှားနိုင်ကာ အချိန်များစွာ သက်သာစေသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ တိုးတက်မှုကို အဆပေါင်းများစွာ မြန်ဆန်လာစေနိုင်သည်။

"ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေး သုံးလုံးဆိုရင်တော့ ငါ့ရဲ့ ဒုတိယမြောက် ကောင်းကင်သွေးကြောကို ဖွင့်ပေးနိုင်လောက်မှာပဲ မဟုတ်လား"

စူးချန်ခုန်းသည် ဆေးစွမ်းအင်များကို သန့်စင်ရန် အာရုံစိုက်ရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးတောနေခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ပြာလွလွ လူသားပန်းပွင့်၏ ပုံရိပ်ယောင်မှာ ပွင့်လန်းလာခဲ့ပြီး ပိုမိုခိုင်မာလာခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ ကောင်းကင်သွေးကြောတစ်ခု၏ အရိပ်အယောင်မှာလည်း ခပ်ရေးရေး ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းနေသည့်အခါ သူ၏ အသားအရေတိုင်းမှာ အပြစ်အနာအဆာကင်းသည့် ကျောက်စိမ်းတစ်ခုကဲ့သို့ ကြည်လင်တောက်ပနေ၏။

ပထမဆုံး ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးကို သန့်စင်ရန် စူးချန်ခုန်းမှာ လဝက်ခန့် အချိန်ယူခဲ့ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို စုပ်ယူလိုက်ကြောင်း သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ အရှိန်အဟုန်ဖြစ်စေ၊ ခွန်အားဖြစ်စေ၊ သွေးကြောများ၏ သန်မာမှုဖြစ်စေ လွန်ခဲ့သော တစ်လကထက် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ဒုတိယနှင့် တတိယဆေးလုံးများကို ဆက်တိုက် သန့်စင်ခဲ့သည်။

နှစ်လတာ အချိန်မှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ကျင့်စဉ်ခန်းမအတွင်း၌ စူးချန်ခုန်းသည် ငြိမ်သက်စွာ တရားထိုင်နေသည်။ သူ၏ အသားအရေမှာ မမြင်နိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အလွှာတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းနေသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး သူ၏ ကြွက်သားနှင့် အရိုးအဆစ်တိုင်းမှ မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေရာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာသည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ အတွင်း၌ ဒုတိယမြောက် အဓိကသွေးကြောမှာ တုန်ခါသွားပြီး နဂါးကြီးတစ်ကောင် နိုးထလာသည့်အလား စူးရှတောက်ပသော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ခွန်အားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ခံစားချက်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ "အနှစ်သာရ" မှာ ပိုမိုကြွယ်ဝလာကြောင်း၊ အိပ်စက်နားနေခြင်းမရှိဘဲ အချိန်အတော်ကြာ နေနိုင်သလို မောပန်းနွမ်းနယ်မှုကိုလည်း အနည်းငယ်မျှ မခံစားရကြောင်း သိလိုက်သည်။

"ဒုတိယမြောက် ကောင်းကင်သွေးကြော ပွင့်သွားပြီ"

စူးချန်ခုန်းသည် လေကို ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်ပြီး ကျေနပ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

နှစ်လအတွင်းမှာပင် ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေး သုံးလုံးကို သန့်စင်ခြင်းဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် ဒုတိယမြောက် အဓိကသွေးကြောကို အောင်မြင်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပြီး ဒုတိယမြောက် ကောင်းကင်သွေးကြောကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူသားခန္ဓာကိုယ်၏ အဓိကသွေးကြော တစ်ဆယ့်နှစ်ခုလုံးကို ကောင်းကင်သွေးကြောများအဖြစ် လုံးဝပြောင်းလဲနိုင်သည့်အခါ "ထိပ်သီးပန်းသုံးပွင့်" ဟူသော အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်၊ စွမ်းအင်နှင့် စိတ်အာရုံတို့မှာ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် ထပ်မံတက်လှမ်းနိုင်ပါက မူလဓာတ်ငါးပါးနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ပိုင်ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်နိုင်သည့် သိုင်းပညာရှင်ကြီးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။

အခန်း (၄၉၅) ငွေရောင်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး။ အဆိပ်နဂါးတောင်။ (၁)

"ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေး ဖော်စပ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး စုဆောင်းရဦးမှာပဲ..."

