အခန်း (၁၈၃၁-၁၈၃၅)

အပိုင်း ၁၈၃၁ ဧရာမသားရဲတို့ တိုက်ခိုက်ချီတက်ခြင်း

လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ကောင်းရှန်းကျစ် ၏ အသံသည် လူတိုင်း၏ နားထဲ၌ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြင်းထန်သော စိတ်စွမ်းအားလှိုင်း ခြောက်ခုသည် ကောင်းကင်ယံ၌ စုစည်းလိုက်ကြသည်။

“သတိထားပါ၊ ဧရာမသားရဲစစ်တပ် လှုပ်ရှားလာပြီ။ သူတို့ဟာ ဒီဧရာမသားရဲတွေကို သုံးပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခံစစ်လိုင်း ကို ဖောက်ထွင်းချင်နေတာ”

စစ်ပွဲကြီး နီးကပ်လာသောကြောင့် ခေါင်းဆောင်ကြီး ခြောက်ဦးလုံးသည် တစ်နေရာတည်းတွင် စုဝေးနိုင်သော်ငြားလည်း ဧကရာဇ်၏ အထွတ်အထိပ် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများ အနေဖြင့် တစ်ဦးစီက နယ်မြေတစ်ခုစီ၌ နေရာယူပြီး စစ်တပ်တစ်ခုစီကို ကိုယ်ပိုင် ထိန်းချုပ်ကွပ်ကဲခြင်းသည် စစ်တပ်၏စိတ်ဓာတ်ကို ပိုမိုတည်ငြိမ်စေပြီး ဧကရာဇ်ခေါင်းဆောင်ကြီးတစ်ဦးချင်းစီ၏ စွမ်းရည်များကို ပိုမို ထုတ်ဖော်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

“ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူတို့ဟာ ဧရာမသားရဲတွေကို ရှေ့ကနေ ဖွင့်လမ်းစေပြီး နောက်ကနေ မြင်းတပ် တွေကို ချက်ချင်း လိုက်တိုက်ခိုက်စေလိမ့်မယ်။ သံမဏိခံစစ်လိုင်းရဲ့ အကူအညီမရှိရင် ကျွန်တော်တို့ဟာ သူတို့ရဲ့ အလုံးအရင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်မှု ကို ခုခံနိုင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်”

ကောင်းရှန်းကျစ်သည် အာရေဗျတို့နှင့် တိုက်ခိုက်ဖူးသူဖြစ်၍ တောင်တန်းများကဲ့သို့ ဧရာမသားရဲများ၊ အသေမကြောက်သော အာရေဗျသံမြင်းတပ် များအကြောင်းကို ကောင်းစွာ မှတ်မိနေပြီး၊ လုံးဝ ပေါ့ဆဝံ့ခြင်း မရှိပေ။

စစ်တပ်၏ ဗဟိုတွင် ဝမ်ချောင်သည် အဖြူရောင် မြင်းခွာရှိမြင်းကို စီးလျက် သတိမပြုမိနိုင်အောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဧရာမသားရဲတွေကို ငါ ကိုင်တွယ်မယ်။ နောက်ကနေ လိုက်ပါလာမယ့် မြင်းတပ်သား တွေဟာ ငါ့ခန့်မှန်းချက်အရ နှစ်သိန်းကနေ သုံးသိန်း ကြားမှာ ရှိလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ အရာအားလုံး အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်ခဲ့ရင် ကုထိုက်ပိုင်ရဲ့စရိုက်အတိုင်း ချက်ချင်း စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို တွန်းပို့ လာပြီး တိုက်ခိုက်မှုကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိမ့်မယ်”

ကုထိုက်ပိုင်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ဆက်သွယ်မှုရှိသော်လည်း သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်အချို့ကို ဝမ်ချောင် မစိမ်းပေ။ အထူးသဖြင့် ဤ ရက်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကျော် ကာလအတွင်း ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ သူလျှိုများအား ကုထိုက်ပိုင် နှင့်ပတ်သက်သည့် စစ်ပွဲမှတ်တမ်းများစွာကို စုဆောင်းစေခဲ့သည်။

ကုထိုက်ပိုင်သည် ကြမ်းတမ်းမာကျောမှု ရှိသည့်တိုင် ပြောင်မြောက်သော အတွင်းစိတ်သဘောထားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်ပြီး ရဲရင့်မှုနှင့် ဉာဏ်ပညာ နှစ်မျိုးစလုံး ပိုင်ဆိုင်သူဖြစ်သည်။ သူ၏ အကြီးမားဆုံးထူးခြားချက်မှာ ဖိအားပေးပြီး အုပ်ချုပ်ခြင်း မူဝါဒ ဖြစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကို ဖိအားပေးရန် ကြီးမားသော စစ်အင်အား ကို အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။

ဖိအား အောက်မှ စမ်းသပ်မှုများဖြင့် ပြိုင်ဘက်၏ အားနည်းချက်ကို ဖော်ထုတ်စေသည်။ ဤအခြေအနေ၌ ပြိုင်ဘက်က အားနည်းချက် တစ်ခုခု ဖော်ထုတ်လိုက်သည်နှင့် ကုထိုက်ပိုင်သည် သူ၏ ပုံမှန်ဗျူဟာအတိုင်း စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို တွန်းပို့လာပြီး ပြိုင်ဘက်ပေါ်မှ ဖော်ထုတ်ရရှိသည့် အားနည်းချက်ကို ဆက်လက် ဆုတ်ဖြဲကာ ချဲ့ထွင် သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပြိုင်ဘက်ကို အပြီးတိုင် ရှုံးနိမ့်စေမည် ဖြစ်၏။

ဤ နည်းလမ်းသည် ရိုးရှင်းသော်လည်း အလွန်ထိရောက်လှသည်။

“ဒါကြောင့် ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်မှုမှာ သူ စေလွှတ်လိုက်တဲ့ စစ်သည် သိန်းချီကို လုံးဝ ချေမှုန်းပစ်ဖို့ လိုတယ်”

ဝမ်ချောင် ပြောလိုက်သည်။

ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်မှုတွင် အနည်းဆုံး အရေအတွက်ကို ယူကြည့်လျှင်ပင် စစ်သည် နှစ်သိန်း ရှိနေသည်။ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးတွင် စစ်သည် ခြောက်သိန်းကျော် သာ ရှိသည်ဖြစ်၍ ဤအရေအတွက်သည် သေးငယ်သော အရေအတွက် မဟုတ်ချေ။ ဤမျှ များပြားပြီး အောင်နိုင်မှုများစွာ ရရှိထားသည့် အာရေဗျသံမြင်းတပ်ကို ချေမှုန်းရန် မှာလည်း လွယ်ကူသော ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဝမ်ချောင်၏အသံ ရပ်သွားသည်နှင့် အခြားအသံတစ်သံသည် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဘယ်ဘက်ခြမ်းက စစ်သည်တွေကို ငါ့ကို လွှဲပေးပါ။ ငါ့ရဲ့အနောက်တောင်ပိုင်း စစ်ဒေသချုပ်တပ်ဟာ တိုက်ပွဲဝင်တာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ။ သူတို့ကို သွေးပူစေပြီး သူတို့ရဲ့ထက်မြက်မှုကို ထုတ်ဖော် ပြသရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ”

“ဒါ့အပြင် အာရေဗျသံမြင်းတပ်နဲ့ယွီစန်းသံမြင်းတပ်ကြားမှာ ဘယ်လောက် ကွာခြားလဲဆိုတာ ငါ တကယ်ပဲ မြင်ချင်သေးတယ်”

ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသည် မစဉ်းစားဘဲ ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများက ထက်မြက် နေပြီး ပြင်းထန်သော စစ်ပွဲဆန္ဒများ မီးတောက်လောင်နေ၏။

ဤတစ်ခဏ၌ မဟာထန် တွင် နာမည်ကျော်သော စစ်ဦးစီးချုပ်သည် ရုတ်တရက် လုံးဝ ကွဲပြားသော ခံစားချက် ကို ပေးလာခဲ့သည်။

၎င်းသည် ဖုန်မှုန့်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဓားမြတ် တစ်လက်သည် ရုတ်တရက် အိမ်အောင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထက်မြက်မှု အပြည့်ဖြင့် မူလ၏ တောက်ပမှုကို ပြန်လည် ထုတ်ဖော် လာသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

ဤမျှ ကြီးမားသော စစ်ပွဲမျိုးတွင် သူ ပါဝင်ခြင်း မရှိသည်မှာ မည်မျှ ကြာခဲ့ပြီကိုပင် သူ မမှတ်မိနိုင်တော့ချေ။

စစ်သည်၏သွေးသားနှင့် စစ်ပွဲ၏ ဆန္ဒများသည် သူ၏သွေးကြောများထဲ၌ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စီးဝင်နေပြီးသား ဖြစ်သည်။

မည်မျှကြာအောင် ဖုန်မှုန့်များ ဖုံးလွှမ်း နေပါစေ၊ မည်မျှကြာအောင် မေ့လျော့ နေပါစေ၊ စစ်ပွဲရောက်လာသည်နှင့် စစ်ဗိုလ်ချုပ်တိုင်း၏ ရင်ထဲမှ တိုက်ပွဲဝင်လိုသော သွေးသည် ပြန်လည်လောင်ကျွမ်းလာပြီး မူလ၏တောက်ပမှုကို ထုတ်ဖော်ပေးလိမ့်မည်။

လူအများစုသည် သတိတရားဖြင့် ချိတ်ဆက်ထားသဖြင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ ပြောင်းလဲမှုကို ခံစားမိကြပြီး သတိမပြုမိနိုင်အောင် ခေါင်းညိတ် လိုက်ကြသည်။ ဤသို့သော ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး သည်သာ စစ်မှန်သော ဧကရာဇ်ကျားသစ် ဖြစ်ပြီး၊ လူတိုင်း မြင်ချင်သော ပုံရိပ် ဖြစ်၏။

“ညာဘက်ခြမ်းကိုတော့ ငါ့ကို လွှဲပေးပါ”

ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ နောက်တွင် ပေထင်ဒေသကာကွယ်ရေးမှူးချုပ် အန်းစီရှန်း၏ အသံသည်လည်း လူတိုင်း၏ နားထဲ၌ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ငါ့လက်အောက်ခံတွေဟာ မြင်းတပ် တွေချည်းပါပဲ။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ ပေထင်နဲ့ အနောက်ပိုင်းဒေသ က ဝေးကွာနေတယ်။ ဒီတစ်ခါ ပန်မီယာတောင်ရဲ့ အနောက်ဘက်က ဧကရာဇ်ဟာ ဘယ်လို ထူးခြားချက်တွေ ရှိတယ်ဆိုတာ၊ သူ့ရဲ့ စစ်တပ်က ငါ့ပေထင်ဒေသအုပ်ချုပ်ရေးတပ်ထက် သာသလားဆိုတာ ငါမြင်ချင်သေးတယ်”

အန်းစီရှန်း၏ အသံသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း ရိုးရှင်းမှု အောက်၌ လွှမ်းမိုးချင်သည့် စွမ်းအင်တစ်ခု ပါဝင်နေ၏။

ပေထင်ဒေသသည် ဒေသများအားလုံးထဲတွင် စစ်ပွဲ အကြိမ်ရေ အများဆုံး ဖြစ်သော နေရာဖြစ်သည်။ အန်းစီရှန်းသည် နယ်ခြားစစ်ဗိုလ်ချုပ် အများအပြားကို တစ်ဦးတည်း ထိန်းချုပ်ထားပြီး၊ အရှေ့ နှင့် အနောက် တာ့ခ် ခါနိတ်နှစ်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခုခံကာကွယ်နေသူ ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်၏ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးအချို့ထဲတွင် အန်းစီရှန်း သည် နာမည်အကြီးဆုံး မဟုတ်ချေ။ ထို့အပြင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်သော အောင်ပွဲများ အများအပြား မရရှိခဲ့သောကြောင့် လူများစွာက ပေထင်ဒေသကာကွယ်ရေးမှူးချုပ်သည် အင်အားနည်းပါးခြင်း ဖြင့် အရှေ့နှင့် အနောက် ဧကရာဇ်နှစ်ခုအကြား၌ တစ်ဦးတည်း ရပ်တည်ကာ တာ့ခ် ခါနိတ် နှစ်ခုလုံးကို တစ်ချိန်တည်း ခုခံနေခဲ့ရသည်ကို မေ့လျော့နေခဲ့ကြသည်။

သူ၏ စစ်အင်အားသည် အခြား ဒေသအုပ်ချုပ်ရေးများထက် များပြားသော်လည်း အင်အားနည်းပါးခြင်းဖြင့် အင်အားကြီးကို အနိုင်ယူခြင်း သဘောတရားကို သုံးစွဲနေရခြင်းပင်။

ထူးခြားသော စွမ်းရည်မရှိပါက ထိုသို့သော ပတ်ဝန်းကျင်၌ ရှင်သန်ရန် ခက်ခဲသည်။ တာ့ခ် ခါနိတ် နှစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ရန်မှာ ပို၍ပင် မလွယ်ကူချေ။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ချောင်၏နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဧကရာဇ်၏ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးအချို့ထဲတွင် သူသည် ကောင်းရှန်းကျစ် နှင့်သာ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ဖူးပြီး ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့နှင့် တစ်ခါမျှ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ဖူးခြင်း မရှိသေးချေ။

“ခင်ဗျားတို့ နှစ်ဦး၊ အရှေ့နဲ့ အနောက်ဘက်ခြမ်းကို ခင်ဗျားတို့ကို လွှဲပေးလိုက်ပါပြီ”

ဝမ်ချောင် ပြောလိုက်သည်။

ဤတစ်ခဏ၌ သူ၏ ရင်ထဲ၌ပင် မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့၏ စစ်မြေပြင်ပေါ်မှ စွမ်းအားကို မြင်တွေ့ချင်လာခဲ့သည်။

“ကျန်တာတွေကတော့ သူတို့ ဒီ ခံစစ်လိုင်း တွေကို ဖောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ဝမ်ချောင် ပြောဆိုရင်း ရှေ့မှ ငွေရောင်-အဖြူရောင် သံမဏိမြို့ရိုး များဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ အလွန် ထူထပ် ပြီး ငါးလွှာကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်၌ ဖုံးအုပ်ထား၏။

ဤခံစစ်လိုင်းများကို တည်ဆောက်စဉ်က ဝမ်ချောင် သည် မြင်းတပ်များ၏ ရွေ့လျားမှု ကို လုံလောက်စွာ တွက်ချက်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ခံစစ်လိုင်း တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးခြင်း မပြုလုပ်နိုင်ပါက မည်သည့်အာရေဗျသံမြင်းတပ်မျှ ချီတက်မှု အဆုံးအထိ မရောက်နိုင်ဘဲ ခံစစ်လိုင်းကို ဖောက်ထွင်း နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“မဟာဘုန်းတော်ကြီး၊ ဒီသံမဏိခံစစ်လိုင်း တွေကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ ခင်ဗျားကိုပဲ အပ်ပါတယ် ဒီခံစစ်လိုင်းတွေကို ဖျက်ဆီးနိုင်ရင် ကျွန်တော် ဒီနေ့ပဲ စစ်ပွဲကို အဆုံးသတ်နိုင်ပြီး ဒီ အရှေ့တိုင်း လူမျိုးခြားတွေကို လုံးဝ ချေမှုန်း ပစ်ဖို့ ယုံကြည်ချက် ရှိတယ်”

ဧရာမသားရဲ၏ ကျောကုန်းပေါ်၌ ကုထိုက်ပိုင်သည် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

“ဟဲဟဲ၊ ဒီသံမဏိခံစစ်လိုင်း တွေကို ကျွန်တော်ပဲ ကိုင်တွယ်ပါ့မယ်”

ခြစ် ခနဲ အသံသေးသေးလေးနှင့်အတူ နောက်ဘက်မှ စစ်တဲကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကုထိုက်ပိုင် နှင့် ပခုံးချင်းယှဉ်၍ ရှေ့ဘက်သို့ စူးစိုက် ကြည့်နေသည်။

