အခန်း (၁၈၄၁-၁၈၄၅)

အခန်း (၁၈၄၁)

“ကျွန်တော် အမိန့်နာခံပါတယ်”

လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း စစ်တပ်အတွင်းမှ ဗိုလ်ချုပ် လီစီယီ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူအများ အာရုံမပြုမီမှာပင် လီစီယီသည် လက်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ မျက်နှာဖုံး ကျလာပြီး သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ခုလုံးသည် ထူထဲသော သံချပ်ကာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဓားရှည်ကြီး ကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ လီစီယီသည် ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ဆောင်လျက် သဲသတ္တဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည့် နေရာသို့ ခြေလှမ်းကျယ်များဖြင့် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် မည်းမှောင်နေသော တွင်းနက်များ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ရောက်ရှိချိန်၌ သူ၏ ဓားရှည်ကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ဘေးချင်းကပ်လျက်တွင် ချင်းယန် သခင်လေး၊ ဓားနဂါး၊ ကျောက်ဖုန်းချန်နှင့် စစ်တပ်မှ သူတော်စင် အဆင့် ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူများ တစ်ဦးပြီး တစ်ဦးသည်လည်း ထူထဲသော သံချပ်ကာများ ဝတ်ဆင်လျက် ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ကာ ထိုနေရာတွင် ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ လက်နက်များ အားလုံးသည် ဝုဇ်သံမဏိ လက်နက်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ သံချပ်ကာများမှာလည်း ကောင်းကင်ပြင်ပ ဥက္ကာသံများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန် ကြီးမားသော ကာကွယ်ရေး စွမ်းရည်များ ရှိကြသည်။

“အောင်းးးး”

ထိုအချိန်တွင် မြေကြီး တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ မာကျောသော ကျောက်မြေပြင်ရှိ ကွဲအက်နေသော ကျောက်စများ အမြောက်အမြားသည် ဆန်ခါခါသကဲ့သို့ တုန်ခါလာသည်။ လူအများ အာရုံမပြုမီမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဟိန်းဟောက်သံများကြားမှ အရေပြားသည် ကျောက်တုံးနှင့်တူသော၊ တွန့်ကြေမှုများ ပြည့်နှက်နေသော ဧရာမ သဲသတ္တဝါ တစ်ကောင်သည် မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီးကဲ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ထိုးထွက်လာခဲ့သည်။

၎င်း၏ ကြီးမားသော ဦးခေါင်းသည် မြေအောက်၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခဲ့ရသောကြောင့် မျက်လုံး၊ နား၊ နှာခေါင်း၊ ပါးစပ်များ မရှိတော့ဘဲ အတွင်းမှ အပြင်သို့ ဆယ်လွှာမှ ဆယ့်နှစ်လွှာခန့် ခွဲခြားထားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သွားချွန်များ ပြည့်နေသည့် ပါးစပ်ကြီးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ထိုသွားချွန်များသည် အလွန်ထက်မြက်ပြီး ခွန်အားသည် အလွန်ကြီးမားလှသည်။ လွန်ခဲ့သော ခဏတာအတွင်းက မဟာထန်စစ်သည် ရာပေါင်းများစွာသည် ဤ မြေအောက်မှ ဧရာမ သဲသတ္တဝါများ၊ သို့မဟုတ် မြေအောက်မှ သဲသားရဲများကြောင့် ဝါးမျိုခံခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့၏ သံချပ်ကာများပင်လျှင် သွားချွန်များ၏ ဖိညှစ်မှုကြောင့် ကြိုးလိမ်သကဲ့သို့ လိမ်သွားခဲ့သည်။

စစ်သည် အများအပြားသည် ဝါးမျိုခံရသည့် ခဏအတွင်းမှာပင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

“ဟုန်း”

ထို ဧရာမ သဲသတ္တဝါ မြေအောက်မှ ထိုးထွက်လာသည့် ခဏတွင်ဗိုလ်ချုပ်လီစီယီသည် ရုတ်တရက် “သေစမ်း” ဟု ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဝုဇ်သံမဏိ ထူထဲသော နောက်ကျော ဓားရှည်ကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် အမြောက်ဆံ တစ်ခုကဲ့သို့ ခုန်ဝင်လိုက်သည်။ ထိုဧရာမ သဲသတ္တဝါ၏ သွားချွန်များ ပြည့်နေသော ပါးစပ်အတွင်းသို့ ခုန်ဝင်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဟိန်း… တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုဧရာမ သဲသတ္တဝါသည် လီစီယီကို ဝါးမျိုပြီးနောက် ရှည်လျားသော ကိုယ်ခန္ဓာသည် မြေပြင်မှ ထိုးထွက်ကာ လေထဲတွင် တစ်ပတ် လိမ်ပြီးနောက် အခြားနေရာရှိ မြေပြင်အတွင်းသို့ ထပ်မံ တူးဆင်းသွားကာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

လီစီယီနှင့် ထို သဲသတ္တဝါ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် ချင်းယန် သခင်လေး ၊ ဓားနဂါး၊ ကျောက်ဖုန်းချန်...နှင့် ဓားရှည်ကြီး ကိုင်ဆောင်ထားသော ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူများ အားလုံးသည် မဆိုင်းမတွဘဲ လီစီယီနောက်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် အလားတူ နည်းလမ်းကို သုံး၍ ဧရာမ သဲသတ္တဝါ တစ်ကောင်စီ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဝါးမျိုခံရပြီးနောက် ဝရော….ဟူသော အသံများဖြင့် မြေအောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အဝေးမှ အာပု အပါအဝင် အခြားသူများသည်ပင် မျက်မှောင်ကုပ်သွားကြသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အဆုံးသတ် မဟုတ်သေးပေ။

အဝေးတွင် ဝမ်ချောင် ၏ စစ်တပ်နောက်ဘက်၌ လက်နက်အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ခြေလျင်တပ်သား အများအပြားသည် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် နောက်ဘက်ရှိ ထူးဆန်းသော ကြီးမားသည့် သစ်သားသေတ္တာ တစ်ထောင်နီးပါးကို ကာကွယ်ထားကြပြီး စစ်ပွဲအတွင်းသို့ မပါဝင်သေးသလို ပါဝင်လိုသည့် လှုပ်ရှားမှုလည်း မပြခဲ့ကြချေ။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် အမိန့် ရရှိပုံရပြီး ဤခြေလျင်တပ်သားများသည် အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် နောက်ဘက်ရှိ ကြီးမားသော သစ်သားသေတ္တာများဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့ကြသည်။

“ချင်း”

ထွင်းထုဟန်များဖြင့် ပြည့်နေသော ကြီးမားသည့် ကျောက်တူတစ်ခုသည် မြင့်မားစွာ မြှောက်တက်သွားပြီး သစ်သားသေတ္တာပေါ်ရှိ သော့ချိတ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချခဲ့ရာ မီးပွားများ အများအပြား ပန်းထွက်ခဲ့သည်။ ဖြတ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ သော့ချိတ်သည် ကျိုးပဲ့သွားခဲ့သည်။ ဤ ခြေလျင်တပ်သားများသည် သော့ချိတ်ကို ခေါက်ဖွင့်ပြီးနောက် လက်ကို ဆန့်တန်း၍ ဖုံးအုပ်ထားသော သစ်သားသေတ္တာကို လျင်မြန်စွာ တွန်းဖွင့်လိုက်ကြသည်။

“ဝုန်းဝါးဝါး”

သစ်သားသေတ္တာ အဖုံး ပွင့်သွားသည့် ခဏတွင် ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံများဖြင့်အတူ ငှက်အမြောက်အမြားသည် သစ်သားသေတ္တာများ အတွင်းမှ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းလျက် ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ငါးထောင်၊ ခြောက်ထောင်... တစ်သောင်း။ ထိုတစ်ခဏတွင် သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေးများသည် မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်ကဲ့သို့ သိပ်သည်းစွာ အစုလိုက် ပျံသန်းကာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် အာရပ်များသာမက သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းနောက်ကွယ်ရှိ မဟာထန် စစ်တပ်များပင်လျှင် စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ နောက်ဘက်ရှိ သစ်သားသေတ္တာများအတွင်း၌ ဤမျှများပြားသော ငှက်များ ပုန်းအောင်းနေသည်ကို လုံးဝ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြချေ။

မင်းသားသုံးပါး ပုန်ကန်မှု ကာလတွင် ဂိုဂူလျော သိမ်းငှက်ဘုရင် ကျင်ယို့ရှီးသည် သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေး အမြောက်အမြားကို ဝယ်ယူ၊ စုဆောင်း၊ လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သည်။ ဤ သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေးတို့၏ အများအပြား သာလွန်မှုကို အားကိုးလျက် မဟာထန် မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ခဲ့ဖူးသည်။ ဝမ်ချောင်၏ မျိုးနွယ်ခြားအိမ်တော်ပင်လျှင် သတင်းကို အပြင်သို့ မပို့နိုင်ခဲ့ချေ။

ယခုအခါ ကျင်ယို့ရှီး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူ၏ သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေးများသည် သဘာဝအတိုင်း သိန်းငှက်အိုကြီး ပိုင်ဆိုင်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို သူသည် ဤ စစ်မြေပြင်၏ ရှေ့တန်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

“ဟီ”

နားစူးသော အော်ဟစ်သံများကြားတွင် သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေး အမြောက်အမြားသည် တောင်များ ပြိုကျလာသကဲ့သို့ လေထဲတွင် ပျံသန်းလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ကွေးကောက်သော လမ်းကြောင်းများ ချန်ထားခဲ့ပြီး တစ်ဖက်ရှိ ဧရာမ ငှက် စစ်တပ် ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ တိုးဝင်သွားသည်။

ထောင်ပေါင်းများစွာသော အကွာအဝေးသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော သောင်းနှင့်ချီသော သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေးများသည် သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းအပေါ်မှ အာရပ်၏ ဧရာမ ငှက် စစ်တပ်ကို ဝိုင်းအုံ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

သိန်းငှက်အိုကြီး ၏ အမိန့်အောက်တွင် သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေး အားလုံးသည် ရိုင်းစိုင်းကြသည်။ ၎င်းတို့သည် တောင်ပံရိုက်ခြင်း၊ နှုတ်သီးဖြင့် ထိုးဆွခြင်း၊ ခြေသည်းဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ခြင်း... စသည်တို့ကို အသုံးပြု၍ အင်အား အပြည့်ဖြင့် ဧရာမ ငှက်များကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

“သတိထား”

“သူတို့ကို ဖျက်ဆီး”

“ဒီ သိမ်းငှက်တွေရဲ့ ခြေသည်းတွေက ထူးဆန်းတယ်၊ သတိထားနော်”

...

ဤ တိုက်ခိုက်မှုသည် ရုတ်တရက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ပထမဆုံးတွင် ဧရာမ ငှက်များ၏ ကျောပေါ်ရှိ အာရပ်များသည် အရေးမယူခဲ့ကြချေ။ သို့သော် မကြာမီမှာပင် ဤ ငှက်များသည် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်ထက် မကကြောင်း လူတိုင်း သတိပြုမိကြသည်။ မဟာထန် ဘက်မှ ပျံသန်းလာသော သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေးတို့၏ နှုတ်သီးချွန်များနှင့် ခြေသည်းများအားလုံးမှ ထက်မြက်သော သတ္တု အလင်းရောင်များ တောက်ပနေခဲ့သည်။

“ဟိန်း”

လေထဲတွင် ဧရာမ ငှက်သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ ခြေသည်းကို ဆန့်တန်း၍ ဧရာမ ကျောက်သိမ်းငှက် တစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေး အနည်းဆုံး လေးငါးဆယ်ကောင်သည် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ အော်ဟစ်ပျံသန်းလာပြီး လေထဲရှိ ဧရာမ ငှက်ကို ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ချီး ၎င်းတို့ထဲမှ အရှေ့ပင်လယ်ငှက် တစ်ကောင်၏ နှုတ်သီးချွန်သည် ဧရာမ ငှက်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးပေါက်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်လိုက်သည်။ ထူထဲသော အနက်ရောင် သံချပ်ကာသည်ပင်လျှင် ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ စက္ကူကဲ့သို့ ကျိုးပဲ့သွားခဲ့သည်။

“ဝုဇ်သံမဏိ”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဧရာမ ငှက်၏ ကျောပေါ်ရှိ အာရပ်တစ်ဦးသည် အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားပြီး မျက်နှာက ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။

ဧရာမ ငှက် စစ်တပ်အားလုံးသည် ထူထဲသော သံချပ်ကာများ တပ်ဆင်ထားခဲ့သည်။ ဤ သံချပ်ကာများကို အာရပ်၏ အကောင်းဆုံး ရွှေသံမဏိဖြင့် ထုလုပ်ထားပြီး မူလက မြေပြင်မှ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော ထိပ်တန်း လေးသမားများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ပုံမှန် အခြေအနေတွင် ဧရာမ ငှက် စစ်တပ်သည် စစ်မှန်သော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံရနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤ ကောင်းကင်ယံမှ သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေးတို့၏ ခြေသည်းဖြင့် ဖမ်းဆုပ်မှုနှင့် နှုတ်သီးဖြင့် ထိုးဆွမှုတိုင်းတွင် သံချပ်ကာပေါ်မှ သတ္တု အပိုင်းအစများစွာသည် ဆွဲဖြဲခံခဲ့ရသည်။ ဤကဲ့သို့သော အကျိုးသက်ရောက်မှုမျိုးကို ပေးစွမ်းနိုင်သော လက်နက်မျိုးမှာ မဟာထန် မျိူးနွယ်ခြားဘုရင်ဝမ်ချောင် မှ ထုလုပ်သော ဝုဇ်သံမဏိ လက်နက်များသာ ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိရှိကြသည်။

ဤ သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေးတို့၏ ထူးခြားချက်ကို သဘောပေါက်သောအခါ ဧရာမ ငှက် စစ်တပ်မှ စစ်သည်များအားလုံး၏ မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဟီ

ပြင်းထန်သော အော်ဟစ်သံများ ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သစ်သားသေတ္တာများအတွင်းမှ ပျံသန်းထွက်လာသော သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေးများသည် ပို၍ ပို၍ များပြားလာခဲ့သည်။ ဧရာမ ငှက်များသာမက ၎င်းတို့၏ ကျောပေါ်ရှိ အာရပ်စစ်သည်များပါ ဤ သောင်းနှင့်ချီသော သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေးတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ကျရောက်ခဲ့သည်။

ထူထဲသော သံချပ်ကာ အပိုင်းအစများသည် ကောင်းကင်ယံမှ သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေးများကြောင့် ဆက်တိုက် ဆွဲဖြဲခံခဲ့ရသည်။ ဧရာမ ငှက် စစ်တပ်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် မကြာမီမှာပင် အကျိုးသက်ရောက်မှု ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။

