အခန်း (၄၆၇-၄၆၉)
Vol. 32 Ch. 467-469
အခန်း ၄၆၇ - ဆရာသခင် နှင့် စိတ်စိတ်ဝိညာဉ်
စိတ်စိတ်ဝိညာဉ် အဆင့်တဲ့လား "မဖြစ်နိုင်ဘူး"
ရှန်းထူနန်ထျန်း၏ မျက်လုံးများ သွေးရောင်လွှမ်းသွားသည်။ ထိုစာလုံးမှာ ငရဲမှ တက်လာသည့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။ နက်မှောင်သော သွေးရောင်ရင့်ရင့် စာလုံးမှာ သူ့ကို ဝါးမြိုတော့မည့်အတိုင်းပင် ရှိနေသည်။
အခြားသူများလည်း မှင်တက်နေကြသည်။ "စိတ်ဝိညာဉ်" အဆင့်သည် "သူရဲကောင်း" ထက် နှစ်ဆင့်မျှ မြင့်မားသည်။ အထူးသဖြင့် ရှေးဟောင်းမဟာဧကရီ၏ တင်းကျပ်လှသော အကဲဖြတ်မှုတွင် အဆင့်တစ်ခု တိုးရန်ပင် မလွယ်ကူလှချေ။
"စိတ်ဝိညာဉ်" ဟူသော စာလုံး ပိုမိုထင်ရှားလာသည်ကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်း အသက်ရှူအောင့်ထားကြသည်။ သို့သော် ပုံဖော်လုနီးပါးအချိန်တွင် ထိုစာလုံးမှာ ပြိုကွဲသွားပြီး ကျန်ရှိသော အလင်းစက်များမှာ “ဆရာသခင်” အဖြစ် ပြန်လည် စုစည်းသွားသည်။
ဤစာလုံးမှာမူ အတည်ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။ အစင်းကြောင်းများမှာ ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး ယီယွင်၏ နောက်ဆုံးရလဒ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။
“ဆရာသခင် ”
၎င်းမှာ ယီယွင်၏ ရလဒ်ဖြစ်သော်လည်း "စိတ်ဝိညာဉ်" အဆင့်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ယီယွင်၏ ပါရမီမှာ သာမန် "ဆရာသခင်" အဆင့်ထက် များစွာသာလွန်ကြောင်း လူတိုင်း နားလည်သွားကြသည်။
၎င်းမှာ ယခုအချိန်အထိ ဤနေရာတွင် ရရှိသမျှ အမြင့်ဆုံး အဆင့်ပင်။
ရှန်းထူနန်ထျန်း၏ နောက်လိုက်များမှာမူ ယမ်းနံ့မိသလို မျက်နှာပျက်နေကြသည်။ စောစောက ရှန်းထူနန်ထျန်းက ယီယွင်ထက် တစ်ဆင့်မြင့်သည်ဟု ကြွားလုံးထုတ်ခဲ့သမျှ ယခုမူ ယီယွင်က ရှန်းထူနန်ထျန်းထက် တစ်ဆင့်သာသွားသဖြင့် သူတို့၏ ပါးကို ရိုက်လိုက်သလို ခံစားနေရသည်။
"သခင်လေး... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သခင်လေးနန်ထျန်းက စမ်းသပ်မှုမှာ ယီယွင်ထက် အများကြီး ပိုကြာအောင် နေနိုင်ခဲ့တာပဲ။ ဘယ်လိုလုပ် အဆင့်က သူ့အောက် ရောက်နေရတာလဲ..." နောက်လိုက်တစ်ဦးက ဝင်ပြောရာ ရှန်းထူနန်ထျန်းက အံကြိတ်ရင်း "ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း" ဟု ဟောက်လိုက်သည်။
