အခန်း (၁၇၆)

အခန်း (၁၇၆)

"ငါးလုံးတန်း စစ်တုရင်လား”

ဖခင်နှင့် သမီးတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ ချီယွမ် ပြောသည့် ငါးလုံးတန်း စစ်တုရင်ဆိုသည်မှာ ဘာမှန်း နှစ်ယောက်စလုံး နားမလည်ကြပေ။

"ငါးလုံးတန်း စစ်တုရင် ဆိုတာ နှစ်ဖက်စလုံးက ကိုယ့်ကျောက်ခဲတွေကို စစ်တုရင်ခုံပေါ်မှာ တစ်လှည့်စီ တင်ရတာလေ။ ကိုယ့်ကျောက်ခဲ ငါးလုံးကို တစ်တန်းတည်း အရင်ဖြစ်အောင် ဆက်နိုင်တဲ့သူက အနိုင်ရတာပဲ..."

အကြမ်းဖျင်း ရှင်းပြပြီးနောက်၊ ချီယွမ်က ၎င်းကို ပိုကြည့်လေ၊ ပို၍ ဟုတ်လောက်သည်ဟု ထင်ရလေဖြစ်သည်။ သူက ချက်ချင်းပင် စစ်တုရင်ခုံဆီသို့ လျှောက်သွားကာ၊ လက်တစ်ဖက်တွင် အနက်ရောင် ကျောက်ခဲများကို ကိုင်ထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် အဖြူရောင်များကို ကိုင်ကာ၊ စည်းချက်ကျကျ ကလစ် သံလေးများနှင့်အတူ စတင် ချထားလိုက်တော့သည်။

ကျိရှီကျဲ့နှင့် ကျိချန်အာတို့မှာ ဆွံ့အသွားကြပြီး၊ သူ့ကို တားသင့်၊ မတားသင့် ခဏတာ တွေဝေသွားကြသည်။

ဝေချီစစ်တုရင်၏ စည်းမျဉ်းများအရ၊ ဤကောင်လေး၏ အကွက်ရွှေ့မှုများက မည်သည့် ယုတ္တိကိုမျှ လိုက်နာခြင်းမရှိဘဲ လုံးဝ ပရမ်းပတာ ကစားနေခြင်းဖြစ်သည်။

တစ်နည်းဆိုရသော်၊ ၎င်းက ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဝေချီစစ်တုရင် အနုပညာကို လက်တွေ့ကျကျ စော်ကားနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဝေချီစစ်တုရင် ဆရာတစ်ဆူဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂုဏ်ယူလေ့ရှိသော ကျိရှီကျဲ့သည်၊ လူငယ်လေးတစ်ယောက် စစ်တုရင်ခုံပေါ်တွင် ပရမ်းပတာ လုပ်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း အလွန်အမင်း နေရခက်လာပြီး သူ့ကို အကြံပေးရန် မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"နေဦး တူတော်မောင်၊ မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုကစားနေတာလဲ။ ဩော်၊ ဘုရားရေ... မင်းက ကျောက်ခဲတွေကို ဘယ်လို စားရမလဲဆိုတာတောင် မသိဘူးပဲ ရပ်၊ အခုချက်ချင်း ရပ်လိုက်"

ကျိရှီကျဲ့သည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေသဖြင့် သူ၏ ခေါင်းကိုပင် ကုတ်နေမိသည်။ သူ့တွင်သာ နူးညံ့သော စရိုက်လက္ခဏာ မရှိခဲ့လျှင်၊ သူ့ကို သွားရိုက်မိလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူက ဝင်ရောက်တားဆီးရန် ရှေ့သို့တက်တော့မည့်အချိန်မှာပင် ကျိချန်အာက သူ့ကို တားလိုက်သည်။

"အဖေ၊ သမီးတို့က ဒီအနေအထားကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်တော့ဘူးလေ။ ချီတ က သူ့မှာ နည်းလမ်းရှိတယ်လို့ ပြောနေမှတော့၊ သူ့ကို စမ်းကြည့်ခိုင်းလိုက်ပါလား။ အဆင်မပြေရင်လည်း နောက်မှ စစ်တုရင်ခုံကို သမီးတို့ ပြန်စီလိုက်ရုံပေါ့။"

သမီးဖြစ်သူက ထိုသို့ပြောလာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ကျိရှီကျဲ့မှာ လက်လျှော့လိုက်ရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ သူက စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မည်ကို ရှောင်ရှားရန် တစ်ဖက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ နံရံပေါ်ရှိ လက်ရေးလှစာများနှင့် ပန်းချီကားများကို စတင် လေ့လာနေကာ သူ့ဘာသာ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေမိသည်။

