အခန်း (၅၀၂-၅၀၄)

အခန်း (၅၀၂) မူလဓာတ်ငါးပါးသိုင်းပညာရှင်။ ကမ္ဘာမြေပန်းပွင့်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းခြင်း။ (၂)

ဝတ်ရုံဝါနှင့်လူသည် သူ၏ ဗီဇခံစားချက်ကို ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦး ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော နောက်ပြန်ကန်အားကို အသုံးပြု၍ နောက်သို့ အမြန်ဆုံး ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ပင် စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်ရှစွာ တောက်ပလာပြီး သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ ဓားဝိညာဉ်မှာ တုန်ခါသွားကာ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ချောင်းများကို ဓားသဖွယ် ပြုလုပ်၍ "လက်ဖဝါးဓားဖြင့် ပိုင်းဖြတ်ခြင်း" ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဤလက်ဝါးဓားဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုမှာ သာမန်အတိုင်းပင် ထင်ရသော်လည်း ၎င်းတွင် မည်သည့်အရာကမျှ မတားဆီးနိုင်သော အားမာန်နှင့် အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မည့် ဆန္ဒတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။ ၎င်းသည် ရန်သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုသာမက စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပါ ချေမှုန်းပစ်နိုင်သည်။

"ဖောင်း"

ဧရာမဖားကြီး၏ အရိပ်အယောင်မှာ လက်ဝါးဓားအောက်တွင် အလွယ်တကူပင် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး လေထုထဲ၌ လက်ဖဝါးတစ်ဝက်ခန့် အကျယ်ရှိသော အမာရွတ်တစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ကာ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

ဝတ်ရုံဝါနှင့်လူသည် အရှိန်ပြင်းစွာ နောက်သို့ ယိုင်လဲသွားပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်မှ ဝမ်းဗိုက်အထိ ကြီးမားသော ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ပွင့်ထွက်သွားကာ သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။

အကယ်၍ သူသာ အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်အာရုံမခံမိဘဲ အမြန်ဆုံး နောက်မဆုတ်ခဲ့ပါက ထိုလက်ဖဝါးဓားမှာ သူ့ကို ထိုနေရာ၌ပင် နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်လိုက်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဝတ်ရုံဝါနှင့်လူ၏ ရင်ဘတ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်မှာ ဟက်တက်ကွဲသွားပြီဖြစ်ရာ သူ၏ အတွင်းကလီစာများ အပြင်သို့ ထွက်မကျလာစေရန် ဝမ်းဗိုက်မှ ဒဏ်ရာကို လက်ဖြင့် ဖိထားရသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဓားဝိညာဉ်... မင်း... မင်းက မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်လား"

"မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ကြီး ဟုတ်လား"

ဖြူဖျော့ဖျော့မျက်နှာနှင့်လူနှင့် တက်တူးနှင့်လူတို့မှာ တုန်လှုပ်သွားကြပြီး သူတို့၏ နှလုံးခုန်သံများပင် ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်သွေးကြော ဆယ့်နှစ်ခုလုံးကို ဖွင့်လှစ်ပြီး "ထိပ်သီးပန်းသုံးပွင့်" အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းမှာ သာမန်လူများ သို့မဟုတ် အရည်အချင်း ကန့်သတ်ချက်ရှိသည့် သိုင်းပညာရှင်များအတွက် အမြင့်ဆုံးအဆင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းမွန်သော မျိုးရိုးနောက်ခံရှိပြီး ဝိညာဉ်ဆေးလုံး အမြောက်အမြားကို သုံးစွဲနိုင်ပါက အရည်အချင်း နည်းပါးသူများပင်လျှင် အဆုံးတွင် ကောင်းကင်သွေးကြော ဆယ့်နှစ်ခုလုံးကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ အနှေးနှင့်အမြန်ဖြစ်လာနိုင်သည်။

သို့သော် နောက်ထပ်ခြေလှမ်းတစ်ခုအဖြစ် "မူလဓာတ်ငါးပါး" အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အရင်းမြစ်များ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများဖြင့်သာ မရနိုင်ပေ။ ၎င်းမှာ သိုင်းပညာ၏ "နာမ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်" နားလည်သဘောပေါက်ရန် လိုအပ်သည်။

ဤအရာမှာ ပါရမီနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုအပေါ် မူတည်သည်။ ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသော သိုင်းပညာကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး အသိစိတ်ပင်လယ်ကို အသုံးပြုနိုင်မှသာလျှင် စွမ်းအင်ငါးပါးကို အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်နိုင်ကာ " မူလဓာတ်ငါးပါး " ဟူသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိမည် ဖြစ်သည်။

မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသော မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တိုင်းသည် ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ရှိသော သိုင်းပညာကို ကျွမ်းကျင်ထားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းမှာ မူလနယ်ပယ်အောက်တွင် မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်သော မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာရန် လိုအပ်သော အချက်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်မရှိသော ကမ္ဘာတွင် မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးသည် အမြင့်ဆုံးသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားဖြစ်ပြီး နယ်ပယ်တစ်ခုကို လွှမ်းမိုးထားနိုင်သူ ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ သာမန် လက်ဖဝါးဓားဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုမှာ ဝတ်ရုံဝါနှင့်လူ၏ သေစေနိုင်သော အကွက်ကို အလွယ်တကူ ခြေဖျက်နိုင်ခဲ့ရုံသာမက သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေပြီး သူ၏ စိတ်ဓာတ်ကိုပါ အားနည်းသွားစေသည်။ ဤသည်မှာ ဓားဝိညာဉ်နယ်ပယ်၏ အစွမ်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဝတ်ရုံဝါနှင့်လူက စူးချန်ခုန်းကို မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးဟု ထုံးစံအတိုင်း ထင်မြင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်တော့ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ရှိသော သိုင်းပညာကို ကျွမ်းကျင်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ရှိ သိုင်းပညာကို ကျွမ်းကျင်သူတိုင်းမှာ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင် မဟုတ်ကြပေ။