ပမာဏ ပြောင်းလဲမှုသည် အရည်အသွေး ပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေး အမြောက်အမြား၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ဧရာမ ငှက် တစ်ကောင်၏ ဝမ်းဗိုက်ရှိ သံမဏိပြားကြီး တစ်ခုသည် လေထဲမှ ကျိုးပဲ့ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ ဟုန်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိပြီး ကျောက်စနှင့် ဖုန်မှုန့်များ အများအပြား ပန်းထွက်ခဲ့သည်။ ဤ သံမဏိပြား ကျဆင်းသွားပြီးနောက် ဧရာမ ငှက်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ကာကွယ်မှု မရှိတော့သည့် အစိတ်အပိုင်းများစွာသည် လျင်မြန်စွာ ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။

“ဟီ”

နောက်တစ်ခဏတွင် မဆိုင်းမတွဘဲ သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေး အကောင် ရာပေါင်းများစွာသည် အုံလိုက် ကျရောက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ရူးသွပ်စွာ နှုတ်သီးဖြင့် ထိုးဆွခြင်း၊ ခြေသည်းဖြင့် ဆွဲဖြဲခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဤ ဧရာမ ငှက်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးအိုင်များ ဖန်တီးခဲ့ကြသည်။ သွေးများသည် ပွက်ပွက်ဆူကာ အပြင်သို့ စီးကျလာခဲ့ပြီး အူများပင်လျှင် အပြင်သို့ ကျလာခဲ့သည်။

အောင်းးးး ကြေကွဲဖွယ် အော်ဟစ်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အနက်ရောင် အမွေးအတောင် အမြောက်အမြားသည် ကောင်းကင်ယံမှ ကြွေကျလာခဲ့သည်။ ထို ဧရာမ ငှက်သည် ပထမဆုံးအဖြစ် မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်လာပြီး ကျောပေါ်ရှိ အာရပ်စစ်သည်နှင့်အတူ လူးလဲလျက် ကောင်းကင်ယံမှ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိပြီး မီးခိုးငွေ့များ ထူထပ်စွာ ပန်းထွက်ခဲ့သည်။

ပထမတစ်ကောင် ရှိလာသည်နှင့် ဒုတိယတစ်ကောင်၊ တတိယတစ်ကောင်... စသည်တို့လည်း ဆက်လက် ပါလာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသော ငှက်များ၏ ရူးသွပ်သော တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် အာရပ် ဧရာမ ငှက် စစ်တပ်၏ အခြေအနေသည် ပို၍ ပို၍ အန္တရာယ်များလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ မဟာထန် စစ်တပ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်ပင် မရှိတော့ချေ။

“ပစ္စည်းတစ်ခုက နောက်ပစ္စည်းတစ်ခုကို နိုင်နင်းတယ်။ အရှင် ပြောတာ မှန်တယ်။ ကျွန်တော်တို့မှာ ဒီ ဧရာမ သတ္တဝါတွေကို မွေးမြူနိုင်တဲ့ စွမ်းရည် မရှိရင်တောင် ဒီ ဧရာမ သတ္တဝါတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ နည်းလမ်း မရှိဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး”

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ငွေဖြူရောင် သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းနောက်ကွယ်တွင် သိန်းငှက်အိုကြီး သည် အနက်ရောင် ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်လျက် လေထဲတွင် လွင့်နေသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ကို မလှုပ်မယှက် မော့ကြည့်နေသည်။

တာ့လာစ် တိုက်ပွဲ ဖြစ်စေ၊ မင်းသားသုံးပါး ပုန်ကန်မှု ဖြစ်စေ၊ ကောင်းကင်သည် လူသားများအတွက် တားမြစ်နယ်မြေ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ပိုပိုပြင်းထန်သော စစ်မြေပြင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေးတို့အကြား တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ ပုံမှန် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မဟာထန် ဘက်မှ ဤ ဧရာမ ငှက် စစ်တပ် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း ဤလေတပ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေး စစ်တပ်ကြီးကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ဝုဇ်သံမဏိသည် အလွန်အဖိုးတန်သည်။ ဝမ်ချောင်၏ လက်အောက်တွင်ပင် ဝူရှန်း သံမြင်းတပ် တစ်ခုတည်းသာ တပ်ဆင်ထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သိန်းငှက်အိုကြီးသည် များများ မတောင်းဝံ့ခဲ့ချေ။ အရှေ့ပင်လယ်ငှက်ဖြစ်စေ၊ ကျောက်သိမ်းငှက် ဖြစ်စေ၊ သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေး တစ်ကောင်စီ၏ အစွန်ဆုံး အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်သာ ဝုဇ်သံမဏိ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကံကောင်းစွာဖြင့် သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေးတို့၏ တိုက်ခိုက်ပုံသည် အလွန် ထူးခြားသည်။ ထို့အပြင် နှုတ်သီးချွန်နှင့် ခြေသည်းချွန်တို့သည် ဝုဇ်သံမဏိ အများအပြား မကုန်ကျစေနိုင်ချေ။ ဝုဇ်သံမဏိ ဓားတစ်ချောင်းသည် သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေး တစ်ထောင်ခန့်ကို တပ်ဆင်ပေးနိုင်ပြီး ဤအရာသည် သိန်းငှက်အိုကြီး၏ ဝုဇ်သံမဏိ သိမ်းငှက် စစ်တပ်ကြီးကို ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိစေခဲ့သည်။

သိန်းငှက်အိုကြီး၏အစီအစဉ်အရ ဝုဇ်သံမဏိ လက်နက်များ တပ်ဆင်ထားသော သောင်းနှင့်ချီသော သိမ်းငှက် စစ်တပ်သည် ရန်သူ၏ သိမ်းငှက် သို့မဟုတ် ရွှေသိမ်းငှက်များ မည်မျှပင် လေ့ကျင့်ထားသည်ဖြစ်စေ တစ်ခါ တိုက်ခိုက်ရုံဖြင့် အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ မမျှော်လင့်ခဲ့သည်မှာ ဤ ထူးခြားသော သိမ်းငှက် စစ်တပ်သည် အာရပ်၏ ရွှေသိမ်းငှက်များနှင့် မတွေ့ဆုံမီ ဤ အင်အားကြီးသော ဧရာမ ငှက် စစ်တပ်နှင့် ပထမဆုံး ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသည်။ ဧရာမ ငှက်များသည် ကောင်းကင်မှ ဆက်တိုက် ကျဆင်းနေသော်လည်း သိန်းငှက်အိုကြီး ဘက်မှလည်း ဆုံးရှုံးမှုများ ရှိသည်။ ကောင်းကင်ယံရှိ ဧရာမ ငှက် စစ်တပ်သည် ထိတ်လန့်လာပြီး ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှု ပစ်မှတ်ကို ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံမှ သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေး အမြောက်အမြားကိုသာ အာရုံစိုက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

“အမိန့်ပေး… အမဲလိုက် သိမ်းငှက်တွေကို ထွက်ခိုင်းလိုက်”

ထိုအချိန်တွင် အဝေးမှ ဆင်နှင့်တူသော ဧရာမ သတ္တဝါ၏ ကျောပေါ်ရှိ ကုထိုက်ပိုင် ၏ မျက်ဝန်းသည် ကျုံ့သွားပြီး ရုတ်တရက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ကုထိုက်ပိုင် ၏ လက်အောက်ခံများတွင် တင်းကျပ်သော စစ်စည်းကမ်း ရှိသည်။ ပထမဆုံး စမ်းသပ် တိုက်ခိုက်မှု လှိုင်းတွင် စစ်တပ် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကုထိုက်ပိုင် သည် စစ်တပ်ကို ထပ်မံမစေလွှတ်ခဲ့ချေ။ ၎င်းသည် အဓိပ္ပာယ် မရှိသကဲ့သို့ မလိုအပ်သည့်အတွက် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အဝေးရှိ သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းအပေါ်မှ လေကြောင်း တိုက်ပွဲသည် ကုထိုက်ပိုင်ကို သူ၏ ယခင် အလေ့အထကို ချိုးဖောက်ရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။

ထို သောင်းနှင့်ချီသော သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေး စစ်တပ်ကြီးသည် သူတို့၏ ဧရာမ ငှက် စစ်တပ်ကို လုံးလုံးလျားလျား ဝါးမျိုထားခဲ့သည်။ ဧရာမ ငှက် စစ်တပ်သည် ခဏတာမျှ ခံနိုင်ရည်ရှိသေးသော်လည်း ကြီးမားသော ထိခိုက်မှု မရှိသေးသည့်တိုင် ဤအတိုင်း ဆက်သွားပါက ရှုံးနိမ့်ခြင်းမှာ အချိန်မရွေး ဖြစ်လာနိုင်ချေ ရှိသည်။ ထို့အပြင် ဤသည်မှာ ဧရာမ ငှက် စစ်တပ်ကို စေလွှတ်ခဲ့သည့် မူလ ရည်ရွယ်ချက်ကို လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားစေသည်။

ဟီ

ကုထိုက်ပိုင် ၏ အမိန့်နှင့်အတူ အာရပ်အမဲလိုက် သိမ်းငှက်များသည် အော်ဟစ်လျက် လေးမှ ထွက်သွားသော မြှားကဲ့သို့ အဝေးရှိ အာရပ် စစ်ကြောင်း၏ နောက်ဘက်မှ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ယံရှိ ငှက်များ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေသည့် နေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားကြသည်။

******

အခန်း (၁၈၄၂)

ဤ အာရပ်အမဲလိုက် သိမ်းငှက်များသည် တစ်ကောင်ချင်းစီတွင် ခန္ဓာကိုယ်သည် ရိုင်းစိုင်းပြီး ခွန်အားသည် အလွန် ကြီးမားသည်။ ၎င်းတို့သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ မဟာထန် စစ်တပ်ကို ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်စေနိုင်သော်လည်း မဟာထန် ၏ သိမ်းငှက် စစ်တပ်ကြီးအပေါ်တွင်မူ ဖိအား ဖြစ်စေနိုင်ပြီး ထိရောက်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။

ဖုတ် ဖုတ် ဖုတ်…

ခဏလေးအတွင်းတွင် ဤ အမဲလိုက် သိမ်းငှက်များသည် စစ်တပ်အတွင်းသို့ ထိုးဝင်သွားပြီး မဟာထန် ၏ သိမ်းငှက်များနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကာ အချင်းချင်း ရောယှက် တိုက်ပွဲဝင်ကြသည်။

“ဆရာ… အခြေအနေ မကောင်းဘူး၊ အာရပ်တွေရဲ့ အမဲလိုက် သိမ်းငှက်တွေပါ ပါလာပြီ”

ထိုအချိန်တွင် စောင်းထောင့်မှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျန်းချွယ်သည် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လျက် တင်းမာသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဤ လေကြောင်း တိုက်ပွဲတွင် မဟာထန်၏ အကြီးဆုံး အားသာချက်မှာ သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေး အရေအတွက်က ဧရာမ ငှက် စစ်တပ်ထက် ဝေးစွာ ပိုမို များပြားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အာရပ်သည် သူတို့၏ အမဲလိုက် သိမ်းငှက်အားလုံးကိုပါ စေလွှတ်လိုက်ပါက လူတိုင်း အသာစီး ရရန် ခက်ခဲပေမည်။ အမှန်တကယ်ပင် အရေအတွက် များပြားသော အမဲလိုက် သိမ်းငှက်များ ပြင်းထန်သော လေကြောင်း တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်လာသည်နှင့်အမျှ စစ်မြေပြင်၏ အခြေအနေသည် တစ်ဖြည်းဖြည်း ပြောင်းပြန် ဖြစ်လာနေသည်။ မဟာထန်ဘက်မှလည်း ထိခိုက်မှုများ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ထို့အပြင် ဧရာမငှက်စစ်တပ်၏ ကျောပေါ်ရှိ အာရပ်စစ်သည်များကလည်း ဓားကောက်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ အင်အား အပြည့်ဖြင့် တန်ပြန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ ဤအတိုင်းဆိုပါက မဟာထန် ဘက်မှ သိမ်းငှက် စစ်တပ်သည် ဧရာမ ငှက် စစ်တပ်အပေါ် ထိန်းချုပ်မှု အားနည်းသွားပေမည်။

“အမိန့်ပေးလိုက်၊ ပစ်မှတ် ပြောင်း၊ သိမ်းငှက် စစ်တပ်ကို သူတို့ ကိုယ်ပေါ်က သံလုံးတွေကိုပဲ အာရုံစိုက် တိုက်ခိုက်ခိုင်း”

မြေပြင်ပေါ်တွင် သိန်းငှက်အိုကြီး သည် လက်များကို နောက်ပစ်ထားလျက် ရုတ်တရက် စကား စပြောလိုက်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ကို အဆက်မပြတ် မော့ကြည့်နေသည်။ ထိုခဏ၌ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

သိန်းငှက်အိုကြီး၏အမိန့်နှင့်အတူ စစ်မြေပြင်၏ အခြေအနေသည် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ မူလက ဧရာမ ငှက်နှင့် အာရပ် စစ်သည်များကို ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်နေသော သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေးများသည် မည်သည့် လက္ခဏာမျှ မပြဘဲ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှု ပစ်မှတ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ကြသည်။

“ဟုန်း”

ကောင်းကင်ယံတွင် အရှေ့ပင်လယ်သိန်းငှက်တစ်ကောင်သည် ရုတ်တရက် တောင်ပံများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ ၎င်းသည် မြှားချွန် တစ်ခုကဲ့သို့ ပိုမို မြင့်သော နေရာမှ ပျံသန်း ဆင်းသက်လာပြီး ဧရာမ ငှက်ကျောပေါ်မှ လေးလံသော “သံလုံး” တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ထိမှန်ခဲ့သည်။

ပြင်းထန်သော ထိခိုက်မှုနှင့် တုန်ခါမှု၏ အကျိုးဆက်ကြောင့် ထို အာရပ် စစ်သည်၏ ဘေးရှိ သံလုံးသည် ရုတ်တရက် ကွဲအက်သွားခဲ့သည်။ မီးတောက်တစ်ခုသည် သံလုံးအတွင်းမှ ပန်းထွက်လာပြီး လျင်မြန်စွာ လောင်ကျွမ်းကာ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဧရာမ ငှက်ကျောပေါ်ရှိ ဒုတိယ၊ တတိယ၊ စတုတ္ထ... သံလုံးများအားလုံးကို ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲစေခဲ့သည်။

“ဟုန်းလုန်း”

တုန်ဟီးသွားသော အသံကြီးတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။ အခြားသူများ အာရုံမပြုမီမှာပင် ပြင်းထန်သော ကွင်းဆက် ပေါက်ကွဲမှုနှင့်အတူ ထို ဧရာမ ငှက်ကြီးသည် ကျောပေါ်ရှိ အာရပ် စစ်သည်နှင့်အတူ ချက်ချင်း ပြင်းထန်သော မီးလုံးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ပြင်းထန်သော မီးတောက်နှင့် ပေါက်ကွဲမှု လှိုင်းသည် အနီးနားရှိ ဧရာမ ငှက် ဆယ်ကောင်ကိုပါ ဝါးမျိုလိုက်သည်။

“အား”

ကြေကွဲဖွယ် အော်ဟစ်သံများ ကြားလိုက်ရသည်။ ဧရာမ ငှက် စစ်တပ်မှ စစ်သည် လေးငါးဦးသည် ပြာမှုန့် ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။ လောင်ကျွမ်းနေသော အစိတ်အပိုင်းများသည် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်လျက် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

တစ်ချက်တည်း တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် အချိန်အကြာကြီးမှ ဖျက်ဆီးနိုင်မည့် ဤ ဧရာမ ငှက်များသည် ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

“သတိထား ခွဲလိုက်”

“မီးတောက်ဆီတွေကို ကာကွယ်ထား၊ သူတို့ကို မချဉ်းကပ်စေနဲ့”

...

