အခန်း (၁၅၅၉-၁၅၆၀)

အခန်း ၁၅၅၉ - ပွတ်တိုက်မှုနှင့် အိပ်မက်ထဲ ဝင်ရောက်ခြင်း

ဒုတိယနေ့တွင် လီယန်သည် တတ်နိုင်သမျှ ပစ္စည်း အတိုအထွာ အများအပြားကို စုဆောင်းကာ ဟဲယင်အာကို ပေးလိုက်သည်။ ဟဲယင်အာသည် ပစ္စည်းများကို လက်ခံရယူပြီးနောက် တာချန်းမြို့မှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အခြားမြို့များသို့ သွားရောက်ကာ အခြား ခေါင်းဆောင်များ၏ အမွေအနှစ်များကို စုဆောင်းရန် ဖြစ်ပုံရသည်။

သို့သော် ဒီအရာများက လီယန်နှင့် မသက်ဆိုင်တော့ပေ။ ခေါင်းဆောင် တာချန်းမြို့တွင် ပြဿနာ မရှာလျှင် လုံလောက်ပြီဟုသာ သူ မျှော်လင့်မိသည်။

သို့သော် ဒီရိုးရှင်းသော မျှော်လင့်ချက်လေးမှာ မျှော်လင့်ရခက်သော အရာ ဖြစ်နေပုံရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဟဲယင်အာ ထွက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် လီယန်သည် အရေးကြီးသော သတင်းတစ်ခုကို ရရှိခဲ့သောကြောင့် ပေတည်း။

ခေါင်းဆောင် ရာထူးမှ နုတ်ထွက်သွားသော ဟယ်ယွဲ့လျန် ပေါ်လာပြီး ယခု ယန်ကျန့် ငြိမ်သက်နေသော သွေးကန် အနီးတွင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဘာ ဟယ်ယွဲ့လျန် ပေါ်လာတယ် ဟုတ်လား"

လီယန်၏ မျက်နှာထား ချက်ချင်း တင်းမာသွားသည်။

ဌာနချုပ်ရှိ ခေါင်းဆောင်များ အားလုံးထဲတွင် သူ့ကို အကြောက်ရွံ့ဆုံး ဖြစ်စေသူကို ပြပါဆိုလျှင် သံသယ ဝင်စရာ မလိုဘဲ ဒီဟယ်ယွဲ့လျန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

သူမ၏ စွမ်းအားက အကြောက်ရွံ့ဆုံး ဖြစ်နေ၍ မဟုတ်ဘဲ သူမသည် အတည်ငြိမ်ဆုံး အချက်တစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့် ပေတည်း။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် ဌာနချုပ်မှ ရွေးချယ်ထားသော ခေါင်းဆောင် မဟုတ်ဘဲ သာမန်လူ ဘဝမှနေ၍ တစ်လှမ်းတည်းဖြင့် တစ္ဆေပန်းချီကားကို ထိန်းချုပ်ကာ ယန်ကျန့်၏ ခေါ်ယူမှုဖြင့် ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာသူ ဖြစ်သောကြောင့် ပေတည်း။

ဒီလို လူမျိုးသည် ခေါင်းဆောင် ဆိုသော ထိန်းချုပ်မှု မရှိတော့သည့် အချိန်တွင် ဘာတွေ လုပ်လာမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

"သွားကြည့်ရမယ်"

လီယန်သည် ဟယ်ယွဲ့လျန်ကို လုံးဝ စိတ်မချနိုင်သဖြင့် တာချန်းမြို့ပြင်သို့ ချက်ချင်း ထွက်သွားလိုက်သည်။

"လီယန် ငါ မင်းနဲ့ အတူတူ လိုက်ခဲ့မယ် မင်း တစ်ယောက်တည်း သွားရင် အန္တရာယ် များတယ်"

ထုံချန်လည်း ဒီသတင်းကို ရရှိခဲ့ပြီး ကုမ္ပဏီတွင် လီယန် အလျင်စလို ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဘာဖြစ်နေသည်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး အတူတူ လိုက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ကုမ္ပဏီမှာ လူမရှိလို့ မဖြစ်ဘူး မင်း ဒီမှာပဲ နေခဲ့ပါ"

လီယန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဟွမ်ကျိယာကို ထားခဲ့ရင် ရပြီလေ ဟယ်ယွဲ့လျန်က အရမ်း အန္တရာယ် များတယ် မင်း တစ်ယောက်တည်း မနိုင်မှာကို ငါ စိုးရိမ်တယ်"

ထုံချန်က ပြောလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် လီယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းပြီ ငါတို့ အတူတူ သွားတွေ့ကြတာပေါ့ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားရမယ် သူ ဒီတစ်ခါ ပေါ်လာတာ ခေါင်းဆောင်ကို ရည်ရွယ်တာပဲ သူ သွေးကန်ကို တစ်ခုခု လုပ်မှာကို ငါ အရမ်း စိုးရိမ်တယ်"

"သူက ဌာနချုပ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင် မဟုတ်တော့ဘူး လိုအပ်ရင် ငါ တိုက်ခိုက်ဖို့ ဝန်လေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ထုံချန်က အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းတာပေါ့"

ထုံချန်၏ ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လီယန်၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ယုံကြည်မှု ရှိလာသည်။

မကြာမီ သူတို့ နှစ်ယောက် အလျင်စလို ထွက်ခွာလာပြီး ပိတ်ဆို့ထားသော မြို့ပြင် အမြန်လမ်းမပေါ်သို့ အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် ရောက်ရှိလာကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ္ဆေသွေး အနီးရှိ တစ္ဆေမီး လောင်ကျွမ်းထားသော မြေကွက်လပ်ပေါ်တွင် အနီရောင် မင်္ဂလာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခေါင်းတွင် အနီရောင် ခေါင်းဆောင်း ဆောင်းထားကာ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အေးစက်ပြီး ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည့် အမျိုးသမီး တစ်ဦး ရပ်နေလေသည်။

ဒီအမျိုးသမီးသည် ဆီဆေးပန်းချီကားထဲမှ ထွက်လာသကဲ့သို့ အလွန် တကယ့် အပြင်အစစ်နှင့် မတူညီအောင် ဖြစ်နေသည်။

သူမသည် ဟယ်ယွဲ့လျန် ဖြစ်ပြီး တစ္ဆေပန်းချီကား၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ထားသဖြင့် တစ္ဆေဆရာလောကတွင် နာမည် ကြားရုံဖြင့် ကြောက်ရွံ့ကြသူ ဖြစ်လေသည်။

ဟယ်ယွဲ့လျန် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။ ယခုအခါ သူမသည် ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်နေသည်။ လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရှေ့ရှိ အနီရောင် သွေးကန်ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝှေ့ယမ်းနေပြီး လူခေါ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဟုတ်ပေသည်။

သူမ လူခေါ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အခြားသူများ၏ လူခေါ်ခြင်းက နှုတ်ဆက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဟယ်ယွဲ့လျန်၏ လူခေါ်ခြင်းကတော့ တစ္ဆေများကို ခေါ်ယူခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဒီလို ထူးဆန်းသော သဘာဝလွန် စွမ်းအား၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် မူလက ငြိမ်သက်နေသော သွေးကန်သည် ချက်ချင်းပင် ရေပူဖောင်းများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

သွေးကန်မှာ လှိုင်းထန်လာပြီး စူးရှသော သွေးညှီနံ့များ ပျံ့နှံ့လာကာ အထဲမှ တစ်ခုခု ထွက်ပေါ်လာတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

"ဟယ်ယွဲ့လျန် မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ အခုချက်ချင်း ရပ်လိုက်"

ရောက်လာသော လီယန် ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ကျဉ်းသွားသည်။

