အခန်း (၄၇၃-၄၇၅)

အခန်း ၄၇၃ - ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော ဓားချက်

ခမ်းနားထည်ဝါသော ခန်းမကြီးအတွင်း၌ အသားညိုညို လူငယ်လေးသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လူတိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ အလင်းတန်းများမှာ အနည်းငယ် ပုံပျက်နေသဖြင့် သူ၏ တည်ရှိမှုကို မည်သူမျှ သတိမပြုမိကြချေ။

ထိုလူငယ်၏ မူလအကဲဖြတ်ချက်မှာ “သတ်မှတ်ချက်မမီ” ဖြစ်သော်လည်း သူသည် မျှော်စင်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို မည်သို့ရရှိကာ ဤနေရာသို့ ရောက်နေသည်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်ပင်။

သူ၏ အကြည့်မှာ “ဆရာသခင်” ဘွဲ့ရ မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်နှစ်ဦးအပြင် လင်ရှင်းထုံနှင့် ယီယွင်တို့ထံသို့ တစ်လှည့်စီ ရောက်ရှိနေသည်။

သူသည် ယီယွင်ကို ကြည့်ကာ လူမိုက်တစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုံးလိုက်စဉ်မှာပင် ယီယွင်က သူရှိရာဘက်သို့ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ” လင်ရှင်းထုံက နားမလည်သဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ယီယွင်သည် ဟင်းလင်းပြင် သက်သက်သာ ရှိနေသော ထောင့်တစ်နေရာကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ စွမ်းအင်အာရုံခံစားမှုအရ ထိုနေရာတွင် မမြင်ရသော စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်တစ်ခု ရှိနေသည်မှာ သေချာသည်။ “တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေတာလား” ဟု သူက တွေးလိုက်မိသော်လည်း ရှန်းထူနန်ထျန်းပင် မရိပ်မိသော ထိုသူ၏ စွမ်းအားမှာ သူနှင့် အလှမ်းဝေးလွန်းသဖြင့် ယီယွင်က ဆက်မကြည့်တော့ဘဲ မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။

ထိုစဉ် မဟာဧကရီ၏ အသံကြီးက ထွက်ပေါ်လာသည် “မင်းတို့အားလုံးကို ချပ်ဝိုင်း နှစ်ခု ရွေးချယ်ဖို့ အချိန်တစ်နာရီ ပေးမယ်။ ရွေးပြီးတာနဲ့ ယဇ်ပလ္လင်ကို အခင်းအကျင်းတွေနဲ့ ပိတ်လိုက်တော့မယ်။”

လူတိုင်းမှာ နှမြောတသ ဖြစ်သွားကြသည်။ ရတနာပုံထဲ ရောက်နေသော်လည်း နှစ်ခုသာ ယူခွင့်ရှိသောကြောင့်ပင်။ ရှန်းထူနန်ထျန်းသည် ဧရာမငါးကြီးနှင့် စစ်သည်တော် တိုက်ခိုက်သည့် ချပ်ဝိုင်းကို စိတ်ဝင်စားသော်လည်း ထိုလှံချက်ထဲက နိယာမများမှာ သူနှင့် အလှမ်းဝေးလွန်းသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့လိုက်ရသည်။

ယီယွင်သည်လည်း ထိုစစ်သည်တော်မှာ လှံကို သုံးစွဲသူဖြစ်သဖြင့် သူနှင့် မကိုက်ညီဟု ယူဆကာ ကျန်သည့် ချပ်ဝိုင်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု စမ်းသပ်ကြည့်နေသည်။ ထိုအခါ ချပ်ဝိုင်းတစ်ခုကို ထိလိုက်ချိန်တွင် ထပ်မံ၍ ဖြတ်ကျော်လို့မရသော ပင်လယ်ပြင်ကြီး ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။

အနက်ရောင် မြင်းစီးစစ်သည်တော်မှာ အရင်အတိုင်း ရှိနေသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အခြားလူတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ အပြာနုရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်တစ်ဖက်တွင် အရက်ဘူးသီးခြောက်၊ အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် ၅ ပေ ရှည်သော အပြာရောင် ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးပင်။

“ဟားဟားဟားဟား”

အပြာဝတ် လူငယ်သည် စစ်သည်တော်ကို ကြည့်ကာ ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။ သူ၏ ဓားချက်မှာ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသော အပြာရောင် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