ရှေ့တန်းမှ ဧရာမ ငှက်၏ ကျောပေါ်ရှိ ဧရာမ ငှက် စစ်တပ် ဗိုလ်မှူးတစ်ဦးသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဝေးရာမှ ဝူနိုရှီပိ ၊ နန်ရီစုန့်ထျန်းနှင့် အာရပ်စစ်သူကြီးများ၊ အုပ်ချုပ်သူများ အားလုံးသည် ဤ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုလျက် စိတ်နှလုံး တုန်လှုပ်ကာ မျက်နှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် အန္တရာယ် အရှိဆုံး အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်နေရသူများမှာ ရှေ့တန်းမှ ဧရာမ ငှက် စစ်တပ် စစ်သည်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုသံလုံးများသည် မူလက မြေပြင်ပေါ်ရှိ မဟာထန် စစ်တပ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်သော်လည်း ယခုအခါ မိမိတို့ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပြန်လည် အသုံးပြုခံခဲ့ရသည်။ သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေး အမြောက်အမြား ဝိုင်းရံထားသည်။ ယခုဆိုလျှင် သူတို့သည် သံလုံးများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျပန်း ပစ်ချရန်ပင် အခွင့်အရေး မရှိတော့ချေ။

သောင်းနှင့်ချီသော သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေးတို့သည် ကောင်းကင်ယံကို ပိတ်ဆို့ထားရာ သံလုံးများ ပျံသန်းထွက်သွားနိုင်မည့် နေရာကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။

“ဟုန်း ဟုန်း ဟုန်း”

ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် လိုက်ပါလာသည်။ ခဏလေးအတွင်းတွင် ကြီးမားသော မီးလုံးများသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ မီးလုံး တစ်ခုစီသည် ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသော နေတစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အဆုံးမဲ့သော အပူလှိုင်းသည် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ အလွန် ထင်ရှားနေသည်။

သိန်းငှက်အိုကြီး ဗျူဟာ ပြောင်းလဲမှုသည် ကောင်းကင်ယံမှ စစ်ပွဲ အခြေအနေကို မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အတိုင်းအတာအထိ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။ ခဏလေးအတွင်းတွင် ဧရာမ ငှက် စစ်တပ်မှ စစ်သည် ရာပေါင်းများစွာသည် ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ကြပြီး သေဆုံးသူ အရေအတွက်သည်လည်း အံ့ဩဖွယ် အရှိန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

“မီးတောက်ဆီဗုံးတွေကို ပစ်ချလိုက်၊ အဲဒီ သိမ်းငှက်တွေကို တိုက်ခိုက်”

ဧရာမ ငှက်၏ ကျောပေါ်ရှိ အာရပ် စစ်သည် တစ်ဦးချင်းစီသည် အံ့ဩပြီး ဒေါသထွက်လျက် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လက်ထဲမှ သံလုံးများကို ပြင်းထန်စွာ ပစ်ချလိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုနှင့်အတူ သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေး အကောင် ဒါဇင်ခန့်သည် မီးလုံးဖြင့် ဝါးမျိုခံခဲ့ရပြီး ကြေကွဲစွာ အော်ဟစ်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။ အနီးအနားမှ ဧရာမ ငှက် စစ်တပ် စစ်သည် အချို့သည်လည်း ပေါက်ကွဲမှုတွင် ပါဝင်သွားခဲ့ပြီး ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန်ဖြင့် ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျခဲ့ကြသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် သိန်းငှက်အိုကြီး သည် ဤမြင်ကွင်းကို အေးစက်သော မျက်နှာဖြင့် မလှုပ်မယှက် မော့ကြည့်နေသည်။ သူသည် လုံးဝ စိတ်မထိခိုက်ပေ။ သူယူဆောင်လာသော သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေးများသည် သောင်းနှင့်ချီ ရှိပြီး ၎င်းတို့၏ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော်သည် မင်းသားသုံးပါး ပုန်ကန်မှုမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အာရပ်များ မည်မျှပင် သတ်ဖြတ်စေကာမူ သိန်းငှက်အိုကြီး အတွက် နှမြောမည် မဟုတ်ပေ။

ဤ သိမ်းငှက် စစ်တပ်၏ အစွမ်းထက်ဆုံး အရာမှာ ဝုဇ်သံမဏိ (Wootz Steel) ဖြင့် အားဖြည့်ထားသော ၎င်းတို့၏ နှုတ်သီးချွန်နှင့် ခြေသည်းချွန်များ ဖြစ်ကြသည်။ သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေး ကိုယ်တိုင်အတွက်မူ...မည်မျှပင် ထိခိုက် ဆုံးရှုံးစေကာမူ သိန်းငှက်အိုကြီး သည် စစ်ပွဲပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ဖြည့်တင်းနိုင်ကြောင်း အာမခံနိုင်ခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် သိမ်းငှက်နှင့် စာကလေးတို့၏ ကြေကွဲဖွယ် အော်ဟစ်သံများ မရပ်မနား ထွက်ပေါ်နေသည်။ သိမ်းငှက် စစ်တပ်၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံမှ အခြေအနေသည် မကြာမီမှာပင် တည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။ ဧရာမ ငှက် စစ်တပ်၏ အရေအတွက်သည်လည်း အံ့ဩဖွယ် အရှိန်ဖြင့် လျော့နည်းလာခဲ့သည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ လေးသမား စစ်ကြောင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ပူးပေါင်းလိုက်သောအခါ ဧရာမ ငှက် စစ်တပ်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုသည် မကြာမီမှာပင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ပြင်းထန်သော မီးတောက် ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုနှင့်အတူ ဧရာမ ငှက် တစ်ကောင်သည် ကြေကွဲစွာ အော်ဟစ်လျက် ကောင်းကင်မှ ထပ်မံ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝမ်ကျုံးစစ်နှင့် အာပုစစ်တို့သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း အကြည့်များကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းခဲ့ကြသည်။ သူတို့ နှစ်ဦး၏ အကြည့်များသည် မလှုပ်မယှက် ရှေ့ကို ကြည့်နေသော ဝမ်ချောင် ကို မသိမသာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှု လှိုင်းလုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝမ်ကျုံးစစ်သည် မင်းဆရာ၊ ယခင် မဟာထန် စစ်နတ်ဘုရား ရာထူးဖြင့် ဂုဏ်သတင်း ကြီးမားသော်လည်း ဝမ်ချောင် နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ပူးပေါင်း စစ်တိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်၏ ကိစ္စများစွာသည် ဒဏ္ဍာရီများအပေါ်တွင်သာ အခြေခံနေခဲ့သည်။

ထုံလော့ စစ်သူကြီး အာပုစစ်အတွက်မူ တာ့လာစ် တိုက်ပွဲကာလတွင် သူ၏ လက်အောက်ခံ ဗိုလ်ချုပ် ချူးလော်ဟိုနှင့် ထုံလော့ သံမြင်းတပ် ထောင်ပေါင်းများစွာကို စေလွှတ်ခဲ့ဖူးသည်။ ထို့အပြင် စစ်ပွဲပြီးနောက် သူ၏ လက်အောက်ခံများထံမှ ဤ စစ်ပွဲ၏ ပြင်းထန်မှုနှင့် ရက်စက်မှုအကြောင်း ကြားခဲ့ဖူးသော်လည်း အာပုစစ် ကိုယ်တိုင်မူ ပါဝင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ဝမ်ချောင် အကြောင်း သိရှိမှု အများစုမှာ ယခင် မင်းသားသုံးပါး ပုန်ကန်မှုမှသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် မတူတော့ချေ။ ဝမ်ချောင်၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းရည်သည် တစ်ပိုင်းတစ်စဖြစ်သော်လည်း သူ၏ လက်အောက်ခံ ဗိုလ်ချုပ်များသည် ထိုနှစ်ဦးအပေါ် အလွန် နက်နဲသော အထင်အမြင်ကို ချန်ထားခဲ့သည်။

စစ်မြေပြင်၌ ဗိုလ်ချုပ်၏ စွမ်းရည်သည် အရေးကြီးသော်လည်း ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ စွမ်းရည်ရှိပြီး စစ်ပွဲကျွမ်းကျင်သော ဗိုလ်ချုပ်၊ ပညာရှိ ဗိုလ်ချုပ် မည်မျှရှိသည်ကို ကြည့်ရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ခေါင်းဆောင် တစ်ဦး၏ စွမ်းရည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် အရေးကြီးသော စံနှုန်းဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခေါင်းဆောင်အနေဖြင့် အမိန့်များစွာကို လက်အောက်ခံ ဗိုလ်ချုပ်များမှတစ်ဆင့် ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ခြင်းဖြင့်သာ အပြီးသတ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ခဏတာအတွင်းက ထိုနှစ်ဦးသည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ခဲ့ရသည်။ ဝမ်ချောင်သည် ရိုးရှင်းသော အမိန့် အနည်းငယ်ကို ပေးပြီးနောက် ကျန်ရှိသော အရာအားလုံးကို သူ၏ လက်အောက်ခံ ဗိုလ်ချုပ်များမှတစ်ဆင့် အပြီးသတ်ခဲ့သည်။

ဤလူများသည် အမိန့်ကို ရိုးရှင်းစွာ နာခံရုံသာမက စစ်မြေပြင် အခြေအနေအရ ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ် ပြုပြင်နိုင်ခြင်း၊ မိမိကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချမှတ်နိုင်ခြင်းနှင့် လက်ရှိ အသင့်တော်ဆုံး မဟာဗျူဟာကို ရွေးချယ်ကာ ရန်သူကို ဖြေရှင်းနိုင်ခြင်းတို့ ရှိကြသည်။

ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးအတွက် ဤသည်မှာ အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။

“ဗိုလ်ချုပ် အားနည်းရင် တပ်တစ်ခုလုံး အားနည်းတယ်” ဝမ်ချောင်သည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း အလွန်အဖိုးတန်သော ဗိုလ်ချုပ် စစ်တပ်ကြီးကို စောစီးစွာ ပိုင်ဆိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ စစ်သူကြီးများစွာ အိပ်မက် မက်ခဲ့ရသော အရာပင် ဖြစ်သည်။

ဝုန်းးး…

သို့သော် ထိုနှစ်ဦး စဉ်းစားမနေမီမှာပင် ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုနှစ်ဦး၏အသိအရ ခြေထောက်အောက်မှ မြေပြင်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ထိုနှစ်ဦးမှ ပေရာပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးရှိ မြေပြင်သည် ကွဲအက်သွားခဲ့သည်။ ကြီးမားသော ကျောက်တုံး အမြောက်အမြားသည် မြေအောက်မှ ကြီးမားသော စွမ်းအားကြောင့် ကောင်းကင်သို့ ရိုက်ခတ် ပစ်လွှတ်ခံခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် ဧရာမ သဲသတ္တဝါ တစ်ကောင်သည် ဆူညံသောအသံဖြင့် မြေအောက်မှ ထိုးထွက်လာခဲ့သည်။

“မြန်မြန် ဆုတ်”

ပတ်ဝန်းကျင်မှ မဟာထန် စစ်သည် တစ်ဦးချင်းစီသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အလွန်အံ့ဩသွားကြပြီး လျင်မြန်စွာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ လူတိုင်းသည် ဤထူးဆန်းသော မြေအောက် ဧရာမ သတ္တဝါ၏ အရေပြားသည် မာကျောပြီး ထိခိုက်မှု မရှိကြောင်း သိရှိကြသည်။ ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ဤ သတ္တဝါများအပေါ် လုံးဝ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိပေ။ သို့သော် ဤ မြေအောက် မိစ္ဆာများ ကိုက်မိပါက အခြေခံအားဖြင့် သေခြင်းတရားသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်မှ မဟာထန် စစ်သည်များ မည်မျှပင် ဝေးဝေးသို့ မဆုတ်ခွာနိုင်မီမှာပင် လူတိုင်းသည် မတူညီသော အရာတစ်ခုကို ချက်ချင်း သတိပြုမိခဲ့ကြသည်။

ညှီနံ့ ဆိုးရွားသော အနက်ရောင် အစိမ်းရောင် အက်ဆစ်များ ရုတ်တရက် ထိုဧရာမ သဲသတ္တဝါ၏ ပါးစပ်မှ ကောင်းကင်သို့ ပန်းထွက်လာပြီး ပေ ဒါဇင်ခန့် မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ထက်မြက်သော ဓားထိပ် တစ်ခုသည် ဧရာမ သဲသတ္တဝါ၏ အရေပြားအောက်မှ ထိုးထွက်လာပြီး အောက်သို့ ရှည်လျားသွားကာ ရုတ်တရက် ဆုတ်ဖြဲသွားခဲ့သည်။

ပျစ်ခဲသော အရာဝတ္ထုများ (အူအတွင်းသား သို့မဟုတ် ကိုယ်တွင်း အရည်များ) အမြောက်အမြား ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထူထဲသော သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ထဲတွင် ဧရာမ ဝုဇ်သံမဏိ ဓားရှည်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ခိုင်မာတောင့်တင်းသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် သဲသတ္တဝါ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းမှ ခုန်ထွက်လာခဲ့ပြီး ဖုန်းခနဲ အသံဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ခဲ့သည်။

သူ၏ နောက်ဘက်တွင် ရှည်လျားသော ဧရာမ သဲသတ္တဝါသည် မကျေနပ်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ပြုလုပ်လျက် ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မြေအောက်သို့ ထပ်မံ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ထိုဧရာမသဲသတ္တဝါ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းမှ ထိုးထွက်လာသော ခိုင်မာတောင့်တင်းသည့် ပုံရိပ်သည် မျက်နှာဖုံးကို ရုတ်တရက် ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စစ်ခွန်အား ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ ပျစ်ခဲသော အက်ဆစ်များကို ခါထုတ်လိုက်သည်။

“ဗိုလ်ချုပ်”

လီစီယီ၏ ရင်းနှီးသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်မှ မဟာထန် စစ်သည် တစ်ဦးချင်းစီ၏ စိတ်ဓာတ်သည် ထက်သန်လာခဲ့သည်။ ဖမ်းမမိအောင် ထူးဆန်းပြီး ဓားလှံ မထိုးဖောက်နိုင်သော ဧရာမ သဲသတ္တဝါများကို ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းသည် မယုံနိုင်စရာပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လီစီယီ၏ မျက်နှာ အမူအရာသည် အေးစက်နေသည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လက်နှစ်ဖက်ကို ရုပ်သိမ်းကာ ထို ဓားရှည်ကြီးကို ပခုံးထက် တင်လျက် အခြား နေရာတစ်ခုသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