ဒုန်း

နောက်တစ်ခဏ၌ မြေကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ လူတိုင်း၏ အကြည့်များကြားမှ ကြီးမားသော အရိပ်မည်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ထရပ်လာပြီး အာရေဗျစစ်သည် သောင်းချီကို တစ်ခဏအတွင်း လွှမ်းခြုံ လိုက်သည်။

ဟိန်း

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နားစည်ကွဲမတတ်သော ဟိန်းဟောက်သံ တစ်သံသည် လူတိုင်း၏ နားထဲ၌ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အသံသည် ဝမ်းနည်းစရာ၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး လူ၏ စိတ်နှလုံးကို တုန်လှုပ် စေသည်။

“ဒါ ဧရာမသားရဲ ပဲ”

တာ့လာစ်စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသော စစ်သည်တစ်ဦးသည် ထို ကြီးမားသော သတ္တဝါကြီး ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အကြောက်လွန်သွားကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

တာ့လာစ်စစ်ပွဲ တွင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသူများသာ ဧရာမသားရဲ ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို သိရှိ၏။ ထိုစဉ်က ဧရာမသားရဲတစ်ကောင် တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်ခြင်းသည် တာ့လာစ်မြို့ တစ်ခုလုံးကိုပင် ချေမှုန်းလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ စစ်ပွဲတစ်ခုလုံး၏ လမ်းကြောင်းကိုပင် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ဧရာမသားရဲ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ မြားပစ်စက်များ၊ လေးမြှားများ၊ ဓားလှံများ စသည့် တိုက်ခိုက်မှုများသည် ဤ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါ၏ ရှေ့မှောက်၌ လုံးဝ အရာမရောက်ချေ။ ဤသို့သော ကြောက်စရာကောင်းသော သတ္တဝါ မျိုးကို ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံရင်ဆိုင်ရန်ကို သူ လုံးဝ မလိုချင်တော့ပေ။

သို့သော် ကြံ့ပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမသားရဲ တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် မြေကြီး၏ တုန်ခါမှုသည် လုံးဝ တည်ငြိမ်သွားခြင်းမရှိဘဲ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

လူတိုင်း၏ တုန်လှုပ်ထိတ်လန့်သော အကြည့် များကြားတွင် ထိုကြံ့ပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမသားရဲ နောက်ဘက်၌ တောင်တန်းအရွယ်၊ ကြီးမားသော စွမ်းအင် ရှိသည့် မျောက်ပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမသားရဲ တစ်ကောင်သည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ရင်း ကြီးမားသော ခြေလှမ်း များဖြင့် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် တစ်ကောင်၊ နှစ်ကောင်၊ သုံးကောင်... အချိန်တိုအတွင်း တောင်တန်းများကဲ့သို့ ဧရာမသားရဲ အကောင်နှစ်ဆယ်ကျော်သည် စည်းကမ်းတကျ စစ်တပ်၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအရာအားလုံးသည် လုံးဝမပြီးဆုံးသေးချေ။ အကောင်သုံးဆယ်၊ သုံးဆယ့်ငါးကောင်၊ သုံးဆယ့်ရှစ်ကောင်...

နောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဧရာမသားရဲ များသည် ဆက်လက် တိုးလာနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် အကောင် ခြောက်ဆယ်၊ ခုနစ်ဆယ်အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ဤ ဧရာမသားရဲများသည် အလွန်ထူထပ်ပြီး နောက်ဘက်မှ သန်းနှင့်ချီသော အာရေဗျစစ်တပ် ကိုပင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

ဤသို့သော ထိတ်လန့်ဖွယ်မြင်ကွင်းကို မြင်ရသောအခါ၊ ဤရူးသွပ်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော စွမ်းအင်ကို ခံစားရသောအခါ သံမဏိခံတပ်မြို့ မှ လူတိုင်းသည် မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

“ဒါ... ဒုက္ခရောက်ပြီ”

ကောင်းရှန်းကျစ်သည် မြင့်မားသော မြင်းကို စီးလျက်၊ စိတ်ထဲ၌ ချက်ချင်း နစ်မြုပ် သွားခဲ့သည်။

တာ့လာစ်စစ်ပွဲတွင် အာရေဗျ ဘက်မှ ဧရာမသားရဲစစ်တပ်ကို စေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း ဤမျှ အရေအတွက် များပြားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ အခြားဘာမှ မပြောဘဲ ဤ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဧရာမသားရဲများသည်ပင် မဟာထန် ဘက်တွင် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု ကြီးမားစွာ ဖြစ်ပေါ်စေရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်၏။

လန့်

ပါးလွှာသော လေချွန်သံ တစ်သံသည် လျင်မြန်စွာ ကောင်းကင်လွတ်ကို ထိုးဖောက်၍ တိမ်တိုက်နက်နက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ဟိန်း

ဟောင်

အူ

……

တစ်ခဏအတွင်း သားရဲပေါင်းများစွာသည် ဟိန်းဟောက်ကြ၏။ မျောက်ပုံသဏ္ဌာန်၊ ကြံ့ပုံသဏ္ဌာန်၊ ဝံပုလွေပုံသဏ္ဌာန်၊ ကျားပုံသဏ္ဌာန်၊ နွားပုံသဏ္ဌာန် စသည့် ဧရာမသားရဲ များသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ၌ အနီရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရှေ့တောင်ဘက်သို့ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ချီတက် လာကြသည်။

ထိုဧရာမသားရဲ များ ပြေးလွှားလာသည့်အခါ မြေကြီးသည် တုန်ခါနေပြီး မီးခိုးများ ထူထပ်စွာ ထွက်ပေါ်လာကာ သံမဏိခံတပ်မြို့သည်ပင် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါနေပြီး၊ လေထုသည် တစ်ခဏအတွင်း အလွန်တင်းမာ လာခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်နှင့် ကောင်းရှန်းကျစ်တို့၏ ခန့်မှန်းချက် မမှားချေ။ ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်မှုတွင် အာရေဗျ သည် စစ်သည် နှစ်သိန်းကျော်ကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။

သောင်းပေါင်းများစွာသော ဧရာမရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ ဤမျှ ကြီးမားသော အရေအတွက်သည် တာ့လာစ်စစ်ပွဲတွင် အာရေဗျ၏ စစ်အင်အားထက် တစ်ဝက်ခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

“အာပိုလစ် မင်း တပ်မှူးချုပ်နှင့်ဒုတိယတပ်မှူးချုပ် ဆယ်ဦးကို ဦးဆောင်ပြီး ဧရာမသားရဲစစ်တပ် နှင့်အတူ အားကုန် တိုက်ခိုက်ချီတက်လိုက် ဧရာမသားရဲတွေက ခံစစ်လိုင်းကို ဖျက်ဆီးပြီး အရှေ့တိုင်းလူမျိုးခြားတွေကို အားလုံး သတ်ပစ်လိုက်”

ကောင်းကင်ယံ၌ ပြင်းထန်သောလှိုင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကုထိုက်ပိုင် ၏ တည်ငြိမ်ပြီး ခံ့ညားထည်ဝါသော အသံသည် ရှေ့မှ လေမုန်တိုင်းသဖွယ် စွမ်းအင်ရှိသည့် အာရေဗျစစ်ဗိုလ်ချုပ်၏ ဦးခေါင်းထဲ၌ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုစစ်ဗိုလ်ချုပ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ထူထပ်ရုံသာမက အရပ်ရှည်ပြီး ကြွက်သားများသည် အဆုံးမရှိသော စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မည်းနက်သော သံချပ်ဝတ်သည် ဆူးများအပြည့်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး လူသားပုံသဏ္ဌာန် ဖျံကောင် တစ်ကောင်သဖွယ် ဖြစ်၏။ သူသည် ကုထိုက်ပိုင်၏ အမြဲတမ်း ရှေ့တန်းမှ ဦးဆောင်တိုက်ခိုက်သူ ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ မဟာသူတော်စင်”

ရှေ့ဘက်မှ အာပိုလစ်သည် ကုထိုက်ပိုင်ကို ကိုင်းညွတ်အရိုအသေပေးပြီးနောက် ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ကာ သံချပ်ဝတ် အထူအထပ် ဝတ်ဆင်ထားသော အာရေဗျမြင်းကို စီးနင်းလိုက်သည်။

“မဟာသူတော်စင်၊ အဗူမူစလင် တိုက်ပွဲဝင်ရန် ခွင့်ပြုဖို့ လျှောက်ထားပါတယ်”

ဤအချိန်၌ လှိုင်းတစ်ခုသည် နေရာလွတ်ကို ဖြတ်သန်း၍ ဧရာမသားရဲ၏ ကျောကုန်းပေါ်၌ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် အဗူမူစလင်သည် သံချပ်ဝတ်အထူအထပ်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်၌ ဒူးထောက်နေပြီး ရိုသေစွာ လျှောက်ထား၏။

အဗူမူစလင်သည် စောစောကတည်းက မဟာသူတော်စင် ကုထိုက်ပိုင်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း အာပိုလစ် တိုက်ခိုက်တော့မည့်တိုင်အောင် သူ၏ နာမည်ကို မကြားခဲ့ရပေ။

အရှေ့တိုင်းသည် သူ ကျရှုံးခဲ့ဖူးသော နယ်မြေ ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ဘေးထိုင်ကြည့်နေစေခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်ချေ။

“မလိုဘူး”

ရွှေရောင် စစ်တဲရှေ့၌ ကုထိုက်ပိုင်သည် တည်ငြိမ်သောအမူအရာဖြင့် အဗူမူစလင်ကို လှည့်ပင် မကြည့်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

“ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်မှုအတွက် အာပိုလစ်က လုံလောက်ပါတယ်။ မင်း လှုပ်ရှားရမယ့်အချိန် ရောက်ရင် ငါကိုယ်တိုင် စီစဉ်ပေးပါ့မယ်”

အဗူမူစလင်သည် ထိုနေရာ၌ တောင့်တင်းသွားပြီး မျက်နှာနီရဲ သွားကာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

တစ်ခဏမျှသာ ကြာ၏။ မြင်းခွာသံများ လှုပ်ရှားလာပြီး ကုထိုက်ပိုင်၏ လက်အောက်မှ အထူးချွန်ဆုံး ရှေ့တန်းဦးဆောင်သူ အာပိုလစ်သည် တပ်မှူးချုပ်နှင့် ဒုတိယတပ်မှူးချုပ် ဆယ်ဦးကို ဦးဆောင်ကာ ပင်လယ်ပြင်သဖွယ် ထူထပ်သော စစ်တပ်ကြီးဖြင့် သံမဏိခံတပ်မြို့ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ချီတက်လာခဲ့သည်။

“သတ်”

“ဒီ လူမျိုးခြားတွေကို သတ်ပစ် ခါလစ်ဖ်နဲ့ မဟာသူတော်စင် က ဆုကြီးပေးမယ်”

“သူတို့ကို ချေမှုန်း၊ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဆုတ်ဖြဲ ပစ်”

ထိုတစ်ခဏ၌ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တုန်ခါသွား၏။ ဝမ်ချောင် နှင့် ကော်ရှုဟန် တို့၏ ခန့်မှန်းချက် မမှားခဲ့ပေ။ ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်မှုတွင် အာရေဗျသည် စစ်သည် နှစ်သိန်းကျော်ကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။

ဤမျှ ကြီးမားသော စစ်အင်အားသည် ပင်လယ်ပြင်နှင့် တူနေပြီး လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံကို လွှမ်းမိုးထား၏။ ၎င်း၏ အရေအတွက်သည် တာ့လာစ်စစ်ပွဲ တွင် အာရေဗျ ၏ စစ်အင်အား တစ်ဝက်ခန့်အထိ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အာရေဗျ အတွက်မူ ဤသည်မှာ ပထမဆုံး စမ်းသပ်တိုက်ခိုက်မှု သာ ဖြစ်၏။

ကျန့်ခုနစ်ထောင်စာ၊ ကျန့်ခြောက်ထောင်စာ၊ ကျန့်သုံးထောင်စာ...

(ကျန့်= ကျန့်သည် ရှေးခေတ်နှင့်ရိုးရာ တရုတ်အကွာအဝေး တိုင်းတာရေးယူနစ် တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏တန်ဖိုးက ခေတ်အလိုက် အနည်းငယ် ကွဲပြားပါတယ်)

နှစ်ဖက်၏အကွာအဝေးသည် ပိုမိုနီးကပ်လာခဲ့သည်။ ဤဧရာမသားရဲ များ၏ အရှိန်အဟုန်သည် လူတိုင်း ထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုလျင်မြန် နေခဲ့သည်။

******

အပိုင်း ၁၈၃၂

၎င်းတို့၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ထည်ကြောင့် ဖြည်းညှင်းသည်ဟု ထင်ရသော ၎င်းတို့၏ ခြေလှမ်းများသည် သံမြင်းတပ် ၏ တိုက်ခိုက်ချီတက်မှုနှင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုချင်း တူညီ နေခဲ့သည်။

အကွာအဝေး နီးကပ်လာသောအခါ ထိုဧရာမသားရဲများ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဖုံးအုပ်ထားသည့် သံချပ်ဝတ် အထူအထပ် ကိုပင် မြင်နိုင်လာသည်။

“တစ်ကိုယ်လုံး သံချပ်ဝတ် နဲ့ပါလား”

ဧရာမသားရဲများ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ဖုံးအုပ်ထားသည့် နေရာတိုင်း၊ ၎င်းတို့၏ ဝမ်းဗိုက် နှင့် ဦးခေါင်းကိုပင် ဖုံးအုပ်ထားသော သံချပ်ဝတ် အထူအထပ်ကို မြင်သောအခါ ကောင်းရှန်းကျစ်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲ သွားခဲ့သည်။

တာ့လာစ်စစ်ပွဲ၌ ဧရာမသားရဲစစ်တပ်သည် သံချပ်ဝတ်ကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ဖုံးအုပ်ထားသည့် အဆင့် အထိ မရှိသေးချေ။

ရှင်းလင်းသည်မှာ ထိုစစ်ပွဲပြီးနောက် အာရေဗျတို့သည် အချိန်များစွာ အကုန်ခံကာ များစွာသော ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ သံချပ်ဝတ်ကို ဧရာမသားရဲ၏ ကိုယ်ခန္ဓာရှိ နေရာတိုင်းသို့ အထူးချဲ့ထွင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေတွင် မဟာထန်၏မြားပစ်စက်များ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် အကြီးအကျယ် လျော့ကျ သွားမည် ဖြစ်၏။

ဖူး….

