အခန်း (၁၈၃၆-၁၈၄၀)

အပိုင်း (၁၈၃၆)

အကွာအဝေး ပိုပြီး နီးလာခဲ့သည်။ ပထမဆုံး သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းနောက်က စစ်သား အားလုံးဟာ သူတို့ရဲ့ လက်နက်တွေကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ရှေ့ကို ကြည့်နေကြကာ ပြင်းထန်တဲ့ စစ်စိတ်တွေ ထွက်ပေါ်နေခဲ့တယ်။ ဒီနေရာက သာမန် စစ်မြေပြင်မဟုတ်ဘူး။ ဒါဟာ မဟာထန်နဲ့ အာရပ်ရဲ့တိုင်းပြည်ပျက်သုဉ်းရေးစစ်ပွဲ ဖြစ်သည်။

ဒီစစ်ပွဲရှေ့မှာ ဘယ်သူမှ ဆုတ်ခွာခြင်း မရှိ။ ကြောက်ရွံ့ခြင်းလည်း မရှိ။

“ပြင်ဆင်”

တစ်ဖက်က ကျယ်လောင်တဲ့ ဟစ်အော်သံ တွေဟာ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း မဟာထန်ဘက်မှာတော့ ဧရာမ သားရဲတွေ တိုက်ခိုက်နေတဲ့ နေရာကလွဲလို့ ကျန်တဲ့နေရာတွေဟာ တိတ်ဆိတ်နေတယ်။ ဒီလို နီးနီးလေးမှာ ရှိတဲ့ ဧရာမ သားရဲတွေက အခြား အာကာသမှာ ရှိနေသလိုမျိုးပင် ဖြစ်သည်။

ကြီးမားတဲ့ မြင်းဆွဲလေးသုံးဆယ်ကျော်က ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း ဘေးနှစ်ဖက်က လူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှု အားလုံးဟာ အင်မတန် များပြားတဲ့၊ သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းကို ဝင်ရောက်တော့မယ့် ရန်သူ စစ်တပ်ဆီ ရောက်နေခဲ့သည်။

မီတာ ၁၀၀၊ ၈၀၊ ၆၀...

အကွာအဝေး ပိုပြီး နီးလာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးမှာ သံမြင်းတပ် ထောင်ချီ တိုက်ခိုက် ချီတက်လာပြီး လူတစ်ယောက် အရပ်ထက် ပိုမြင့်တဲ့၊ လေးလံတဲ့ ဒိုင်းကြီးတွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝင်တိုက်ခဲ့သည်။

“ထိန်းထား!”

လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ကျယ်လောင်တဲ့ ဟစ်အော်သံတွေ စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။ ဒိုင်းကြီးတွေ နောက်ဘက်မှာ ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမား သန်မာတဲ့ ဒိုင်းစစ်သည်တွေဟာ ခြေထောက်တွေကို ခွဲပြီး ကိုယ်ကိုင်းထားကြတယ်။ ကြွက်သားတွေ ဖုထစ်နေပြီး နဖူးပေါ်က သွေးကြောတွေပါ ထောင်ထွက်နေခဲ့တယ်။ သူတို့ တစ်ကိုယ်လုံး အားကုန် ကြိုးစားနေကြသည်။

ပထမဆုံး ကာကွယ်ရေး လိုင်းရဲ့ တာဝန်ကို ယူထားတာက မဟာထန်ရဲ့ စစ်တပ် အဖွဲ့အားလုံးထဲမှာ အတော်ဆုံး ဒိုင်းစစ်သည်တွေ ဖြစ်တယ်။ ချီမိသားစု၊ လီမိသားစု၊ ကျန့် မိသားစု၊ တု မိသားစုနဲ့ ဒိုင်းစစ်သည် မိသားစုကြီးများရဲ့ စစ်သည်တွေအပြင် ကြယ်စုတန်းမြို့က ထိပ်တန်း ဒိုင်းစစ်သည်တွေလည်း ပါဝင်ခဲ့တယ်။ ဒီလူတွေဟာ တိုက်ပွဲပေါင်း ရာချီဝင်ထားတဲ့ အတွေ့အကြုံ ကြွယ်ဝပြီး အင်အားကြီးမားတဲ့ ထိပ်တန်း ဒိုင်းစစ်သည်တွေ ဖြစ်ကြသည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် အာရပ် သံမြင်းတပ်ထောင်ချီဟာ မိုး ရွာချသလို ဖြစ်နေခဲ့သည်။ လှံရှည် ၊ ဓားကောက်၊ မြင်းခွာ တွေအပြင် ကာကွယ်ရေး စွမ်းအား အမျိုးမျိုးဟာ မုန်တိုင်းတစ်ခုလို ဒိုင်းကြီးတွေကို တိုက်ခတ်နေခဲ့သည်။ ဒိုင်းစစ်သည် တစ်ယောက်ချင်းစီဟာ စိတ်ကူးလို့ မရနိုင်တဲ့ ကြီးမားတဲ့ ဖိအားကို ခံနေခဲ့ရသည်။

အာရပ် သံမြင်းတပ် အများအပြားဟာ မဟာထန်ရဲ့ သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းရဲ့ တစ်လက်မချင်းစီကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ ဒါ့အပြင်...

“သတ်”

လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ သံမြင်းတပ် ထောင်ချီဟာ သေခြင်းကို မကြောက်ဘဲ ဧရာမ သားရဲတွေ ဖောက်ထွက်သွားတဲ့ အပေါက်တွေကနေ ကာကွယ်ရေး လိုင်းထဲကို တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက် နေခဲ့ကြသည်။ ဧရာမ သားရဲတွေက သူတို့ကို နင်းချေ သတ်ပစ်မှာကိုလည်း ဂရုမစိုက်ကြပေ။

ဧရာမ သားရဲတွေသည် မဟာထန်ရဲ့ ကာကွယ်ရေးလိုင်းကို လုံးဝ ဖောက်ထွင်း မသွားနိုင်သေးသော်လည်း ဒီ အပေါက်တွေကနေ ဝင်တိုက်တာဟာ တခြား ကာကွယ်ရေး လိုင်းတွေထက် ပိုပြီး လွယ်ကူသည်။ ဒါ့အပြင် မဟာထန်ကို မထင်မှတ်ဘဲ တိုက်ခိုက် နိုင်ပြီး အလစ်အငိုက် ယူနိုင်သည်။

သူတို့ ဘယ်လို ကာကွယ်ပါစေ ဧရာမ သားရဲတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက သူတို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေး လိုင်းတွေကို ပြိုကွဲစေမှာပဲ ဖြစ်သည်။

“အကုန်လုံး ဝင်တိုက်ကြ၊ ဒီ လူမျိုးခြားတွေကို သတ်၊ တစ်ယောက်မှ မချန်နဲ့!”

လေပြင်းတွေ တိုက်ခတ်နေသည်။ စစ်တပ်ရဲ့ အလယ်မှာ အာပိုလစ်ဟာ အနက်ရောင် သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရပ်တန့်ကာ အမိန့်ပေးနေတယ်။ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံက ကောင်းကင်ယံမှာ လေထဲ လွင့်နေခဲ့တယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တခြား အုပ်ချုပ်သူတွေ၊ ဒုအုပ်ချုပ်သူတွေဟာလည်း အာပိုလစ်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး စစ်တပ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အမိန့်ပေး နေကြသည်။

ဒါဟာ အာရပ် သံမြင်းတပ် နှစ်သိန်းကျော် ပါဝင်တဲ့ အာရပ်ရဲ့ ပထမဆုံး ဖိအား ပေးစမ်းသပ်မှုပဲ ဖြစ်သည်။ အလုံးစုံ ထိုးစစ် မဟုတ်သေးသော်လည်း ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ရင် မဟာထန်စစ်တပ် အားလုံး သေလမ်းကိုသာ ရောက်ရမည်။

“ဟုန်း ဟုန်း ဟုန်း”

စစ်ပွဲဟာ စတင်ကတည်းက အလွန်ပြင်းထန်တဲ့ အနေအထားကို ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ဟစ်အော်သံ၊ တိုက်ခိုက်သံ၊ ဓားသံတွေဟာ ရောထွေးပြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ သို့သော်လည်း ဒီအချိန်မှာ စစ်မြေပြင်ရဲ့ အပြင်ဘက် ပတ်လည်မှာတော့ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

အာရပ်ဘက်မှာ ကုထိုက်ပိုင်၊ မဟာဘုန်းတော်ကြီး၊ အဗူမူစလင်တို့ ရှိနေခဲ့သည်။

မဟာထန်ဘက်မှာတော့ ဝမ်ကျုံးစစ်၊ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး ၊ ကောင်းရှန်းကျစ်တို့ ရှိနေခဲ့သည်။

ပိုပြီး ဝေးတဲ့ နေရာ၊ စစ်မြေပြင်ရဲ့ အနောက်မြောက်ဘက်မှာ ခန့်ညားထည်ဝါသော ပုံရိပ် (Burly Figure) တစ်ခု အဝေးမှာ ရပ်နေပြီး ကြည့်နေခဲ့သည်။ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်ရင် ထိုသူသည် အနောက် ထူကျွယ် စစ်သူကြီး ဝူနိုရှိပိဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရမည်။

မဟာထန်နဲ့ အာရပ်တိုက်ပွဲဟာ နိုင်ငံ နှစ်ခုစလုံး အင်အား အကုန်ထုတ် တိုက်ခိုက်တာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ဒီစစ်ပွဲရဲ့ဆက်နွှယ်မှုက အလွန်ကြီးမားသည်။ နိုင်ငံ အသီးသီးက လက်ပိုက်ကြည့်နေလို့ မရနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ စစ်တပ် အပြည့်အစုံ ခေါ်လာခဲ့ရင် နိုင်ငံ နှစ်ခုရဲ့ နားလည်မှု လွဲမှားမှုဖြစ်နိုင်တဲ့အတွက် ဝူနိုရှိပိဘေးမှာ လူအနည်းငယ်သာ ပါလာခဲ့ပြီး ရှေ့တန်းကို ကိုယ်တိုင် လာရောက် လေ့လာ စောင့်ကြည့်ခဲ့သည်။

ဒီ စစ်ပွဲရဲ့ နောက်ဆုံး အနိုင်၊အရှုံးကို သူဟာ မျက်စိနဲ့ ကိုယ်တိုင် မြင်ချင်ခဲ့သည်။

ဝူနိုရှိပိလိုပဲ ဒီလို စိတ်ကူး ရှိသူတွေဟာ အနည်းငယ် မဟုတ်ပေ။

ကောင်းကင်ကနေ ကြည့်လိုက်ရင် အနောက်မြောက်၊ အနောက်တောင်၊ အရှေ့အရပ် စတဲ့ နေရာ အများအပြားမှာ တခြား ပုံရိပ်တွေလည်း ပြန့်ကျဲနေတာကို တွေ့ရမည်။ သူတို့ဟာ အနီးကပ် လာဖို့ မရဲဘဲ ဝေးတဲ့နေရာကနေပဲ စောင့်ကြည့်နေကြပြီး နှစ်ဖက်စလုံး နားလည်မှု လွဲမှားမှာကို မလိုချင်ကြပေ။

“ဟူး!”

ပြောရင်းဆိုရင်းနဲ့ အရှေ့မြောက်ဘက်ကနေ လေပြင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာပြီး စစ်မြေပြင် တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သွားခဲ့သည်။ အာရပ် သံမြင်းတပ် နှစ်သိန်းဟာ အားကုန် ဖိအားပေးပြီး အရပ်ရပ်ကနေ တိုက်ခိုက်နေချိန်မှာပဲ အကြီးမားဆုံး အနေအထားကို ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

“ပျားအုံ ပစ်!”

အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် မဟာထန်ဘက်က နောက်ဆုံးတော့ တန်ပြန် တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်ခဲ့သည်။ နားထင်ကို ထိုးဖောက်သွားသလို အသံတွေနဲ့အတူ ရေတွက်လို့ မရနိုင်တဲ့ မြှားများသည် ရှေ့ဘက်က မြင့်မားတဲ့ သံမဏိ တံတိုင်းတွေထဲကနေ ရေတံခွန်လို ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။

စစ်ပွဲ ထုံးတမ်းအရ မြင်းဆွဲလေးနဲ့ မြှားတပ်ဖွဲ့တွေဟာ ရန်သူ ပစ်မှတ် အကွာအဝေးထဲ ရောက်တာနဲ့ ချက်ချင်း ပစ်ရမည်။ ပိုပြီး ထူထပ်လေ ပိုပြီးအင်အားလေ ပိုကောင်းသည်။

သို့သော် ဝမ်ချောင်က မတူချေ။ သူသည် သူ့ရဲ့ထူးခြားတဲ့ သံမဏိ ကာကွယ်ရေး နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့၏။ ဝမ်ချောင်၏စစ်တပ်သည် နှစ်ဖက်စလုံး ဓားချင်းထိသည်အထိ၊ ရန်သူ စစ်သည် အများဆုံး စုစည်းနေတဲ့ အချိန်အထိ စောင့်ပြီးမှ ပစ်ခတ်ခဲ့သည်။

ထိုအကွာအဝေးတွင် မြှားတွေသည် ပစ်မှတ်ကို မလွဲဘဲ မြင်းဆွဲ လေးနဲ့ မြှားတပ်ဖွဲ့တွေ အသေအပျောက် အများဆုံးဖြစ်စေတဲ့ အချိန်ပဲ ဖြစ်သည်။

“ရှူး ရှူး ရှူး!”

ထိုးဖောက်သလို အသံတွေနဲ့အတူ ပျားအုံ တိုက်ခိုက်မှုတွေဟာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး နေရာတိုင်းကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

“အား!”

ကြေကွဲဖွယ် အော်သံတွေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ပထမဆုံး စစ်ပွဲမှာ အကြီးမားဆုံး အသေအပျောက်ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဧရာမ သားရဲတွေ နင်းချေတာ၊ ကာကွယ်ရေး လိုင်းပြိုကွဲတာကို ခံရတဲ့ မဟာထန်မဟုတ်ဘဲ ထိုးစစ် ဆင်တဲ့ အာရပ်တွေသာ ဖြစ်သည်။ ထူထပ်တဲ့ မြှားများရဲ့ ပစ်ခတ်မှုနဲ့အတူ အာရပ် သံမြင်းတပ်တွေဟာ မြင်းကော လူပါ မဟာထန်ရဲ့ သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းရှေ့မှာ လဲကျ သွားခဲ့ရသည်။ တစ်ပေကျော် ရှည်တဲ့ မြှားတွေဟာ သူတို့ရဲ့ မျက်လုံး၊ လည်ပင်း၊ သံချပ်ကာရဲ့ အက်ကွဲကြောင်းတွေကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သလို သူတို့ စီးနင်းထားတဲ့ မြင်းခေါင်းတွေကိုပါ ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့သည်။

အတွေ့အကြုံ ကြွယ်ဝတဲ့ အာရပ် သံမြင်းတပ်အချို့ဟာ ဓားကောက်တွေ ဝှေ့ယမ်းပြီး အားကုန် ကာကွယ်ခဲ့ကြသော်လည်း မတားနိုင်ခဲ့ကြပေ။ ပျားအုံ စတိုက်ခိုက်သောအခါ လူတစ်ယောက်ချင်းစီသည် မြှား တစ်ရာနီးပါးကို ခံခဲ့ရသည်။ အလွန်နီးတဲ့ အကွာအဝေးတွင် မြှားတွေရဲ့ ရိုက်ခတ်မှု စွမ်းအားတစ်ခုတည်းနဲ့တင် ဒီ အာရပ် သံမြင်းတပ်တွေရဲ့ အတွင်းစွမ်းအင်ကို တုန်ခါ ပြိုကွဲစေပြီး အရှင်လတ်လတ် ရိုက်သတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဟီး….ယွီ…

ကြေကွဲဖွယ် ဟီသံတွေဟာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ တစ်ထောင်၊ နှစ်ထောင်၊ သုံးထောင်... မဟာထန်တန်ပြန် တိုက်ခိုက်မှု လုပ်ပြီး ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ အာရပ်ဘက်က သံမြင်းတပ် ရှစ်ထောင်၊ ကိုးထောင်လောက် ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီး သေဆုံးသူ အရေအတွက်က ဆက်လက် တိုးပွားနေခဲ့သည်။

“မြှားတပ်ဖွဲ့၊ ပြင်ဆင်၊ ပစ်!”

