အခန်း (၅၀၈-၅၁၀)

အခန်း (၅၀၈) အနောက်အရပ်မှမြှားနှင့် လေရယ်နှင်းရယ်၊ နေရယ်လရယ်။ (၂)

"ရွှီး"

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် စူးချန်ခုန်း၏ ဓားဝိညာဉ်မှာ သူ၏ စွမ်းအင်များနှင့် ပေါင်းစည်းသွားပြီး မည်သည့်အရာကမျှ မဖောက်ထွင်းနိုင်သော ဓားစွမ်းအား အကာအကွယ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် စွေ့ရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်တွင်း၌ ရူးသွပ်စွာ လှည့်ပတ်ဖြတ်တောက်တော့သည်။

"အားးး အားးး အားးး!"

သွေးပျက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ ဆွေရှင်း၏ သွေးကြောများမှာ ပြတ်တောက်သွားပြီး မိစ္ဆာသွေးများမှာလည်း စီးကျလာသည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှစ်ခုစလုံး ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်မှုကြောင့် စွေ့ရှင်းမှာ ဝေဒနာပြင်းထန်စွာဖြင့် သတိလစ်သွားတော့သည်။ သူသည် မသေသေးသော်လည်း အသက်မျော့မျော့သာရှိတော့သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ ဓားဝိညာဉ်ကြောင့် ရရှိသော ဒဏ်ရာမှာ မိစ္ဆာများ၏ မသေနိုင်သောခန္ဓာနှင့်ပင် အလွယ်တကူ ပြန်လည်သက်သာရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ထို့နောက် စူးချန်ခုန်းသည် စွေ့ရှင်းကို နတ်ပိုးချည်မျှင်များဖြင့် မုန့်ထုပ်ကဲ့သို့ တင်းကြပ်စွာ ချည်နှောင်လိုက်ပြီး ထိုနေရာ၌ပင် မြေမြှုပ်ထားခဲ့သည်။ ဆွေရှင်း၏ စကားများ မှန်မမှန်ကို အတည်ပြုပြီးမှသာ သူ့ကို လျင်မြန်စွာ သေခွင့်ပေးရန် သူ စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသို့ ပြုလုပ်ခြင်းမှာ ရက်စက်ရာ ရောက်သလားဟု ဆိုလျှင်မူ စူးချန်ခုန်း၌ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မရှိပေ။ မည်သည့် မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်မဆို လူသားများကို စားသုံးသော မိစ္ဆာများသာ ဖြစ်ကြရာ သူတို့မှာ ဆယ်ကြိမ်တိုင်တိုင် သေဆုံးလျှင်ပင် သူတို့၏ အပြစ်များမှာ ကျေပျက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

'အလယ်တောင်ပိုင်းချိုင့်ဝှမ်းကို သွားရမယ်... ဒါပေမဲ့ သတိတော့ ထားရဦးမယ်။ တကယ်လို့ စွေ့ရှင်းက ငါ့ကို လိမ်နေတာ ဖြစ်ဖြစ် အဲဒီမှာရှိတဲ့ မိစ္ဆာလူသား အရေအတွက်ကို လိမ်ပြောထားတာ ဖြစ်နေရင် ငါက ဇွတ်တိုးသွားရင် အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်'

စူးချန်ခုန်းသည် စွေ့ရှင်း၏ စကားများကို လုံးဝဥဿုံ မယုံကြည်ဘဲ စိတ်ထဲမှ ဆင်ခြင်လိုက်သည်။

အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ အဖွဲ့ခွဲမှာ အလယ်တောင်ပိုင်းချိုင့်ဝှမ်းတွင် တည်ရှိနေနိုင်ပြီး ဖုန်းရိယွဲ့မှာလည်း ထိုနေရာ၌ ရှိနေနိုင်သည်မှာ မှန်သော်လည်း ထိုနေရာ၌ အသန်မာဆုံးသူမှာ ဖုန်းရိယွဲ့ မဟုတ်ဘဲ ဖြစ်နေနိုင်သည်။

အကယ်၍ စိတ်ကူးထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်သော မိစ္ဆာလူသားများက ထိုနေရာ၌ စောင့်ကြိုနေနိုင်သည်ကိုလည်း သတိပြုရမည်။ အကယ်၍ သူက ဆွေရှင်း၏ စကားကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်ပြီး ဇွတ်ဝင်သွားပါက သူ ဘယ်လို သေဆုံးသွားသည်ကိုပင် သိလိုက်ရမည် မဟုတ်ပေ။

စူးချန်ခုန်းသည် ဟုန်ကျန်းရှန့်မှာ အသက်ရှင်နေသေးသလား သို့မဟုတ် သေဆုံးသွားပြီလား ဆိုသည်ကိုလည်း အသေအချာ သိလိုနေသည်။ ထို့အပြင် ဖုန်းရိယွဲ့နှင့် သူ၏ကြားမှ ရန်ငြိုးမှာလည်း မသေးလှရာ အကြွေးဟောင်းများကို ဆပ်ရမည့်အချိန် ရောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ရန် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသို့ ခေတ္တပြန်သွားပြီးနောက် အလယ်တောင်ပိုင်းချိုင့်ဝှမ်းသို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

အလယ်ပိုင်းတောင်ပိုင်းချိုင့်ဝှမ်းမှာ ဗဟိုပြည်နယ်တွင် တည်ရှိသော တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်သည့် တောင်ကြားတစ်ခု ဖြစ်ပြီး သာမန်အချိန်များတွင် လူသူအရောက်အပေါက် နည်းလှသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အလယ်တောင်ပိုင်းချိုင့်ဝှမ်းသို့ ခရီးနှင်ခဲ့ရာ သုံးရက်၊ လေးရက်ခန့်အကြာတွင် တောင်ကြား၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

