အခန်း (၁၇၃)

အခန်း (၁၇၃)

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ကျိမိသားစု ဘိုးဘေးနယ်မြေ။

ကောင်းကင်ယံက မြင့်မားကျယ်ဝန်းပြီး တောင်တန်းများက တစ်ခုပေါ်တစ်ခု ထပ်လျက် မြင့်တက်နေကြသည်။ ပန်းပုထွင်းထားသော လက်ရန်းများနှင့် ဆေးခြယ်ထားသော တိုင်များပါရှိသည့် ကျောက်စိမ်းဖြူ လှေငယ်လေးတစ်စင်းသည် မြူခိုးလွှာများကို ခွဲထွက်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

ကျိချန်အာ၏ ဝတ်စုံက သပ်ရပ်နေပြီး၊ သူမ၏ နက်မှောင်နေသော ဆံကေသာရှည်ကို ဟွေရှင်း ဆံထုံးလေး ထုံးထားသည်။ သူမ၏ ဖြူဝင်းသော နဖူးပြင်ထက်တွင် ကျောက်စိမ်းပုတီးစေ့ အသေးစားလေးများ စီတန်းဆင်ယင်ထားပြီး၊ ခပ်ဖျော့ဖျော့ တောက်ပနေသော အလင်းရောင်လေးက သူမ၏ နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူစင်သော အသားအရည်နှင့် ပန်းပွင့်ကဲ့သို့ လှပမှုကို ပိုမို ပေါ်လွင်စေကာ၊ သူမကို တောက်ပပြီး အသက်ဝင်နေစေသည်။

သူမ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုက လေးနက်ပြီး ကျက်သရေရှိသော်လည်း၊ သူမ၏ မျက်ခုံးများကြားတွင် ဖုံးကွယ်၍မရနိုင်သော ဆွဲဆောင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများက အလင်းရောင်များဖြင့် တလက်လက် တောက်ပနေပြီး၊ နွေဦးရေကန်လေးတစ်ခုကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"ရှေ့နည်းနည်း ထပ်သွားရင် ကျွန်မတို့ ကျိမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးစံအိမ်တော် ရောက်ပြီ၊ အဲ့ဒီနေရာက ဘိုးဘေးကြီး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတဲ့ နေရာလည်း ဟုတ်တယ်။ ကျွန်မအိမ်က အတွင်းခြံဝင်းထဲမှာ ရှိတယ်၊ မိသားစုရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် တပည့်တွေပဲ အဲ့ဒီနေရာကို ခြေချခွင့်ရှိတာ"

သူမက စိတ်ခံစားချက် ကောင်းမွန်နေပုံရပြီး၊ သူမ၏ အသံတွင် ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေကာ၊ ပျင်းရိ၊ နူးညံ့၊ ချိုမြိန်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ၊ ချီယွမ်သည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော အမှတ်ရစရာ တစ်ခုမှ ရုတ်တရက် လန့်နိုးလာခဲ့ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

"ကျိနတ်သမီး၊ ခင်ဗျားရဲ့ အဖေနဲ့အမေကော ဒီမှာပဲ နေတာလား"

ဆိုရိုးစကားရှိသည့်အတိုင်း လေ့ကျင့်မှုက ပြီးပြည့်စုံစေသည်။ ယင်ယန်ပြောင်းလဲခြင်း ကျမ်းစာ ကို လေ့ကျင့်လေလေ၊ ကျင့်ကြံသူ၏ အနှစ်သာရ၊ စွမ်းအင်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တို့က ပိုမို ကြွယ်ဝပြီး ပြီးပြည့်စုံလာလေလေဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင်၊ ညက အားထုတ်ခဲ့ရမှုကြောင့် သူ အနည်းငယ်မျှပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ အဲ့ဒီအစား၊ သူက စိတ်ဓာတ်တွေ တက်ကြွနေပြီး သူ၏ မျက်နှာက ကျန်းမာရေးကောင်းမွန်မှုကြောင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။

စကားပြောရင်း၊ ချီယွမ်သည် သူ၏ အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေသော ခါးအောက်ပိုင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်ကာ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။

"ဒီ ပုံရိပ်ယောင်ယင် ကောင်းကင်နတ်ဆိုး ကျမ်းစာက တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ကျင့်စဉ်တစ်ခုပဲ၊ ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ ကစားဟန်က ခန္ဓာကိုယ်အတွက် နည်းနည်းတော့ ပင်ပန်းတယ်..."