စူးချန်ခုန်းသည် အနည်းငယ် ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်မိသည်။

ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေး၏ အကျိုးအာနိသင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ကောင်းကင်သွေးကြောကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပုံမှန်အတိုင်းသာ သန့်စင်နေမည်ဆိုပါက ဒုတိယမြောက် ကောင်းကင်သွေးကြော နိုးထလာရန်အတွက် စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် အနည်းဆုံး သုံးနှစ်ခန့် အချိန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေး၏ အကူအညီဖြင့် နှစ်လသာ အချိန်ယူခဲ့ရရာ ဆယ်ဆကျော်မျှ ကွာခြားသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အချိန်ကငွေပင် ဖြစ်သကဲ့သို့ ဤတိုးတက်မှုအတွက် စူးချန်ခုန်းမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး စုစုပေါင်း ၁၀၀၀ အကုန်အကျခံခဲ့ရသည်။

၎င်းတို့အနက် ၃၀၀ မှာ နာမည်ကျော်ဓားတောင်မှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၂၀၀ မှာ နတ်ဘုရားလက်နက်အိမ်တော်တွင် ခြောက်လကြာ အပင်ပန်းခံ အလုပ်လုပ်၍ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ကာ ကျန် ၅၀၀ မှာ ဟဲလျန်ယွမ်က ထောက်ပံ့ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တိုတောင်းလှသော သုံးလတာအတွင်းမှာပင် စူးချန်ခုန်းသည် ထိုကျောက်တုံးအားလုံးကို သုံးစွဲပစ်ခဲ့သည်။

ဤတိုးတက်မှုနှုန်းကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားရန်အတွက် စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်ဆေးများကို ပိုမိုရရှိရန် လိုအပ်သည်။ ဗဟိုပြည်နယ်တွင် ထိပ်တန်းအဆင့်၌ပင် မပါဝင်သော ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ ဧည့်သည်အကြီးအကဲ တစ်ဦးဖြစ်သည့် သူ့အတွက်ကိုပင်မဆိုနှင့် နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိသော ရှေးဟောင်းမိသားစုကြီးများနှင့် ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးများပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော ထောက်ပံ့မှုမျိုးကို သူတို့၏ အထူးချွန်ဆုံးနှင့် အစွမ်းထက်ဆုံး ပါရမီရှင်များ သို့မဟုတ် တော်ဝင်မိသားစုမှ မင်းသား၊ မင်းသမီး အဆင့်ရှိသူများကိုသာ ပေးအပ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် ပတ်သက်၍ စူးချန်ခုန်း၏ လက်ထဲတွင် အများကြီး မကျန်တော့ပေ။ သို့သော် သူသည် ပိုးအိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ အတွင်း၌ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမရှိဘဲ တလက်လက်တောက်ပနေသော ဖန်သားကဲ့သို့ အမျှင်တန်းလေး လေးခု ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ မူလချီစွမ်းအင်ပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီမူလချီစွမ်းအင်တွေကို ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေနဲ့ လဲရမယ်"

စူးချန်ခုန်းသည် ထိုမူလချီစွမ်းအင်အချို့ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်သည်။

သာမန်သိုင်းပညာရှင်များအတွက် မူလချီစွမ်းအင်တစ်ခုသည် မူလနယ်ပယ် ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် လုံလောက်လှသည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းအတွက်မူ မူလချီစွမ်းအင်ဟူသည် မည်မျှပင်ရှိပါစေ များသည်ဟု မရှိပေ။ သူ၏ လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာ ဆယ်ခုမြောက်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် မူလချီစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူသန့်စင်ခြင်းဖြင့် သူ၏ ခွန်အားကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာ၏ ဆယ်ခုမြောက်နယ်ပယ် ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိရန်အတွက် မူလချီစွမ်းအင် အနည်းဆုံး ရာနှင့်ချီ၍ သို့မဟုတ် ထောင်နှင့်ချီ၍ပင် လိုအပ်နိုင်ရာ ၎င်းမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် ကိန်းဂဏန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤမူလချီစွမ်းအင်များကို ကျင့်စဉ်အရင်းအမြစ်များနှင့် လဲလှယ်ကာ မိမိ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်နှင့် ခွန်အားကို အရင်ဆုံး မြှင့်တင်ခြင်းက ပိုမိုကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။ အရေးကြီးသော အရာကို အရင်ဦးစားပေး လုပ်ဆောင်ရမည်သာ။