"မင်းအဖေက ဒါကို ထမင်းမစား၊ ရေမသောက်ဘဲ ငါးရက်၊ ခြောက်ရက်လောက် လေ့လာနေခဲ့တာ။ တကယ်လို့များ အဲ့ဒီလောက် ရိုးရှင်းနေရင် ငါက ဘာလို့ အခုထိ ဒီမှာ ပိတ်မိနေမှာလဲ။ ဒီကောင်လေးက လျှောက်လုပ်နေတယ်လို့ ငါတော့ ထင်တယ်။"

သိပ်မကြာမီမှာပင်၊ ချီယွမ်က ပျော်ရွှင်စွာ မော့ကြည့်လာပြီး ဖခင်နှင့် သမီးကို တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။ "ဦးလေးကျိ၊ ကျိနတ်သမီး၊ ကျွန်တော် တာဝန်ကျေသွားပြီ။ ဒီ ငါးလုံးတန်း စစ်တုရင် ကစားပွဲက ပြီးသွားပြီ။ အဖြူက နိုင်တယ်။"

ထိုသို့ပြောရင်း သူက အလွန် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ကြွားလုံးထုတ်လိုက်သည်။

"ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင်၊ ကျွန်တော်က ငါးလုံးတန်း စစ်တုရင်မှာ ကျွမ်းကျင်သူလေး တစ်ယောက်အနေနဲ့ နာမည်ကြီးတယ်။ တစ်ပွဲမှ မရှုံးဖူးဘဲ လောကကြီးကို လှည့်လည်သွားလာခဲ့တာ။ ဒီလို အနေအထားမျိုးကို ဖြေရှင်းရတာက ကိတ်မုန့်စားရသလို လွယ်ပါတယ်။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ၊ ကျိရှီကျဲ့သည် အလိုအလျောက် ခေါင်းလှည့်လာပြီး သံသယများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာဖြင့် စစ်တုရင်ခုံကို ကြည့်လိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင်၊ သူ လှည့်စားခံလိုက်ရကြောင်း အတည်ပြုလိုက်နိုင်ပြီး ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့သမီးက မင်းကို ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်နေတာကို၊ မင်းက ဘာအရှုပ်အထွေးတွေ ကစားထားတာလဲ..."

သူ စကားပင် မဆုံးလိုက်ခင်မှာပဲ၊ စစ်တုရင်ခုံက ရုတ်တရက် တဝီဝီ မြည်လာပြီး တုန်ခါလာသည်။ ထို့နောက် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်လဲ့သွားကာ စစ်တုရင်ခုံ တစ်ခုလုံး ပြိုကျသွားပြီး သိပ်သည်းသော ပုံစံများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် စိန်ပွင့်ပုံစံ အရာဝတ္ထုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ စားပွဲပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ တည်ရှိနေတော့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ကျိရှီကျဲ့၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အောင်... အောင်မြင်သွားတာလား ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ကျိချန်အာလည်း အနည်းငယ် မှင်သက်သွားသည်။ သူမက ချီယွမ်ကို ဆွဲလိုက်ပြီး၊ နားမလည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ရှင့်ရဲ့ ဝေချီစစ်တုရင် ကျွမ်းကျင်မှုက ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒါက ဘယ်လို ကစားဟန်မျိုးလဲ။ ကျွန်မ အရင်က တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။"

ချီယွမ်က တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် နေနေခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် ပြောသားပဲလေ။ ဒါက ဝေချီစစ်တုရင် လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါးလုံးတန်း စစ်တုရင်ပါ။ ဒီလောကမှာ ငါးလုံးတန်း စစ်တုရင် ကစားတတ်တဲ့ တခြားသူရှိမယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားဘူး။ နောက်နောင် သူတို့နဲ့ တွေ့ရင်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ပွဲလောက်တော့ စိန်ခေါ်ရမယ်။"

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင်၊ စားပွဲပေါ်ရှိ အမည်မသိ အရာဝတ္ထုကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ချီးကျူးဟန်ဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါက အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတာပဲ၊ သူတို့က အောင်မြင်သွားရင် ဆုလာဘ်တောင် သတ်မှတ်ပေးထားသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် ကြည့်ရတာ အမှိုက်တစ်ခုလိုပဲ။ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးတောင် မပေးဘူး။ ကပ်စေးနှဲလိုက်တာ။"