ပျားအုံ နောက်မှာ စစ်တပ် အလယ်က စုဟန်ရှင်းဟာ အေးစက်တဲ့ မျက်နှာနဲ့ သူ့လက်ထဲက ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဧရာမ သားရဲတွေကို တိုက်ခိုက်နေတဲ့ မြှားတပ်ဖွဲ့ရဲ့ တစ်ဝက်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး ဦးတည်ရာပြောင်းကာ တံတိုင်း အပြင်ဘက်က အာရပ် သံမြင်းတပ် တွေကို ချိန်လိုက်သည်။

ဝှစ်…

မြှားများစွာ ပန်းထွက်လာတဲ့အခါ တောင်ပြိုကွဲပြီး မြေပြိုကွဲသလို အရှိန်အဝါက ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ လူတွေရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ အဲဒီ ရှည်လျားတဲ့ မြှားများဟာ သေခြင်းရဲ့ အလင်းရောင်ကို တောက်ပစေပြီး သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်ကျော်ကာ နောက်က အာရပ် သံမြင်းတပ်တွေထဲကို ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

“ဟုန်း..” သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းရှေ့မှာ သံချပ်ကာဝတ်ထားတဲ့ အာရပ် သံမြင်းတပ်တစ်ယောက်ဟာ ဘာမှ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင် ရင်ဘတ်မှာ အပေါက်ကြီးတစ်ခုနဲ့ အမြန် ထိုးဖောက် ခံလိုက်ရသည်။ မာကျောတဲ့ သံချပ်ကာတွေဟာ ပြင်းထန်တဲ့ မြှားတွေရဲ့ ရှေ့မှာ ခဏလေးတောင် ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘဲ စက္ကူလို စုတ်ပြတ် သွားခဲ့ရသည်။

မြှားခေါင်းရဲ့ စွမ်းအားက မပျက်စီးသေးဘဲ ပထမ အာရပ် သံမြင်းတပ်ကို မြင်းပေါ်ကနေ သေဆုံးအောင် ရိုက်ချိုးပြီးနောက် နောက်က ဒုတိယ အာရပ် သံမြင်းတပ်ရဲ့ ကိုယ်ထဲကို ထပ်မံ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ကြေကွဲဖွယ် အော်သံတွေနဲ့အတူ ဒုတိယ အာရပ် သံမြင်းတပ်ဟာ မြင်းကောလူပါ မြှားတစ်ချောင်းတည်းနဲ့ ထိုးဖောက် ခံလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် တတိယ၊ စတုတ္ထ၊ ပဉ္စမ...

ကြီးမားတဲ့ ထိခိုက်မှုက ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ပထမဆုံးတိုက်ခိုက်မှုပြီးနောက် အာရပ်ဘက်က သံမြင်းတပ် လေးသောင်းကျော်ဟာ သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းရှေ့မှာ လဲကျသွားခဲ့သည်။ လူသေ အလောင်းတွေက ရောယှက်နေပြီး သွေးတွေသည် မြေပြင်ပေါ်မှာ စီးဆင်းနေခဲ့၏။ ကာကွယ်ရေး လိုင်းရှေ့မှာ လူတွေ စုစည်းနေပြီး အာရပ် သံမြင်းတပ်အချို့ဟာ မြှားများစွာထိထားတာကြောင့်သာ သေဆုံးသူ အရေအတွက် ဒီထက် ပိုမများခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ စွမ်းအား!”

အဝေးမှာ လေတိုက်ခတ်နေပြီး မြက်ရိုင်းတွေ လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ ဝူနိုရှိပိသည် မြင်းတစ်ကောင် စီးနင်းထားပြီး သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ထိတ်လန့်ခြင်း အရိပ်အယောင် ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

စစ်မြေပြင်ရဲ့ တစ်ဖက်ခြမ်း၊ အာရပ် စစ်စခန်းထဲမှာ ကုထိုက်ပိုင်၊ အာပိုလစ်နဲ့ တခြား အာရပ် အုပ်ချုပ်သူတွေ၊ ဒုအုပ်ချုပ်သူတွေဟာ ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တဲ့အခါ မျက်ဆန်တွေ လှုပ်ခါသွားပြီး အံ့အားသင့်ခြင်း အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာခဲ့သည်။

သတ်နိုင်စွမ်းကို ကြည့်ရင် ဒီ မဟာထန်မြင်းဆွဲ လေးတွေရဲ့ စွမ်းအားဟာ အာရပ် ဧရာမ သားရဲတပ်ဖွဲ့ထက် မလျော့နိုင်ဘဲ စစ်မြေပြင်မှာ အသေအပျောက် အများဆုံး ကိရိယာ ဖြစ်တယ်။ ဒီအချက် တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ဒီအရှေ့ဘက်က လူမျိုးခြားနိုင်ငံဟာ အာရပ်ရဲ့ အရင် ပြိုင်ဘက် အားလုံးကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ။

ဒါပေမဲ့ ဘယ်လောက်ပဲ အင်အားကြီးမားတဲ့ ရန်သူဖြစ်ပါစေ အာရပ်နဲ့ ရန်ဖြစ်ဖို့ ရဲရင် သေလမ်းသာ ရှိသည်။

“ဒိုင်း မြင်းစီးတပ် ရှေ့ကို တိုး၊ စစ်တပ် အားလုံး တိုက်ခိုက် ချီတက်”

စစ်တပ် အလယ်မှာ အာပိုလစ်ရဲ့ ဝတ်ရုံသည် လေထဲ လွင့်နေပြီး သူ့မျက်လုံးတွေက အလွန် ထက်မြက် နေခဲ့သည်။ ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်မှုမှာ တစ်သိန်းခွဲ သေဆုံးသူ အရေအတွက် ရှိခဲ့သော်လည်း အာပိုလစ်က လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

အရှေ့ဘက် စစ်ချီမှုအတွက် အာရပ်သည် ထိပ်တန်း သံမြင်းတပ် နှစ်သန်းကျော် ခေါ်လာခဲ့တယ်။ တစ်သိန်းခွဲဆိုတဲ့ အရေအတွက်က ကြီးမားပုံ ရပေမဲ့လည်း အာရပ်ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ စစ်အင်အားနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာမှ မဟုတ်ပေ။ နာကျင်မှုတောင် မဖြစ်စေနိုင်ဘူး။ ဒါ့အပြင် အာရပ်ရဲ့ အရင် ထုံးတမ်းစဉ်လာမှာ ရှေ့ပြေး တပ်ဖွဲ့ကို အသေခံဖို့ အသုံးပြုလေ့ ရှိပြီး အားလုံး သေဆုံး ရင်တောင် နှမြောစရာ မရှိဘူး။

“ဟုန်း!”

အာပိုလစ်ရဲ့ အမိန့်နဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ အခြေအနေ ပြောင်းလဲ သွားခဲ့သည်။ များပြားလှသည့်အာရပ် စစ်တပ်တွေက ရေလှိုင်းလို ကွဲထွက်သွားပြီး ကြီးမားတဲ့ မြင်းတွေ စီးနင်းထားတဲ့ စစ်တပ် အဖွဲ့တစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက် ချီတက်လာခဲ့သည်။

ထိုမြင်းစီးတပ်က တခြား တပ်ဖွဲ့တွေနဲ့ လုံးဝ ကွာခြားသည်။ သူတို့ စီးနင်းတဲ့ တိုက်မြင်းတွေဟာ သာမန် တိုက်မြင်းတွေထက် ခန္ဓာကိုယ် ပိုကြီးပြီး အရိုးဖွဲ့စည်းပုံ ပိုသန်မာသည်။ ဒါ့အပြင် အားလည်း ပိုရှိသည်။

သူတို့ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှု အရှိဆုံးအရာကတော့ သူတို့ ဝတ်ထားတဲ့ သံချပ်ကာပဲ ဖြစ်သည်။ မြင်းစီးသူအားလုံး ငွေရောင် သံချပ်ကာဝတ်ထားကြပြီး သံချပ်ကာရဲ့အထူက ငါးလက်မကျော် ရှိခဲ့၏။ သူတို့ စီးနင်းတဲ့ တိုက်မြင်းတွေမှာလည်း သံချပ်ကာ တပ်ဆင်ထားသည်။

ဒီလို သံချပ်ကာမျိုးရဲ့အလေးချိန်ဟာ ငါးထောင်၊ ခြောက်ထောင် ပေါင်လောက်ရှိပြီး ခြေလျင်တပ်သားတွေတောင် ဝတ်ဖို့ မလွယ်ချေ။ ထို့အပြင် ထိုတိုက်မြင်းတွေရဲ့ ရှေ့မှာ ခြောက်လက်မကျော်ထူတဲ့ ငွေရောင် ဒိုင်းကြီးတွေကို ထမ်းထားကြသေးသည်။

ဒိုင်းကြီးတွေဟာ လူတစ်ဝက် အရပ်ထက် ပိုမြင့်ပြီး အနုစိတ် ပုံစံတွေ ထွင်းထုထားတာက ကာကွယ်ရေးအတွက် ရေးထွင်းထားတဲ့ စာတွေ ဖြစ်သည်။ ဒိုင်းရဲ့ အရေးအကြီးဆုံး အလယ် ဗဟိုမှာ ခြောက်ပေကျော်ရှည်တဲ့ ငွေရောင် ဆူးချွန်တစ်ခုက လှံရှည်ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ကို လုံးဝ အစားထိုးထားပြီး အေးစက်တဲ့ အလင်းရောင်တွေ တောက်ပကာ ကြောက်စရာ ကောင်းနေခဲ့သည်။

အထူးခြားဆုံးကတော့ ဒီ လေးလံတဲ့ ဒိုင်းကြီးဟာ တိုက်မြင်းပေါ်က သံချပ်ကာနဲ့ လုံးဝ တစ်ခုတည်း ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဒိုင်းနဲ့ တိုက်မြင်းကြားမှာ သံမဏိ တိုင်တွေနဲ့ ခိုင်ခံ့စွာ ချိတ်ဆက်ထားပြီး အလွန် ခိုင်မာနေခဲ့သည်။

ဒိုင်း မြင်းစီးတပ်၊ သို့မဟုတ် ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။

******

အပိုင်း (၁၈၃၇)

ဤတပ်ဖွဲ့သည် ကုထိုက်ပိုင်လက်အောက်မှ စစ်တပ်ဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ကာကွယ်မှုကို ပေါင်းစပ်ထားသော အစွမ်းထက်သည့် စစ်တပ် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း အလွန်ကြီးမားသည့် စစ်တပ်များကို တန်ပြန်ရန် အထူးပြု လုပ်ဆောင်ထားသည်။ ရန်သူ၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရင်း ကြီးမားသော ဒိုင်း၏ အလယ်ရှိ ဆူးချွန်များကို အသုံးပြု၍ ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့ကို ထိုးဖောက်ကာ ရန်သူ၏ ကာကွယ်ရေး လိုင်းကို ဖြိုခွဲနိုင်ပေသည်။

ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့၏ လေ့ကျင့်မှုသည် အလွန်ခက်ခဲပြီး စစ်သားများ ကျဆုံးမှု ဖြစ်ပေါ်ပါက လူအင်အားကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းရန် ခက်ခဲသည်။ ထို့အပြင် တစ်ကိုယ်လုံးမှ လေးလံသော စစ်ဝတ်တန်ဆာများကြောင့် ထိုးဖောက် တိုက်ခိုက်ရာတွင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအင်ကို အလွန်အသုံးပြုရသည်။ ထို့ကြောင့် အာပိုလစ်သည် ၎င်းကို ခပ်နည်းနည်းသာ အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်သည် ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့သည် အစွမ်းအပြည့် ပြသရန် အချိန်ကောင်း ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

တစ်တန်း၊ နှစ်တန်း၊ သုံးတန်း... စစ်ကြောင်းများစွာသော ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့သည် တစ်တန်းတည်း ဖြန့်ခင်းကာ နောက်ဘက်မှ အာရပ် သံမြင်းတပ်ကို ကွယ်ကာထားသည်။ သို့သော် ဤမျှဖြင့် မပြီးသေးပေ။ ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့၏ ခွန်အားသည် အခြား သံချပ်ကာ စစ်သည်များထက် သာလွန်ပြီး ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့၏ ဒိုင်းကြီးများပေါ်တွင် ဆူးချွန်များစွာ ပါရှိခြင်းကြောင့် ၎င်းတို့တွင် အလွန် အင်အားကြီးမားသည့် ခံတပ် ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု သတ်မှတ်ရပေသည်။

“ဒုန်း”

ကြီးမားသော ဆူးချွန်တစ်ခုသည် မိုးကြိုးသွားသကဲ့သို့သော အရှိန်ဖြင့် အဝေးမှ တိုက်ခိုက် ချီတက်လာပြီး မဟာထန်ဒိုင်းစစ်သည်တစ်ဦး၏ ဒိုင်းကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်ရောက် တိုက်မိသည်။

“အား” ကြေကွဲသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။ တိုက်ခိုက်ခံရသည့် ထိုမဟာထန် ဒိုင်းစစ်သည်သည် ထောင်ချီသော ရိုက်ခတ်မှုများကို ခံနိုင်ခဲ့သော်လည်း အနည်းငယ်မျှ ဆုတ်ခွာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် ကြီးမားသော ဆူးချွန်ဖြင့် တိုက်မိခြင်းကြောင့် လူနှင့် ဒိုင်းကိုပါ တစ်ပါတည်း ယူဆောင်လျက် လေထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပျံတက်သွားခဲ့သည်။ ကြိုးပြတ်သော စွန်ကဲ့သို့ နောက်ဘက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး ကာကွယ်ရေး လိုင်းနောက်မှ မဟာထန် ခြေလျင်တပ်သား အချို့ကိုပါ ထိမှန်စေခဲ့သည်။

“ဟုန်း ဟုန်း ဟုန်း!”

၎င်းသည် အချက်ပြလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ထောင်ချီသော ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့၏ သံမြင်းတပ် တိုက်ခိုက် ချီတက်လာကာ ပထမဆုံး သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းနောက်မှ ထိပ်တန်း ဒိုင်းစစ်သည်များကို တစ်စစီ လွင့်စင်အောင် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ပုံမှန် အခြေအနေတွင် ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့သည် မဟာထန်၏ ကာကွယ်ရေး လိုင်းကို ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ဖောက်ထွက်နိုင်မည် မဟုတ်ပါချေ။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ ဒိုင်းကြီးများ၏ အလယ်ရှိ ရှည်လျားသော ဆူးချွန်များသည် တိုက်မြင်း၏ ထိုးစစ်စွမ်းအားကို တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းစေပြီး ဒိုင်းစစ်သည် တစ်ဦးချင်းစီ ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် ဖိအားကို အမြင့်ဆုံး အတိုင်းအတာအထိ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

“ကြည့်ရတာ မဟာ သူတော်စင် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပုံရတယ်”

အဝေးမှ ဧရာမ သားရဲ၏ထိပ်ရှိ ရွှေရောင် စစ်တဲရှေ့တွင် မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ တုန်ယင်သွားပြီး ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

မဟာထန် လေးမြင်းရထား တပ်ဖွဲ့၏ စွမ်းအားကို လူတိုင်း မျက်မြင် ကိုယ်တွေ့ မြင်ခဲ့ကြရသည်။ ဤ အရှေ့ဘက်သို့ စစ်ချီရေးတွင် မဟာ သူတော်စင်သည် စစ်စတင်ပြီးနောက် အရှေ့သို့သာ ဦးတည်ခဲ့သည်။ ဘာမှ မလုပ်သကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ယခု ကြည့်လိုက်သောအခါ မဟာ သူတော်စင်၏ စီမံမှုများသည် လူတိုင်း ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ပြည့်စုံနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

“ဟားဟား… ဘုန်းတော်ကြီး ချီးကျူးလွန်ပါတယ်၊ ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုလို့တော့ မဆိုနိုင်ပါဘူး။ ဒါက ငါ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေက ကမ္ဘာကို စစ်ခင်းခဲ့တဲ့ သံမြင်းတပ်တစ်စုပါပဲ။ အရေအတွက်လည်း မများသလို အရမ်း အင်အားကြီးတယ်လို့တော့ မပြောနိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်အထိ ဘယ်သူမှ ဒီတပ်ဖွဲ့ကို မချိုးဖျက်နိုင်သေးပါဘူး။ ဒီ အရှေ့ဘက်က လူမျိုးခြားတွေကို တိုက်ဖို့တော့ လုံလောက်ပါတယ်”

ကုထိုက်ပိုင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

“ဟုန်း!”

ရှေ့ဘက်တွင် ကုထိုက်ပိုင်၏ စကားကို တုံ့ပြန်သကဲ့သို့ စုဟန်ရှင်းတပ်မှူးအဖြစ် ဦးဆောင်သော မြင်းရထားလေး တပ်ဖွဲ့သည် ထပ်မံတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ကျယ်လောင်သောတုန်ဟီးသွားသော အသံနှင့်အတူ ရှည်လျားသော လေးမြှားများသည် လေထဲတွင် ထိုးထွက်ကာ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့သော အရှိန်ဖြင့် ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့မှ ထိပ်တန်း သံမြင်းတပ်သားတစ်ဦးကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သည်။ အလွန်ထက်မြက်ပြီး ကြီးမားသည့် လေးမြှားသည် ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းရင်း အထူ အတိုင်းအတာအားဖြင့် ပေအနည်းငယ်ရှိသော ငွေရောင် ဒိုင်းကြီးကို လုံးဝ ထိုးဖောက်သွားခဲ့ပြီး မြှားခေါင်းသည် ပေအနည်းငယ် အရှည် ထိုးထွက်နေခဲ့သည်။ ကြီးမားသော စွမ်းအားကြောင့် ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့မှ ထိပ်တန်း သံမြင်းတပ်သားသည် မြေပြင်မှ ကြွတက်သွားပြီး လူနှင့် မြင်း အတူတူ ပေ အနည်းငယ် နောက်ဘက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ခဏလေးအတွင်းတွင် မြင်းခွာသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြင်းသည် ခြေလေးချောင်းဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ဆင်းသက်ခဲ့ကာ ဖုန်မှုန့်များ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။ ဤ အားပြင်းသော ထိုးနှက်ချက်ကို ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့သည် အသေခံ၍ ခုခံခဲ့သည်။

ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့၏ ငွေရောင် ဒိုင်းကြီးများကို တိုက်မြင်း၏ ရှေ့ ၁၅ ပေ အကွာတွင် တပ်ဆင်ထားခြင်းကြောင့် ၎င်းတို့အတွက် အကောင်းဆုံး လုံခြုံရေး နေရာကို ပေးခဲ့သည်။ ဤ ထိုးနှက်ချက်ကြောင့် အာရပ် သံမြင်းတပ်သည် လူကောမြင်းပါ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့ချေ။

ရေတွက်လို့ မရနိုင်သော လေးမြှားများသည် ပန်းထွက်လာပြီး ငွေရောင် ဒိုင်းကြီးများပေါ်တွင် ကြီးမားသော လေးမြှားများ စိုက်ဝင်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ဤ ခိုင်ခံ့သော အထူး စစ်ဝတ်တန်ဆာကြောင့် အာရပ်ဘက်သည် တစ်ဦးနှစ်ဦး မတော်တဆ ကျဆုံးသွားသည်မှ လွဲ၍ ဤ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို ခုခံနိုင်ခဲ့သည်။

“သတ်”

ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့၏ ကွယ်ကာမှုဖြင့် ထောင်ချီသော အာရပ် သံမြင်းတပ်များသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်ရင်း နောက်မှ လိုက်ပါ တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။

ဤ မြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အဝေးမှ စုဟန်ရှင်းပင်လျှင် မျက်နှာ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

“ဟား! အာရပ်တွေက အသင့် ပြင်ဆင်လာပုံရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် နည်းနည်းလေးသော ဒိုင်း မြင်းစီးတပ်နဲ့ မဟာထန်ကို ရင်ဆိုင်ချင်တာက နည်းနည်းတော့ ကလေးဆန်လွန်းတယ် မဟုတ်ဘူးလား”

ထိုအချိန်တွင် စိတ်ဝိဉာည်လှိုင်းတစ်ခုသည် လေထဲမှ ဖြတ်သန်းသွားပြီး လူငါးဦး၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ အင်ပါယာရဲ့ကျား ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသည် ရုတ်တရက် စကား စပြောလိုက်သည်။

“ငါလည်း ထွက်ဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ ထင်တယ်”

အန်းစီရှန်းသည် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ စိတ်ထဲမှ စစ်ပွဲ ဆင်နွှဲလိုစိတ်ကို ခံစားမိသောအခါ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

မဟာထန်သည် ခြေလျင်တပ်သားဖြင့် ထင်ရှားပြီး ကာကွယ်မှုကို အထူးပြုသည်။ ထို့ကြောင့် ဒိုင်းစစ်သည် အမြောက်အမြား ရှိပြီး ဝမ်ချောင်ကဲ့သို့ စစ်ပွဲတွင် သံမဏိ မြို့တံတိုင်းများ တည်ဆောက်ကာ သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းများ ဖန်တီးခဲ့သည့် ကမ္ဘာကျော် စစ်နတ်ဘုရားများပင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် လူများစွာ သတိမထားမိသည်မှာ မဟာထန်သည် ယနေ့ခေတ်၏ ခွန်အားကြီးခြင်းကို ကာကွယ်မှု သက်သက်ကြောင့် ရရှိခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် တက်ကြွစွာ ထိုးစစ်ဆင်ခြင်း၊ ရန်သူနိုင်ငံ၏ အတွင်းပိုင်းကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိုးဖောက်ခြင်း၊ ထပ်တလဲလဲ တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ရန်သူကို အပြတ် ချေမှုန်းခြင်းတို့ကြောင့်သာ ယနေ့ အနေအထားသို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှေ့ဘက်တွင် ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့သည် ဆက်တိုက် ထိုးဖောက်နေပြီး မဟာထန်၏ ပထမဆုံး ကာကွယ်ရေး လိုင်းကို ဆက်တိုက် ထိုးဖောက်ခံနေရသည်။ အာရပ် သံမြင်းတပ်အချို့ပင်လျှင် အခွင့်အရေးယူ၍ ပေ ဒါဇင်နှင့်ချီသော အကွာအဝေးအထိ အတွင်းသို့ ထိုးဖောက် ချီတက်ခဲ့ကြသည်။ နောက်ဘက်မှ အာရပ် သံမြင်းတပ်များသည် ဧရာမ လှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့ စစ်မြေပြင်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာခဲ့ကြသည်။

ဤအခြေအနေအတိုင်းသာ ဆိုပါက မကြာမီမှာပင် ပထမဆုံး သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းသည် လုံးဝ ပျက်စီးသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် မဟာထန်ဘက်မှ ဝမ်ချောင် ၊ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး ၊ ဝမ်ကျုံးစစ် ၊ အန်းစီရှန်း ၊ ကောင်းရှန်းကျစ် ၊ အာပုစစ်တို့သည် လုံးဝ မလှုပ်မယှက် ငြိမ်သက်နေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ရှေ့မှ ပျက်စီးနေသော ကာကွယ်ရေး လိုင်းသည် သူတို့၏ ကာကွယ်ရေး လိုင်း မဟုတ်သကဲ့သို့ပင် ပြုမူနေခဲ့ကြသည်။

အသက်ရှူချိန် တစ်ချက်၊ နှစ်ချက်၊ သုံးချက်

...

အချိန် ကုန်လွန်သွားသည်။ ဘေးနှစ်ဖက်မှ အာရပ် သံမြင်းတပ်များသည် မဟာထန်၏ ကာကွယ်ရေး လိုင်းထဲသို့ ဆက်တိုက် ဝင်ရောက်နေကြသည်။ အလယ်ပိုင်းတွင် ဧရာမ မြင်းဆွဲ လေးများနှင့် ဧရာမ သားရဲ သုတ်သင်သူ ၃၆ ဦး တို့ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဧရာမ သားရဲ စစ်တပ်၏ အရှိန်ကို လျော့ကျစေခဲ့သော်လည်း မဟာထန်၏ ကာကွယ်ရေး လိုင်းသည် ဆက်လက် ပြိုကွဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကြီးမားသော သံမဏိ မြို့တံတိုင်းများ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်၊ လွင့်စင် သို့မဟုတ် လုံးဝ ဖျက်ဆီး ခံနေရသည်။

အရပ်လေးမျက်နှာမှ လူတိုင်းသည် ဤ မြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ဝူနိုရှိပိ၊ ကုထိုက်ပိုင် ၊ အဗူမူစလင် ၊ အားလုံးသည် ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။

ပြောရလျှင် မြန်ဆန်လွန်းသည်။ ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် ဒုတိယ အာရပ် သံမြင်းတပ် စစ်တပ်သည် မဟာထန်၏ သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းတွင် အပေါက်တစ်ခု ဖောက်ထွက်ကာ လွတ်လပ်စွာ စီးနင်းလျက် အတွင်းသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိုးဖောက်လိုက်ချိန်တွင်၊ လေစီးကြောင်းထဲတွင် ရုပ်တုကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေခဲ့သော ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏မျက်လုံးထဲတွင် ထက်မြက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ချက်ချင်း ဖြတ်ပြေးသွားသည်ကို မည်သူမျှ သတိမထားမိခဲ့ပေ။ ထို့နောက် ကမ္ဘာကျော် မဟာထန်ရဲ့ ကျားသည် လှုပ်ရှားခဲ့သည်။

“အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ် ထွက်တိုက်!”

ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ ပြင်းထန်ပြီး အေးစက်သော အသံသည် စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ အသံ မဆုံးမီမှာပင် အိမ်မှ ထုတ်လိုက်သော ဓားရှည်တစ်ချောင်းကဲ့သို့ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးတစ်ကိုယ်လုံး၏ အရှိန်အဝါသည် ရုတ်တရက် အလွန် ထက်မြက်လာသည်။

ဤအချိန်တွင် သူသည် အင်ပါယာ၏ ဩဇာ အာဏာရှိသော စစ်ဘက်ဝန်ကြီး မဟုတ်တော့ဘဲ၊ ဘုန်းမီးနေလ တောက်ပခဲ့ပြီး အနောက်တောင်ဒေသတွင် နာမည်ကျော်ခဲ့သော အင်ပါယာရဲ့ ကျားအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့သည်။

ကြီးမားသော ကျောက်တုံးတစ်ခု ပြုတ်ကျ၍ လေလှိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်စေသကဲ့သို့ လူအများ၏ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အမြင်များအောက်တွင် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသည် အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်အားလုံးကို ဦးဆောင်ကာ ဝမ်ချောင်သူ့အား ပေးအပ်ခဲ့သော စစ်သည် ထောင်ချီနှင့်အတူ မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ မဟာထန်စစ်ကြောင်းထဲမှ ထိုးထွက် သွားခဲ့သည်။

ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးစစ်တပ်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးစီးနင်းထားသော နဂါးကဲ့သို့ စစ်မြင်းသည် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ ဟီလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မီးခိုးရောင် ရဲရဲ တောက်ပသော စက်ဝိုင်းတစ်ခုသည် သွေးကဲ့သို့ နီရဲလျက် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ ခြေထောက်အောက်မှ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး လေမုန်တိုင်းကဲ့သို့ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို ဝါးမျိုလိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းအတွင်း လေမုန်တိုင်း ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ လက်အောက်မှ သောင်းနှင့်ချီသော အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်၏ ခွန်အားသည် ချက်ချင်း တစ်မျိုး ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ အလျင်နှုန်း၊ ခွန်အား၊ သွက်လက်မှုတို့သည် တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှ ထွက်ပေါ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ခွန်အားသည် လောင်ကျွမ်းနေသော မီးလျှံကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူ့နောက်တွင် ဝမ်ချောင်ပေးအပ်ခဲ့သော စစ်သားများ၏ ခွန်အားပင်လျှင် လိုက်ပါလျက် တစ်ဟုန်ထိုး တိုးပွားလာသည်။

“အရမ်း အင်အားကြီးတာပဲ!”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဝမ်ချောင်၏ လက်အောက်ခံများ ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြသည်။ ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

အနောက်တောင် စစ်ပွဲတုန်းက ဝမ်ချောင်သည် ရှန်ယွီတပ်မှူးအဖြစ် ဦးဆောင်သော အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်နှင့် ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဤ စစ်တပ်၏ စွမ်းရည်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ခဲ့သည်။

ဤ စစ်ဒေသ ကွာကွယ်ရေးတပ်၏ စွမ်းရည်သည် လုံးဝမညံ့သော်လည်း အလွန် အင်အားကြီးသည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ အင်ပါယာ စစ်ဒေသ ကွာကွယ်ရေးတပ်များထဲတွင် သိသာစွာ အားနည်းသည်ဟု ယူဆရသည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်သည် ကြမ်းတမ်း၊ ရန်လိုပြီး ခွန်အားများ လည်ပတ်နေကာ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ အပြည့် ရှိနေသည်။ ဝမ်ချောင်ခံစားရသည်မှာ ၎င်းတို့သည် သွေးသားကို မျိုချလိုသော ကျားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ရှန်ယွီကျုံးထုန် ဦးဆောင်စဉ်အခါကနှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေသည်။

တစ်ခုနှင့် တစ်ခု နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်တော့…

“စစ်သားတွေဟာ စစ်သူကြီးကြောင့်ပဲ။ စစ်သူကြီး ခွန်အားနည်းရင် တပ်တစ်ခုလုံးလည်း အားနည်းတတ်တယ်” ရှန်ယွီကျုံးထုန်၏ စွမ်းရည်သည် ကောင်းမွန်သော်လည်း အင်ပါယာ စစ်သူကြီး မဟုတ်ပေ။ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်၏ စစ်မှန်သော စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် အဓိက ခေါင်းဆောင်မှာ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသာ ဖြစ်သည်။

ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးတပ်မှူးအဖြစ် ဦးဆောင်သော အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်သည်သာ စစ်မှန်သော အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ခဏတာတွင် ဝမ်ချောင်သည် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး နှစ်ပေါင်းများစွာ အနောက်တောင်ဒေသကို ကာကွယ်နေချိန်တွင် အဘယ်ကြောင့် ဘာမှ မထိခိုက်ဘဲ၊ တာလွန် ရော့ကျန်းနှင့် ဟော်ရှူး ဟွေးချန်ကဲ့သို့ ထက်မြက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များသည် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးအနောက်တောင်ဒေသမှ ထွက်ခွာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှသာ အပြည့်အဝ တိုက်ခိုက်မှု စတင်ရသည်ကို ရုတ်တရက် နားလည်သွားခဲ့သည်။

“သတ်!”

ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်သွားသော ကျယ်လောင်သည့် စစ်ခေါ်သံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။ ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ခဲ့သူသည် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးမဟုတ်၊ ရှန်ယွီကျုံးထုန်လည်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးအမြဲတမ်း ဘေးတွင် ရှိနေခဲ့သော အနောက်တောင် တပ်မှူးဟောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် ဤသူကို ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးဘေးတွင် အကြိမ်များစွာ တွေ့ဖူးသော်လည်း နက်နဲသော အထင်အမြင် ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ လက်အောက်ခံဟောင်းသည် သူ၏ စစ်မှန်သော ထက်မြက်မှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။ အခြားသူများနှင့် မတူဘဲ စစ်ဦးစီးအဖြစ် ဦးဆောင်သူသည် မြင်းစီးတပ် မဟုတ်ဘဲ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်မှ ခြေလျင်တပ်သား ရှစ်ထောင် ဖြစ်သည်။

“ကျားရဲ!”

“ကျားရဲ!”

“ကျားရဲ!”

...

ကျယ်လောင်သည့် ဟစ်အော်သံများ ကောင်းကင် မြေပြင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ထို့နောက် ထို ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ လက်အောက်ခံဟောင်းသည် သူ၏ နောက်မှ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ လက်ထဲတွင် ကြီးမားသော ဓားနှစ်ချောင်းပါ ပုဆိန်များကို ဝှေ့ယမ်းရင်း အာရပ်တွေထက်ပင် သေခြင်းကို ပို၍ မကြောက်သော ပုံစံဖြင့် တစ်ဖက်က ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

သုံးဆယ် ပေ၊ နှစ်ဆယ် ပေ၊ ဆယ်ပေ..

နှစ်ဖက် စလုံး ခြောက်ပေ၊ ခုနစ် ပေ ခန့် အကွာအဝေးတွင် ရှိနေစဉ် ဤ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်၏ စစ်ဦးစီးများသည် ရုတ်တရက် ခန္ဓာကိုယ်ကို နိမ့်ချလိုက်ပြီး အလွန် လျင်မြန်သည့် နည်းလမ်းဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ခုန်ချ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

“ချီး!”

လေသံသည် ထက်မြက်စွာ မြည်ဟည်းသွားသည်။ ကြီးမားသော ဓားနှစ်ချောင်းပါ ပုဆိန်များသည် လည်ပတ်နေပြီး အလွန်ဖျက်ဆီးလိုသော အရှိန်ဖြင့် အာရပ် စစ်မြင်း၏ မြင်းခြေ ထိစပ်နေရာကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချခဲ့သည်။

ကြေကွဲဖွယ် ဟီသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။ ဤ ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့၏ မြင်းသည် ဘယ်ဘက် ခြေထောက်တွင် သွေးများ ပန်းထွက်ကာ မြင်းခြေတစ်ချောင်းသည် လေထဲသို့ မြင့်တက် ပျံဝဲသွားခဲ့သည်။

******

အပိုင်း (၁၈၃၈)

ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့၏ တိုက်မြင်း တစ်ကောင်စီတွင် ထူထဲသော သံချပ်ကာများ ဖုံးအုပ်ထားပြီး သွားဖုံးအထိ ကာကွယ်ထားသည်။ ပုံမှန် အခြေအနေတွင် မည်မျှပင် ထက်မြက်သော တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်စေ ၎င်းတို့၏ ကာကွယ်ရေးကို ဖောက်ထွင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။

သို့သော် မည်မျှပင် ခိုင်ခံ့သော သံချပ်ကာဖြစ်စေ အပေါက်အဟောင်းများ မပေါ်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။ တိုက်မြင်းများ ပြေးလွှားသည့်အခါ အရိုးဆစ်များ ကွေးညွတ်သွားသည်။ ဤနေရာကို မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ ကာကွယ်၍ မရဘဲ အနည်းငယ်သော အဟောင်း ပေါ်လာစမြဲဖြစ်သည်။ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်၏ စစ်ဦးစီးတပ်သည် ဤအချက်ကို အသုံးပြုကာ မြင်းခြေထောက်ကို ဖြတ်တောက်ပြီး ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့၏ ရွေ့လျားနိုင်စွမ်းကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။

ပြေးလွှားခြင်း မရှိနိုင်သော တိုက်မြင်းတစ်ကောင်သည် မည်မျှပင် အစွမ်းထက်စေကာမူ အသုံးမဝင်သည့် အရာသာ ဖြစ်သည်။

“လူယုတ်မာတွေ”

“သူတို့ကို သတ်!”

“မြင်းတွေကို သတိထား!”

“ဓား-ပုဆိန်ကိုင် စစ်သည်တွေကို ရှင်း!”

မူလက ထင်သလို ဖျက်ဆီးနိုင်သော ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့သည် ချက်ချင်း ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ မြင်းပေါ်မှ မြင်းစီးစစ်သည် တစ်ဦးချင်းစီသည် ဒေါသ၊ ထိတ်လန့်မှုတို့ဖြင့် ရောနှောကာ လက်ထဲမှ လှံရှည်များ၊ ကောက်ဓားများနှင့် အမျိုးမျိုးသော ချီစွမ်းအားများကို မြင်းအောက်ရှိ အနောက်တောင် စစ်ဦးစီးတပ်ထံသို့ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သို့သော် အာရပ်များသည် ဤစစ်တပ်၏ ခွန်အားကို ထင်မှတ်ထားသည်ထက် လျှော့တွက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများသည် အလွန် သွက်လက်ပြီး မြေပြင်သို့ ကပ်ကာ ခုန်ပျံ၍ လက်ထဲမှ ကြီးမားသော ပုဆိန်များကို အသုံးပြုကာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများသည် မြင်းအောက်တွင် မတူညီသော အနေအထားများဖြင့် ရွေ့လျားကာ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်တိမ်းခဲ့သည်။

စစ်ဦးစီးတပ်သား အားလုံးသည် တိုက်မြင်းများကို ခုတ်သောအခါ တစ်နေရာတည်းတွင် ရပ်တန့်မနေဘဲ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် ကာကွယ်သောအခါတွင် မြင်း၏ ဗိုက်ကို အပြည့်အဝ အသုံးချခဲ့ကြသည်။

မြင်းပေါ်မှ အာရပ် သံမြင်းတပ်သည် မည်မျှပင် အစွမ်းထက်စေကာမူ မြင်းကို ပတ်၍ မြင်းဗိုက်အောက်သို့ တိုက်ခိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ မြင်းကိုယ်ပေါ်တွင် ထူထဲသော သံချပ်ကာများ ဖုံးအုပ်ထားသည်ကို ထည့်မတွက်ပါနှင့်။

ချီး ချီး ချီး….

ပထမဆုံး ကာကွယ်ရေး လိုင်း၏ ရှေ့တွင် မြေပြင်မှ သုံးပေခန့် အကွာတွင် ငွေရောင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားသည်။ ၎င်းတို့သည် ဘယ်ညာ ထိုးထွက်ကာ မြင်းတစ်ကောင်မှ တစ်ကောင်သို့ ခုန်ပျံသွားသည်။ ကျယ်လောင်သည့် အသံများ ကြားလိုက်ရပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့၏ သံမြင်းတပ်သား တစ်ဝက်ကျော်သည် မြင်းခြေထောက်များ အဖြတ်ခံရကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက် ချီတက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ဤသည်မှာ အစမျှသာ ဖြစ်သည်။ စစ်ဦးစီးတပ်၏ ထိုးစစ်သည် ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်သည် မဟုတ်ဘဲ၊ နောက်မှ လိုက်ပါလာသော အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်အတွက် လမ်းဖွင့်ပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။

မြေကြီး တုန်ခါသွားပြီး မြူခိုးနှင့် ဖုန်မှုန့်များ လှိမ့်တက်လာသည်။ မြင်းခွာသံများ လှိုင်းလုံးကဲ့သို့ စိပ်လျက် ထူးခြားသော အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ချီတက် တိုက်ခိုက်လာသည်။

“ဟုန်း!”

ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှ စစ်တပ်အတွင်းတွင် ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့မှ သံမြင်းတပ်သား တစ်ဦးသည် ခြေထောက် မပါတော့သော မြင်းပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လျက် ရှေ့သို့ ကြည့်နေသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်နေပြီး တစ်စုံတစ်ရာ ပြောလိုဟန်ရှိသည်။ သို့သော် သူ စကားမပြောမီတွင် စီးဆင်းလာသော သံမြင်းတပ်သည် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လာသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် ငွေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်သွားပြီး ခေါင်းကြီးတစ်ခု လှိမ့်လျက် ချက်ချင်း လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ ခေါင်းပြတ်သော ရုပ်အလောင်းသည် မြင်းပေါ်တွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး လည်ပင်းမှ သွေးများ ပေ အနည်းငယ်အထိ ပန်းထွက်နေခဲ့သည်။

တစ်ဦး၊ နှစ်ဦး၊ သုံးဦး... ခဏအတွင်းတွင် ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့မှ သံမြင်းတပ်သား ထောင်ချီသည် တုန်ယင်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့ကြသည်။ သွေးများသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လျှံကျနေပြီး သွေးရောင် မြူခိုးများသည် ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

အရာတစ်ခုစီကို အခြားအရာတစ်ခုဖြင့် ထိန်းချုပ်နိုင်သကဲ့သို့ ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့ဟောင်းသည် သွားဖုံးအထိ လက်နက်စုံ တပ်ဆင်ထားပြီး ရန်သူ မရေမတွက်နိုင်အောင် အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ ငွေရောင် ဒိုင်းကြီးများကို စုဟန်ရှင်းတပ်မှူးအဖြစ် ထိန်းချုပ်ထားသော လေးမြင်းရထားကပင် ကာကွယ်နိုင်သည်။

ပုံမှန် အခြေအနေတွင် မည်သည့် ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါစေ ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့သည် ဤမျှ လွယ်ကူစွာ အရေးနိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ၎င်းတို့ ရင်ဆိုင်ရသည်မှာ အင်ပါယာရဲ့ ကျား ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးဖြစ်သည်။ မဟာထန်တစ်ခုလုံးတွင် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် ကော်ရှုဟန်တို့သည် ယွီစန်းသံမြင်းတပ်ကို ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်ခဲ့သောကြောင့် သံမြင်းတပ်ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အတွေ့အကြုံ အကြွယ်ဝဆုံး စစ်သူကြီးများ ဖြစ်ပေသည်။

စစ်ဦးစီးတပ်ကို စေလွှတ်၍ မြင်းခြေထောက်ကိုသာ ဖြတ်တောက်ခဲ့ခြင်းသည် လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးတွင် လူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမှ ဒဏ်ရာ မရစေခဲ့သော်လည်း မြင်းကို ဆုံးရှုံးပြီး ရွေ့လျားနိုင်စွမ်း မရှိတော့သည့် ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့သည် သံချပ်ကာ ဝတ်ထားပြီး အသတ်ခံရရန် စောင့်နေသည့် လူပုံသဏ္ဍာန် ပစ်မှတ်မျှသာ ဖြစ်သည်။

အသက်ရှိုက်ခြင်း အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် နာမည်ကျော် အာရပ် ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့သည် စစ်တပ်တစ်ခုလုံး နီးပါး လုံးဝ ပျက်စီး သွားခဲ့သည်။

ဤ စစ်ပွဲသည် ဝမ်ချောင်အပါအဝင် လူတိုင်းကို ဤအင်ပါယာရဲ့ကျား၏ ပြတ်သား ထက်မြက်မှုကို သိမြင်စေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤလှုပ်ရှားမှုသည် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးအတွက် နိဒါန်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

တိုက်မြင်းများ ဟီနေကြသည်၊ အလံများ ကောင်းကင်ကို ဖုံးအုပ်နေသည်။ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်သည် ခြေလျင်တပ်နှင့် မြင်းစီးတပ် ရောနှောထားသည့် စစ်တပ်ဖြစ်သည်။ စစ်ဦးစီးတပ် လမ်းဖွင့်ပေးပြီးနောက် စစ်သည် အားလုံးသည် ရှောင်တိမ်းခြင်း မရှိဘဲ ရှေ့တွင် လှိုင်းလုံးကဲ့သို့ အများအပြားရှိသော အာရပ် သံမြင်းတပ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသော်လည်း ရှောင်တိမ်းခြင်း မရှိဘဲ ထောင်ချီသော တိုက်မြင်းများဖြင့် ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်ရန် ချီတက်ခဲ့ကြသည်။

“မြှားခေါင်း ပုံစံ စစ်ကြောင်း”

“သူတော်စင် ဧကရာဇ် “

“မဟာထန်အတွက်”

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ထောင်ချီသော အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်သည် ထူထပ်လျက် ချွန်ထက်သော ဓားတစ်ချောင်းကဲ့သို့ စစ်မျက်နှာကို ထိုးဖောက်ကာ ကာကွယ်ရေး လိုင်းမှ ထွက်ပြီး သံမဏိ မြို့ရိုးမှ ထွက်ကာ တစ်ဖက် ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှ အာရပ် သံမြင်းတပ်ထံသို့ တိုက်ခိုက် ချီတက်ခဲ့သည်။ တစ်ဖက်တွင် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သော အာရပ်သံမြင်းတပ်အားလုံးသည်လည်း သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဤအရှေ့ဘက်မှ မဟာထန်တွင် ကြောက်စရာကောင်းသည့်အရာမှာ ထိုသံမဏိ မြို့ရိုးများသာ ဖြစ်သည်။ သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်း မရှိဘဲ ဤအရှေ့ဘက်မှ စစ်တပ်များကို သူတို့ ဂရုမစိုက်ပေ။ သံမြင်းတပ် တိုက်ခိုက် ချီတက်ရာတွင် ကုန်းမြေလောက တစ်ခုလုံးတွင် အာရပ်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည့် မည်သည့် အင်အားစုမျှ မရှိဟု အာရပ်လူမျိုးတိုင်း ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။

ရန်သူသည် ကာကွယ်ရေး လိုင်းမှ ထွက်လာရန် ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်ရဲပါက သူတို့သည် ၎င်းတို့ကို လုံးဝ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဆုတ်ဖြဲရန် ဝန်လေးမည် မဟုတ်ပေ။

“သတ်!”

“ခါလီဖ် အတွက်!”

“မဟာ သူတော်စင်အတွက်!”

“လူမျိုးခြားတွေကို ရှင်းလင်းပြီး ကုန်းမြေတစ်ခုလုံးကို ပေါင်းစည်း!”

တစ်ဖက်မှ အာရပ် သံမြင်းတပ်သည်လည်း ဟိန်းဟောက်ပြီး အော်ဟစ်နေကြသည်။ လူနှင့်မြင်းအတူတူ မဟာထန်၊ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်ဆီသို့ ထူးခြားသော အရှိန်ဖြင့် တိုက်ခိုက် ချီတက်လာခဲ့ကြသည်။

ခဏလေးအတွင်းတွင် စစ်တပ်နှစ်ခုသည် သွားပွတ်တံနှစ်ချောင်း ထပ်နေသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိခဲ့ကြသည်။ ပြင်းထန်သည့် တိုက်ခိုက်သံများသည် မရပ်မနား ထွက်ပေါ်နေသည်။ ဓားနှင့် ဓား၊ ကိုယ်နှင့် ကိုယ်၊ မြင်းနှင့် မြင်းတို့ တိုက်မိနေကြသည်။ လူဟီသံ၊ မြင်းဟီသံ၊ ဓားသံများသည် တစ်ပြိုင်တည်း ပေါ်ထွက်နေခဲ့သည်။

ထိုတစ်ခဏတာတွင် မရေမတွက်နိုင်သော မီးပွားများ ကောင်းကင်ယံတွင် ပွင့်ထွက် လင်းလက်နေခဲ့သည်။

စစ်ပွဲ ဆင်နွှဲနေသော နှစ်ဖက်စလုံးသည် တစ်ဝက်တစ်ပြက်မျှပင် နောက်မဆုတ်ခဲ့ကြပေ။ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုနှင့်အတူ အာရပ်၊ ထန်တို့၏ စစ်သည် ထောင်ချီသည် ခဏအတွင်း မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျခဲ့ကြသည်။ ဤသည်မှာ စိတ်ဓာတ်ခွန်အား၏ ယှဉ်ပြိုင်မှုဖြစ်ပြီး စွမ်းရည်၏ ယှဉ်ပြိုင်မှုလည်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤ စစ်ပွဲ ရပ်တန့်နေခြင်းသည် ကြာရှည်စွာ မတည်မြဲခဲ့ပေ။

ဟီး…..

ပြင်းထန်သော မြင်းဟီသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်(Southwest Protectorate Army) သောင်းနှင့်ချီဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မြှားခေါင်း ပုံစံ စစ်ကြောင်းအတွင်းမှ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်အောက်ခံ စစ်သည် ထောင်ချီကို ဦးဆောင်ကာ စစ်ကြောင်းအတွင်းမှ ထွက်၍ ဘယ်ဘက် စောင်းထောင့်သို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျယ်လောင်သည့် အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ရှန်ယွီကျုံးထုန်သည်လည်း မြှားခေါင်း စစ်ကြောင်း၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှ စစ်တပ်တစ်စုကို ဦးဆောင်ကာ စစ်ကြောင်းအတွင်းမှ ထိုးထွက်၍ ညာဘက် စောင်းထောင့်သို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ထိုနှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် မည်သည့် သတိပေးချက်မျှ မရှိဘဲ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ရွေးချယ်သည့် အချိန်အခါသည် အလွန် အထူးအဆန်း ဖြစ်သည်။

ဤတိုတောင်းသော လက်နက်ချင်း ထိတွေ့မှုတွင် အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်သည် ရန်သူနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ရှန်ယွီကျုံးထုန်နှင့် အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်ဗိုလ်ချုပ် ထွက်တိုက်လိုက်သောအခါ ဘယ်ညာ နှစ်ဖက်စလုံးရှိ မူလက ထူထပ်ပြီး တောင့်တင်းသော အာရပ် သံမြင်းတပ် စစ်ကြောင်းများသည် ရုတ်တရက် ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ပြီး ထိုနှစ်ဦးကြောင့် အပေါက် နှစ်ခုကို ဖွင့်ပေးလိုက်ရသည်။

ထိုနှစ်ဦးသည် ရှေ့နှင့် နောက်၊ တစ်ချိန်တည်းတွင် တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည့် အချိန်နှင့် နေရာများသည် အလွန်အထူးအဆန်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်သည် နှစ်ဖက်မှ အာရပ် သံမြင်းတပ်သည် အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်ကို ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်ရန် အပြေးအလွှား ချီတက်လာစဉ် စစ်ကြောင်းအတွင်း အနည်းငယ်သော အဟောင်း ပေါ်လာချိန် ဖြစ်သည်။

ဤနည်းဟောင်းသည် မူလက အရေးမပါပေ။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဤ အဟောင်းများသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားမည် ဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု ဖြစ်စေနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ သို့သော် ရှန်ယွီကျုံးထုန်နှင့် အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်ဗိုလ်ချုပ်တို့သည် ဤအခွင့်အရေးကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့ရုံသာမက သံမြင်းတပ်ကို ထိုးဖောက်၍ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို အသုံးပြု၍ ဤသေးငယ်သော အဟောင်းကို လျင်မြန်စွာ ချဲ့ထွင်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကြီးမားသော ချို့ယွင်းချက်နှင့် ကွဲအက်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှုပ်ထွေးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ရှုပ်ထွေးမှုသည် ပြန့်နှံ့သွားပြီး ဘေးနှစ်ဖက်မှ အာရပ် သံမြင်းတပ် အခြား စစ်သည်များကို လျင်မြန်စွာ သက်ရောက်မှု ရှိစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရှေ့ဘက်တွင် အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်၏ မြှားခေါင်းနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်နေသော အာရပ်စစ်တပ်များကိုပါ သက်ရောက်မှု ရှိစေခဲ့သည်။

ရှန်ယွီကျုံးထုန်နှင့် အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်ဗိုလ်ချုပ်တို့သည် သူတို့၏ နောက်မှ စစ်တပ်များကို ဦးဆောင်ကာ ဘယ်ညာ ထိုးဖောက်ပြီး လှိုင်းလုံးကို တွန်းအားပေးလိုက်ရာ ရှုပ်ထွေးမှုသည် ပိုမို ချဲ့ထွင်သွားခဲ့သည်။

မြင်းဟီသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်သည် အာရပ် သံမြင်းတပ်၏ အတားအဆီးကို ဦးဆောင်ပြီး အမှိုက်များကို ဖျက်ဆီးပြီး မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်သော ပုံစံဖြင့် ရှေ့သို့ တိုက်ခိုက် ချီတက်ခဲ့သည်။ ရှန်ယွီကျုံးထုန်နှင့် အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်ဗိုလ်ချုပ်များသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး နောက်သို့ မကျန်ဘဲ စစ်ကြောင်းမှ ဆက်တိုက် ဝင်ထွက်လုပ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အာရပ် သံမြင်းတပ်အတွင်း အပေါက်များကို ဖောက်ကာ ရှုပ်ထွေးမှုကို ဖန်တီးခဲ့ကြသည်။ ဤ ရှုပ်ထွေးမှုကို ပိုမို ချဲ့ထွင်ကာ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်တစ်ခုလုံး တိုက်ခိုက် ချီတက်ရန် အခွင့်အရေး ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။

ဤထပ်တလဲလဲ ထိုးစစ်တိုက်ခိုက်မှုများအတွင်း အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်ရောက်ရှိသည့် နေရာတိုင်းတွင် အာရပ်များသည် တောင်ပြိုသကဲ့သို့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး တန်ပြန် တိုက်ခိုက်နိုင်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိခဲ့ပေ။

အာရပ်များ စစ်တပ်ကို စုစည်းကာ တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားတိုင်း အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်ဗိုလ်ချုပ်များသည် တစ်လှမ်း စောကာ ၎င်းတို့၏ ကာကွယ်ရေး လိုင်းကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။

ကျန်းချိုးအရှင်သည် အင်ပါယာရဲ့ကျား ဖြစ်ထိုက်ပေသည်။ သူ ဦးဆောင်သော အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်သည်သာ စစ်မှန်သော အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်ဖြစ်၏။

ဝမ်ချောင်သည် မြင်းကို စီးနင်းလျက် ရှေ့တွင် ရပ်ကာ ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်၏ သံမြင်းတပ်သည် ဦးဆောင်၍ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ချောင်သည် တာလွန် ရော့ကျန်းနှင့် ဟော်ရှူး ဟွေးချန် အပါအဝင် ရည်မှန်းချက်ကြီးသော ဂါလော်ဖုန်းတို့က ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ကြောက်ရွံ့ရသည်ကို ရုတ်တရက် နားလည်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ စစ်တပ်တွင် ထူးခြားသော စစ်တပ်အမျိုးအစား မရှိပေ။ သူသည် ပေထင်ကာကွယ်ရေးတပ်ကဲ့သို့ သံမြင်းတပ် အများအပြား မရှိသကဲ့သို့ အန်းရှီကာကွယ်ရေးတပ်ကဲ့သို့ အင်ပါယာ တစ်ခုလုံး၏ ထောက်ပံ့မှုဖြင့် လေးမြင်းရထား အမြောက်အမြားလည်း မရှိပေ။ ထို့ပြင် ဝမ်ကျုံးစစ်နှင့် ကျန်းရှိုဂွေကဲ့သို့ ထူးခြားပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော စစ်ရေး ဗျူဟာများကို အသုံးပြုခြင်းလည်း မရှိပေ။

ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် သူ၏ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်၏ အစွမ်းထက်ဆုံး နေရာမှာ စစ်မြေပြင်တွင် အခွင့်အရေးကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်သော စွမ်းရည် ဖြစ်သည်။

ဤ စစ်ပွဲသည် ပထမ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လျှင် အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်သည် ဘာမှ မလုပ်သလို ဖြစ်နေပြီး မြှားခေါင်း ပုံစံ စစ်ကြောင်းကို ဖွဲ့စည်းကာ ရှေ့သို့ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်၏ အမြင်အရ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းတွင် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲမှုများ ရှိနေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိသည်။ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းသည် ရန်သူ၏ အပျော့ဆုံး နေရာကို ရွေးချယ် တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏လက်အောက်ခံ ဗိုလ်ချုပ်များကလည်း မိမိတို့ဘက်အတွက် အခွင့်အရေးများ ဖန်တီးရန် ရန်သူ၏ အပျော့ဆုံး နေရာကို မရပ်မနား တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကြည့်ရှုလာခဲ့ရာ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် သူ၏ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်သည် အမှိုက်များကို ဖျက်ဆီးပြီး မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်သူများ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ရှုပ်ထွေးသော စစ်ချီ စစ်ခင်းမှုများကိုပင် အသုံးမပြုဘဲ မြှားခေါင်း ပုံစံ စစ်ကြောင်းတစ်ခုတည်းဖြင့် အဆုံးထိ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ရှုပ်ထွေးမှုမှ ရိုးရှင်းမှုသို့ ပြောင်းလဲခြင်း၊ ပျက်စီးခြင်းမှ အံ့သြဖွယ်အရာသို့ ပြောင်းလဲခြင်း ဤကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသည်ဟု ထင်ရသော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးသည် အင်ပါယာရဲ့ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးအနေဖြင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ ထူးချွန်သော အရည်အသွေးကို အတိအကျ ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

******

အပိုင်း (၁၈၃၉)

ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်သံများ မရပ်မနား ထွက်ပေါ်နေပြီး “အား” ဟူသော ကြေကွဲဖွယ် အော်သံများဖြင့် အာရပ် သံမြင်းတပ် ထောင်ချီသည် ဤတိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတွင် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးကြောင့် လုံးဝချေမှုန်းခံခဲ့ရသည်။ အာရပ် သံမြင်းတပ် အမြောက်အမြား မြင်းပေါ်မှ ကျဆုံးခဲ့ကြသည်။

တစ်ဖက်တွင် လူတိုင်း အံ့အားသင့် သွားကြသည်။ အဝေးတွင် ဝူနိုရှိပိသည် မြက်ခင်းပြင်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်ကာ စကားပင် မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူနှင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးတို့သည် တစ်ဦးက နယ်စပ် မြောက်ပိုင်းတွင်ရှိပြီး တစ်ဦးက အနောက်တောင် တွင်ရှိရာ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အဆက်အသွယ် မရှိခဲ့ဖူးသလို ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးကိုလည်း တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

သူ၏ စုဆောင်းထားသော အချက်အလက်များတွင် အထင်အမြင် အချို့သာ ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအချိန်မှ အင်ပါယာရဲ့ကျားသည် သူ့အပေါ်တွင် အလွန်နက်ရှိုင်းသော အထင်အမြင်ကို ချန်ထားခဲ့သည်။

“မဟာထန်က ဘယ်တုန်းက ဒီလောက် အင်အားကြီးသွားတာလဲ”

ဝူနိုရှိပိသည် အလွန်အံ့ဩတုန်လှုပ်လျက် စိတ်ထဲမှ တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

ဒိုင်းစစ်သည်များ ရှေ့တွင် လေးကိုင်စစ်သည်များ နောက်တွင်ထားကာ ထူထပ်သော ကာကွယ်ရေး စစ်ကြောင်းကို အသုံးပြု၍ မြင်းစီးတပ်၏ ထိုးစစ်ကို ကာကွယ်ခြင်း၊ မြင်းစီးတပ်၏ အရှိန် အနိမ့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ အခွင့်ကောင်းယူ၍ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် ဝူနိုရှိပိ၏ စိတ်ထဲမှ မဟာထန်ဖြစ်သည်။

မဟာထန်၏ စစ်တပ်သည် မိမိတို့ထက် စစ်သည်အင်အား အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ပြီး မြင်းစီးတပ် ထိုးစစ်ဖြင့် ကမ္ဘာကျော်၊ နိုင်ငံများစွာထက် သာလွန်သော အာရပ် သံမြင်းတပ်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ခံစစ်နေရာမှ ထွက်ခွာပြီး တက်ကြွစွာ တိုက်ခိုက်ရန် ဘယ်တုန်းက ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်ခဲ့ဖူးသနည်း။

ဤသည်မှာ နိုင်ငံများစွာ၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲနေသော မဟာထန်ဖြစ်သေးရဲ့လား။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ကုထိုက်ပိုင်၊ အဗူနှင့် အာရပ် အုပ်ချုပ်သူများစွာသည်လည်း တုန်လှုပ် အံ့ဩနေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အင်အား အသာစီးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် မဟာထန်ဘက်မှ တက်ကြွစွာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။

“အမိန့်ပေးလိုက်၊ အာပိုလစ်ကို တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုမှာ ထန်လူမျိုးတွေကို ရှုံးခဲ့ရင် ပြန်လာစရာမလိုဘူး!”

ကုထိုက်ပိုင်သည် မျက်နှာ အမူအရာ ညိုမည်းသွားပြီး ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

“စစ်သည် အားလုံး နားထောင်၊ ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့၊ သတ်”

ဤ မြင်ကွင်းကြောင့် ကုထိုက်ပိုင်သာမက ရှေ့တန်းမှ အုပ်ချုပ်သူနှင့် ဒုတိယ အုပ်ချုပ်သူ ဆယ်ဦးကျော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ အညိုရောင် နှုတ်ခမ်းမွှေးရှိပြီး အရပ်မြင့်၊ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသော အာရပ် အုပ်ချုပ်သူ တစ်ဦးသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဒုတိယအုပ်ချုပ်သူ နှစ်ဦးကို ခေါ်ယူကာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ သူ၏ဘေးပတ်လည်ရှိ စစ်သည် သောင်းနှင့်ချီကို ဦးဆောင်လျက် မြှားခေါင်း ပုံစံ စစ်ကြောင်းဖြင့် ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်ဆီသို့ တိုက်ခိုက် ချီတက်ခဲ့သည်။

မြင်းခွာသံများ လှုပ်ရှားလိုက်သောအခါ ကောင်းကင်ယံ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ ထို အာရပ် အုပ်ချုပ်သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် ကြီးမားသော စက်ဝိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး၏ ခွန်အားသည် သက်တံကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ နောက်မှ သောင်းနှင့်ချီသော စစ်သည်များကို ဦးဆောင်လျက် တားဆီးသူ မရှိသူ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထို ခွန်အားသည် ရှေ့မှ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်ကို လုံးဝ ဖိအားပေးခဲ့သည်။

နှစ်ဖက်၏ အကွာအဝေးသည် ပို၍ ပို၍ နီးကပ်လာသည်။ ထို အာရပ် အုပ်ချုပ်သူသည် သူ၏ ခိုင်မာသော စွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ချိုးဖျက်တော့မည်ဟု ထင်မှတ်ရစဉ် ထိုအချိန်တွင် စစ်တပ်အတွင်းမှ အင်ပါယာရဲ့ကျား ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏မျက်လုံးထဲတွင် ထက်မြက်သော အေးစက်သည့် အလင်းရောင် တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်-

“ဟွန်း.. ခုန်ပျံတတ်တဲ့ လူပြက်တစ်စု”

စကားသံ မဆုံးမီတွင် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသည် မြင်းကို ရုတ်တရက် မြင်းစီး ထွက်လာခဲ့သည်။ မည်းနက်သော မြင်းကြီးကို စီးလျက် မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ထိုးထွက် တိုက်ခိုက်လာပြီး ထို အာရပ် အုပ်ချုပ်သူနှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက် တိုက်မိခဲ့သည်။

ကောင်းကင် မြေပြင် တုန်ဟီးသွားသော ကြီးမားသည့် အသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။ မတူညီသော ချီစွမ်းအား နှစ်ခုသည် စစ်တပ်အတွင်း ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲ ထွက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် တစ်ခဏအတွင်း ရင်ဆိုင်မှု ပြိုကွဲသွားသည်။ ထိုသွေးနီရောင် ချီစွမ်းအားသည် လေထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး ထိုအာရပ်အုပ်ချုပ်သူ၏ ကြေးနက်ရောင် ချီစွမ်းအားကို လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ဖြဲခဲ့သည်။

အေးစက်သည့် အလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး အဆုံးမဲ့ သွေးနီရောင်များ ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။ လူတိုင်း အာရုံမပြုမီမှာပင် ခေါင်းကြီးတစ်ခု လည်ကာ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

တစ်ချက်တည်းဖြင့်သာ….

တစ်ချက်တည်း တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် အင်ပါယာရဲ့ကျား ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသည် သူ၏ ကြီးမားသော စွမ်းရည်ဖြင့် အာရပ် အုပ်ချုပ်သူ တစ်ဦးကို စစ်မြေပြင်တွင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ပြီးဆုံးခြင်း မဟုတ်သေးပေ။

“တောင်ငါးလုံး မိုးကြိုး “

လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ကျယ်လောင်သည့် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။ ယခင်ကထက် ပို၍ကြီးမားသော ချီစွမ်းအားသည် သွေးကဲ့သို့ နီရဲလျက် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းမှ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုတစ်ခဏတာတွင် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ ဘေးပတ်လည်တွင် အလင်းရောင်နှင့် အရိပ်များ ရောယှက်ကာ ကြီးမားသော တောင်ငါးလုံး၏ ပုံရိပ်ယောင်ကို မှိန်ပြပြ ဖော်ပြနေခဲ့သည်။ တောင်များကြားတွင် မိုးကြိုးများပင် လက်နေခဲ့ပြီး ခိုင်မာ၊ ထူထဲ၊ ထိတ်လန့်စရာကောင်းပုံ ပေါ်နေသည်။

သို့သော် ဤ တောင်ငါးလုံး မိုးကြိုးသည် ခဏလေးသာ တည်ရှိခဲ့ပြီး ပျက်စီးစေသော လေမုန်တိုင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးခွဲသွားပြီး ထူထပ်သော စစ်တပ်အတွင်း ပေါက်ကွဲ ထွက်သွားခဲ့သည်။

“အား”

ကြေကွဲဖွယ် အော်သံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။ ထို အာရပ် ဒုတိယ အုပ်ချုပ်သူ နှစ်ဦးသည် ပင်လယ်နှင့် မြစ်ကဲ့သို့သော သွေးရောင် မြူခိုးများ ဖုံးအုပ်ခံခဲ့ရသည်။ တန်ပြန် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်ပင် မခံနိုင်ဘဲ ပါးစပ်မှ သွေးများ အန်ထွက်လာကာ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးကြောင့် ဆယ်ပေကျော်အထိ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ ကြီးမားသော စစ်ခွန်အားသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာရပ် သံမြင်းတပ် တစ်ရာနီးပါးကိုပါ တစ်ပါတည်း လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

“မဖြစ်နိုင်တာ”

အဝေးမှ အာပိုလစ်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်ခြင်း အမူအရာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုးထွက် တိုက်ခိုက်သွားသော အုပ်ချုပ်သူနှင့် ဒုတိယ အုပ်ချုပ်သူ အချို့၏ ခွန်အားကို အာပိုလစ်က ကောင်းစွာ သိသည်။ အာရပ်တွင် အင်အား အကောင်းဆုံး မဟုတ်သော်လည်း မဟာထန်မှ အင်ပါယာ စစ်သူကြီးအချို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လုံးဝ မနိမ့်ပေ။ သုံးဦး ပူးပေါင်း လှုပ်ရှားခဲ့သော်လည်း ထို ထန်လူမျိုးက သတ်ဖြတ်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာ ရရှိစေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်သည်။

“ကျားရဲ”

“ကျားရဲ”

“ကျားရဲ”

ရှေ့ဘက်တွင် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသည် ဦးဆောင်ကာ အာရပ် ထိပ်တန်း ဗိုလ်ချုပ် အချို့ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရှင်းလင်းလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အနောက်တောင် စစ်တပ်တစ်ခုလုံး၏ စိတ်ဓာတ်သည် ကြီးမားစွာ မြင့်တက်ခဲ့သည်။ တစ်ဦးချင်းစီသည် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်ကာ ခွန်အား ပြည့်ဝလျက် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနောက်မှ လိုက်ကာ ရှေ့သို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်တစ်ခုလုံးသည် မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်သူများ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ ရောက်ရှိသည့် နေရာတိုင်းတွင် အာရပ် သံမြင်းတပ် တစ်ဦးချင်းစီ၏ အရိုးများ ကျိုး၊ အကြောများ ပျက်စီးကာ ကြိုးပြတ်သော စွန်ကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ကြသည်။

နောက်ဘက်တွင် ဝမ်ချောင်နှင့် ကောင်းရှန်းကျစ်တို့သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသည် မြို့တော်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ထိုင်နေခဲ့ရသော်လည်း အနောက်တောင်ဒေသတွင် စစ်ပွဲ မရှိသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤအင်ပါယာ၏ ဒေသ ကွာကွယ်ရေးတပ်မှူးနှင့် စစ်သူကြီးသည် သူ၏ ဓားမှာ မဟောင်းနွမ်းသေးပေ။ မဟုတ်ဘူး… ပို၍မှန်ကန်စွာ ပြောရလျှင် ဤမဟာထန်၏ဓားသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့သော်လည်း သူ၏ စွမ်းရည်သည် ပို၍ ထက်မြက်ပြီး ပို၍ကြောက်စရာ ကောင်းလာခဲ့သည်။

ခဏလေးအတွင်းတွင် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသည် အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်သောင်းနှင့်ချီကို ဦးဆောင်ကာ လျင်မြန်စွာ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နေချိန်တွင် အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း မြင်းဟီသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အန်းစီရှန်းဦးဆောင်သော ပေထင်ကာကွယ်ရေးတပ် သောင်းနှင့်ချီသည်လည်း ရုတ်တရက် ဤအချိန်တွင် လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

ဤတစ်ခဏတာတွင် အန်းစီရှန်းဦးဆောင်သော အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်၏ ထိုးစစ်သည် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ အာရပ်များ သတိမထားမိမီမှာပင် ၎င်းတို့သည် အာရပ် စစ်တပ်အတွင်း ပေရာနှင့်ချီအထိ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ဆက်လက်၍ ရှေ့သို့ ထိုးဖောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ ထူးခြားချက်မှာ ရန်သူ၏အားနည်းချက်ကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ပြီး အခွင့်အရေးများကို ဆက်တိုက် ဖန်တီးကာ ချဲ့ထွင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပါက အန်းစီရှန်းနှင့် သူ၏ ပေထင်ကာကွယ်ရေးတပ်၏ ထူးခြားချက်မှာ အားနည်းချက်ကို တွေ့ရှိပြီးနောက် ၎င်းကို အမြင့်ဆုံးအထိ ချဲ့ထွင်နိုင်ခြင်း၊ ထို့အပြင် အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေသော မြင်းစီးတပ် စစ်ကြောင်းများကို အသုံးပြု၍ ရှုပ်ထွေးမှုကို တစ်ဖက်မှ တစ်ဖက်သို့ ပြန့်ပွားစေနိုင်ခြင်း၊ ရှေ့တန်းမှ စစ်တပ်ကို ရှုပ်ထွေးမှုထဲသို့ ကျရောက်စေခြင်း၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နောက်ဘက်မှ သံမြင်းတပ်ကို တိုက်ခိုက် ချီတက်မလာနိုင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

အန်းစီရှန်းတွင် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးကဲ့သို့ စစ်ပွဲ ဖန်တီးနိုင်စွမ်း မရှိနိုင်သော်လည်း သူ၏ စစ်ပွဲ အခွင့်အရေး အသုံးပြုနိုင်စွမ်းသည် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးထက်ပင် များစွာပိုမို အစွမ်းထက်ပေလိမ့်မည်။

“ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ခွန်အားက စစ်နည်းဗျူဟာပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းရည်တွင် ပေါ်လွင်ပြီး အန်းစီရှန်းမှာတော့ စစ်မှန်သော မြင်းစီးတပ် စစ်သူကြီး ဖြစ်တယ်။ မြင်းစီးတပ်ကို အသုံးပြုတဲ့ အပိုင်းမှာ အင်ပါယာ ဗိုလ်ချုပ်တွေထဲမှာ သူ့ထက် သာလွန်တဲ့သူ သိပ်မရှိနိုင်ပါဘူး”

လေပြင်း တိုက်ခတ်နေသည်။ ဝမ်ချောင်သည် ညာဘက်ခြမ်းမှ ခိုင်မာ ပြတ်သားစွာ ထိုးထွက် တိုက်ခိုက်နေသော အန်းစီရှန်းကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။

အင်ပါယာ၏ စစ်သူကြီးတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားချက်များ ရှိကြသည်။ အချို့သည် စစ်နည်းဗျူဟာတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး အချို့သည် မြင်းစီးတပ်ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သည်။ အချို့သည် မြင်းစီးတပ်ကို အသုံးပြုရာတွင် ကျွမ်းကျင်သည်။ ထုံလော့် စစ်သူကြီးအာပုစစ်ကဲ့သို့ စစ်တပ် လေ့ကျင့်ရေးတွင် အထူး ကျွမ်းကျင်ပြီး သူ၏ လက်အောက်မှ စစ်သည်များ၏ အရည်အသွေးသည် ပုံမှန်မြင်းစီးတပ်ထက် အများကြီး သာလွန်သော စစ်သူကြီးမျိုးလည်း ရှိသည်။

“သတ်!”

“မဟာထန်အတွက်”

မြေကြီး တုန်ခါသွားသည်။ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့သည် စစ်တပ်တစ်ခုစီကို ဦးဆောင်ကာ ဘယ်နှင့် ညာ နှစ်ဖက်မှ ခွန်အား ပြည့်ဝစွာ ရှေ့သို့ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ ခဏလေးအတွင်းတွင် အာရပ်၏ ဘယ်နှင့်ညာ နှစ်ဖက်သည် မဟာထန်မှ အင်ပါယာ စစ်သူကြီး နှစ်ဦးကြောင့် လုံးဝ ထိုးဖောက်ခံခဲ့ရပြီး နှစ်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်ခံခဲ့ရသည်။

“ခွေးကောင်တွေ”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အာပိုလစ်သည် သွားများ ကြိတ်လျက် မျက်နှာ အမူအရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အာရပ် သံမြင်းတပ်၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်သည် အလွန်အင်အားကြီးပြီး နိုင်ငံများစွာကို ကျော်လွန်သည်မှာ လူတိုင်း သိသာသည့် အမှန်တရားဖြစ်သည်။ သို့သော် ပထမဆုံး ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတွင် အာရပ် မြင်းစီးတပ်သည် ဤ အရှေ့ဘက် လူမျိုးခြားများကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အရှက်ရစရာ ဖြစ်သည်။

“ချီတက် အားလုံး ဝိုင်းတက်၊ သူတို့ကို လုံးဝ ချေမှုန်းပစ်!”

အာပိုလစ်၏ မျက်လုံးများ သွေးရောင်တောက်လာပြီး ဟိန်းဟောက်သံ နီးပါး ထွက်လာသည်။ ရန်သူသည် သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းနောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေပါက ကိစ္စမရှိပေ။ သို့သော် ခံစစ်နေရာမှ ထွက်ခွာ၍ တက်ကြွစွာ တိုက်ခိုက်လာသော အခြေအနေတွင် အာရပ်သည် ၎င်းတို့ကြောင့် ကြီးမားစွာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ခြင်းကို မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

တိုက်မြင်းများ၏ အသံသည် ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။ အရပ်လေးမျက်နှာမှ အာရပ် သံမြင်းတပ်သည် လှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့ ရေစီးသဖွယ် အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်နှင့် ပေထင်ကာကွယ်ရေးတပ်ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ဟီသံ၊ ကြေကွဲသံများသည် တစ်ပြိုင်တည်း မြည်ဟည်းနေခဲ့သည်။

သို့သော် အာရပ်များ မည်မျှပင် ထိုးဖောက် တိုက်ခိုက်နေစေကာမူ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်နှင့် ပေထင်ကာကွယ်ရေးတပ်၏ ကာကွယ်ရေးလိုင်းကို မည်သို့မျှ မဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပေ။

အဝေးမှ ထူထပ်များပြားသော စစ်တပ်အတွင်း ဤ အာရပ် သံမြင်းတပ်သည် ဆက်တိုက် ထိုးဖောက် တိုက်ခိုက်နေသည်ကို ကြည့်လျက် ဝမ်ချောင် ၊ ဝမ်ကျုံးစစ် ၊ ကောင်းရှန်းကျစ် ၊ သို့မဟုတ် အာပုစစ်တို့သည် မျက်နှာ အမူအရာ တည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီး အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားမှု မရှိခဲ့ကြပေ။

အားနည်းချက်တွင် ရှိနေပါက ကိစ္စမရှိပေ။ သို့သော် အသာစီးရနေသော အခြေအနေတွင် မဟာထန်မှ ဒေသ ကွာကွယ်ရေးတပ်မှူးနှင့် စစ်သူကြီးများ၏ အသာစီးကို ထိန်းသိမ်းနိုင်စွမ်းသည် မည်သည့် အင်ပါယာ၊ မည်သည့် ရန်သူကိုမဆို လုံးဝ ကျော်လွန်နေသည်။ ဝမ်ချောင်သည် ၎င်းတို့ တစ်ဦးချင်းစီအတွက် စစ်သည် တစ်သိန်း နီးပါး ထောက်ပံ့ ပေးထားသည်ကို ထည့်မတွက်ပါနှင့်။ ဤကဏ္ဍတွင် အာရပ်များသည် လုံးဝ အသာစီး မရနိုင်ပေ။

“အာရပ်စစ်သည်တွေ ခိုင်မာပေမဲ့ စစ်နည်းဗျူဟာပိုင်းမှာတော့ သိပ်မကျွမ်းကျင်ဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ မဟာထန်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် မမီသေးဘူး။ ဒီအတိုင်းဆို နောက်ထပ် အစီအစဉ် မရှိရင် ဒီ အာရပ် သံမြင်းတပ် အယောက် နှစ်သိန်းဟာ ချက်ချင်း ရှုံးလိမ့်မယ်။ ဒီ စစ်သည် နှစ်သိန်းကျော်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေး လိုင်းကို ချိုးဖျက်ဖို့ ကြိုးစားတာဟာ အရူးတွေရဲ့ အိပ်မက်သာ ဖြစ်တယ်”

သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းနောက်တွင် အသံလှိုင်းတစ်ခု လေထဲမှ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ကောင်းရှန်းကျစ်သည် ရုတ်တရက် စကား ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်တွင် ဖုန်းချန်ချင်း ရပ်နေပြီး ညာဘက်တွင် ချန်းချန်လီ၊ ရှီယွမ်ချင်းတို့ ရပ်နေကြသည်။ ဤ စစ်ပွဲတွင် လူတိုင်းသည် ရှေ့တန်းကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

မဟာထန်၏ အင်ပါယာထောက်တိုင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ကောင်းရှန်းကျစ်၏ အမြင်နှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုသည် လူအများထက် လုံးဝသာလွန်ပြီး ထိပ်တန်း အဆင့်တွင် ရှိသည်။ ယခုအချိန်အထိ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့သည် ရန်သူ၏ ဘယ်ညာ နှစ်ဖက်ကိုသာ ထိုးဖောက်ခဲ့ပြီး အာပိုလစ်၏စစ်သည် အများစုမှာ ဆုံးရှုံးမှု မရှိသေးပေ။ စစ်တပ် အလယ်ပိုင်းသည်လည်း ခိုင်မာနေဆဲဖြစ်ပြီး သံမဏိ ကာကွယ်ရေးလိုင်းကို ဖြတ်ကျော်ကာ ရှေ့သို့ ထိုးဖောက်နေသော စစ်သည် အမြောက်အမြား ရှိနေသေးသည်။ ဧရာမ သားရဲ စစ်တပ်ပင်လျှင် မဟာထန်၏ ကာကွယ်ရေး လိုင်းကို ဆက်လက် ချိုးဖျက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကောင်းရှန်းကျစ်ကဲ့သို့ မဟာထန်၏ ထိပ်တန်း အင်ပါယာ စစ်သူကြီးများအတွက် အာရပ်သည် အမှန်တကယ် ရှုံးနိမ့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လေစီးကြောင်း တိုက်ခတ်နေသည်။ စစ်တပ်၏ ရှေ့တန်းတွင် ဝမ်ချောင်သည် သံချပ်ကာ အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်လျက် မြင်းပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေခဲ့သည်။ တစ်စုံတစ်ရာ စဉ်းစားနေပုံ ရသည်။ အနီးအနားမှ မင်းဆရာဝမ်ကျုံးစစ်သည်လည်း ရှေ့သို့ ကြည့်နေပြီး တစ်စုံတစ်ရာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

“တစ်ခုခု မှားနေပြီ”

အာရပ် စစ်ကြောင်း၏ အနောက်ဘက်တွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသော ကုထိုက်ပိုင်နှင့် သူ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် မှောင်မည်းလျက် လုံးဝ လှုပ်ရှားမှု မရှိသော အာရပ် စစ်တပ်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ကျုံးစစ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်ချောင်သည် စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ရာ ခံစားမိလိုက်ပြီး ကောင်းရှန်းကျစ်၊ အာပုစစ်၊ စုန့်ဘုရင်တို့နှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံကို လှည့်၍ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

******

အပိုင်း (၁၈၄၀)

လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ပြင်းထန်သော အသံကျယ်တစ်ခု နားကို စူးရှစွာ ထိုးဖောက်လာပြီး လူ၏ နားစည်ကိုပင် ဖောက်ထွင်းတော့မတတ် ခံစားရသည်။ ထိုအသံသည် တစ်ဖက် အာရပ် စစ်ကြောင်း၏ နောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး လေစီးကြောင်းများ လှုပ်ခတ်သွားသည်။ လူတိုင်း၏ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အမြင်များအောက်တွင် ကောင်းကင်သည် မှောင်မိုက်သွားပြီး ရွေ့လျားနေသော မှောင်ရိပ်သည် မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်ကဲ့သို့ အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် မဟာထန်ခံစစ်နေရာဆီသို့ ဦးတည်လာခဲ့သည်။

“အဲဒါ ဘာကြီးလဲ”

“ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ငှက်တွေ ဘာလို့ များနေရတာလဲ?”

“မဟုတ်ဘူး၊ ငှက်ပေါ်မှာ လူရှိတယ်!”

“အားလုံး သတိထား!”

...

လူအမြောက်အမြား၏ အမြင်များအောက်တွင် အာရပ် စစ်စခန်း၏ နောက်ဘက်မှ အင်မတန် ကြီးမားသော ငှက်များစွာသည် အော်ဟစ်လျက် မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီးကဲ့သို့ အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် မဟာထန်၏ ကာကွယ်ရေး လိုင်းဆီသို့ ဦးတည်လာခဲ့သည်။

ငှက်ကြီးများ... ၎င်းတို့သည် စစ်မှန်သော ငှက်ကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။

မဟာထန်၊ အာရပ်၊ အရှေ့နှင့် အနောက် တာခ့်နှင့် ဂိုဂူလျောကဲ့သို့သော နိုင်ငံငယ်တိုင်းသည် သတင်း ထောက်လှမ်းရန်အတွက် ငှက်အမြောက်အမြားကို မွေးမြူခဲ့ကြသည်။ ဝမ်ချောင်၏ လက်အောက်တွင် သိမ်းငှက်နှင့် ခိုတို့ကို မွေးမြူရာတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်သော သိန်းငှက်အိုကြီးနှင့် ကျန်းချွယ်ကဲ့သို့သော ထူးချွန်သူများ ရှိပြီး သိမ်းငှက်အဖွဲ့ငယ်များလည်း သီးသန့် ရှိသည်။

အသုံးပြုသော သိမ်းငှက်နှင့် ခိုတို့တွင် ခိုကဲ့သို့ သေးငယ်သော ငှက်များသည် ကလေး၏ လက်သီး အရွယ်အစားခန့်သာ ရှိသည်။ ကြီးမားသော ကျောက်သိမ်းငှက်နှင့် ရွှေလင်းတများသည် တောင်ပံ ဖြန့်လိုက်ပါက တစ်မီတာကျော် ကျယ်ဝန်းပြီး အလွန် အံ့ဩစရာ ကောင်းသည်။

သို့သော် ဤသိမ်းငှက်နှင့် ခိုများသည် မည်မျှပင် ကြီးမားစေကာမူ တောင်ပံ မည်မျှပင် ရှည်စေကာမူ ကိုယ်ခန္ဓာ အစိတ်အပိုင်းသည် ကြီးမားမည် မဟုတ်ဘဲ ပုံမှန် အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်မည် မဟုတ်ပေ။ အကြီးဆုံးမှာ ကြောင်တစ်ကောင်၏ အရွယ်အစားခန့်သာ ရှိပေမည်။

သို့သော် ကောင်းကင်ယံတွင် အာရပ် စစ်ကြောင်းမှ ပျံသန်းလာသော ဤ ငှက်အုပ်စုသည် အရွယ်ရောက်ပြီးသူထက် ပို၍ကြီးမားပြီး တောင်ပံ ဖြန့်လိုက်ပါက လေးမီတာမှ ငါးမီတာအထိ ရှည်လျားသည်။ ၎င်းတို့သည် လေထဲတွင် ပျံသန်းနေသော သားရဲတိရစ္ဆာန်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

၎င်းတို့၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်သည် ရိုင်းစိုင်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ရှိကာ အတောင်ပံများ ပါလာသော ဧရာမ သားရဲ စစ်တပ်ကို အဆပေါင်းများစွာ လျှော့ချထားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

အထူးခြားဆုံးမှာ ဤ ဧရာမ ငှက်များ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ထူထဲသော အနက်ရောင် သံချပ်ကာများပင် ဖုံးအုပ်ထားပြီး ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းအားလုံးကို ကာကွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒါ ဘာတွေလဲ”

ဤ ငှက်ကြီးများကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြပြီး ကောင်းရှန်းကျစ်ပင်လျှင် ကြောက်ရွံ့သော အမူအရာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

လူတိုင်းထဲတွင် သူနှင့် ဝမ်ချောင်တို့သည် အာရပ်နှင့် စစ်ခင်းဖူးသော အတွေ့အကြုံ အကြွယ်ဝဆုံး ဖြစ်သော်လည်း သူပင်လျှင် ဤကဲ့သို့ မိစ္ဆာမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

အထူးခြားဆုံးမှာ ပျံသန်းနေသော မိစ္ဆာ တစ်ကောင်စီ၏ ကျောပေါ်တွင် အာရပ်လူမျိုး တစ်ဦးစီ ပါရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“သတိထား၊ သူတို့ လက်ထဲမှာ တစ်ခုခု ပါလာတယ်!”

ထိုအချိန်တွင် ပူပန်သော အသံတစ်ခု လေထဲမှ ထိုးဖောက်လာခဲ့သည်။ ချန်ပုရန်သည် စစ်တပ်အတွင်း ရပ်နေရင်း ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

စစ်တပ်၏ ထိပ်တန်း လေးသမားတစ်ဦး၏ တပ်မှူးအဖြစ် ချန်ပုရန်၏ မျက်စိအမြင်သည် လူအများထက် သာလွန်သည်။ ၎င်းသည် ဤ ငှက်ကြီးများ၏ မမှန်ကန်မှုကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသည်။

“အာရပ်အတွက်”

“စစ်တပ် အားလုံး ထွက်တိုက်၊ ဒီ လူမျိုးခြားတွေကို သတ်”

“တိုက်ခိုက်”

...

အာရပ်ဘာသာစကားဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်သံများ ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ ထိုငှက်အုပ်စု၏ ပျံသန်းနှုန်းသည် အလွန်လျင်မြန်သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း စစ်မြေပြင်၏ တစ်ဝက်ကျော်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ မဟာထန်ခံစစ်နေရာ၏ အပေါ်ဘက် ကောင်းကင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

စစ်တပ်သည် စတင်ရောက်ရှိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြီးမားသော သံလုံးများသည် မိုးရွာသကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံမှ ပစ်ချခံခဲ့ရသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး၊ မီးတောက်ဆီပဲ!”

လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း စိတ်ကူးတစ်ခု ခေါင်းထဲ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ လေထဲတွင် ပျံ့လွင့်လာသော ရင်းနှီးသောအနံ့ အနည်းငယ်ကို ရလိုက်သောအခါ ချန်ပုရန် တစ်ကိုယ်လုံး၏ မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကြီးမားသော သံလုံးတစ်ခုသည် ကောင်းကင်မှ ကျလာပြီး မြင့်မားသော သံမဏိ မြို့ရိုးပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ချက်ချင်း တောက်လောင်နေသော မီးလျှံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် အချက်ပြခြင်း ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် သံလုံးများ ပို၍ များစွာ၊ ရာပေါင်းများစွာ၊ ထောင်ချီသော ဟစ်အော်သံများဖြင့် လိုက်ပါ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ မဟာထန်ခံစစ်နေရာအတွင်း မီးပင်လယ်တစ်ခု ချက်ချင်း တက်လာခဲ့သည်။

ဤသံလုံးများ၏အပြင်ဘက်သည် သံပြားအလွှာတစ်ခုဖြစ်ပြီး အတွင်းဘက်တွင် ကြွပ်ဆတ်သော အိုးခြမ်းပဲ့များ ပါရှိသည်။ ထိုအတွင်းဘက်တွင် ပျစ်ခဲသော ဆီမည်းများ ထည့်သွင်းထားသည်။

ဤ အာရပ် ဆီမည်းကို မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ဝမ်ချောင်ကြောင့် ယခုအခါ ကမ္ဘာအနှံ့ နာမည်ကြီးနေပြီဖြစ်သည်။ လူတိုင်း သိသည်မှာ ဤအရာသည် အလွန်လွယ်ကူစွာ လောင်ကျွမ်းနိုင်ပြီး အလွန်ပြင်းထန်သည်။ မည်သည့်အရာနှင့် ထိမိသည်ဖြစ်စေ၊ သံချပ်ကာ၊ လက်နက် သို့မဟုတ် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သည်ဖြစ်စေ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနိုင်သည်။ ထို့အပြင် သဲဖြင့် လုံးဝဖုံးအုပ်ခြင်းမှလွဲ၍ ငြိမ်းသတ်ရန် ခက်ခဲသောကြောင့် ကောင်းသော နည်းလမ်း မရှိပေ။

“သတိထား”

ကောင်းကင်မှ ကျလာသော ဤမီးလုံးများကို မြင်သောအခါ လူအများက ရှောင်တိမ်းခဲ့ကြသည်။

“ပစ်”

အလိုအလျောက်ပင် လေးသမား တစ်ဦးချင်းစီသည် ပြင်းထန်သော လေးများကို ဆွဲ၍ ကောင်းကင်ယံမှ သံလုံးများကို ပစ်ခတ်ခဲ့ကြသည်။ “ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း” ဟူသော ပေါက်ကွဲသံများ ကြားလိုက်ရသည်။ သံလုံးများသည် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် လောင်ကျွမ်းခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သံလုံးများ ပေါက်ကွဲပြီးနောက် အတွင်းမှ ပျစ်ခဲသော ဆီမည်းသည် ပန်းထွက်သွားပြီး ကျယ်ပြန့်သောနေရာများကို ဖုံးအုပ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ယံတွင် လောင်ကျွမ်းနေသော မီးပင်လယ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထိုတစ်ခဏတာတွင် လေထုပင်လျှင် လောင်ကျွမ်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ထူထဲသော မီးခိုးငွေ့များသည် သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

“စဥ်းစားဉာဏ် နည်းလိုက်တာ”

အဝေးမှ ဆင်နှင့်တူသော ဧရာမ သားရဲ၏ ကျောပေါ်တွင် ကုထိုက်ပိုင်သည် နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် လှုပ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

အာရပ်သည် မီးတောက်ဆီ ကြွယ်ဝစွာ ထွက်ရှိခြင်းသည် ထူးခြားသော အားသာချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မဟာထန်၏ လေးမြင်းရထားကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ဤအရှေ့ဘက် လူမျိုးခြားများသည် သံလုံးကို ထိမှန်ခြင်းဖြင့် ဤတိုက်ခိုက်မှု လှိုင်းကို ဖျက်ဆီးနိုင်မည်ဟု ထင်နေပါက အလွန်ရိုးရှင်းလွန်းသည်ဟု ထင်မြင်ရသည်။ မီးတောက်ဆီ လောင်ကျွမ်းခြင်းသည် လေကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး ရန်သူကို သေဆုံးစေနိုင်သည်။

ထို့အပြင် သံလုံးကို တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့် အတွင်းမှ မီးတောက်ဆီ ပိုမို ပြန့်ကျဲသွားကာ ပို၍ ကျယ်ပြန့်သော ဧရိယာကို ဖုံးအုပ်သွားသည်။ ရန်သူသည် ပို၍ လျင်မြန်စွာ သေဆုံးလိမ့်မည်။

“လေးသမား စစ်ကြောင်း နားထောင် ပစ်မှတ်က ကောင်းကင်ယံက ငှက်ကြီးတွေ၊ ပစ်!”

ထိုအချိန်တွင် လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ချန်ပုရန်၏ အသံသည် လေးသမား စစ်ကြောင်း တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။ လေးကြိုး ဆွဲတင်သံများ ကြားလိုက်ရသည်။ ချန်ပုရန်နောက်မှ လေးသမား စစ်ကြောင်း ခြောက်ရာကျော်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အဖွဲ့သည် ကောင်းကင်ယံမှ ငှက်ကြီးများကို ပစ်မှတ်ထား၍ ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်ခဲ့ကြသည်။

ထက်မြက်သော လက်နက်သည် အသားထဲသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သော အသံများ ကြားလိုက်ရသည်။ တစ်ခဏအတွင်း လှိုင်းလုံးကဲ့သို့ များပြားသော မြှားများသည် ကောင်းကင်ယံမှ ငှက်ကြီး စစ်တပ်ကို ဖုံးအုပ်သွားပြီး ကြေကွဲဖွယ် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လေထဲတွင် ပျံသန်းနေသော ငှက်ကြီးများသည် တုန်ယင်လျက် ချက်ချင်း ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် ဤ ငှက်ကြီးများ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ထူထဲသော သံချပ်ကာသည် သူတို့၏ အစွမ်းကို ချက်ချင်း ပြသခဲ့သည်။ ထူထဲသော သံချပ်ကာသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းအားလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ၎င်းတို့ကို ထိမှန်ရုံဖြင့် ဤ အသက်စွမ်းအား ပြင်းထန်သော ငှက်ကြီးများကို သေစေနိုင်သော ထိခိုက်မှု မဖြစ်စေနိုင်ဘဲ မြှား ခုနစ်ချောင်း၊ ရှစ်ချောင်း သို့မဟုတ် ဆယ်ချောင်းကျော်ပင်မှ ငှက်ကြီး တစ်ကောင်ကို သတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ချန်ပုရန်ပင်လျှင် စိတ်ထဲမှ စိုးရိမ်သွားခဲ့သည်။ အာရပ်များသည် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ ဤငှက်ကြီး စစ်တပ်ကို မဖြေရှင်းနိုင်ပါက ၎င်းတို့သည် သံလုံးများ ဆက်လက် ပစ်ချနေစေမည်ဆိုလျှင် စစ်တပ်တစ်ခုလုံး မီးပင်လယ်ထဲသို့ ကျရောက်သွားနိုင်ချေ ရှိသည်။

သို့သော် ပြဿနာတစ်ခု မပြီးသေးမီ နောက်ပြဿနာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ “ဟုန်း ဟုန်း ဟုန်း” ဟူသော ကျယ်လောင်သည့် အသံများ ကြားလိုက်ရသည်။ အိမ်ခေါင်မိုး ယိုနေစဉ် မိုးသည်းထန်နေသကဲ့သို့ ငှက်ကြီး စစ်တပ်သည် သံလုံးများကို ရူးသွပ်စွာ ပစ်ချနေသောကြောင့် စစ်တပ်၏နောက်ဘက်တွင် မည်သည့် လက္ခဏာမျှ မပြဘဲ ရုတ်တရက် မြေကြီး တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ လူတိုင်း အာရုံမပြုမီမှာပင် မြေပြင်သည် ကွဲအက်သွားပြီး မြင့်မားသော သံမဏိ မြို့ရိုးများသည် မြေအောက်မှ လာသော ကြီးမားသော အင်အားကြောင့် ကောင်းကင်သို့ ဆယ်ပေကျော်အထိ ပစ်လွှတ်ခံခဲ့ရသည်။

“ဝေါင်းးး”

ကောင်းကင် တုန်ဟီးသွားသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။ လူတိုင်း၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အမြင်များအောက်တွင် ခန္ဓာကိုယ်၏ အချင်းမှာ ခုနစ်မီတာမှ ရှစ်မီတာအထိ ရှိပြီး သဲပိုးနှင့် ပုံသဏ္ဍာန်တူသည်၊ သို့သော် ရာပေါင်းများစွာ ပိုမို ကြီးမားပြီး သန်မာကာ ပါးစပ်တွင် ချွန်ထက်သော သွားများဖြင့် ပြည့်နေသော မိစ္ဆာ တစ်ကောင်သည် ရုတ်တရက် မြေကြီးကို ဖောက်ထွက်၍ မြေအောက်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။

“အား…”

မဟာထန် သံချပ်ကာ စစ်သည် လေးငါးဦးသည် မမျှော်လင့်ဘဲ လူနှင့် သံချပ်ကာပါ တစ်ပါတည်း ၎င်းကြောင့် ချက်ချင်း ဝါးမျိုခံခဲ့ရသည်။

ဤသည်မှာ အစမျှသာ ဖြစ်သည်။ ဘေးချင်းကပ်လျက် မဝေးသော နေရာတွင် မြေကြီး ကွဲအက်သွားပြီး မြို့ရိုးများ ပြိုကျသွားခဲ့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကြီးမားသော သဲပိုး အများအပြားသည် မြေအောက်မှ ထပ်မံ ထိုးထွက်လာခဲ့သည်။

ဤဧရာမ သဲပိုးများ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် မည်သည့် လက္ခဏာမျှ မပြဘဲ တစ်ကောင်စီတွင် ကြီးမားသော ခွန်အား ရှိကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သံမဏိ မြို့ရိုးများကို ဝေးရာသို့ လွှင့်ပစ်ခဲ့ပြီး လုံးဝ တားဆီး၍ မရနိုင်ပေ။ ဝမ်ချောင်ရွေးချယ်ထားသော သံမဏိ မြို့တော်၏ မြေအောက်တွင် မာကျောသော ကျောက်တုံးများသာ ရှိပြီး ပုံမှန် အခြေအနေတွင် ဖောက်ထွင်း၍ မရနိုင်ပေ။ သို့သော် ဤ ဧရာမ သဲပိုးများအတွက် ဤ မာကျောသော ကျောက်တုံးများသည် ရွှံ့နွံကဲ့သို့သာ ဖြစ်သည်။

ဧရာမ သဲပိုးများသည် တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် ဆက်တိုက် ထိုးထွက်လာခဲ့သည်။ ဤ သဲပိုးများသည် ဧရာမ သားရဲများနှင့် ပူးပေါင်းလိုက်သောအခါ မဟာထန်၏ စစ်တပ် အလယ်ပိုင်းသည် ချက်ချင်း ကြီးမားစွာ ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။

“ပစ်”

ဤရုတ်တရက် ဖြစ်ရပ်ကြောင့် မဟာထန်ဘက်မှ ထက်မြက်သော မြှားများသည် မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီးကဲ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ဤ ဧရာမ သဲပိုးများကို လျင်မြန်စွာ ပစ်ခတ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မဟာထန်၏ လေးသမားတိုင်းသည် ထိပ်တန်းမှ ထိပ်တန်းများ ဖြစ်ကြသည်။ မြှားရှည်တစ်စင်းသည် ကျောက်တုံးကိုပင် ဖောက်ထွင်းနိုင်သည်။

သို့သော် မြှားရှည်သည် ဧရာမ သဲပိုးကို ထိမှန်သောအခါ အားလုံး ပြန်ကန်သွားခဲ့သည်။ ဤ သဲပိုးများ၏အပြင်အရေပြားသည် သိပ်သည်းပြီး မာကျောသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အံ့ဩစရာ ကောင်းလောက်အောင် ပျော့ပျောင်းသည်။ ဓားနှင့် ဓားရှည်များသည် ၎င်းတို့ကို လုံးဝ အနိုင်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ပုံရသည်။

ဤမြေအောက်မှ မိစ္ဆာများသည် ရပ်တန့်မနေခဲ့ပေ။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ၎င်းတို့သည် မြေအောက်သို့ ထပ်မံဝင်ရောက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ မည်းမှောင်သော အပေါက်ကြီးများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ မြေပြင်မှ ပြန်ထွက်လာသောအခါ အခြား နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

“သတိထား!”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကောင်းရှန်းကျစ်၊ အာပုစစ်တို့ပင်လျှင် မျက်နှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ အာရပ်၏ ဧရာမ သားရဲ စစ်တပ်ကို ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ လွယ်ကူသည်။ ဧရာမ လေးမြင်းရထားများကို စုစည်းပြီး ဧရာမ သားရဲ သုတ်သင်သူ ၃၆ ဦးတို့နှင့် ပူးပေါင်း၍ ၎င်းတို့ကို တားဆီးနိုင်၊ ဖျက်ဆီးနိုင်ပေသည်။ သို့သော် ဤ သဲပိုးကဲ့သို့ မြေအောက်မှ မိစ္ဆာများသည် ဖမ်းမမိအောင် ထူးဆန်းပြီး ကာကွယ်ရန် ခက်ခဲသည်။ ၎င်းတို့ကို မတားဆီးနိုင်ဘဲ ဆက်တိုက် ထိုးထွက်ခွင့် ပြုပါက မဟာထန်၏ ကာကွယ်ရေး လိုင်းတစ်ခုလုံး ၎င်းတို့ကြောင့် လုံးဝ ပြိုကွဲသွားနိုင်ချေ ရှိသည်။

“ဟူး…”

လေပြင်း တိုက်ခတ်နေသည်။ အဝေးမှ စစ်တပ်သည် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ကုထိုက်ပိုင်နှင့် မဟာဘုန်းတော်ကြီးတို့သည် ဆင်နှင့်တူသော ဧရာမ သားရဲ၏ ကျောပေါ်တွင် ရှေ့နောက် ရပ်လျက် ဤမြင်ကွင်းကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်နေကြပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ကောင်းကင်ယံမှ မီးတောက်ဆီပစ်ချသော ငှက် စစ်တပ်နှင့် မြေအောက်မှ ထိုးထွက်လာသော ဧရာမ သဲပိုးများသည် ကုထိုက်ပိုင်နှင့် မဟာဘုန်းတော်ကြီးတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ပူးပေါင်း လှုပ်ရှားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆက်လက်၍ ရှေ့သို့ ချီတက်နေသော ဧရာမ သားရဲ စစ်တပ်နှင့် အာရပ် သံမြင်းတပ် နှစ်သိန်းတို့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ အကျိုးသက်ရောက်မှု အပြည့်အဝ ရရှိခဲ့ပြီး မဟာထန်ခံစစ်နေရာကို ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည်။

ယခု မဟာထန်ဘက်မှ မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်ကို စောင့်ကြည့်ရတော့မည်။

...

ကျောက်တုံးများ လွင့်စင်၊ သံမဏိများ မြည်ဟည်းနေသည်။ ဤ မြေအောက်မှ ဧရာမ သဲပိုးများသည် ဖမ်းမမိအောင် ထူးဆန်းနေစဉ်၊ ကောင်းကင်ယံမှ အာရပ် ဧရာမ ငှက် စစ်တပ်သည် သံလုံးများကို ဆက်တိုက် ပစ်ချနေစဉ်၊ မဟာထန်ခံစစ်နေရာ၏ ရှုပ်ထွေးမှုသည် လျင်မြန်စွာ ချဲ့ထွင်နေချိန်တွင် ရုတ်တရက် တည်ငြိမ်သော အသံတစ်ခု ကောင်းကင် မြေပြင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။

“လီစီယီ၊ ချင်းယန် သခင်လေး၊ မြေအောက်က ဧရာမ သဲပိုးတွေကို မင်းတို့ လက်ထဲ အပ်တယ်”

“သိန်းငှက်အိုကြီး၊ သိမ်းငှက် တပ်ဖွဲ့ကို ထွက်စေ၊ ကောင်းကင်ယံက ငှက်ကြီး အားလုံးကို ရှင်း”

...

ဝမ်ချောင်၏ အသံသည် တည်ငြိမ်ပြီး အေးဆေးကာ နက်ရှိုင်းသော တောင်ပေါ်မှ ရေကန်ဟောင်းကဲ့သို့ ခံစားချက် တစ်စုံတစ်ရာ မပါဝင်ပေ။

စစ်တပ်သည် ရှုပ်ထွေးနေချိန်တွင် ဤအသံကို ကြားလိုက်သောအခါ မဟာထန်ခံစစ်နေရာသည် လျင်မြန်စွာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ ဝမ်ချောင်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် မဟာထန်စစ်တပ်အတွက် ခိုင်မာသော ကျောထောက်နောက်ခံ သံတိုင် ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး စိုးရိမ်စရာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိတော့ပေ။