အလယ်တောင်ပိုင်းချိုင့်ဝှမ်းမှာ နက်ရှိုင်းလှပြီး အပြင်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် လူသူကင်းမဲ့ကာ ခြောက်ကပ်နေပုံရသည်။ ဟိုတစ်ပင် ဒီတစ်ပင် ရှိနေသော သစ်ပင်များနှင့် မြက်ရိုင်းများသာ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ တောင်ကြားအတွင်း၌မူ ကြမ်းတမ်းသော ကျောက်တုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သားရဲတိရစ္ဆာန်များ သို့မဟုတ် ငါးများပင် မရှိသော လူရိုင်းဆန်သည့် တောင်ကြားတစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းမှာ ဇွတ်အတင်း ဝင်မသွားပေ။ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမဆို အခြေအနေကို ပိုမို ရှုပ်ထွေးသွားစေနိုင်ကြောင်း သူ သိပါသည်။ အကယ်၍ အထဲ၌ သူ မကိုင်တွယ်နိုင်သော မိစ္ဆာလူသားများ ရှိနေပါက သူ ရင်ဆိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ထိုအချက်မှာ စူးချန်ခုန်းကို မတားဆီးနိုင်ပါပေ။

"နတ်ပိုးချည်အမျှင်တမ်းခြင်း"

သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှတစ်ဆင့် နတ်ပိုးချည်ချီစွမ်းအင်များ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆံပင်တစ်မျှင်ထက်ပင် ပိုမို သေးငယ်လှသော ငွေရောင်ပိုးမျှင်များစွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့ကို သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သလောက် ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် မှောင်မိုက်သော ညအချိန်တွင် ပို၍ပင် သိရှိနိုင်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ အခြေစိုက်စခန်းမှာ ထိုတောင်ကြားအတွင်း၌ ရှိမရှိနှင့် ဖုန်းရိယွဲ့မှာ သူတို့အကြားတွင် ရှိမရှိ ဆိုသည်ကို ဤနတ်ပိုးချည်မျှင်များအား အသုံးပြု၍ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

နတ်ပိုးချည်မျှင်များ၏ အသုံးဝင်ပုံမှာ အဆုံးမရှိလှပေ။ သွေးကြောများကို ဖြတ်တောက်ခြင်းနှင့် အပ်စိုက်မှတ်များကို ပိတ်ဆို့ခြင်း သို့မဟုတ် ပြတ်တောက်သွားသော သွေးကြောများနှင့် အရိုးများကို ပြန်လည်ဆက်ပေးခြင်းတို့မှာလည်း ဤနတ်ပိုးချည်မျှင်များအပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။

နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်မှာ နက်ရှိုင်းလှသော ကျင့်ကြံခြင်းအတတ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အားကောင်းလှသော နတ်ပိုးချည်ချီစွမ်းအင်များကို မွေးမြူပေးသည်။ ချီနဂါးနန်းတော်တွင် ရှိနေစဉ်က သူရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ဖိအားများကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်ကို အဆင့် ၈ အထိ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအဆင့်မှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဖြစ်သဖြင့် သူသည် နတ်ပိုးချည်မျှင်များကို အလွန်ဝေးကွာသော နေရာအထိ ဆွဲဆန့်နိုင်စွမ်း ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သီအိုရီအရဆိုလျှင် သူ၏ စွမ်းအင်များသာ လုံလောက်ပါက နတ်ပိုးချည်မျှင်များကို အကန့်အသတ်မရှိ ဆွဲဆန့်နိုင်သည်။ ပိုးမျှင် လေးငါးမျှင်ကို အသုံးပြုရုံဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော နေရာအထိပင် ရောက်ရှိနိုင်သည်။ နတ်ပိုးချည်မျှင်များမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အစိတ်အပိုင်းများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ရာ ထိုကဲ့သို့သော အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများကို စမ်းသပ်စုံစမ်းရန် အလွန်ပင် သင့်တော်လှသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် တိုက်ပွဲများတွင် နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုခဲလှသော်လည်း အမှန်စင်စစ် ဤအတတ်တွင် နက်ရှိုင်းလှပြီး အားသာချက်ရှိသော အချက်များစွာ ရှိလေသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အလယ်တောင်ပိုင်းချိုင့်ဝှမ်းမှ မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သက်ရှိသတ္တဝါတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်၌ တွားသွားလျက် တောင်ကြားအတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း နက်ရှိုင်းစွာ တိုးဝင်သွားသော နတ်ပိုးချည်မျှင်များကို တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။

'တကယ်ပဲ... တစ်ခုခု ထူးခြားနေတယ်'

နတ်ပိုးချည်မျှင်များ တိုးဝင်သွားသည်နှင့်အမျှ သူ၏ အနှစ်သာရစွမ်းအင်များလည်း ပါသွားသဖြင့် စူးချန်ခုန်းမှာ ပိုးမျှင်များမှတစ်ဆင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝိုးတိုးဝါးတား မြင်တွေ့နေရသည်။ တောင်ကြားသို့ ဝင်ဝင်ချင်းမှာပင် သူသည် ထူးခြားသောအရာတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

တောင်ကြားအဝင်ဝရှိ သစ်ပင်ခြောက်တစ်ပင်တွင် အနက်ရောင် ဇီးကွက်တစ်ကောင်မှာ သစ်ကိုင်းတစ်ခု၌ ဇောက်ထိုးတွဲလောင်း ခိုနေသည်။ ၎င်းမှာ တောင်ကြားအဝင်ဝကို စောင့်ကြည့်ရန် မျက်လုံးများကို ခဏခဏ ဖွင့်ကြည့်နေပြီး ကင်းစောင့်နေသည့်ပုံ ပေါ်သည်။