လေသံများ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်လာပြီး ကြီးမားသော လေစီးကြောင်းသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလျက် မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခတ်လာ၏။ မြင်းပေါ်၌ ရပ်နေသော ဝမ်ချောင်၏ပိုးသားကဲ့သို့ ဆံပင် များသည် လေထဲ၌ ပြင်းထန်စွာ ဝဲပျံနေသော်လည်း ထို လူငယ်၏ မျက်နှာသည် အေးစက်တင်းမာ နေပြီး လှုပ်ရှားမှု တစ်စိုးတစ်စိမျှ မရှိပေ။

ဧရာမသားရဲတို့၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုသည် ထင်ထားသည်ထက် များစွာကျော်လွန်၏။ ဤ ဧရာမသတ္တဝါကြီးများရှေ့၌ သိုင်းပညာရှင် များပင် အရေးမပါသော ပိုးကောင် များသာ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်အတွက်မူ ဤ ဧရာမ သားရဲကြီးများကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းသည် ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်တော့ချေ။

ဧရာမသားရဲများသည် မဟာထန်ခံစစ်လိုင်းနှင့် တစ်ထောင်ကျော်စာ အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဝမ်ချောင်၏မျက်လုံးများ၌ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ် လိုက်သည်။

“စုဟန်ရှန်း ၊ ပြင်ဆင်”

ဝမ်ချောင်၏အမိန့်နှင့်အတူ စစ်ကိရိယာများ၏ ကျွီခနဲ ကျွီခနဲ မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ စစ်တပ်၏နောက်ဘက်၌ ငါးယူဇနာ၊ခုနစ်ယူဇနာခန့် ကျယ်ဝန်းရှည်လျားပြီး ဆယ်မီတာကျော် မြင့်မားသော သစ်သားသေတ္တာကြီးများသည် ပြိုကွဲ သွားပြီး အတွင်းမှ သံမဏိစက်ယန္တရားကြီး များ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ထို သံမဏိစက်ယန္တရား များသည် ဆယ်မီတာကျော် ရှည်လျားပြီး မြားပစ်စက်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း မြားပစ်စက်ထက် ဆယ်ဆကျော် ပို၍ ကြီးမား ၏။

“ဧရာမ မြားပစ်စက်”

ထိုဧရာမ မြားပစ်စက် ကိရိယာများကို မြင်သောအခါ အဝေးမှ အဗူမူစလင်သည် သူ စီးနင်းထားသော မြင့်မားသော အာရေဗျမြင်းပေါ်၌ပင် တစ်ကိုယ်လုံး မျက်နှာ ပြောင်းလဲ သွားခဲ့သည်။

“ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ သူ ဒီလောက်များတဲ့ ဧရာမ မြားပစ်စက် တွေကို ဘယ်လိုများ တီထွင်နိုင်ခဲ့တာလဲ”

တာ့လာစ်စစ်ပွဲ ၌ အဗူမူစလင်သည် ဧရာမသားရဲစစ်တပ်ကို သူ အနိုင်ရရန် အဓိက လက်နက်အဖြစ် သုံးခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ထိုဧရာမသားရဲစစ်တပ်သည် ဝမ်ချောင်၏ လက်ထဲ၌ ကျဆုံးခဲ့သည်။ ဝမ်ချောင် ၏ နည်းလမ်းများစွာထဲတွင် ဤ ဧရာမ မြားပစ်စက် များသည် သူ့ကို အမှတ်ရဆုံး ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဤ ဧရာမ ကိရိယာ များသည် ဧရာမသားရဲ များအား သေစေလောက်သော ထိခိုက်မှု များ မပေးခဲ့ပါက တာ့လာစ်စစ်ပွဲ ၏ ရလဒ်သည် အခြားတစ်မျိုး ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်က ဧရာမ မြားပစ်စက် များမှာ တစ်စင်း၊ နှစ်စင်းသာ ရှိခဲ့၏။ သို့သော် ယခု သူ၏ မျက်စိရှေ့၌ ကြယ်များ ပြန့်ကျဲနေသကဲ့သို့ အနည်းဆုံး သုံးဆယ်၊ လေးဆယ် ခန့်အထိ ရှိနေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ဤ ဧရာမ မြားပစ်စက် များသည် ဖွဲ့စည်းပုံ ကျစ်လစ်ပြီး၊ ပုံသဏ္ဌာန် လှပကာ အနုပညာနှင့် ရိုင်းစိုင်းသော စွမ်းအား နှစ်ခုစလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး တာ့လာစ်စစ်ပွဲ တုန်းကနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍ မရတော့ချေ။

ပိုအရေးကြီးသည်မှာ မဟာထန်ဘက်သည် လုံလောက်စွာ ပြင်ဆင် ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဧရာမ မြားပစ်စက် များ၏ အောက်ခြေတွင် ဆယ်မီတာကျော် မြင့်မားသော သံမဏိစက်ဝိုင်း ပလပ်ဖောင်းတစ်ခုစီ ရှိနေပြီး၊ ဤသည်က ဧရာမ မြားပစ်စက်များအား ရှေ့မှ သံမဏိခံစစ်လိုင်း၏ ကာကွယ်မှုကို ရရှိစေကာ မထိခိုက်ဘဲ လွတ်လပ်စွာ ပစ်ခတ် နိုင်စေသည်။

“ဒီ ခွေးကောင်”

ဤတစ်ခဏ၌ အဗူမူစလင်လက်သီးကို ကျပ်ကျပ်ဆုပ် လိုက်ပြီး မျက်နှာသည် ပြာနှမ်း နေ၏။

စစ်ရေးထောက်လှမ်းခြင်းသည် စစ်တပ်၏ တိုက်ပွဲဝင်ခြင်းအတွက် အခြေခံအသိ ဖြစ်သည်။ ဤစစ်ပွဲမတိုင်ခင် အဗူမူစလင်သည် သူလျှို များ၊ စစ်ဘေးရှောင်များ၊ လေထဲမှ လင်းယုန်ငှက် များ အပါအဝင် ယခင်က လူမျိုးခြားသူလျှို များကိုပါ စေလွှတ်၍ ဝမ်ချောင်၏ သံမဏိခံတပ်မြို့ အတွင်းမှ စီစဉ်မှုများနှင့် လှုပ်ရှားမှုများကို စစ်ဆေးခဲ့သည်။

ထိုကြီးမားသော သစ်သားသေတ္တာများ၊ သို့မဟုတ် ပိုမိုတိကျစွာဆိုရသော် ထို ကြီးမားသောသစ်သားအိမ်များသည် အဗူမူစလင်ပထမဆုံး ရရှိခဲ့သော သတင်းမှာ စစ်ကိရိယာ သိုလှောင်ရုံများ ဖြစ်သည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

သံမဏိ အစိတ်အပိုင်း အမြောက်အမြားကို အတွင်းသို့ သယ်ယူပို့ဆောင်ခဲ့သောကြောင့် အဗူမူစလင်သည် ၎င်းတို့အား သံမဏိမြို့ရိုး အသစ်များအတွက် အစားထိုး အစိတ်အပိုင်းများ သို့မဟုတ် ခံစစ်လိုင်းများ၏အပေါက်များကို ပိတ်ဆို့ရန် ဝမ်ချောင် အသုံးပြုသည့် သံမဏိမြို့ရိုးပုံစံများသာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

သူ မတွေးခဲ့မိသည်မှာ ၎င်းတို့သည် သေသေချာချာ စီစဉ်ထားသည့် ဧရာမ မြားပစ်စက် များဖြစ်သည်ဟူ၍ပင်။

ဒုန်း

ပြောဆိုချိန် နှေးနေသော်လည်း အဖြစ်အပျက်က လျင်မြန်၏။ အဗူမူစလင်၏ စိတ်ထဲ၌ ဤအတွေးများ လှည့်ပတ်နေစဉ် နောက်တစ်ခဏ ၌ လေထုသည် ဟိန်းဟောက် လာပြီး တောင်များ ပြိုကျ၊ ပင်လယ်လှိုင်းများ ပွက်လောရိုက် သကဲ့သို့ လေထုကြီးသည် ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤလေစီးကြောင်းများ၏ ဗဟို၌ဆယ်မီတာကျော် ရှည်လျား၊ လက်မောင်းအရွယ်ခန့် ထူထဲ သော ဧရာမ မြှားတစ်စင်းသည် ဟိန်းဟောက်လျက် နဂါးတစ်ကောင် ပင်လယ်မှ ထွက်လာ သကဲ့သို့ အဝေးရှိ မဟာထန်စစ်စခန်းမှနေ၍ ရှေ့ဆုံးမှ ကြံ့ပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမသားရဲ တစ်ကောင်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

အူ

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံ တစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ တန်ချိန် ထောင်ချီ အလေးချိန်ရှိသော ထို ကြံ့ပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမသားရဲ သည် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ လိုက်သည်။ ဦးခေါင်းပေါ်မှ သံချပ်ဝတ် အထူအထပ်သည် ထိုဧရာမမြှား ရှေ့၌ ပြိုကွဲသွားပြီး ထက်မြက်သော မြှားထိပ်သည် သံချပ်ဝတ်ကို ဖောက်ထွင်းပြီးနောက် ဧရာမသားရဲ ၏ ဦးခေါင်းထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိုးစိုက်ဝင်သွားခဲ့သည်။

ဤသို့သော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကြံ့ပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမသားရဲသည် ရုတ်တရက် ခြေလှမ်း ရပ်တန့်သွားသော်လည်း ရုတ်တရက် လိုက်ပါလာသော နောက်ဘက်မှ အခြား ဧရာမသားရဲများက ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိသည်။

ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း

ထိုသည်မှာ အချက်ပြသံ တစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခဏ၌ ဧရာမ မြားပစ်စက် သုံးဆယ်ကျော်သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်ခတ်လိုက်ကြသည်။ ဟိန်းဟောက်သံ များသည် ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆယ်မီတာကျော် ရှည်လျားသော ဤ ဧရာမ မြှားများသည် ပြင်းထန်သော သေခြင်းတရား၏အငွေ့အသက်နှင့်အတူ ရှေ့မှ တောင်တန်းများကဲ့သို့ ဧရာမသားရဲ များဆီသို့ ပစ်ခတ်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

သွေးများ ပန်းထွက်လာ၏။ ထိုသံချပ်ဝတ် အထူအထပ်များသည် ဧရာမ မြားပစ်စက် ၏ တိုက်ခိုက်မှုရှေ့၌ အုတ်ကြွပ်ခဲ များကဲ့သို့ ပျက်စီး လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ ဤမျှ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဧရာမသားရဲ များသည် ရှေ့နောက် တိုက်မိကာ မကြာမီ ရှုပ်ထွေးမှု များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဝူး

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရွှေရောင် စစ်တဲရှေ့၌ မဟာဘုန်းတော်ကြီးနှင့် ကုထိုက်ပိုင် နှစ်ဦးလုံးသည် ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး စိတ်အေးချမ်းမှု ကင်းမဲ့သွားခဲ့သည်။

အရှေ့တိုင်းမှ ဤအစွမ်းထက်သော လက်နက်များသည် သူတို့၏ စိတ်ကူးထက် သိသိသာသာ ကျော်လွန်နေ၏။ အဗူမူစလင်သည် ယခင်က အကြိမ်ကြိမ် ပြောခဲ့ သော်လည်း ဤလက်နက်သည် ဤမျှအစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု နှစ်ဦးလုံး မတွေးခဲ့မိကြချေ။

“ဟွန့်”

သို့သော် ခဏမျှသာ ကြာ၏။ အေးစက်သော ရယ်သံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံသည် လှုပ်ရှားသွားကာ လက်ထဲမှတုတ်တံကို အနည်းငယ် ရိုက်ချလိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏ၌ လေထုသည် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြီးမားသော စိတ်စွမ်းအင်တစ်ခုသည် ဒီရေလှိုင်း သဖွယ် ပျံ့နှံ့လာကာ ဧရာမသားရဲ များအားလုံးကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

တစ်ခဏအတွင်း ရှုပ်ထွေးနေသော ဧရာမသားရဲစစ်တပ်သည် ချက်ချင်း ငြိမ်သက် သွားပြီး စည်းကမ်းတကျ ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“မကောင်းတော့ဘူး”

စစ်တပ်၏ နောက်ဘက်တွင် စုန့်ဘုရင်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲ၌ တုန်လှုပ် သွားသည်။

ဝမ်ချောင်၏ ဤဧရာမ မြားပစ်စက်များကို သူ စောစောကတည်းက သိရှိပြီး စစ်ဦးစီးဌာနသည်ပင် ငွေကြေးများ ထောက်ပံ့ ၍ စက်မှုလက်မှုဌာနနှင့် ပူးပေါင်းကာ အစွမ်းကုန် တီထွင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဤမျှ ပြင်းထန်သော ပစ်ခတ်မှု တစ်ကြိမ်ကြောင့် ဧရာမသားရဲများ ရှုပ်ထွေးသွားပြီး သူတို့၏ တိုက်ရည်ခိုက်ရည်ကို လျော့ကျစေမည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခု ကြည့်ရသည်မှာ လက်တွေ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု သည် ထင်ထားသလောက် မရှိခဲ့ချေ။

“တစ်မျိုးတော့ တစ်မျိုးပဲ”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်ချောင်သည်လည်း ရှေ့မှ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေကို ခံစားမိပြီး အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဤပျောက်ဆုံးနေသော ယဉ်ကျေးမှုနည်းပည ဖြင့် ဖန်တီးထားသော ဧရာမသားရဲ များအား ဝမ်ချောင်သည် အတော်အတန် ရင်းနှီးပြီးသား ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ အသက်စွမ်းအားသည် အလွန်အားကောင်း၏။ ဝမ်ချောင်သည်ပင် ၎င်းတို့၏ အသက်စွမ်းအားလျော့ကျမှုကို ကြည့်၍ မြှားများ၏ စွမ်းအားကို တိုင်းတာလေ့ရှိသည်။

ဧရာမမြားပစ်စက် သုံးဆယ်ကျော်သည် ပစ်မှတ်ကို လုံးဝ ထိမှန်ခဲ့သော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာလျော့ကျနေခဲ့သည်။ ဧရာမသားရဲ များ၏ ကြီးမားသော သက်စွမ်းသည် အနည်းငယ်သာ လျော့ကျသွားပြီး သေစေလောက်သော အဆင့် သို့ လုံးဝ မရောက်ခဲ့ချေ။

“...ဒါဟာ သားရဲသံချပ်ဝတ် ကြောင့်ပဲ” အာရေဗျ တို့သည် သားရဲသံချပ်ဝတ်ကို အားဖြည့် ခဲ့ပြီး အဆောင်လက်ဖွဲ့သင်္ကေတများစွာကို ထပ်ထည့်ထားတယ်။ မြှားများသည် သားရဲသံချပ်ဝတ်ဖြင့် အင်အား လျော့ကျသွားပြီး စွမ်းအားသည် အရင်ကထက် များစွာ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

ထို ဧရာမသားရဲများ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ သံချပ်ဝတ် အထူအထပ်များ၊ ထို့အပြင် ၎င်းတို့ပေါ်ရှိ နက်နဲရှုပ်ထွေးသော ပန်းထိုးပုံစံများကို မျက်လုံးဖြင့် ဖြတ်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဝမ်ချောင် သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

“သွား ငါ့ရဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တို့”

အခြားတစ်ဖက်၌ မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် လုံးဝ မရပ်တန့်တော့ချေ။ ဧရာမသားရဲ များအားလုံးကို ထိန်းသိမ်းပြီးနောက် လက်ကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်ပြီး လေထဲ၌ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

စစ်မြေပြင်၏ ရှေ့ဘက်တွင် ဧရာမသားရဲ များသည် ဟိန်းဟောက်နေကြသည်။ ဤဧရာမသတ္တဝါကြီးများသည် မီးခိုးလုံးများ ထူထပ်စွာ ထွက်ပေါ်စေပြီး ဒေါသထွက်နေသော သတ္တဝါများကဲ့သို့ မဟာထန်၏ သံမဏိခံစစ်လိုင်းဆီသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ထိုဧရာမမြှားများသည် ဧရာမသားရဲများအား နောက်ဆုတ်စေခြင်း မရှိဘဲ ပို၍ပင် ဒေါသထွက်စေကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်စေခဲ့သည်။

နောက်ဘက်တွင် အာပိုလစ်သည်လည်း ထူထပ်သော စစ်တပ်ကြီးကို ဦးဆောင်လျက် ချီတက်လာခဲ့သည်။

အကွာအဝေးသည် ပိုမို နီးကပ်လာခဲ့သည်။

“ဗျူဟာပြောင်း ဧရာမ မြားပစ်စက် တစ်စင်းစီကို အုပ်စု အနေဖြင့် ပူးပေါင်း ပစ်ခတ်”

ဝမ်ချောင်၏ မျက်လုံးများ၌ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ချက်ချင်း မဆိုင်းမတွ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း

လုံးဝ တုံ့ဆိုင်းမှု မရှိချေ။ ကြီးမားသော သံမဏိပလပ်ဖောင်း များပေါ်၌ စက်ယန္တရား များ ကျွီခနဲ ကျွီခနဲ မြည် လာပြီး စွမ်းရည်အထူးချွန်ဆုံး သံချပ်ဝတ်စစ်သည်များသည် စက်ယန္တရားကို ထိန်းချုပ်လျက် ဦးတည်ရာကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲကာ နှစ်ဦးတွဲ အုပ်စု ဖြင့် တစ်ဖန် ပြန်လည် ပစ်ခတ်လိုက်ကြသည်။

လေထုသည် တောင်များ ပြိုကျ၊ ပင်လယ်လှိုင်းများ ပွက်လောရိုက် သကဲ့သို့ တုန်ခါသွားပြီး နောက်တစ်ဖန် မြှားတုတ်ကြီး များသည် အာကာသလွတ်ကို ဖြတ်ကျော်၍ ထိုဧရာမသားရဲ များဆီသို့ ပစ်ခတ်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

တစ်စင်း၊ နှစ်စင်း၊ သုံးစင်း...

ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးလာသော ကြံ့ပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမသားရဲသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဦးခေါင်းတွင် ဧရာမမြှား ဆယ်စင်းကျော် ထပ်မံ ထိုးစိုက်ဝင်ပြီးနောက် ကျန့်လေးရာ၊ ကျန့်ငါးရာစာခန့် ပြေးလွှားပြီး ဒုန်းခနဲ မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ မြေပြင်ပေါ်၌ ကျန့်ခုနစ်ဆယ်၊ ရှစ်ဆယ်စာခန့် နက်ရှိုင်းသော မြောင်းတစ်ခုကို ဖော်ဆောင်လျက် ဖုန်များ လှိမ့်တက်စေခဲ့သည်။

ဧရာမမြှားများသည် အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်နေပြီး ဧရာမသားရဲများသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လျက် ဆက်တိုက် လဲကျနေကြကာ စစ်မြေပြင်ပေါ်၌ မြေကြီးမှုန်များ လှိမ့်တက်နေခဲ့သည်။

၎င်းတို့၏ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းမှ သွေးများသည် မြေပြင်ပေါ်၌ စီးဆင်းနေ၏။ ဤမြို့များကို ဖျက်ဆီး၊ နိုင်ငံများကို ချေမှုန်းနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ဧရာမသားရဲ များသည် ဝမ်ချောင် နှင့် ကျန်းရှို့တို့ ပူးပေါင်း တီထွင်ထားသည့် ဧရာမစစ်ကိရိယာများရှေ့၌ ပိုမိုပျက်စီးလွယ်လာခဲ့ပြီ။

အနည်းဆုံးတော့ မရှုံးနိမ့်နိုင်သောအဆင့် မဟုတ်တော့ချေ။ ဤသည်မှာ ဝမ်ချောင် အမြဲတမ်း ကြိုးစား စီစဉ်နေခဲ့သော အရာ ဖြစ်၏။

ဧရာမသားရဲတို့၏ ခြိမ်းခြောက်မှုသည် အလွန်ကြီးမားသောကြောင့် တာ့လာစ်စစ်ပွဲ ပြီးဆုံးသည်နှင့် ဝမ်ချောင်သည် ဤလက်နက်များကို လျှို့ဝှက်စွာ ထုတ်လုပ်နေခဲ့ပြီး ယခုတွင် ဧရာမ မြားပစ်စက် သုံးဆယ်ကျော်ကို ရရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟိန်း

ဧရာမသားရဲ များသည် ပိုမို နီးကပ်လာခဲ့သည်။ ဝမ်ချောင် ဘယ်ဘက်မှ စုဟန်ရှန်းကို လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏ၌ “ပစ်” ဟူသော ပြင်းထန်သည့် အမိန့်သံ တစ်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး စက်ယန္တရား များ၏ ဆူညံသံကြားမှ ထက်မြက်သော မြှား များသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားကာ တိုက်ခိုက်ချီတက်နေသော ဧရာမသားရဲ များဆီသို့ အလုံးအရင်း ဖြင့် ပစ်လွှတ်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

“တော်ပြီ ငါ လှုပ်ရှားရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ”

ဝမ်ချောင် ရှေ့ဘက်ကို ကြည့်ရင်း တီးတိုးရေရွတ် လိုက်သည်။

ဧရာမသားရဲများသည် ပိုမို နီးကပ်လာခဲ့သည်။ ဤအချိန်၌ လေထဲတွင် ဧရာမသားရဲ များ၏ သေလောက်သော အနံ့ဆိုးကိုပင် အနံ့ခံနိုင်နေပြီ။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ထည် နှင့် သံချပ်ဝတ် ၏ အက်ကြောင်းများကြားမှ ကျလာသော ဖုန်မှုန့်များ ကိုလည်း မြင်နေရသည်။ ဤ ဧရာမသားရဲ များ၏ စွမ်းအားကို ကြည့်လျှင်

၎င်းတို့ကို မတားဆီးနိုင်ပါက ဝမ်ချောင်သည် မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားပြီး ထောင်ချီသော နက်ရှိုင်းသည့် သံမဏိခံစစ်လိုင်းကို ကြိုးစား တည်ဆောက်ခဲ့သော်လည်း ကလေးကစားစရာများကဲ့သို့ ဧရာမသားရဲများသည် အမြစ်ကနေ လှန်ပစ်လိုက်ကြမည် ဖြစ်၏။

ဝူး

ထိုဧရာမသားရဲ ဆယ်ဂဏန်းသည် မဟာထန်၏ သံမဏိခံစစ်လိုင်းမှ ကျန့်သုံးရာကျော်စာ အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဝမ်ချောင်သည် လုံးဝ တုံ့ဆိုင်းမှု မရှိတော့ချေ။ မျက်လုံးများ၌ အလင်းတန်း တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ကြီးမားသော စိတ်စွမ်းအင် တစ်ခုသည် ကိုယ်ခန္ဓာမှ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာကာ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရိပ်မည်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ၍ ရှေ့မှ တောင်တန်းများကဲ့သို့ ဧရာမသားရဲ များဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ စီးဆင်းဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်း အနုပညာ

တာ့လာစ်စစ်ပွဲတွင် ဝမ်ချောင်သည် မာစီရ်ကို ကိုင်တွယ်ခဲ့သော စွမ်းရည်သည် တစ်ဖန် ပြန်လည် ပေါ်ပေါက် လာခဲ့လေသည်။

******

အပိုင်း ၁၈၃၃

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြားတွင် အလင်းရောင်သည် အနည်းငယ် မှောင်မိုက်သွား၏။ ဝမ်ချောင်၏စိတ်စွမ်းအင်သည် ဒီရေလှိုင်းသဖွယ် ရှေ့မှ ဧရာမသားရဲ ဆယ်ဂဏန်း ၏ ကိုယ်အတွင်းသို့ ဗြုန်းခနဲ ဝင်ရောက် သွားပြီး ၎င်းတို့၏ အာရုံကြောများကိုဖြတ်၍ ဦးနှောက်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

ဧရာမသားရဲများသည် အသက်စွမ်းအား အားကောင်းပြီး အင်အားမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ၎င်းတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့်ဝိညာဉ်သည် အလွန်ပျက်စီးလွယ်၏။ ဤဧရာမသားရဲများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သမျှ ဝမ်ချောင်သည် ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ဧရာမသားရဲ များကိုပင် စေခိုင်းကာ အာရေဗျစစ်တပ် ကို ဖျက်ဆီး စေနိုင်ပေသည်။

ဝူး

ကောင်းကင်ယံ၌ အရိပ်များ လှုပ်ရှားနေ၏။ အချိန်တိုအတွင်း၌ ဝမ်ချောင်၏ စိတ်စွမ်းအင်သည် အလေ့အကျင့်ရပြီးသူ တစ်ဦးပမာ အဟန့်အတားမရှိ၊ ဦးနှောက် အာရုံကြောတစ်လျှောက် လျင်မြန်စွာ စီးဝင်သွားပြီး ဧရာမသားရဲ ဦးနှောက်၏ အဓိက ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာသည် ဤ ဧရာမသားရဲ များကို ထိန်းချုပ်ရန် အဓိကသော့ချက် ဖြစ်၏။

ဝိညာဉ်အမြင်၏ အကူအညီဖြင့် ဝမ်ချောင သည် ဧရာမသားရဲ၏ဗဟိုချက်သည် သစ်ကြားသီး ပုံသဏ္ဌာန် အစုအဝေးများ ဖြစ်နေသည်ကိုပင် မြင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဧရာမသားရဲ တို့၏ စိတ်စွမ်းအင်သည် ထင်ထားသလောက် အားကောင်းခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းတို့၏ ဗဟိုချက်ကို သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်း အနုပညာဖြင့် ထိန်းချုပ်နိုင်ရုံဖြင့် ဝမ်ချောင်သည် ၎င်းတို့အား မိမိအတွက် လျင်မြန်စွာ အသုံးချနိုင်ပြီး မဟာထန်တွင် ဧရာမသားရဲစစ်တပ် တစ်ခု ထပ်မံ ပိုင်ဆိုင်လာစေနိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“အသုံးမဝင်ဘူး”

ပြောဆိုချိန် နှေးနေသော်လည်း အဖြစ်အပျက်က လျင်မြန်၏။ ဝမ်ချောင် သည် ထို ဧရာမသားရဲ များကို ထိန်းချုပ်တော့မည့်အချိန်၌ ရုတ်တရက် ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော တည်ငြိမ်သောအသံ တစ်သံသည် ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဝမ်ချောင် စိတ်ထဲ၌ တုန်လှုပ် သွားသော်လည်း ဤအချိန်၌ အသေးစိတ် စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိတော့ချေ။

ဒုန်း… တုန်ဟည်းသော အသံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ဧရာမသားရဲ၏ဗဟိုချက်ကို ထိတွေ့သည့် တစ်ခဏ၌ ဝမ်ချောင်၏ ကြီးမားသော စိတ်စွမ်းအင်သည် သံမဏိတောင်တန်း တစ်ခုနှင့် တိုက်မိသကဲ့သို့ ချက်ချင်းအစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အဟန့်အတားမရှိ ဝင်ရောက်နိုင်ရမည့် ဧရာမသားရဲ၏ ဗဟိုချက်သည် လုံးဝပိတ်ဆို့နေပြီး ဝမ်ချောင်၏စိတ်စွမ်းအင်သည် လုံးဝဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ထို့မျှမက စိတ်စွမ်းအင် ပေါက်ကွဲသည့် တစ်ခဏ၌ ဝမ်ချောင်သည် ဧရာမသားရဲ၏ ဗဟိုချက်မှ ကျယ်ပြန့်မှု မရှိသော်လည်း အလွန်ပြင်းထန်သော အလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကိုပင် မြင်လိုက်ရသည်။ ဤ တောက်ပသော အလင်းတန်း များသည် ပျံ့နှံ့လာပြီး ပြိုကွဲသွားသော သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်များကို လုံးဝ ဖျက်ဆီး ပစ်ခဲ့သည်။

စိတ်စွမ်းအင် ပိတ်ဆို့မှု

လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ စိတ်ထဲမှ အကြံတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ဝမ်ချောင်၏ရင်ထဲ၌ အေးခဲ သွားကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သံသယမရှိချေ။ ဤ အရှေ့တိုင်းစစ်ပွဲအတွက် အာရေဗျတို့သည် လုံလောက်စွာ ပြင်ဆင်ထားပြီး ဤစိတ်စွမ်းအင် ပညာရှင်များ၏ ကျူးကျော်မှုကို ကာကွယ်ရန် ဧရာမသားရဲ တို့၏ ဦးနှောက်၌ အားကောင်းသော ပိတ်ဆို့မှု များကို ကြိုတင် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“မင်းက အာရေဗျရဲ့ မဟာဘုန်းတော်ကြီး၊ မာစီရ်ရဲ့ ဆရာပဲ”

လေပြင်းများ တဝုန်းဝုန်း တိုက်ခတ်နေ၏။ ဝမ်ချောင်သည် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့လိုက်ပြီး ပထမဆုံး ထွက်ပေါ်လာသော အသံကို လိုက်၍ ပြင်းထန်သော၊ ရှေးကျသော၊ ယခင်က မာစီရ်ထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအားကောင်းသော စိတ်စွမ်းအားလှိုင်းကို ကောင်းကင်ယံ၌ လျင်မြန်စွာ ဖမ်းယူလိုက်သည်။

ထို စိတ်စွမ်းအားလှိုင်း၏ ဇစ်မြစ်ကို လိုက်၍ ဝမ်ချောင်၏ အကြည့်သည် ကျယ်ပြန့်သော နေရာလွတ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ အဝေးရှိ ဆင်ပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမသားရဲ၏ ကျောကုန်းပေါ်၌ ကုထိုက်ပိုင်နောက်တွင် ရပ်နေသော၊ စွမ်းအင် မရှိသလိုလိုဖြင့် သိပ်မထင်ရှားသော မဟာဘုန်းတော်ကြီးကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

လေစီးကြောင်းများ လှုပ်ရှားနေ၏။ မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ကြီးမားသော အနက်ရောင် ဝတ်ရုံဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး လက်ထဲမှတုတ်တံသည် သူ့အား ပိုမို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရသာကို ပေးနေပြီး သူ၏မျက်နှာကို လုံးဝမြင်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တည်ငြိမ်ပြီး ရင်းနှီးသော အသံတစ်သံသည် ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် တွင် တစ်ဖန် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ငါ မင်းကို ပြောခဲ့ပြီးပြီ၊ အသုံးမဝင် ဘူးလို့ တာ့လာစ်စစ်ပွဲကိစ္စတွေ ဖြစ်ခဲ့ပြီးနောက် ငါ ဘာမှမပြင်ဆင်ဘဲ နေမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား”

ထိုသူသည် ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော အသံဖြင့် သူ့ဘာသာ ဆက်ပြောနေ၏။

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ ဝမ်ချောင်၏ရင်ထဲ၌ တုန်လှုပ် သွားခဲ့သည်။ သူသည် အစွမ်းကုန် ကာကွယ်ခဲ့သော်လည်း ပြိုင်ဘက်၏စိတ်စွမ်းအင်သည် သူ၏ စိတ်နယ်ပယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက် နိုင်ခဲ့သေးသည်။

ဤတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ပြိုင်ဘက်၏ စွမ်းရည်သည် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် အားကောင်းပြီး သူ ယခင်က တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည့် မည်သည့် စိတ်စွမ်းအင် ပညာရှင် ထက်မဆို များစွာ ပိုမိုအားကောင်းကြောင်း သိရှိရပေမည်။

“...ဧရာမသားရဲ ရဲ့ ဦးနှောက်ဗဟိုကို ရှေးဟောင်း ပိတ်ဆို့ကွင်းနဲ့ ငါ ဝန်းရံထားပြီးသား။ ဒါက စိတ်စွမ်းအင် ပညာရှင်တွေကို တိုက်ရိုက် ရည်ရွယ်တဲ့ ပြင်ပပိတ်ဆို့မှုတစ်မျိုးပဲ။ မင်း ဘယ်နည်းလမ်းကို သုံးသုံး ဧရာမသားရဲရဲ့ ဦးနှောက်ထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး သူတို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

မှောင်မိုက်သော စိတ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာထဲတွင် မဟာဘုန်းတော်ကြီး ၏ အေးစက်ပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော အသံသည် နေရာတိုင်း၊ ထောင့်တိုင်းတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။

“ဟွန့်၊ ဟုတ်ပါ့မလား”

ဝမ်ချောင်သည် အေးစက်သော ရယ်သံ တစ်သံ ပေးလိုက်ပြီး နောက်တစ်ခဏ ၌ လုံးဝ တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ တိုက်ခိုက် လိုက်သည်။