“ဒီဓားကွက်က”

ထိုဓားချက်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ယီယွင် မသိစိတ်ဖြင့် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်မိသည်။ သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ ဤဓားကွက်မှာ... သူ အရင်က မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော ဓားကွက်ပင်

ယီယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးများမှာ အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ လက်စွပ်ထဲမှ အရာတစ်ခု တုန်ခါလာသည်။ ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းဓားဆန္ဒ ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုဓားဆန္ဒမှာ သူ စစ်မှန်သော ယန်ဓားနန်းတော်မှ ရရှိခဲ့သော သံချေးတက် ဓားကျိုးထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ယီယွင် မှင်တက်သွားမိသည်။

“ဒီအပြာဝတ် ဓားသမားက ဓားနန်းတော်ပိုင်ရှင်ရဲ့ ဓားကွက်ကို ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲ သူက ဓားနန်းတော်ပိုင်ရှင်ရဲ့ တပည့်လား မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဓားနန်းတော်ပိုင်ရှင်က တျန်းယွမ်ကမ္ဘာက မဟုတ်ဘူး၊ အခြားကမ္ဘာက မြင့်မြတ်တဲ့ တည်ရှိမှုကြီးပဲ။”

ရှေးဟောင်းဧကရီခေတ်က အပြာဝတ် ဓားသမားတစ်ဦးအကြောင်း မည်သည့် မှတ်တမ်းတွင်မျှ ယီယွင် မတွေ့ဖူးခဲ့ချေ။ ဤသူမှာ ဘယ်သူနည်း။

အခန်း ၄၇၄ - လောင်းကစားသမားတစ်ဦး၏ စိတ်ဓာတ်

ယီယွင်သာမက ရှန်းထူနန်ထျန်းနှင့် အခြားသူများသည်လည်း ဤချပ်ဝိုင်းများထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော အဖြစ်အပျက်များအပေါ် အလွန်ပင် စပ်စုချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်နေကြသည်။ ဤအရာများသည် မည်သည့်ခေတ်က ဖြစ်ရပ်များနည်း။

၎င်းသည် တကယ်ပဲ ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာလော ရှေးဟောင်းခေတ်တွင် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ပညာရှင်များစွာ ရှိနေရသနည်း။

အနက်ရောင် သံချပ်ကာဝတ် စစ်သည်တော်သည်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှပြီဖြစ်ရာ အပြာဝတ် ဓားသမား၏ စွမ်းအားမှာ ထိုသူ့ထက်ပင် သာလွန်နေပုံရသည်။ သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုများအကြောင်း အဘယ်ကြောင့် တစ်လုံးတစ်ပါဒမျှ မပါရှိရသနည်း။

ပုံရိပ်ယောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် လူတိုင်း သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ ရှန်းထူနန်ထျန်းသည် သူ၏ နဖူးမှ ချွေးစများကို သုတ်လိုက်မိသည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာလည်း ဓားသမားတစ်ဦးဖြစ်ရာ ထိုဓားချက်ကို အလွန်ပင် အားကျမိသည်။ အကယ်၍ သူသာ ထိုဓားချက်မျိုးကို သုံးနိုင်ပါက ရှန်းထူမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်နေရာတင်မက တစ်လောကလုံးမှာ သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှန်းထူနန်ထျန်းသည် မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်လည် ဆန်းစစ်မိသည်။ ထိုဓားချက်ထဲက နိယာမများကို သူ နားလည်နိုင်ရန်မှာ ဝေးလွန်းလှသည်။ ထိုစဉ် ယီယွင်က အပြာဝတ် ဓားသမား၏ ချပ်ဝိုင်းကို ကောက်ယူ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ရှန်းထူနန်ထျန်း မှင်တက်သွားတော့သည်။

လင်ရှင်းထုန်ပင်လျှင် ယီယွင်၏ ရွေးချယ်မှုကြောင့် ထိတ်လန့်သွားရသည်။ ယီယွင်သည် ထူးချွန်သော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသေးရာ ဤမျှ ခက်ခဲသော ချပ်ဝိုင်းကို ရွေးချယ်ခြင်းမှာ စွန့်စားလွန်းသည်ဟု သူမ ထင်မြင်မိသည်။

“ဒီကောင်လေး တစ်ခုခုတော့ ကြံစည်နေပြန်ပြီ။”