ဧရာမ သဲသတ္တဝါများ၏ အသက်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းသည် အလွန်ပြင်းထန်ပြီး ကိုင်တွယ်ရ အလွန်ခက်ခဲသည်။ လီစီယီသည် အင်အား အပြည့် သုံး၍ ပါးစပ်အတွင်းမှ ထိုးဝင်မှသာ သဲသတ္တဝါ တစ်ကောင်ကို မခက်ခဲဘဲ သတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ပါးစပ်မှ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိပါက ပို၍ပင် ကိုင်တွယ်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤ ဧရာမ သဲသတ္တဝါများကို အလျင်အမြန် ရှင်းလင်းရန် မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။

မြေအောက်မှ ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ လီစီယီသည် သဲသတ္တဝါ တစ်ကောင်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် အခြား သဲသတ္တဝါ တစ်ကောင်ထံသို့ လျှောက်လှမ်းသွားချိန်တွင် ချင်းယန်သခင်လေး၊ ဓားနဂါး၊ ကျောက်ဖုန်းချန်တို့ထံမှလည်း လှုပ်ရှားမှု သတင်းများ မကြာမီ ရောက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မြေအောက် အနက်ပိုင်းမှ သတင်းများ ဖြစ်သည်။

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုများဖြင့်အတူ အနက်ရောင် အစိမ်းရောင် အက်ဆစ်များ အပေါက်များမှ ပန်းထွက်လာပြီး ပေဒါဇင်ခန့် မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။ မြေအောက် အနက်ပိုင်းတွင် ဧရာမ သဲသတ္တဝါများ၏ သက်ရှိ အရှိန်အဝါသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

လူအများ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ဤ မြေအောက် သဲသတ္တဝါများကို မကြာမီမှာပင် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤ မြေအောက် သဲသတ္တဝါများ၏ နှောင့်ယှက်မှုနှင့် တိုက်ခိုက်မှု မရှိတော့သည့်နောက် မဟာထန် စစ်တပ်သည် မကြာမီမှာပင် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။ ကြီးမားသော သတ္တု အမြင့်စင်များပေါ်တွင် တပ်ဆင်ထားသော ဧရာမ လေးမြင်းရထား သုံးဆယ်ကျော်သည်လည်း စိတ်အားထက်သန်စွာ အာရုံ စုစည်း၍ ဆက်တိုက် ချီတက်နေသော ဧရာမ သတ္တဝါ စစ်တပ်ကို အင်အား အပြည့်ဖြင့် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

“မြန်မြန် တက် မြန်မြန် တက် မြန်မြန် တက်”

“ဧရာမ သတ္တဝါတွေကို ဂရုမစိုက်နဲ့၊ သံမဏိ မြို့ရိုးတွေကို အမြန်ဆုံး နှုန်းနဲ့ ပြန်လည် ပြင်ဆင်”

“တပ်ဖွဲ့ဘယ်မှာလဲ။ အသက်ရှူချိန် သုံးဆယ်အတွင်း သံမဏိ မြို့ရိုး နှစ်ရာကျော်ကို စုစည်း”

“သတ္တု ပုံသွင်း အဖွဲ့ ပြင်ဆင်၊ မင်းတို့မှာ တိုတောင်းတဲ့ အချိန်ပဲ ရှိတယ်။ ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာ”

“လက်သမား အဖွဲ့ နောက်ဘက်ကနေ သိုလှောင်ထားတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကို ဆွဲယူလာပြီး သစ်သားသေတ္တာတွေကို ရိုက်ဖွင့်။ ဒီအချိန် မရိုက်ဖွင့်ရင် ဘယ်အချိန်ကို စောင့်နေကြမှာလဲ”

...

ဧရာမ သတ္တဝါ စစ်တပ်၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် အလယ်ပိုင်း ကာကွယ်ရေး လိုင်းသည် ဆက်တိုက် ပြိုကွဲနေခဲ့သည်။ ယခုအချိန်အထိ သံမဏိ မြို့ရိုး တစ်ထောင်နီးပါးကို ဤ ဧရာမ သတ္တဝါများက နင်းချေ ဖျက်ဆီး သို့မဟုတ် တုန်ခါ လွင့်စင်စေခဲ့သည်။ သို့သော် ဤသို့ ဖြစ်သော်ငြားလည်း အာရပ်ဘက်မှ ထိုးစစ်သည် လွယ်ကူစွာ အောင်မြင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

မဟာထန် ၏ လက်သမား အဖွဲ့သည် အံ့ဩဖွယ် အရှိန်ဖြင့် သံမဏိ မြို့ရိုးများကို ပြန်လည် စုစည်းနေသည်။ မြေမျက်နှာသွင်ပြင် ပျက်စီးသွားပါက အခြား နေရာတစ်ခုကို ပြန်လည် ရွေးချယ်သည်။ လက်သမား အဖွဲ့သည် သံမဏိ မြို့ရိုး၏ မူလ တည်နေရာကို လိုက်နာခြင်း မရှိဘဲ အာရပ်၏ ထိုးစစ်ကို တားဆီးရန်သာ အဓိက ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဧရာမ သတ္တဝါများကို တိုက်ခိုက်ရန် မဟုတ်ဘဲ ဧရာမ သတ္တဝါများ၏ နောက်ကွယ်မှ အခွင့်အရေးယူ၍ တိုက်ခိုက်လာသော အာရပ် သံမြင်းတပ်ကို တားဆီးရန် ဖြစ်သည်။

******

အခန်း (၁၈၄၃)

ဟုန်း ဟုန်း ဟုန်း

လက်သမား အဖွဲ့ ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် ရှည်လျားသော ဧရာမ မြှားရှည်တစ်စင်းသည် စူးရှသော အသံနှင့်အတူ အပေါ်မှ ပျံသန်းသွားသည်။ ထိုမြှားရှည်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် လေစီးကြောင်းသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်စ အပိုင်းအစများကိုပင် တုန်ခါ လွင့်စင်စေခဲ့သည်။ ဧရာမ မြှားရှည်သည် လေထဲမှ ဖြတ်ကျော်ကာ ကျားပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမ သတ္တဝါ၏ နဖူးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ စိုက်ဝင်သွားသည်။

၎င်းသည် အချက်ပြလိုက်သကဲ့သို့ ထို ဧရာမ မြှားရှည်နောက်တွင် မြှားရှည် နှစ်ဆယ်ကျော်သည် ဆက်တိုက် ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။ ထို ဆင်နှင့်တူသော ကျားပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမ သတ္တဝါသည် အလွန်နာကျင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာသည် တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် မြေပြိုတောင်ပြိုသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ထည်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သံမဏိ မြို့ရိုး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကိုပင် သံပြားပြား ဖြစ်အောင် ဖိကြိတ်လိုက်သည်။

တစ်ကောင်၊ နှစ်ကောင်၊ သုံးကောင်...

ကြေကွဲဖွယ် ဟိန်းဟောက်သံများဖြင့်အတူ မကြာမီမှာပင် ဧရာမသတ္တဝါ များစွာသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့ကြသည်။

မဟာထန်ဘက်မှ ဤ ကိုယ်ထည် ကြီးမားသော ဧရာမသတ္တဝါများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ၎င်းတို့နှင့် တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိဘဲ ဆုံးရှုံးမှု အနည်းဆုံး ဖြစ်စေရန်အတွက် လျင်မြန်စွာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်အထိ အာရပ်ဘက်မှ ဧရာမ သတ္တဝါ သုံးဆယ့်ခုနစ်၊ သုံးဆယ့်ရှစ်ကောင်ခန့် ကျဆုံးခဲ့ပြီး အရေအတွက်သည်လည်း ဆက်လက် တိုးများနေသည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် စစ်မြေပြင်၌ အထူးခြားဆုံး အရာမှာ ထိုဧရာမ သတ္တဝါများ မဟုတ်ဘဲ ရှေ့ဆုံးမှ တိုက်ပွဲ ဖြစ်သည်။

“သတ်”

“သတ်”

ထန်ဘာသာစကားနှင့် အာရပ်ဘာသာစကားများ၏ အော်ဟစ်သံများက ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်း၏ ရှေ့ဘက်တွင် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ စစ်တပ်များကို ဦးဆောင်လျက် အာရပ်၏ ဘယ်ညာ နှစ်ဖက်ကို ထိုးဖောက်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။ စစ်တပ်နှစ်ခုသည် မကြာမီမှာပင် ပေါင်းစည်းသွားခဲ့သည်။

ဤ လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးတွင် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့သည် အနည်းငယ်မျှ ဆက်သွယ်ပြောဆိုခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးတွင် အထင်ရှားဆုံး စစ်သူကြီးများ ဖြစ်ကြသည့်အလျှောက် ထိုနှစ်ဦး၏ အမြင်၊ အသိနှင့် စစ်ဗျူဟာပညာ ကျွမ်းကျင်မှုများသည် သာမန်လူများထက် ဝေးစွာ သာလွန်သည်။ စစ်မြေပြင်ကို ခြေချလိုက်သည့် ခဏမှစ၍ ထိုနှစ်ဦး၏ စိတ်ထဲတွင် ရေတွက်မရနိုင်သော စစ်ရေး လေ့ကျင့်မှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး နောက်လာမည့် လုပ်ဆောင်ရမည့် အရာများကို သိနေခဲ့ကြသည်။

“အာရပ်တွေ ရှုံးပြီ”

သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းနောက်ကွယ်တွင် ခိုင်မာသော အသိဉာဏ် လှိုင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် လေထဲမှ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ကောင်းရှန်းကျစ်သည် ရှေ့သို့ ကြည့်လျက် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

အခြားတစ်နေရာတွင် ဝမ်ကျုံးစစ်နှင့် အာပုစစ်တို့သည်လည်း မသိမသာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့၏ စစ်တပ် ထွက်ခွာပြီး အာရပ်၏ ဘယ်ညာ နှစ်ဖက်ကို ထိုးဖောက်ချိန်မှစ၍ လူတိုင်းသည် သူတို့၏ ဗျူဟာ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိနေခဲ့ကြသည်။

ရန်သူ စစ်တပ်ကြီး၏ ဝိုင်းရံ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံရခြင်းသည် စစ်မြေပြင်၏ အကြီးမားဆုံး အန္တရာယ်ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ဖက်မှ အာရပ် စစ်ခေါင်းဆောင်သည် မသိသေးပုံရသည်။

စစ်ဗျူဟာပညာနှင့် ခေါင်းဆောင်မှု ဗျူဟာကို နှိုင်းယှဉ်လျှင် အာရပ်သည် နိုင်ငံ ခွန်အား ကြီးမားသော်လည်း မဟာထန် နှင့် ကွာဟမှု အနည်းငယ် ရှိနေသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး”

တစ်ဖက်တွင် ထူထပ်သော၊ လှိုင်းလုံးကဲ့သို့ အာရပ် စစ်တပ်အတွင်း၌ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့ ဝိုင်းရံလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အာပေါ်လစ်၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး မကောင်းသော လက္ခဏာကို နောက်ဆုံးတွင် ခံစားမိခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“အခုတော့ ငါတို့ ရိတ်သိမ်းရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ”

“ဒီ အာရပ်တွေ သေပြီ”

ထိုခဏ၌ ဝိုင်းရံခံထားရသော အာရပ် စစ်တပ်ကို ကြည့်လျက် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ပြတ်သားသော အေးစက်သည့် အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ စစ်တပ်များ ပေါင်းစည်းပြီးနောက် ထိုနှစ်ဦးသည် ဘေးချင်းယှဉ် ရပ်လျက် မဆိုင်းမတွဘဲ ၎င်းတို့၏ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်နှင့် ပေထင် ကာကွယ်ရေးတပ်များကို ဦးဆောင်လျက် ဝိုင်းရံ စက်ဝိုင်းအတွင်းရှိ အာရပ်များထံသို့ အလုံးစုံ ထိုးစစ်ကို စတင်ခဲ့သည်။

“သတ်”

ဟစ်အော်သံများဖြင့်အတူ မြေကြီး တုန်ခါ၊ ကောင်းကင် လှုပ်ယမ်းသွားခဲ့သည်။ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်နှင့် ပေထင် ကာကွယ်ရေးတပ် အားလုံးသည် အင်အား အပြည့်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ကာ အာရပ်များကို သတ်ဖြတ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ စိတ်ဓာတ်သည် ယခင်နှင့် လုံးဝ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။ အာရပ် သံမြင်းတပ် အမြောက်အမြားသည် ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်လျက် သစ်သားတိုင်များကဲ့သို့ လဲကျသွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ အမြင်အာရုံ အားလုံးတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းပြနေသော မဟာထန် သံမြင်းတပ်ကိုသာ မြင်နေရသည်။

အာရပ် သံမြင်းတပ် အချို့သည် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လျက် မြင်းခေါင်းကို လှည့်ကာ ထိုးထွက် တိုက်ခိုက်လိုသော်လည်း ရှေ့ရှိ မိမိတို့ဘက်မှ အာရပ် စစ်တပ်ကြောင့် လုံးဝ ပိတ်ဆို့ခံထားရပြီး ထိုးထွက်၍ မရနိုင်ပေ။

ဤမျှသာမက အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်နှင့် ပေထင် ကာကွယ်ရေးတပ်တို့ ဝိုင်းရံပြီးနောက် အာရပ် သံမြင်းတပ်သည် ပြေးလွှား ထိုးစစ်ဆင်ရန် နေရာကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ စွမ်းရည်ကို လုံးဝ ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဤကဲ့သို့သော ကြီးမားသည့် စစ်ပွဲများတွင် မြင်းစီးတပ်သည် ဝိုင်းရံ ပိတ်ဆို့ခံရပြီး ရှေ့သို့ တိုက်ခိုက်ရန် နေရာ မရှိတော့ပါက သေလမ်းသာ ရှိသည်။ ခြေလျင်တပ်ထက်ပင် အခြေအနေ ဆိုးသည်။ ဤသည်မှာ ဝမ်ကျုံးစစ်၊ အာပုစစ်နှင့် ကောင်းရှန်းကျစ်တို့က ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့ ဝိုင်းရံပြီးနောက် အာရပ်များ ရှုံးနိမ့်ပြီဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

“အား”

အရပ်လေးမျက်နှာမှ ကြေကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဝိုင်းရံ စက်ဝိုင်းအတွင်း ကျရောက်နေသော အာရပ် စစ်တပ်သည် ရှုပ်ထွေးနေပြီး အာရပ် သံမြင်းတပ် အများအပြားသည် ပျက်စီးနေသော မြက်ပင်များကဲ့သို့ လဲကျ သေဆုံးခဲ့ကြသည်။

မဟာထန် ၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် လူအများက နောက်သို့ ဆုတ်ခွာရန် ကြိုးစားသော်လည်း နောက်ဘက်တွင်လည်း ထူထပ်သော၊ တံတိုင်းကဲ့သို့ ရပ်နေသော လူရိပ်များသာ ရှိနေသည်။ အာရပ်များသည် လုံးဝ ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။

သို့သော် စစ်ပွဲတစ်ခုလုံး၏ အကြီးမားဆုံး အပြောင်းအလဲသည် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့ထံတွင် မဟုတ်ဘဲ ပထမဆုံး သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းတွင် ဖြစ်သည်။

“အား”

