အခန်း (၇၁၁-၇၁၂)

အပိုင်း (၇၁၁) - ဟန်လိ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် နီယင်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

"အစ်ကိုချန်းကတော့ ချဲ့ကားပြောနေပြန်ပြီ။ ဟန်လိက ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ စဦးစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ နတ်အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ဆိုတာကတော့ လက်လှမ်းမမီနိုင်သေးတဲ့ ကိစ္စပါ။ အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူလှပါဘူး။ တကယ်တော့ သူ စဦးစိတ်ဝိညာဉ်နောက်ပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားရုံနဲ့တင် သူ့ဂိုဏ်းကို နယ်ပယ်တစ်ခုရဲ့ အင်အားကြီးဂိုဏ်း ဖြစ်လာအောင် လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပါပြီ။ ဒါက ပိုပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါတယ်…"

မျက်လုံးအရောင်တောက်သွားရင်း ချန်း ဟုအမည်ရသည့် ကျင့်ကြံသူက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟဲဟဲ။ ငါ အတွေးလွန်သွားတာပါ။ စီနီယာဟန်သာ ဘာဘေးအန္တရာယ်မှ မကြုံရဘူးဆိုရင် သူက ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းမှာ သြဇာအာဏာ အင်မတန်ကြီးမားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်။ သူနဲ့ အဝါရောင်မေပယ်တောင်ကြား နဲ့ကြားက နက်နဲတဲ့ ပတ်သက်မှုအရ သူသာ ဂိုဏ်းကို ပြန်ဝင်လာမယ်ဆိုရင် ယွဲ့ပြည်နယ် ကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ဖို့ သိပ်မကြာတော့ဘူးလို့ ငါ ထင်မိတယ်…"

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လိုင်ဝမ်ဟဲက သက်ပြင်းချကာ ဆိုလိုက်သည်။

"ပတ်သက်မှု ဟုတ်လား။ မိတ်ဆွေ အခုလေးတင် မြင်ခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ။ စီနီယာဟန်က ငါတို့ အဝါရောင်မေပယ်တောင်ကြားက လာခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ အခု သူက ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ် ရဲ့ မျောလွင့်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲ ဖြစ်နေပြီ။ ပြီးတော့ သူက ပြန်လာဖို့လည်း စိတ်ကူးမှ ရှိမနေတာ။ အဝါရောင်မေပယ်တောင်ကြားအနေနဲ့ သူ့ကို ပြန်လည် ဆွဲဆောင်နိုင်ဖို့ မလွယ်ကူတော့ဘူး…"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အခြားသူများမှာ ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိဖြစ်သွားကြသည်။

ဓားဘီလူးဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာဟန်က ဘာလို့ မင်းတို့ဂိုဏ်းအပေါ် ဒီလောက် စိမ်းကားနေရတာလဲ။ သူက ဒီဂိုဏ်းကနေ လာခဲ့တာပဲလေ။ ဂိုဏ်းက သူ့အပေါ် ထားခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးတွေကို ပြန်ဆပ်ဖို့ စိတ်မကူးဘူးလား…"

လိုင်ဝမ်ဟဲက ခေါင်းခါယမ်းကာ ဆိုလိုက်သည်။ "အသေးစိတ်ကိုတော့ ငါ မပြောနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခြေအနေကတော့ သိပ်မကောင်းလှဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ မြင်ရသလောက်တော့ သူနဲ့ လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်း က ဒေါ်လေးနန်ကုန်းတို့ကြားက ပတ်သက်မှုက တော်တော်လေး နက်ရှိုင်းပုံရတယ်။ ဒေါ်လေးနန်ကုန်း ကနေတစ်ဆင့် သူ့ကို ဖျောင်းဖျကြည့်လို့ ရနိုင်ကောင်းရဲ့။ ငါတို့ ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းထဲကို ပြန်မဝင်လာရင်တောင် ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေး တစ်ခုတော့ တည်ဆောက်ထားလို့ ရတာပေါ့…"

ထန်မင်ဟွာက တွေဝေစွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါက ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်ရင် စီနီယာဟန်နဲ့ဒေါ်လေးနန်ကုန်းတို့ကြားက ပတ်သက်မှုကို အသေအချာ စုံစမ်းကြည့်ပါ့မယ်…"

"ဒါကို ဒီအတိုင်း ထားလိုက်ပါ။ စဦးစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ဆွဲဆောင်ဖို့ဆိုတာ ငါတို့ ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။ အကြီးအကဲတွေကိုပဲ ဒါကို ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်ပါ။ ဒီစီနီယာဟန် က နောက်သုံးလနေရင် အခမ်းအနားကို ရောက်လာမှာပဲ။"

လိုင်ဝမ်ဟဲ သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုးပြည်ထောင်စု ဆီကို မြန်မြန် ပြန်ကြစို့။ ဒီနေရာက ဘေးမကင်းသေးဘူး။"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ငါးဦးလုံး စကားစဖြတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကြတော့သည်။

လိုင်ဝမ်ဟဲသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်တော့ စိုးရိမ်ပူပန်ကာ တွေးနေမိသည်။