တစ္ဆေပန်းချီကား ဖြစ်ရပ်မှ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်လာသူ တစ်ဦး အနေဖြင့် တစ္ဆေပန်းချီကား၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို သူ့ထက် ပိုသိသူ မရှိပေ။ အထူးသဖြင့် ဟယ်ယွဲ့လျန် ဒီအနီရောင် မင်္ဂလာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီးနောက် အလောင်းကောင် သတို့သမီး၏ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားများပါ ပေါင်းစပ်သွားသဖြင့် အနီးနားရှိ တစ္ဆေများကို ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိလာသည်။ ဒါက အဖြူရောင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်၏ လွှမ်းမိုးမှုထက်ပင် ပိုမို ကြီးမားသေးသည်။

တစ္ဆေဆရာများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ တစ္ဆေများပင်လျှင် ဒီလို တစ္ဆေခေါ်ယူသည့် သဘာဝလွန် စွမ်းအားကြောင့် အတင်း ဆွဲထုတ်ခံရနိုင်ပေသည်။

"မင်း စိတ်မပူပါနဲ့ ငါက ယန်ကျန့်ရဲ့ အခြေအနေကို အတည်ပြုချင်ရုံပါ သူ တကယ် သေပြီလား ဆိုတာကို ကြည့်ချင်လို့"

ဟယ်ယွဲ့လျန်၏ အသံက ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ တည်ငြိမ်ပြီး အေးစက်နေကာ လူရှင်တစ်ယောက်၏ ခံစားချက် လုံးဝ မပါဝင်ပေ။

လီယန်က အော်လိုက်သည်။

"မင်း ရမ်းကားနေတာပဲ မင်းရဲ့ တစ္ဆေခေါ်ယူမှုက သွေးကန်ထဲက သဘာဝလွန် မျှခြေကို ပျက်စီးသွားစေလိမ့်မယ်"

"သုံးလတောင် ကြာနေပြီ သဘာဝလွန် မျှခြေက ဒီလောက် အချိန်အကြာကြီး မခံနိုင်ဘူး"

ဟယ်ယွဲ့လျန်က ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင် တစ္ဆေသွေးထဲမှာ ငြိမ်သက်နေတာကို မင်း သိရက်သားနဲ့ တကယ်လို့ မင်း ဆက်လုပ်မယ် ဆိုရင် မင်းက ငါတို့ကို ရန်စနေတာလို့ ငါ သံသယ ဝင်ရလိမ့်မယ် မင်းရဲ့ တစ္ဆေပန်းချီကား စွမ်းအားက ကြောက်စရာ ကောင်းပေမဲ့ တကယ်လို့ အသေအကြေ တိုက်ရမယ် ဆိုရင် ငါတို့က မင်းကို အောက်ဆွဲချနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ မထင်နဲ့နော်"

လီယန် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ စကားထဲတွင် ခြိမ်းခြောက်မှု အချို့ ပါဝင်နေသည်။

ဟယ်ယွဲ့လျန် ဆက်လက် လက်ဝှေ့ယမ်းနေပြီး လှည့်ပင် မကြည့်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ဒီစကားကို ပြောဖို့ အရည်အချင်း မမီသေးဘူး မင်းက ခေါင်းဆောင် မဟုတ်ဘူး ဒီကြားထဲက ကွာဟချက်ကို မင်း ဘယ်တော့မှ နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး ငါ ဒီတစ်ခေါက် တာချန်းမြို့ကို လာတာ မင်းတို့နဲ့ တိုက်ခိုက်ချင်လို့ မဟုတ်ဘူး ယန်ကျန့်ရဲ့ အခြေအနေကို အတည်ပြုချင်ရုံ သက်သက်ပါ အဲဒီလောက်ပဲ"

"ယန်ကျန့် အသက်ရှင်လား သေလား ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ အဖြေရတာနဲ့ ချက်ချင်း ထွက်သွားမယ်"

လီယန် ဒီအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ယနေ့ ဒီဟယ်ယွဲ့လျန်ကို အလွယ်တကူ နှင်ထုတ်၍ မရနိုင်ကြောင်း နားလည်သွားသည်။

"ဟယ်ယွဲ့လျန် ကြည့်ရတာ စကားနဲ့ ပြောလို့ ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး ထင်တယ် ဟုတ်လား"

ထုံချန်လည်း မျက်နှာ မည်းမှောင်စွာဖြင့် လျှောက်လာသည်။ သူ၏ တစ္ဆေမျက်နှာ နှစ်ခုပေါ်တွင် ဘယ်အချိန်ကတည်းက မှန်းမသိ အရောင်အသွေး စုံလင်သော ဆေးများ သုတ်လိမ်းထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

တစ္ဆေမိတ်ကပ် ပေါ်လာခြင်း ဆိုသည်မှာ ထုံချန်သည် ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာ နှစ်ယောက်၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအားများကို အချိန်မရွေး ငှားရမ်း အသုံးပြုနိုင်တော့မည် ဆိုသည့် သဘောပင် ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့ တစ္ဆေမိတ်ကပ်က တကယ်တော့ အစွမ်းထက်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကြာကြာ မခံဘူး မင်းတို့ တိုက်ခိုက်မယ် ဆိုရင် အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိဘူး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေအောင် အချိန်ဆွဲနေတာနဲ့ အတူတူပဲ ဒီလို လုပ်တာ မတန်ပါဘူး ပြီးတော့ ငါတို့က ရန်သူတွေမှ မဟုတ်တာ မင်းတို့က ငါ့ကို ဘာလို့ တားနေရတာလဲ မင်းတို့ကော အခု ယန်ကျန့် အသက်ရှင်လား သေလား ဆိုတာကို မသိချင်ကြဘူးလား"

ဟယ်ယွဲ့လျန် ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။ သိသာစွာပင် ထုံချန်၏ သတင်း အချက်အလက်များကို သူမ အသေးစိတ် သိရှိထားပုံရသည်။

သူမ ခေါင်းဆောင် လုပ်ခဲ့သည့် အချိန်ကာလအတွင်း ဌာနချုပ်ရှိ သတင်းအချက်အလက် မှတ်တမ်းများ အားလုံးကို သူမ သိရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဘုရင်အဖွဲ့အစည်းနှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း အခြားသူများ၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအားများကိုလည်း သူမ သတိထား စောင့်ကြည့်ခဲ့သည်။

ဟယ်ယွဲ့လျန်သည် မည်သည့် တစ္ဆေဆရာက သူမကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သလဲ၊ မည်သည့် တစ္ဆေဆရာက ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း မရှိဘူးလဲ ဆိုတာကို အတည်ပြုချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် အကဲခတ်ကြည့်ပြီးနောက် ဟယ်ယွဲ့လျန် တွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ ယန်ကျန့် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်အချို့ သေဆုံးသွားကာ သူမကိုယ်တိုင်သည် ဌာနချုပ်တွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေပြီ ဆိုတာကိုပင် ဖြစ်သည်။ မည်သည့် ခေါင်းဆောင်ကမျှ သူမကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ ထိုဝိညာဉ်ခေါ်သူက အနည်းငယ် အန္တရာယ် ရှိနိုင်သော်လည်း ဝိညာဉ်ခေါ်သူတွင် အားနည်းချက် ကြီးမားသဖြင့် ဟဲယင်အာက သူမကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည်ဟု သူမ မထင်ပေ။

ထို့ကြောင့်ပင် သူမ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ခေါင်းဆောင် ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် အစွမ်းအထက်ဆုံး တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ရာ ဌာနချုပ်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ဆက်လက် ခံယူနေစရာ အကြောင်းမရှိတော့ပေ။

