အခန်း (၃၄၅)

ယွင်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ ရောင်စုံအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ထိုခဏမှာပင် ကံကြမ္မာမီးနဂါးကြီးသည် သူမကို တစ်လုပ်တည်းဖြင့် ဝါးမြိုပစ်လိုက်သည်။

ရှိနေသူအားလုံးက ယွင်ရှန်းတစ်ယောက် အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူးဟု ထင်မှတ်နေကြစဉ်...

ကံကြမ္မာမီးနဂါးကြီးသည် နာကျင်လှသော ညည်းတွားသံကြီးကို ပြုလိုက်ပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒိုင်းခနဲ မြည်ဟီးလျက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။ ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်လှသော ရောင်စုံအလင်းတန်းများမှာ မီးနဂါးကြီး၏ ရင်အုပ်ကို ထိုးဖောက်ကာ ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင်။

မီးနတ်သမီးဝိညာဉ်သည် သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းအစုံကို အနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် မီးလျှံတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ယွင်ရှန်း၏ မှော်လှံတံအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားတော့သည်။

မှော်ညွှန်ကြားရေးမှူး ယွင်ရှန်း၏ လှံတံပေါ်တွင် မထင်မှတ်ဘဲ တတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်ခု ထပ်မံတိုးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အားလုံးက ဝိုင်းဝန်းကြည့်ရှုလိုက်ကြရာတွင် မှော်စက်ကွင်းအတွင်း၌ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယွင်ရှန်းသည် လသာသောည၌ တောအုပ်အတွင်းမှ လမ်းလျှောက်ထွက်လာသည့် နတ်သမီးလေးတစ်ပါးအလား လှပလွန်းလှပြီး သက်ဝင်နေတော့သည်။

တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများကြားတွင် ယွင်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အရေပြားဟောင်းများမှာ လျင်မြန်စွာ ကွာကျသွားသည်။ ၎င်းမှာ မီးလျှံထဲမှ ရုန်းထွက်လာသော ဖီးနစ်ငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။ သူမ၏ အရေပြားအသစ်မှာ ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ အသားအရေကဲ့သို့ နုနယ်ဝင်းပနေပြီး မီးလျှံများကြားရှိ သူမ၏ပုံစံမှာ မီးဝိညာဉ်လေးတစ်ပါးအလား လှပစွဲမက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ကျောက်စိမ်းနက်ကဲ့သို့ နက်မှောင်တောက်ပသော မျက်ဝန်းအစုံ၊ အသစ်ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာသော နုနယ်သည့် အသားအရေတို့ထက် ပို၍ထူးခြားသည့် အချက်မှာ သူမ၏ နဖူးပေါ်ရှိ မီးလျှံပုံသဏ္ဌာန် အမှတ်အသားပင်။ ထိုအမှတ်အသားသည် ယွင်ရှန်း၏ နုပျိုမှုကို ပို၍ပေါ်လွင်စေသလို သူမအား ပိုမိုဆွဲဆောင်မှုရှိသော အငွေ့အသက်များကိုလည်း ပေါင်းထည့်ပေးလိုက်တော့သည်။

မီးဝိညာဉ်နတ်သမီးဆိုသည်မှာ ဓာတ်ကြီးလေးပါး နတ်သမီးများထဲတွင် သဘာဝအရ အစွဲမက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးနှင့် စိတ်အထက်သန်ဆုံး ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်းမှာမူ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် မည်မျှအထိ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိမပြုမိသေးပေ။ သူမသည် သူမ၏နဖူးကို မသိစိတ်ဖြင့် စမ်းကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ်ဖောင်းကြွနေသော မီးလျှံပုံသဏ္ဌာန် အမှတ်အသားကို စမ်းမိလိုက်သည်။

ဒီလို အပိုပစ္စည်းတစ်ခု ပါလာတာလား။

ယွင်ရှန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ နောက်နေ့ကျလျှင် ရှေ့ဆံပင်ပုံစံကို ပြောင်းပြီး ဖုံးထားမှဖြစ်မည်။ ဤအရာက သိသာလွန်းလှသည်ဟု သူမ တွေးနေမိသည်။ အကယ်၍ မီးဝိညာဉ်နတ်သမီး မျိုးနွယ်စုဝင်များသာ ဤမှော်ဆရာမလေးက သူတို့၏ အဖိုးတန် နတ်သမီးကံကြမ္မာမီးလျှံ အမှတ်အသားကို စိတ်ရှုပ်စရာအဖြစ် သတ်မှတ်နေသည်ကို သိသွားပါက ယွင်ရှန်းကို ဝိုင်းဝန်းသတ်ဖြတ်ချင်ကြမည်မှာ သေချာသည်။

"နင်... နင်ပဲ"