“ဒီကိစ္စကို ဘိုးဘေးလင်းဟူ ထံ ဘယ်လို သတင်းပို့ရပါ့မလဲ။ အတိတ်က သူစွန့်ပစ်ခဲ့တဲ့ တပည့်လေး တစ်ဦးက အခုတော့ သူနဲ့ အဆင့်တူ အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာပြီလို့ ပြောရမှာလား။ ဒါ့အပြင် အဲဒီကိစ္စကြောင့်ပဲ ဟန်လိ က အဝါရောင်မေပယ်တောင်ကြား အပေါ် နာကျည်းနေတာ မဟုတ်လား။ ဒါကို သူ့ရဲ့ စီနီယာကျင့်ကြံသူကြီး ကို ပြောပြတာက သူ့ကို တိုက်ရိုက် အပြစ်တင်သလို ဖြစ်မနေဘူးလား။”

သူသည် ခရီးတစ်လျှောက်လုံးတွင် မတတ်သာဘဲ သက်ပြင်းအကြိမ်ကြိမ် ချလိုက်မိပြီး သုန်မှုန်သော မျက်နှာထားဖြင့် ခရီးဆက်ခဲ့တော့သည်။

လေဟုန်စီးရထားလုံးက လူအများအာရုံစိုက်မှုကို ခံရလွန်းသဖြင့် ဟန်လိသည် လိုင်ဝမ်ဟဲတို့အုပ်စု မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ရထားလုံးကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး သာမန်အလင်းတန်းဖြင့်သာ ပျံသန်းခဲ့သည်။

ယခုအခါ နန်ကုန်းဝမ်၏ သတင်းကို ရုတ်တရက် ရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ သတင်းဆိုး ဖြစ်နေသဖြင့် သူ စိတ်အေးအေးထားကာ ဤကိစ္စကို အသေအချာ စဉ်းစားရန် လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အတိတ်တုန်းက သူတို့နှစ်ဦးကြားမှာ တစ်ကြိမ်သာ ပတ်သက်မှု ရှိခဲ့ဖူးပြီး သူမကို သူနှစ်ကြိမ်သာ မြင်ဖူးခဲ့သည်။ သူတို့၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များမှာ အင်မတန် ကွာခြားနေသဖြင့် သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မသိကျိုးကျွန်ပြုသည့် သူစိမ်းများကဲ့သို့သာ နေခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း မည်သည့်အချိန်က စတင်ခဲ့သည်မသိဘဲ ဟန်လိသည် နန်ကုန်းဝမ်ကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အမျိုးသမီး တစ်ဦးအဖြစ် မသိစိတ်က ရည်ရွယ်သတ်မှတ်ထားခဲ့မိသည်။

ယခုအခါ သူသည် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်နှင့်စဦးစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်တို့ကို အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် နန်ကုန်းဝမ်နှင့် ထိုက်တန်သူ ဖြစ်ပြီဟု ဟန်လိ က မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်ထားကာ ဤအတွေးမှာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပိုမို ခိုင်မာလာခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် နန်ကုန်းဝမ် က တခြားတစ်ယောက်နှင့် တာအိုလက်တွဲဖော် ဖြစ်တော့မည်ဟု ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူသည် စိတ်ကို လုံးဝ မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ဖြစ်သွားရသည်။

နန်ကုန်းဝမ် တခြားတစ်ယောက်နှင့် လက်ထပ်တော့မည်ကို မသိကျိုးကျွန်ပြုနေရန်မှာ ဟန်လိ လုံးဝ မလုပ်နိုင်သည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။ ဤတစ်သက်တွင် သူမကို လက်ထပ်နိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသားမှာ ဟန်လိဆိုသည့် သူသာ ဖြစ်ရပေမည်။

သည့်အပြင် သူသည် နန်ကုန်းဝမ်၏ အပျိုစင်ယင်ဓာတ်ကို ရယူခဲ့သော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် သူမသည်လည်း သူ့အပေါ် ခံစားချက် တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။ ဤအခမ်းအနားကို ချောချောမွေ့မွေ့ ကျင်းပခွင့် သူ လုံးဝ ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သူသည် လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်းသို့ တိုက်ရိုက်သွားကာ နန်ကုန်းဝမ်ကို တိတ်တဆိတ် ခိုးယူသွားရမလား သို့မဟုတ် နောက်သုံးလကြာမှ ကျင်းပမည့် အခမ်းအနားကို သွားရောက် ဖျက်ဆီးရမလား ဆိုသည်ကို စဉ်းစားနေမိသည်။

ဤနည်းလမ်းနှစ်ခုလုံးတွင် ကိုယ်စီ အားသာချက်များ ရှိပေသည်။

ပထမနည်းလမ်းမှာ လုပ်ဆောင်ရ လွယ်ကူသော်လည်း နန်ကုန်းဝမ်က ကန့်ကွက်မှုမရှိဘဲ သူ့နောက်ကို လိုက်လာပါ့မလား ဆိုသည်မှာ သံသယဖြစ်စရာ ရှိနေသည်။ သူမသည် လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်းတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမအနေဖြင့် ဂိုဏ်းကို စွန့်ခွာသွားရန် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေနိုင်ပေသည်။