သူက မိဘများအကြောင်း ပြောလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ၊ ကျိချန်အာ၏ ပါးပြင်လေးများ နီမြန်းသွားပြီး ခပ်ဖွဖွ အသံပြုလိုက်သည်။

"အင်း၊ ကျွန်မအဖေက မိသားစုခေါင်းဆောင်ရဲ့ သားအကြီးဆုံးပဲ၊ ဒါပေမယ့် ကံမကောင်းစွာနဲ့ သူက ကျွန်မ အဘိုးရဲ့ မျက်နှာသာပေးတာကို တစ်ခါမှ မခံခဲ့ရဘူး။ ဒါကြောင့် အမွေဆက်ခံသူ နေရာက ကျွန်မရဲ့ ဦးလေးဒုတိယဆီကို ကျရောက်သွားခဲ့တယ်"

"ဒါပေမယ့်၊ ကျွန်မအဖေက မွေးရာပါ အေးစက်စက်နိုင်ပြီး အာဏာနဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေအတွက် တိုက်ခိုက်ရတာကို စိတ်မဝင်စားဘူး၊ ဒါကြောင့် သူက ဒီအရာတွေကို သိပ်ပြီး တန်ဖိုးမထားဘူး။ သူက သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို တတ်နိုင်သမျှ တိုးတက်အောင် လုပ်ချင်ပြီး ကျွန်မအမေနဲ့အတူ တည်ငြိမ်တဲ့ ဘဝလေးတစ်ခု နေချင်ရုံပါပဲ"

သူမ၏ လေသံက သာမန် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ပြောပြနေသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်ပြီး အေးချမ်းသော်လည်း၊ ပါဝင်သော အကြောင်းအရာများက ချီယွမ်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေခဲ့သည်။

သူမ၏ စကားများတွင် ပုန်းကွယ်နေသော အဓိပ္ပါယ်မှာ ထင်ရှားလှသည်

ကျိချန်အာ၏ ဖခင်သည် အားနည်းသော စရိုက်လက္ခဏာရှိပြီး သူ၏ ပါရမီမှာ အလွန် ထူးချွန်လှသည် မဟုတ်ပေ။

စစ်မှန်ဂိုဏ်း တစ်ခုတွင်၊ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေများက လုံးဝ ပြဿနာ ဖြစ်မည်မဟုတ်သော်လည်း၊ တောတွင်းဥပဒေကို အားပေးသော ကျိမိသားစု ကဲ့သို့ ကြီးမြတ်သော နတ်ဆိုးမိသားစုကြီး တစ်ခုတွင်မူ၊ သူက အမှိုက် အမျိုးအစားထဲတွင် လုံးဝ ပါဝင်နေပေသည်။

ထို့ကြောင့်၊ မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ သားအကြီးဆုံးဖြစ်သော်ငြား၊ သူသည် အမွေဆက်ခံသူ နေရာနှင့် မည်သို့မျှ မပတ်သက်နိုင်ရန် ကံကြမ္မာက ဖန်တီးထားခဲ့သည်။ သူသည် သာမန်ဘဝတစ်ခုကိုသာ နေထိုင်နိုင်ပြီး၊ နောင်အနာဂတ်တွင် ကောင်းမွန်သော နိဂုံးချုပ်တစ်ခု ရနိုင်၊ မရနိုင်ဆိုသည်မှာ ဆက်ခံမည့် မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ အသိစိတ်အပေါ်တွင် လုံးဝ မူတည်နေပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ကျိချန်အာ၏ ဖခင်သည် သားအကြီးဆုံး ဟူသော အဆင့်အတန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဖြစ်ရာ၊ အသစ်တက်လာမည့် ညီဖြစ်သူက သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်မည်မဟုတ်ကြောင်း အာမခံရန် ခက်ခဲလှသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ ကျိမိသားစု၏ လက်ရှိ မိသားစုခေါင်းဆောင်မှာ ကျိချန်အာ၏ အရင်းအချာ အဘိုးဖြစ်နေသေးပြီး၊ အထက်မှ ဖိနှိပ်ထားသော ဘိုးဘေးကြီး လည်း ရှိနေသေးသည်။ မဟုတ်လျှင် သူမဖခင်၏ အခြေအနေမှာ စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