ယွမ်ပုဖော်နှင့် ရွှမ်မိန်မိန်းတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ချိတ်ဆက်ထားသကဲ့သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သရဲသပက်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား ယွင်ရှန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ကြသည်။

စောစောက အဝတ်အစား မလုံမလဲနှင့် မျက်နှာတွင် ရုပ်ဆိုးလှသော မီးလောင်ဖုများရှိနေသည့် မှော်ဆရာမလေးမှာ... အမှန်စင်စစ် သူတို့ယခင်က ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော လူငယ်လေး ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ယွင်ရှန်း၏ ဆံနွယ်ရှည်များက လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း ကျက်သရေရှိလှသည်။ သူမ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များမှာ ယခင်ကနှင့် ထပ်တူကျနေသဖြင့် သူမသည် အမျိုးသမီးအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့နှစ်ဦး ရိပ်မိသွားကြတော့သည်။

"မင်းက ယန်ချန်းလန်ရဲ့..."

ယွမ်ပုဖော်သည် ယွင်ရှန်း၏ မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ရင်း ထို့နောက်တွင် သူ၏ ဝတ်ရုံအောက်မှ ပေါ်ထွက်နေသော သူမ၏ လှပသည့် ခြေတံများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရုတ်တရက် နှာခေါင်းထဲမှ အပူရှိန်များ တိုးထွက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"နင် တမင်သက်သက် ခိုးဝင်လာတာပဲ... နင်"

ရွှမ်မိန်မိန်းသည် ရှေ့သို့ပြေးထွက်ကာ သူမအမြင်တွင် ဤလှပသည့်မျက်နှာကို ဆွဲဆုတ်ပစ်ချင်နေတော့သည်။

"ယန်ချန်းလန်က ကျွန်မရဲ့ ဦးလေးပါ။ ကျွန်မက သူ့ရဲ့ တူမပဲ"

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏မျက်နှာကို ပြန်လည်စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ ဤတစ်ကြိမ် ကံကြမ္မာမီးလျှံကို ရယူလိုက်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် များစွာအကျိုးရှိသွားကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ရွှမ်မိန်မိန်းမှာမူ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် မျက်လုံးထဲမှ မီးတောက်များ ထွက်လာတော့မည့်

အလားပင်။ အဘယ်ကြောင့် သူမ မှော်စက်ကွင်းထဲ ဝင်သည့်အခါကျမှ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်

ဖြစ်အောင် မီးလောင်ခံရပြီး ယန်ချန်းလန်၏ တူမ ဝင်သည့်အခါကျမှ အလွန်အမင်း လှပသွားသည့်အပြင် ကံကြမ္မာမီးလျှံ၏ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကိုပါ ရရှိသွားရတာလဲ။

"သနားစရာကောင်းတဲ့ ဆွမ်းနီကြီးရယ်... ရှင်ပြောတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးဆိုတာ ဒါပဲလား။ ကျွန်မကြည့်ရတာ ကံကြမ္မာမီးလျှံရဲ့ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ခံရတယ်လို့ကို မခံစားရပါဘူး"

ယွင်ရှန်း၏ စကားကြောင့် ဆွမ်းနီကြီးမှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် အသက်ရှူပင် ရပ်သွားတော့မလို ဖြစ်ကာ မူးမေ့လဲမတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။

"အသိဉာဏ်မရှိတဲ့ လူသားတွေ... ငါ မင်းနဲ့ အငြင်းမပွားချင်တော့ဘူး"

ဆွမ်းနီကြီးက မျက်လုံးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ပါးစပ်ထဲမှ မီးတောက်တစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုမီးတောက်မှာ အလွန်ပြင်းထန်သော်လည်း ယွင်ရှန်းမှာမူ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် နွေးရုံမျှသာ ခံစားရပြီး သူမ၏ အသားအရေမှာ နီမြန်းသွားခြင်းပင် မရှိချေ။ အနည်းငယ်မျှသော နွေးထွေးမှုလေးကိုသာ ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို... နတ်သမီးကံကြမ္မာမီးလျှံ ရဲ့ ဗတ္တိဇံကို ခံယူပြီးတဲ့သူတွေက မီးဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသွားတာလား"

ယွင်ရှန်းသည် ထိုအခါမှသာ ဤမီးလျှံများ၏ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အသုံးဝင်ပုံကို သတိပြုမိတော့သည်။

"မီးကို မကြောက်ရုံတင် မဟုတ်ဘူး။ ဒီလောကကြီးမှာ ရှိရှိသမျှ မီးလျှံတွေထဲကမှ စစ်မှန်သောမီးပဲဖြစ်ဖြစ် မီးဓာတ်မှော်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဘယ်အရာကမှ မင်းကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်တော့ဘူး"