ဒုတိယနည်းလမ်းမှာ အခမ်းအနားကျင်းပသည့်နေ့တွင် တိုက်ရိုက်ထွက်ပေါ်လာရန် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ပို၍ စိန်ခေါ်မှုများပြားလှပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်း၊ ယွဲ့ပြည်နယ် ဂိုဏ်းဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းနှင့်ကိုးပြည်ထောင်စု တို့ကိုပါ ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ပေါ်ပေါက်လာမည့် ပြဿနာများကို သူ ဖြေရှင်းနိုင်သရွေ့ သူသည် နန်ကုန်းဝမ်နှင့် နောင်တွင် မည်သည့်စိုးရိမ်မှုမှမရှိဘဲ တရားဝင် လက်တွဲနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုထက် ပိုရိုးရှင်းမည့် နည်းလမ်းလည်း ရှိပါသေးသည်။ သကောင့်သားဝေလီချန်းကို ဤလောကမှ လျှို့ဝှက်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်လိုက်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤနည်းလမ်းမှာ အန္တရာယ် အရှိဆုံးလည်း ဖြစ်လို့နေ၏။ စိတ်အလျင်ဂိုဏ်းမှာ ဂိုဏ်းငယ်လေး မဟုတ်ချေ။ ၎င်းမှာ ကိုးပြည်ထောင်စုတွင် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ရှိနေပြီး စဦးစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် အကြီးအကဲ ငါးဦးအထိ ရှိပေသည်။ ၎င်းက မျောလွင့်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းထက် အများကြီး ပို၍ အစွမ်းထက်လှပေသည်။

အကယ်၍ ဝေလီချန်းသည် ဂိုဏ်းအတွင်းမှာပင် အမြဲရှိနေပါက ဟန်လိအနေဖြင့် အစွမ်းထက်လှသည် ဆိုဦးတော့ ကြိုးစားရန် အခွင့်အရေးတောင် ရလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ သူ့ကို သတ်နိုင်ခဲ့သည် ဆိုပါဦးတော့ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်း ပေါက်ကြားသွားပါက သူသည် ပြင်းထန်သော နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများကို ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

ဟန်လိသည် စဉ်းစားရင်း နည်းလမ်းမျိုးစုံကို ထပ်ကာတလဲလဲ ကြံစည်နေမိသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် စိတ်ချရမှု ရှိစေရန်အတွက် ဤနည်းလမ်းများကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်းသို့ အမြန်ဆုံး သွားရောက်ကာ နန်ကုန်းဝမ်နှင့် တွေ့ဆုံပြီး သူမ၏ ဆန္ဒကို မေးမြန်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူမတွင် စိုးရိမ်မှုများ သို့မဟုတ် ထွက်ခွာရန် အခက်အခဲများ ရှိနေပါက သူသည် စိတ်အလျင်ဂိုဏ်းသို့ သွားရောက်ကာ ဝေလီချန်းကို တိတ်တဆိတ် သုတ်သင်ရန် အခွင့်အရေး ရှိမရှိ စောင့်ကြည့်မည် ဖြစ်ပြီး အားလုံး ချောမွေ့သွားစေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး မရရှိပါက သူသည် အခမ်းအနားကျင်းပသည့်နေ့တွင် ပေါ်လာပြီး နန်ကုန်းဝမ်ကို လက်ထပ်ရန် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း တောင်းဆိုမည် ဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူမက သဘောတူသည်ဖြစ်စေ မတူသည်ဖြစ်စေ သူမကို သူ အတင်းအကျပ် ခေါ်ဆောင်သွားမည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဤကဲ့သို့ ခံစားရစေသည့်အရာ အင်မတန် နည်းပါးလှပေသည်။ သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ခံစားချက်ထက် ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုကို ဦးစားပေးသူ ဖြစ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ နန်ကုန်းဝမ်ကို တခြားတစ်ယောက်နှင့် လက်ထပ်ခွင့် သူ လုံးဝ ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သူ၏ လက်ရှိအစွမ်းဖြင့်ဆိုလျှင် စဦးစိတ်ဝိညာဉ်နောက်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ပါက သူ့ကို တားဆီးနိုင်သူ ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးသည့်နောက် သူ၏စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာသည်။ လမ်းကြောင်းကို ပြန်လည်စစ်ဆေးပြီးနောက် ပျံသန်းသည့် အရှိန်ကို မြှင့်တင်ကာ အမြန်ဆုံး ခရီးဆက်ခဲ့တော့သည်။

ယွဲ့ပြည်နယ် ဂိုဏ်းဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်း ရှုံးနိမ့်သွားသည့်အခါ ၎င်းတို့မှာ ကိုးပြည်ထောင်စု ထံတွင် ခိုလှုံခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့သည် အခြားဂိုဏ်းများ အနည်းဆုံးရှိသည့် ပေ့လျန်ပြည်နယ် တွင် ဂိုဏ်းများကို အခြေချခဲ့ကြသည်။ ပေ့လျန်ပြည်နယ် တွင် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ သယံဇာတများ ရှားပါးလှသဖြင့် ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်သာ ရှိပေသည်။

ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းထဲသို့ မည်သူဝင်မည်နည်း ဆိုသည့် ရွေးချယ်မှုတွင်လည်း ၎င်းတို့မှာ ဇီဇာကြောင်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ကြချေ။ ထို့အပြင် ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများသည် ဒေသခံဂိုဏ်းများနှင့် နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကျော်ကြာ တိတ်တဆိတ်ရော၊ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပါ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရပြီးမှသာ ဂိုဏ်းများကို အခိုင်အမာ တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်း ရရှိထားသည့် စိတ်ဝိညာဉ်ကြောများနှင့် အခြားသယံဇာတများမှာ ၎င်းတို့၏ မူလတိုင်းပြည်တွင် ရရှိခဲ့သည့်အရာများထက် အများကြီး နိမ့်ကျလှပေသည်။