သာမန်အခြေအနေတွင် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် အများစုမှာ "ထိပ်သီးပန်းသုံးပွင့်" အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ တစ်ကိုယ်တည်း ကျင့်ကြံပြီးမှသာ ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ရှိသော သိုင်းပညာကို နားလည်သဘောပေါက်လာကြပြီး မူလဓာတ်ငါးပါး နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းမှာမူ သူတို့နှင့် မတူပေ။ သူ၏ သိုင်းပညာအဆင့်မှာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ထက် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် မူလနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် ထူးကဲသော ပါရမီနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတို့ဖြင့် ဓားဝိညာဉ်နယ်ပယ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သည် ဖြစ်ရာ ဤသို့သော အဖြစ်အပျက်မျိုးမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။

ဝတ်ရုံဝါနှင့်လူ အထင်လွဲသွားသည်မှာ အလွန်ပင် သဘာဝကျပါသည်။

ဝတ်ရုံဝါနှင့်လူသည် သူ၏မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ဒဏ်ရာများကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အသနားခံလိုက်သည်။ "စီနီယာ၊ ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ။ ကျွန်တော် ဟွမ်ယုံရှန့်က ကန်းနေလို့ စီနီယာကို စော်ကားမိပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ။"

"ဒါက..."

စူးချန်ခုန်းသည်လည်း ခဏမျှ ကြောင်သွားသည်။ ထိုသူ၏ သဘောထား ပြောင်းလဲသွားပုံမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။

သို့သော် ဒါက ဖြစ်သင့်သည်ဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။ ဝတ်ရုံဝါနှင့်လူ၏ အမြင်တွင် စူးချန်ခုန်းမှာ မူလနယ်ပယ်အောက်တွင် မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်သော မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပညာရှင်ကြီးများသည် ကိုယ်ပိုင်ဂိုဏ်းကိုပင် တည်ထောင်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

သီအိုရီအရ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးသည် "နတ်ဘုရားမျိုးစေ့" ကို ရရှိပါက သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိသည်။

မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်တိုင်းတွင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဖြစ်လာနိုင်မည့် အလားအလာ ရှိကြသည်။

အမတငါးပါးဂိုဏ်းတွင် ၎င်းတို့၏ အသန်မာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်ပြီး "ထိပ်သီးပန်းသုံးပွင့်" အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့ဂိုဏ်းတွင် ခေါင်းဆောင်ထက် ပိုအစွမ်းထက်သည့် မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးမျှ မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူ အဘယ်ကြောင့် မကြောက်ရွံ့ဘဲ နေမည်နည်း။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏လက်များကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေလိုက်ပြီး ထိုလူသုံးဦး၏ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော အကြည့်များကို အာရုံခံမိချိန်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါက အဆိပ်နဂါးခံတပ်မှာ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ ရုပ်အလောင်းတွေကို ဝယ်နေရုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ငါ့ကို လာပြီး စမ်းသပ်ချင်ကြတယ်။ အခု ဘယ်သူက ဗိုလ်ကျနေတာလဲ"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ထိုလူသုံးယောက်တို့မှာ ချွေးစေးများ ထွက်လာပြီး စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်နေမိသည်။ အဆိပ်နဂါးခံတပ်မှာ အလောင်း လာဝယ်တဲ့လူက မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်နေမယ်လို့ ဘယ်သူက သိမှာလဲ။

အကယ်၍ သူတို့သာ သူ၏နောက်ခံကို ကြိုတင်သိရှိခဲ့ပါက သတ္တိဆယ်ဆရှိလျှင်ပင် သူ့ကို လာရောက်နှောင့်ယှက်ရဲကြမည် မဟုတ်ပေ။

ဝတ်ရုံဝါနှင့်လူက အံကြိတ်ကာ အမြန်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက... ကျွန်တော်တို့ ဂျူနီယာတွေက မလေးမစား လုပ်မိတာပါ။ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ လျော်ကြေးပေးဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ။"

စူးချန်ခုန်းသည်လည်း ဤသည်မှာ အင်အားကြောင့် ရရှိလာသော ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုဖြစ်သည်ဟု တွေးမိလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အဆိပ်နဂါးခံတပ်တွင် ရုပ်အလောင်းများကို ဝယ်ယူနေခြင်းမှာ အဆိပ်နဂါးခံတပ်၏ အကျိုးစီးပွားကို ထိခိုက်သည်ဖြစ်စေ မထိခိုက်သည်ဖြစ်စေ ဝတ်ရုံဝါနှင့်လူမှာ သူ၏လက်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ ခံစားခဲ့ရသည်မှာ သေချာပါသည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါ ထိုသူသည် သူ၏ရှေ့တွင် ခေါင်းငုံ့ကာ ရိုသေပြနေပြီး သူ့ဘာသာသူ လျော်ကြေးပေးရန်ပင် ကမ်းလှမ်းလာသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ အာရုံမှာ အနည်းငယ် ပျံ့လွင့်သွားသည်။ ကျန်သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦးမှာလည်း တင်းမာနေကြပြီး အကယ်၍ စူးချန်ခုန်းက လွှတ်မပေးမည့် အမူအရာ ပြပါက အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ထွက်ပြေးရန် အသင့်ပြင်ထားကြသည်။

အကယ်၍ ထိုသုံးဦးသာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ထွက်ပြေးကြပါက စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် အားလုံးကို ဖမ်းမိရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။ တစ်ယောက်ယောက် လွတ်သွားပါကလည်း နောင်တွင် ပြဿနာဖြစ်လာနိုင်ပြီး အမတငါးပါးဂိုဏ်းနှင့် ရန်ငြိုးဖွဲ့မိသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူတို့က သူ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို နည်းမျိုးစုံဖြင့် လိုက်လံစုံစမ်းကြပေလိမ့်မည်။

စူးချန်ခုန်းမှာမူ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကိုသာ လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်လိုသူဖြစ်ရာ ပြဿနာများကို မလိုလားပေ။

ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းက မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မပါသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "လျော်ကြေးလား။ မင်းတို့ ဘယ်လို လျော်ကြေးပေးမှာလဲ။"

ဝတ်ရုံဝါနှင့်လူ၏ စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်ကလေး ပေါ်လာပြီး အမြန်ပြောလိုက်သည်။ "စီနီယာက မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ ရုပ်အလောင်းကို လိုချင်တာ မဟုတ်လားခင်ဗျ။ ကျွန်တော် အပြစ်ပေးဆပ်တဲ့အနေနဲ့ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် ရုပ်အလောင်း သုံးလောင်းကို ကမ်းလှမ်းနိုင်ပါတယ်။"

အခန်း (၅၀၃) မူလဓာတ်ငါးပါးသိုင်းပညာရှင်။ ကမ္ဘာမြေပန်းပွင့်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းခြင်း။ (၃)

စူးချန်ခုန်းသည် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များ၏ ရုပ်အလောင်းများကို ဝယ်နေသည်ဖြစ်ရာ သူ၏ ဆန္ဒအတိုင်း လိုက်လျောပြီး ဤအရာကို အပြစ်ပေးဆပ်ရန်အတွက် အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

"သုံးလောင်းပဲလား။ မင်းတို့ သုံးယောက်လုံးကို သတ်လိုက်ရင်လည်း ငါ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် အလောင်း သုံးခု ရတာပဲလေ" စူးချန်ခုန်းက အပြုံးမမည်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်ရာ ထိုလူသုံးဦး၏ နှလုံးသားများမှာ ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ဝတ်ရုံဝါနှင့်လူက အလောတကြီးဖြင့် "ခြောက်ခုပါ။ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် ရုပ်အလောင်း ခြောက်ခု ပေးပါ့မယ်။ ဒါတွေက ကျွန်တော်တို့ အဆိပ်နဂါးခံတပ်မှာ လအတော်ကြာ စုဆောင်းထားခဲ့တာတွေပါ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဝတ်ရုံဝါနှင့်လူက စူးချန်ခုန်း တိုက်ခိုက်လာမည်ကို အလွန်စိုးရိမ်နေသည်။ ကျန်လူနှစ်ဦးမှာ ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး ရှိနိုင်သော်လည်း သူကမူ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသဖြင့် လွတ်မြောက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်လူက ကရုဏာသက်၍ သူ့ကို လွှတ်ပေးစေရန်အတွက် သူ၏ ကမ်းလှမ်းမှုကို မြှင့်တင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

'ခြောက်ခု... ဆိုတော့ မူလချီစွမ်းအင် ခြောက်ခုပေါ့။'

စူးချန်ခုန်းသည် ဤစကားကြောင့် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ သူသည် ဤလူသုံးဦးလုံးကို သတ်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းကြောင်း သိသည်။ အကယ်၍ အားလုံးကို သတ်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် မူလချီစွမ်းအင် သုံးခုသာ ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး အမတငါးပါးဂိုဏ်းနှင့် လုံးဝ ရန်သူဖြစ်သွားကာ သူတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကိုပါ ရန်စလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင် မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းကောင်း သိသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ အလိုအပ်ဆုံးမှာ သူ၏ အစွမ်းကို မြှင့်တင်ရန်ဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော ပြဿနာများကို ဖန်တီးရန် မလိုပေ။ အခြေအနေ ကောင်းနေစဉ်မှာပင် ရပ်တန့်လိုက်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ ဆင်ခြင်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းက အေးတိအေးစက် ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... ငါက အမြဲတမ်း စိတ်သဘောထား နူးညံ့တဲ့သူပါ။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်းတို့ကို ချမ်းသာပေးလိုက်မယ်။ နာရီဝက်အတွင်းမှာ မင်းတို့ရဲ့ စိတ်ရင်းမှန်ကို ငါ မြင်ချင်တယ်။ အကယ်၍ မင်းတို့က ငါ့ကို လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင်တော့ မင်းတို့ရဲ့ အမတငါးပါးဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး သွေးချောင်းစီးသွားအောင် လုပ်ဖို့ ငါတွန့်ဆုတ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။"

စူးချန်ခုန်း၏ အသံမှာ အေးစက်နေသော်လည်း ကြီးမြတ်သော အရှိန်အဝါများ ပါဝင်နေသည်။

မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော မိသားစုကြီးများ၊ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးများ၊ မဟာမီးလျှံ ဘုရင်မျိုးနွယ် သို့မဟုတ် မိစ္ဆာလူသား မဟာမိတ်အဖွဲ့များကဲ့သို့သော အဖွဲ့အစည်းများကို သွားရောက် မရန်စသရွေ့ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို စိတ်ကြိုက် ပြုမူနိုင်သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ စကားမှာ ကြွားလုံးထုတ်နေခြင်းဖြစ်သည်ဟု မည်သူမျှ မယုံကြည်ရဲကြပေ။

"မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက် သွားလိုက်... စီနီယာ လိုချင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို မြန်မြန်ပြင်ဆင်ပေးလိုက်။ စီနီယာကို အကြာကြီး မစောင့်ခိုင်းနဲ့။"

ဝတ်ရုံဝါနှင့်လူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ကျန်နှစ်ယောက်ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ... အကြီးအကဲဟွမ်၊ ခဏလောက် သည်းခံထားပါဦး။"

တက်တူးနှင့်လူက ပြန်လည်ဖြေကြားပြီးနောက် အဆိပ်နဂါးခံတပ်ရှိရာ အရပ်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားသည်။

ဖြူဖျော့ဖျော့နှင့်လူနှင့် ဝတ်ရုံဝါနှင့်လူတို့မှာမူ စူးချန်ခုန်းကို လှည့်စားရန် မကြိုးစားကြောင်း သက်သေပြသည့်အနေဖြင့် ဓားစာခံများအဖြစ် ထိုနေရာ၌ပင် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။

ဝတ်ရုံဝါနှင့်လူသည် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို မှီ၍ လဲလျောင်းလိုက်ပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံရှည်ကို အသုံးပြုကာ ဒဏ်ရာများကို စည်းနှောင်လိုက်သည်။

မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးတွင် သန်မာလှသော အသက်စွမ်းအား ရှိသောကြောင့်သာ ဤကဲ့သို့သော ဒဏ်ရာများကို ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သာမန်လူတစ်ဦးသာဆိုလျှင် သေချာပေါက် ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းကို အကြာကြီး မစောင့်ခိုင်းဘဲ နာရီဝက်မပြည့်မီမှာပင် တက်တူးနှင့်လူ ပြန်ရောက်လာသည်။ သူသည် အဖြူရောင်ပိတ်စဖြင့် အုပ်ထားသော တွန်းလှည်းတစ်စီးကို တွန်းလာရာ ထိုအောက်တွင် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် ရုပ်အလောင်း ခြောက်ခု တိတိကျကျ ရှိနေသည်။

ဤအလောင်းများမှာ အခြားသော မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များ၏ လက်ချက်ဖြင့် ကွယ်လွန်ခဲ့ကြသူများဖြစ်ပြီး သတ်ဖြတ်သူများက အမတငါးပါးဂိုဏ်းထံသို့ ရောင်းချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အချို့မှာ သဘာဝအတိုင်း ကွယ်လွန်သွားပြီး သင်္ချိုင်းသူခိုးများ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရသူများဖြစ်ကာ အချို့မှာမူ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဂိုဏ်းမှ သိုင်းပညာရှင်များကပင် လျှို့ဝှက်စွာ ရောင်းချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ရုပ်အလောင်းမှာ အဆိပ်နဂါးခံတပ် သို့မဟုတ် အခြားသော မကောင်းဆိုးဝါးဂိုဏ်းများနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းများအကြားတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀၀ ခန့်အထိ ဈေးကောင်းရနိုင်သည်။ လောဘစိတ်မှာ လူသားတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ပြောင်းလဲစေနိုင်သည်။ ရုပ်အလောင်းများကို အရောင်းအဝယ် ပြုလုပ်ခြင်းမှာ သေလူကို မရိုသေရာ ရောက်သည်ကိုပင် မဆိုနှင့် အသက်ရှင်နေသူကို သေလူဖြစ်အောင် လုပ်တာကတောင် မထူးဆန်းတော့ပေ။

စူးချန်ခုန်း အနားသို့ တိုးသွားချိန်တွင် သူ၏ လိပ်အသက်ရှူနည်းချီစွမ်းအင်များ နိုးကြားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤရုပ်အလောင်းများမှာ အမှန်တကယ်ပင် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များ၏ ရုပ်အလောင်းများဖြစ်ပြီး အတွင်း၌ မူလချီစွမ်းအင်များ စီးဆင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"အင်း... မင်းတို့က အတော်လေး အလိုက်သိကြတာပဲ။ ဒီနေ့ စော်ကားမှုကို ငါ ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်မယ်" စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းငြိမ့်ကာ အထက်စီးဆန်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ များစွာ ကျေနပ်နေမိသည်။

သူရောက်လာရုံနှင့်ပင် မူလချီစွမ်းအင် ရှစ်ခုအထိ အမြတ်ထွက်ခဲ့လေပြီ။

စူးချန်ခုန်းသည် စကားအပိုမပြောတော့ဘဲ သူ အရင်က ဝယ်ယူထားခဲ့သော အလောင်းနှစ်လောင်းကိုပါ တွန်းလှည်းပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တွန်းလှည်းကို တွန်းကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

"အသက်ရှင်ပြီ... ငါတို့ အသက်ရှင်သွားပြီ..."