ထိုဇီးကွက်မှာ ကျူးကျော်သူများကို သတိပေးရန် အဖွဲ့မှ ထားရှိသော ကင်းသမားတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ကြောင်း စူးချန်ခုန်း ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ ထူးဆန်းသော မိစ္ဆာအတတ်များ ရှိသည့် မိစ္ဆာလူသားများအနေဖြင့် တိရစ္ဆာန်များကို ထိန်းချုပ်ထားတာက မထူးဆန်းပါပေ။

သို့သော်လည်း ထိုဇီးကွက်မှာ တောင်ကြားကြမ်းပြင်တစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့သွားသော ဆံချည်မျှင်ထက်ပင် သေးငယ်လှသည့် နတ်ပိုးချည်မျှင်များကိုမူ သတိမပြုမိသည်မှာ သိသာပါသည်။

နတ်ပိုးချည်မျှင်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ရှည်လျားလာပြီး တောင်ကြားအတွင်းသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ တွားသွားနေ၏။

တောင်ကြားအတွင်း၌ ဆယ်မိုင်ခန့်အထိ ရှည်ထွက်သွားချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ရှေ့တွင် မည်သည့်အရာမျှ ရှိပုံမရသော်လည်း နတ်ပိုးချည်မျှင်များ ဖြတ်သန်းသွားသည့် ခဏမှာပင် အတားအဆီးတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ကြီးမားသော နန်းတော်ကြီးတစ်ခုမှာ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

'ဒါက မိစ္ဆာအတတ် ဒါမှမဟုတ် ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်စေတဲ့ အစီအရင် တစ်ခုခုလား။' စူးချန်ခုန်းမှာ အံ့ဩသွားသည်။ စွေ့ရှင်းသည် အမှန်အတိုင်း ပြောခဲ့တာဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ တောင်ကြားအတွင်းရှိ အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ အဖွဲ့ခွဲမှာ အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်လှပြီး အနီးကပ် စစ်ဆေးခြင်း မပြုဘဲ ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ရှေ့တွင် ကြီးမားသော နန်းတော်ကြီးတစ်ခုနှင့် အခြားသော အဆောက်အဦးငယ်များစွာ ရှိနေသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အဝင်ဝ၌ စောင့်ကြပ်နေသော အမျိုးသားနှစ်ဦးကို မြင်တွေ့ရသည်။

'မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်တွေပဲ...'

နတ်ပိုးချည်မျှင်များမှာ စူးချန်ခုန်း၏ အာရုံခံစားမှုများကို ဆွဲဆန့်ထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ထိုလူနှစ်ဦးတွင် အားကောင်းလှသော အရှိန်အဝါများ ရှိနေကြောင်း သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိလိုက်သည်။ သူတို့က မိစ္ဆာလူသားများ ဖြစ်သည်မှာ သေချာပါသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ထိုအဖွဲ့ခွဲတွင် စွေ့ရှင်း ပြောကြားခဲ့သော နှစ်ဆယ် သုံးဆယ်ထက် များစွာ ပိုမိုသော မိစ္ဆာလူသားများ ရှိနေကြောင်းကိုလည်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ အဆောက်အဦး အမျိုးမျိုးကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် ထိုနေရာ၌ အနည်းဆုံး အဖွဲ့ဝင် ငါးဆယ်ထက်မနည်း ရှိနေနိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းလိုက်တော့သည်။

အခန်း (၅၀၉) အနောက်အရပ်မှမြှားနှင့် လေရယ်နှင်းရယ်၊ နေရယ်လရယ်။ (၃)

"ဟင်"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် နတ်ပိုးချည်မျှင်မှတစ်ဆင့် ရင်းနှီးနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို 'မြင်' လိုက်ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုသူမှာ ဝတ်ရုံနက်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထူးဆန်းသည်မှာ သူ၏ မျက်နှာတစ်ခြမ်းမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကဲ့သို့ နူးညံ့လှပပြီး ကျန်မျက်နှာတစ်ခြမ်းမှာမူ အမျိုးသားတစ်ဦးကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်နေ၏။

မျက်နှာနှစ်ခုကို ဦးခေါင်းတစ်ခုတည်းတွင် ဆက်ချုပ်ထားသကဲ့သို့ပင်။

"ဖုန်းရိယွဲ့"

ချောက်ကမ်းပါးအပြင်ဘက်ရှိ စူးချန်ခုန်း၏ အမူအရာမှာ အေးစက်သွားသည်။ ဤဝတ်ရုံနက်နှင့်လူမှာ ဖုန်းရိယွဲ့ ဖြစ်သည်ကို သူ အသေအချာ သိလိုက်သည်။

စွေ့ရှင်းသည် ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ သူ့ကို လိမ်ညာခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ဖုန်းရိယွဲ့မှာ အမှန်ပင် အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ ဤအဖွဲ့ခွဲအတွင်း၌ ရှိနေသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ဆက်လက်၍ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"ဒုတိယ အဖွဲ့ခွဲမှူး"

ဖုန်းရိယွဲ့သည် အကြီးဆုံး နန်းတော်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားစဉ် နန်းတော်တံခါးဝရှိ အစောင့်များက ရိုသေစွာ အလေးပြုကြသည်ကို စူးချန်ခုန်း 'မြင်'လိုက်ရသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် သူတို့၏ အသံတုန်ခါမှုများကို နတ်ပိုးချည်မျှင်မှတစ်ဆင့် ခံစားသိရှိရပြီး အစောင့်များက ဖုန်းရိယွဲ့ကို မည်သို့ ခေါ်ဝေါ်သည်ကို 'ကြား' လိုက်ရသည်။