ကျိချန်အာက နှစ်တစ်သောင်း သက်တမ်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင် တစ်ပင်အတွက် လော့ယွန်တောင်ကြားတွင် သုံးနှစ်ကြာအောင် သိုသိုသိပ်သိပ် နေနိုင်ခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။ ဤကဲ့သို့သော ဖခင်မျိုးနှင့်ဆိုလျှင်၊ တိတ်တဆိတ် ဖိနှိပ်မခံရသည်ကပင် လုံလောက်နေပြီဖြစ်ရာ၊ မိသားစု၏ အပြည့်အဝ ပျိုးထောင်ပေးမှုများကို သူမ မျှော်လင့်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျိချန်အာ အနေဖြင့် လက်ရှိ အဆင့်အတန်းကို ရရှိရန်အတွက်၊ သူမ၏ ထူးချွန်သော ပါရမီအပြင်၊ သာမန်လူများ လုပ်နိုင်စွမ်းထက် များစွာ သာလွန်သော ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ရမည်မှာ သေချာလှသည်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ၊ ချီယွမ်သည် မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်မိသည်။

သူက ဤနတ်ဆိုးမအကြောင်းကို သိပ်မသိသေးပုံရသည်၊ သူတို့ တွေ့ဆုံချိန်တိုင်းမှာ အမြဲတမ်း အလောတကြီး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ တာအိုလက်တွဲဖော် တစ်ယောက်အနေဖြင့်၊ သူက တကယ်ကို အရည်အချင်း မပြည့်မီသလို ဖြစ်နေတယ်... "ငါတို့ ရောက်ပြီ"

သူ၏ အတွေးများ ရှုပ်ထွေးနေစဉ်မှာပင်၊ ကျိချန်အာ၏ သတိပေးသံက သူ၏ နားထဲသို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ချီယွမ်က သူ၏ အတွေးများကို စုစည်းကာ ပျံသန်းရေးလှေ အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ၊ မလှမ်းမကမ်း အရှေ့ဘက်တွင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော အဆောက်အအုံ အစုအဝေးကြီး တစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းက ခြံဝင်းတစ်ခုထက်စာလျှင်၊ ကြီးမားပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသော မြို့ကြီးတစ်မြို့နှင့် ပိုတူပေသည်။

မျက်စိတစ်ဆုံးတွင်၊ မရေမတွက်နိုင်သော မြင့်မားသည့် စင်မြင့်များ၊ ခမ်းနားသော ခန်းမဆောင်များ၊ မဏ္ဍပ်များနှင့် မျှော်စင်များကို အတန်းလိုက် စီစဉ်ထားပြီး အဆုံးမရှိအောင် ရှည်လျားလှသည်။

အထဲတွင်၊ အပြာရောင်ကျောက်တုံးများက လမ်းများကို ခင်းကျင်းထားပြီး၊ အိမ်များကို အစုအဖွဲ့လိုက် တည်ဆောက်ထားကာ၊ လမ်းသွားလမ်းလာ အမြောက်အမြားက အပြန်အလှန် သွားလာနေကြသည်။ ၎င်း၏ စည်ကားမှုနှင့် ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုမှာ တီဟွာမြို့ ထက် အနည်းငယ်မျှပင် မနိမ့်ကျချေ။

ကောင်းကင်ယံတွင်၊ ထူထပ်သော ထွက်ပြေးခြင်းအလင်းတန်းများ၊ ပျံသန်းရေးလှေများနှင့် တရားဓမ္မ ရထားလုံးများက အဆက်မပြတ် ဝှစ်ခနဲ ဝှစ်ခနဲ အဝင်အထွက် ပြုလုပ်နေကြသည်။

သူ့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကြောင့် ချီယွမ် ခဏတာ မှင်သက်သွားခဲ့သည်။

မလာခင်တုန်းက၊ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ နံပါတ်တစ် မိသားစုရဲ့ ဌာနချုပ်ဆိုတာ ယင်စွမ်းအင်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နတ်ဆိုးဂူကြီး တစ်ခုဖြစ်မယ်လို့ သူထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမယ့် ဒီလောက်တောင် စည်ကားနေလိမ့်မယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။