စူးချန်ခုန်း၏ သိုင်းပညာနယ်ပယ်မှာ အမှန်တော့ အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေသေးသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ထရပ်၍ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး ဖေးယွမ်မြို့ရှိ ချန်းယွမ်အဆောင်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဦးတည်ခဲ့သည်။ သူသည် အေးစက်လှသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဓားသမား "တာ့ဝူဖုန်း" အသွင်ကိုပင် ဆက်လက်အသုံးပြုထားသည်။

"အကြီးအကဲတာ့... အတွင်းထဲကို ကြွပါ။ ကျွန်တော် တာဝန်ခံထန်းကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားပေးပါ့မယ်"

ချန်းယွမ်အဆောင်မှ တပည့်များသည် စူးချန်ခုန်းကို မှတ်မိကြသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ရိုသေစွာ ပြောဆိုကြသည်။ ဤအကြီးအကဲတာ့မှာ အလေးထား ဧည့်ခံရမည့် ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်ဖြစ်ကြောင်း ထန်းမင်ထံမှတစ်ဆင့် သူတို့ သိထားကြသည်။

"အင်း"

စူးချန်ခုန်းက အသံပြုကာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ချန်းယွမ်အဆောင်အတွင်းသို့ ဖြေးဖြေးချင်း ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ဤအကြိမ်တွင် မည်သူမျှ သူ၏ လက်နက်ကို အပ်နှံရန် မတောင်းဆိုတော့ပေ။

သူသည် ဒုတိယထပ်ရှိ အထူးဧည့်ခန်းသို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး ချန်းယွမ်အဆောင်၏ တာဝန်ခံ ထန်းမင်နှင့် နောက်တစ်ကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

"ညီလေးတာ့... ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ ထပ်ဝယ်ဖို့ ရောက်လာတာလား" ထန်းမင်က စူးချန်ခုန်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ပြုံး၍ မေးမြန်းခဲ့သည်။

"အင်း၊ ဒီတစ်ခါတော့ အစုံငါးဆယ်လောက် ယူမယ်" စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ၏ ခန့်ညားတည်ကြည်သော မျက်နှာမှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေဆဲ။

"အစုံငါးဆယ်လား။"

ထန်းမင်၏ မျက်ခွံမှာ အနည်းငယ် လှုပ်သွားလေ၏။

ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေး အစုံငါးဆယ်အတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀၀ ခန့် တန်ဖိုးရှိရာ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားလှသော ငွေပမာဏ ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦး သို့မဟုတ် သုံးဦးသာရှိသော ဒုတိယတန်းစား ဂိုဏ်းတစ်ခုအနေဖြင့် သူတို့၏ မူလချီစွမ်းအင်များကို ရောင်းချခြင်းမပြုပါက ဤမျှများပြားသော ပမာဏကို တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် မထုတ်နိုင်ပေ။

"ခင်ဗျားတို့ ချန်းယွမ်ဂိုဏ်းမှာ ဒီပစ္စည်းတွေ မရှိဘူးလား" စူးချန်ခုန်းက ထန်းမင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှိပါတယ်... ရှိတာပေါ့။ သေချာပေါက် ရှိပါတယ်။"

ထန်းမင်သည် အသိပြန်ဝင်လာပြီး ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ချန်းယွမ်ဂိုဏ်း၏ လက်ဝယ်တွင် အဆင်သင့်မရှိလျှင်ပင် အခြားဂိုဏ်းများထံမှတစ်ဆင့် ရရှိအောင် ဆောင်ရွက်ပေးနိုင်ပါသည်။

စူးချန်ခုန်း တောင်းဆိုသည့် ဆေးပစ္စည်း ပမာဏမှာ များပြားလှသော်လည်း ချန်းယွမ်ဂိုဏ်းကဲ့သို့ ခိုင်မာသော အခြေခံရှိသည့် ဂိုဏ်းတစ်ခုအတွက် ဒီအဝယ်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန်မှာ ခက်ခဲသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