ကြေကွဲဖွယ် အော်ဟစ်သံများကြားတွင် အာရပ် ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့မှ စစ်သည် အမြောက်အမြားသည် ဆက်တိုက် လဲကျနေခဲ့သည်။ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသည် သူ၏ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်ကို ဦးဆောင်၍ ခံစစ်နေရာမှ ထွက်ခွာပြီး တက်ကြွစွာ တိုက်ခိုက်ချိန်တွင် ထို ခြေလျင်တပ်သား ခုနစ်ထောင်၊ ရှစ်ထောင်ကိုမူ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဓားရှည်များ တစ်ဖက်မှ တစ်ဖက်သို့ မြေပြင်ကပ်လျက် ပျံသန်းသွားသည်။ အဆစ်များ၏ နေရာမှ မြင်းခြေထောက်များကို ဆက်တိုက် ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး လွင့်စင်စေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့၏ တိုက်မြင်းများ၏ ဗိုက်အောက်ရှိ အသေးစား အဟောင်းများမှ လက်နက်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးသွင်းလိုက်ကြသည်။

ဤ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်၏ ထိပ်တန်း ခြေလျင်တပ်သားများသည် မြေခွေးကဲ့သို့ လျင်မြန်ပြီး မျောက်ကဲ့သို့ သွက်လက်သည်။ ၎င်းတို့သည် မြင်းဗိုက်အောက်တွင် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော် ပျံသန်းနေကြသည်။ ဟုန်း ဟုန်း ဟုန်း ဤ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်၏ ထိုးစစ်နှင့်အတူ အာရပ် ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့မှ တိုက်မြင်း ထောင်ပေါင်းများစွာသည် လဲကျသွားခဲ့ကြပြီး မလှုပ်မယှက်နိုင်တော့ပေ။

“လေးမြင်းရထား တပ်ဖွဲ့ အမြင့်ရှစ်ဆယ့်ခုနစ်၊ ပစ်”

ထိုအချိန်တွင် အေးစက်သော အသံတစ်ခုသည် မဟာထန် သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်း၏ နောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျစ် ကျစ် ဟူသော စက်သံများ ကြားလိုက်ရသည်။ ပစ်ခတ်ခြင်း ရပ်တန့်ထားခဲ့သော လေးမြင်းရထား သောင်းနှင့်ချီသည် ရုတ်တရက် ပြန်လည် ဆွဲတင်ခံခဲ့ရသည်။ အတန်းလိုက်၊ စီတန်းလျက် ထက်မြက်သော မြှားထိပ်များသည် ရှေ့သို့ စောင်းလျက် ချိန်ရွယ်နေခဲ့ကြသည်။

လေထုသည် ကြီးမားသော လှိုင်းကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သွားသည်။ လူအများ အာရုံမပြုမီမှာပင် မြှားအမြောက်အမြားသည် တောင်များ ပြိုကျလာသကဲ့သို့ လေထဲမှ ထိုးထွက်ကာ ပျံသန်းသွားခဲ့ကြသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ငွေရောင် လှံရှည် တပ်ဖွဲ့၏ ငွေရောင် ဒိုင်းကြီးဖြင့် ကာကွယ်ထားခြင်း မရှိတော့ပေ။ အာရပ်ဘက်တွင် စုဟန်ရှင်းထိန်းချုပ်ထားသော လေးမြင်းရထား စစ်တပ်ကို တားဆီးနိုင်မည့် မည်သည့် အင်အားမျှ မရှိတော့ချေ။

သေခြင်း၏ အလင်းရောင်များသည် ကွေးကောက်လျက် ထပ်မံ လင်းလက်လာခဲ့သည်။ လေထဲမှ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ကြွပ်ဆတ်သော အသံများဖြင့်အတူ သံချပ်ကာများ ကွဲအက်သွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။ အာရပ် သံမြင်းတပ်များသည် အတန်းလိုက် မြှားများဖြင့် ထိုးဖောက်ခံခဲ့ရပြီး တုန်ယင်လျက် လူနှင့် မြင်း အတူတူ လဲကျသွားခဲ့ကြသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး သတိထား”

“ထန်လူမျိုးတွေ လေးမြှား ထပ်ပစ်ပြန်ပြီ”

“ဖယ်ပေး၊ မြန်မြန် ဖယ်ပေး ရှေ့တန်း စစ်ဦးတွေ အကုန် လဲကျနေပြီ”

“အား ငါတို့ သေပြီ”

ကြောက်ရွံ့မှုသည် ကပ်ရောဂါကဲ့သို့ စစ်တပ်အတွင်း ရူးသွပ်စွာ ပြန့်ပွားသွားခဲ့သည်။ အာရပ် သံမြင်းတပ် တစ်ဦးသည် ကြောက်လန့်တကြား မျက်လုံးများကို ပြူးကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အဝေးမှ ကြေကွဲဖွယ် မြှားမိုးကို မြင်နေရသည်။ ဤ အရှေ့ဘက်သို့ စစ်ချီလာသော အာရပ် သံမြင်းတပ်များတွင် ကိုးဆယ် ရာခိုင်နှုန်းကျော်သည် အရှေ့ဘက်သို့ တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးသူများ ဖြစ်ကြသည်။ အရှေ့ဘက်နှင့်ပတ်သက်သော အရာအားလုံးသည် ဝမ်ချောင်၏ကိစ္စများပင်လျှင် ကြားဖူးနားဝ သာ ဖြစ်သည်။

ကိုယ်တိုင် မြင်မှသာ စစ်မှန်သည်၊ ကြားရုံမျှဖြင့် စစ်မှန်မည် မဟုတ်။ မိမိတို့ ကိုယ်တိုင် မမြင်ဖူးဘဲ မည်သို့ ယုံကြည်မည်နည်း။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အနောက်တိုင်း ကမ္ဘာမှ လာသော၊ အစဉ်အမြဲ ရဲစွမ်းသတ္တိဖြင့် ဂုဏ်ယူခဲ့သော ဤအာရပ်သံမြင်းတပ်များသည် စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်းမှ ပေါ်ပေါက်လာသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားခဲ့ရသည်။ ထိုထူးဆန်းသော အရှေ့ဘက် စက်ယန္တရားများသည် တစ်ကြိမ် ပစ်ခတ်တိုင်း အသက်များစွာကို ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။ ကိုယ်ပေါ်ရှိ သံချပ်ကာ၊ နေရာ အကွာအဝေးနှင့် စစ်ခွန်အား စွမ်းအင်များသည် ဤ အရှေ့ဘက် လေးမြှားများကို လုံးဝ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

လေထုသည် စူးရှစွာ မြည်ဟည်းသွားပြီး မြှားတစ်စင်း ထိုးဝင်လာခဲ့သည်။ ဤ အာရပ် သံမြင်းတပ်သည် တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို မြင်ပြီးနောက် လူကောမြင်းပါ အတူတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။

တစ်တန်း၊ နှစ်တန်း၊ သုံးတန်း၊ ခဏလေးအတွင်းတွင် အာရပ် သံမြင်းတပ် သောင်းနှင့်ချီသည် ညည်းတွားသံ တစ်ချက်ပင် မပြုရဘဲ လဲကျသွားခဲ့ကြသည်။ ကြောက်ရွံ့စွာ ဟီသံ၊ ကြေကွဲသံနှင့် လေးလံသော အရာများ ပြုတ်ကျသံများသည် မရပ်မနား ထွက်ပေါ်နေပြီး တစ်စုတစ်ဝေးတည်း ဖြစ်နေသည်။

အဝေးတွင် ငွေဖြူရောင် သံမဏိ မြို့ရိုး အတန်းလိုက် နောက်ကွယ်မှ စုဟန်ရှင်းတပ်မှူးအဖြစ် ထိန်းချုပ်ထားသော လေးမြင်းရထား စစ်တပ်သည် အေးစက်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ထိုသေခြင်း၏မြှားများကို လှိုင်းလုံးကဲ့သို့ ဆက်တိုက် ပစ်လွှတ်နေသည်။ ဟုန်း ဟုန်း ဟုန်း တောင်ပြို မြေပြိုသကဲ့သို့သော လေထု ဟိန်းဟောက်သံများဖြင့်အတူ စစ်မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော အာရပ် သံမြင်းတပ်သည် အံ့ဩဖွယ် အတိုင်းအတာအထိ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ရှေ့သို့ တက်သည်ဖြစ်စေ၊ နောက်သို့ ဆုတ်သည်ဖြစ်စေ ဤအချိန်တွင် အာရပ် သံမြင်းတပ်များအတွက် သေလမ်းသာ ရှိသည်။

မဟာထန် ၏ လေးမြင်းရထားကို လူငါးဦးပါ အုပ်စုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းကာ တပ်ဖွဲ့ ပုံစံ ပစ်ခတ်မှုကို ပြုလုပ်သည်။ သို့သော် စုဟန်ရှင်းနှင့် ကျန်းရှို့တို့သည် ၎င်းကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲခဲ့ကြသည်။ လေးမြင်းရထား အဖွဲ့ကို လူငါးဦးမှ လူလေးဦးသို့ လျှော့ချခဲ့သည်။ လေးမြင်းရထား တစ်သောင်းကို လည်ပတ်ရန် လူလေးသောင်း လိုအပ်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းသည် ဤမျှဖြင့် မပြီးဆုံးပေ။ သံမြင်းတပ် လေးသောင်း၊ ရှစ်သောင်း၊ တစ်သိန်းကျော်ပင် ဖြစ်စေ ဤလေးသောင်းသော လေးမြင်းရထား တပ်ဖွဲ့၏ ထိရောက်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ချေ။

လေးသောင်း၊ ခုနစ်သောင်း၊ ရှစ်သောင်း၊ တစ်သိန်း တစ်သောင်း...

ခဏလေးအတွင်းတွင် အာရပ် သံမြင်းတပ် နှစ်သိန်းကျော်၏ ထိခိုက် ဆုံးရှုံးမှုသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထို လှိုင်းလုံးကဲ့သို့၊ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသော မြှားမိုးကို ကြည့်လျက် ဤတစ်ခဏ၌ အာရပ် သံမြင်းတပ်တိုင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့ခြင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဧရာမ သတ္တဝါ စစ်တပ်သည် ပြိုကွဲခြင်း မရှိသေးပေ။ မြေအောက်မှ ဧရာမ သဲသတ္တဝါ တပ်ဖွဲ့သည် ပြိုကွဲခြင်း မရှိသေးပေ။ ကောင်းကင်ယံမှ ဧရာမ ငှက် စစ်တပ်သည်လည်း လုံးဝ ပြိုကွဲခြင်း မရှိသေးသော်လည်း ၎င်းတို့၏ မြေပြင်မှ စစ်ဦးစီး သံမြင်းတပ်သည် ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ယခင်တစ်ခဏက တောင်ကုန်းများကဲ့သို့ များပြားပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းပြသော၊ တားဆီးသူ မရှိသည့် သံမြင်းတပ်၏ ရေစီးကြောင်းသည် ဤအချိန်တွင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ မျက်စိဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ ရှေ့တွင် အလောင်းများ ပြန့်ကျဲလျက် တောင်ကုန်းကဲ့သို့ စုပုံနေခဲ့သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော မြင်းအလောင်း၊ လူအလောင်းများ စွန့်ပစ်ထားသော လက်နက်နှင့် သံချပ်ကာများသည် ထိုနေရာတွင် ပင်လယ်ကဲ့သို့ ပုံနေခဲ့သည်။ လေထုထဲတွင် သွေးမြူများ ပျံ့နှံ့နေပြီး သွေးနံ့များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤငရဲကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းကို ကြည့်လျက် အာပေါ်လစ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့ခြင်း နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ မဟာ သူတော်စင်ကုထိုက်ပိုင် ၏ လက်အောက်မှ ရဲရင့်သော စစ်ဦးစီး တစ်ဦးအနေဖြင့် အာပေါ်လစ်သည် ဆုတ်ခွာခြင်းဟူသည် အဘယ်အရာမှန်း မသိခဲ့ချေ။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ဤမျှ အံ့ဩဖွယ် ဆုံးရှုံးမှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အာပေါ်လစ်ပင်လျှင် အေးစက်ခြင်းကို ခံစားခဲ့ရသည်။

ဤ အရှေ့ဘက် ဒေသ၏ အင်ပါယာတွင် အာရပ်၏ ဧရာမ သတ္တဝါများ မရှိနိုင်သလို တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည် အလွန်ကောင်းမွန်သော ကြီးမားသည့် သံမြင်းတပ် စစ်တပ်လည်း မရှိနိုင်ချေ။ သို့သော် ၎င်းတို့တွင် အလားတူ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ရိတ်သိမ်းစက်များ ရှိကြသည်။

ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိနေပါက ယခု ဆုတ်ခွာခြင်း မပြုလျှင် မဟာထန် ၏ကာကွယ်ရေး လိုင်းသည် မကျိုးနိုင်ဘဲ ၎င်းတို့သည် ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် တပ်တစ်ခုလုံး ပျက်စီးကာ မဟာထန်၏ ချေမှုန်းခြင်းကို ခံရပေမည်။ ဤအချိန်တွင် အာပေါ်လစ်သည် မဟာထန်၏ဗျူဟာ ရည်ရွယ်ချက်ကို လုံးဝ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ဤအရှေ့ဘက် မျိုးနွယ်ခြား စစ်တပ်များကို အမှန်တကယ်ပင် ပေါ့ဆလွန်းခဲ့သည်။ အစကတည်းက ၎င်းတို့သည် ဘယ်နှင့်ညာ နှစ်ဖက်ကို အောင်မြင်စွာ ထိုးဖောက်ခြင်းနှင့် ဝိုင်းရံခြင်းကို ခွင့်မပြုသင့်ပေ။ မဟာထန် စစ်တပ်၏ ဝိုင်းရံခြင်းနှင့် ပိတ်ဆို့ခြင်းကို မခံခဲ့ရပါက အကွာအဝေးကို ဆွဲဆန့်နိုင်ခဲ့ပါက သူတို့သည် ယခုကဲ့သို့ ရှေ့မတိုးသာ၊ နောက်မဆုတ်သာဖြစ်မည် မဟုတ်သလို ဤမျှ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကိုလည်း ရင်ဆိုင်ရမည် မဟုတ်ပေ။

“ဗိုလ်ချုပ် အားလုံး နားထောင်၊ အားလုံး ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့၊ အဲဒီမဟာထန် စစ်သူကြီး နှစ်ဦးကို အင်အား အပြည့်နဲ့ ချေမှုန်း”

နားစူးသော သတ္တုသံတစ်ခု စစ်မြေပြင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။ အာပေါ်လစ်သည် ထို အနက်ရောင် မြင်းကြီးပေါ်တွင် မြင့်မားစွာ ထိုင်လျက် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု လက်သွားသည်။ သူသည် ခါးမှ အာရပ် ဓားကောက်ကို ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး နောက်ဘက် အဝေးရှိ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့ကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

ဤတစ်ခဏ၌ အာပေါ်လစ်၏ အကြည့်သည် ပြတ်သားနေသည်။ ရှေ့မှ မဟာထန် လေးမြင်းရထားနှင့် သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းကို လုံးဝ ထိုးဖောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ၎င်းသည် ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ ဆုတ်ခွာသည်ဖြစ်စေကာမူ ဤ အရှေ့ဘက် အင်ပါယာကို တန်ဖိုးပေးစေရန် သူသည် လက်ဗလာနှင့် ပြန်သွားမည် မဟုတ်ချေ။

******

အခန်း (၁၈၄၄)

အာပေါ်လစ်သည် ဤအချိန်တွင် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့သည် ဤ စစ်ပွဲတွင် အဓိက ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြောင်း၊ စစ်တပ်နှစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို သတ်ပစ်နိုင်ပါက ရန်သူကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စစ်တပ်၏ ဆုတ်ခွာရန် လမ်းကြောင်းကိုပါ ဖောက်ထွက်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အာပေါ်လစ်၏ အမိန့်နှင့်အတူ တိုက်မြင်းများသည် ဟီသံပေးပြီး ကျန်ရှိသော အာရပ် စစ်တပ် ခုနစ်သောင်း၊ ရှစ်သောင်းခန့်သည် လျင်မြန်စွာ မြင်းခေါင်းလှည့်ကာ ဦးတည်ရာကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ အဝေးမှ စစ်သူကြီးများ၊ ဒုစစ်သူကြီး များသည်လည်း အာပေါ်လစ်ဘက်သို့ စုဝေးလာခဲ့ကြပြီး စစ်ကြောင်းကို ဖောက်ထွက်ကာ မဟာထန် စစ်သူကြီး နှစ်ဦးဖြစ်သော ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သတ်ဖြတ်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။

“ဟားဟားဟား၊ ဒီအချိန်မှ ထွက်သွားချင်တယ်ပေါ့၊ ထွက်သွားနိုင်ပါ့မလား?”