ဤအချိန်တွင်၊ ကျိရှီကျဲ့သည် သူ၏ အံ့အားသင့်မှုမှ နောက်ဆုံး၌ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။ သူက အရင်ဆုံး သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် အတင်းအကြပ် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီးနောက်၊ ချီယွမ်ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ယန်ဇီမြစ်ရဲ့ နောက်လှိုင်းတွေက ရှေ့လှိုင်းတွေကို တွန်းထုတ်သွားတာပဲ၊ လူငယ်တွေက တကယ်ကို လေးစားရလောက်ပါတယ်။ ငါ့အဖေ ပို့လိုက်တဲ့ အနေအထားကို မင်းလေး တကယ် ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။"

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလွန် လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။

"တူတော်မောင်၊ မင်းပြောတဲ့ ငါးလုံးတန်း စစ်တုရင်က တကယ်တော့ ဘယ်လိုကစားတာလဲ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို ရှင်းပြပေးပါဦး။"

ယောက္ခမလောင်း၏ တောင်းဆိုမှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊ ချီယွမ်သည်ပေါ့ဆရန် မဝံ့ရဲဘဲ ငါးလုံးတန်း စစ်တုရင်နှင့် ပတ်သက်သည့် သူ၏ ဗဟုသုတ အားလုံးကို ခြွင်းချက်မရှိ ချက်ချင်း မျှဝေပေးလိုက်သည်။

ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ စွမ်းဆောင်နိုင်ရန်အတွက်၊ သူက တစ်ဖက်လူကို သေချာပေါက် အနိုင်ရနိုင်မည့် ဗျူဟာအချို့ကိုပင် အထူးတလည် သင်ပေးလိုက်ရာ၊ သူ၏ ယောက္ခမလောင်းမှာ လုံးဝ မိန်းမောသွားပြီး အထင်ကြီးသွားတော့သည်။

အချိန်အနည်းငယ် အကြာတွင်၊ အကြီးအကဲကျိ သည် ရုတ်တရက် နားလည်သွားကာ ချီယွမ်ထံသို့ လက်ယှက်၍ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"တူတော်မောင်က တကယ်ကို အရည်အချင်းရှိတာပဲ၊ ငါ အများကြီး သင်ယူလိုက်ရတယ်။ ငါတို့ ကျိမိသားစုက ဒီလမ်းညွှန်ပေးတဲ့ ကျေးဇူးကို သေချာပေါက် မှတ်ထားပြီး နောင်အနာဂတ်မှာ ရက်ရက်ရောရော ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်။"

"အနေအထားကို ဖြေရှင်းပြီးပြီဆိုတော့၊ ငါ့အဖေဆီ သွားသတင်းပို့ပြီး အဘိုးကြီးက တကယ် ဘာကြံနေလဲဆိုတာ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ချီယွမ်၏ နှိမ့်ချသော စကားအချို့ကို စောင့်မနေတော့ဘဲ၊ အကြီးအကဲကျိ သည် စားပွဲပေါ်မှ စိန်ပွင့်ပုံစံ အရာဝတ္ထုကို အလျင်အမြန် ကောက်ယူကာ စာကြည့်ခန်းထဲမှ အပြေးအလွှား ထွက်သွားတော့သည်။

အကြီးအကဲကျိ ထွက်သွားပြီးနောက်၊ ကျိချန်အာက ချီယွမ်ကို အလွန် လေးစားအားကျသော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများက ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်များဖြင့် တလက်လက် တောက်ပနေခဲ့သည်။

"ရှင့်ရဲ့ ဗဟုသုတက ဒီလောက် ကျယ်ပြန့်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒီတစ်ခေါက် ရှင့်ကို ခေါ်လာတာက တကယ်ပဲ မှန်ကန်တဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ။ ရှင်က ကျွန်မ မိသားစုအတွက် ကြီးမားတဲ့ အကူအညီတစ်ခုကို ပေးလိုက်တာပဲ။"

"တကယ်လို့ ခုနကသာ ကျွန်မအဖေက ဒေါသတကြီးနဲ့ အဘိုးကို သွားပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် မေးခွန်းထုတ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ အကျိုးဆက်က စိတ်ကူးကြည့်လို့တောင် ရမှာမဟုတ်ဘူး။"

ချီယွမ်က ဂရုမစိုက်သလို လက်ယမ်းပြလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျိနတ်သမီးက အရမ်း မြှောက်ပြောနေပါပြီ။ ဒါက အားထုတ်မှု သေးသေးလေးပါ၊ ပြောပလောက်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်လို့ ကျွန်တော့်ကို တကယ် ကျေးဇူးဆပ်ချင်တယ်ဆိုရင်၊ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က နတ်သမီးသဘောမတူခဲ့တဲ့ ကိစ္စအတွက် လျော်ကြေးပေးပါလား..."