ဝတ်ရုံဝါနှင့်လူသည် သက်ပြင်းကို ပြင်းပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပျော့ခွေသွားတော့သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း ဖြူလျော်နေဆဲ။

အဆိပ်နဂါးခံတပ်သို့ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ သူတို့ မျှော်လင့်ထားတာထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။ ပဋိပက္ခမရှိဘဲနှင့် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော မိသားစုကြီးများနှင့် ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးများပင်လျှင် မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးကို အလွယ်တကူ ရန်မစရဲကြပေ။ အမတငါးပါးဂိုဏ်းကိုဆိုလျှင် ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ပေ။ သူတို့အနေဖြင့် ရန်သူဖြစ်ရခြင်းထက် လျော်ကြေးပေး၍ ဖြေရှင်းရခြင်းကို ပိုမိုနှစ်သက်ကြသည်။

"မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် ရုပ်အလောင်း သုံးခု လေးခုလောက်ကို မိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့ လဲလှယ်မှ မူလချီစွမ်းအင် တစ်ခုပဲ ရတာ... ဒါတွေကို စုဆောင်းဖို့ ငါတို့ လပေါင်းများစွာ ကြိုးစားခဲ့ရတာ"

ကျန်နှစ်ယောက်မှာ နှမြောတသဖြစ်မိကြသော်လည်း မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်တွင် အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာပင် အလွန် ကံကောင်းလှသည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းကတော့ သူတို့ရဲ့ အတွေးတွေကို မသိပါပေ။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် တွန်းလှည်းကို တွန်းကာ ထွက်ခွာလာရင်း စိတ်ထဲမှ ဆင်ခြင်မိသည်။ 'ငါ့ရဲ့ အခုရှိနေတဲ့ အစွမ်းနဲ့ ဓားဝိညာဉ်နယ်ပယ်ကို ကျွမ်းကျင်ထားတာကြောင့် သာမန် ပန်းနှစ်ပွင့်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တွေနဲ့ဆိုရင် အသာစီးရမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ထိပ်သီးပန်းသုံးပွင့် သိုင်းပညာရှင်ကြီးတွေနဲ့ ဆိုရင်တော့ ငါက အားနည်းနေဦးမှာပဲ။'

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ အကန့်အသတ်များကို ကောင်းကောင်း သိပါသည်။ သူ၏ ဓားဝိညာဉ်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်မှုမှာ မူလဓာတ်ငါးပါး ပညာရှင်ကြီး ဖြစ်လာရန် လိုအပ်ချက် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာမူ လိုအပ်ချက်များစွာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ ပန်းနှစ်ပွင့်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပြီး မြေကမ္ဘာပန်းပွင့်ကို စုစည်းနိုင်ပါက သူ၏ ဓားဝိညာဉ်နယ်ပယ်၊ အဆင့် ၁၀ လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာနှင့် ဝူချင်းရှီကျင့်စဉ်တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ပန်းသုံးပွင့် ပညာရှင်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် သူက အားနည်းနေမည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ကြီး အစစ်အမှန်နှင့် မဆုံမချင်း သူ့ကို မည်သူမျှ ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပါ။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ဖုန်းရိယွဲ့ကဲ့သို့သော မိစ္ဆာစစ်သည်တော်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် သူ့ကို တိုက်ခိုက်နိုင်ရုံသာမက သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု စူးချန်ခုန်းက ယုံကြည်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဝေးလံသော နေရာတစ်ခုသို့ သွားရောက်ကာ လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာကို အသုံးပြု၍ မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင် ရုပ်အလောင်း ရှစ်ခုမှ မူလချီစွမ်းအား ရှစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် အပိုကျန်ရှိနေသော နှစ်စုနှင့် ပေါင်းလိုက်ပါက စုစုပေါင်း ဆယ်ခု ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဤမူလချီစွမ်းအား ဆယ်ခုကို ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ ရင်းမြစ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပါက သူ့အား ပန်းနှစ်ပွင့်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်စေရန် သေချာပေါက် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

စူးချန်ခုန်းသည်လည်း ဤကဲ့သို့ မူလချီစွမ်းအားများ ရယူသည့် နည်းလမ်းကို အလွန်အကျွံ မလုပ်သင့်ကြောင်း သိပါသည်။ မဟုတ်ပါက စစ်မှန်သော ထိပ်တန်းပညာရှင်ကြီးများ၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

"ဖေးယွမ်မြို့ကို သွားစို့"

မူလချီစွမ်းအင်များ ထုတ်ယူပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ထိုမူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များ၏ ရုပ်အလောင်းများကို အဆိပ်နဂါးတောင်တွင် မြှုပ်နှံလိုက်ပြီး ဖေးယွမ်မြို့ရှိ ချင်းယွမ်ဆောင်သို့ သွားရောက်ကာ မူလချီစွမ်းအင်များကို "ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးလုံး" ဖော်စပ်ရန် လိုအပ်သည့် ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများနှင့် လဲလှယ်လိုက်သည်။

ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းမှာလည်း အဖိုးတန်လှသော မူလချီစွမ်းအင်များကို ရရှိရန်အတွက် သူတို့၏ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို အားတက်သရော လဲလှယ်ပေးကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့မှာ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်း မလုံလောက်လျှင်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန်အတွက် အခြားဂိုဏ်းများထံမှပင် ဝယ်ယူပေးကြသည်။

ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ထိုဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုကာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအတွက် ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်လိုက်ရာ သူ၏ နေ့ရက်များမှာ ရုတ်တရက် တည်ငြိမ်အေးချမ်းသွားတော့သည်။

ဤကဲ့သို့သော တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းသည့် တစ်ကိုယ်တည်း ကျင့်ကြံခြင်း နေ့ရက်များမှာ စူးချန်ခုန်း အလိုရှိဆုံးသော အရာပင် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးလုံး တစ်လုံးစီတိုင်းကြောင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာသည်။

လေးလအကြာတွင် ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးလုံး အလုံအလောက် ရှိလာသဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ စတုတ္ထမြောက် ကောင်းကင်သွေးကြောကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့သည်။