စမ်းသပ်မှုတွင် ကြာမြင့်ခဲ့သော အချိန်အကြောင်း ပြောလျှင် ရှန်းထူနန်ထျန်း ပို၍ ဒေါသထွက်ရသည်။ သူသည် တိုက်ပွဲဝင်နေခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ယီယွင်၏ နှိပ်စက်မှုကို ခံနေရခြင်းဖြစ်သည်။ သူ ကြာကြာခံနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ ခံနိုင်ရည်ကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ယီယွင်၏ ရက်စက်သော နည်းလမ်းများကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
ယီယွင်ကမူ မေးစေ့ကို ပွတ်ရင်း ကျေနပ်နေမိသည်။ သူ၏ 'စစ်မှန်သော ယန်ခန္ဓာ' အောင်မြင်မှုမှာ ရှန်းထူနန်ထျန်းက ရှေးဟောင်းဆေးလုံးကို အကုန်အကျခံ ရှာဖွေပေးခဲ့သောကြောင့် မဟုတ်ပါလော။ ရှန်းထူနန်ထျန်းသာ ဤအချက်ကို သိလျှင် သွေးအန်သွားမည်မှာ သေချာသည်။
ထိုစဉ် လင်ရှင်းထုန်သည် ယီယွင်အနားသို့ လျှောက်လာပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ငါ့ကို အမြဲတမ်း အံ့ဩအောင် လုပ်နိုင်တာပဲ။ တွေ့တိုင်း တွေ့တိုင်း လူသစ်တစ်ယောက်လို ပြောင်းလဲနေသလိုပဲ"
လင်ရှင်းထုန်၏ အလှည့် ရောက်လာသောအခါ လူတိုင်း ရင်ခုန်သွားကြသည်။ သူမသည် ဓားဖြင့် လက်ချောင်းကို လှီးကာ သွေးစက်ဖြင့် ကျောက်တိုင်ပေါ်တွင် နာမည်ရေးလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ရေးမှာ သူမကဲ့သို့ပင် နူးညံ့သိမ်မွေ့လှသည်။
အလင်းတန်းများ လျင်မြန်စွာ စုစည်းလာသည်။ လင်ရှင်းထုန်တွင် ယီယွင်ကဲ့သို့ ဖုံးကွယ်ထားသော စွမ်းအင်များ မရှိသဖြင့် စာလုံးမှာ တိုက်ရိုက်ပင် ပေါ်ထွက်လာသည်။
“စိတ်ဝိညာဉ်”
လူတိုင်း အာမေဍိတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "စိတ်ဝိညာဉ်" အဆင့် ယီယွင်ထက် တစ်ဆင့် ပိုမြင့်သွားခြင်းပင်။
ရှန်းထူနန်ထျန်းနှင့် အခြားသူများမှာ အကြီးအကျယ် ထိုးနှက်ချက် ခံလိုက်ရသလိုပင်။ လင်းရှင်းထုန်သည် ယင်သွေးကြော များ ပိတ်ဆို့နေသည့်တိုင် ဤမျှ ပါရမီမြင့်မားနေပါက ထိုပိတ်ဆို့မှုကို ဖြေရှင်းနိုင်လျှင် ရှေးဟောင်းဧကရီကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။
ယီယွင်က လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ချီးကျူးလိုက်သော်လည်း လင်းရှင်းထုန်က ခေါင်းယမ်းကာ
"ယီယွင်... ငါ စိတ်မိစ္ဆာစမ်းသပ်မှုမှာ ကြုံခဲ့ရတာကို မင်းမသိပါဘူး။
ငါ အခုရတဲ့ အဆင့်က လှည့်ကွက်တစ်ခုကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ တကယ်တော့ ငါ့ပါရမီက မလုံလောက်သေးဘူး။ ကျောက်တိုင်မှာ အဆင့် ၆ ဆင့်ရှိတာမှာ ငါက နောက်ဆုံးကနေ ရေတွက်ရင် ၃ ဆင့်မြောက်မှာပဲ ရှိသေးတယ်။
အထက်မှာ 'မြင့်မြတ်သောပညာရှိ'၊ 'နတ်ဘီလူး' နဲ့ 'နတ်ဘုရားဘွဲ့ ' ဆိုတာတွေ ရှိသေးတယ်။ အဲဒါတွေက ငါ့စိတ်ကူးထက်တောင် ကျော်လွန်နေတဲ့ အဆင့်တွေပဲ..."