ဆွမ်းနီကြီးမှာ အတော်ကလေး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားကာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းအနေဖြင့် အသိဉာဏ်မရှိသူများစွာကို တွေ့ဖူးသော်လည်း ဤ နတ်သမီးကံကြမ္မာမီးလျှံကို ဤမျှအထိ အထင်သေးသောသူမျိုးကိုမူ တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးချေ။

"ဒါတင်မကသေးဘူး... မင်းက ဆရာဝန်တစ်ယောက်မလား။ နတ်သမီးကံကြမ္မာမီးလျှံကိုသုံးပြီး ဖော်စပ်တဲ့ ဆေးလုံးတွေဟာ အနည်းဆုံးတော့ တစ်ဆင့်လောက် ပိုပြီး အဆင့်မြင့်သွားလိမ့်မယ်"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ယွင်ရှန်းသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မီးဓာတ်စွမ်းအားကို စမ်းသပ်လှုံ့ဆော်ကြည့်လိုက်သည်။ ယခင်နှင့်မတူဘဲ သူမလက်ထဲမှ မီးဓာတ်များမှာ ကံကြမ္မာမီးလျှံ ကြာပန်း တစ်ပွင့်အလား အားကောင်းမောင်းသန် တောက်ပနေပြီး မှော်စွမ်းအား သိပ်သည်းဆမှာလည်း ယခင်ထက် နှစ်ဆ၊ သုံးဆမက ပိုမိုပြင်းထန်နေတော့သည်။

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မှော်စွမ်းအားများကို တိတ်တဆိတ် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ မကြာမီမှာပင် အဆင့်တက်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ တတိယမြောက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ သူမသည် မှော်ဆရာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အလွန်နီးစပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေခြင်းပင်။

ယွင်ရှန်း၏ အခြေအနေမှာ ဆွမ်းနီကြီးအတွက်လည်း ကြီးမားသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုတစ်ခုကို ဖြေရှင်းပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ၎င်းသည် သဘာဝဓာတ်ကြီးလေးပါး သားရဲများထဲမှ တစ်ကောင်အနေဖြင့် လူသားတစ်ဦးနှင့် မာန်တက်ကာ စိန်ခေါ်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ရာမှ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းလောက်အောင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အပေးအယူစာချုပ်အတိုင်း ၎င်းသည် ဤ ကမ္ဘာမြေအူတိုင် ချော်ရည်ဂူ အတွင်း၌ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ၍ ပိတ်မိနေခဲ့ရသည်။ နတ်သမီးကံကြမ္မာမီးလျှံ၏ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ခံရသူကို ရှာတွေ့မှသာ ၎င်းအနေဖြင့် လွတ်လပ်ခွင့် ရရှိမည်ပင်။

ဤမျှလောက်အထိ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းရလိမ့်မည်ဟု ဆွမ်းနီ လုံးဝမထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

"ကံကြမ္မာမီးလျှံက သူ့ရဲ့သခင်ကို ရှာတွေ့သွားပြီဆိုတော့ ငါလည်းပဲ ဒီ ကမ္ဘာမြေအူတိုင် ချော်ရည်ဂူ ကနေ ထွက်သွားသင့်ပြီ။ မိန်းကလေးနဲ့ လူငယ်လေး... မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးဟာ နတ်သမီးကံကြမ္မာမီးလျှံ ရဲ့ ဗတ္တိဇံကို ခံယူခဲ့ကြပြီးပြီ။ မင်းတို့ဟာ ငါနဲ့ဆုံတွေ့ဖို့ ကံပါလာတဲ့သူတွေပဲ။ ငါ မင်းတို့ကို အကြံပြုချက်တစ်ခု ပေးခဲ့မယ် မင်းတို့စောစောက ရရှိခဲ့တဲ့ ကံကြမ္မာမီးလျှံ ကြာစေ့ ရှစ်စေ့က အနာဂတ်မှာ မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအတွက် အများကြီး အထောက်အကူပြုလိမ့်မယ်။ အဲဒါကို တန်ဖိုးထားဖို့ မမေ့နဲ့။ ငါ ပြောစရာရှိတာတွေ အကုန်ပြောပြီးပြီ။ တစ်နေ့နေ့မှာ ငါတို့ ပြန်ဆုံကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ဆွမ်းနီကြီးသည် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက် အထက်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ခုန်တက်လိုက်ရာ တောက်ပလှသော မီးလျှံအလင်းတန်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ထိုပြင်းထန်လှသော အလင်းတန်းသည် ချော်ရည်ဂူ၏ အမိုးကို လွယ်ကူစွာပင် ဖောက်ထွက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားသည်။