ချီယွမ်၏ ရှုပ်ထွေးမှုကို ခံစားမိသောအခါ၊ ကျိချန်အာက နှုတ်ခမ်းကို ကွေးလိုက်ပြီး အလွန် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော မျက်နှာထားဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ ကျိမိသားစုမှာ နှစ်သိန်းပေါင်းများစွာ သက်တမ်းရှိတဲ့ အမွေအနှစ်တစ်ခု ရှိပြီး၊ အခွဲတွေ အများကြီးနဲ့ လူဦးရေလည်း အရမ်းများတယ်။ မိသားစုထဲက ကျင့်ကြံသူတွေအပြင်၊ အများစုက ကျင့်ကြံဖို့ ပါရမီမပါတဲ့ သာမန်လူတွေချည်းပဲ"

"ဒီသာမန်လူတွေက တာအိုလမ်းစဉ်ထဲကို မဝင်ရောက်နိုင်ပေမယ့်၊ သူတို့ဆီမှာ ကျိမိသားစုရဲ့ သွေးတွေ စီးဆင်းနေတဲ့အတွက်၊ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ မိသားစုရဲ့ အကာအကွယ်ကို ခံစားခွင့်ရှိတယ်။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ဘိုးဘေးနယ်မြေက အခုလိုမျိုး ဖြစ်လာခဲ့တာပဲ"

ထို့နောက်၊ သူမက ဘိုးဘေးနယ်မြေ၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်ရှိ မြင့်မား၊ ခမ်းနားပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော နန်းတော်ကြီးတစ်ခုကို ရိုသေလေးစားစွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါက ကျွန်မ မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးကြီး တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံတဲ့နေရာပဲ၊ ဖူအောက်နန်းတော် လို့ ခေါ်တယ်"

သူမ စကားပြောနေစဉ်မှာပင်၊ ပျံသန်းရေးလှေသည် ဘိုးဘေးနယ်မြေ အပြင်ဘက်ရှိ မဟာအစီအရင်ကြီးကို ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက်၊ တစ်လမ်းလုံး ခရီးဆက်လာခဲ့ကာ မကြာမီ ဘိုးဘေးနယ်မြေ၏ အဓိကနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤနေရာရှိ လူများမှာ အပြင်ဘက် ဧရိယာများထက် များစွာ နည်းပါးကြောင်း ထင်ရှားပြီး၊ အဆောက်အအုံများမှာလည်း ပိုမို သပ်ရပ်လှပကာ၊ ကျိမိသားစု၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်များ နေထိုင်သည့်နေရာ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

ထိုအချိန်မှာပင်။

ဝီ—

သူ၏ သိုလှောင်နေရာထဲရှိ ဖန်ဆင်းခြင်း မီးဖိုကြီး သည် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး၊ ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်ကလည်း တစ်ခုခုက ဆွဲဆောင်နေသည့်အလား လက်မအနည်းငယ်ခန့် လှည့်သွားခဲ့သည်။

ဟင်

ထူးခြားမှုကို ခံစားမိပြီးနောက်၊ ချီယွမ် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံ ကို ၎င်းထဲသို့ အလျင်အမြန် နှစ်မြှုပ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း၊ ဖန်ဆင်းခြင်း မီးဖိုကြီးက မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မပေးချေ။ အဲ့ဒီအစား၊ ၎င်းက သက်မဲ့အရာတစ်ခုကဲ့သို့ လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။

ဒါကများ... ကျိမိသားစု ဘိုးဘေးနယ်မြေထဲမှာ အင်မော်တယ်မီးဖို ရဲ့ အပိုင်းအစတစ်ခုများ ရှိနေလို့လား။

ထိုဖြစ်နိုင်ခြေကို တွေးမိသောအခါ၊ ချီယွမ်၏ စိတ်ဓာတ်များ ရုတ်တရက် တက်ကြွသွားခဲ့သည်။

အဲ့ဒါသာ မှန်တယ်ဆိုရင်၊ သူ ကပ်ဘေးတစ်သောင်း ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ် ကို အဆင့်တက်ဖို့ အခွင့်အရေး က ရောက်လာပြီပေါ့

ဖန်ဆင်းခြင်း မီးဖိုကြီး၏ အပိုင်းအစတစ်ခုကို စုဆောင်းမိတိုင်း၊ ဆုလာဘ်အနေဖြင့် ကောင်းကင်တာအို ချီစွမ်းအင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ရရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ မမေ့သေးပေ။