ထိုအချိန်တွင် ကျယ်လောင်သော ရယ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အာပေါ်လစ်ဘက်မှ လှုပ်ရှားသည်နှင့် အုပ်ချုပ်သူနှင့် ဒုစစ်သူကြီးများ မစုဝေးနိုင်မီမှာပင် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့သည် ရန်သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း သိရှိသွားခဲ့ကြသည်။

“အရင် တိုက်ခိုက်သူ အသာစီး ရသည်” ဤကဲ့သို့သော အချိန်တွင် ထိုနှစ်ဦးသည် အာပေါ်လစ်ကို အင်အား စုစည်းပြီး ဝိုင်းရံ ဖောက်ထွက်ရန် အခွင့်အရေး ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

လေထုသည် ဟိန်းဟောက်သွားခဲ့သည်။ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသည် တိုက်မြင်းကို ခြေထောက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ခတ်လိုက်ရာ ကြီးမားသောချီသည် ပင်လယ်ဒီရေကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“အား” ကြေကွဲဖွယ် အော်ဟစ်သံများကြားတွင် ရှေ့ဘက် ပေ ဒါဇင်ခန့် ဧရိယာအတွင်းရှိ အာရပ် သံမြင်းတပ် ဒါဇင်များစွာသည် ငှက်မွှေးကဲ့သို့ ပေါ့ပါးစွာ စစ်ခွန်အားကြောင့် လွင့်စဉ်သွားခဲ့ကြသည်။ လူနှင့် မြင်း အတူတူ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ တုန်ခါ ပျံသန်းသွားပြီး ဟုန်းလုန်းခနဲ အသံဖြင့် နောက်ဘက်ရှိ စစ်တပ်အတွင်းသို့ ရိုက်ခတ်မိကာ ကြီးမားသော ရှုပ်ထွေးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သည့် အလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး တိုက်မြင်းကို ရုတ်တရက် ရိုက်လိုက်သည်။ လူနှင့် မြင်း ပေါင်းစပ်လျက် ရှန်းယွီကျုံးထုန်း အပါအဝင် အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ် မှ ကြမ်းတမ်းသော ဗိုလ်ချုပ်များ အုပ်စုကို ဦးဆောင်ကာ ဧရာမ နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျှပ်စီးကဲ့သို့သော အရှိန်ဖြင့် စစ်တပ်အတွင်းရှိ အာပေါ်လစ်ဆီသို့ ထိုးဖောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘေးမှ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးမှ ပေအနည်းငယ်အကွာတွင် တိုက်မြင်းများ ဟီသံပေးပြီး ပိုးဖြူကဲ့သို့သော အလင်းတန်းတစ်ခု လိုက်ပါပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ အန်းစီရှန်းသည် ပေထင် ကာကွယ်ရေးတပ်မှ ရဲရင့်သော ဗိုလ်ချုပ် အုပ်စုကို ဦးဆောင်လျက် ခွန်အား ပြည့်ဝစွာ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် ပူးပေါင်းကာ စစ်တပ်အတွင်းရှိ အာပေါ်လစ်ဆီသို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

အန်းစီရှန်းနှင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးတို့သည် မြောက်နှင့် တောင် တစ်ဖက်စီတွင် ရှိကြပြီး အကွာအဝေးမှာလည်း ဝေးကွာလှသည်။ သူတို့သည် နာမည်ကို ကြားဖူးသော်လည်း တစ်ခါမျှ အဆက်အသွယ် မရှိခဲ့ဖူးပေ။ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ခြင်းကို ဖော်ပြရန် မလိုတော့ပေ။

ကာကွယ်ရေးမှူး အဖြစ်အပျက်တွင်ပင် ဝမ်ချောင်၏ကိစ္စကြောင့် ထိုနှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ဤသို့ ဖြစ်သော်ငြားလည်း ထိုနှစ်ဦး၏ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်မှုသည် စကား မပါဘဲ နားလည်မှုရှိခဲ့ပြီး အန်းစီရှန်းနှင့် ပေထင်မှ ဗိုလ်ချုပ်များအကြား ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်မှုထက်ပင် ပိုနားလည်မှုရှိကာ ပိုခိုင်မြဲသည်။ ထိုနှစ်ဦး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ခွန်အားသည် သက်တံကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို ခံစားရသောအခါ အဝေးမှ အာပေါ်လစ်၏ မျက်နှာသည်လည်း ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

“အရှင်ကို ကာကွယ်”

“သူတို့ကို သတ်”

...

အဝေးမှ စစ်တပ်အတွင်းရှိ အာရပ်စစ်သူကြီးများ၊ ဒုစစ်သူကြီးများသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားခဲ့ကြသည်။ ထပ်မံ စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိဘဲ ရှေ့မှ သံမြင်းတပ်ကို တုန်ခါ စေလျက် အာပေါ်လစ်၏ ဦးတည်ရာသို့ ထိုးထွက်သွားခဲ့ကြသည်။

ဤမျှသာမက အန္တရာယ်ကို ခံစားမိသော အာရပ်စစ်သူကြီးများ၊ ဒုစစ်သူကြီးများ အချို့သည် တိုက်မြင်းကျောပေါ်မှ လေထဲသို့ ခုန်ပျံတက်ကာ အာပေါ်လစ်၏ ဦးတည်ရာသို့ ထိုးထွက်ခဲ့ကြသည်။

အာပေါ်လစ်သည် မဟာသူတော်စင် ကုထိုက်ပိုင် ၏ လက်အောက်မှ ကြမ်းတမ်းသော ဗိုလ်ချုပ် ဖြစ်ပြီး စစ်ဦးစီး တပ်မှူးချုပ်လည်း ဖြစ်သည်။ သူ စစ်မြေပြင်တွင် ကျဆုံးပါက စစ်တပ်တစ်ခုလုံး မတိုက်ခိုက်ရဘဲ ပြိုကွဲသွားမည် ဖြစ်ပြီး ပိုမို၍ တောင်ပြိုသကဲ့သို့ ရှုံးနိမ့်ပေမည်။

ထိုအာရပ်စစ်သူကြီးများ၊ ဒုစစ်သူကြီးများ၏ တုံ့ပြန်မှုသည် လျင်မြန်သော်လည်း ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့သည် စတင်လှုပ်ရှားသည့်အချိန်မှစ၍ ဤအာရပ် စစ်သူကြီးများ၊ ဒုစစ်သူကြီးများ၏ တုံ့ပြန်မှုကို တွက်ချက်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် စုစည်းရန် အချိန် ပေးမည် မဟုတ်ချေ။

“ကျားဖြူ ကောင်းကင်ကို ဝါးမျိုခြင်း”

“တောင်နှင့်မြစ် လေမုန်တိုင်း”

...

လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ ကိုယ်တွင်းမှ တုန်လှုပ်ဖွယ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြီးမားသော၊ ပင်လယ်ကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်သော ကြယ်တာယာစွမ်းအင်သည် ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လူအများ၏ အမြင်များအောက်တွင် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ၎င်း၏ နေရာတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်ဝန်းများ ရှိသည့် ဧရာမ ကျားဖြူကြီးတစ်ကောင် ရောက်ရှိနေသည်။ ခြေလေးချောင်း ထောက်လိုက်သောအခါ ပေ ဒါဇင်ခန့် မြင့်သော ဤဧရာမ သတ္တဝါသည် အဖြူရောင် အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အံ့ဩဖွယ် အရှိန်ဖြင့် အာပေါ်လစ်ဆီသို့ ခုန်ပျံ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

အကြည့်ရိုင်းများနှင့် ဧရာမ ကျားဖြူကြီး၏ပတ်လည်ရှိ လေထုပင်လျှင် လိမ်ကောက်နေခဲ့ပြီး မှုန်ဝါးနေသည်။ ထိုပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် သိပ်သည်းလာပြီး ဓားသွားများကဲ့သို့ လေထဲမှ ဖြတ်ကျော်သွားကာ ထက်မြက်သော လေဟာနယ်များကို ချန်ထားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပေထင် ကာကွယ်ရေးတပ်မှူးချုပ်သည် ဓားရှည်ကို ဘေးတိုက် ကိုင်ဆောင်လိုက်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ခုလုံးမှ အရှိန်အဝါ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ကြီးမားပြီး ဖျက်ဆီးလိုသော ကြယ်တာရာစွမ်းအင်သည် ရေတံခွန်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး အံ့ဩဖွယ် အရှိန်အဝါဖြင့် အာပေါ်လစ်ဆီသို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အာပေါ်လစ်၏ မျက်ဝန်းသည် ကျုံ့သွားပြီး ကြီးမားသော အန္တရာယ်ကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် ခဏလေးအတွင်းမှာပင် အာပေါ်လစ်သည် ပုံမှန် အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ချောင်း ငါးချောင်းသည် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး အရိုးဆစ်များသည် ကျွတ်ဆတ်သော အသံများဖြင့် ညှစ်နေခဲ့သည်။

“ဒီ သေသင့်တဲ့ဘာသာခြားတွေ၊ မင်းတို့ကို ပြန်မလာနိုင်အောင် လုပ်လိုက်မယ်”

အာရပ်၏ နာမည်ကျော် စစ်ဦးစီး ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး၊ မဟာသူတော်စင် ကုထိုက်ပိုင် ၏ လက်အောက်မှ စစ်ပွဲကျွမ်းကျင် ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် အာပေါ်လစ်သည် အာရပ်၏ ရန်သူများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး နာမည်ကျော် ရဲရင့်သော ဗိုလ်ချုပ်များစွာ ပါဝင်ခဲ့သည်။ အရှေ့ဘက်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ခြေချခြင်းနှင့် ဤအရှေ့ဘက်ဒေသ စစ်သူကြီးများကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရင်ဆိုင်ရခြင်းတွင် သူ့ကို မတိုက်ခိုက်ရဘဲ ဆုတ်ခွာစေရန် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် သိပ်သည်းလာပြီး အရာဝတ္ထုကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာကာ အာပေါ်လစ်၏ ကိုယ်တွင်းမှ အဆုံးမဲ့စွာ လေထဲသို့ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“အမွန်၏ ဒေါသ”

လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။ အာပေါ်လစ်၏ ကိုယ်တွင်းမှ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်သည် ဟိန်းဟောက်လျက် အဆုံးမဲ့စွာ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လူအများ၏ အမြင်များအောက်တွင် အာပေါ်လစ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ၎င်း၏ နေရာတွင် ဝံပုလွေ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မြွေ အမြီးရှိသော တောင်ကြီးကဲ့သို့ ငရဲမှ နတ်ဆိုးဘုရင်တစ်ပါး ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။

အမွန်သည် အာရပ်၏ မှတ်တမ်းများအရ နတ်ဆိုးဘုရင် ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ပါးထဲတွင် သတ္တမမြောက် အဆင့်ရှိသူဖြစ်ပြီး မီးလျှံကို ထိန်းချုပ်သူလည်း ဖြစ်သည်။

အာပေါ်လစ်သည် အမွန်အသွင်ဆောင်ခြင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကြယ်တာရာစွမ်းအင် သည် ချက်ချင်း လှိမ့်ဆင်းလာသော မီးလျှံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ မဟာသူတော်စင်၏ လက်အောက်မှ စစ်ဦးစီး ဗိုလ်ချုပ် တစ်ဦးအနေဖြင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူသည် နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် လှိမ့်ဆင်းလာသော မီးလျှံများကို ပတ်လည် ဝန်းရံလျက် ကောင်းကင်ကို မီးရှို့၊ ပင်လယ်ကို ဆူပွက်စေမည့် အရှိန်အဝါဖြင့် ထိုနှစ်ဦးထံသို့ တက်ကြွစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ထိုတစ်ခဏ၌ ကောင်းကင်ယံသည် စူးစူးဝါးဝါး မြည်ဟည်းနေခဲ့သည်။ လေထုပင်လျှင် လောင်ကျွမ်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ထူထဲသော မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“သေပေတော့၊ ညစ်ပတ်တဲ့ ဘာသာခြားတွေ”

အာပေါ်လစ်၏ အေးစက်သော အသံသည် ကောင်းကင် မြေပြင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ စွမ်းရည်သည် အင်အားကြီးသော်လည်း အင်ပါယာရဲ့ကျား ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် ပေထင် ကာကွယ်ရေးတပ်မှူးချုပ် အန်းစီရှန်းတို့၏ အစွမ်းကို လျှော့တွက်ခဲ့သေးသည်။

ပေငါးဆယ်၊ ပေသုံးဆယ်၊ ပေနှစ်ဆယ်...