'ဒုတိယ အဖွဲ့ခွဲမှူးတဲ့လား။ ဒါဆိုရင် စွေ့ရှင်းက ငါ့ကို တကယ်ပဲ လိမ်ခဲ့တာပေါ့။'

စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်ထဲမှ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

စွေ့ရှင်း၏ ပြောကြားချက်အရ ဖုန်းရိယွဲ့မှာ အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ ဤအဖွဲ့ခွဲကို အုပ်ချုပ်သူဖြစ်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း အခြားသော မိစ္ဆာလူသားများ၏ ခေါ်ဝေါ်ပုံအရ ဖုန်းရိယွဲ့မှာ ဒုတိယအဆင့်သာ ရှိကြောင်း သိသာပါသည်။

အမှန်တကယ် အုပ်ချုပ်သည့် အဖွဲ့ခွဲမှူးမှာ အခြားတစ်ဦးရှိနေပြီး ထိုသူ၏ ခွန်အားမှာ ဖုန်းရိယွဲ့ထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားကာ ခန့်မှန်းရခက်သည့် အဆင့်တွင် ရှိပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ စူးချန်ခုန်းသည် စွေ့ရှင်း၏ စကားကိုသာ အမှန်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ပါက သူ မည်သို့ သေဆုံးသွားမည်ကိုပင် သိလိုက်ရမည် မဟုတ်ပေ။

"အင်း။"

ဖုန်းရိယွဲ့သည် ကျားမ ခွဲခြားမရသော အသံဖြင့် ဖြေကြားပြီးနောက် ထိုအဖွဲ့ခွဲမှူးကို တွေ့ရန် နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ရိပ်မိသွားမည့် အန္တရာယ်ရှိသဖြင့် နတ်ပိုးချည်မျှင်ကို နန်းတော်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် မပို့ရဲဘဲ အဝေးမှသာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ ကုန်ဆုံးချိန်ခန့်တွင် ဖုန်းရိယွဲ့သည် နန်းတော်မှ ပြန်ထွက်လာပြီး အဆောက်အအုံတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်သွားသည်။ ထိုနေရာမှာ သူ အနားယူရန် သို့မဟုတ် လေ့ကျင့်ရန် နေရာဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

'ငါ စောင့်ရမယ်... ဖုန်းရိယွဲ့ ချောက်ကမ်းပါးထဲကနေ ထွက်လာတဲ့အထိ စောင့်ရမယ်'

စူးချန်ခုန်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကို တိတ်တဆိတ် ပြောလိုက်သည်။

အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ ဤအဖွဲ့ခွဲတွင် မိစ္ဆာစစ်သည် အနည်းဆုံး ငါးဆယ်ခန့် ရှိပြီး ထိုအထဲမှ ထက်ဝက်ခန့်မှာ မူလနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးသားသူများ ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာလူသားများမှာ ဆန်းကြယ်သော မိစ္ဆာအတတ်များကို အသုံးပြုတတ်ကြသဖြင့် ထိုမျှများပြားသော ရန်သူများကို တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဆိုင်ရပါက စူးချန်ခုန်းပင်လျှင် သတိမထားပါက အသက်ဘေးနှင့် ကြုံရနိုင်သည်။

ဖုန်းရိယွဲ့ကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်သူနှင့် ခန့်မှန်းရခက်သော အမည်မသိ အဖွဲ့ခွဲမှူးတို့ကိုပါ ထည့်တွက်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ စူးချန်ခုန်းသည် ဖုန်းရိယွဲ့ကို နှိမ်နင်းလိုပါက သူ ချောက်ကမ်းပါး အခြေစိုက်စခန်းမှ ထွက်လာချိန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်း၍ တိုက်ခိုက်ရပေလိမ့်မည်။

'ဒါကြောင့် ငါ စောင့်နေမယ်။ ဖုန်းရိယွဲ့... မင်းကို ငါ အံ့အားသင့်သွားအောင် လုပ်ပေးမယ်'

ချောက်ကမ်းပါးနှင့် မိုင်အနည်းငယ်အကွာတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသော စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်နေလျက်။ သူသည် ဖုန်းရိယွဲ့ ကို ကြီးကြီးမားမား ပေးဆပ်စေလိုသည်။

စူးချန်ခုန်းတွင် စောင့်ဆိုင်းရန် စိတ်ရှည်မှုနှင့် အချိန် လုံလောက်စွာ ရှိသည်။

စူးချန်ခုန်း တိတ်တဆိတ် စောင့်နေစဉ် အချိန်များ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ ချောက်ကမ်းပါး အခြေစိုက်စခန်းမှ မိစ္ဆာလူသားများ ရံဖန်ရံခါ အပြင်ထွက်လာတတ်သော်လည်း စူးချန်ခုန်းက သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ ရန်သူကို သတိပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ သူ၏ အဓိက ပစ်မှတ်မှာ ဖုန်းရိယွဲ့သာ ဖြစ်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တစ်လခွဲခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး မျက်စိမှိတ် တရားမှတ်နေသော စူးချန်ခုန်း ရုတ်တရက် မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ အခြေစိုက်စခန်းအတွင်းရှိ မိုးသောက်ချိန် အစောပိုင်းတွင် ဖုန်းရိယွဲ့သည် အဖွဲ့ခွဲမှူး ကိန်းအောင်းရာ နန်းတော်သို့ တစ်ဖန် ဝင်သွားသည်ကို စူးချန်ခုန်း မြင်လိုက်ရသည်။ သူ ပြန်ထွက်လာသောအခါ ဖုန်းရိယွဲ့က မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "ကျုံးယွဲ့နဲ့ ကျင့်ယွီကို ငါနဲ့အတူ အပြင်ထွက်ဖို့ ပြင်ဆင်ခိုင်းထားလိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ထိုမိစ္ဆာလူသားက ရိုသေစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

'နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာပြီပေါ့' စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော စူးချန်ခုန်းသည် ဓားလက်ကိုင်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ကိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်မှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားနေ၏။ တစ်လခွဲကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ဖုန်းရိယွဲ့သည် နောက်ဆုံးတွင် အပြင်ဘက်သို့ ကိစ္စဖြင့် ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စခန်းအတွင်းတွင် ဖုန်းရိယွဲ့ ဦးဆောင်သော မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင် သုံးဦးမှာ စုဝေးပြီး ချောက်ကမ်းပါး အပြင်ဘက်သို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။

ဖုန်းရိယွဲ့သည် အရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် အနီရင့်ရောင် အရိုးမျက်နှာဖုံးကို တပ်ဆင်ထားသည်။ သူနှင့်အတူ ပါလာသူမှာ အသားလုံးကြီးကဲ့သို့ ဝဖြိုးသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည့် မျက်နှာဖုံးစွပ်နှင့်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဖုန်းရိယွဲ့၏ လက်အောက်ငယ်သား ကျုံးယွဲ့ပင် ဖြစ်သည်။

တတိယမြောက်လူမှာ ပိန်လှီသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဖုန်းရိယွဲ့ အစောပိုင်းက ပြောခဲ့သော ကျင့်ယွီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူသည် ဖုန်းရိယွဲ့နှင့်အတူ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် လိုက်လာသည်ဖြစ်ရာ သူ၏ ခွန်အားမှာ ကျုံးယွဲ့ထက် လျော့နည်းမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုသုံးဦးသည် ဖုန်းရိယွဲ့၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ချောက်ကမ်းပါးမှ ထွက်လာစဉ် ပိန်လှီသော အမျိုးသား ကျင့်ယွီက သတိကြီးစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။ "အရှင်ဖုန်း... ကျွန်တော်တို့ အခု ဘာအတွက် ထွက်လာကြတာလဲခင်ဗျ။"

ကျန့်ယွဲ့သည်လည်း တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေသည်။ ဖုန်းရိယွဲ့ ဝင်ပါသော မည်သည့်တာဝန်မဆို ရှုပ်ထွေးမည်မှာ သေချာလှသည်။

ဖုန်းရိယွဲ့က ကျားမ ခွဲခြားမရသော အသံက ဖြေကြားလိုက်သည်။ "ဘာမှ ထွေထွေထူးထူး မဟုတ်ပါဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ငါတို့အဖွဲ့ခွဲက အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် သေသွားတယ်။ ရရှိတဲ့ သတင်းအရ သူဟာ ကျိုးရှန်ဂိတ်တံခါးဂိုဏ်းက လူသားသိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးခဲ့တယ်။ အရှင်ခိုထုန်က ငါတို့ကို ကိုယ်တိုင်သွားပြီး ကျိုးရှန်းတံခါးဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် တချို့ကို သုတ်သင်ခိုင်းလိုက်တာပဲ"

"ဪ... ဒါကြောင့်ကိုး" ကျုံးယွဲ့နှင့် ကျင့်ယွီတို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ စိုးရိမ်မှုများ လျော့ကျသွားသည်။

မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် သုံးလေးဦးသာရှိသော ကျိုးရှန်းဂိတ်တံခါးဂိုဏ်းမှာ ဗဟိုပြည်နယ်တွင် ဒုတိယတန်းစား ဂိုဏ်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ ထိုဂိုဏ်းက အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးကို သတ်ခဲ့သဖြင့် အဖွဲ့၏ ထုံးစံအတိုင်း ကလဲ့စားချေဖို့ သွားတာက သဘာဝကျပါသည်။

ကျိုးရှန်းဂိတ်တံခါးဂိုဏ်းမှ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် အားလုံးကို သုတ်သင်လိုက်ပါက ထိုဂိုဏ်းမှာ ဆုတ်ယုတ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ဘယ်သောအခါမှ ပြန်လည် နာလန်ထူနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ဟဲဟဲ... မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ အသွေးအသားကို မမြည်းစမ်းရတာ ကြာပြီ။ ဒီတစ်ခါတော့ အဝစားရတော့မှာပဲ။"

ကျုံးယွဲ့နှင့် ကျင့်ယွီတို့သည် လျှာဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တိုက်ခိုက်ချင်စိတ် ပြင်းပြနေကြသည်။

ဆောင်းရာသီ မကုန်ဆုံးသေးသဖြင့် ကောင်းကင်မှ နှင်းပွင့်များ ကျဆင်းနေစဉ် ဖုန်းရိယွဲ့နှင့် သူ၏ နောက်လိုက်များသည် တည်ငြိမ်စွာ ခရီးဆက်နေကြသည်။

"သတိထား"

ရုတ်တရက် သုံးဦးစလုံး၏ အကြည့်များမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း စူးစိုက်လိုက်ကြသည်။ ပိန်လှီသော အမျိုးသား ကျင့်ယွီသည် မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဟစ်အော်လိုက်ကာ အရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ပြီး မြေပြင်ကို ခြေဖြင့် ဆောင့်နင်းလိုက်သည်။

"ဘုန်း"

မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီး မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု ပြန့်နှံ့သွားသည်။ ရှေ့ရှိ ကျောက်ဆောင်မြေပြင်မှာ မြေကြီးထဲမှ ကွဲထွက်လာပြီး ထူထဲသော ကျောက်တံတိုင်းကြီး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ကျင့်ယွီ၏ မိစ္ဆာစွမ်းအားများ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ထိုတံတိုင်းမှာ ဖောက်ထွင်း၍ မရနိုင်သော အမည်းရောင် ပုံဆောင်ခဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သက်တန့်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ နှင်းပွင့်များကို ဖြတ်သန်းကာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ တစ်မိုင်ကျော် အကွာအဝေးမှ အသံထက် အဆပေါင်းများစွာ မြန်သောနှုန်းဖြင့် ပစ်ခတ်လိုက်သော မြားတစ်စင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဝုန်း"

သက်တန့်ရောင် အလင်းတန်းသည် ကျောက်တံတိုင်းကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားပြီး လေပြင်းနှင့် မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ဟိန်းသံနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ထိုစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် ကျောက်တံတိုင်းကြီးမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲကြေသွားတော့သည်။

"ဘယ်သူလဲ။ ဒီလောက်တောင် ရဲတင်းရလားဟ။"

ကျင့်ယွီသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် အဝေးသို့ ဟစ်အော်လိုက်သည်။

ကျင့်ယွီ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ တောက်လောင်နေ၏။ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရဲသူ ရှိနေတာလား။ ဒါက သေတွင်းထဲသို့ ကိုယ်တိုင် ဆင်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျုံးယွဲ့မှာမူ မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာထားနှင့်။ "ဒီ... ဒီလို မြားပစ်နည်းက..."

ကျုံးယွဲ့သည် ဤမြားပစ်နည်းကို မှတ်မိနေသဖြင့် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ ထိုနည်းလမ်းမှာ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် စွဲထင်နေသော အရာဖြစ်သည်။

ယခင်က ချီနဂါးခန်းမတွင် ကျုံးယွဲ့သည် ရေခဲချီနဂါးနှင့် မရင်ဆိုင်ချင်သဖြင့် လူသားသိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို တမင်တကာ ပြဿနာရှာခဲ့သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ သူသည် အလွန်ခက်ခဲသော ရန်သူနှင့် တိုးခဲ့သည်။ ရန်သူမှာ မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်ပင် မဟုတ်သေးသော်လည်း ကျုံးယွဲ့မှာ အကြိမ်ကြိမ် အရေးနိမ့်ခဲ့ပြီး အသက်ပင် ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဖုန်းရိယွဲ့ကပင် ကူညီပေးခဲ့ရသည်။

ထိုစစ်သည်မှာ အမှန်ပင် ထူးဆန်းလွန်းလှသော်လည်း အဆုံးသတ်တွင် အချည်းနှီး ဖြစ်ခဲ့ရသည် နတ်မျိုးစေ့ ပစ်လွှတ်ပြီးနောက် ထိုလူမှာ ရေခဲရုပ်တုအဖြစ် အေးခဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ မည်သည့် လူသားသိုင်းပညာရှင်အတွက်မဆို သေဒဏ်ပင် ဖြစ်သည်။

မသေနိုင်သော ကိုယ်ခန္ဓာရှိသည့် မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင် ကျုံးယွဲ့ပင်လျှင် ထိုအဖြစ်အပျက်မှ ကံသီကာ မသေဘဲ လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဖုန်းရိယွဲ့က သူ့ကို အဖွဲ့အစည်းသို့ ပြန်ခေါ်လာပြီးမှသာ ဘေးကင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ တစ်စုံတစ်ဦးက ထိုလူသားသိုင်းပညာရှင်လေးနှင့် ထပ်တူကျသော မြားပစ်နည်းဖြင့် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်နေသည်။ အနှီလူ မသေသေးတာများလား။

"မတွေ့တာ ကြာပြီ။"

နှင်းမုန်တိုင်းကြားတွင် အဝေးမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံနှင့်အတူ ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာပြီး သူတို့၏ အမြင်အာရုံအတွင်းသို့ တခဏအတွင်း ရောက်လာလေ၏။

အနှီလူမှာ အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော စူးချန်ခုန်းပင် ဖြစ်သည်။

အခန်း (၅၁၀) နေနှင့်လ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်။ ဓားနှစ်လက်ဖြင့် မိစ္ဆာများကို ခုတ်ပိုင်းခြင်း။ (၁)

စူးချန်ခုန်းသည် နှစ်ရှည်လများ ကွဲကွာနေခဲ့သော သူ၏ရန်သူများကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏နှလုံးသားအတွင်း၌ သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒများ အရူးအမူး ပေါက်ဖွားလာတော့သည်။

ချီနဂါးနန်းတော်သို့ သူသွားရောက်ခဲ့စဉ်က မည်သူ့ကိုမျှ ရန်စလိုစိတ်မရှိဘဲ မူလချီစွမ်းအင် တစ်ခုကိုသာ ရရှိရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျုံးယွဲ့က သူ၏လက်ထဲမှ စွမ်းအင်တစ်မျှင်ကို လုယူသွားချိန်တွင်ပင် သူသည် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ သူ့ကို မရပ်မနား ဖိအားပေးခဲ့သဖြင့် သူသည် သေလုနီးပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိခဲ့ရသည်။ မြေအောက်ရေခဲနန်းတော်အတွင်း၌ ရေခဲများအတွင်း ပိတ်မိနေခဲ့သည်မှာ လဝက်ခန့်ရှိခဲ့ပြီးမှသာ သူသည် ခက်ခဲစွာ လွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ရန်သူများနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်ရချိန်တွင် စူးချန်ခုန်း၏ သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒများကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိတော့ပေ။

"သူပဲ... သူ မသေဘူးလား။ ဘယ်လိုလုပ် လွတ်လာတာလဲ။"

ကျုံးယွဲ့မှာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ ရုပ်သွင်မှာ ယခင်ကနှင့် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် ဆန္ဒနှင့် မြားအလင်းတန်းများကို သက်တံကဲ့သို့ ပြောင်းလဲနိုင်သော မြားပစ်အတတ်တို့က ရှေ့မှလူမှာ အရင်က အနှီလူသားသိုင်းပညာရှင် ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပေးနေသည်။