ယခု ဖန်ဆင်းခြင်း မီးဖိုကြီး၏ တုံ့ပြန်မှုက အားနည်းနေခြင်းမှာ အကွာအဝေးကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ သူ ပိုမို နီးကပ်သွားသည်နှင့်အမျှ၊ ပိုမို ထင်ရှားသော သတိပေးချက်တစ်ခု သေချာပေါက် ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ စမ်းကြည့်ရကျိုးတော့ နပ်ပါသည်။

အရင်ဆုံး သူက အင်မော်တယ်လက်နက် အပိုင်းအစရဲ့ တိကျတဲ့ တည်နေရာကို အတည်ပြုနိုင်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာရမယ်၊ ပြီးတော့မှ အဲ့ဒါကို ဘယ်လိုရယူမလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ရမယ်... ချီယွမ် တိတ်ဆိတ်စွာ တွေးတောနေခဲ့သည်။

လက်ရှိတွင်၊ ဖန်ဆင်းခြင်း မီးဖိုကြီး၏ ပင်မကိုယ်ထည်သည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။ အခြားသူများအတွက်မူ၊ ဖန်ဆင်းခြင်း မီးဖိုကြီး၏ အပိုင်းအစသည် အထူးပြုလုပ်ထားသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်း တစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး၊ အထူးတလည် တန်ဖိုးကြီးလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

စဉ်းစားရမည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ အခြားသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မခံရဘဲ အပိုင်းအစကို မည်သို့ တိတ်တဆိတ် ယူဆောင်ရမည်နည်း ဆိုသည်ပင်။

ဝှစ်

ပျံသန်းရေးလှေသည် ခမ်းနားလှပသော စံအိမ်ကြီးတစ်ခုရှေ့တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်သွားခဲ့သည်။ ဆင်းသက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ တောက်ပသော ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အစေခံတစ်စုက ချက်ချင်း ရှေ့သို့ထွက်လာကာ လေးစားစွာ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကြသည်။

"သခင်မလေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ကျိချန်အာက စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တုံ့ပြန်လိုက်ပြီးနောက် ချီယွမ်ကို စံအိမ်ကြီးအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦး စင်္ကြံရှည်ကြီးတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ်မှာပင်၊ ဇိမ်ခံဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရတနာများ ဆင်ယင်ထားသည့် သက်လတ်ပိုင်း အလှပိုင်ရှင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး သူတို့ထံသို့ လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

အလှပိုင်ရှင် အမျိုးသမီးမှာ အသက် သုံးဆယ်ခန့်ရှိပြီး၊ သူမ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များက ကျိချန်အာနှင့် များစွာ ဆင်တူနေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာက ကြာပန်းကဲ့သို့ လှပပြီး၊ မက်မွန်ပန်းနှင့် မက်မန်းပန်းများကဲ့သို့ ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ၊ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးက ဇိမ်ခံဘဝနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသူ တစ်ဦး၏ ကျက်သရေရှိသော အသွင်အပြင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ကျိချန်အာ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော သူစိမ်း အမျိုးသားကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက်၊ အလှပိုင်ရှင် အမျိုးသမီးသည် မသိစိတ်မှ ခဏတာ အေးခဲသွားပြီး၊ ချီယွမ်ကို စူးစမ်းသော အကြည့်ဖြင့် အထက်အောက် ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ၊ ကျိချန်အာသည် သူမ၏ လည်ချောင်းကို အလျင်အမြန် ရှင်းလိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

"အမေ၊ ဒါက ချီ... ချီတ တဲ့၊ သမီးရဲ့ သူငယ်ချင်းပါ"

ထိုအခါမှသာ ရောက်လာသူမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ချီယွမ် နားလည်သွားတော့သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ နတ်သမီးဒေါ်ဒေါ်။ ကျွန်တော့်နာမည်က ချီတ ပါ၊ သန့်စင်သောဂိုဏ်းကြီးရဲ့ အပြင်တပည့် တစ်ယောက်ပါ။ ကျိနတ်သမီးနဲ့ ကျွန်တော်က ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံကတည်းက သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေလို ခံစားခဲ့ရပြီး ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်သွားကြတာပါ"

ဤအချိန်တွင်၊ သူသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်မှုကို မနေနိုင်ဘဲ ခံစားလိုက်ရသည်။

ပြောရမယ်ဆိုရင်၊ သူ့ရဲ့ ဘဝနှစ်ခုစလုံးမှာ ဒါက ယောက္ခမလောင်းနဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံတာပဲလေ...