← Chapters

အခန်း (၃၃၁)

Vol. 34 Ch. 331

အခန်း (၃၃၁)

Vol. 34 Ch. 331

အခန်း။ ၃၃၁

ကျောက်လင်းက ဤမျှပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုလိုက်လိမ့်မည်ဟု ဟွမ်ရွှမ် မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး အပြုံးမှာ ခဏမျှ တောင့်တင်းသွားသော်လည်း မကြာမီမှာပင် ဘာမှမဖြစ်သလို ပြန်လည်ပြုံးပြလိုက်သည်။

တောက်... ဒီမိန်းမကတော့ ငါ့စကားတွေကို အလကားဖြစ်အောင် လုပ်နေတာပဲ။

သို့သော်လည်း ဤအမျိုးသမီးသည် သူ၏အစီအစဉ်အတွက် အရေးအကြီးဆုံး အစိတ်အပိုင်းဖြစ်နေသည်။ သူမ၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမပါဘဲ သူ၏အစီအစဉ်မှာ လုံးဝအထမမြောက်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဟွမ်ရွှမ်သည် ကျောက်လင်း၏အနောက်ရှိ ကျိရုရွှယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် အကြံတစ်ခု ရသွားတော့သည်။

"ဟားဟား... အစ်မရယ် ဒီလိုမျိုး ချက်ချင်းကြီး ပူးပေါင်းဖို့ ပြောတာက နည်းနည်းတော့ ရုတ်တရက်ဆန်သွားမှန်း ကျနော် သိပါတယ်။ စိုးရိမ်စရာတွေ ရှိနေတာကလည်း သဘာဝပါပဲ ဒါပေမဲ့ ကျနော့်ကို ငြင်းဖို့ အလောမကြီးပါနဲ့ဦး သေချာလေး ပြန်စဉ်းစားကြည့်ပါဦး"

"အခုချိန်မှာ အစ်မတို့က အစိုးရရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးတာကို ခံနေရပြီး အခြေတကျ နေစရာလည်း မရှိကြဘူး။ အစ်မလို လူကြီးတစ်ယောက်အတွက်ကတော့ ဘာမှမဖြစ်ပေမဲ့... အစ်မရဲ့ သမီးလေးအတွက်တော့ ထည့်စဉ်းစားပေးရမယ်လေ"

"ကလေးမလေးက အရမ်းငယ်သေးတာပဲ သူ့ကိုခေါ်ပြီး တစ်သက်လုံး ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရင်း ကြီးပြင်းလာစေချင်တာလား"

"တကယ်လို့ အစ်မနဲ့ ကျနော်သာ အင်အားချင်းပေါင်းလိုက်ရင်... တခြားဟာတွေ မပြောနဲ့ဦး အခု တောင်တန်းအခြေစိုက်စခန်းလည်း ပျက်စီးသွားပြီဆိုတော့ ကျနော်တို့ ဒီတောင်တန်းမြို့တစ်ခုလုံးကို အပိုင်သိမ်းလို့ရတယ်"

"အဲဒီလိုဆိုရင် အစ်မနဲ့ သမီးလေးလည်း အခြေတကျ နေထိုင်လို့ရသွားပြီ အမြဲတမ်း ပြောင်းရွှေ့ပြေးလွှားနေစရာ မလိုတော့ဘူး။ အစိုးရလူတွေ လာရင်တောင် ကျနော်တို့ ပူးပေါင်းပြီး ပြန်တိုက်ထုတ်လိုက်ရုံပဲ"

"အဲဒီနောက်မှာ ကျနော်တို့ တောင်တန်းမြို့က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို စုစည်းမယ်။ အဲဒီအခါကျရင် ကျောင်းတွေ ဘာတွေတောင် ပြန်ဖွင့်လို့ရပြီ အစ်မရဲ့ သမီးလေးလည်း ပညာသင်ကြားခွင့် ရနိုင်တာပေါ့..."