သူမ ရာထူးမှ နုတ်ထွက်သွားလျှင်ပင် ဌာနချုပ်က သူမကို ရန်စရဲမည် မဟုတ်ကြောင်း ဟယ်ယွဲ့လျန် ယုံကြည်သည်။

လက်တွေ့ အခြေအနေကလည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအခါ သူမကို တစ်ခုတည်းသော စိုးရိမ်မှု ဖြစ်စေသည်မှာ ယန်ကျန့် အသက်ရှင်နေသေးသလား၊ ပြန်လည် နိုးထလာနိုင်ခြေ ရှိသလား ဆိုသည်ပင် ဖြစ်သည်။

ထုံချန် ယခုအခါ ဟယ်ယွဲ့လျန် ဘာတွေးနေသည်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ သူ၏ တစ္ဆေမိတ်ကပ်မှာ ပြီးပြည့်စုံသွားပြီ ဖြစ်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှ လုံးဝ မတူညီသော ကြောက်မက်ဖွယ် သဘာဝလွန် အငွေ့အသက် နှစ်ခု ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

"ဟယ်ယွဲ့လျန် တကယ်လို့ မင်း အခု လုပ်နေတာကို ရပ်တန်းက ရပ်မယ် ဆိုရင် ငါတို့ မတိုက်ခိုက်ဘဲ နေပေးနိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ မင်းက ဆက်ပြီး အတင်း လုပ်နေဦးမယ် ဆိုရင်တော့ ငါ အသက်ညှာနေမှာ မဟုတ်ဘူး မင်းက ငါတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ချက် ရှိကောင်း ရှိလိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကလည်း မင်းကို အောက်ဆွဲချနိုင်စွမ်း မရှိဘူးလို့ မဆိုနိုင်ဘူး ဒီကိစ္စလေးတစ်ခု အတွက် ဒီလောက် အန္တရာယ် များတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်တာ တန်မတန် ဆိုတာကို မင်း စဉ်းစားသင့်တယ်"

"တကယ်လို့ မင်းရဲ့ တစ္ဆေခေါ်ယူမှုကြောင့် ယန်ကျန့် နိုးလာရင် မင်း ချက်ချင်း သတ်ခံရမှာကို မကြောက်ဘူးလား ယန်ကျန့် အသက်ရှင်သလား သေလား ဆိုတာကို အချိန်က သက်သေပြပါလိမ့်မယ် မင်း ဒီလောက် လောနေတာ လူမသိသူမသိ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား"

"ထုံချန် မင်း စကားအရမ်း များတယ်"

ဟယ်ယွဲ့လျန်၏ လေသံမှာ ပြင်းထန်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ကောင်းကင်ထက်မှ မီးခိုးရောင် စက္ကူပြာများ လွင့်ကျလာပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကမ္ဘာကြီးမှာ ထူးဆန်းလာလေသည်။ အလွန် တကယ့် အပြင်အစစ်နှင့် မတူညီတော့ဘဲ လက်တွေ့ကမ္ဘာမှ တဖြည်းဖြည်း ခွဲထွက်ကာ အမည်မသိ သဘာဝလွန် နေရာတစ်ခုထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံရတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

လီယန် စကားမပြောဘဲ ဟယ်ယွဲ့လျန်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဟယ်ယွဲ့လျန်နှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် တွန့်ဆုတ်နေ၍ မရဘဲ အတိုတောင်းဆုံး အချိန်အတွင်း မိမိ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို အသုံးပြုရမည် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။ ထိုသို့ လုပ်ပြီး ထုံချန်နှင့် ပူးပေါင်းမှသာ သူမကို အနိုင်ယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေး အချို့ ရှိလာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တွန့်ဆုတ်နေပါက အခွင့်အရေး လုံးဝ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

"ဟယ်ယွဲ့လျန် မင်း စည်းကျော်သွားပြီ မင်းက ဒီလောက်တောင် အခြေအနေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရမ်းကားနေမှတော့ ဒီနေရာမှာ မင်းကို သတ်ပစ်လိုက်တာလည်း ရွေးချယ်မှု အကောင်းတစ်ခုပဲ"

ထုံချန်၏ လည်ပင်း အနည်းငယ် လှည့်သွားပြီး တစ္ဆေမျက်နှာ တစ်ခုက အရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။

ထိုတစ္ဆေမျက်နှာပေါ်တွင် အရောင်အသွေး စုံလင်သော မိတ်ကပ်များ ခြယ်သထားလေသည်။

မိတ်ကပ်က တစ္ဆေမျက်နှာ၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို ပြောင်းလဲသွားစေပြီး မူလက ထူးဆန်းနေသော မျက်နှာမှာ ရင်းနှီးသော လူတစ်ယောက်၏ ပုံစံ ဖြစ်သွားလေသည်။

၎င်းမှာ တစ္ဆေတမန်တော် ဝေ့ကျင်း ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုမျှသာမကသေးပေ။ ထုံချန်၏ အခြား တစ္ဆေမျက်နှာပေါ်တွင်လည်း မိတ်ကပ်များ ခြယ်သထားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ လက်ထဲတွင် ဘယ်အချိန်ကတည်းက မှန်းမသိ ထူးဆန်းသော လက်စွပ်တစ်ခုကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဝတ်ဆင်လိုက်လေသည်။

ထိုလက်စွပ်၏ အရောင်မှာ ဖြူရော်နေပြီး အရိုးတစ်ချောင်းကို သွေးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

၎င်းမှာ သဘာဝလွန် ပစ္စည်း ဖြစ်သော တစ္ဆေလက်စွပ် ပင် ဖြစ်သည်။

ဝတ်ဆင်လိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူဦးရေ နှစ်ယောက်ထက် များပါက သူ့ကို မည်သူမျှ မြင်တွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထုံချန်သည် ဟယ်ယွဲ့လျန်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်သွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်လာကာ အမှောင်ထုက သူ့ကို ဗဟိုပြု၍ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

မီးခိုးရောင် စက္ကူပြာများ လွင့်ပျံနေသော်လည်း ထိုအမှောင်ထုကို မတိုက်စားနိုင်ပေ။

လီယန် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟဘဲ သံချေးတက်နေသော သံချိတ် တစ်ခုကို ကိုင်ကာ အမှောင်ထုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ထိုအထဲတွင် ရောနှောကာ ဟယ်ယွဲ့လျန်၏ ဝိညာဉ်ကို အချိန်မရွေး ချိတ်ယူရန် ပြင်ဆင်နေလေသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစစ်ကို ရှာတွေ့ပါက အောင်မြင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး မရှိဘူးဟု မဆိုနိုင်ပေ။

သို့သော် သူတို့ နှစ်ဖက်စလုံး အခြေအနေ တင်းမာနေပြီး တိုက်ခိုက်တော့မည့် အချိန်မှာပင် မူလက ရေပူဖောင်းများ ထွက်ပေါ်နေသော သွေးကန်ထဲမှ ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော အသံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ရဲရဲနီနေသော သွေးရေများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားကာ အထဲမှ တစ်ခုခု ထွက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

"ဟင်"

တစ္ဆေခေါ်ယူနေသော ဟယ်ယွဲ့လျန် ချက်ချင်း လန့်သွားပြီး ယန်ကျန့် ထွက်လာသည်ဟု သူမ ထင်လိုက်သည်။

သို့သော် မကြာမီ သူမ မဟုတ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

သွေးကန်ထဲမှ ထွက်လာသည်မှာ ကြီးမားသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံး မည်းနက်နေသည့် ခွေးဆိုးကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်နေလေသည်။

ခွေးဆိုးကြီး ပေါ်လာသည်နှင့် ဟယ်ယွဲ့လျန်ဆီသို့ ခုန်အုပ်သွားသော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မထိတွေ့မီမှာပင် လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