ရှန်းထူနန်ထျန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ယီယွင်ကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ယီယွင်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သံသယမျက်လုံးဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ ယီယွင်သည် အရူးမဟုတ်သလို အချည်းနှီး အချိန်ဖြုန်းမည့်သူလည်း မဟုတ်ပေ။

“ဒီကောင်က ချပ်ဝိုင်းထဲမှာ တစ်ခုခုကို ရှာတွေ့သွားတာလား ဒါမှမဟုတ် ရှေးဟောင်းဧကရီက ငါတို့ရဲ့ သတ္တိကို စမ်းသပ်နေတာလား မဟာဧကရီတွေရဲ့ အရှိန်အဝါကို ရင်ဆိုင်ရဲတဲ့ သတ္တိရှိမရှိ စမ်းနေတာများလား” ဟု ရှန်းထူနန်ထျန်းက တွေးတောရင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးနေတော့သည်။

ယီယွင်က အပြာဝတ်ဓားသမား ချပ်ဝိုင်းကို ယူသွားပြီဖြစ်ရာ ရှန်းထူနန်ထျန်း၏ အကြည့်မှာ အနက်ရောင် စစ်သည်တော် ချပ်ဝိုင်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည်လည်း လောင်းကြေးထပ်ချင်စိတ် ပေါ်လာသည်။ အကယ်၍ ဤရွေးချယ်မှုမှာ သတ္တိကို စမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်ပါက သူ နောက်မဆုတ်လိုတော့ပေ။

“ဘာလဲ ရှေးဟောင်းဧကရီက မင်းကို 'သူရဲကောင်း' အဆင့်ပေးထားတာတောင် ဒီချပ်ဝိုင်းကို မရွေးရဲဘူးလား”

ယီယွင်၏ အသံက ရှန်းထူနန်ထျန်း၏ နားထဲသို့ ရုတ်တရက် ရောက်လာသည်။ ၎င်းမှာ စောစောက ရှန်းထူနန်ထျန်းက ယီယွင်ကို ပြောခဲ့သော စကားကိုပင် ယီယွင်က စာလုံးတစ်လုံး ပြောင်းကာ ပြန်လည် ခနဲ့လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

“ငါ့ကို ဆွနေတာလား” ရှန်းထူနန်ထျန်းက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ယီယွင်က သူ့ကို အမှန်တရားမှ ဝေးရာသို့ ဆွဲထုတ်နေသည်ဟု ထင်နေသည်။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးလာပြီး ယီယွင်သည် ဒုတိယမြောက် ချပ်ဝိုင်းကိုပါ ရွေးချယ်ပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ စစ်မှန်သော ယန်ဥပဒေသ များ ပါဝင်သည့် ချပ်ဝိုင်းတစ်ခုပင်။

ရွေးချယ်ရန် အချိန်စက္ကန့် ၃၀ သာ ကျန်တော့ချိန်တွင် ရှန်းထူနန်ထျန်းသည် အံကြိတ်ကာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။ သူသည် အနက်ရောင် စစ်သည်တော် ချပ်ဝိုင်း ကို ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ကောက်ယူလိုက်တော့သည်။

“မရွေးရင် နောင်တရနေဦးမယ်။ ဒီလောကမှာ သတ္တိရှိသူကသာ အသက်ရှင်ပြီး ကြောက်တတ်သူက ငတ်ရတာပဲ။ ဒါဟာ ငါ့ဘဝရဲ့ အကြီးမားဆုံး လောင်းကစားပဲ”

ရှန်းထူနန်ထျန်း၏ နောက်လိုက်များမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့၏ သခင်လေးသည် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲသော ချပ်ဝိုင်းကို ရွေးချယ်လိုက်သောကြောင့်ပင်။ ယီယွင်ကလည်း ရှန်းထူနန်ထျန်းကို အံ့ဩသလို ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒီကောင် ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ ငါ အခက်ကြီးကို ရွေးလို့ လိုက်ရွေးတာလား”

“ရှန်းထူနန်ထျန်းနဲ့ ယီယွင်... သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ထိပ်တန်း မဟာဧကရီတွေရဲ့ တိုက်ပွဲချပ်ဝိုင်းတွေကို ရွေးလိုက်ကြတာလား။

သူတို့ ရူးသွားကြပြီလား” ဟု လူအုပ်ထဲ၌ တီးတိုး ဝေဖန်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