သို့သော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီးနောက်တွင် ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းမှာ ၎င်းတို့၏ အင်အားကို အနည်းငယ် ပြန်လည်ရရှိလာခဲ့ကြပြီး ကိုးပြည်ထောင်စု တွင်လည်း နေရာရလာခဲ့ကြသည်။ လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်း မှာ ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းအကြားတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့သည် ကောင်းမွန်သော စိတ်ဝိညာဉ်ကြောများရှိသည့် တောင်တန်းတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

ပေ့လျန်ပြည်နယ် ရတနာတောင်တန်း၏ အနောက်ဘက်ခြမ်းမှာ လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်း၏ အခြေစိုက်စခန်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ထိုနေရာတွင် အမျိုးမျိုးသော အဆောက်အဦပေါင်း မြောက်မြားစွာကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ကြီးမားသော အတားအဆီးမျိုးစုံကိုလည်း ချမှတ်ထားခဲ့ကြသည်။

ရတနာတောင်တန်းကို အဆင့်သုံးဆင့် ခွဲခြားထားသည်။ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်မှာ တောင်ခြေတွင် ရှိပြီး အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူများ နေထိုင်သည့် နေရာဖြစ်သည်။ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်နှင့် ထို့ထက်မြင့်သော ကျင့်ကြံသူများသာ အလယ်အဆင့်တွင် နေထိုင်ခွင့် ရှိပေသည်။

အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်နှင့် ထို့ထက်မြင့်သော ကျင့်ကြံသူများ၏ အမြင်တွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ အာရုံစိုက်စရာ မဟုတ်သော်လည်း တိုးတက်မှုမရှိဘဲ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ရပ်တန့်နေသည့် ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ အမြင်တွင်မူ ၎င်းတို့မှာ ဂိုဏ်း၏ အရေးကြီးသော မဏ္ဍိုင်များ ဖြစ်ကြသည်။

လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်း၏ အမျိုးမျိုးသော ကြီးကြပ်သူများမှာ သေချာပေါက် အရည်အချင်းရှိသူများ ဖြစ်ကြပြီး အားလုံးမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်၊ တစ်ဦးတည်းသော ခြွင်းချက်မှာ ကြီးကြပ်သူ ဖြစ်သော ယွမ်ကွန်ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဂိုဏ်းအတွင်း တစ်ဦးတည်းသော ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် ကြီးကြပ်သူ ဖြစ်ပေသည်။

ဤသို့ ဖြစ်နိုင်ရခြင်းမှာ ပေ့လျန်ပြည်နယ်၏ ဒေသခံမျိုးနွယ်စုကြီး တစ်ခုဖြစ်သော ယွမ်မျိုးနွယ်စု သည် ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်း ဤပြည်နယ်သို့ စတင်ဝင်ရောက်လာစဉ်ကပင် ကြိုဆိုခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အထူးသဖြင့် လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်း အတွက် အများကြီး အားစိုက် ကူညီခဲ့ကြသည်။ ယွမ်မျိုးနွယ်စု ၏ လုပ်ရပ်များအတွက် ဆုလာဘ်အဖြစ် လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်း သည် ယွမ်မျိုးနွယ်စု မှ တပည့်များကိုသာ ဤရာထူးငယ်လေးတွင် မျိုးဆက်နှင့်ချီ၍ ခန့်အပ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကံဆိုးချင်တော့ ယွမ်ကွန်မှာ ယွမ်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ တူတော်စပ်သူ ဖြစ်သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ရှေ့အလားအလာ မရှိခဲ့ချေ။ ယွမ်မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်၏ တောင်းဆိုချက်အရ လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်း ၏ အထက်ပိုင်း ပုဂ္ဂိုလ်များက သူ့ကို ဂိုဏ်း၏ ကြီးကြပ်သူ အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွမ်ကွန်သည် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ရှေ့အလားအလာ မရှိသော်လည်း သူသည် လောကီလူသားတို့၏ နယ်ပယ်တွင် အသားကျနေသူ ဖြစ်ပြီး သူ၏ တာဝန်များကို မည်သည့်အမှားအယွင်းမျှမရှိဘဲ ချောမွေ့စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ ကြီးကြပ်သူ ရာထူးကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ ဝါစဉ်သတ်မှတ်ချက် စည်းမျဉ်းများကြောင့် လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်းရှိ အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူများမှာ သူသည် ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့်သာ ရှိသေးသဖြင့် သူ့အပေါ် ထိုက်သင့်သလောက် ရိုသေမှု မပြကြချေ။ အခြားသော အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကြီးကြပ်သူ များ၏ အနှိမ်ခံရမှုကိုလည်း သူ ကြုံတွေ့ရလေ့ရှိသည်။ သို့သော်လည်း ကြီးကြပ်သူယွမ်မှာ ဤသည်ကို အနည်းငယ်မျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်း တွင် အေးအေးဆေးဆေး ဖြတ်သန်းနေကာ သူ၏ ပတ်သက်မှုနောက်ခံကို အသုံးချရင်း လိုအပ်သည့်နေရာတွင် ခေါင်းငုံ့၍ နေထိုင်တတ်သူ ဖြစ်သည်။