စိတ်စွမ်းအင် လေမုန်တိုင်း

စိတ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာထဲတွင် တုန်ဟည်းသော အသံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး၊ စကြဝဠာ စတင် ပွင့်ဟသကဲ့သို့ ကြီးမားသော စိတ်စွမ်းအင် တစ်ခုသည် သိပ်သည်းစွာ စုစည်းလျက် လေမုန်တိုင်း တစ်ခုသဖွယ် ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲ ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤပုံမပေါ်သော စွမ်းအားသည် အလွန်ကျယ်ပြန့်သော နေရာကို လွှမ်းခြုံထားပြီး ဧရာမသားရဲ အားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

အူးးးးး

တစ်ခဏအတွင်း ဧရာမသားရဲ အားလုံးသည် နာကျင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး တစ်ဖန် ရှုပ်ထွေးမှု များထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

အာရေဗျ မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် ရှေးဟောင်း ပိတ်ဆို့ကွင်းကို ဧရာမသားရဲ အားလုံးအပေါ် ချမှတ်ခဲ့သော်လည်း ဤစွမ်းအားသည် ဝမ်ချောင်၏ ဧရာမသားရဲများကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

၎င်းသည် အိမ်ကြီးတစ်လုံးသည် တံခါးကြီးပိတ်၍ သော့ခတ်ထားပြီး ပြင်ပမှနေ၍ အိမ်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက် နိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း အပြင်ဘက်မှနေ၍ အိမ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဖျက်ဆီးခြင်းကို မတားဆီးနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်၏ စိတ်စွမ်းအင် လေမုန်တိုင်း သည်လည်း ထိုမူရင်းသဘောတရားပင် ဖြစ်၏။

ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း

မဟာထန် စစ်စခန်းမှ ရာကျော်စာ အကွာအဝေး၌ ဧရာမသားရဲ တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိနေသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုတစ်ခဏ၌ ဧရာမသားရဲ၏ ကျောကုန်းပေါ်မှ မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံသည် လှုပ်ရှားသွားပြီး မျက်နှာသည်လည်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲ သွားခဲ့သည်။

ဧရာမသားရဲ တို့၏ စိတ်စွမ်းအင်သည် အလွန်အားနည်း၏။ သို့သော် ၎င်းသည် အားကောင်းသော စိတ်စွမ်းအင်ပညာရှင်များ၊ အထူးသဖြင့် သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်း အနုပညာကို ကျွမ်းကျင်သော ဝမ်ချောင်ကဲ့သို့ ပညာရှင်များအတွက်သာ ဖြစ်သည်။

သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်း အနုပညာကို အသုံးမပြုဘဲ အပြင်ပန်းမှသာ ဖျက်ဆီးခြင်းသည် ဧရာမသားရဲအပေါ် တိုက်ခိုက်မှု၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို များစွာလျော့ကျ စေမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပိတ်ဆို့ကွင်းသည်လည်း ဤပြင်ပ တိုက်ခိုက်မှုကို သိသိသာသာ လျော့ကျ စေနိုင်၏။

သို့သော် ဝမ်ချောင်၏ စိတ်စွမ်းအင် လေမုန်တိုင်းသည် ဤအားကောင်းသော စိတ်စွမ်းအင် ကာကွယ်မှုကို ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်း၊ ထို့အပြင် ဧရာမသားရဲ များစွာကို တစ်ချိန်တည်း ပစ်မှတ်ထားကာ ပြင်းထန်စွာ ဟိန်းဟောက် စေနိုင်ခြင်းသည် ဝမ်ချောင်၏ စိတ်စွမ်းအင် အားကောင်းမှုသည် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို ပြသနေ၏။

ဤသည်မှာ အာရေဗျ ယခင်က စုဆောင်းခဲ့သော ထောက်လှမ်းရေးသတင်း များနှင့် လုံးဝ မတူညီတော့ချေ။ အနည်းဆုံး ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို အားကောင်း နေပြီ ဖြစ်သည်။

“ပစ်”

စုဟန်ရှန်း၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ဤ အခွင့်ကောင်းကို လျင်မြန်စွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဧရာမမြှား များစွာသည် ထပ်မံပစ်လွှတ်လာပြီး ရှေ့မှ သက်စွမ်းအားကောင်းသော ဧရာမ သားရဲကြီးများကို ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

အူးးးး

ပြင်းထန်သော အော်ဟစ်သံ တစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဧရာမသားရဲ ခြောက်ကောင်၊ ခုနစ်ကောင်သည် ဧရာမမြှားများ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်၌ လဲကျသွားခဲ့သည်။

စောစောကတည်းက စုစုပေါင်း ဧရာမသားရဲ ကိုးကောင်သည် ဧရာမမြှားများ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်၌ လဲကျခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ တာ့လာစ်စစ်ပွဲ တွင် ဧရာမသားရဲ ကိုးကောင်သည် မဟာထန် ဘက်တွင် ကြီးမားသော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု များ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်၌ အချိန်တိုအတွင်း၌ပင် ၎င်းတို့အားလုံးသည် ခံစစ်လိုင်းရှေ့၌ လဲကျသွားခဲ့ပြီး တစ်စိုးတစ်စိမျှ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု ကိုပင် မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ချေ။

“မြှားပစ်စက်တပ်ဖွဲ့၊ ဧရာမမြှားများတွေ ထိမှန်တဲ့ နေရာကို ပစ်မှတ်ထား၊ အားကုန် တိုက်ခိုက်၊ ပစ်”

လေပြင်းများ တဝုန်းဝုန်း တိုက်ခတ် နေ၏။ စုဟန်ရှန်းသည် လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကို ကိုင်လျက် တည်ငြိမ်သောအမူအရာ ဖြင့် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဒုန်း

စုဟန်ရှန်း၏ အမိန့်နှင့်အတူ မြှားပစ်စက်တပ်ဖွဲ့သည် ကျွီခနဲ ကျွီခနဲ မြည်သံ များဖြင့် လှုပ်ရှားလာပြီး သောင်းချီသော မြှား များသည် ကျိုင်းကောင် များသဖွယ် အရပ်ရပ်မှ လျှပ်စီးနှုန်း ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာကာ ထိုဧရာမသားရဲများဆီသို့ ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

ဤမြှားများသည် ဧရာမ မြားပစ်စက်၏စွမ်းအားနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရသော်လည်း ပုရွက်ဆိတ်များ ပေါင်း၍ ဆင်ကို ကိုက်ခြင်း သဘောတရားအတိုင်း ဤမျှ များပြားသော မြှားပစ်စက် များသည် အရေအတွက်အားသာချက်ဖြင့် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ စုဟန်ရှန်း လေ့ကျင့်ပေးထားသော မြှားပစ်စက်တပ်ဖွဲ့သည် လေ့ကျင့်မှု အလွန်ပြည့်ဝပြီး ပစ်မှတ် တိကျမှု အလွန် မြင့်မား၏။ မြှားများအားလုံးသည် ဧရာမသားရဲများ၏ သံချပ်ဝတ် ပျက်စီးသွားသော နေရာ များဆီသို့ စုစည်း ထိမှန်သွားခဲ့သောကြောင့် ဧရာမသားရဲများ ကိုယ်ပေါ်မှ သံချပ်ဝတ် အထူအထပ် များသည် လုံးဝအသုံးမဝင်တော့ချေ။ မြှားများသည် ဧရာမသားရဲများ၏ ဒဏ်ရာများကို အဆက်မပြတ် ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သောကြောင့် ဧရာမသားရဲများ၏ ဒဏ်ရာများသည် လျင်မြန်စွာ ပိုမိုဆိုးရွားလာခဲ့သည်။

အူးးးး

ပြင်းထန်သော ဟိန်းဟောက်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ မြှားပစ်စက်တပ်ဖွဲ့၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့်အတူ ယခင်က ဒဏ်ရာရထားသော ဧရာမသားရဲ လေးကောင်၊ ငါးကောင် သည် နောက်ဆုံး နာကျင်စွာ ဟိန်းဟောက်ပြီး ရွှေတောင်ပြို၊ ကျောက်တိုင်လဲသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားခဲ့ပြီး မီးခိုးများ လေထဲ၌ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

“ဖျက်ဆီးပစ်”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အဝေးမှ အာရေဗျ တပ်မှူးချုပ်၊ ဒုတိယတပ်မှူးချုပ် နှင့် စစ်သည်များစွာသည် မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဧရာမသားရဲစစ်တပ်သည် သူတို့၏ အသန်မာဆုံးစွမ်းအားဖြစ်ပြီး မဟာထန်၏ မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော ခံစစ် ကို ဖျက်ဆီးရန် အကောင်းဆုံး လက်နက် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ဧရာမသားရဲ ဆယ်ကောင်ကျော်သည် ရှေ့သို့ မရောက်မီ လဲကျသွားခဲ့ပြီး အခြား ဧရာမသားရဲ အများအပြားသည်လည်း ဒဏ်ရာ ပြင်းထန်နေ၏။ ဤအခြေအနေသည် လုံးဝ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော အခြေအနေ ဖြစ်သည်။

ဧရာမသားရဲ အားလုံးသည် သံချပ်ဝတ် အထူအထဲများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး ထိုသံချပ်ဝတ်များတွင် ခိုင်ခံ့စေသော ထွင်းစာနှင့်ဖွဲ့စည်းမှုပုံစံ မည်မျှ ထည့်သွင်းထားသည်ကို မသိနိုင်ချေ။ ကုန်ကျစရိတ်သည် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် မြင့်မားသော်လည်း ယခုအခါ လုံးဝ အသုံးမဝင်တော့ချေ။

ဝူး

အဝေး၌ လုံးဝ တုံ့ဆိုင်းမှု မရှိချေ။ ဧရာမသားရဲများ ရှုပ်ထွေးနေသည်ကို ခံစားမိသောအခါ အာရေဗျဘက်မှ ကြီးမားသော စိတ်စွမ်းအင် လှိုင်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံလျက် ရုတ်တရက် ကျရောက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌ ဧရာမသားရဲများကို ထိန်းသိမ်းရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်မီ မဟာထန်စစ်စခန်းထဲမှ တူညီစွာ အားကောင်းသော စိတ်စွမ်းအင် တစ်ခုသည် ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး မဟာဘုန်းတော်ကြီး နှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိလိုက်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာထဲတွင် တုန်ဟည်းသွားပြီး ကြီးမားသော စိတ်စွမ်းအင်များ တိုက်မိရာ၌ ပျက်စီးဆုံးရှုံး သွားခဲ့သည်။

“မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ငါပဲ”

လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ဝမ်ချောင်၏အသံသည် မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ ဦးနှောက်ထဲ၌ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤတစ်ခဏ၌ နှစ်ဦးသားသည် အဝေးမှနေ၍ ရင်ဆိုင် နေကြ၏။ အဝေးရှိ စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲနေသော၊ လှံရှည် တစ်ချောင်းကဲ့သို့ မြေကြီးပေါ်၌ တန်းတန်းမတ်မတ် စိုက်ထူ ထားသကဲ့သို့သော ဝမ်ချောင်ကို မြင်သောအခါ မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည်လည်း မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သို့သော် မကြာမီ မဟာဘုန်းတော်ကြီး မျက်လုံးများကို စူးစိုက်လိုက်ပြီး လုံးဝ တုံ့ဆိုင်းမှု မရှိချေ။ လက်ယာဘက်မှ တုတ်တံကို ရုတ်တရက် အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဖိနှိပ်သော အသံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး တစ်ခဏအတွင်း မဟာဘုန်းတော်ကြီး ၏ တုတ်တံ စိုက်ထူရာ ဗဟိုမှ အားကောင်းသော စိတ်စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုသည် ထွက်ပေါ်လာကာ ဧရာမသားရဲများကို ဖြတ်၍ မြေကြီးအောက်သို့ စီးဆင်းဝင်ရောက်သွားသည်။

ဝမ်ချောင် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရမီ ထိုအားကောင်းသော စိတ်စွမ်းအင်လှိုင်းသည် ရှေ့မှ ဧရာမသားရဲ ငါးကောင်၏ ကိုယ်အတွင်းသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ဟိန်း

အော်ဟစ်သံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ထိုယခင်က ရှုပ်ထွေးမှုထဲ၌ ကျရောက်နေသော ဧရာမသားရဲ ငါးကောင်သည် ရုတ်တရက် ပြန်လည်အသက်ဝင်လာပြီး ဧရာမသားရဲစစ်တပ်ထဲမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာကာ မဟာထန် ၏ သံမဏိခံစစ်လိုင်း ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

“မကောင်းတော့ဘူး”

ဝမ်ချောင် စိတ်ထဲ၌ တုန်လှုပ်သွားပြီး စိတ်စွမ်းအင်တစ်ပိုင်းကို ထုတ်ယူကာ ထိုဧရာမသားရဲ များထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်၌ ဝမ်ချောင် ၏ စိတ်စွမ်းအင် တိုက်ခိုက်မှုသည် မည်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှ မရှိတော့ချေ။ ဧရာမသားရဲ ငါးကောင်သည် လုံးဝမထိခိုက်ဘဲ ဆက်လက် ချီတက်လာခဲ့သည်။

“အသုံးမဝင်ဘူး ဒါဟာ ထူးခြားသော သားရဲထိန်းချုပ်နည်းနဲ့စိတ်စွမ်းအင် ပိတ်ဆို့မှု တစ်မျိုးပဲ။ အနည်းဆုံး ခြောက်ကြိမ် အသက်ရှူချိန် အတွင်းမှာ သူတို့ကို ဘယ်လိုစိတ်စွမ်းအင် တိုက်ခိုက်မှုမှ မထိခိုက်နိုင်အောင် လုပ်နိုင်တယ်”

ထိုအချိန်၌ မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏အသံသည် ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ထဲ၌ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အာရေဗျ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်၊ မည်မျှသော သက်တမ်း ရှိသည်ကို မသိနိုင်သော မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်၌ ရှေးကျပြီး လျှို့ဝှက်သော စိတ်စွမ်းအင် နည်းလမ်း မည်မျှ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ကို မသိနိုင်ချေ။ သူ ယခု အသုံးပြုခဲ့သော နည်းလမ်းသည် ထိုနည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ ရှင်း၏။

မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏စကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ချောင်၏ရင်ထဲ၌ နစ်မြုပ် သွားတော့သည်။

******

အပိုင်း ၁၈၃၄

ခြောက်ကြိမ် အသက်ရှူချိန်…

ဤတိုက်ခိုက်မှု ကာကွယ်နိုင်သည့် အချိန်သည် အလွန်ကြာမြင့်သည် မဟုတ်။ အခြားအချိန်များတွင် ဝမ်ချောင်သည် စိတ်ပူစရာပင် မလို။ အချိန်စေ့ရောက်သည်နှင့် ၎င်းတို့အား ဆက်လက် ထိခိုက်စေနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင် ဤ ဧရာမသားရဲ များသည် မဟာထန်၏ ခံစစ်လိုင်း နှင့် ပေတစ်ရာကျော်စာ ခန့်သာ ဝေးကွာတော့သည်။ ဧရာမသားရဲတို့၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ထည်နှင့် ချီတက်နှုန်းအရ ခြောက်ကြိမ် အသက်ရှူချိန်အတွင်း သံမဏိခံစစ်လိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်လောက်ပါသည်။

တစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်သွားပါက ဝမ်ချောင် မည်သို့ပင် ကြိုးစားသော်လည်း ခံစစ်လိုင်း ဖျက်ဆီးခံရခြင်းကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်။

ဧရာမသားရဲ များကို ရှုပ်ထွေးမှု ထဲသို့ ရောက်ရှိစေခြင်းသည် မဟာထန်စစ်တပ်၏ ဆုံးရှုံးမှု ကို ပို၍ပင် ကြီးမားစေမည်သာ ဖြစ်သည်။

“အားလုံး သတိထားကြ၊ ဂရုစိုက်”

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဝမ်ချောင်၏တင်းမာသော အသံသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ စစ်တပ်တစ်ခုလုံး၏ အပေါ်ဘက်၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

“ဟိန်း”