ဟွမ်ရွှမ်သည် ကျောက်လင်း၏ မိခင်မေတ္တာကို အသုံးချကာ သူမ၏သမီးလေးကို အကြောင်းပြ၍ စည်းရုံးရန် ကြိုးစားလိုက်ခြင်းပင်။

ဟွမ်ရွှမ်၏ အတွေးတွင်မူ ဤအမျိုးသမီးက သူ့ကို သတိထားနေသဖြင့် သူမ၏ သမီးဖြစ်သူဘက်မှ ချဉ်းကပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ မိခင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သားသမီးဆိုသည်မှာ မိမိအသက်ထက်ပင် အဖိုးတန်သော ရတနာများ ဖြစ်ကြသည်ဟု သူယူဆသည်။ သူမသာ သူမ၏သမီးကို တကယ်ချစ်မြတ်နိုးပါက သူ့ကို ငြင်းပယ်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ဘူးဟု သူ အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေသည်။

ဟွမ်ရွှမ်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျောက်လင်းနှင့် ကျိရုရွှယ်တို့မှာ ချက်ချင်းပင် မှင်တက်သွားကြသည်။

‘ဒီကောင်က ချီချီလေးကို ငါ့သမီးလို့ ထင်နေတာလား လုံးဝကို လွဲနေတာပဲ။ ပထမတစ်ခါလည်း ငါ့ကို ဇွန်ဘီတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူလို့ ထင်တယ် အခုလည်း ချီချီလေးကို ငါ့သမီးလို့ ထင်နေပြန်ပြီ...’

ကျောက်လင်းမှာ ဟွမ်ရွှမ်၏ ခေါင်းကို ဓားနှင့်ခွဲပြီး အတွင်းထဲမှာ ဘာတွေရှိနေလဲဆိုတာကို တကယ်ပဲ ကြည့်ချင်စိတ် ပေါက်သွားတော့သည်။

ဦးနှောက်ထဲမှာ ရေတွေပဲ ပြည့်နေတာလား။

သို့သော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ တော်တော်လေး ကောက်ကျစ်လှသည်။ ချီချီလေး၏ အနာဂတ်ကို အသုံးချကာ စည်းရုံးရန် ကြိုးစားနေခြင်းပင်။ ကျောက်လင်း၏ အမြင်တွင်မူ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမဖြစ်နေ၍သာ ဖြစ်သည် သို့မဟုတ်ပါက အခြားသူတစ်ဦးဆိုလျှင် သမီးဖြစ်သူ၏ အနာဂတ်အတွက် စိတ်ကူးယဉ်ပြီး ဤမြှူဆွယ်မှုကို လက်ခံမိသွားနိုင်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျိရုရွှယ်မှာမူ ပို၍ပင် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားရသည်။

ငါက ဘယ်အချိန်ကတည်းက ကျောက်လင်းရဲ့ သမီး ဖြစ်သွားရတာလဲ။

ကျိရုရွှယ်သည် တစ်ဖက်လူ ဘာလို့ အခုလိုထင်နေရတာလဲဆိုသည်ကို နားလည်သည်။ အကြောင်းမှာ လက်ရှိအချိန်တွင် သူမနှင့် ကျောက်လင်းမှာ တကယ့်ကို သားအမိကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၍ပင်။ အသက်အရွယ်အရ သင့်တော်သည့်အပြင် ကျောက်လင်း၏ အနောက်မှနေ၍ ခေါင်းလေးပြူကာ ချောင်းကြည့်နေသည့် သူမ၏ ပုံစံမှာ မိခင်အနောက်တွင် ပုန်းကာ သူစိမ်းကို ချောင်းကြည့်နေသည့် ကလေးငယ်တစ်ဦးနှင့် တကယ့်ကို တူနေသောကြောင့်ပင်။

"အစ်မ... အစ်မ ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် မစဉ်းစားရင်တောင် သမီးလေးအတွက်တော့ ထည့်စဉ်းစားပေးသင့်တယ်။ ကလေးက အရမ်းငယ်သေးတယ်လေ။ အိုးအိမ်မဲ့ အခြေအနေမဲ့ ဘဝနဲ့ လည်ပတ်နေရတာကို ထားပါဦး ဒီအရွယ်ကလေးဆိုတာ ကမ္ဘာမပျက်ခင်ကဆိုရင် မူကြိုတက်ပြီး စာတွေ ဂဏန်းတွေ စသင်နေရမယ့် အရွယ်မဟုတ်လား"

"အစ်မတို့က ဒီလိုပဲ အမြစ်မရှိတဲ့ မှော်ပင်လို လွင့်နေမယ်ဆိုရင် သမီးလေးရဲ့ ပညာရေးက ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ကျောက်လင်းက တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟွမ်ရွှမ်မှာ စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ပို၍ အသည်းအသန် ဖျောင်းဖျတော့သည်။

တောက်... ဒီမိန်းမက သူ့သမီးရဲ့ အနာဂတ်ကိုတောင် ဂရုမစိုက်ရအောင် အဲဒီလောက်အထိ နှလုံးသား မရှိတာလား။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ထဲမှာ သမီးတစ်ယောက်နဲ့အတူ အသက်ရှင်အောင် ရုန်းကန်နိုင်တဲ့ မိန်းမဆိုတာ တကယ်တော့ သာမန်မဟုတ်ဘူးပဲ...

"မင်းနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ငါ့မှာ ဘာစိတ်ဝင်စားမှုမှ မရှိဘူး။ ငါ့ကို ထပ်ပြီး လာမနှောင့်ယှက်ဘဲ အခုချက်ချင်း ဒီကနေ ထွက်သွားဖို့ပဲ အကြံပေးချင်တယ်။ ပြီးတော့ ငါ့သမီးကိစ္စကို ငါ့ဘာသာငါ ဖြေရှင်းနိုင်တယ်။ အပြင်လူတစ်ယောက်က လာပြီး ပူပန်ပေးနေဖို့ မလိုဘူး"

ကျောက်လင်းက အသိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် မျက်နှာကို ခပ်အေးအေးထားကာ မကျေမနပ် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ဒီလူ့ပါးစပ်ကထွက်တဲ့ စကားတွေထဲမှာ အမှန်တရား တစ်ခွန်းမှ မပါဘူး။

သူမကို ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ ယုတ်မာသည့် အကြံအစည်တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားတာ သေချာသည်ဟု သူမ ယူဆထားသည်။

ကျောက်လင်းက တရစပ် ငြင်းဆိုနေသည်ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဟွမ်ရွှမ်၏ အကြည့်များသည် ရုတ်တရက် အေးစက်သွားပြီးနောက် ပြန်လည် ဖုံးကွယ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ တစ်ဖန် ပြန်လည် နိုးထလာခဲ့သည်။

ခေါင်းမာတဲ့ မိန်းမ အကောင်းပြောတုန်း နားမထောင်တဲ့ကောင်မ။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဟွမ်ရွှမ်၏ အကြည့်များသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများဆီသို့ ဝဲကျသွားပြီး အနည်းငယ် သတိကြီးသွားမိသည်။ သူ၏ လက်ရှိအင်အားနှင့်ဆိုလျှင် ဤခေါင်းမာသော အမျိုးသမီးကို ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိနေသည်။

သူမကို ချက်ချင်း ပြန်တိုက်ခိုက်ချင်စိတ် ပြင်းပြနေသော်လည်း အဆုံးတွင်တော့ သူ၏ ဒေါသကို အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။

"ဟားဟား... အစ်မက ဒီလောက်တောင် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားမှတော့ ကျနော်လည်း အတင်းအကျပ် မတိုက်တွန်းတော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ စိတ်ပြောင်းသွားခဲ့ရင်တော့ တောင်တန်းမြို့ကို လာပြီး ကျနော့်ကို ရှာနိုင်ပါတယ်ဗျာ"

ဟွမ်ရွှမ်သည် သဘောထားကြီးဟန်ဆောင်ကာ ရယ်မောလျက် ကျောက်လင်းကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် အလျင်အမြန်ပင် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ လုချွမ်းသည်လည်း သူ့ကို တိုက်ခိုက်ချင်သည့်စိတ်ကို အောင့်အီးသည်းခံလိုက်သည်။

လောလောဆယ်တွင် တစ်ဖက်လူမှာ အဆင့် ၅ သားရဲကြီးကို အမှန်တကယ် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခြင်း ရှိမရှိနှင့် ထိုသားရဲကြီးကို ဘယ်နေရာမှာ ဝှက်ထားသည်ကို မသိရသေးပေ။ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအတွက် သူသည် လောလောဆယ်တွင် သည်းခံရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