မကြာမီ ဟယ်ယွဲ့လျန်သည် ခုခံ၍ မရနိုင်သော အိပ်ချင်စိတ် တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ တစ်ယောက်တည်းသာ မဟုတ်ဘဲ ဘေးနားရှိ ထုံချန်နှင့် လီယန်တို့သည်လည်း ပုံမှန် မဟုတ်မှု ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"တစ္ဆေအိပ်မက်ပဲ"

လီယန် သတိဝင်လာသည်။

သို့သော် အသိစိတ်ကို ဦးတည်သော ဒီသဘာဝလွန် စွမ်းအားကို ခုခံ၍ မရနိုင်ပေ။

မကြာမီ သူတို့ သုံးယောက်၏ အသိစိတ်များ အိပ်မောကျသွားပြီး သူတို့ အားလုံး တစ္ဆေအိပ်မက် ကမ္ဘာထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရတော့သည်။

"ငါတောင် ဒီလို သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို မခုခံနိုင်ဘူးလား"

တစ္ဆေအိပ်မက် ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသော ဟယ်ယွဲ့လျန် ချက်ချင်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူမသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော ကျေးရွာလေး တစ်ရွာတွင် ရောက်ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့အပြင် သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အနီရောင် မင်္ဂလာဝတ်စုံလည်း မရှိတော့ဘဲ သာမန် အမျိုးသမီး တစ်ယောက် အဖြစ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။

လီယန်ကတော့ အတော်လေး တည်ငြိမ်နေပြီး ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဒီဟယ်ယွဲ့လျန် သူ့ကိုသူ ဒုက္ခပေးလိုက်တာပဲ တစ္ဆေခေါ်လိုက်တော့ ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ခွေးဆိုးကြီး ထွက်လာတာ အခု ငါတို့ တစ္ဆေအိပ်မက် ကမ္ဘာထဲ ရောက်နေပြီ ဒီကမ္ဘာထဲမှာ အားလုံးက သာမန်လူတွေချည်းပဲ ဘယ်သူမှ သဘာဝလွန် စွမ်းအား မရှိကြဘူး ဒါပေမဲ့ သတိထားရမှာက ဒီကမ္ဘာထဲမှာ ငါတို့ သေသွားရင် အပြင်က ငါတို့ရဲ့ အသိစိတ်တွေပါ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်"

"ဒီလိုကိုး ဒါဆိုရင်တော့ ငါ့မှာ အားသာချက် အများကြီး ရှိတယ်"

ထုံချန် ပြုံးလိုက်ပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ ဟယ်ယွဲ့လျန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကိုယ်ခံပညာအရ ပြောရလျှင် သူ တစ်ယောက်တည်း သုံးယောက်ကို အလွယ်တကူ လှဲသိပ်နိုင်ပေသည်။

ဟယ်ယွဲ့လျန် ယခုအခါ လှပသော သာမန် အမျိုးသမီး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေပြီး ဒီနေရာတွင် သူမက သူ့ပြိုင်ဘက် လုံးဝ ဖြစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အခန်း ၁၅၆၀ - ယန်ကျန့်၏ မေးခွန်း

တစ္ဆေအိပ်မက် ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် တစ္ဆေဆရာများ အားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအားများကို ဆုံးရှုံးသွားရလေသည်။ ဒီလို အခြေအနေတွင် ဟယ်ယွဲ့လျန်၊ ထုံချန်နှင့် လီယန်တို့ ကြားရှိ အခြေအနေမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဟယ်ယွဲ့လျန်သည် လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် လူများကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေသော တစ္ဆေပန်းချီကားကို ထိန်းချုပ်ထားသူ မဟုတ်တော့ပေ။ ယခုအခါ သူမသည် သာမန် အမျိုးသမီး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး ဒီကမ္ဘာထဲရှိ မည်သည့် အရွယ်ရောက်ပြီး အမျိုးသားမဆို သူမကို အလွယ်တကူ ရိုက်နှက်နိုင်ကာ သတ်ဖြတ်ပစ်နိုင်သည်အထိ ဖြစ်နေသည်။

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ဒီအခိုက်အတန့်တွင် ဟယ်ယွဲ့လျန် ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ရှိနေလျက်နှင့် ဘာကြောင့် တစ္ဆေအိပ်မက် ကမ္ဘာထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရသနည်း။ တစ္ဆေအိပ်မက်၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအားသည် လူရှင်များ၏ အသိစိတ်ကို ပစ်မှတ်ထားသည် ဆိုသော်လည်း သူမတွင် ဒီလို သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို ခုခံနိုင်မည့် နည်းလမ်း ရှိနေသေးပြီး အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

သို့သော် သူမ၏ နည်းလမ်းများမှာ အလုပ်မဖြစ်တော့ပုံရသည်။

"ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး သူ့ကို ဒီနေရာမှာ တစ်ခါတည်း သတ်ပစ်လိုက်ရအောင် သူက ခေါင်းဆောင် မဟုတ်တော့ဘူးလေ အပြင်ဘက်မှာ ဒီလို ရန်သူမျိုးကို ချန်ထားဖို့ မလိုအပ်ဘူး တကယ်လို့ ဒီနေ့ သူ တစ္ဆေအိပ်မက် ကမ္ဘာထဲကနေ လွတ်သွားပြီး နောက်ပိုင်း လက်စားချေလာရင် အခု တစ္ဆေဆရာလောကမှာ ဘယ်သူမှ တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လီယန်လည်း လူသတ်ချင်စိတ်များ အပြည့်ဖြင့် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လာလေသည်။

သူ ဟယ်ယွဲ့လျန်ဆီသို့ အဆက်မပြတ် ချဉ်းကပ်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးက တစ်ကြိမ်သာ ရှိပြီး တစ်ကြိမ် လက်လွတ်သွားပါက တစ်သက်လုံး ထပ်မရနိုင်တော့ဘူး ဆိုတာကို သူ သိသောကြောင့် ပေတည်း။

"မင်းပြောတာ မှန်တယ် ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ဒီနေရာမှာ သတ်လိုက်ရင် လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ သူ သေချာပေါက် တစ္ဆေနိုးထသွားလိမ့်မယ် အဲဒီအချိန်ကျရင် အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တစ္ဆေကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်လာမှာ ငါတို့ချည်းပဲ ဆိုရင် ဖြေရှင်းဖို့ ခက်လောက်တယ်"

ထုံချန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သူ သနားနေ၍ မဟုတ်ဘဲ နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာကို စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"အဲဒီလောက် အများကြီး ဂရုစိုက်မနေနိုင်ဘူး အရင် သတ်လိုက် နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စတွေကို နောက်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း စဉ်းစားတာပေါ့"

လီယန်က အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

ဟယ်ယွဲ့လျန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လာသည်။ သူတို့ နှစ်ယောက် တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ကြည့်ပြီး အလိုအလျောက် နောက်သို့ ဆုတ်သွားမိသည်။ မူလက အေးစက်ထုံထိုင်းနေသော သူမ၏ စိတ်နှလုံးမှာ အကြောက်တရားများဖြင့် ထပ်မံ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

"နင် နင်တို့က ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာလား ငါက အရင်တုန်းက ဌာနချုပ်အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးခဲ့ဖူးတယ်နော်"

လီယန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါ အရင်တုန်းကလေ နင် ရာထူးကနေ နုတ်ထွက်လိုက်ကတည်းက နင့်ရဲ့ အရင်က လုပ်ခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးတွေ အကုန်လုံး ဖျက်သိမ်းခံလိုက်ရပြီ တကယ်လို့ နင် အခုချိန်ထိ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေသေးရင်တော့ ငါ ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို တကယ် ချရဲမှာ မဟုတ်ဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်တာက လက်ရှိ အခြေအနေကို အရမ်း ကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှု ဖြစ်စေလို့ပဲ ဒါပေမဲ့ သစ္စာဖောက် တစ်ယောက်ကို သတ်တာကတော့ မတူဘူးလေ"