"ဘာကိစ္စလဲ"

ကျိချန်အာသည် ပထမတော့ အနည်းငယ် မှင်သက်သွားသော်လည်း၊ သူ ဆိုလိုသည်ကို နားလည်သွားသောအခါ သူမ၏ မျက်နှာက နီရဲသွားပြီး ဒေါသနှင့် ရှက်ရွံ့မှုတို့ ရောယှက်ကာ သူ့ကို ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

"ဒီလူယုတ်မာ၊ ရှင်က ဒီသခင်မကို အနိုင်ကျင့်ဖို့လောက်ပဲ သိတာ။ ရှင် နောက်တစ်ခါ အဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေသေးရင်၊ ရှင့်ပါးစပ်ကို ဆွဲဖြဲပစ်မလား၊ မပစ်ဘူးလားဆိုတာ စောင့်ကြည့်လိုက်..."

...နတ်ဆိုးမကျိ နှင့် ခဏတာ ချစ်စကားပြောပြီးနောက်၊ ချီယွမ်သည် ကျိစံအိမ်တော်မှ ကျေနပ်စွာ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီးနောက် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ အတွင်းပိုင်း နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင် မှတစ်ဆင့် သွေးသန့်စင်ခြင်း တောင်ထိပ် သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူ အဆင့်မြင့် ခြံဝင်း သို့ ရောက်သောအခါ၊ အလောင်းတောင်ကြီးမှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ခြံဝင်းကို သေသေချာချာ ရှင်းလင်းထားပြီး၊ တစ်ယောက်ယောက်က သေချာစဉ်းစားကာ ဈေးကြီးသော အမွှေးတိုင်အချို့ကိုပင် ထွန်းထားပေးရာ၊ အနံ့မှာ အတော်လေး မွှေးပျံ့နေသည်။

သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မကြာမီ တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော ရင်းနှီးသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုလူတွင် ကျဉ်းမြောင်းသော မျက်လုံးများနှင့် ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာရှိပြီး၊ အေးစက်ကာ ကြမ်းကြုတ်သော အငွေ့အသက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။ သူက သူ့မိတ်ဆွေဟောင်း စစ်ထူယွင် ပင်ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် စစ်ထူယွင်၏ မျက်နှာက ဖြူရော်နေပြီး သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းက အနည်းငယ် မမှန်ဖြစ်နေကာ၊ သူ၏ ဒဏ်ရာများ အပြည့်အဝ မကျက်သေးကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။ သူသည် အတွင်းတပည့် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး အလွန် သနားစရာကောင်းသော ပုံပေါက်နေသည်။

ချီယွမ်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် စစ်ထူယွင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး၊ အလျင်အမြန် ရှေ့သို့တက်ကာ နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ညီလေးချီ၊ မင်း နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီပဲ ဒီအစ်ကိုကြီးက စောင့်နေတာ တော်တော်ကြာပြီ။"

ချီယွမ်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ဖိတ်ခေါ်သည့် အမူအရာကို ပြုလုပ်လိုက်ကာ သူ၏ သဘောထားကလည်း အလွန် ယဉ်ကျေးနေသည်။

"ဆောရီးပါ၊ အပြင်မှာ ကိစ္စတချို့ကြောင့် ကြန့်ကြာသွားလို့ပါ။ အစ်ကိုစစ်ထူ ကို စောင့်ခိုင်းထားမိပြီ။"

"လာ၊ အထဲဝင်ပြီး စကားပြောရအောင်။"

စစ်ထူယွင်က ချက်ချင်း လက်ယမ်းပြလိုက်သည်။ "ညီလေးချီ၊ မင်းက အရမ်း လေးနက်လွန်းနေပြီ။ မင်းရဲ့ ကိစ္စတွေက ပိုအရေးကြီးပါတယ်။ ဒီအစ်ကိုကြီးက မဖိတ်ခေါ်ဘဲ လာခဲ့တာဆိုတော့၊ ညီလေးချီ စိတ်မရှိဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့်၊ သူ့ရှေ့ရှိ ခြံဝင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ နှလုံးသားက အလိုအလျောက် တစ်ချက် ခုန်သွားခဲ့သည်။

ဒီကောင်က မနေ့က သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းဂူကို ကျူးကျော်ခံရတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ သွေးသန့်စင်ခြင်း တောင်ထိပ်က ဂိုဏ်းတူတပည့်တွေ အားလုံးကို သတ်ပစ်ခဲ့တာလေ။ ဒါက လုံးဝ ရူးသွပ်မှုပဲ။ သူက ငါ့အပေါ်ကိုလည်း အဲ့ဒီလှည့်ကွက်မျိုး ထပ်မသုံးလောက်ပါဘူးနော်