…

စစ်မြေပြင်၌ မီးခိုးလုံးများ တလူလူလွင့် နေသည်။ ဧရာမသားရဲ ငါးကောင် သည် အံ့မခန်း အမြန်နှုန်းဖြင့် မဟာထန်၏ ခံစစ်လိုင်းဆီသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ အရေအတွက် နည်းပါးသော်လည်း ဤ ဧရာမသားရဲ ငါးကောင်သည် မျက်လုံးများ နီရဲနေပြီး ချီတက်လာပုံမှာ စစ်သည် သိန်းချီသော တပ်ဖွဲ့ထက်ပင် ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပါသည်။

ပေ ခြောက်ဆယ်၊ ပေ လေးဆယ်၊ ပေ နှစ်ဆယ်... အကွာအဝေးသည် တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာခဲ့သည်။ ဧရာမသားရဲ ငါးကောင် လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လေပြင်းသည် သံမဏိခံတပ်နံရံ များပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်နေပြီး၊ ပစ္စည်းတစ်ခုနှင့်တစ်ခု တိုက်ခိုက်သကဲ့သို့ အသံမျိုးပင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လူတိုင်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ သံချပ်ဝတ်တန်ဆာ များလည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေခဲ့ပြီး ချန်ချန် ဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဝှစ်”

ဧရာမသားရဲများ ချက်ချင်း ချီတက်လာတော့မည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ချောင်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ရှေ့မှကာကွယ်ရေး အားအနည်းဆုံးနှင့် အသက်စွမ်းအား အနည်းဆုံး ဖြစ်သော ဧရာမသားရဲ ကို လျင်မြန်စွာ ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

သူ၏ လက်ငါးချောင်းကို ဆန့်တန်းလိုက်သောအခါ အနီးနားရှိ ဧရာမ မြားပစ်စက် ဘေးမှ ဆယ်မီတာကျော် ရှည်လျားသော မြားတံကြီး တစ်ချောင်းသည် ရုတ်တရက် မြေပြင်မှ ပျံတက်လာပြီး ဝမ်ချောင်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

လုံးဝမတွန့်ဆုတ်ဘဲ ဝမ်ချောင်သည် ထိုရှည်လျားသော မြားတံကို ဆုပ်ကိုင်လျက်၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ချီကို လည်ပတ်စေကာ ရုတ်တရက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို လေဟာနယ် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ထိုရှည်လျားသော မြားတံသည် သူ၏ လက်ထဲမှ လွတ်ထွက်သွားကာ တောက်ပသော အဖြူရောင် သက်တံရှည် တစ်ခုအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ထိုမြားတံသည် မျောက်ပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမသားရဲ၏ ဒဏ်ရာကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားပြီး ဦးခေါင်းခွံထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

“ဟောက်”

ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။ ထို မျောက်ပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမသားရဲသည် မူလကပင် ဒဏ်ရာပြင်းထန်ပြီး အသက်စွမ်းအားသည် အလွန်မှိန်မှိန်လေး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ဝမ်ချောင်၏ ဤ သေစေလောက်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသောအခါ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ သက်ရှိမီးတောက်သည် လျင်မြန်စွာ ငြိမ်းသတ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ် လဲကျသွားသော်လည်း ကြီးမားသော အရှိန်စွမ်းအားကြောင့် မရပ်ဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

“အ”

ထိုမျောက်ပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမသားရဲ၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ထည် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သံမဏိခံစစ်လိုင်း၏ ဗဟိုချက် တစ်လျှောက်တွင် ထိတ်လန့်သော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ခံစစ်လိုင်း၏ ရှေ့တန်းသို့ ရောက်ရှိလာသူ အားလုံးသည် စစ်သည် သံချပ်ဝတ်တန်ဆာများ ဝတ်ဆင်ထားသော အင်အားကြီးမားသည့် စစ်သည်တော် များဖြစ်ကြပြီး စွမ်းရည်မှာ အနည်းဆုံး စစ်မှန်သော ကိုယ်ခံပညာ အဆင့် သို့မဟုတ် ထိုထက်ပင် မြင့်မားသည်။ သို့သော် မည်မျှပင် အားကောင်းသော စွမ်းရည် ရှိသည်ဖြစ်စေ ဤ တောင်တန်းများကဲ့သို့ ဧရာမသားရဲတို့၏ ရှေ့တွင် ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ သေးငယ်နေခဲ့သည်။ ဧရာမသားရဲသည် သေဆုံးသွားသော်လည်း လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ဖိချလာသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအား သက်သက်ဖြင့်ပင် ၎င်းတို့အား ပြာမှုန့် ဖြစ်သွားအောင် ဖိချေနိုင်လောက်သည်။

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေပြီး မီးခိုးလုံးများ တလူလူလွင့် နေသည်။ လူတိုင်း၏ ရင်ထဲ၌ တဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေပြီး ပြင်းထန်သော အန္တရာယ် တစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။ သို့သော် ထိုသို့ ခံစားနေရသော်လည်း စစ်တပ်တစ်ခုလုံး သည် အံ့အားသင့်သော်လည်း မပျက်စီး ခဲ့ချေ။

“သတိထား”

“ပျားအုံတိုက်ခိုက်မှု”

“စတုတ္ထ၊ ဆဋ္ဌမ၊ သတ္တမ တပ်ဖွဲ့ အားလုံး နောက်ဆုတ်”

“ဆယ့်သုံး၊ ဆယ့်လေး၊ ဆယ့်ခုနစ်၊ ဆယ့်ရှစ်၊ နှစ်ဆယ့်ခြောက် တပ်ဖွဲ့ အားလုံး ဘယ်၊ ညာ တောင်ပံတွေသို့ ဆုတ်ခွာ”

…

ခဏတာအတွင်း အမိန့်များကို အံ့မခန်း အမြန်နှုန်းဖြင့် ဆက်တိုက် ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ ဧရာမသားရဲ တိုက်ခိုက်မည့် နေရာသို့ ရောက်ရှိနေသော စစ်သည်တော် များသည် လုံးဝ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ချက်ချင်း နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

တိုက်ခိုက်မှု မဖြစ်ပွားသေးသော်လည်း လူတိုင်းသည် ဤဧရိယာကို လုံးဝမတွန့်ဆုတ်ဘဲ စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြသည်။

မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို စစ်အမိန့်သည် အရာအားလုံးထက် ပို၍ အရေးကြီး သည်။

ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း

ခဏတာအတွင်း တောင်တန်းများကဲ့သို့ ကြီးမားသော မျောက်ပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမသားရဲသည် ချက်ချင်း ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

သံမဏိသံများ တဝုန်းဝုန်း မြည်လာပြီး ရှေ့ဆုံးမှ သံမဏိခံတပ်နံရံ အလုံးနှစ်ဆယ်ကျော်သည် မြေပြင်မှ အရင်းပါမကျန် နုတ်ယူ ခံလိုက်ရပြီး စက္ကူအပိုင်းအစ များကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဧရာမသားရဲ၏အလောင်းသည် အရှိန်မသေဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးဝင် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း… လေးလံသော သံမဏိခံတပ်နံရံများသည် တစ်ခုချင်းစီတိုင်းကို မြေကြီးထဲ၌ ခိုင်မြဲစွာ စိုက်ထူထားပြီး ပုံမှန်အခြေအနေတွင် နက်နဲသော စစ်ပညာနယ်ပယ်အဆင့် စစ်သူကြီးများပင် ရွှေ့ရန် ခက်ခဲသည်။ သို့သော် ဧရာမသားရဲ ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားရှေ့တွင် လုံးဝခုခံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ သံမဏိခံတပ်နံရံ များသည် လွင့်စင်သွားခဲ့ပြီး မျောက်ပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမသားရဲ၏အလောင်းသည် ဝမ်ချောင်၏ သံမဏိခံစစ်လိုင်း၌ ကြီးမားသော အပေါက်ကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အစသာ ရှိသေးသည်။ နောက်ဘက်မှ ဧရာမသားရဲ လေးကောင်သည် ဆက်တိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဒုန်း၊ ရေမြင်းပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမသားရဲ တစ်ကောင်၏ ကျောက်တိုင်များကဲ့သို့ ခြေထောက်သည် မြင့်မားစွာ မြှောက်တက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ မြေကြီးသည် တုန်ခါသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ဖျက်ဆီးရေး စွမ်းအားများ ပါဝင်သော ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုလှိုင်းသည် ချက်ချင်း လှည့်ပတ် ပျံ့နှံ့သွားကာ ဧရာမ လှိုင်းလုံး များကဲ့သို့ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သံမဏိခံစစ်လိုင်းများကို ရိုက်ခတ် ဖယ်ရှားခဲ့သည်။

သံမဏိသံများ မြည်လာပြီး သံမဏိခံစစ်လိုင်း အများအပြားသည် ဖယ်ရှားခြင်းခံခဲ့ရသည်။ သံမဏိများ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်မိကြပြီး ရှေ့တန်းခံစစ်လိုင်း တစ်ခုလုံးသည် ပြိုလဲ ပျက်စီး သွားခဲ့သည်။

“ပစ်”

“စုပြုံပစ်”

…

အရေးပေါ် အခြေအနေကို ဖော်ပြနေသော ကျယ်လောင်သည့် အသံများသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။

မကြာမီ မြင့်မားသော စင်မြင့်များပေါ်တွင် ထောင်ထားသည့် ဧရာမ မြားပစ်စက် သုံးဆယ်ကျော်သည် လျင်မြန်စွာ ဦးတည်ရာကို ပြောင်းလဲကာ ထို တောင်တန်းများကဲ့သို့ ဧရာမ သားရဲကြီးများ ကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်စစ်ပွဲမတိုင်မီက စီစဉ်ထားသော အစီအစဉ်သည် ဤအချိန်တွင် ချက်ချင်း အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ပြသခဲ့သည်။ ဧရာမ မြားပစ်စက် သုံးဆယ်ကျော်သည် ခံစစ်လိုင်းမှ ပေရာချီ ဝေးကွာပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ခွဲခြားထားသည်။ ဧရာမသားရဲများ ခံစစ်လိုင်းကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လာလျှင်ပင် ၎င်းတို့အား တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ဖြတ်ကျော်ရန် မလွယ်ကူပေ။

တောင်ပြိုလဲခြင်း၊ ပင်လယ်လှိုင်းတက်ခြင်းတို့နှင့်တူသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဧရာမ မြားပစ်စက် တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ထပ်မံပစ်ခတ်လာခဲ့ပြီး ရှည်လျားသော မြားတံများသည် အလွန် လေးလံလှပြီး လမ်းကြောင်း အမျိုးမျိုးမှ ထိုဧရာမသားရဲတို့၏ ဦးခေါင်းခွံ များဆီသို့ ပစ်ခတ်သွားခဲ့သည်။

ဧရာမသားရဲတို့၏ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများထဲတွင် ဦးခေါင်းခွံသာလျှင် အသေအပျောက် အများဆုံး နေရာ ဖြစ်သည်။

မြားများ ဆက်တိုက် ပစ်ခတ် မှုနှင့်အတူ ဧရာမသားရဲ တို့၏ နာကျင်သော အော်ဟစ်သံ များသည် ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဧရာမသားရဲ လေးကောင် ထဲမှ သုံးကောင်သည် ချက်ချင်း သေဆုံးခဲ့ပြီး ကြီးမားသော ကိုယ်ထည်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားကာ လုံးဝမလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။ ကျန်ရှိသော တစ်ကောင်သည်လည်း ဒဏ်ရာပြင်းထန်ကာ ကိုယ်ခန္ဓာ ယိမ်းယိုင်နေပြီး ရှေ့သို့ ချီတက်နှုန်းသည် သိသိသာသာ လျော့ကျ သွားခဲ့သည်။

“ပစ်”

အမိန့် တစ်ခုထုတ်ပြန်လိုက်သောအခါ မြားပစ်စက်အများအပြားသည် တစ်ချိန်တည်း ပစ်ခတ်လာခဲ့ပြီး စုပြုံပစ်ခတ်မှုသည် ထိုဧရာမသားရဲ အား နောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခု ပေးလိုက်ကာ ခံစစ်လိုင်း ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော နောက်ဆုံး ဧရာမသားရဲကို လုံးဝသတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ ရှေ့နောက် ခဏတာ အချိန်အတွင်း ဧရာမသားရဲ တစ်ဆယ့်ခြောက်ကောင်၊ ဆယ့်ခုနစ်ကောင် သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။

ဧရာမ မြားပစ်စက်တို့၏တိုက်ခိုက်မှုသည် အံ့မခန်း ဖြစ်သော်လည်း နှေးကွေး လွနန်းသွားခဲ့သည်။

ဟိန်းဟောက်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဧရာမသားရဲ ငါးကောင် ဖန်တီးပေးခဲ့သော ကြားခံအချိန်ကို အသုံးပြု၍ နောက်ဘက်မှ ဧရာမသားရဲ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် နောက်ဆုံး အသိစိတ် ပြန်လည် ရရှိကာ ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်ခဲ့ပြီး မဟာထန် ၏ ဦးတည်ရာဆီသို့ အင်အားအပြည့် ဖြင့် ချီတက်လာခဲ့သည်။

“သတိထား”

ဝမ်ချောင်၏ ပြင်းထန်သော အော်သံသည် နေရာအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သောအခါ ဧရာမ မြားပစ်စက် မြားတံ တစ်ချောင်းသည် သူ့လက်ထဲသို့ ထပ်မံ ကျရောက်လာခဲ့ပြီး အားကုန် ပစ်လွှတ်ကာ နောက်ဆုံး ဧရာမသားရဲကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

“စိတ်စွမ်းအင် လေမုန်တိုင်း”

ဝမ်ချောင်သည် လက်ဝါးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သောအခါ ကြီးမားသော စိတ်စွမ်းအင် တစ်ခုသည် ချက်ချင်း ဧရာမသားရဲ တို့၏ ဗဟိုချက်၌ ပေါက်ကွဲ သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြင်ဆင်ထား ခဲ့သည်။ ဝမ်ချောင် စိတ်စွမ်းအင် လေမုန်တိုင်း ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သောအခါ သိပ်သည်းသော စိတ်စွမ်းအင် တစ်ခုသည် ရုပ်ဝတ္ထု ကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အပေါ်မှ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်ကာ ဝမ်ချောင်၏ စိတ်စွမ်းအင် လေမုန်တိုင်း၏စွမ်းအားနှင့် လွှမ်းခြုံမှု နယ်ပယ်ကို အစွမ်းကုန် လျှော့ချလိုက်သည်။

“လူငယ်လေး မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ငါ ပဲ”

တစ်ချိန်တည်းတွင် မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ အသံသည် စိတ်ဝိညာဉ် နယ်ပယ် ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအရာ၏ တစ်ဖက်တွင် ဝမ်ချောင်သည် အသိစိတ် ပြန်ဝင်လာပြီး တင်းမာသော မျက်နှာ ဖြင့် ရှိနေခဲ့သည်။

စစ်ပွဲ သည် ယခုမှ စတင်ခဲ့သည်။ အာရေဗျ ဘက်မှ ဧရာမသားရဲ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ကို စမ်းသပ်ရန်သာ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူများထဲမှ တစ်ဦးမှ ထွက်မလာသေးပါချေ။ ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင် နှင့် ချီစွမ်းအားကို အလွန်အကျွံ အသုံးပြု ရန် မရဲရဲခဲ့ချေ။

နှစ်ကြိမ် တိုင်တိုင် ဧရာမမြားတံဖြင့် ဧရာမသားရဲ များကို တိုက်ခိုက်ရခြင်းမှာလည်း ဤ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ဧရာမသားရဲ သုတ်သင်သူတွေ ထွက်”

လျှပ်စီးလက် သကဲ့သို့ ဝမ်ချောင်၏ ဝတ်ရုံစသည် လှုပ်ခါသွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အကြံဉာဏ်များစွာ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူသည် လက်မောင်းကို လျင်မြန်စွာ ဝှေ့ယမ်းကာ အမိန့် ပေးလိုက်သည်။