"အဖေ... ဟိုလူက ကြည့်ရုံနဲ့တင် လူကောင်းမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိသာနေတာပဲ။ သူက ဒီအတိုင်း အလွယ်တကူ လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဖေနဲ့ အန်တီကျောက်လင်းတို့ သတိထားမှဖြစ်မယ်နော်"

ဟွမ်ရွှမ် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျိရုရွှယ်က လုချွမ်းကို စိုးရိမ်တကြီး သတိပေးလိုက်ပါသည်။ ကျောက်လင်းကလည်း နှာခေါင်းရှုံ့လျက် “ဟင်း... ဟုတ်တာပေါ့။ ငါလည်း ဒီကောင်ကို ပြုံးနေတဲ့ ကျားတစ်ကောင်လိုပဲ မြင်တယ်။ ခုနက သူ့ကို ငြင်းလိုက်လို့ စိတ်ထဲမှာ ဘယ်လောက်တောင် မုန်းနေမလဲ မသိဘူး။ အခု လိမ္မာသလိုနဲ့ ထွက်သွားတာက ငါတို့ကို မနိုင်မှာစိုးလို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကွယ်ရာမှာ တစ်ခုခု ကြံစည်နေမှာကိုတော့ ထည့်

တွက်ထားရမယ်” ဟု ထောက်ခံကာ ပြောဆိုလိုက်ပါသည်။

ရန်ငြိုးတစ်ခုအတွက်နှင့် သာမန်ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများ၏ အသက်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုလုံးကို တိုက်ခိုက်ရက်သူဖြစ်သဖြင့် သူ၏ စရိုက်မှာ ဘယ်လောက်ထိ ယုတ်ညံ့ကြောင်း ထင်ရှားနေပါသည်။ လုချွမ်းမှာမူ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် တစ်ဖက်လူ၏ လှည့်ကွက်များကို သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်ရန် ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပင်။ မိမိဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး အမြစ်ပြတ်သွားသည်တိုင် ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နှင့် လာရောက်ပူးပေါင်းရန် ပြောဆိုနိုင်သည့် ဟွမ်ရွှမ်မှာ လွယ်လွယ်နှင့် လက်လျှော့မည့်သူ မဟုတ်ကြောင်း လုချွမ်း ခန့်မှန်းထားပါသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ဟွမ်ရွှမ်သည် ကီလိုမီတာ အနည်းငယ်ဝေးသော တောအုပ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသောအခါ သဋ၏ ဟန်ဆောင်မှုများကို ဖယ်ရှားလိုက်ပါတော့သည်။ သူက ဒေါသတကြီးဖြင့် “တောက်... ဒီနုံအတဲ့ မိန်းမယုတ် ကျေးဇူးကန်းလိုက်တာ။ ကောင်းပြီလေ... ငါ့ကို တစ်ခါပြီးတစ်ခါ ငြင်းရဲတယ်ပေါ့။ နင် နောင်တရစေရမယ်” ဟု ဆဲဆိုနေမိပါသည်။

ခဏအကြာတွင် ဟွမ်ရွှမ်၏ မျက်ဝန်းအတွင်း ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားပါသည်။ အကောင်းပြော၍ မရသည့်အဆုံး အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါသည်။ ၎င်းသည် ဗီဇပြောင်း သင်းခွေချပ်ကို မြေအောက်မှ တိုးဝင်ခိုင်းလိုက်ပြီး ကားတန်းဆီသို့ တစ်ကျော့ပြန် ဦးတည်လိုက်ပါတော့သည်။

“ငါ့ကို ငြင်းရဲတယ်ပေါ့... မယုံဘူးဟေ့။ နင့်သမီးကိုသာ ငါဖမ်းလိုက်ရင် နင် လိမ္မာပါးနပ်စွာနဲ့ ငါခိုင်းတာ လုပ်လာမှာပဲ”

ဟွမ်ရွှမ်က ယုတ်မာသော အပြုံးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ပါသည်။

All Chapters