ပြာလွင်သော ကောင်းကင်ယံထက်တွင်မူ ဆွမ်းနီကြီး၏ ပုံရိပ်ကို ရှာမတွေ့နိုင်တော့ချေ။

ဆွမ်းနီကြီး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ယွင်ရှန်းနှင့် ကျန်နှစ်ဦးမှာ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။ ရွှမ်မိန်မိန်းသည် ယွမ်ပုဖော်၏ အင်္ကျီလက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ယွင်ရှန်းကို ရန်လိုသော မျက်လုံးများဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။ ယွမ်ပုဖော်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာမူ ရှုပ်ထွေးနေပြီး ယွင်ရှန်းကို ခိုးခိုးကြည့်နေမိသည်။

သူတို့သုံးဦးသည် ယခင်က ယွမ်ပုဖော် လာခဲ့သော လမ်းအတိုင်း ထွက်ပေါက်ဆီသို့ ပြန်လည်လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ယွင်ရှန်း သတိပြုမိသည်မှာ နတ်သမီးကံကြမ္မာမီးလျှံ၏ မှော်စက်ကွင်း မရှိတော့သဖြင့် ဂူတစ်ခုလုံးမှာ မှောင်အတိကျသွားခြင်းပင်။ အဓိက အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော မီးလျှံများ ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် ချော်ရည်များမှာလည်း အောက်သို့ နိမ့်ဆင်းသွားကာ မီးတောက်များ ငြိမ်းသေသွားတော့သည်။ ဤဂူကြီးမှာ ယခုအခါ အခြားသော သာမန်မြေအောက် ချော်ရည်ဂူများနှင့် မခြားနားတော့ပေ။

သုံးနာရီ၊ လေးနာရီခန့် လျှောက်လှမ်းပြီးနောက်တွင်မူ ရှေ့၌ ထွက်ပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။ ယွင်ရှန်းသည် အပြင်သို့ ခြေချလိုက်ချိန်တွင် ကောင်းကင်မှာ လုံးဝမှောင်နေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့သုံးဦးမှာ အမည်မသိ တောင်ခြေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာမြေအူတိုင် ချော်ရည်ဂူ၏ အဝင်ဝမှာ သဘာဝအတိုင်း ဖုံးကွယ်နေသဖြင့် ယွမ်ပုဖော်အနေဖြင့်လည်း ၎င်းကို ရှာတွေ့ရန် အလွန်ပင် ခဲယဉ်းစွာ အားထုတ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုပုဖော်... ကျွန်မကို ဟုန်မြို့တော်ဆီ အမြန်ပြန်ခေါ်သွားပေးပါ။ ကျွန်မမျက်နှာကြီး ပျက်စီးတော့မယ်"

ရွှမ်မိန်မိန်းသည် သူမ၏မျက်နှာကို ကိုင်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ဆေးဘက်ဝင်အပင်အချို့ကို လိမ်းထားသော်လည်း မျက်နှာမှာ အနည်းငယ်မျှ သက်သာလာခြင်း မရှိပေ။ ယွင်ရှန်း ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် သူမ၏မျက်နှာမှာ ကုသ၍မရနိုင်တော့မည်ကို သူမ အလွန်ကြောက်လန့်နေပြီး ယခုအချိန်တွင် ဟုန်မြို့တော်သို့ အမြန်ဆုံး ပြန်လိုစိတ်သာ ရှိတော့သည်။

ယွမ်ပုဖော်သည် ယွင်ရှန်းကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ယွင်ရှန်း၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရပြီးနောက် ယွမ်ပုဖော်၏ စိတ်အစဉ်မှာ အချိန်အတော်ကြာအောင်ပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေခဲ့သည်။

သူမသည် ယန်ချန်းလန်၏ တူမဖြစ်နေသည်။ ထိုယန်ချန်းလန်မှာ သူ၏အစ်မကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ဝေဒနာခံစားရအောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည့် တရားခံဖြစ်ရာ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ကြည့်လျှင် သူသည် ယွင်ရှန်းကို အပြင်းအထန် မုန်းတီးသင့်သည်။ အကယ်၍ ယွင်ရှန်းသာ အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူမကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် သင်ခန်းစာပေးခဲ့မည်ဟုပင် သူ တွေးနေမိသည်။

သို့သော် သူမမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းပြင် အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ စောစောက လမ်းလျှောက်လာစဉ်တွင် ယွမ်ပုဖော်သည် ရှေ့မှလျှောက်လှမ်းနေသော သူမ၏ ကျောပြင်ပုံရိပ်လေးကို ကြည့်ရင်း သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်

တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည် ဤလိုဏ်ဂူလမ်းကြီးသာ ဘယ်တော့မှ မဆုံးပါစေနဲ့။ သူမနှင့်အတူ ဤသို့ အမြဲတမ်း ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းနေချင်သည်ဟု သူ တောင့်တမိနေတော့သည်။