ဟယ်ယွဲ့လျန်လည်း သူမ၏ အခြေအနေ အန္တရာယ် ရှိနေကြောင်းကို သတိပြုမိသွားပြီး ထွက်ပြေးရန် လမ်းကြောင်း ရှာဖွေရန် ဘယ်ညာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

မကြာမီ ရွာထဲသို့ ဝင်သွားသည့် လမ်းတစ်လမ်းကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။

နည်းနည်းလေးမှ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သူမ ချက်ချင်း လှည့်ပြေးတော့သည်။

ဒီနေရာတွင် ဟယ်ယွဲ့လျန်သည် ထုံချန်နှင့် လီယန်တို့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း ဒီအတိုင်း အဖမ်းခံမည်ဟု မဆိုလိုပေ။ ပြင်းထန်သော အသက်ရှင်သန်လိုစိတ်က သူမကို အန္တရာယ်နှင့် ဝေးရာသို့ ထွက်ပြေးရန် တွန်းအားပေးနေသည်။

"ဒါ တစ္ဆေအိပ်မက် ကမ္ဘာလေ အရာအားလုံးက သဘာဝလွန် စွမ်းအားရဲ့ ထိန်းချုပ်မှု အောက်မှာ ရှိနေတာ နင် ဘယ်ပြေးလို့ လွတ်မှာလဲ"

လီယန် စကားပြောရင်း ချက်ချင်း လိုက်သွားလေသည်။

သူ အချိန်မဆွဲချင်တော့ဘဲ ဟယ်ယွဲ့လျန်ကို အမြန်ဆုံး သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းက အကောင်းဆုံးဟု ထင်ပေသည်။

"ဒီလို ဖြစ်နေမှတော့ လက်စသတ်လိုက်ရတာပေါ့ သူက အရမ်း အန္တရာယ် များတယ် အခု ယန်ကျန့်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုလည်း မရှိတော့ဘူး ဆိုတော့ ချန်ထားရင် တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခကြီး ဖြစ်လာမှာ"

ထုံချန်လည်း ဒီအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း လိုက်သွားလေသည်။ အကယ်၍ ယနေ့ ဟယ်ယွဲ့လျန်ကို အဆုံးမသတ်နိုင်ပါက အပြင်ထွက်သွားပြီးနောက် တာချန်းမြို့ကို သူမ ကမောက်ကမ လုပ်ပစ်လိမ့်မည် ဆိုသည်ကို သူ သိသည်။ အဲဒီအချိန်ကျလျှင် လူအနည်းငယ် သေရုံဖြင့် ပြီးသွားမည် မဟုတ်တော့ပေ。

သူတို့ နှစ်ယောက် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက် လှုပ်ရှားမှုမှာ ပိုမို မြန်ဆန်လာသည်။

ဟယ်ယွဲ့လျန် တစ်လမ်းလုံး ပြေးသွားရင်း အနောက်မှ လူနှစ်ယောက်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ရွာထဲသို့ ပုန်းရှောင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ ဒီရွာ၏ ရှုပ်ထွေးသော လမ်းကြောင်းများကို အသုံးပြု၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပုန်းကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီနေရာတွင် အိမ်တွေ အများကြီး ရှိသည်။ အိမ်တစ်အိမ်ထဲသို့ ဝင်ပုန်းပြီး အသံမထွက်ဘဲ နေလိုက်လျှင် သူမကို ရှာတွေ့ရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲသော ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

သူမ၏ အတွေး မမှားသလို လုပ်ရပ်ကလည်း မမှားပေ။

သို့သော် ဟယ်ယွဲ့လျန်သည် အနောက်မှ လူနှစ်ယောက်ကို လုံးဝ မဖြတ်ကျော်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အင်အားက သိပ်မကောင်းလှရာ အမြန် ပြေးပြီးနောက် အချိန်ခဏလေးအတွင်းမှာပင် မောဟိုက်လာပြီး ခြေထောက်များမှာလည်း အလွန် လေးလံလာကာ အရှိန်မှာ မသိမသာ လျော့ကျလာလေသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ထုံချန်နှင့် လီယန်တို့သည် အနောက်မှ လိုက်လာသော်လည်း အသက်ရှူပင် မမြန်ကြပေ။ ခန္ဓာကိုယ် အင်အားအရ ဟယ်ယွဲ့လျန်သည် ထိုလူနှစ်ယောက်၏ ပြိုင်ဘက် လုံးဝ မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

"သူ မပြေးနိုင်တော့ဘူး"

လီယန်၏ အသံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒီစကားတစ်ခွန်းက ဟယ်ယွဲ့လျန်၏ နားထဲသို့ ရောက်သွားသောအခါ အသက်လုနေသော တစ္ဆေတစ်ကောင်လို လူကို ကြက်သီးထသွားစေသည်။

"ဟယ်ယွဲ့လျန် တောင်းပန်ပါတယ် ဒီတစ်ခါတော့ ငါတောင် နင့်ကို လွှတ်မပေးချင်တော့ဘူး"

ထုံချန်ကလည်း ပြောလိုက်သည်။

ဟယ်ယွဲ့လျန် ယခုအခါ သွားကိုက်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အင်အား အားလုံးကို ညှစ်ထုတ်ကာ အရှေ့သို့ အသေအလဲ ပြေးနေသည်။ ဒီလူနှစ်ယောက်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အခွင့်အရေး ရအောင် ကြိုးစားရမည် ဖြစ်သည်။

ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားပြီး အသိစိတ် လက်တွေ့ကမ္ဘာကို ပြန်ရောက်သွားတာနဲ့ သူမ ပြန်ပြီး အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော် ဟယ်ယွဲ့လျန် အသေအလဲ ပြေးရင်း လမ်းကွေ့တစ်ခုသို့ အရောက်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးများ အလိုအလျောက် ကျဉ်းသွားပြီး မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းကြောင့် ဆက်ပြေးရန် သတ္တိများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ နေရာတွင်ပင် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

သူမ၏ အရှေ့တွင် နှစ်ထပ် အိမ်တစ်လုံး ရှိပြီး ထိုအိမ်ရှေ့ရှိ မြေကွက်လပ်တွင် လူတစ်ယောက်က ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည် သောက်ရင်း သတင်းစာ ဖတ်နေသည်။ အနားယူနေသော သက်ကြီးရွယ်အို တစ်ယောက်၏ ဘဝပုံစံမျိုး ဖြစ်နေပေသည်။

ဟောင်းနွမ်းနေသော သတင်းစာက ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသူ၏ မျက်နှာကို ကွယ်ထားသော်လည်း ဟယ်ယွဲ့လျန်သည် ထိုလူမှာ ယန်ကျန့် ဖြစ်ကြောင်းကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သိလိုက်သည်။

"ယန် ယန်ကျန့် မင်း မသေသေးဘူးလား"

ဟယ်ယွဲ့လျန်၏ အသံတွင် တုန်ယင်မှု အချို့ ပါဝင်နေပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အလွန် ထိတ်လန့်နေသော အမူအရာ ပေါ်လွင်နေသည်။

အနောက်မှ လိုက်လာသော ထုံချန်နှင့် လီယန်တို့လည်း ချက်ချင်း ခြေလှမ်း ရပ်တန့်သွားကြပြီး သူတို့လည်း ရှေ့မှ လူကို မြင်သောအခါ အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"ခေါင်းဆောင်"

"ယန်ကျန့်"

သူတို့ နှစ်ယောက် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ခေါ်လိုက်ကြသည်။