တစ်နေ့တွင် ယွမ်ကွန်သည် ကျင့်ကြံမှု နိမ့်ကျသော လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်း တပည့်နှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ရတနာတောင်တန်းနှင့် အနီးဆုံးရှိ သာမန်သေမျိုးလူသား ကျေးရွာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ၎င်းတို့သည် ဆိုင်အချို့သို့ သွားရောက်ကာ နေ့စဉ်သုံး ကုန်ပစ္စည်းအချို့ကို ဝယ်ယူခဲ့ကြသည်။

သို့သော် သူ မသိလိုက်သည့်အရာမှာ သူ သည်ဆိုင်တွေထဲက ဆိုင်သုံးဆိုင်ကို ဖြတ်လျှောက်သွားပြီးနောက်တွင် မမြင်နိုင်သော စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံအစိတ်အပိုငလေးတစ်ခုသည် ကြီးကြပ်သူ၏ အဝတ်အစားပေါ်တွင် တိတ်တဆိတ် တွယ်ကပ်သွားပြီး ဤချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူလေးကို အသေအချာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အပိုင်း (၇၁၂) - ရုပ်ဖျက်၍ ဝင်ရောက်ခြင်း

ယွမ်ကွန်သည် ကျေးရွာအတွင်း ဈေးဝယ်ထွက်ပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် သူလိုအပ်သော ပစ္စည်းများအားလုံးကို အဆင်ပြေစွာ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ လက်ထောက်နှစ်ဦးနှင့်အတူ ရတနာတောင်တန်းဆီသို့ ပြန်လည်ပျံသန်းလာခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ သုံးဦးမှာ မြို့နှင့် ၁၅ ကီလိုမီတာခန့်သာ ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ရှေ့၌ ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် လက်သွားပြီး လှပသော မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦး ပေါ်လာတော့သည်။ သူမသည် ၎င်းတို့ သုံးဦးကို ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်တို့က လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်းက တပည့်တွေပါ။ စီနီယာ…"

ယွမ်ကွန်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ နိမ့်ကျသော်လည်း သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာသော ထူးဆန်းသည့် မြင်ကွင်းအရ ထိုအမျိုးသမီးမှာ သာမန်မဟုတ်မှန်း သူ သိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန်အတွက် သူ၏ ဂိုဏ်းသားအဆင့်အတန်းကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအမျိုးသမီးမှာ သူ၏စကားကို ကြားပုံမရချေ။ သူမသည် တိုးညင်းစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ပါးစပ်မှ ပန်းရောင်မြူခိုးများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုမြူခိုးများမှာ နှေးကွေးပုံရသော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းတို့ သုံးဦးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

ယွမ်ကွန်နှင့်အပေါင်းအပါများမှာ ၎င်းတို့၏ နိမ့်ကျလှသော ကျင့်ကြံမှုကြောင့် လုံးဝ မခုခံနိုင်ခဲ့ကြချေ။ ထိုအနံ့ကို အနည်းငယ် ရှူမိလိုက်သည်နှင့် အသိလွတ်၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ သတိမေ့သွားကြတော့သည်။

တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ထိုမိန်းမပျိုမှာ သူမ၏အင်္ကျီလက်အိုးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ ထိုအခါ သူမ၏လက်ဖျားထိပ်မှ အဖြူရောင်မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုမြူခိုးများသည် ၎င်းတို့ သုံးဦးကို ချက်ချင်းပင် ဖမ်းယူကာ သူမ၏ အနားသို့ ခေါ်ဆောင်လာပေး၏။ သူတို့၏ မျက်နှာများကို ကြည့်ပြီးနောက် မိန်းမပျိုမှာ တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ငွေရောင်အလင်းတန်းများအသွင်ပြောင်းကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။

ထိုအလင်းတန်းသည် ငါးကီလိုမီတာခန့် ပျံသန်းပြီးနောက် လူသူကင်းမဲ့သော တောအုပ်တစ်ခုသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အောက်၌ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ အေးဆေးစွာ အနားယူနေသော အပြာရောင်ဝတ်ရုံဝတ် လူငယ်တစ်ဦး ရှိနေသည်။

အဖြူရောင်အလင်းတန်းသည် သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီးနောက် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ယွမ်ကွန် နှင့် အပေါင်းအပါများမှာ ထိုလူငယ်၏ရှေ့တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လဲလျောင်းနေကြပြီး မိန်းမပျိုလေးမှာလည်း ကောင်းကင်ယံမှ ညင်သာစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် လူငယ်၏ရှေ့တွင် ရပ်ကာ ရိုသေစွာ ဆိုလိုက်သည်။

"သခင်။ ကျွန်မ လူတွေ ခေါ်လာခဲ့ပါပြီ။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူတွေလို့ ပြောကြတယ်။ သခင် ရှာနေတဲ့သူတွေ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်…"

လူငယ်က မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ခပ်အေးအေးပင် မေးလိုက်သည်။

"တခြားလူတွေ သတိမထားမိလောက်ဘူး မဟုတ်လား…"