အချိန်များမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ အေးချမ်းသော နေ့ရက်များတွင် စိုးရိမ်စရာ ပြဿနာဟူ၍ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နောက်ထပ် တစ်နှစ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်းမှာ တစ်နှစ် ပိုကြီးလာပြီး ယခုအခါ အသက် ၂၆ နှစ် ရှိပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုကာလအတွင်း စူးချန်ခုန်းသည် ချင်းယွမ်ဆောင်သို့ အကြိမ်အနည်းငယ် သွားရောက်ခဲ့ပြီး သူ၏ မူလချီစွမ်းအင်များကို ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများနှင့် လဲလှယ်ခဲ့သည်။ ထိုကိစ္စမှလွဲ၍ သူသည် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းအတွင်း၌ပင် တစ်ကိုယ်တည်း ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး သူ၏ အပြောင်းအလဲကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ဆောင်းရာသီ၏ နံနက်ခင်းတစ်ခုတွင် ရာသီဥတုမှာ အလွန်အေးမြနေသော်လည်း စူးချန်ခုန်းမှာမူ အခန်းအတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်စွာ တရားထိုင်နေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အခန်းအတွင်း၌ ထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ပဉ္စမမြောက် သွေးကြောမကြီးမှာ ကောင်းကင်သွေးကြောအဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားမှာ သူ့ထံသို့ စုစည်းလာကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကောင်းကင်သွေးကြော ငါးခုလုံးကို ဆက်သွယ်လိုက်တော့သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စုစည်းလာရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးနှင့်ချီစွမ်းအင်များမှာ လှိုင်းထကာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။ ပွင့်လန်းနေသော အစိမ်းရောင် လူသားပန်းပွင့်အပြင် အငုံအသစ်တစ်ခုမှာ စုစည်းလာပြီး ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ပွင့်လန်းလာတော့သည်။ ၎င်းမှာ လူသားခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပန်းသုံးပွင့်ထဲမှ "မြေကမ္ဘာပန်းပွင့်" ပင် ဖြစ်လေသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် မူလနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းခဲ့ချိန်မှ ကောင်းကင်သွေးကြော ငါးခုလုံးကို ဖွင့်လှစ်ကာ မြေကမ္ဘာပန်းပွင့်ကို ပေါင်းစည်းနိုင်ခဲ့သည်အထိ ကြာမြင့်ချိန်မှာ နှစ်နှစ်မျှသာ ရှိသေးသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သဘာဝတရား၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ ယခင်ကထက် များစွာ မြင့်မားလာသည်ကို သိသာစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ ယခင်က သူသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအတွက် အဆင့်မြင့် တောက်ယင်နည်းပညာအတတ်ကို အားကိုးခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အနှစ်သာရနှင့် စွမ်းအင်များကို အသုံးပြုရုံမျှဖြင့် သဘာဝတရား၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အလွယ်တကူ အာရုံခံနိုင်ကာ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ နှိုင်းယှဉ်၍မရလောက်အောင်ပင် ကြီးမားသော ခြားနားချက် ဖြစ်ပေတော့သည်။

အခန်း (၅၀၄) အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း။ နတ်ဘုရားလက်နက်တုံ့ပြန်ခြင်း။ (၁)

"ဒါက မြေကမ္ဘာပန်းပွင့် နယ်ပယ်လား"

စူးချန်ခုန်းသည် တိတ်ဆိတ်စွာ တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်နေရင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အပြောင်းအလဲများကို ခံစားနေသည်။ အရှိန်နှင့် ခွန်အားများ တိုးတက်လာရုံသာမက သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာလည်း ယခင်ကထက် များစွာ သာလွန်ကောင်းမွန်လာသည်ကို သူ မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်ပေ။

အကြီးမားဆုံး အပြောင်းအလဲမှာ စူးချန်ခုန်း၏ စွမ်းအင်များသည် အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ မြေကမ္ဘာပန်းပွင့်ကို ပေါင်းစည်းပြီးနောက်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် အာရုံစူးစိုက်စရာ မလိုဘဲနှင့်ပင် သဘာဝတရား၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ တည်ရှိနေမှုကို အာရုံခံနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဝူးရှ်"

စိတ်ကူးလိုက်ရုံမျှဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ ဟိန်းဟောက်နေသော လှိုင်းလုံးသံများနှင့်အတူ ဧရာမဝေလငါးချီစွမ်းအင်များသည် သဘာဝတရား၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို သယ်ဆောင်သွားပြီး ရှေ့ရှိလေထုကို ဖိသိပ်ပစ်လိုက်သည်။

"ရွှီး"

သူ၏ လက်ညှိုးကို သာမန်ကာလျှံကာ တစ်ချက် လှုပ်ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် လက်ညှိုးစွမ်းအင် တစ်မျှင် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အခန်း၏ ထူထဲသော နံရံများကို ဖောက်ထွင်းကာ အဆုံးမရှိ နက်ရှိုင်းသော အပေါက်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ၎င်းမှာ နူးညံ့သော တို့ဖူးတုံးကို ထိုးဖောက်လိုက်သကဲ့သို့ သံချပ်ကာများကိုပင် အလွယ်တကူ ဆုတ်ဖြဲပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

"ဒါက... ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အပေါ် သိမြင်မှုနဲ့ အသုံးချမှုတွေက အဆင့်သစ်တစ်ခုကို မြင့်တက်သွားပြီပဲ။ သာမန် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်ကတောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို အသုံးချနိုင်နေပြီ။ အရင်က ငါ့ရဲ့ အစွမ်းကုန် တိုက်ကွက်တွေနဲ့ ရင်ဘောင်တန်းနိုင်နေပြီပဲ။"

စူးချန်ခုန်းမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ရေရွတ်မိသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် မြေကမ္ဘာပန်းပွင့်နယ်ပယ် သို့မဟုတ် မူလနယ်ပယ်သို့ပင် မရောက်မီကပင် သူ၏ မြင့်မားလှသော သိုင်းပညာအဆင့်နှင့် တောက်ယင်ကျင့်စဉ်ကြောင့် သဘာဝတရား၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အသုံးပြုကာ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုစဉ်က သူ၏ အာရုံအားလုံးကို စုစည်းပြီး သူ၏ ဆန္ဒများကို လက်တွေ့ဖော်ဆောင်ပေးနိုင်သော "သက်တံရောင်မြားအလင်းတန်း" ကဲ့သို့သော နည်းပညာများကို အသုံးပြုရန် အစွမ်းအားလုံးကို ထုတ်သုံးခဲ့ရသည်။

ယခုမူ လုံးဝ ခြားနားသွားလေပြီ။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အနှစ်သာရစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုရုံမျှဖြင့် သဘာဝတရား၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အလွယ်တကူ လှုံ့ဆော်နိုင်သည်။ မည်သည့် လက်သီးချက် သို့မဟုတ် မည်သည့် ဓားချက်မဆို သဘာဝတရား၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ ယခင်က သူ၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် စွမ်းအားချင်း တူညီနေတော့သည်။

အကယ်၍ သူသာ အာရုံစူးစိုက်ပြီး သူ၏ အစွမ်းအားလုံးကို ထုတ်သုံးလိုက်မည်ဆိုပါက ယခင်က သူ၏ အကန့်အသတ်များကို များစွာ ကျော်လွန်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သဘာဝတရား၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကိုလည်း ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုလှုံ့ဆော်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ အပြောင်းအလဲပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီအချိန်မှာဆိုရင် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ဟေးလျန်ယွမ်တောင်မှ ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါတင်မကသေးဘူး... သူက ငါ့ထက် အများကြီး အားနည်းနေသေးတယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ လက်ရှိအစွမ်းကို ခန့်မှန်းကြည့်ရင်း ကျေနပ်နေမိသည်။

ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းတွင် မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင် ငါးဦး ခြောက်ဦးခန့် ရှိပြီး သူတို့ထဲတွင် စွမ်းအားအကြီးဆုံးမှာ ဂိုဏ်းချုပ် ဟေးလျန်ယွမ် ဖြစ်သည်။ သူသည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ကျော်ကပင် ပဉ္စမမြောက် ကောင်းကင်သွေးကြောကို ဖွင့်လှစ်ကာ မြေကမ္ဘာပန်းပွင့်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟေးလျန်ယွမ်၏ အစွမ်းမှာ အများဆုံးရှိလှ အမတငါးပါးဂိုဏ်းမှ ဝတ်ရုံဝါနှင့် အကြီးအကဲလောက်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။ ယခုအခါ စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော သိုင်းပညာရှင်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက သူ၏ ဓားဝိညာဉ်ကိုပင် အသုံးပြုရန် မလိုဘဲ အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ ခုန်ပျံကျော်လွှားမှုပင်။

အမည် - စူးချန်ခုန်း (အသက် ၂၄ နှစ်)

သက်တမ်း - ၂၉၀ နှစ်

စွမ်းရည်တန်ဖိုး - ၅၃ မှတ်

ထို့အပြင် ကောင်းကင်သွေးကြော ငါးခုကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခြင်းနှင့် မြေကမ္ဘာပန်းပွင့်ကို ပေါင်းစည်းနိုင်ခြင်းတို့ကြောင့် သူ၏ သက်တမ်းမှာ ၁၅ နှစ် တိုးလာပြီး စွမ်းရည်တန်ဖိုးမှာလည်း ၂ မှတ် တိုးလာခဲ့ရာ မမျှော်လင့်ထားသော ရလဒ်ပင် ဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ သက်တမ်းက နှစ် ၃၀၀ ဆိုတဲ့ မှတ်တိုင်ကြီးဆီ ရောက်ဖို့ နီးကပ်လာပြီပဲ။"

စူးချန်ခုန်းသည် ခွန်အား၊ သက်တမ်းနှင့် စွမ်းရည်တို့ သိသိသာသာ တိုးတက်လာမှုကြောင့် များစွာ ကျေနပ်နေသည်။

သူ၏ စွမ်းအားသစ်များနှင့် ရင်းနှီးသွားပြီးနောက်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် သာမန် ပန်းသုံးပွင့် ပွင့်ထားသည့် ပညာရှင်ကြီးများပင်လျှင် သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒဏ်ရာမရဘဲ လွတ်မြောက်ရန်မှာမူ သူ့အတွက် အလွန်လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

"မြေကမ္ဘာပန်းပွင့် နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းပြီးတဲ့နောက်မှာ ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးလုံးရဲ့ အစွမ်းက အများကြီး လျော့နည်းသွားပြီ။"

စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးလုံး တစ်လုံးကို သုံးစွဲကြည့်ပြီးနောက် ၎င်း၏ အာနိသင်ကို ခံစားရင်း ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်အတွင်း စူးချန်ခုန်းသည် မူလချီစွမ်းအင် ခုနစ်ခုကို ချင်းယွမ်အဆောင်နှင့် လဲလှယ်ခဲ့ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို လျင်မြန်စွာ တိုးတက်စေမည့် ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများနှင့် ဆေးနည်းများကို ရရှိခဲ့သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှု မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးလုံး၏ ထိရောက်မှုမှာ လျော့နည်းလာသည်။ ဟေးလျန်ယွမ်၏ ပြောကြားချက်အရ ဤဆေးလုံးမှာ လူသားပန်းပွင့်နယ်ပယ်နှင့် မြေကမ္ဘာပန်းပွင့်နယ်ပယ်အကြားရှိသူများ သုံးစွဲရန် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်သည်။

