အခန်း (၃၃၄)

အခန်း။ ၃၃၄

"ချီချီလေး... ဘယ်လိုနေသေးလဲ ဘာဖြစ်သွားသေးလဲ အန်တီ့ကို ကြည့်ပါဦး"

ဖုန်မှုန့်များကြားတွင် အသည်းအသန် ရှာဖွေနေခဲ့သော ကျောက်လင်းသည် သားရဲအလောင်းကြီး၏ ဘေးတွင် ချီချီလေးကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားရှာသည်။ သူမသည် အနားသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာပြီး ချီချီလေး၏ ကိုယ်ခန္ဓာတွင် ဒဏ်ရာရရှိခြင်း ရှိ မရှိကို ချက်ချင်းပင် စစ်ဆေးတော့သည်။

အကယ်၍ ချီချီလေးသာ တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်သွားပါက သူမကိုယ်သူမ ဘယ်သောအခါမှ ခွင့်လွှတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ စောစောက အဆင့် ၄ ဗီဇပြောင်းငှက်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ဓားဆွဲထုတ်ခဲ့မည့်အစား ကလေးငယ်၏ ဘေးတွင်သာ အမြဲစောင့်ကြပ်နေခဲ့သင့်သည်ဟု နောင်တကြီးစွာ ခံစားနေရခြင်းပင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုချွမ်းသည်လည်း အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်နှာထားဖြင့် အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် ချီချီလေး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာအစအနလေးပင် မရှိစေရန် အသေးစိတ် သေချာစွာ ကြည့်ရှုစစ်ဆေးနေတော့သည်။

"ဖေဖေ... အန်တီကျောက်လင်း... သမီး တကယ်ပဲ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး စိတ်မပူကြပါနဲ့တော့"

လုချွမ်းနှင့် ကျောက်လင်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးက သူမအတွက် အလွန်အကျွံ ပူပန်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိရုရွှယ်သည် အားနာသလို ဖြစ်သွားရသည်။ သူမသည် အနောက်သို့ နှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်လိုက်ကာ သူမ၏ အင်္ကျီပေါ်မှ ဖုန်များကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး ယုံကြည်မှုရှိသော အပြုံးဖြင့် ပြန်လည်ပြောကြားလိုက်သည်။

သူမကဲ့သို့သော အစွမ်းအစရှိသူတစ်ဦးသည် အဆင့် ၄ ဗီဇပြောင်းသားရဲတစ်ကောင်၏ လက်ချက်ဖြင့် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့မည်ဆိုပါက သူမ၏ ယခင်ဘဝမှ အတွေ့အကြုံများနှင့် ပြန်လည်

ဝင်စားလာခဲ့ရခြင်းမှာ အလဟဿ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"တော်သေးတာပေါ့... သမီး ဘာမှမဖြစ်လို့ပဲ။ တကယ်ကို လန့်သွားတာပဲ။ ဒီကောင်စုတ်က မြေအောက်ကနေ ရုတ်တရက် ထွက်လာတာ တကယ့်ကို ကောက်ကျစ်တဲ့ သတ္တဝါပဲ"

ကျောက်လင်းသည် ချီချီလေး၏ ကျန်းမာသန်စွမ်းသော မျက်နှာလေးကို မြင်ရမှသာ စိတ်အေးသွားရတော့သည်။

ထို့နောက် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ဗီဇပြောင်းသင်းခွေချပ်ကြီးရှိရာသို့ လှည့်သွားပြီး အားပါသော ခြေကန်ချက်များဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ကန်ကျောက်တော့သည်။ သူမသည် ထိုမျှနှင့်ပင် အားမရသေးဘဲ ထပ်မံ၍ ပြင်းထန်စွာ ကန်လိုက်ရာ ဧရာမ သင်းခွေချပ်ကြီး၏ အလောင်းမှာ သိသိသာသာပင် တုန်ခါသွားရသည်။

လုချွမ်းသည်လည်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို လွတ်လပ်စွာ ချလိုက်နိုင်ပြီး ချီချီလေး၏ ဦးခေါင်းကို ယုယစွာ ပုတ်ပေးလျက် နှစ်သိမ့်လိုက်တော့သည်။