ထိုလူငယ်မှာ လွန်ခဲ့သည့် တစ်လခွဲခန့်ကတည်းက ပေ့လျန်ပြည်နယ်သို့ အမြန်ဆုံး ခရီးနှင်လာခဲ့သော ဟန်လိပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် နန်ကုန်းဝမ်ကို တိတ်တဆိတ် ရှာဖွေရန် စီစဉ်ထားသဖြင့် သူမ၏ ဂိုဏ်းတံခါးဝသို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း သွားရောက်တွေ့ဆုံရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ မလိုအပ်သော ပြဿနာများကို ရှောင်ရှားရန်မှာ ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်အချို့ကို သိရှိရန် လိုအပ်နေသဖြင့် အနီးနားရှိ မြို့ငယ်လေးတစ်ခုတွင် ခေတ္တ တည်းခိုနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို အဆင့်နိမ့်တပည့်ဘဝကတည်းက ဖြတ်သန်းခဲ့သူတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် ဂိုဏ်း၏ အဆင့်နိမ့်တပည့်များမှာ လောကီလူသားတို့၏ နယ်ပယ်မှ လုံးဝခွဲထွက်နိုင်စွမ်း မရှိကြောင်း ဟန်လိ ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။ ဂိုဏ်းနှင့် အနီးဆုံးရှိ မြို့လေးမှာ အဆင့်နိမ့်တပည့်များ အသွားအလာ အများဆုံးနေရာ ဖြစ်ရပေမည်။

ဟန်လိ၏ အစွမ်းထက်လှသောစိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကြောင့် ကျင့်ကြံသူ မည်ရွှေ့မည်မျှ မြို့ထဲသို့ ဝင်လာသည်ဖြစ်စေ သူ၏အာရုံမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

မူလက ဟန်လိသည် အခြားလမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်း ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် တပည့်တစ်ဦးကို စောင့်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ကြီးကြပ်သူဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် တပည့်တစ်ဦး မြို့ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ဟန်လိ၏ ပစ်မှတ်မှာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ရာထူးပိုမြင့်သော တပည့်တစ်ဦးမှာ ဂိုဏ်း၏အကြောင်းကို ပိုမို သိရှိနိုင်မည်မှာ အမှန်ပင်။

သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ အစအနလေးတစ်ခုကို ထိုသူ၏အပေါ်တွင် တွယ်ကပ်ထားစေပြီး ငွေရောင်လကို ၎င်းနှင့် အပေါင်းအပါများအား ဖမ်းဆီးရန် အမိန့်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ငွေရောင်လက သူတို့ကို သူစောင့်နေသည့် တောအုပ်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟန်လိ လက်ရှိတွင် စိတ်အခြေအနေ မကောင်းမှန်း သိနေသဖြင့် ငွေရောင်လသည် နောက်ပြောင်လိုစိတ်များကို ဖျောက်ဖျက်လိုက်ပြီး အလေးအနက်ပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သခင်။ စိတ်အေးအေးထားပါ။ ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူသုံးဦးကို ဖမ်းရတာက လွယ်ကူတဲ့ အလုပ်တစ်ခုပါ။ ဘယ်သူ့ရဲ့ အာရုံကိုမှ မဆွဲဆောင်မိတာ သေချာပါတယ်…"

ဟန်လိသည် ယွမ်ကွန်၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အမူအရာကင်းမဲ့စွာ ကြည့်ပြီး ခပ်အေးအေးပင် ဆိုလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ။ မင်းရဲ့ မြေခွေးနတ်ဆိုး လှည့်စားတဲ့အတတ်တွေနဲ့ ငါ့ရဲ့ အိပ်မက်မျက်ရည်အတတ်ကို ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် သူ သိသမျှ အားလုံးကို ငါတို့ သိရတော့မှာပဲ…"

ငွေရောင်လက ချက်ချင်းပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သခင် အမိန့်အတိုင်းပါပဲ…"

ထို့နောက် သူမသည် နောက်သို့လှည့်ကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ သုံးဦးအပေါ်သို့ ပန်းရောင်မြူခိုးများကို အကြိမ်အနည်းငယ် မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးတွင် မြူခိုးများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ဟန်လိသည် ထရပ်လိုက်ပြီး မြူခိုးများအတွင်းသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။ မကြာမီမှာပင် ထိုအတွင်းမှ မှိန်ပျပျ အပြာရောင်အလင်းတန်းများ လက်သွားတော့သည်။

ရတနာတောင်တန်းသည် ထင်ရှားသော အမည်တစ်ခု ရှိသော်လည်း ဤတောင်သို့ ပထမဆုံး ရောက်လာသူ မည်သူမဆို ဤနေရာကို ဘာကြောင့် ရတနာတောင်တန်းဟု အမည်ပေးထားသလဲ ဆိုသည်ကို သိရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ၎င်းမှာ အမည်နှင့်လိုက်အောင် လှပတင့်တယ်ခြင်း မရှိဘဲ ထူးဆန်းပြီး အလွန်အမင်း ကြီးမားနေပုံရသည်။

ရတနာတောင်တန်းတွင် တောင်ခွဲများစွာ မရှိသော်လည်း ပင်မတောင်တန်းကြီးမှာ ကီလိုမီတာ ဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှည်လျားသည်။ ထို့အပြင် တောင်၏ အောက်ခြေတစ်ဝက်မှာ ချောက်ကမ်းပါးများ မရှိဘဲ အင်မတန် ချောမွေ့ပြီး ညီညာနေသဖြင့် ကြီးမားလှသော ကုန်းစောင်းကြီးတစ်ခုနှင့် တူလှသည်။