အခန်း ၄၆၈ - မျှော်စင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း
အောက်ဆုံးမှ ရေတွက်လျှင် တတိယမြောက် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ရရှိခြင်းမှာ နားထောင်ကောင်းလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
၎င်းက ယီယွင်ကို အတွေးပွားစေသည်။ လင်ရှင်းထုံကဲ့သို့ ပါရမီရှင်ပင်လျှင် "စိတ်ဝိညာဉ်" အဆင့်သာ ရရှိသည်ဆိုပါက "နတ်ဘီလူး" သို့မဟုတ် "နတ်ဘုရားဘွဲ့ " အဆင့်ရရန် မည်မျှအထိ ထူးချွန်ရမည်နည်း။
ရှေးဟောင်းမဟာဧကရီ၏ စံနှုန်းမှာ ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာ၏ နားလည်မှုထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်မှာ သိသာလှသည်။
လင်ရှင်းထုံအပြီးတွင် အခြားသူများလည်း မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ်ဖြင့် စမ်းသပ်ကြသော်လည်း ရလဒ်များမှာ စိတ်ပျက်စရာပင်။ အများစုမှာ "သတ်မှတ်ချက်မမီ" ကြချေ။ ဂုဏ်သိက္ခာကို အလွန်တန်ဖိုးထားသော ကုန်းစွန်းဟုန် ပင်လျှင် "သူရဲကောင်း " အဆင့်သာ ရရှိခဲ့သည်။ သူသည် ယီယွင်ကို အထင်သေးခဲ့သူဖြစ်သဖြင့် ယီယွင်၏ "ဆရာသခင်" အဆင့်နှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ဤရလဒ်ကို လက်ခံရန် ခက်ခဲနေရှာသည်။
သို့သော် စမ်းသပ်မှုအပြီးတွင် ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ မည်သည့်ဂိုဏ်းမှန်း မသိရသော၊ ရင်ဘတ်တွင် လခြမ်းနီပုံစံ ပါရှိသည့် မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်နှစ်ဦးမှာ “ဆရာသခင် ” အဆင့်ကို ဆက်တိုက် ရရှိသွားကြခြင်းပင်။
“နောက်ထပ် 'ဆရာသခင်' နှစ်ယောက်တောင်လား... ဒီလူတွေက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ” လူအုပ်ထဲ၌ ဝေဖန်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
လင်ရှင်းထုံကလည်း ထိုသူတို့ကို ထူးဆန်းသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ယီယွင်ထံ အသံလွှင့်လိုက်သည် “ယီယွင်... တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီထင်တယ်...”
ယီယွင်လည်း ထပ်တူပင် ခံစားရသည်။ မဟာဧကရီ၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်လာခြင်းမှာ ရေအိုင်ထဲသို့ ကျောက်တုံးကြီး တစ်လုံး ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ နဂါးနှင့် မြွေများကို နှိုးဆွလိုက်သလို ဖြစ်နေသည်။
ဤသူများ ပေါ်လာခြင်းမှာ ကောင်းခြင်းလား၊ ဆိုးခြင်းလား ဆိုသည်ကို သူ မခန့်မှန်းနိုင်သေးပေ။
“အကဲဖြတ်မှုတွေ အားလုံး ပြီးဆုံးပါပြီ။ အခု နတ်မျှော်စင် ထဲကို ဝင်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်နိုင်ပါပြီ”
အေးစက်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ကျောက်တိုင်ကြီးမှာ မြေကြီးထဲသို့ ပြန်လည် နစ်မြုပ်သွားသည်။ ဝုန်းခနဲ မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ မျှော်စင်ကြီး၏ တံခါးမကြီး ပွင့်ဟလာတော့သည်။
တံခါးပွင့်လာသောအခါ အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ တံခါးဖွင့်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါများ အပြင်သို့ လွင့်ပျံလာသည်။ လူတိုင်းမှာ ဧကရီ ချန်ထားရစ်ခဲ့သော ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များကို ရရှိရန် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် အထဲသို့ တိုးဝင်ကြသည်။