စောစောက အခြေအနေမှာ တကယ့်ကို အန္တရာယ်ကြီးမားလှပြီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိသည့်အတွက် သားရဲဘုရင်ဂိုဏ်းချုပ်အား အခွင့်ကောင်းပေးမိတော့မလိုပင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ဤဗီဇပြောင်း သင်းခွေချပ်ကြီးသည် မြေအောက်မှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး အောင်မြင်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့လိမ့်မည်ဟု မည်သူကမှ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

အကယ်၍ ချီချီလေးသာ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်သွားခဲ့ပါက လုချွမ်းသည် သူ့ကိုယ်သူ ဘယ်သောအခါမှ ခွင့်လွှတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထိုသားရဲဘုရင်ဂိုဏ်းချုပ်အား မည်သည့်နေရာသို့မဆို လိုက်လံရှာဖွေပြီး အဆုံးစွန်သော ဝေဒနာများကို ပေးအပ်ကာ တစ်စစီ ဆွဲဖြတ်ပစ်မည်မှာ အသေအချာပင်။

သို့ရာတွင် ထိုအခိုက်အတန့်၌ လုချွမ်းသည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် တန့်သွားမိသည်။ သူသည် သင်းခွေချပ်ကြီး၏ အလောင်းကို ကြည့်ရင်း "ဒီဧရာမ သားရဲကြီးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သေသွားတာလဲ" ဟု ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေမိသည်။

၎င်းမှာ အဆင့် ၄ ရှိသော သားရဲရိုင်းတစ်ကောင်ပင်။

တိုက်ခိုက်သူသည် အဆင့် ၄ သို့မဟုတ် အဆင့် ၅ အထိ မရှိခဲ့ပါက အဆင့် ၄ သားရဲတစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှသည်။

အကြောက်ရွံ့ဆုံး အချက်မှာ တိုက်ခိုက်သူသည် ဤသတ်ဖြတ်မှုကို အသံတိတ် ဆောင်ရွက်သွားနိုင်ခြင်းပင်။

အစပိုင်းတွင် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိခဲ့သော်လည်း ဖုန်မှုန့်များ ငြိမ်သက်သွားချိန်တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ အလောင်းသာ ဖြစ်သည်။ တစ်ချက်တည်းနှင့် အသက်ပျောက်သွားခြင်း မဟုတ်စေကာမူ အခြေအနေမှာ ထိုမျှနီးပါးပင် ရှိလှသည်။

ထိုအခါ သင်းခွေချပ်ကြီးကို ကန်ကျောက်နေသော ကျောက်လင်းသည်လည်း ထူးဆန်းမှုကို သတိပြုမိသွားကာ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။

ဤဗီဇပြောင်း သင်းခွေချပ်ကြီး သေဆုံးသွားပုံမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှသည်။ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိဘဲ ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ စောစောက ဖုန်မှုန့်များကြားတွင် မည်သည့် တိုက်ပွဲတုန်ခါမှုမျိုးကိုမျှ သူမ မခံစားခဲ့ရပေ။ ၎င်းမှာ တကယ့်ကို နားမလည်နိုင်စရာပင် ဖြစ်သည်။

"ချီချီလေး... အန်တီ့ကို မြန်မြန်ပြောပါဦး။ ဒီကောင်ကြီးကို သမီး ဘယ်လိုများ သတ်လိုက်တာလဲ ဒါက အဆင့် ၄ သားရဲကြီးနော်"

ကျောက်လင်းသည် စူးစမ်းလိုစိတ် ပြင်းပြစွာဖြင့် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ကာ ချီချီလေး၏ ပါးကို ဆွဲလျက် ရယ်မောကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

အကယ်၍ ဇွန်ဘီဘုရင်ဖြစ်သော လုချွမ်းသာ သတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါက သူမ အထူးအဆန်း ဖြစ်နေမည်မဟုတ်ပေ။ လုချွမ်း၏ အစွမ်းအစဖြင့် အဆင့် ၄ သားရဲတစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ သဘာဝကျသောကြောင့်ပင်။

သို့သော်လည်း ထိုကိစ္စသည် ချီချီလေးနှင့် ပတ်သက်လာပါက အခြေအနေမှာ သိသိသာသာ ကွဲပြားသွားရုံမျှမက အတော်လေးပင် ယုတ္တိမတန်သလို ဖြစ်နေသည်။

ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျိရုရွှယ်သည် မည်သို့ရှင်းပြရမည်ကို မသိတော့ဘဲ အကျပ်ရိုက်သွားရသည်။ သူမသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဘာမျှမသိနားမလည်သည့်ဟန်ဖြင့်သာ ဟန်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ဤနည်းလမ်းကိုသာ အသုံးပြုရတော့မည်ပင်။

အကယ်၍ ထိုဗီဇပြောင်း သင်းခွေချပ်ကြီးသည် သူမအား အလစ်အငိုက် မိအောင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်မလာခဲ့ပါက သူမအနေဖြင့် ယခုကဲ့သို့ စွမ်းအားကို အဆင်အခြင်မဲ့ ထုတ်ဖော်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

"အန်တီကျောက်လင်း... သမီးလည်း ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ မသိဘူး။ ဘာကိုမှလည်း မမြင်လိုက်ရဘူး... ဖုန်တွေအေးသွားလို့ သေသေချာချာ မြင်ရတဲ့အချိန်မှာ ဒီကောင်ကြီးက သမီးဘေးမှာ လဲနေတာပဲ"

ကျိရုရွှယ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည့်ဟန်ဖြင့် သူမ၏ ဦးခေါင်းကို ကုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ချီချီလေး၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားသောအခါ ကျောက်လင်းသည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ထပ်မံ၍ အတင်းအကျပ် မမေးမြန်းတော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ချီချီလေးကဲ့သို့ ကလေးငယ်တစ်ဦးသည် သူမရှေ့မှ ဧရာမ သတ္တဝါကြီးကို သတ်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု အမှန်တကယ် မယုံကြည်သောကြောင့်ပင်။ ဤဗီဇပြောင်း သင်းခွေချပ်ကြီး၏ ထုထည်နှင့် အစွမ်းသတ္တိမှာ အဆင့် ၄ အဆင့်ရှိသော တည်ရှိမှုတစ်ခုပင်။

ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ သတ္တဝါမျိုးကို မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးက ဘယ်လိုလုပ် ကိုင်တွယ်နိုင်

မှာလဲ။ သူမကိုယ်တိုင်ပင် ထိုသားရဲကို နှိမ်နင်းရန် ကြိုးစားလျှင်ပင် လွယ်ကူလှသည် မဟုတ်ပေ။

သို့ရာတွင် ထပ်မံ၍ စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ကျောက်လင်းသည် ပြန်လည်၍ စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာပြန်သည်။ အကယ်၍ ချီချီလေးသာ မဟုတ်ပါက ဘယ်သူက ကြားဝင်နှိမ်နင်းသွားခဲ့တာလဲ။

အဆင့် ၄ ဗီဇပြောင်း သင်းခွေချပ်ကြီးက သူ့ဘာသာသူ အသက်အဆုံးစီရင်သွားခဲ့သည်ဟု ဆိုပါကလည်း ဖြစ်နိုင်ချေ မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် တစ်စုံတစ်ဦးက ဖုံးကွယ်၍ ကြားဝင်ကူညီခဲ့ခြင်းပင်။

တစ်ဖက်လူသည် အမှန်တကယ်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှပေသည်။ သူတို့ရှေ့မှ ဗီဇပြောင်း သင်းခွေချပ်ကြီးအား မည်သည့်ခြေရာလက်ရာမျှ မကျန်စေဘဲ အသံတိတ် အဆုံးစီရင်သွားနိုင်ခဲ့သည်။

အဲ့လူအခု ဘယ်နားမှာ ပုန်းနေလောက်မလဲ။

ကျောက်လင်း၏ အကြည့်များသည် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးသို့ အလွန်အမင်း သတိထားလျက် ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ ထိုသို့ ဖုံးကွယ်ထားသော တည်ရှိမှုမျိုးသည် တောင်တန်းများနှင့် သစ်တောများကြားတွင် ပုန်းကွယ်နေနိုင်ပြီး မည်သို့သော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည်ကို မသိရဘဲ အရာအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေနိုင်ပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုချွမ်းသည်လည်း ချီချီလေးကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေပြီး ချီချီလေးတွင် သူဖုံးကွယ်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေနိုင်ကြောင်း ဗီဇစိတ်အရ ခံစားနေရသည်။

သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်သော်ငြားလည်း ထိုလျှို့ဝှက်ချက်များကိုမူ သူ အနည်းငယ်မျှပင် အရိပ်အယောင် မရရှိခဲ့ပေ။

အမှန်စင်စစ် အခြားတစ်ဦးဦးကသာ ကြားဝင်နှောင့်ယှက်ခဲ့မည်ဆိုပါက လုချွမ်းသည် သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို အသုံးချ၍ တစ်စုံတစ်ရာသော ထူးခြားမှုကို ဧကန်မလွဲ သိရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မှောင်ရိပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသူမှာ ယုတ္တိမတန်လောက်အောင် လွန်ကဲလှသော စွမ်းအားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားမှသာလျှင် ဖြစ်နိုင်မည်ဖြစ်ရာ ထိုအချက်မှာလည်း ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်နည်းပါးလှသည်။

ထို့ကြောင့် ဤအဆင့် ၄ ဗီဇပြောင်း သင်းခွေချပ်အား သတ်ဖြတ်ခဲ့သူမှာ ချီချီလေးသာ ဖြစ်နိုင်ပေတော့သည်။

သို့ရာတွင် ချီချီလေးကိုယ်တိုင်က နှုတ်ဆိတ်နေရန် ရွေးချယ်ထားသဖြင့် သူသည်လည်း ထပ်မံ၍ မမေးမြန်းတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤကိစ္စကြောင့် သူနှင့် ချီချီလေးအကြား စိတ်ဝမ်းကွဲပြားမှုများ မဖြစ်ပေါ်စေလိုခြင်းကြောင့်ပင်။

ထို့နောက်တွင် ကျောက်လင်းသည် ဒဏ်ရာအနာတရ မရှိသော ချီချီလေးကို ပွေ့ချီလျက် ကားရှိရာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ချီချီလေးအနေဖြင့် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုဒဏ်ကို မခံစားရစေရန်အတွက် ကျောက်လင်းသည် သူမ၏ ဦးနှောက်ကို အစွမ်းကုန် အသုံးချလျက် ဟာသများကို ပြောပြနေတော့သည်။ စောစောက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များမှ ချီချီလေး၏ အာရုံကို လွှဲပြောင်းရန် သူမ ကြိုးစားနေခြင်းပင်။

သူတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို စေခိုင်း၍ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာကို ရှင်းလင်းစေကာ အဆင့် ၄ သားရဲအလောင်းနှစ်ခုလုံးကို သေသေချာချာ စီမံလိုက်တော့သည်။

ပထမဦးစွာ သူသည် အဆင့် ၅ စွမ်းအား၏ တစ်ဝက်ခန့်ရှိသော အဆင့် ၄ သားရဲ ခရစ္စတယ်အူတိုင်နှစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ အမြန်ဆုံး ထည့်သွင်းသိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

၎င်းအပြင် အဆင့် ၄ ဗီဇပြောင်းသားရဲများ၏ အသားမှာ တန်ဖိုးဖြတ်မရနိုင်အောင် အဖိုးတန်လှသည်။ အချို့သော အစိတ်အပိုင်းများကို စီမံရန် ခက်ခဲလှသော်လည်း သူသည် အဆင့် ၄ သားရဲနှစ်ကောင်လုံး၏ အသားအများစုကို သိမ်းဆည်းနိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် ထိုအသားတုံးများကို စနစ်တကျ ဖြတ်တောက်ကာ တာရှည်ခံစေရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

ညဉ့်နက်သန်းခေါင်အချိန် ရောက်မှသာ လုချွမ်းသည် ထိုအဆင့် ၄ ဗီဇပြောင်း သားရဲနှစ်ကောင်အား ရှင်းလင်းခြင်းကို အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက်မှသာ သူသည် မှောင်မိုက်သော ညအမှောင်ထုကြားရှိ ကြယ်ရောင်စုံသော ကောင်းကင်ယံကြီးကို ကြည့်ရှုခံစားရန် အချိန်ရတော့သည်။

ထိုသားရဲဘုရင်ဂိုဏ်းချုပ်ဟူသော လူယုတ်မာသည် ချီချီလေးအား ပစ်မှတ်ထားရန် ဝံ့ရဲခဲ့သည်ကို တွေးမိသည်နှင့် လုချွမ်း၏ မျက်ဝန်းများ၌ အေးစက်စက် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။