နှစ်ဖက်၏အကွာအဝေးသည် ပို၍နီးကပ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ဆယ်ပေပင် မရှိတော့သည့်၊ တိုက်မိလုနီးနီးခဏ၌ လေထုသည် ဟိန်းဟောက်သွားခဲ့သည်။ မည်သည့် လက္ခဏာမျှ မပြဘဲ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့သည် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ထိုနှစ်ဦးသည် ဖုံးကွယ်ထားသော စွမ်းအား အစိတ်အပိုင်းကို လုံးဝ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ထိုနှစ်ဦး၏ စွမ်းရည်သည် မူလကပင် အလွန်အင်အားကြီးသည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် ပေရာချီသော တောင်ထိပ် တစ်ခုကဲ့သို့ ထပ်မံ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

“ဘာလဲ”

ရှေ့မှ ကောင်းကင်ကို ဖျက်ဆီးပြီး ခွန်အား ထပ်မံ တိုးပွားကာ ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုနှစ်ဦးကို မြင်သောအခါ အာပေါ်လစ်ပင်လျှင် မျက်နှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

မူလက ထိုနှစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပြီး အောင်နိုင်သူ မည်သူဖြစ်မည်ကို မသိသေးပါက ယခုအခါ ထိုနှစ်ဦး၏ စွမ်းရည်သည် သူ့ကို လုံးဝ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး အောင်ပွဲရရန် အနည်းငယ်မျှပင် ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိတော့ချေ။

“ရှက်စရာပဲ”

အာပေါ်လစ်၏မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး ထိုနှစ်ဦးသည် အစ ကတည်းက ထောင်ချောက် ဆင်ခဲ့ကြောင်း၊ သူ့ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဆွဲဆောင်ခဲ့ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့သည်။ အာပေါ်လစ်၏မာနသည် သူ့ကို နောက်ဆုံး ထွက်ပြေးရန် မျှော်လင့်ချက်ကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့သည်။

ကောင်းကင် တုန်ဟီးသွားသော အသံကြီးများ ကြားလိုက်ရသည်။ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့သည် ဘယ်ညာ ပူးပေါင်းလျက် အလိုလိုသိနားလည်မှု ရှိခဲ့ကြသည်။ တစ်ချက်တည်း တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် အာပေါ်လစ်၏ အမွန် အသွင်ဆောင်ခြင်းကို ပြိုကွဲစေခဲ့သည်။ ထို ဧရာမ ဝံပုလွေ ခေါင်းနှင့် မြွေ အမြီး နတ်ဆိုးဘုရင်သည် မဟာထန် စစ်သူကြီး နှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ချက်ချင်း ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ထက်မြက်သော အေးစက်သည့် အလင်းတန်း နှစ်ခုသည် အာပေါ်လစ်၏လည်ပင်းနားမှ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့သည် အာပေါ်လစ်၏ နောက်ဘက်တွင် ဘယ်နှင့် ညာ ရောက်ရှိနေခဲ့ကြသည်။

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသည်။ လေစီးကြောင်းများ လှုပ်ခတ်နေသည်။ စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၊ အန်းစီရှန်း ၊ အာပေါ်လစ်တို့သည် စစ်မြေပြင် အလယ်တွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေခဲ့ကြသည်။ ထိုနှစ်ဦး ပတ်ဝန်းကျင် ပေ နှစ်ဆယ်အတွင်းတွင် မည်သူမျှ မရှိဘဲ လူသေ အလောင်းများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဤမျှ ပြင်းထန်သော ထိပ်တန်း တိုက်ပွဲတွင် ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင် ပေ နှစ်ဆယ် ဧရိယာအတွင်းတွင် ရှင်သန်နိုင်သူ မရှိနိုင်ပေ။

“အရှင်”

အာပေါ်လစ်၏ မလှုပ်မယှက်သော နောက်ကျောပုံရိပ်ကို ကြည့်လျက် အရပ်လေးမျက်နှာမှ အာရပ် စစ်သူကြီးများ၊ ဒုစစ်သူကြီး များသည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ရာကို သတိပြုမိသကဲ့သို့ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြပြီး စိတ်ထဲတွင် အလွန် မကောင်းသော ခံစားချက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အရပ်လေးမျက်နှာမှ အာရပ် ဗိုလ်ချုပ်များ စိတ်ထဲတွင် တင်းမာသွားပြီး မစဉ်းစားတော့ဘဲ အာပေါ်လစ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ မည်မျှပင် ဝေးဝေး မပျံသန်းနိုင်မီမှာပင် နောက်တစ်ခဏတွင် မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ တုန်လှုပ်ဖွယ် အမြင်များအောက်တွင် သွေးလမ်းကြောင်း တစ်ခုသည် အာပေါ်လစ်၏ လည်ပင်းနားတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သွေးသည် မြှားကဲ့သို့ ပန်းထွက်သွားခဲ့သည်။

အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်အတွင်း အာပေါ်လစ်၏ မြင့်မားသော၊ ခိုင်မာတောင့်တင်းသော၊ တောင်ကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားခဲ့သည်။

သူ လဲကျသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထို ကြီးမားသော ဦးခေါင်းသည်လည်း ပခုံးပေါ်မှ လှိမ့်ထွက်သွားပြီး ပေ အနည်းငယ်အထိ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

“အရှင်”

“အာပေါ်လစ် ”

...

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အာရပ် စစ်သည် ထောင်ပေါင်းများစွာ စိတ်ထဲတွင် တုန်ယင်သွားခဲ့ကြသည်။ နှလုံးသားသည် ရေအောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားသကဲ့သို့ အေးစက်နေခဲ့သည်။ အဝေးရှိ စစ်တဲရှေ့မှ ကုထိုက်ပိုင်၏ မျက်နှာပင်လျှင် မှောင်မိုက်သွားခဲ့သည်။

အာပေါ်လစ်သည် သူ၏ လက်အောက်မှ အစွမ်းထက်ဆုံး စစ်ဦးစီး ဗိုလ်ချုပ် ဖြစ်သည်။ စစ်သည်၏ ကျဆုံးခြင်းသည် စစ်သည်၏ နောက်ဆုံး ပန်းတိုင် ဖြစ်ပြီး အင်ပါယာ၏ ချဲ့ထွင်ခြင်းအတွက် အသက် စတေးခြင်းသည် အာရပ် စစ်သည်တိုင်း၏ ဂုဏ်ယူစရာ ဖြစ်သည်။ ကုထိုက်ပိုင်သည် လက်အောက်ခံများ၏ ထိခိုက် ဆုံးရှုံးမှုကို ဂရုမစိုက်သော်လည်း အာပေါ်လစ်၏ သေဆုံးခြင်းသည် ထိုစာရင်းတွင် လုံးဝ မပါဝင်ပေ။

ပထမဆုံး စမ်းသပ် တိုက်ခိုက်မှုတွင်ပင် လက်အောက်ခံ အစွမ်းထက် ဗိုလ်ချုပ် တစ်ဦး ကျဆုံးခြင်းသည် ကုထိုက်ပိုင် မျှော်လင့်ထားသည့် အရာ လုံးဝ မဟုတ်ချေ။

“ဟွန်း၊ တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှင်းရသေးတယ်၊ လုံးဝ မလုံလောက်သေးဘူး”

“စစ်သည် အားလုံး နားထောင်၊ သူတို့ကို သတ်၊ တစ်ယောက်မှ မကျန်စေနဲ့”

အဝေးမှ စစ်မြေပြင် အလယ်တွင် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသည် တိုက်မြင်းကို ရုတ်တရက် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဓားရှည်ပေါ်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။

အာရပ်များသည် အာပေါ်လစ်၏ သေဆုံးခြင်းကြောင့် တုန်လှုပ်နေနိုင်သော်လည်း ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် မဟာထန် စစ်သည်များကမူ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။ မြင်းကို ပစ်ခတ်သူသည် မြင်းစီးသူကို ဦးစွာ ပစ်ရမည်။ ဘုရင်ကို ဖမ်းသူသည် ခေါင်းဆောင်ကို ဦးစွာ ဖမ်းရမည်။ အာပေါ်လစ်သေဆုံးသွားခြင်းသည် အာရပ်များကို လုံးဝ ဝိုင်းရံ ချေမှုန်းရန် အကောင်းဆုံး အချိန် ဖြစ်သည်။

“သတ်”

ခေါင်းဆောင် နှစ်ဦး စစ်မြေပြင်တွင် တည်ဆောက်ခဲ့သော လုံးဝ အသာစီးကို အားကိုးလျက် အရပ်လေးမျက်နှာမှ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်နှင့် ပေထင် ကာကွယ်ရေးတပ်အားလုံးသည် ခွန်အား ပြည့်ဝစွာ အလယ်ရှိ ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုထဲ ကျရောက်နေသော အာရပ် စစ်တပ်ဆီသို့ ထိုးဖောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

တိုက်ခိုက်သံ၊ ဟစ်အော်သံနှင့် ကြောက်ရွံ့သော အော်ဟစ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေသည်။ အာရပ်များသည် တောင်ပြိုသကဲ့သို့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြသည်။ စစ်သည် သောင်းနှင့်ချီ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း စစ်တပ်သည် လုံးဝ ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

******

အခန်း (၁၈၄၅)

“ပစ်”

အဝေးတွင် စုဟန်ရှင်း၏ မျက်နှာသည် အေးစက်နေသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်မျှ မပေါ်လာပေ။ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချလျက် စုဟန်ရှင်းသည် လေးမြင်းရထား တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်၍ ဆက်လက် ရိတ်သိမ်းခဲ့သည်။ မြင်နိုင်သော နေရာတိုင်းတွင် လေးမြှားများဖြင့် ထိုးဖောက်ခံရသော အလောင်းများသာ ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဆုတ် မြန်မြန် ဆုတ်”

စစ်မြေပြင်တွင် အာရပ် စစ်သည်အားလုံးသည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဤအတိုင်း ဆက်သွားပါက အာရပ် စစ်ဦးစီး တပ်ဖွဲ့ နှစ်သိန်းသည် ဤအရှေ့ဘက်မှ ထန်လူမျိုးများကြောင့် လုံးဝ ချေမှုန်းခံရပေမည်။

“ဝူ….”

ထိုအချိန်တွင် ကျယ်လောင်သော ခရာသံတစ်ခုသည် အဝေးရှိ စစ်စခန်းကြီးမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကုထိုက်ပိုင် သည် နောက်ဆုံးတွင် ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ကို ချမှတ်လိုက်သည်။ ဧရာမ သတ္တဝါ စစ်တပ်၊ ဧရာမ ငှက် စစ်တပ်နှင့် ကျန်ရှိသော သဲသတ္တဝါ တပ်ဖွဲ့များ အပါအဝင် အာရပ် သံမြင်းတပ်အားလုံးသည် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

စစ်တပ်အားလုံးထဲတွင် ဧရာမ သတ္တဝါ စစ်တပ်သည် အအောင်မြင်ဆုံး တပ်ဖွဲ့ဖြစ်ပြီး အာရပ်၏ စစ်တပ်များထဲတွင် တက်ကြွစွာ ထိုးစစ်ဆင်ကာ ရလဒ် ရရှိခဲ့သည့် တစ်ခုတည်းသော အဖွဲ့ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် မဟာထန် စစ်တပ် အလယ်ပိုင်း၏ သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းကို မီတာ ရှစ်ရာခန့်အထိ ထိုးဖောက်ခဲ့ပြီး သံမဏိ မြို့ရိုး ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဖျက်ဆီးခဲ့ကာ ဧရာမ လေးမြင်းရထား တစ်စီးကိုပင် ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် တောင်ပြိုသကဲ့သို့ စစ်ရှုံးနေသော အခြေအနေကြောင့် ဧရာမ သတ္တဝါ စစ်တပ်ပင်လျှင် ဆုတ်ခွာရတော့သည်။

“ဟုန်း”

အာရပ် စစ်တပ်အားလုံး နောက်သို့ ဆုတ်ခွာနေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ထို တောင်ကြီးကဲ့သို့သော ဧရာမ သတ္တဝါများသည်လည်း ဦးတည်ရာကို လှည့်ကာ အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ မဟာထန် ခံစစ်နေရာတစ်ခုလုံးတွင် ကောင်းကင် တုန်ဟီးသွားသော ဟစ်အော်အားပေးသံများ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ စစ်တပ်အားလုံး၏ စိတ်ဓာတ်သည် ကြီးစွာ မြင့်တက်ခဲ့သည်။

မဟာထန်နှင့် အာရပ်အကြား ပထမဆုံး စစ်ပွဲသည် စိတ်ဓာတ်အတွက် အလွန်အရေးကြီးသည်။ အာရပ်ဘက်မှ စစ်သည် နှစ်သိန်း၊ ဧရာမ သတ္တဝါ စစ်တပ်၊ ဧရာမ ငှက် စစ်တပ်၊ သဲသတ္တဝါ တပ်ဖွဲ့တို့ကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။

ဤအခြေအနေတွင် မဟာထန် မှ ခေါင်းဆောင်ကြီး ခြောက်ဦးထဲမှ နှစ်ဦးသာ ထွက်လာခဲ့ပြီး မဟာထန် စစ်တပ် ခြောက်သိန်းကျော်တွင် သုံးပုံတစ်ပုံကိုသာ အသုံးပြုခဲ့သည်။ စစ်သည် အများစုသည် လုံးဝ မလှုပ်ရှားခဲ့ရချေ။ ဤသည်မှာ ကြီးမားသော အောင်ပွဲဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

“သတ်”

“သူတို့ကို ထွက်ပြေးခွင့် မပေးနဲ့”

မဟာထန် ဘက်မှ စိတ်ဓာတ်သည် ခွန်အား ပြည့်ဝနေသည်။ ထွက်ပြေးနေသော အာရပ် သံမြင်းတပ်နှင့် ဧရာမ သတ္တဝါများကို လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ လေးသမား စစ်ကြောင်းပင်လျှင် ပါဝင်လာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသော မြှားမိုးသည် ကျိုင်းကောင်များကဲ့သို့ ထွက်ပြေးနေသော အာရပ် စစ်တပ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

“အရှင် မဟာထန် ဆက်လက် လိုက်လံ တိုက်ခိုက်နေပါတယ်၊ ဒီအတိုင်းဆိုရင် သူတို့အားလုံးကို လုံးဝ ချေမှုန်းခံရနိုင်တယ်၊ ကျွန်တော် စစ်တပ်ကို သွားရောက် ကူညီရမလား”

မြင့်မားသော ဧရာမ သတ္တဝါ၏ ကျောပေါ်တွင် အာရပ် ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးသည် ကုထိုက်ပိုင်၏ နောက်တွင် ရပ်လျက် အဝေးမှ စစ်မြေပြင်ကို ကြည့်လျက် ရုတ်တရက် စကား စပြောလိုက်သည်။

ကုထိုက်ပိုင်သည် စကား မပြောဘဲ အဝေးကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ မသိမသာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မဟာထန် ခံစစ်နေရာအတွင်းတွင်

“အရှင် ကျန်းချိုး၊ အန်းကာကွယ်ရေးတပ်မှူးချုပ်၊ အာရပ်ဘက်က စစ်ကူလွှတ်ပြီး ကူညီတော့မယ်။ သုံးဖက်ပိတ် တစ်ပေါက်ချန် နည်းဗျူဟာကို သုံးပြီး သူတို့အတွက် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ချန်ထားခဲ့ကြပါ”

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ချောင်သည် မြင်းပေါ်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ ခိုင်မာသော အသိဉာဏ် လှိုင်းတစ်ခု လေထဲမှ ဖြတ်ကျော်သွားပြီး ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့၏ အသိဉာဏ် လှိုင်းများနှင့် ချိတ်ဆက်သွားခဲ့သည်။

“ဟားဟားဟား… မင်းပြောတဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူတို့ရဲ့ ခွေးအသက် အနည်းငယ်ကို ချန်ထားခဲ့လိုက်”

ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသည် ပြောလိုက်သည်။

သူနှင့် အန်းစီရှန်းတို့သည် ကြီးမားသော ပိုက်ကွန်တစ်ခုကို ပူးပေါင်း၍ ဖန်တီးခဲ့ပြီး အာရပ် စစ်ဦးစီး တပ်ဖွဲ့အားလုံးကို ဖမ်းမိခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော ခဏတာအတွင်းက ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ စိတ်ထဲတွင် ဤအာရပ်များကို လုံးဝ ချေမှုန်းပစ်ရန် စိတ်ကူး ရှိခဲ့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် ထိုစိတ်ကူးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။

“ဟုတ်ပြီ”