သို့သော် တောင်၏အလယ်ပိုင်းတွင်မူ ရုတ်တရက် မတ်စောက်သွားတော့သည်။ တောင်ပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မတ်စောက်နေရုံတင်မကဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်ချီမှာလည်း ပိုမို ပေါများလှပေသည်။ ဤနေရာမှာ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လှိုဏ်ဂူနေအိမ်များကို တည်ဆောက်ထားသည့် နေရာဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ယံမှ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ရတနာတောင်တန်း၏ ထိပ်ပိုင်းပတ်လည်တွင် အားကောင်းလှသော မန္တာန်အတားအဆီးများကို ချမှတ်ထားသည်။ အဆင့်နိမ့်တပည့်များမှာ သတ်မှတ်ထားသော လမ်းကြောင်းအချို့မှလွဲ၍ တောင်ပေါ်သို့ တက်ရန် နည်းလမ်းမရှိချေ။

ဟန်လိသည် လက်ရှိတွင် ရတနာတောင်တန်း၏ အလယ်ပိုင်းရှိ သာမန် ကျောက်သားလမ်းတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။ သူသည် ရတနာတောင်တန်း၏ ထိပ်ပိုင်းကို တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ရှိ ရုပ်သွင်မှာ ရုပ်ဖျက်ပညာရပ်ကို အသုံးပြုထားသဖြင့် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးနှင့် အရပ်အမောင်းမှာ ယွမ်ကွန်နှင့် အတိအကျ တူညီနေတော့သည်။ သေချာပေါက်ပင် သူသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကိုလည်း ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့်သို့ လျှော့ချထားခဲ့သည်။

ယွမ်ကွန်နှင့် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများထံမှ လိုချင်သော သတင်းအချက်အလက်များကို ရရှိပြီးနောက် သူသည် ထိုသုံးဦးကို သစ်ပင်အခေါင်းတစ်ခုအတွင်း ပိတ်လှောင်ထားခဲ့ပြီး ရတနာတောင်တန်း အတွင်းသို့ ရဲတင်းစွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယွမ်ကွန် ၏ ကြီးကြပ်သူ အမှတ်အသား တံဆိပ်ပြားနှင့် အိပ်မက်မျက်ရည်အတတ် မှတစ်ဆင့် ရရှိထားသော အချက်အလက်များကြောင့် သူသည် လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်း အတွင်းသို့ အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် လက်ရှိတွင် ရတနာတောင်တန်း ၏ ထောင့်တစ်နေရာ၌ တည်ဆောက်ထားသော ဈေးကွက်မြို့တော်တစ်ခုတွင် ရောက်ရှိနေပြီး ထိုနေရာတွင် တပည့်ပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ ပစ္စည်းများကို အရောင်းအဝယ် ပြုလုပ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့အကြားတွင် ဤကြီးကြပ်သူယွမ် ကိုယ်တိုင် စီမံခန့်ခွဲနေသော သေမျိုးလောကနှင့်သက်ဆိုင်သော ကုန်ပစ္စည်းများ ရောင်းချသည့် ဆိုင်အချို့လည်း ရှိပေသည်။

ဟန်လိသည် တောင်ထိပ်သို့ တိုက်ရိုက် မသွားခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူသည် ယွမ်ကွန် သေမျိုးကျေးရွာမှ ဝယ်ယူလာခဲ့သော ပစ္စည်းများကို စိတ်ရှည်စွာဖြင့် ထိုဆိုင်များသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ သူသည် ဆိုင်ရှင်များ၏ အကြည့်အောက်မှ ထိုဆိုင်များအတွင်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး တောင်ပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုတပည့် သုံးဦး၏ မှတ်ဉာဏ်များအရ နန်ကုန်းဝမ်သည် လက်ထပ်တော့မည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသော်လည်း သူမသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေခြင်း မဟုတ်သည့်တိုင် ဧည့်သည်များကို လွတ်လပ်စွာ လက်ခံတွေ့ဆုံခြင်း မရှိချေ။ ဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်တပည့်များပင်လျှင် ၎င်းတို့၏ ဒေါ်လေးနန်ကုန်းကို တွေ့ဆုံရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

နန်ကုန်းဝမ်အနေဖြင့် ဘာကြောင့် စိတ်အလျင်ဂိုဏ်းမှ ဝေလီချန်းနှင့် တာအိုလက်တွဲဖော် ဖြစ်ရန် သဘောတူခဲ့သလဲ ဆိုသည်မှာ ဟန်လိ အတွက် သိရှိရန် ခက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူဖမ်းဆီးထားသော သုံးဦးမှာ အဆင့်နိမ့်သူများ ဖြစ်သဖြင့် ဤကိစ္စကို ဘာမှ မသိရှိကြခြင်းမှာ ဟန်လိ အတွက် စိတ်ပျက်စရာပင်။

သို့သော် ၎င်းတို့၏ မှတ်ဉာဏ်များအရ နန်ကုန်းဝမ်သည် လမျက်နှာဖုံးဂိုဏ်း၏ အသက်အငယ်ဆုံး စဦးစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ရုံတင်မကဘဲ အံ့မခန်းလှပသော အလှနတ်သမီး တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ အဆင့်နိမ့်တပည့်များစွာ၏ ကြည်ညိုလေးစားမှုကို ရရှိထားကြောင်း ဟန်လိ အထင်အရှား မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူမအပေါ် တိတ်တဆိတ် ချစ်မြတ်နိုးနေကြသော အမျိုးသားတပည့်များမှာလည်း ဒုနဲ့ဒေး ရှိနေပြီး ယွမ်ကွန် မှာလည်း အပါအဝင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုနေရာတွင် ဖြတ်သန်းခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း နန်ကုန်းဝမ်ကို အကြိမ်အနည်းငယ်သာ မြင်ဖူးသော်လည်း သူမအပေါ် စွဲလန်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နန်ကုန်းဝမ် လက်ထပ်တော့မည်ဟု ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကြီးကြပ်သူယွမ်မှာ အချိန်အတော်ကြာအောင် စိတ်ဓာတ်ကျနေခဲ့သည်။ ဟန်လိ ဤမှတ်ဉာဏ်များကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဘာပြောရမှန်းမသိ ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။

ယခုအခါ ဟန်လိသည် သေမျိုးလောကနှင့်သက်ဆိုင်သော ကုန်ပစ္စည်းများကို ပို့ဆောင်ပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ယွမ်ကွန်၏ မှတ်ဉာဏ်များအတိုင်း အခြားသော ကိစ္စရပ်များကို အေးအေးဆေးဆေး ကိုင်တွယ်ခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကြီးကြပ်သူယွမ်သည် ဂိုဏ်းအတွင်း၌ မည်သူနှင့်မျှ နက်နဲသော ပတ်သက်မှု မရှိသဖြင့် သူ၏ အမူအရာများတွင် မည်သည့် လိုအပ်ချက်ကိုမျှ မည်သူကမျှ သတိမပြုမိခဲ့ကြချေ။

ခဏအကြာတွင် မိုးချုပ်လာပြီ ဖြစ်သဖြင့် အချိန်တန်ပြီဟု ဟန်လိ ခံစားလိုက်ရသည်။ ယွမ်ကွန် ၏ ပုံမှန် အမူအကျင့်များအတိုင်း သူသည် တောင်ပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ တက်လာခဲ့သည်။

ယွမ်ကွန်မှာ ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူသာ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ဂိုဏ်း၏ ကြီးကြပ်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် ရတနာတောင်တန်း ၏ ဒုတိယအဆင့်တွင် သေးငယ်ပြီး မထင်ရှားသော နေအိမ်တစ်ခု ရှိပေသည်။

ဟန်လိသည် ရတနာတောင်တန်း၏ ဒုတိယအဆင့်သို့ မည်သည့် ပြဿနာမျှမရှိဘဲ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း လမ်းခရီးတွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူအချို့နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ယွမ်ကွန် အဖြစ် ရုပ်ဖျက်ထားသော ဟန်လိကို မြင်သည့်အခါ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အထင်သေးစွာ ကြည့်သွားကြသည်။ အချို့မှာမူ သူ့ကို လုံးဝ အရေးမလုပ်ဘဲ ကျော်သွားကြသည်။

ဟန်လိ တစ်ဦးတည်း ရှိနေသည့်အချိန်တွင် သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။ ကြီးကြပ်သူယွမ်၏ လက်အောက်ငယ်သားများမှလွဲ၍ ဤသူမှာ အခြားသူများနှင့် အဆင်မပြေပုံ ရ၏။

ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဟန်လိသည် ယွမ်ကွန်၏ နေအိမ်ငယ်လေးသို့ မသွားခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူသည် ပျံသန်းခြင်းအဆောင်တစ်ခုကို အသုံးပြု၍ တောင်ထိပ်သို့ ဦးတည်သော လမ်းအတိုင်း ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ အခြားသော နေရာများမှာ လူသူကင်းမဲ့နေပုံရသော်လည်း ထိုနေရာများတွင် အားကောင်းသော အတားအဆီးများကို ချမှတ်ထားမှန်း ဟန်လိ သိရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ၎င်းတို့ကို မထိမိဝံ့ချေ။

နောက်ဆုံးတွင် ဟန်လိသည် တောင်၏ဒုတိယအဆင့်နှင့် တတိယအဆင့်ကြားရှိ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးသည် သူ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားကြသည်။

ဖြူဖျော့သော အသားအရေရှိသည့် ကျင့်ကြံသူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ယွမ်ကွန်။ မင်း ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ။ ဒီနေရာက မင်းနဲ့ ဘာမှမသက်ဆိုင်ဘူးဆိုတာ မင်း သိသင့်ပါတယ်…"

အချိန်အတော်ကြာ တွေဝေနေပြီးနောက် ဟန်လိ က ဆိုလိုက်သည်။

"စီနီယာဦးလေးတို့ခင်ဗျာ။ တူတော် အနေနဲ့… ဒေါ်လေးနန်ကုန်း ကို တွေ့ချင်လို့ပါ။ ဦးလေးတို့ အနေနဲ့ ဒါကို သတင်းပို့ပေးလို့ ရမလားခင်ဗျာ…"

ထိုကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးမှာ အံ့အားသင့်သွားရာမှ ပြန်လည်သတိဝင်လာသည်နှင့် မစဉ်းစားဘဲ ပိတ်ဟောက်ပစ်၏။

"မင်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ…ယွမ်ကွန်…မင်း စိတ်ကောမှန်သေးရဲ့လား…။မင်း ဒေါ်လေးနန်ကုန်းကို တွေ့နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာကတော့ တကယ့်ကို အိမ်မက်မက်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်…”