"ဒါပေမဲ့... စရန်ငွေကိုတော့ အရင်ပေးချေရပါမယ်"

ထန်းမင်က ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ပြောရန် အနည်းငယ် အားနာနေပုံရသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ချန်းယွမ်အဆောင်နှင့် အမြဲတမ်း အရောင်းအဝယ်လုပ်နေသော ပုံမှန်ဖောက်သည်များမှာ စရန်ငွေပေးရန် မလိုပေ။

သို့သော် စူးချန်ခုန်း တောင်းဆိုသည့် ဝိညာဉ်ဆေး ပမာဏမှာ အလွန်များပြားလှရာ အကယ်၍ သူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ မပေးနိုင်ပါက ထန်းမင်အနေဖြင့် ခက်ခဲစွာ စုဆောင်းထားရမှုမှာ အလဟဿ ဖြစ်သွားနိုင်ပြီး ဝေဖန်မှုများကိုလည်း ရင်ဆိုင်ရနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ထန်းမင်သည် စူးချန်ခုန်းတွင် ငွေကြေးပေးနိုင်စွမ်း ရှိ၊ မရှိကို သိလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင် လုံလောက်ရဲ့လား"

ထန်းမင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်လိုက်သဖြင့် စူးချန်ခုန်းမှာ စကားအများကြီး မပြောဘဲ သူ၏ ရင်ဘတ်အတွင်းမှ မူလချီစွမ်းအင်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ပြလိုက်သည်။

"မူလ... မူလချီစွမ်းအင်လား။ ဒါ... ဒါကို ဘယ်ကနေ ရခဲ့တာလဲ"

ထန်းမင်မှာ အံ့အားသင့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ၎င်းမှာ မူလချီစွမ်းအင်ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းပင် မှတ်မိလိုက်သည်။

မူလချီစွမ်းအင်ကို မည်သူမျှ ရောင်းချလေ့မရှိသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းပါသည်။ မူလချီစွမ်းအင် ထွက်ရှိနိုင်သော နေရာအများစုကို ဂိုဏ်းကြီးများက သိမ်းပိုက်ထားကြပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်တပည့်များအတွက်ပင် မလောက်ငှရာ ဘာလို့များ ရောင်းချနေကြမည်နည်း။

တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသည့် မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်များအတွက်မူ မူလချီစွမ်းအင်တစ်ခု ရရှိရန်ပင် အလွန်ခက်ခဲလှရာ ဒုတိယတစ်ခု ရရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည်လည်း မည်သည့်အခါမျှ ရောင်းချကြမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများအစား မူလချီစွမ်းအင်ကို အာမခံအဖြစ် ထုတ်ပြလိုက်သည့်အခါ ထန်းမင်က တုန်လှုပ်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

"မူလချီစွမ်းအင်ကို ဘယ်ကရခဲ့လဲဆိုတာ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို ပြောပြဖို့ လိုလို့လား"

စူးချန်ခုန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး အေးစက်သော အကြည့်များဖြင့် ထန်းမင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ချန်းယွမ်ဂိုဏ်းကဲ့သို့ နောက်ခံအင်အားကြီးမားသော အဖွဲ့အစည်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များ မဝင်လာစေရန်အတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိကြောင်း ပြသရမည်ဖြစ်ရာ စူးချန်ခုန်းသည် ဒေါသကြီးပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ရှိသည့် အမူအရာမျိုးကို ဖော်ဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာထံမှ အေးစက်မှုများ ပျံ့နှံ့လာခဲ့ရာ အခန်းအတွင်းရှိ အပူချိန်မှာလည်း ရုတ်တရက် ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

ချန်းယွမ်အဆောင်၏ တာဝန်ခံဖြစ်သလို ချန်းယွမ်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲဖြစ်ပြီး မူလနယ်ပယ်ရှိသူ ထန်းမင်ပင်လျှင် စူးချန်ခုန်း၏ အကြည့်ရှေ့တွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဤ "တာ့ဝူဖုန်း" ၏ အစွမ်းမှာ မည်မျှနက်ရှိုင်းသည်ကို မခန့်မှန်းနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားရလေသည်။

All Chapters