“ဝှစ်”

ဝမ်ချောင်၏ အမိန့်နှင့်အတူ နောက်ဘက်မှ စစ်တပ်အတွင်း၌ လေးလံသော သံချပ်ဝတ်တန်ဆာ တုန်ခါသံ များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ စစ်တပ်သည် ကွဲထွက် သွားခဲ့ပြီး နောက်တစ်ခဏ၌ လူအများ၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် မြင့်မားသော ပုံရိပ်များသည် လေးလံသော သံချပ်ဝတ်တန်ဆ များ ဝတ်ဆင်ထားကာ မျက်နှာ နှင့် လက် များ အားလုံးကို အနက်ရောင် သံချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားလျက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤလူများသည် အခြားသူများထက် ကိုယ်ခန္ဓာ ပိုမိုကြံ့ခိုင်ပြီး ပိုမိုမြင့်မားသည်။ စစ်တပ်အတွင်း၌ ကြက်အုပ်ထဲမှ ကြိုးကြာ များကဲ့သို့ ထင်ရှားနေခဲ့သည်။ သူတို့၏ သံချပ်ဝတ်တန်ဆာ... ထို ထူးခြားသော အသွင်အပြင် နှင့် တောက်ပမှု သည် ဝူရှန်း သံမဏိ မြင်းစီးတပ်သာ ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသည့် ကောင်းကင်ပြင်ပမှ ဥက္ကာခဲ သံမဏိ သံချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဖြစ်သည်မှာ ရှင်းသည်။ သို့သော် ဝူရှန်း သံမဏိ မြင်းစီးတပ်၏ သံချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤလူများ၏ သံချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် ပို၍ထူထဲပြီး လေးလံသည့်အပြင် ပို၍ခိုင်ခံ့သည်။

သို့သော် လူအများအား အမှတ်ရဆုံး ဖြစ်စေသည်မှာ ဤလူများ ကိုင်ဆောင်ထားသော ခြောက်ပေကျော် ရှည်လျားသည့် ဧရာမ ဓားရှည်များ ဖြစ်သည်။

ဧရာမသားရဲ သုတ်သင်သူ

ဤသည်မှာ ဝမ်ချောင်မှ ဧရာမသားရဲများကို တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်၍ အထူး ဖန်တီးထားသော ဧရာမ လက်နက်များ ဖြစ်သည်။

ဓားရှည်သည် သုံးပေကျော်ပါက အလွယ်တကူ ကျိုးပဲ့နိုင်ပြီး ဝမ်ချောင်သည် ထူးခြားသော ပုံသွင်းနည်းစနစ် အချို့ကို အသုံးပြုသော်လည်း ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ချောင်သည် အချို့သော သံမဏိစပ် နည်းပညာများကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဓားရှည် အလွယ်တကူ ကျိုးပဲ့နိုင်သည့် နေရာများတွင် မာကျောသော ပင်လယ်နက် သံမဏိကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး မာကျောစေသော မှော်ဖွဲ့စည်းပုံအများအပြားကို ထွင်းထုခဲ့သည်။ ထိုမှသာ ဓားရှည် အလွယ်တကူ ကျိုးပဲ့ခြင်း ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤသို့ ဖြစ်သော်ငြားလည်း ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်းမှာ မမြင့်မားခဲ့ဘဲ ဝမ်ချောင်သည် သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း ဧရာမသားရဲ သုတ်သင်သူ ဓားရှည် သုံးဆယ်ကျော်ကိုသာ ပုံသွင်းနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် အခြားသံမဏိများကို အသုံးပြုခဲ့သောကြောင့် ဓားရှည်၏မာကျောမှုမှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားပြီး ရိုးရိုး ဝုစ် သံမဏိဓား၏ မာကျောမှုနှင့် မယှဉ်သာတော့ချေ။ အားအပြည့်ဖြင့် သုံးရာကျော် ခုတ်ပိုင်းပြီးနောက် ဓားရှည် ၏ အတွင်းပိုင်း၌ အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာနိုင်သည်။

သို့သော် ဝမ်ချောင်အတွက်မူ ဤသည်မှာ လုံလောက်ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤ ဧရာမသားရဲ သုတ်သင်သူ ဓားရှည် များသည် မူလကပင် အာရေဗျ ၏ ဧရာမသားရဲ စစ်တပ် ကို တန်ပြန်ရန် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဧရာမသားရဲ သုတ်သင်သူများ၊ အားလုံး စုပေါင်း”

ဤ တပ်ဖွဲ့၏ ဗဟိုချက်တွင် အရပ်မြင့်သော စစ်သည်တော် တစ်ဦးသည် အထူး ထင်ရှားနေခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပတ်ပတ်လည်၌ ဝါညိုရောင် အလင်း များ လှုပ်ရှားနေပြီး ၎င်းတွင် ပြင်းထန်သော မြေကြီးစွမ်းအင် လှိုင်းများ ပါဝင်သည်။ ၎င်းသည် ဝူရှန်း ရွာ၏ အဖွဲ့အစည်းပုံစံဖြစ်ပြီး ထိုသူကား ဟွမ်ပေါ်ထျန်း ပင် ဖြစ်ပါသည်။

မင်းသားသုံးပါး ပုန်ကန်မှုသည် ဝမ်ချောင်၏ အာရုံစိုက်မှု အားလုံးကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သော်လည်း ဝမ်ချောင် သည် အာရေဗျအပေါ်ထားရှိသော သတိထားမှုကို တစ်ခဏမျှပင် မလျှော့ချခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် ထိုအချိန်မှစ၍ ဝမ်ချောင်သည် ဒါပူလူနှင့် ရှောင်ပူလူ၏ လျှို့ဝှက်စခန်းများတွင် အထူးတပ်ဖွဲ့ တစ်ခုကို လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည် လူနည်းစု ဖြစ်သော်လည်း အင်အား အလွန်အမင်း ကြီးမား ရမည်ဖြစ်ပြီး အထူးလက်နက်များ ကို အသုံးပြုကာ ဖွင့်ဟ တိုက်ခိုက် ခြင်းဖြင့် ကိုယ်ထည် ကြီးမားသော ဧရာမသားရဲ များအား ထိခိုက်စေနိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဧရာမသားရဲ သုတ်သင်သူ စီမံကိန်း ဖြစ်သည်။

ဤ စီမံကိန်းကို သိရှိသူ အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး ဝမ်ချောင်၊ ဘုရင်စုန့်နှင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသုံးဦးသာ သိရှိခဲ့ကြသည်။ ဤသည်မှာ ယနေ့ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော အခြေအနေကို ကြိုတင် ကာကွယ်ရန် ဖြစ်ပါသည်။

လူသုံးဦးသာ သိရှိသော်လည်း ဝမ်ချောင်အတွက် လုံလောက်ခဲ့သည်။ ဝူရှန်း ရွာမှ ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူများ၊ ဘုရင်စုန့်နှင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးတို့ စစ်တပ်မှ ရွေးချယ် စုဆောင်းထားသော ထိပ်တန်း အထက်တန်းလွှာ များ၏ အကူအညီဖြင့် ဝမ်ချောင်သည် ဧရာမသားရဲ သုတ်သင်သူ စစ်သည်တော် သုံးဆယ့်ခြောက်ဦး ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဤ တပ်ဖွဲ့ကို နောက်ဆုံး ပုံဖော်နိုင်ခဲ့သည်။

******

အပိုင်း ၁၈၃၅

ချန်း ချန်း….

ဧရာမသားရဲ သုတ်သင်သူ စစ်သည်တော် သုံးဆယ့်ခြောက်ဦးသည် တစ်တန်းတည်း ရပ်လျက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်နှစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ခြောက်ပေကျော် ရှည်လျားပြီး ၁၂လက်မခန့်ကျယ်ဝန်းသည့် အနားသတ်၌ လွှသွားများ ပါဝင်သော ဧရာမသားရဲ သုတ်သင်သူ ဓားရှည် များသည် သစ်တောသဖွယ် ထူထပ်စွာ ကောင်းကင်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ထိုးထောင်နေခဲ့သည်။

ဤ ခြောက်ပေကျော် ရှည်လျားသော ဓားရှည်များသည် ဟွမ်ပေါ်ထျန်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်ပင် ပိုမို ကြီးမားသောကြောင့် ပြင်းထန်သော အမြင်အာရုံ ထိတ်လန့်မှု နှင့် တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှု ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဤသို့လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်အေးစက်သော စွမ်းအင် ရှိသည့် ဧရာမသားရဲ သုတ်သင်သူ သုံးဆယ့်ခြောက်ဦးသည် လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ ထိုနေရာ၌ ရပ်နေခဲ့ကြပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်သည် အသက်ရှုရ ခက်ခဲလောက်အောင် တိတ်ဆိတ် နေခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အဝေးမှ အာရေဗျ တပ်မှူးချုပ် နှင့် ဒုတိယတပ်မှူးချုပ် များသည်ပင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ် သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှား သွားကြသည်။

အာရေဗျသည် စစ်ရေးနိုင်ငံဖြစ်သည်။ စစ်ဗိုလ်ချုပ်များအားလုံးသည် တောင်နှင့်မြောက် ဒေသများစွာတွင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးပြီး ကျယ်ပြန့်သော အမြင် ရှိကြသည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့ ဧရာမ လက်နက်များကို အသုံးပြုသည့် စစ်တပ်အမျိုးအစား ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ခဲ့ဖူးချေ။

မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ ဤအခြေအနေသည် လူတိုင်းအား မလုံခြုံမှု ကို ခံစားရစေခဲ့သည်။

“ဟိန်း”

ဟိန်းဟောက်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ နောက်ဘက်မှ ဧရာမသားရဲ များသည် ပိုပိုနီးကပ်လာခဲ့သည်။ မြေကြီး တုန်ခါနေပြီး ဖုန်မှုန့်များသည် ကောင်းကင်ယံကို လွှမ်းခြုံကာ ပေ ဆယ်ချီ မြင့်တက်နေသော်လည်း ထို တောင်တန်းများကဲ့သို့ ကြီးမားသော ဧရာမသားရဲ တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

အသက် တစ်ခါ ရှူချိန်

အသက် နှစ်ခါ ရှူချိန်

နောက်တစ်ခဏ၌ ဧရာမသားရဲများသည် ခံစစ်လိုင်းကို ဖောက်ထွင်းတော့မည့်အချိန်တွင် ဧရာမသားရဲ သုတ်သင်သူ သုံးဆယ့်ခြောက်ဦးသည် သူတို့၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ထည်နှင့် လုံးဝ မသက်ဆိုင်သော အရှိန်အဟုန် ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ခုန်တက်သွားခဲ့သည်။ ပေ ဆယ်ချီ ရှိသော နေရာလွတ်ကို တစ်ချက်တည်း ခုန်ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့သည်။

ဧရာမသားရဲများသည် သံမဏိခံစစ်လိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်သည့် တစ်ခဏ၌ ခေါင်းဆောင် ဟွမ်ပေါ်ထျန်းသည် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေကြီးမှ ခုန်ထွက်သွားပြီး လေထဲတွင် ကြီးမားသော စက်ဝိုင်းပုံကို ဆွဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရုတ်တရက် လှည့်၍ လူအများ၏ တုန်လှုပ်သော အကြည့်များကြားတွင် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ရှေ့ဆုံးမှ နွားရိုင်းပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမသားရဲ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ် ဆင်းသက်လိုက်သည်။

“ငါ့အတွက် သေစမ်း”

ဟွမ်ပေါ်ထျန်း၏ မျက်လုံးများ နီရဲ နေပြီး ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်များသည် ဒေါသတကြီး လွင့်ပျံနေကာ သူ၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် မသေမျိုးတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ချွင်…

မျက်စိအောက် တစ်ခဏ၌ မိုးကြိုးတစ်ချက် ကောင်းကင်လွတ်ကို ဖြတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဟွမ်ပေါ်ထျန်း၏ လက်ထဲမှ ခြောက်ပေကျော် ရှည်လျားသော ဝုစ် သံမဏိ ဓားရှည်သည် လျှပ်စီး၏ အင်အားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ် ချလိုက်သည်။

လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ သံမဏိများ ဆူညံလာပြီး မြေကြီးကွဲအက်သကဲ့သို့ အသံကြီး တစ်ခုနှင့်အတူ ဧရာမသားရဲ၏ ဦးခေါင်းပေါ်မှ သုံးပေကျော် ထူထဲပြီး စစ်ဖွဲ့စည်းမှုပုံစံပေါင်း သောင်းချီကို ထည့်သွင်းထားသော ထူထဲလှသော သံချပ်ဝတ်သည် ရုတ်တရက် ပြိုလဲ သွားခဲ့သည်။ ဟွမ်ပေါ်ထျန်း၏လက်ထဲမှ ဝုစ် သံမဏိ ဓားရှည် သည် သံချပ်ဝတ်ကို ဖြတ်တောက်ပြီးနောက် ဧရာမသားရဲ၏ဦးခေါင်းခွံထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး ဓားကိုယ်ထည်၏သုံးပုံနှစ်ပုံသည် အတွင်းထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

အူးးးးးး

နွားရိုင်းပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမသားရဲသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး နာကျင်မှု ကြောင့် ပြင်းထန်သည့် အော်ဟစ်သံကို ထုတ်လွှင့်လိုက်သည်။

ထိုခြောက်ပေကျော် ရှည်လျားပြီး အနားသတ် လွှသွားများ ပါဝင်သည့် ဓားရှည်သည် ၎င်းအား ဧရာမ မြားပစ်စက်ထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားသော ဒဏ်ရာနှင့် နာကျင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပုံရသည်။

ဓားရှည် ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သည့် တစ်ချိန်တည်းမှာ စူး ခနဲ အသံနှင့်အတူ အနံ့ဆိုးများ ပါဝင်သော သားရဲသွေးများသည် ဓားကိုယ်ထည်ပေါ်၌ အထူးဒီဇိုင်းပြုလုပ်ထားသော သွေးမြောင်းကို လိုက်၍ ပန်းထွက်လာပြီး ဟွမ်ပေါ်ထျန်း၏ကိုယ်ပေါ်သို့ ပက်ဖျန်းသွားခဲ့သည်။

“သေစမ်း”

ဟွမ်ပေါ်ထျန်း၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံသည် ကောင်းကင်ယံ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်အတွင်းမှ သံမဏိစွမ်းအင်သည် ဟိန်းဟောက်လာပြီး မူလက ဓား၏သုံးပုံတစ်ပုံခန့်သာ အပြင်ဘက်၌ ကျန်ရှိသော်လည်း ဟွမ်ပေါ်ထျန်း လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အားကုန် တွန်းလိုက်သောအခါ ဗွက်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ဓားတစ်ခုလုံးသည် အတွင်းထဲသို့ နစ်မြုပ် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ထိုဧရာမသားရဲသည် ဤသို့သော ပြင်းထန်သည့် ထိခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း နာကျင်စွာ ဟစ်အော်ပြီး မတ်တပ်မရပ်နိုင်တော့ဘဲ ကြီးမားသော ကိုယ်ထည်သည် ယိုင်နဲ့ယိုင်နဲ့ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သံမဏိခံတပ်နံရံ ဆယ်ချပ်ကျော်ကိုပင် လိမ်ထားသော ကြိုးများသဖွယ် ဖိချေသွားခဲ့သည်။

“သတ်”

ဤအရာသည် အစသာ ရှိသေးသည်။ ဟွမ်ပေါ်ထျန်းနောက်မှနေ၍ လေးလံသော သံချပ်ဝတ် ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဧရာမဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ပုံရိပ်များသည် မြေပြင်မှနေ၍ မြင့်မားစွာ ခုန်ထွက် လာကာ ဧရာမသားရဲ များဆီသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်သွားခဲ့ကြသည်။

သိုင်းပညာရှင် များသည် ဧရာမသားရဲ များအား ထိခိုက်မှု မပေးနိုင်ခြင်းမှာ ဧရာမသားရဲ တို့၏ အရေပြားသည် အလွန်ထူထဲပြီး ခိုင်မာနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အခြားဘာမှ မပြောဘဲ ဧရာမသားရဲများ၏ ဦးခေါင်းခွံအချို့ပင် အထူပေပေါင်းများစွာ ရှိပြီး သာမန်လက်နက် များသည် ၎င်းတို့၏ အရိုးကိုပင် ဖောက်ထွင်းနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ အတွင်းပိုင်း အင်္ဂါများ ကို ထိခိုက်စေရန်ဆိုလျှင် မဖြစ်နိုင်ချေ။

ဧရာမသားရဲ သုတ်သင်သူ ဓားရှည် များသည် အထူးရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤ ဧရာမ လက်နက်များသည် အခြား ရန်သူများ ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် ထိုမျှ ကြီးမားသော စွမ်းအား မရှိနိုင်ပေ။ ပုံစံကြီးမားလွန်းခြင်းကြောင့် သွက်လက်မှု မရှိသဖြင့် စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိနိုင်ပေ။ သို့သော် ဤဧရာမသားရဲများကို တိုက်ခိုက်ရာတွင်မူ အကျိုးသက်ရောက်မှု နှစ်ဆ ရရှိခဲ့သည်။

ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း

တစ်ကောင်၊ နှစ်ကောင်၊ သုံးကောင်... ဤ ဧရာမသားရဲ သုတ်သင်သူများ ကျရောက်လာသည်နှင့် ဧရာမသားရဲတို့၏ နာကျင်သော ဟစ်အော်သံများသည် ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ပစ်”

လုံးဝမတွန့်ဆုတ်ဘဲ ဤအခွင့်အရေး ကို အသုံးပြုလျက် ဧရာမ မြားပစ်စက် တစ်လုံးပြီး တစ်လုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုပ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ဆူညံသံများကြားတွင် ရှည်လျားသော မြားတံ များသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဧရာမသားရဲ ခုနစ်ကောင်၊ ရှစ်ကောင် ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျစေခဲ့သည်။ ယခုအချိန်အထိ ဧရာမသားရဲ အကောင်နှစ်ဆယ်ကျော်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် မဟာထန်၏ သံမဏိခံစစ်လိုင်း၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာများသို့ ဧရာမသားရဲ တစ်ကောင်မျှ မရောက်ရှိသေးချေ။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အဝေးမှ မလှုပ်ရှားသေးသော အာရေဗျသံမြင်းတပ် သန်းချီ တို့သည် သေဆုံးနေသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေပြီး လူတိုင်းသည် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တုန်လှုပ် သွားခဲ့ကြသည်။

ဤ ဧရာမသားရဲ များသည် အာရေဗျ တွင်ပင် ကမ္ဘာဖျက် သတ္တဝါများ ဖြစ်သည်။ ယခင်က ဆမ်ဆာနစ်မင်းဆက်သည် ဤမျှ ပြင်းထန်စွာ ခုခံခဲ့သော်လည်း ဧရာမသားရဲ အနည်းငယ်ကိုသာ စေလွှတ်ခဲ့ရုံဖြင့် ၎င်းတို့၏ မြို့ရိုးများ ပျက်စီးကာ နိုင်ငံ ပျက်သုဉ်းခဲ့ရသည်။

သို့သော် ယခုအခါ စစ်ပွဲသည် လုံးဝမစတင်သေးသော်လည်း ဧရာမသားရဲ များစွာ သေဆုံးခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့မျှမက ဤအရှေ့တိုင်းဧကရာဇ်သည် ဧရာမသားရဲများကို တန်ပြန်ရန် အထူးတပ်ဖွဲ့ကိုပင် တည်ထောင်ထားသည်ကို ၎င်းတို့ လုံးဝ မတွေးခဲ့မိ ကြချေ။

ဤသည်က အသေမကြောက်သော အာရေဗျသံမြင်းတပ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသိပေး လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၌ လက်နက်အပြည့်အစုံ ရှိသော သံမြင်းတပ် သန်းချီ ရှိသော်လည်း လူဦးရေ အားသာချက် လုံးဝရှိနေသော်လည်း ဤအရှေ့တိုင်း လူမျိုးခြားနိုင်ငံသည် သူတို့ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အားကောင်း နေသည်။

“သတ်”

“အားလုံး ငါနဲ့အတူ အားကုန် တိုက်ခိုက်”

“ဧရာမသားရဲတွေက အပေါက် ဖောက်ပေးထားပြီ။ သူတို့ကို တားဆီး၊ ဆုတ်ဖြဲ၊ အားကုန် တိုက်ခိုက်”

…

ထိုအချိန်တွင် အာရေဗျဘာသာစကားဖြင့် အော်ဟစ်သံများသည် ကောင်းကင်တခွင် ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။ ဧရာမသားရဲစစ်တပ်၏တိုက်ခိုက်မှု နှောင့်နှေးနေချိန်၌ နောက်ဘက်မှ မြင်းခွာသံများသည် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အေးစက်သော အလင်းရောင် တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ကောင်းကင်ကို ထိစေသော ဓားသံ တစ်ခုနှင့်အတူ ဧရာမသားရဲစစ်တပ် နောက်ဘက်မှ သန်းချီသော အာရေဗျသံမြင်းတပ် ၏ ရှေ့ဆုံးမှ ထိပ်တန်း အာရေဗျစစ်ဗိုလ်ချုပ် တစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် သူ၏ ဓားရှည် ကို ဆွဲထုတ်ကာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတင်လိုက်သည်။

မဟာသူတော်စင် ကုထိုက်ပိုင်၏ လက်အောက်မှ အထူးချွန်ဆုံး ရှေ့တန်းဦးဆောင်သူ အနေဖြင့် အာပိုလစ်တွင် အလွန်ထက်မြက်သော စစ်မြေပြင် အာရုံခံစားမှုနှင့် တိုက်ပွဲအခွင့်အရေးကို ဖမ်းယူချဲ့ထွင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ဤစစ်ပွဲ စတင်ချိန်မှစ၍ အာပိုလစ်သည် နောက်ဘက်မှ အသေးစိတ် လေ့လာစောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ပြိုင်ဘက်၏ ပြင်ဆင်မှုသည် ထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုပြည့်စုံကာ ဧရာမသားရဲစစ်တပ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် နှောင့်နှေးခဲ့သော်ငြားလည်း ဤတိုက်ခိုက်မှု၏ မူလ ရည်ရွယ်ချက်သည် ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။ ဧရာမသားရဲစစ်တပ်သည် မဟာထန် ဧကရာဇ်၏ ဗဟိုခံစစ်လိုင်းကို အောင်မြင်စွာ ဖောက်ထွင်း နိုင်ခဲ့သည်။

“သတ်”

အော်ဟစ်သံသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေသည်။ အာပိုလစ်၏ အမိန့်နှင့်အတူ အာရေဗျသံမြင်းတပ် အားလုံးသည် ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်တင်လိုက်ကာ ရှေ့သို့ ချီတက်လာခဲ့သည်။ ပေခြောက်ရာ၊ ပေငါးရာ... အကွာအဝေးသည် ပိုပိုနီးကပ်လာခဲ့သည်။ ပေလေးရာ အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ဗုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ အာရေဗျသံမြင်းတပ် အားလုံးသည် ရေကာတာကျိုး၍ စီးဆင်းလာသော ရေများ သဖွယ် ဘယ်၊ ညာ နှစ်ပိုင်း ပိုင်းခြားလိုက်ပြီး တောင်တန်းများကဲ့သို့ ဧရာမသားရဲများကို လျင်မြန်စွာ ပတ်ကာ ရှေ့သို့ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

“သတိထား၊ သူတို့ တိုက်ခိုက်တော့မယ် ပြိုင်ဘက်ရဲ့ စစ်သူကြီးက အလွန်ထက်မြက် တယ်။ သူဟာ ဧရာမသားရဲရဲ့ စွမ်းအားကို သုံးပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ခံစစ်လိုင်းကို ပိုဆုတ်ဖြဲ ချဲ့ထွင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ”

ဤအချိန်တွင် ပြင်းထန်သော စိတ်စွမ်းအားလှိုင်း တစ်ခုသည် ကောင်းကင်လွတ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး မဟာထန်၏ ထိပ်တန်းစစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ငါးဦး၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။ အနီရောင် သမင်မြင်း စီးထားသော ဝမ်ကျုံးစစ်သည် ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်သည်။

ပထမဆုံး စမ်းသပ်တိုက်ပွဲ တွင် ဝမ်ကျုံးစစ်မပါဝင်ခဲ့ချေ။ သို့သော် ဧကရာဇ်၏ နာမည်အကြီးဆုံး၊ အတွေ့အကြုံ အပြည့်ဝဆုံး စစ်ဗိုလ်ချုပ်ဟောင်း အနေဖြင့် ဝမ်ကျုံးစစ်သည် စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်သည် အာရေဗျကို အစကတည်းက ကြိုတင်ကာကွယ်နေခဲ့သည်။ အမှန်စင်စစ် ပထမဆုံး မဟာထန် နှင့် အာရေဗျတို့၏ တာ့လာစ်စစ်ပွဲ မှစ၍ စတင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ မိမိတို့ဘက်၏ အကြီးမားဆုံး အားသာချက် ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အခြေအနေတွင် ပြင်းထန်သော ဧရာမသားရဲစစ်တပ်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် နှောင့်နှေးပြီး မျှော်လင့်ထားသော တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ဖျက်ဆီးမှုကို မဖြစ်ပေါ်စေသည့်အခါ စစ်သူကြီးအများစုသည် ယာယီ ဆုတ်ခွာဖို့ ရွေးချယ်ပေမည်။ သို့သော် ပြိုင်ဘက်၏ စစ်သူကြီး သည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကွဲပြားခြားနားသည်။

ပြိုင်ဘက်၏ စစ်နည်းဗျူဟာသည် အလွန် စူးရှသည်။ ဤအချိန်၌ သူသည် ဆုတ်ခွာခြင်းကို မစဉ်းစားဘဲ တိုက်ပွဲအခွင့်အရေး ဖန်တီးရန်၊ မဟာထန် ကို ဘေးနှစ်ဖက်မှ တိုက်ခိုက်၍ ပိုမိုရှုပ်ထွေးစေရန် ကြိုးစားနေခဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဧရာမသားရဲစစ်တပ် အတွက် အခွင့်အရေးများ ဖန်တီးပေးနေခဲ့သည်။

သံမြင်းတပ် နှစ်သိန်း ခံစစ်လိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက ဧရာမသားရဲစစ်တပ် ၏ တည်ရှိမှုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် မဟာထန်၏ဖိအားသည် သိသိသာသာ ကြီးမားလာမည် ဖြစ်သည်။

“ဗိုလ်ချုပ်ကျန်းချိုး၊ အန်းဒေသကာကွယ်ရေးမှူးချုပ် နောက်လာမယ့် ကိစ္စတွေက ခင်ဗျားတို့ အပေါ်မှာပဲ မူတည်နေပြီ”

ထိုအချိန်တွင် တည်ငြိမ်အေးစက်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဝမ်ချောင်သည် ရှေ့ဘက်ကို ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာသည် တည်ငြိမ် နေပြီး လှုပ်ရှားမှု တစ်စိုးတစ်စိမျှ မရှိခဲ့ချေ။

“ကောင်းပြီ”

ဘယ်၊ ညာ နှစ်ဖက်စလုံး၌ မြင့်မားသော မြင်းကို စီးနင်းထားသော ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့သည် စစ်တပ်အလယ်၌ ရပ်နေခဲ့ကြသည်။ ဝမ်ချောင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ နှစ်ဦးသားသည် သတိမပြုမိနိုင်အောင် ခေါင်းညိတ် လိုက်ကြသော်လည်း လုံးဝ မလှုပ်ရှား ခဲ့ကြချေ။

ဧကရာဇ် ၏ အထွတ်အထိပ် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများ အနေဖြင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး နှင့် အန်းစီရှန်း တို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စစ်မြေပြင် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း၊ အကောင်းဆုံး တိုက်ပွဲအခွင့်အရေး ကို ဖမ်းယူခြင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း ပုံစံကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။ ရန်သူ ချီတက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သာမန် စစ်ဗိုလ်ချုပ်များကဲ့သို့ ရမ်းကားစွာ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်သွားမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုသည်မှာ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး မဟုတ်ခဲ့ချေ။

“သတ်”

“ဒီ လူမျိုးခြားဘာသာဝင် တွေကို သတ်ပစ်”

“ဒါဟာ ကြီးမြတ်တဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေပဲ။ ဒီနေ့ မဟာသူတော်စင်နဲ့အတူ အရှေ့တိုင်းတစ်ခုလုံးကို စည်းလုံးသိမ်းသွင်းပြီး ဘုရားရှင်ရဲ့ အလိုကို ပြီးမြောက်ရမယ်”

“စစ်ပွဲမှာ ကျဆုံးသူ ဟာ အာရေဗျ ရဲ့ ထာဝရသူရဲကောင်း ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”

…

အာရေဗျဘာသာစကားဖြင့် အော်ဟစ်သံ များသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။ အာရေဗျသံမြင်းတပ် ထောင်ချီသည် အဆက်မပြတ် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာပြီး ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော သံမဏိရေစီးကြောင်း တစ်ခုအဖြစ်သို့ စုစည်းကာ ကောင်းကင်ကို လွှမ်းခြုံ လျက် ဟိန်းဟောက် လာခဲ့သည်။

မြင်းဟီသံ များသည် ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ပို၍ ပို၍ နီးကပ်လာခဲ့သည်။

ဤတစ်ခဏ၌ အချိန်သည် အဆပေါင်းများစွာ နှေးကွေးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ပြီး တင်းမာသော လေထု သည်လည်း ပိုပို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

“ပထမ ခံစစ်လိုင်း၊ ဘယ်ညာ နှစ်ဖက်စလုံး၊ ဒိုင်းကာ မြှောက် ကာကွယ်”

“ပျားအုံတပ်ဖွဲ့ ပြင်ဆင် အမိန့် ကို စောင့်ဆိုင်း”

“ပြင်ဆင်”

“ပြင်ဆင်”

…

ခဏတာအတွင်း အမိန့်များ ဆက်တိုက်သည် ပထမဆုံး သံမဏိခံစစ်လိုင်း သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် ဝမ်ချောင်သည် ကိစ္စအာလျင်မြန်လာပြီး ပို၍ ပို၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ် လာခဲ့သည်။ အာရေဗျသံမြင်းတပ် ထောင်ချီ တစ်ချိန်တည်း ချီတက်လာမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လေစီးကြောင်းသည် ကောင်းကင်ယံ၌ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော ရေလှိုင်း များအဖြစ် ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်။

ဤအကွာအဝေးတွင် လူတိုင်းသည် ထိုအာရေဗျသံမြင်းတပ် များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်နှာများနှင့် သူတို့၏လက်မောင်းများပေါ်တွင် ထောင်နေသော ထူထဲသည့် အမွေးအမျှင် များကိုပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ အာရေဗျသံမြင်းတပ် အားလုံးသည် သံမဏိမြို့ရိုးကို သတိထား ရှောင်ကွင်းခဲ့ကြပြီး ရေကာတာကျိုး၍ စီးဆင်းလာသော ရေများ သဖွယ် သံမဏိမြို့ရိုး များကြားမှ အပေါက်များ ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ထိုးဝင်လာခဲ့သည်။

ဤ ကျယ်ပြန့်သော သံမဏိခံစစ်လိုင်း ကို တည်ဆောက်ရန်၊ မြောက်ဘက်မှ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် တိုက်ခိုက်မှုအားလုံး ကို ခုခံကာကွယ်ရန်အတွက် ဝမ်ချောင်သည် သံမဏိမြို့ရိုး များကြားတွင် ဤ အပေါက်များ ကို ချန်ထားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။