"ချင်းယွမ်ဆောင်ကို သွားပြီး မြေကမ္ဘာပန်းပွင့်နယ်ပယ်ကနေ ကောင်းကင်ပန်းပွင့်နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းဖို့ သင့်တော်တဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးနည်းကို ဝယ်နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ရမယ်။ တကယ်လို့ ဆေးနည်းကို မရရင်တောင်မှ အချောထည် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ဝယ်ပြီး လေ့လာကြည့်ရင် ရနိုင်ပါတယ်"

စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်ကူးတစ်ခု ရလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးလုံးမှာ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းတွင် ရှိသမျှအထဲ၌ အကောင်းဆုံး ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ချင်းယွမ်ဆောင်၏ နောက်ကွယ်ရှိ ချင်းယွမ်ဂိုဏ်း၏ အင်အားနှင့် အခြေခံမှာ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းထက် များစွာ သာလွန်ကောင်းမွန်ရာ မူလချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများ သို့မဟုတ် အချောထည် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများကို လဲလှယ်ခြင်းမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ထူးကဲသော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုနှင့် အဆင့် ၉ သို့ နီးကပ်နေပြီဖြစ်သော အဂ္ဂိရတ်ပညာတို့ကြောင့် အချောထည် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ရရှိရုံမျှဖြင့် ၎င်း၏ ဖော်စပ်နည်းနှင့် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို တွက်ချက်ဖော်ထုတ်နိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တာ မဟုတ်ပေ။

လှုပ်ရှားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် အဝတ်အစားများကို ပြင်ဆင်ကာ ဖေးယွမ်မြို့သို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ယခုအချိန်မှာ တစ်နှစ်ပတ်လုံးတွင် အအေးဆုံးသော ရာသီဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်နေသော လေပြင်းများနှင့် လွင့်မျောနေသော နှင်းစက်များကြောင့် ဖေးယွမ်မြို့မှာ ငွေရောင်ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားသည့်အလား။ ချည်ထည်ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော လမ်းသွားလမ်းလာများကို တွေ့ရခဲလှသည်။ "တာ့ဝူဖုန်း" ဟု လူသိများသော ဝတ်စုံနက်နှင့် စူးချန်ခုန်းသည် ဖေးယွမ်မြို့တွင် ပေါ်လာပြီး ချင်းယွမ်ဆောင်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

"အကြီးအကဲတာ့"

စူးချန်ခုန်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချင်းယွမ်ဆောင် အဝင်ဝရှိ တပည့်များက သူ့ကို အလွန်ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်ကြသည်။ သူတို့က "တာ့ဝူဖုန်း" မှာ ချင်းယွမ်အဆောင်၏ အဖိုးတန် ဧည့်သည်တော်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်းနှင့် ရိုသေစွာ ဆက်ဆံရန် လိုအပ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိထားကြသည်။

"အင်း"

စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ရုံမျှသာ ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သူသည် ချင်းယွမ်ဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဝီ... ဝီ..."

ဤသည်မှာ စူးချန်ခုန်း၏ ကျောပေါ်ရှိ ဓားမှ တုန်ခါသံများ ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဓားနှစ်လက်ကို သယ်ဆောင်ထားရာ တစ်လက်မှာ သံဖြတ်ဓားဖြစ်ပြီး အခြားတစ်လက်မှာ နတ်ဘုရားလက်နက်အိမ်တော်တော်မှ သူ ရရှိခဲ့သော မိစ္ဆာသတ် နတ်ဘုရားလက်နက် "ငရဲမီးလျှံဓား" ဖြစ်သည်။

ငရဲမီးလျှံဓားမှာ သွေးဖြင့် ပူဇော်မှု မပြုရသေးဘဲ ဝိညာဉ်လက်နက်ကိုလည်း မပေါင်းစည်းရသေးသဖြင့် အချောမသတ်ရသေးသော မိစ္ဆာသတ် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုဟုသာ သတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းတွင် ထူးခြားသော စွမ်းဆောင်ရည်များ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ငရဲမီးလျှံဓားမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသကဲ့သို့ အနည်းငယ် တုန်ခါနေသည်။ ဤသည်မှာ စူးချန်ခုန်း၏ မျက်မှောင် ခပ်တင်းတင်း ကျုံ့သွားစေသည်။ "မိစ္ဆာနတ်ဆိုး... ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာလူသားလား။"

အနီးအနားတွင် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ရှိနေသည်။ ငရဲမီးလျှံဓားမှာ မိစ္ဆာသတ် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည့်အတိုင်း နယ်ပယ်တစ်ခုအတွင်း၌ မိစ္ဆာများ ရှိနေခြင်းကို အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဤကဲ့သို့ တုံ့ပြန်မှု ရှိနေခြင်းမှာ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတစ်ကောင်မှာ အနီးအနားတွင် ရှိနေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ ချင်းယွမ်ဆောင်၏ အပြင်ဘက်တွင် လမ်းသွားလမ်းလာဟူ၍ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်ရာ စူးချန်ခုန်း၏ အာရုံမှာ ချင်းယွမ်ဆောင်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ရောက်သွားသည်။ ငရဲမီးလျှံဓားကို တုန်ခါစေသည့် အရာမှာ အဆောင်၏ အတွင်းပိုင်းတွင် ရှိနေတာ ဖြစ်ရပေမည်။