ဒါပေမယ့် ဒုတိယအကြိမ် ပြန်တွေးကြည့်တော့၊ ဒီအဓိပ္ပါယ်မရှိတဲ့ အတွေးကို သူ ဖယ်ရှားပစ်လိုက်တယ်။

သေစမ်း၊ ငါက ဝိညာဉ်အခြေတည်နယ်ပယ် အလယ်ပိုင်းမှာ ရှိနေတုန်းပဲ။ ငါက အဲ့ဒီ ချီသန့်စင်ခြင်း နဲ့ အခြေခံတည်ထောင်ခြင်း အပြင်တပည့်တွေနဲ့ မတူဘူး။ ငါက ဘာကို ကြောက်နေရမှာလဲ...

တစ်ဖက်တွင်လည်း ချီယွမ်မှာ မျက်မှောင်မကြုတ်ဘဲ မနေနိုင်ဘဲ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်မိသည်။

ဒီကောင်က အရင်က တော်တော် မာနကြီးတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ အခုမှ ဒီလောက် ဂရုစိုက်ပြနေပြီး သူ့ကိုယ်သူ ဒီလောက် နှိမ့်ချနေရတာလဲ။ သူ့မှာ အကူအညီ တောင်းစရာများ ရှိနေလို့လား။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ကိုယ်ပိုင် အတွေးများဖြင့် အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ သူတို့ မထိုင်ရသေးခင်မှာပင် စစ်ထူယွင်က ရုတ်တရက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး၊ ရတနာတစ်ခုကို ပြသသကဲ့သို့ သူ၏ သိုလှောင်လက်ကောက်ထဲမှ သွေးစွန်းနေသော ခေါင်းတစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်ကာ ချီယွမ်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလူက ညီလေးချီ ကို စော်ကားခဲ့တယ်လို့ ငါ ကြားတယ်။ အဲ့ဒါကို ငါက ဘယ်လိုလုပ် လျစ်လျူရှုထားနိုင်မှာလဲ။ ဒီနေ့ ငါက ညီလေးအတွက် ဒေါသထွက်စရာတွေ ပြေပျောက်သွားအောင် သူ့ကို သီးသန့် သွားသတ်ပေးခဲ့တာ..."

"ဟင်"

ချီယွမ် လန့်ဖျပ်သွားသည်။ သေချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ ခေါင်းပိုင်ရှင်မှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသည်။ သူက တစ်ချိန်က သူ့ကို လိမ်လည်ခဲ့ဖူးသော အတွင်းရေးရာ ခန်းမ တာဝန်ခံ ကျောင်ကွမ် ပင်ဖြစ်သည်။

သေတာတောင်မှ မျက်စိမမှိတ်နိုင်သေးတဲ့ ဒီခေါင်းကြီးကို ကြည့်ရင်း၊ သူ့ရဲ့ မျက်နှာထားက အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားတယ်။

ဒီကောင်က သူ့ကို စော်ကားခဲ့တယ် ဆိုပေမယ့်၊ သူ့ရဲ့ အပြစ်က သေလောက်တဲ့အထိတော့ မကြီးမားပါဘူး။ အခု သူ ဒီလောက် သနားစရာကောင်းအောင် သေသွားပြီဆိုတော့၊ သတင်းသာ ထွက်သွားရင် တခြားသူတွေက သူ့ကို ဘယ်လို ထင်ကြမလဲ။

စစ်ထူယွင်က သူ့ကို သတ်ခဲ့တယ်ဆိုရင်တောင်မှ၊ အပြစ်က သူ့အပေါ်မှာပဲ ကျရောက်လာဖို့ များပါတယ်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ စစ်ထူယွင်အပေါ် ထားရှိသော သူ၏ အကြည့်တွင် မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့သည်။

ခင်ဗျားက ဒီလိုလုပ်ရင်၊ ကျွန်တော့်နာမည်ကို ဘယ်လိုလုပ် ရှင်းနိုင်တော့မှာလဲ။

ချီယွမ်၏ ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားကို မြင်သောအခါ၊ စစ်ထူယွင်က ရယ်မောလိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဝမ်းကွဲညီလေးချီ။ မြက်ကို အမြစ်ကပါ နုတ်ဖို့အတွက်၊ ကျောင်ကွမ်ရဲ့ ဆွေမျိုးတွေ သူငယ်ချင်းတွေ အကုန်လုံးကို ငါ ရှင်းလင်းပြီးသွားပြီ။ နောင်အနာဂတ်မှာ မင်းဆီ ပြဿနာလာရှာမယ့်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိစေရဘူးလို့ ငါ အာမခံတယ်..."