ယန်ကျန့်သည် လက်ထဲရှိ သတင်းစာကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချလိုက်ပြီးနောက် သူတို့ကို တည်ငြိမ်သော မျက်လုံးများဖြင့် တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ဟယ်ယွဲ့လျန် အပေါ်တွင် အကြည့် ရပ်တန့်သွားသည်။

"ငါ့ကို မြင်ရတာ မင်း အရမ်း အံ့သြနေပုံရတယ်"

ရင်းနှီးသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ဒီနေရာတွင် ထိုင်နေသူမှာ ယန်ကျန့်နှင့် တူသော တစ္ဆေတစ်ကောင် မဟုတ်ဘဲ တကယ့် ယန်ကျန့် အစစ် ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်လေသည်။

ဟယ်ယွဲ့လျန် ချက်ချင်း တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်လာသည်။ ယန်ကျန့် အပေါ် သူမ၏ လေးစားကြောက်ရွံ့မှုမှာ အရိုးထဲအထိ စွဲနေပြီး ဖြစ်သည်။ လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင်မူ သဘာဝလွန် လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ခံစားချက်များ ထုံထိုင်းနေသဖြင့် သိပ်မသိသာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယခု ဒီတစ္ဆေအိပ်မက် ကမ္ဘာထဲတွင်မူ သာမန်လူ တစ်ယောက်၏ ခံစားချက်များ ရှိနေသဖြင့် အလွန် သိသာစွာ ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ခေါင်းဆောင် ခေါင်းဆောင် တစ္ဆေသွေးကို ထိန်းချုပ်နေတဲ့ အချိန်မှာ ဟယ်ယွဲ့လျန်က ဌာနချုပ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ရာထူးကနေ နုတ်ထွက်သွားတယ်"

လီယန် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သော်လည်း စကားတစ်ဝက်တွင် ယန်ကျန့်က လက်ကာပြကာ တားလိုက်သည်။

"ငါ့အသိစိတ်က တစ္ဆေအိပ်မက် ကမ္ဘာထဲမှာ ရှိနေပေမဲ့ အပြင်က ကိစ္စတွေကို ငါ အကြမ်းဖျင်း သိပါတယ် ဒီတစ်ခေါက် ဟယ်ယွဲ့လျန် ဒီကို လာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း ငါ သိတယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

လီယန်က ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင် သူက မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေမှတော့ သူ့ကို ဒီနေရာမှာပဲ သတ်ပစ်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ် မဟုတ်ရင် လွှတ်ထားလိုက်ရင် တစ်နေ့နေ့တော့ ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခကြီး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

"ကောင်းတဲ့ အကြံပေးချက်ပဲ ဟယ်ယွဲ့လျန် မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ"

ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"ငါ ငါက အခြေအနေ လာစစ်ဆေးရုံ သက်သက်ပါ ဘာမှ မလုပ်ပါဘူး"

ဟယ်ယွဲ့လျန် ရှင်းပြရန် ကြိုးစားသော်လည်း စကားပြောထွက်ခါနီးတွင် သူမ၏ အကြောင်းပြချက်များက အားနည်းလွန်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ယန်ကျန့်မှာ လှည့်စား၍ ရသော သူမျိုး မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

ယခုအခါ သူမ အလွန် မျှော်လင့်ချက် မဲ့နေသည်။

သုံးလ အချိန်ကြာသွားပြီ ဖြစ်ရာ ယန်ကျန့် သေချာပေါက် သေလောက်ပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အသက်ရှင်နေသေးသည့်အပြင် တစ္ဆေအိပ်မက်ကိုပါ အကွက်ချထားသေးသည်ဟု ဘယ်သူ ထင်မည်နည်း။

သူမ အရမ်း ပေါ့ဆသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခု နောင်တရနေလည်း အသုံးမဝင်တော့ပေ။ အကယ်၍ လီယန်တို့နှင့် ပြဿနာ မဖြစ်ခင်ကတည်းက လက်လျှော့ပြီး ထွက်သွားရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပါက ကိစ္စများ ဒီလို အခြေအနေအထိ ရောက်လာမည် မဟုတ်ပေ။

ဟယ်ယွဲ့လျန် ဒီလို တွေးနေစဉ်မှာပင် ယန်ကျန့်၏ စကားများက သူမကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

"စိတ်ချပါ ငါ မင်းကို မသတ်ပါဘူး အနည်းဆုံးတော့ အခုချိန်မှာပေါ့"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ"

ဒီစကား ထွက်လာသည်နှင့် ကျန်သုံးယောက်စလုံး အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဒါက ယန်ကျန့်၏ လုပ်ရပ်နှင့် လုံးဝ မတူညီပေ။

အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် မတိုက်ခိုက်နိုင်လို့လား။

မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး။

ယခု ဟယ်ယွဲ့လျန်သည် တစ္ဆေအိပ်မက် ကမ္ဘာထဲတွင် ရောက်ရှိနေသဖြင့် အလွယ်တကူ သတ်ပစ်နိုင်ပြီး ဘာအခက်အခဲမှ မရှိပေ။

ယန်ကျန့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဟယ်ယွဲ့လျန် ငါ မင်းကို သတ်ဖို့ ဘာလို့ စိတ်ပြောင်းသွားတာလဲ ဆိုတာ မင်း အခု အရမ်း သိချင်နေမှာပဲ တကယ်တော့ အရမ်း ရိုးရှင်းပါတယ် ငါ မင်းကို သတ်လိုက်တာနဲ့ အပြင်က တစ္ဆေပန်းချီကားရဲ့ စွမ်းအားက ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းသွားလိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်လေးပဲ ဆိုရင် ဒီပေးဆပ်ရမှုကို လက်ခံနိုင်သေးတယ် ငါ တကယ် ဂရုစိုက်နေတာက တခြား လူတစ်ယောက်ရဲ့ တည်ရှိမှုကိုပဲ"

"ကျန်းရှန်းကွမ်"

ဟယ်ယွဲ့လျန် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခေါင်းထဲတွင် လူတစ်ယောက်၏ နာမည် ချက်ချင်း ပေါ်လာလေသည်။

"ကြည့်ရတာ မင်းက ကယ်မရလောက်အောင် တုံးအမနေသေးပါဘူး"

ယန်ကျန့် ယခုအခါ ကုလားထိုင်ပေါ်မှ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဘုရင်အဖွဲ့အစည်းနဲ့ တိုက်ခိုက်နေတုန်းက ကျန်းရှန်းကွမ်ကို တစ္ဆေအိပ်မက် ကမ္ဘာထဲကနေ လွှတ်ပေးခဲ့တယ် အဲဒီနောက် သူက ဘုရင် တချို့ကို သတ်ပြီး တာဟိုင်မြို့ကနေ ထွက်သွားခဲ့တယ် အဲဒီကတည်းက အမြဲတမ်း ပျောက်ကွယ်နေခဲ့တာ"

"အဲဒီလို လူမျိုးက ကျန်တဲ့ ဘဝသက်တမ်း တစ်လျှောက်လုံးမှာ ဘာတွေ ကြံစည်နေမယ်လို့ ထင်လဲ"

"သူ့ရဲ့ မက်မွန်ပန်းဥယျာဉ် စီမံကိန်းက အမြဲတမ်း ရှိနေတုန်းပဲ ပြီးတော့ အခု အခြေအနေတွေလည်း ပြည့်စုံနေပြီ နောက်ဆုံး ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာ အခု တကယ်လို့ ငါက မင်းရဲ့ အသိစိတ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရင် ကျန်းရှန်းကွမ်ကို ဒီစီမံကိန်း အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲလေ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မျှခြေ အခြေအနေကို ရောက်နေတဲ့ တစ္ဆေပန်းချီကား စွမ်းအားက သူ့အတွက်တော့ ရှားပါးတဲ့ လက်ဆောင် တစ်ခုပဲ"

"ပြီးတော့ ဟယ်ယွဲ့လျန် မင်းက ဒီသဘာဝလွန် စွမ်းအားကို ထိန်းသိမ်းပေးတဲ့ သူ သက်သက်ပဲ ဒီသဘာဝလွန် စွမ်းအားကို တကယ် ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ သော့က သူ့လက်ထဲမှာ အမြဲ ရှိနေတာလေ သေချာတာပေါ့ ငါလည်း သော့တစ်ချောင်း ကြိုပြီး ပွားထားပါတယ်"

ယန်ကျန့် ဟယ်ယွဲ့လျန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဟယ်ယွဲ့လျန် ယန်ကျန့်ကို အလွန် အံ့အားသင့်စွာ ထပ်မံ ကြည့်လိုက်မိသည်။

"ကြည့်ရတာ မင်း သတိထားမိသွားပြီ ထင်တယ် ငါတို့ ပထမဆုံး တွေ့တုန်းက အခြေအနေကို ပြန်စဉ်းစားကြည့် အဲဒီတုန်းက မင်းရဲ့ မျက်နှာကို မြင်တာနဲ့ ငါ ဘာလို့ မင်းကို မသတ်ခဲ့တာလဲ သိလား တကယ်လို့ မင်း မသိဘူး ဆိုရင် ငါ နောက်တစ်ခွန်း ထပ်သတိပေးမယ် တစ် အပေါင်း တစ် ဘယ်လောက်နဲ့ ညီလဲ"

"သုံးနဲ့ ညီတယ်"

ဟယ်ယွဲ့လျန် အလိုအလျောက် ဖြေလိုက်မိသည်။

သို့သော် မကြာမီ သူမ အလွန် ထိတ်လန့်စွာဖြင့် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်မှာ ဒီအဖြေက မှားနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ငယ်စဉ်ကတည်းက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများက သူမကို ပေးခဲ့သော အချက်အလက်များအရ တစ် အပေါင်း တစ် သည် နှစ်နှင့် ညီပြီး လုံးဝ သုံး မဟုတ်ပေ။

သူမ တစ်ယောက်တည်းသာ တစ် အပေါင်း တစ် သည် သုံးနှင့် ညီသည်ဟု မှန်ကန်ကြောင်း ယူဆနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ငါ ပြင်ဆင်ထားတယ် ဆိုတာ မင်း စောစောကတည်းက သိနေခဲ့တာပဲ ဒါပေမဲ့ ငါက မင်းရဲ့ ဒီမှတ်ဉာဏ် တစ်ခုတည်းကိုပဲ ပြင်ဆင်ထားတယ်လို့ မင်း ဘာလို့ ထင်နေရတာလဲ မင်းရဲ့ တခြား မှတ်ဉာဏ်တွေကော ပြဿနာ မရှိဘူးလား"

ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"မ မဖြစ်နိုင်ဘူး မင်း ငါ့မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြင်ဆင်ခဲ့ဖူးတယ် ဆိုတာ ငါ သိတယ် ဒါပေမဲ့ ငါ စမ်းသပ်ကြည့်ဖူးတယ် အကြိမ်တိုင်း ဘာပြဿနာမှ မရှိခဲ့ဘူး"

ဟယ်ယွဲ့လျန် အလွန် ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါကမှ သော့ပိုင်ရှင်လေ မင်းက ငါ အဲဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အားနည်းချက်ကြီး ချန်ထားခဲ့မယ် ထင်နေလား တကယ်လို့ တခြား လူတွေက မင်းကို တစ် အပေါင်း တစ် မေးရင် မင်းရဲ့ အဖြေက နှစ်ပဲ ဒါက ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး ဒါပေမဲ့ ငါ မေးရင်တော့ မတူတော့ဘူး မင်း စိတ်ထဲမှာလည်း ဒီအန္တရာယ် ရှိနေတယ် ဆိုတာကို ခန့်မှန်းမိလောက်တယ် ဒါကြောင့် မင်းက ငါ့ရဲ့ အလောင်းကို အဲဒီလောက် အလျင်စလို မြင်ချင်နေတာ ငါ သေသွားပြီး ငါ့ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကနေ လွတ်မြောက်ချင်နေတာ"

"ဒါပေမဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအား အားလုံးက တန်ဖိုးပေးဆပ်ရတာချည်းပဲ မင်းလို သာမန်လူ တစ်ယောက်က ခေါင်းဆောင် အများစုထက် သာလွန်တဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို တစ်လှမ်းတည်းနဲ့ ရယူနိုင်မယ်လို့ ဘာလို့ ထင်နေရတာလဲ ပြီးတော့ မင်းက ထူးခြားတဲ့သူ ဖြစ်ပြီး ငါ့ရဲ့ စိတ်ရောကိုယ်ပါ ပြုစုပျိုးထောင်မှုကို ခံရမယ်လို့ ဘာလို့ ထင်နေရတာလဲ ပြီးတော့ ဒီချုပ်နှောင်မှုကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ ဘာလို့ ရိုးအစွာ တွေးနေရတာလဲ"

"အလောင်းကောင်တွေ ကြားထဲကနေ တစ်လှမ်းချင်း တက်လာတဲ့ ငါတို့လို ခေါင်းဆောင်တွေကို အထင်မသေးပါနဲ့ ငါတို့လို လူတွေက အမှားတစ်ခုလေး လုပ်မိတာနဲ့ သေသွားတာ ကြာပြီ အခုချိန်ထိ အသက်ရှင်နေနိုင်တာ သတိထားမှု တစ်ခုတည်းကြောင့်ပဲ"

"ပြီးတော့ မင်း ငါ့ရဲ့ ချုပ်နှောင်မှုကနေ လွတ်မြောက်သွားရင်တောင် ကျန်းရှန်းကွမ်ကို ဘယ်လို ရင်ဆိုင်မလဲ သူက လည်ပတ်ကို ကိုင်ပြီး တစ်ဖက်မှာ မင်းကို အမြဲတမ်း စောင့်နေတာလေ တကယ်လို့ ငါက ကြိုးကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင် မင်းကို စောင့်ကြိုနေတာက နောက်ထပ် ကြိုးတစ်ချောင်းရဲ့ ချည်နှောင်ခံရဖို့ပဲ"

"လွတ်လပ်ခွင့်လား ရယ်စရာပဲ တစ္ဆေဆရာလောကမှာ ဘယ်သူမှ လွတ်လပ်တဲ့သူ မရှိဘူး မင်းဆိုရင် ပိုတောင် ဆိုးသေးတယ်"

ယန်ကျန့်၏ စကားများက လေးလံသော တူကြီးများကဲ့သို့ ဟယ်ယွဲ့လျန်၏ ဟန်ဆောင်ထားသော ခိုင်မာမှု အားလုံးကို အပိုင်းပိုင်း ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်ပြီး နှိမ့်ချမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

"ဒီလိုကိုး ငါ နားလည်ပြီ ခေါင်းဆောင် အရင် အစည်းအဝေးတုန်းက ကျန်းရှန်းကွမ်ကို လွှတ်ပေးဖို့ အကြံပြုခဲ့တာက ဒီဟယ်ယွဲ့လျန်ကို သတိထားဖို့လား"

လီယန် ယခုမှ အနည်းငယ် သဘောပေါက်သွားလေသည်။

"ဒါက အပြန်အလှန် ထိန်းချုပ်မှု တစ်ခုပဲ ငါ အသက်ရှင်နေတုန်း သူ့ကို ငါ ထိန်းချုပ်ထားမယ် ငါ သေသွားရင် သူ့ကို ကျန်းရှန်းကွမ်က ထိန်းချုပ်လိမ့်မယ် အနည်းဆုံးတော့ တစ္ဆေပန်းချီကားရဲ့ စွမ်းအားက ထပ်ပြီး ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းသွားမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