အခန်း ၄၇၅ - နတ်ဘုရားမျှော်စင်၏ ဒုတိယထပ်

ရှိနေကြသော ကျင့်ကြံသူများသည် လင်ရှင်းထုန်၏ ထူးကဲမှုကို အသိအမှတ်ပြုကြသော်လည်း ယီယွင်နှင့်ပတ်သက်၍မူ သူတို့ထက် အနည်းငယ်သာ သာသည်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။

ရှန်းထူနန်ထျန်းနှင့် အခြားသူများမှာမူ အားလုံးက "သူရဲကောင်း" အဆင့်သာ ရရှိထားကြသဖြင့် တစ်ဦးထက်တစ်ဦး သာလွန်သည်ဟု မည်သူမျှ မယုံကြည်ကြချေ။

ထို့ကြောင့် ရှန်းထူနန်ထျန်းနှင့် ယီယွင်တို့က သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် မထိရဲသော ခက်ခဲလှသည့် ချပ်ဝိုင်းများကို ရွေးချယ်လိုက်ခြင်းမှာ လုံးဝ ရူးသွပ်မှုဟုသာ မြင်ကြသည်။

“သူတို့ ဒုက္ခရောက်ကြတော့မှာပဲ။ ဒီချပ်ဝိုင်းတွေထဲက နိယာမတွေကို နားလည်ဖို့နေနေသာသာ အဲဒီ မဟာဧကရီတွေရဲ့ ဖိအားကိုတောင် သူတို့ ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ တတ်နိုင်တာထက် ပိုလုပ်ချင်တဲ့အတွက် သူတို့ နောင်တရကြရလိမ့်မယ်။” ဟု လူအုပ်ထဲ၌ တီးတိုး ဝေဖန်နေကြသည်။ လူတိုင်းက သူတို့နှစ်ဦး ရှုံးနိမ့်သွားမည်ကိုသာ စောင့်ကြည့်နေကြခြင်းပင်။

ထိုစဉ် ယဇ်ပလ္လင်ထံမှ ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝုန်းခနဲ မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ ယဇ်ပလ္လင်ကြီးမှာ အောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။

ကျင့်ကြံသူများသည် အလင်းတစ်ချက် လျှပ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ဟင်းလင်းပြင် ပုံပျက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင်မူ သူတို့အားလုံးမှာ သီးခြားစီဖြစ်နေသော ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုအတွင်း၌ တစ်ယောက်တည်း ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ကျင့်ကြံသူများကို တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ခွဲထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မှသာ သူတို့ ရွေးချယ်ထားသော ချပ်ဝိုင်းများကို အချင်းချင်း ဖလှယ်၍ မရနိုင်တော့ဘဲ ကိုယ်တိုင်သာ လေ့လာရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ယီယွင်လည်း သီးခြား ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေသော်လည်း သူ၏ ရှေ့တွင်မူ အခြားသူများနှင့်မတူသော အရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူ၏အထက်တွင် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်နိုင်သော တံခါးတစ်ခုရှိပြီး ထိုတံခါးအပြင်ဘက်တွင် သက်တန့်ရောင် လှေကားထစ်များ ရှိနေသည်။

ထိုလှေကား၏ အဆုံးတွင်မူ နတ်ဘုရားမျှော်စင်၏ ဒုတိယထပ် သို့ ဝင်ရောက်နိုင်သော အလင်းတံခါး ရှိနေသည်။

ယီယွင်သည် "ဆရာသခင်" အဆင့် ရရှိထားသူဖြစ်သဖြင့် ဒုတိယထပ်သို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းနိုင်ခြင်းပင်။ သူသည် ချပ်ဝိုင်းနှစ်ခုကို သိမ်းဆည်းကာ လှေကားအတိုင်း တက်သွားလိုက်သည်။ ဒုတိယထပ် တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် ယီယွင် မှင်တက်သွားရသည်။

တံခါးမှာ သေးငယ်သော်လည်း ထိုတံခါးအလွန်တွင်မူ ကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာသစ်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ စိမ်းလန်းသော မြက်ခင်းပြင်များနှင့် အနက်ရောင် ကျောက်ဆောင်များ ရှိရာ ထိုမြေရိုင်းပြင်ကြီးမှာ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအထိ ရှည်လျားလှသည်။ ကောင်းကင်တွင် တိမ်တိုက်ဖြူများ လွင့်မျောနေပြီး အဝေးတွင် ထူးဆန်းသော သားရဲကြီးများ ပျံသန်းနေသည်ကို မြင်ရသည်။