သူသည် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့၏ အအေးဓာတ်ကြောင့် ခဲသွားခဲ့ပြီး ပြိုကျသွားသော ချီနဂါးနန်းတော်အောက်တွင် မြုပ်နှံခံခဲ့ရသူ ဖြစ်ရာ သေဆုံးသွားပြီဟုသာ ယူဆထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူသည် လွတ်မြောက်လာရုံသာမက သူတို့၏ တည်နေရာကိုပါ ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး လမ်းခုလတ်၌ ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖုန်းရိယွဲ့သည် စူးချန်ခုန်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း စူးချန်ခုန်းမှာ တစ်ကိုယ်တည်း လာတာဖြစ်ကြောင်း သေချာစေရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အသေအချာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ထို့နောက်မှသာ သူသည် အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားကာ ကျားမ မကွဲသော အသံဖြင့် စူးချန်ခုန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတစ်ယောက်တည်း လာတာပေါ့။ သေလမ်းလာရှာတာလား။"

ဖုန်းရိယွဲ့သည် စူးချန်ခုန်းကို အလေးမထားပါပေ။ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က တိုက်ပွဲတွင် စူးချန်ခုန်းသည် ဟုန်ကျန်းရှန့်နှင့် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ဖုန်းရိယွဲ့မှာ နေမိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ရသေးသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ဖုန်းရိယွဲ့ကို အနည်းငယ်မျှပင် ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ ဖုန်းရိယွဲ့အတွက်မူ စူးချန်ခုန်းမှာ အလွယ်တကူ နင်းခြေဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်မျှသာ။

"သူက ဘယ်သူလဲ။ ကျုံးယွဲ့နဲ့ အကြီးအကဲဖုန်းတို့က သူ့ကို သိနေတာလား။" ပုတိုတို မိစ္ဆာလူသား ကျင့်ယွီမှာ လမ်းခုလတ်၌ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခံရခြင်းကြောင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဖုန်းရိယွဲ့ကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဟုန်ရှန်းရော ဘယ်မှာလဲ။ သူ အခု ဘယ်လိုနေသေးလဲ။"

စူးချန်ခုန်းသည် ဖုန်းရိယွဲ့ကို ရှာဖွေရခြင်းမှာ ရန်ငြိုးဟောင်းများကို ရှင်းလင်းရန်သာမက ဟုန်ကျန်းရှန်ကြောင့်လည်း ပါသည်။ ဟုန်ကျန်းရှန့်မှာ စူးချန်ခုန်းအတွက် လှုပ်ရှားပေးခဲ့ရာမှ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့၏ အအေးဓာတ်ကြောင့် ရေခဲရုပ်တု ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး ဖုန်းရိယွဲ့၏ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို စူးချန်ခုန်း သိလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဖုန်းရိယွဲ့၏ မျက်နှာဖုံးအောက်ရှိ နှုတ်ခမ်းများမှာ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားလေ၏။ "ဘယ်သူသိမှာလဲ။ ဟုန်ရှန်းကိုတော့ အဖွဲ့အကြီးအကဲရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်က ခေါ်သွားပြီ။ သစ္စာဖောက်တွေအတွက် အဖွဲ့အစည်းရဲ့ စီရင်ချက်ကတော့ ဘယ်တော့မှ သက်ညှာမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပြီး လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီ ထင်တာပဲ။"

ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို ဖမ်းဆီးပြီးနောက် ဖုန်းရိယွဲ့သည် အဖွဲ့အကြီးအကဲထံ အကြောင်းကြားခဲ့သည်။ ထို့နောက် အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ ဌာနချုပ်မှ လူတစ်ဦး လာရောက်ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အဖွဲ့ခွဲတစ်ခုလုံးတွင် အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း ဌာနချုပ်၏ တည်နေရာကို အဖွဲ့ခွဲ ဒုခေါင်းဆောင် ဖုန်းရိယွဲ့နှင့် အဖွဲ့ခွဲခေါင်းဆောင်တို့သာ သိရှိကြသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်ထဲမှ မှတ်သားလိုက်သည်။ သူသည် တောင်ကြားအတွင်းရှိ အခြေစိုက်စခန်း၌ ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့သဖြင့် ဖုန်းရိယွဲ့ ပြောသည်မှာ အမှန်ဖြစ်နိုင်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ ဟုန်ကျန်းရှန့်မှာ ဌာနချုပ်မှ လူတစ်ဦး၏ ခေါ်ဆောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူ အသက်ရှင်နေသေးသလား သို့မဟုတ် သေဆုံးသွားပြီလား ဆိုသည်မှာ မသေချာတော့ပေ။

သို့သော်လည်း ယခု သူ ရောက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ လက်ဗလာနှင့် ပြန်သွားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ဤသူများကို သူ သတ်ဖြတ်ရပေလိမ့်မည်။

ကျင့်ယွီသည် ကျုံးယွဲ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ကျုံးယွဲ့က သူ့ကို ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်းမှာ မည်သို့ပင် အသက်ရှင်လွတ်မြောက်လာပါစေ သူကိုယ်တိုင် ရောက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူ့ကို ဖမ်းဆီးရပေလိမ့်မည်။ သူ မည်သို့ လွတ်မြောက်လာပုံနှင့် သူတို့၏ တည်နေရာကို မည်သို့ သိရှိပုံတို့ကို စစ်ဆေးရပေလိမ့်မည်။

"မိစ္ဆာကျောက်သားစွမ်းအင်ကွင်းပြင်"