ထုံချန်က မေးလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ကျန်းရှန်းကွမ်က မက်မွန်ပန်းဥယျာဉ် စီမံကိန်းကို တကယ် ပြန်လုပ်လာရင်ကော"

"အဲဒီ အချိန်အထိ ရောက်သွားရင်တော့ သူ မက်မွန်ပန်းဥယျာဉ် စီမံကိန်းကို လုပ်တာကလည်း ဆိုးတဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူး အနည်းဆုံးတော့ သူက ယုံကြည်ချက် ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ ပြီးတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လည်း အရမ်း ရက်စက်နိုင်တယ် မျှခြေရဲ့ အရေးကြီးပုံကိုလည်း သိတယ် ဒါကြောင့် အချိန်တိုအတွင်းမှာ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး နောက်ပိုင်း ကိစ္စတွေကတော့ ငါ ကြိုသိနိုင်တဲ့ အရာ မဟုတ်တော့ဘူး"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် ငါက အစအဆုံး နယ်ရုပ်လေး တစ်ရုပ်ပဲပေါ့"

ဟယ်ယွဲ့လျန် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အလွန် သနားစရာ ကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"တကယ်လို့ ငါ မဖော်ပြဘူး ဆိုရင် မင်းရဲ့ ဘဝက နည်းနည်းလေးမှ မနာကျင်ရပါဘူး ဆန့်ကျင်ဘက် အနေနဲ့ အရမ်းကို ဇိမ်ကျနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ယန်ကျန့်က ပြန်မေးလိုက်သည်။

"အမှန်တရားက တစ်ခါတလေကျရင် သိပ်အရေးမကြီးဘူး ပြီးတော့ လူတိုင်းက နယ်ရုပ် ဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်း မရှိဘူး တကယ်တော့ တကယ်လို့ မင်း အေးအေးဆေးဆေး ဌာနချုပ်ထဲ ဝင်ပြီး အလုပ်လုပ်ပေးနေရင် မင်းကိုယ်ပေါ်မှာ ငါ ချန်ထားခဲ့တဲ့ အစီအစဉ်တွေက ဘယ်တော့မှ အသုံးပြုဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး ငါလည်း လူတစ်ယောက်ရဲ့ အတွေးအခေါ်ကို အလွယ်တကူ မပြောင်းလဲချင်ဘူး တကယ်လို့ လွန်သွားရင် အရမ်း ဆိုးရွားတဲ့ ကိစ္စ ဖြစ်သွားမှာ"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သဘာဝလွန် အရာတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါက အမြဲတမ်း သတိထားတယ် အခု မင်းကို ငါ့လက်အောက်မှာ လုံးဝ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီလို့ ဘယ်တော့မှ ရိုးအစွာ မတွေးဘူး ဒါကြောင့် မင်းကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်မှု လုပ်တာကို ငါ ပိုသဘောကျတယ် ဒါပေမဲ့ မင်း မရွေးချယ်ရင်လည်း ငါ မင်းကိုယ်စား ရွေးချယ်ပေးလို့ ရတယ် ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်ကျရင်တော့ မင်း နောင်တရခွင့် ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

"တစ်နေ့နေ့မှာ မင်းက အသိစိတ် အသစ်တစ်ခုရဲ့ အစားထိုးတာကို ခံရနိုင်တယ်"

ဟယ်ယွဲ့လျန် ယခုအခါ မြေကြီးပေါ်တွင် ပျော့ခွေကျသွားပြီး ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဘဲ နှုတ်ဆိတ်နေလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယန်ကျန့် ပြောသော စကားများမှာ လက်တွေ့ကျပြီး ရက်စက်လွန်းသောကြောင့်ပေတည်း။

သူမတွင် ခုခံပိုင်ခွင့် လုံးဝ မရှိပေ။

"ဒီနေ့ စကား နည်းနည်း များသွားတယ် အချိန်လည်း မစောတော့ဘူး ငါ ခဏနေရင် ခွေးသွားကျောင်းရဦးမယ် ဒါကြောင့် တခြား ကိစ္စ မရှိရင် မင်းတို့ကို တစ္ဆေအိပ်မက် ကမ္ဘာထဲကနေ လွှတ်ပေးလိုက်မယ်"

ယန်ကျန့် ပြောပြီးနောက် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီမတိုင်ခင် ငါ မင်းကို မေးခွန်းတစ်ခု ထပ်မေးရဦးမယ် ဟယ်ယွဲ့လျန် တစ် အပေါင်း တစ် ဘယ်လောက်နဲ့ ညီလဲ"

ဟယ်ယွဲ့လျန် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားပြီးနောက် မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်မှုနှင့် ရုန်းကန်ရမှု အမူအရာများ ပေါ်လာလေသည်။

ဒီမေးခွန်းက သူမကို ရွေးချယ်မှု ပြုလုပ်ခိုင်းနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

မိမိ၏ မှတ်ဉာဏ်များ ပြင်ဆင်ခံထားရကြောင်း သိပြီးနောက် ဟယ်ယွဲ့လျန်သည် တစ် အပေါင်း တစ် သည် နှစ်နှင့် ညီကြောင်း သေချာပေါက် သိလေသည်။

သို့သော် ဒီလို ရွေးချယ်လို့ ရပါ့မလား။

အကယ်၍ သူမ လွတ်လပ်ခွင့်ကို လိုချင်ပါက ယနေ့ ဒီနေရာတွင် သေချာပေါက် သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ် ယန်ကျန့် ပြောသလို သူမသည် အသိစိတ် အသစ်တစ်ခု၏ အစားထိုးခြင်းကို ခံရပြီး အမြဲတမ်း စကားနားထောင်သော ဟယ်ယွဲ့လျန် တစ်ယောက် ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

အသိစိတ် ရှင်းလင်းစွာ သေဆုံးရမလား ဒါမှမဟုတ် ဝေဝါးစွာနဲ့ ဆက်လက် အသက်ရှင်နေမလား ဆိုတာက တကယ်ကို နာကျင်စရာ ကောင်းလှသည်။

သို့သော် ဟယ်ယွဲ့လျန် နောက်ဆုံးတွင် ရွေးချယ်မှု ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သူမ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ ခေါင်းငုံ့ပြီး ဖြေလိုက်သည်။

"တစ် အပေါင်း တစ် သုံးနဲ့ ညီတယ်"

"အသံကျယ်ကျယ်"

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"တစ် အပေါင်း တစ် သုံးနဲ့ ညီတယ် အမြဲတမ်း သုံးနဲ့ ညီတယ်"

ဟယ်ယွဲ့လျန် ခေါင်းပိုငုံ့သွားပြီး ယန်ကျန့် ရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

"ကောင်းတယ် ဒီနေ့ မင်းပြောတဲ့ စကားကို မှတ်ထား"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

လီယန် ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဒီဟယ်ယွဲ့လျန်ကို ခေါင်းဆောင် ယဉ်ပါးအောင် လုပ်လိုက်ပြီ ဆိုတာကို နားလည်သွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အစမှ အဆုံးတိုင် ခေါင်းဆောင်သည် မည်သည့် နည်းလမ်းကိုမျှ အသုံးမပြုခဲ့ဘဲ စကားအနည်းငယ်သာ ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟယ်ယွဲ့လျန်သည် ခေါင်းဆောင်၏ စကားများကို အမှန်တရား ဟုတ်မဟုတ်ကိုပင် သံသယ မဝင်ရဲခဲ့ပေ။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ခေါင်းဆောင်ကို ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်ရွံ့နေသလဲ ဆိုတာကို တွေးကြည့်၍ ရပေသည်။