ရှန်းထူနန်ထျန်းက ပထမဆုံး ဝင်သွားသည်။ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်း စမ်းသပ်မှုတွင် မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်လည် သက်သေပြရန် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။
ယီယွင်သည် ငွေရောင်အမှေးပါးသဖွယ် တံခါးဝကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သောအခါ အေးမြသော ခံစားချက်နှင့်အတူ မှိန်ပျပျ ခန်းမကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ခန်းမအလယ်တွင် ပေ ၁၀၀ ခန့် မြင့်မားသော အနက်ရောင် ရုပ်တုကြီး တစ်ခု ရှိနေသည်။
၎င်းမှာ အမျိုးသမီး စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ ပုံစံဖြစ်ပြီး လက်ထဲတွင် ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ မြေပြင်သို့ ချိန်ရွယ်ထားသည်။ ထိုရုပ်တုထံမှ ဖော်ပြမရနိုင်သော နတ်ဘုရားဆန်သည့် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း မည်သူမျှ သူမ၏ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ကြပေ။
“ဒါ ရှေးဟောင်းမဟာဧကရီရဲ့ ရုပ်တု ဖြစ်နိုင်တယ်... ” ယီယွင်က လင်ရှင်းထုံကို ပြောလိုက်သည်။
လင်ရှင်းထုံက ခေါင်းညိတ်ကာ “သူမပဲ... ငါ ခံစားနေရတယ်... စိတ်မိစ္ဆာစမ်းသပ်မှုတုန်းကလည်း ငါ ဒါကို ခံစားခဲ့ရတယ်...” ဟု တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။
သူမအတွက်မူ စိတ်မိစ္ဆာစမ်းသပ်မှုမှာ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုသာမက စိတ်ဝိညာဉ်ရေးရာ ခရီးစဉ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုစစ်မှန်သလိုလို၊ အိပ်မက်လိုလို ဘဝသံသရာထဲတွင် သူမသည် များစွာသော သိမြင်မှုများကို ရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဧကရီပေးအပ်သော တန်ဖိုးရှိသည့် လက်ဆောင်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
အခန်း ၄၆၉ - ဝင်ခွင့်အရည်အချင်း
ဧရာမရုပ်တုကြီး၏ နောက်ကွယ်တွင် သစ်သားစာအုပ်စင်တန်းတစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုသစ်သားမှာ မည်သည့်အမျိုးအစားမှန်းမသိရသော်လည်း နှစ်ပေါင်းကုဋေကုဋာ ကြာမြင့်သည့်တိုင် ဆွေးမြည့်ခြင်းမရှိဘဲ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောကာ ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။
စာအုပ်စင်ပေါ်တွင် ဖုန်တက်နေသော ကျောက်စိမ်းစာလိပ် များစွာ ရှိနေသည်။ လူတိုင်းက ၎င်းတို့ကို မဟာဧကရီ၏ ကျင့်စဉ်မှတ်တမ်းများဟု ထင်မှတ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသော်လည်း အနီးကပ် လေ့လာကြည့်သောအခါတွင်မူ စိတ်ပျက်သွားကြရသည်။
၎င်းတို့မှာ ကျင့်စဉ်များမဟုတ်ဘဲ ရှေးဟောင်းခေတ်က လူပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ဖြစ်ရပ်များအကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားသော သမိုင်းကြောင်းများသာ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
ယီယွင်က ထိုမှတ်တမ်းများကို စိတ်ဝင်တစား ဖတ်ရှုနေစဉ်မှာပင် အေးစက်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်...
“အခု... ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်ပြီ”
ထိုစကားအဆုံးတွင် ရှေ့ရှိ စာအုပ်စင်များမှာ ဘေးသို့ အလိုအလျောက် ဖယ်ရှားပေးလိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုနေရာတွင် အထက် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသော ရှည်လျားသည့် ကျောက်လှေကားထစ်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။