သတိပေးချက်မရှိဘဲ ကျင့်ယွီသည် မိစ္ဆာစွမ်းအားများကို မြေပြင်အတွင်းသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

ဝုန်း

စူးချန်ခုန်း မူလရပ်နေသော နေရာတွင် ဆွဲငင်အားမှာ ရုတ်တရက် အဆပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ မြင့်တက်သွားပြီး ကြီးမားသော တောင်တန်းကြီးတစ်ခုက သူ့အပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ကျင့်ယွီ ကျွမ်းကျင်သော မိစ္ဆာအတတ်မှာ ကျောက်တုံးများကို ထိန်းချုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဂျောက် ဂျောက် ဂျောက်"

ထိုခဏမှာပင် ကျုံးယွဲ့၏ မိစ္ဆာစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ဝတုတ်သော ခန္ဓာကိုယ်မှာ နှစ်မီတာခန့်အထိ ကြီးထွားလာတော့သည်။ အဆီတုံး အဆီပြင်များမှာ မိစ္ဆာစွမ်းအားကြောင့် သံမဏိ သို့မဟုတ် ကျောက်တုံးများကဲ့သို့ မာကျောသွားပြီး အားကောင်းလှသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နှင်းပွင့်များမှာပင် နောက်ပြန် လွင့်စင်သွားလေ၏။

"သေလိုက်တော့။"

ပေါက်ကွဲလာသော မိစ္ဆာစွမ်းအားများနှင့်အတူ ကျုံးယွဲ့သည် ကျင့်ယွီနှင့် ပူးပေါင်းကာ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။ တောင်ငယ်တစ်ခုကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မိစ္ဆာကျောက်သားစွမ်းအင်ကွင်းပြင်အတွင်း ပိတ်မိနေသော စူးချန်ခုန်းထံသို့ တိုးကပ်သွားပြီး ကြွက်သားများ ဖောင်းကားနေသော သူ၏ ညာလက်သီးဖြင့် ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်တစ်ချက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ကျုံးယွဲ့သည် စူးချန်ခုန်း၏ အစွမ်းထက်ပုံကို သိရှိထားသည်။ ယခင်က သူသည် စူးချန်ခုန်း၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရဖူးသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ကျင့်ယွီ၏ မိစ္ဆာအတတ် အကူအညီဖြင့် သူ၏ ဆုံးရှုံးသွားသော ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည်ရယူရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြီးမားလှသော လက်သီးချက်မှာ ရောက်မလာသေးသော်လည်း ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော လေဖိအားမှာပင် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လှသည်။

အကယ်၍ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က စူးချန်ခုန်းသာ ဖြစ်လျှင်လည်း သူသည် လျှော့တွက်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။ မိစ္ဆာလူသား နှစ်ဦး၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ အလွန်ပင် အန္တရာယ်များလှသော်လည်း ယခု စူးချန်ခုန်းမှာမူ ယခင်နှင့် မတူတော့ပါပေ။

"နောက်ဆုတ်စမ်း"

စူးချန်ခုန်း၏ လည်ချောင်းအတွင်းမှ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုခဏမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကောင်းကင်သွေးကြော ငါးခုမှာ တုန်ခါသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အမြောက်အမြားကို စုပ်ယူကာ သူ့ထံသို့ စုစည်းလိုက်သည်။

ထိုဟိန်းဟောက်သံမှာ မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ဗဟိုချက်အဖြစ် စူးချန်ခုန်း၏ အားကောင်းသော စွမ်းအင်များမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့် ရောယှက်ကာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူ့ကို ချည်နှောင်ထားသော ဆွဲငင်အားကွင်းပြင်ကို တွန့်လိမ်ပျက်စီးသွားစေသည်။

ကျုံးယွဲ့မှာမူ သူ၏ ဦးခေါင်းအတွင်း၌ တဝီဝီ မြည်ဟီးသွားကာ သူ၏ အသိစိတ်နှင့် လှုပ်ရှားမှုများမှာ အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားတော့သည်။ သူ့ရှေ့မှ စူးချန်ခုန်းမှာ ဟိန်းဟောက်နေသော ဝေလငါးကြီးတစ်ကောင်အလား။

ဧရာမဝေလငါးနည်းပညာ၊ အဆုံးမဲ့ ဒေါသပင်လယ်ပြင်။

ထိုခဏတွင် စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ညာလက်ကို လက်သီးဆုပ်လိုက်ရာ ဧရာမဝေလငါး ချီစွမ်းအင်များမှာ သူ၏ လက်သီးပေါ်တွင် ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်စုစည်းသွားသည်။ သူသည် ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်တစ်ချက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် စွမ်းအင်များ ပေါင်းစည်းကာ လေထုအတွင်း၌ နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်ရေဝဲကြီးတစ်ခု၏ အရိပ်အယောင်မှာ ဝေဝါးစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝါးမြိုသွားပြီး မိုးကြိုးများနှင့် လေပြင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်တော့မည့် အသွင်ရှိသည်။

မြေကမ္ဘာပန်းပွင့်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းထားသော စူးချန်ခုန်းသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ မူလချီစွမ်းအင်များကို ကိုယ်စားပြုသည့် မြေကမ္ဘာပန်းပွင့်ကို ပေါင်းစည်းထားပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုအချက်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အာရုံခံနိုင်စွမ်းနှင့် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို သိသိသာသာ တိုးမြင့်ပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ သာမန်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုသည်ပင် သဘာဝ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ပြီး အလေးအနက် တိုက်ခိုက်လိုက်ချိန်တွင်မူ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင် ပေကိုးဆယ်ခန့်ရှိ သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုစည်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားမှာ သူ၏ ယခင်က အကန့်အသတ်များကို များစွာ ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။