“ဒါက ဒုတိယထပ်လား”

ယီယွင်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် သူ၏ စွမ်းအင်မြင်ကွင်းဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးမှာ ပုံရိပ်ယောင်မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန်များ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်က သားရဲကြီးများမှာ စွမ်းအင်ရုပ်သေးများမဟုတ်ဘဲ အသွေးအသားရှိသော သက်ရှိ သားရဲများ ဖြစ်ကြသည်။

ရှေးဟောင်းဧကရီသည် ဤမျှ ကျယ်ပြောသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို မျှော်စင်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းထားခဲ့သည်လား။

သို့မဟုတ် ဤတံခါးမှာ အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ဆက်သွယ်ပေးထားသော လမ်းကြောင်းလော။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဧကရီ၏ စွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပြောင်းပြန် လှန်နိုင်လောက်အောင်ပင် အံ့မခန်းလှပေသည်။

ယီယွင်သည် တံခါးဝမှ ခုန်ဆင်းလိုက်ကာ ကျောက်ဆောင်တစ်ခု၏ ကမ်းပါးယံသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် ကောင်းကင်မြေကြီး၏ မူလစွမ်းအင် ယွမ်ချီ မှာ အလွန်ပင် သိပ်သည်းလှသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ ချွေးပေါက်တိုင်း ပွင့်သွားသလို ခံစားရသည်။ ဤဒုတိယထပ်မှာ တိုက်ပွဲများကို လက်တွေ့ လေ့ကျင့်ရန် နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယီယွင်သည် ကမ်းပါးယံရှိ လိုဏ်ဂူတစ်ခုအတွင်း၌ တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး ပထမထပ်မှ ရရှိခဲ့သော ချပ်ဝိုင်းနှစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူသည် စွမ်းအင်များကို ထည့်သွင်းလိုက်သောအခါ...

ဖြတ်ကျော်လို့မရသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးနှင့်အတူ အပြာဝတ် ဓားသမားနှင့် အနက်ရောင် စစ်သည်တော်တို့၏ တိုက်ပွဲ ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။ အချင်းချင်း လေ့ကျင့်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ အသက်ကိုရင်း၍ တိုက်ခိုက်နေကြခြင်းဖြစ်ကြောင်း ယီယွင် သိမြင်လိုက်ရသည်။

အပြာဝတ် ဓားသမား၏ ဓားချက်မှာ ကမ္ဘာကြီးကို နှစ်ခြမ်းခွဲနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။ ယီယွင်သည် ဓားလမ်းစဉ်၌ ထူးချွန်သူဖြစ်သော်လည်း ဤမျှ ပြင်းထန်သော ဓားအရှိန်အဝါကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာ ခက်ခဲလှသည်။ သူသည် ဓားအလင်းတန်းကို တည့်တည့်ပင် မကြည့်ရဲဘဲ ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရသလို ခံစားနေရသည်။

ထိုစဉ် ယီယွင်သည် သူ၏ လက်စွပ်အတွင်းမှစစ်မှန်သော ယန်ဓားနန်းတော် မှ ရရှိခဲ့သော သံချေးတက် ဓားကျိုးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဓားကျိုးကို ကိုင်လိုက်သည်နှင့် အေးမြသော ခံစားချက်တစ်ခုက ယီယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သူသည် ချပ်ဝိုင်းကို ထပ်မံ အသက်သွင်းလိုက်သောအခါ... ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယီယွင်သည် ပို၍ တည်ငြိမ်သွားသည်။

အပြာဝတ် ဓားသမား၏ ကမ္ဘာလှုပ်ခတ်စေသော ဓားချက်မှာ ပင်လယ်ပြင်ကို ထပ်မံ ခွဲလိုက်ပြန်သည်။ ယီယွင်သည် မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ထိုဓားချက်အတွင်းမှ နက်ရှိုင်းလှသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို မြင်အောင် ကြည့်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေတော့သည်။

ထိုဓားအလင်းတန်းမှာ အပ်နှင့် ထိုးသကဲ့သို့ သူ၏ မျက်လုံးများကို နာကျင်စေသော်လည်း ယီယွင်သည် အဆုံးထိ ကြည့်ရန် မဆုတ်မနစ် ကြိုးစားနေလေသည်။