ကျောက်လှေကားမှာ မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တွန့်လိမ်နေပြီး အချို့နေရာများတွင် တောက်ပသော အလင်းတံခါး များ ရှိနေသည်။ လှေကားသည် အဆုံးမရှိသယောင် ထင်ရပြီး အထက်သို့ တက်လေလေ အလင်းတံခါးများမှာ သေးငယ်သွားလေလေပင်။
ကျင့်ကြံသူအချို့မှာ ထိုလှေကားထစ်များပေါ်သို့ စမ်းသပ်တက်လှမ်းကြည့်ကြသည်။ လှေကားထစ်များသည် ဟင်းလင်းပြင်တွင် လွင့်မျောနေပြီး အထောက်အပံ့မရှိချေ။ နင်းလိုက်လျှင် ယိမ်းထိုးနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သို့သော် အမြင့်တစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ ကျင့်ကြံသူအများစုမှာ ရှေ့ဆက်တက်၍မရအောင် တားဆီးထားသော တွန်းကန်အားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ယီယွင်၊ လင်ရှင်းထုန်နှင့် ရှန်တုနန်ထျန်းတို့ကဲ့သို့ လူနည်းစုသာလျှင် ချောမွေ့စွာ ရှေ့ဆက်နိုင်ကြသည်။
ထိုစဉ် အသံကြီးက ထပ်မံ ရှင်းပြလာသည်
“နတ်ဘုရားမျှော်စင် မှာ အဆင့် ၆ ဆင့် ရှိတယ်! အဆင့်မြင့်လေလေ ကျင့်ကြံခြင်း အခွင့်အလမ်းတွေ ပိုများလေလေပဲ”
“မင်းတို့ အဆင့်မြင့်တဲ့နေရာကို သွားချင်ရင် မျှော်စင်ရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရမယ်။ အဲဒီ အသိအမှတ်ပြုမှုက မင်းတို့ရဲ့ အရင်စမ်းသပ်မှု ရလဒ်တွေပေါ်မှာ မူတည်တယ်”
• “သူရဲကောင်း ” အဆင့်ရသူတွေဟာ ပထမထပ်ကို တိုက်ရိုက်ဝင်နိုင်မယ်။
• “ဆရာသခင်” အဆင့်ရသူတွေဟာ ဒုတိယထပ်ကို ဝင်နိုင်မယ်။
• “စိတ်ဝိညာဉ်” အဆင့်ရသူတွေဟာ တတိယထပ်ကို တိုက်ရိုက်ဝင်နိုင်မယ်။
ဤစကားကြောင့် “သတ်မှတ်ချက်မမီ” ခဲ့သူများမှာ ဆွံ့အသွားကြသည်။ သူတို့သည် စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း မျှော်စင်၏ ပထမထပ် တံခါးကိုပင် ဝင်ခွင့်မရကြချေ။
“ဒါဆိုရင် 'နတ်ဘုရားဘွဲ့ ' အဆင့်ရတဲ့သူက အမြင့်ဆုံးထပ်ကို တိုက်ရိုက်သွားနိုင်မှာပေါ့” ဟု ယီယွင်က တွေးလိုက်မိသည်။
လင်ရှင်းထုန်ကလည်း ယီယွင်ထံ အသံလွှင့်လိုက်သည် “ယီယွင်... 'နတ်ဘုရားဘွဲ့' အဆင့်ရတဲ့သူက ဧကရီရဲ့ အမွေအနှစ်အားလုံးကို တိုက်ရိုက် ဆက်ခံနိုင်တဲ့သူ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ငါတို့ကတော့ ကျင့်ကြံခြင်းကတစ်ဆင့် အဆင့်ဆင့် တက်လှမ်းသွားရမှာပဲ”
ထိုအချိန်တွင် မျှော်စင်၏ အဝင်တံခါးကြီးမှာ ဝုန်းခနဲ ပိတ်သွားတော့သည်။ ကျင့်ကြံခြင်း စမ်းသပ်မှုမှာ လပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နိုင်သဖြင့် အပြင်သို့ ပြန်ထွက်ရန် လမ်းမရှိတော့ပေ။
ပထမထပ်သို့ပင် ဝင်ခွင့်မရသူများမှာ ဤနေရာတွင် လပေါင်းများစွာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့စွာ စောင့်ဆိုင်းနေရတော့မည့် အရေးကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
“ဟိုမှာကြည့်... လှေကားထစ်တွေပေါ်မှာ ပုံတွေရှိတယ်”
တစ်စုံတစ်ဦး၏ အော်ဟစ်သံကြောင့် ကြည့်လိုက်ရာ လှေကားထစ်များ၏ ဘေးဘက်တွင် နံရံဆေးရေးပန်းချီ များ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ထိုပုံများမှာ အမျိုးမျိုးသော လှုပ်ရှားမှုပုံစံများကို ရေးဆွဲထားခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဒါတွေက... ကျင့်စဉ်ပုံစံတွေလား”
ထိုပုံများထဲတွင် ကျား၊ မ မရွေး လူပုံစံများ အမျိုးမျိုး ရှိနေကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ ရှေးဟောင်းဧကရီ တည်ထောင်ခဲ့သော ဂိုဏ်းမှ တပည့်များ၏ ပုံစံများ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ ဤလှေကားထစ်များပေါ်တွင်ပင် ကျင့်ကြံခြင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ ဖုံးကွယ်နေသည်မှာ သိသာလှပေသည်။