အဝေးမှ ဝမ်ချောင်သည် မသိမသာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သုံးဖက်ပိတ် တစ်ပေါက်ချန် ဗျူဟာသည် စစ်ဗျူဟာတွင် အခြေခံ အသိပညာ ဖြစ်သည်။ အခြေအနေ လုံးဝ အပြီးသတ်သွားပါက ရန်သူကို ထွက်ပြေးရန် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ချန်ထားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ စေတနာကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ရန်သူ စစ်တပ်ကို ပိုမို ကြီးမားသော အတိုင်းအတာအထိ ချေမှုန်းရန် ဖြစ်သည်။

ပတ်ပတ်လည်မှ ထောင်ချောက်၊ ပိုက်ကွန်ဖြင့် ဝိုင်းရံထားပါက ရန်သူသည် ခွေး ရူးသကဲ့သို့ အသက်စွန့်၍ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လာနိုင်ပြီး မဟာထန် အပေါ် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ သို့သော် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ချန်ထားလိုက်ပါက ရန်သူသည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပိုမိုလျင်မြန်စွာ သေဆုံးပေမည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး ပိုမို ထိခိုက်မှု ဖြစ်စေကာ မိမိတို့ဘက် ဆုံးရှုံးမှုကို အနိမ့်ဆုံးသို့ လျှော့ချနိုင်သည်။

“မြန်မြန် ထွက်ပြေး”

အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ် နှင့် ပေထင် ကာကွယ်ရေးတပ်၏ ဝိုင်းရံမှုတွင် အပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာသောအခါ မူလက အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသော အာရပ် သံမြင်းတပ်သည် ကယ်တင်ရေး လှေကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ထိုအပေါက်ဆီသို့ အင်အား အပြည့်ဖြင့် ရုန်းကန် ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြပြီး အရပ်လေးမျက်နှာမှ တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ချေ။

ဤအခြေအနေတွင် အာရပ်များ၏ ထိခိုက်ဆုံးရှုံးမှုအဆင့်သည် ပို၍ပင် တိုးများလာခဲ့သည်။

အဝေးတွင် မူလက အကူအညီ ပေးရန် စစ်သည်များ စေလွှတ်ရန် ပြင်ဆင်နေသော ကုထိုက်ပိုင်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကုတ်သွားခဲ့သည်။ စစ်သည်များ ကျဆုံးမှုသည် အလွန်လျင်မြန်သည်။ ထို့အပြင် စစ်တပ် အနည်းငယ်သည် အပေါက်မှတစ်ဆင့် ထွက်ပြေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ထပ်မံ၍ စစ်သည်များ စေလွှတ်ရန် လုံးဝ မလိုအပ်တော့ချေ။

“အမိန့်ပေးလိုက်.. စစ်သည်တွေကို ရပ်ခိုင်းထား၊ အကူအညီပေးခြင်းကို ရပ်လိုက်”

ကုထိုက်ပိုင်သည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အမိန့်ကို ချမှတ်လိုက်သည်။

“သတ်”

အခြားတစ်ဖက်တွင် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့ ဦးဆောင်သော စစ်တပ်ကြီးသည် ခဏတာ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး အာရပ် သံမြင်းတပ် ထောင်ပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ခရာသံကို တီးခတ်လျက် ဆုတ်ခွာကာ သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

မိုး စဲသွားပြီး တိမ်များ ဖယ်ရှားသွားသည်။ ပြင်းထန်သော စစ်ပွဲတစ်ခု ဤမျှဖြင့် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

စစ်မြေပြင်တွင် အလောင်းများသာ ပုံရက်သား ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ပြိုကျနေသော သံမဏိ မြို့ရိုး အမြောက်အမြား ရှိနေသည်။ သွေးနံ့သည် လေထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေပြီး ညှီနံ့ ဆိုးရွားလှသည်။ ကွပ် နားစူးသော ဟီသံများ အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပေ ထောင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးမှ ယွီစန်း လင်းတများပင်လျှင် ဤ အနံ့ကို ရရှိခဲ့ပြီး အုပ်စုဖွဲ့လျက် ဤနေရာဆီသို့ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ယွီစန်း လေ့ကျင့်ထားသော သိမ်းငှက်များ မဟုတ်ဘဲ တောရိုင်း လင်းတများ ဖြစ်သည်။ အုပ်စုလိုက် လျင်မြန်စွာ စစ်မြေပြင်ဆီသို့ ရောက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ဝဲပျံနေခဲ့ကြသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် နှစ်ဖက်စလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သူတို့၏ စစ်သည် အလောင်းများကို သိမ်းဆည်းနေကြသည်။ ဒုတိယ စစ်ပွဲသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပေါက်ကွဲလာနိုင်သောကြောင့် ပြင်ဆင်နေခဲ့ကြသည်။

“ငါတို့ ဘယ်လောက် ကျဆုံးခဲ့လဲ”

သံမဏိ မြို့ရိုးများ နောက်ကွယ်တွင် ဝမ်ချောင်သည် ရုတ်တရက် စကား စပြောလိုက်သည်။ သူ၏ ဘေးတွင် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး ၊ အန်းစီရှန်း ၊ ဝမ်ကျုံးစစ်၊ အာပုစစ် ၊ ကောင်းရှန်းကျစ်တို့ ခေါင်းဆောင်ကြီး ငါးဦးစလုံး စုဝေးနေခဲ့ကြသည်။

စစ်ပွဲ ပြီးဆုံးပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ တိုက်ပွဲ ဆုံးရှုံးမှု အချိုးကို ရှင်းလင်းရမည့် အချိန်ဖြစ်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ဘက်က ဆုံးရှုံးမှု မကြီးပါဘူး။ ဧရာမ သတ္တဝါ စစ်တပ်ထိခိုက် ဆုံးရှုံးမှုက လူနှစ်ထောင်၊ သုံးထောင်ပါ။ နောက်ပြီး အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ် နဲ့ ပေထင် ကာကွယ်ရေးတပ်တို့ အာရပ်ရဲ့ ဘယ်ညာ နှစ်ဖက်ကို ထိုးဖောက်ချိန်မှာ လူသုံးထောင်လောက် ဆုံးရှုံးခဲ့ပါတယ်။ စုစုပေါင်း ဆုံးရှုံးမှုဟာ လူ ကိုးထောင်ဝန်းကျင်လောက် ရှိပါတယ်”

ရွှယ်ချန်ကျွင်းသည် အင်ပါယာ စစ်သူကြီးခြောက်ဦးရှေ့တွင် စကား စပြောလိုက်သည်။ နိုင်ငံရပ်ခြား ကျွန်းဆယ်ကျွန်း၏ ပြင်းထန်သော စစ်ပွဲများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီးနောက် ယခု ရွှယ်ချန်ကျွင်းသည် သွေးနှင့် မီးကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီး ယခင်ကနှင့် မတူဘဲ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ရွှယ်ချန်ကျွင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းဆောင်ကြီးများ အပါအဝင် စုန့်ဘုရင် သည် မသိမသာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ရွှယ်ချန်ကျွင်းပြောသည့် ဆုံးရှုံးမှုတွင် ကျဆုံးသူနှင့် ထိခိုက်သူများ ပါဝင်သည်။ လူ ကိုးထောင်သည် ဆုံးရှုံးမှု များသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း လုံးဝ မပြင်းထန်ခဲ့ချေ။

“အာရပ်ဘက်ကရော?”

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဝမ်ကျုံးစစ်သည် စကား စပြောခဲ့သည်။

“လောလောဆယ် စာရင်း မကောက်နိုင်သေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ စစ်မြေပြင် အခြေအနေအရ ကြည့်ရင် ရန်သူရဲ့ ကျဆုံးမှုက နှစ်သိန်းကျော်လောက် ရှိနိုင်ပါတယ်”

ကျန်းချွယ် စကား စပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ချောင် ၏ လက်အောက်မှ ထောက်လှမ်းရေး အဖွဲ့ကို ယခုအခါ ကျန်းချွယ်က ဦးဆောင်နေသည်။ ကျန်းချွယ်၏ သိုင်းပညာသည် မမြင့်မားသော်လည်း ထောက်လှမ်းခြင်းနှင့် တွက်ချက်ခြင်းတို့တွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်သည်။

ကျန်းချွယ် ၏ စကားကို ကြားသောအခါ စုန့်ဘုရင် အပါအဝင် ခေါင်းဆောင်ကြီးများ သည် မသိမသာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

လူ ကိုးထောင်နှင့် လူ နှစ်သိန်း၊ တိုက်ပွဲ ဆုံးရှုံးမှု အချိုးသည် တစ်ဆယ့်၊နှစ်ဆယ် အထိ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ဤ တိုက်ပွဲဆုံးရှုံးမှုအချိုးသည် လုံးဝ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်သည်။ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့အတွက်ပင်လျှင် ဤသည်မှာ အလွန် အံ့ဩဖွယ် ကိန်းဂဏန်း ဖြစ်သည်။

အာရပ်၏ အလွန် ကြီးမားသော တိုက်ပွဲ ဆုံးရှုံးမှု အချိုး၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ဝမ်ချောင် တည်ဆောက်ခဲ့သော သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းများနှင့် စုဟန်ရှင်းထိန်းချုပ်ထားသော လေးမြင်းရထား တပ်ဖွဲ့ သောင်းနှင့်ချီ ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရှိကြသည်။

ဝမ်ချောင်၏ သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းများ မရှိပါက ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့သည် ရန်သူ၏ ဘယ်ညာ နှစ်ဖက်ကို ဤမျှ အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ထို့အပြင် စစ်ပွဲသည် ပြင်းထန်သကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း စစ်မြေပြင်တွင် အဓိက သတ်ဖြတ်မှုသည် စုဟန်ရှင်း၏ လေးမြင်းရထား တပ်ဖွဲ့မှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။ အနောက်တောင် ကာကွယ်ရေးတပ်နှင့် ပေထင် ကာကွယ်ရေးတပ်၏ သတ်ဖြတ်မှုသည် မြင်ရသလောက် မများခဲ့ချေ။

လေးမြင်းရထား တပ်ဖွဲ့မှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မြှားသည် တစ်ကြိမ် ထိမှန်ပါက ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် အပေါက်ကြီး ပေါ်လာပြီး အခြေခံအားဖြင့် အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် အာရပ်ဘက်မှ အသက်ရှင်ကျန်သူ အရေအတွက် နည်းပါးပြီး အများစုမှာ သေဆုံးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဝမ်ချောင်၊ နောက်ဘာဆက်လုပ်မလဲ?”

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းရှန်းကျစ်သည် ရုတ်တရက် စကား စပြောပြီး ဘေးရှိ ဝမ်ချောင် ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“စစ်သည် နှစ်သိန်းကျော် ဆုံးရှုံးတာတောင် အာရပ်အတွက်ကတော့ ပင်လယ်ထဲက ရေတစ်စက်လိုပါပဲ။ သူတို့ရဲ့ အခြေခံကို လုံးဝ မထိခိုက်စေနိုင်ပါဘူး။ ရန်သူက ပြင်းပြင်းထန်ထန် လာနေတယ်၊ နောက်ထပ် ပြင်းထန်တဲ့ စစ်ပွဲ ဖြစ်လာဦးမယ်လို့ ထင်ပါတယ်”

စုန့်ဘုရင်သည်လည်း ဤအချိန်တွင် စကား စပြောခဲ့သည်။ စုန့်ဘုရင်သည် စစ်ပွဲတွင် ကိုယ်တိုင် ပါဝင် တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိသော်လည်း စစ်တပ်၏ ခေါင်းဆောင်နှင့် စစ်ပွဲကို စွဲမြဲစွာ ထောက်ခံသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် စစ်ဗျူဟာပညာတွင် အဆင့်အတန်း ရှိနေခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်သည် စကား မပြောဘဲ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ စစ်ပွဲသည် စတင် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်မှာ နာရီ အနည်းငယ်ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ နေဝင်ရန် နှစ်နာရီခန့်သာ လိုတော့သော်လည်း နှစ်ဖက် စစ်တပ်ကြီး၏ ပမာဏအရ နှစ်နာရီသည် ကြီးမားသော စစ်ပွဲအတွက် လုံးဝ မလုံလောက်သေးချေ။

“ဒီကိစ္စကို ခဏ မစိုးရိမ်နဲ့ဦး။ ပထမဆုံး တိုက်ပွဲ ရှုံးနိမ့်လို့ အာရပ်က ကျွန်တော်တို့ထက် ပိုပြီး စိုးရိမ်နေမှာပါ။ ကာကွယ်ရေး လိုင်းကို ခိုင်ခံ့အောင် လုပ်ပြီး နောက်ထပ် စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ကြစို့”

ဝမ်ချောင်သည် အဝေးကို ကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်။

...

“ဧရာမ သတ္တဝါ အကောင် ခြောက်ဆယ်ကျော်ထဲက အကောင် လေးဆယ်ကျော် သေသွားတာ၊ ဒီ ဆုံးရှုံးမှုက နည်းနည်း ကြီးမားတယ်”

အဝေးမှ ဧရာမ သတ္တဝါ၏ ကျောပေါ်တွင် လေစီးကြောင်းများ လှုပ်ခတ်နေသည်။ မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် ကုထိုက်ပိုင်၏ဘေးတွင် ရပ်လျက် ရုတ်တရက် စကား စပြောခဲ့သည်။ သူ၏ အသံတွင် လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်မျှ ရှိနေခဲ့သည်။

တောင်ကြီးကဲ့သို့သော ဧရာမ တ္တဝါ အကောင် လေးဆယ်ကျော်သည် ပုံမှန်အခြေအနေတွင် မြို့ကို ဖျက်ဆီးခြင်း၊ နိုင်ငံကို ချေမှုန်းခြင်းတို့သည် လွယ်ကူသော ကိစ္စများ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ပထမဆုံး ပြင်းထန်မှု မရှိသော စစ်ပွဲတွင် အားလုံး ကျဆုံးခဲ့ရသည်။ မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် ဧရာမ သတ္တဝါ စစ်တပ်၏ မွေးမြူရေး နည်းပညာကို ကျွမ်းကျင်ထားသော်လည်း ဤ ဆုံးရှုံးမှုများသည် အချိန်နှင့် အင်အား အချို့ သုံးစွဲပါက ပြန်လည် မွေးမြူနိုင်သေးသော်လည်း မဟာဘုန်းတော်ကြီးအတွက်မူ မသေးငယ်သော ဆုံးရှုံးမှုပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ အရှေ့ဘက်တွင်သာ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သော ဆုံးရှုံးမှု အခြေအနေ ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ကုထိုက်ပိုင်သည် မျက်နှာတွင် တည်ငြိမ်မှုကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း မျက်ခုံးနှစ်ခုသည် မသိမသာ တွန့်သွားခဲ့သည်။

မဟာဘုန်းတော်ကြီးဦးဆောင်သော ဘုရားကျောင်းနှင့် အင်ပါယာတို့သည် ရှည်လျားသော ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်မှု အချိန်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့သည်။ အာရပ်အရပ်လေးမျက်နှာကို စစ်ခင်းသောအခါ ဧရာမ သတ္တဝါကို စေလွှတ်ခြင်းသည် သဘောတူညီထားသော အစဉ်အလာ ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။ ထို အစဉ်အလာသည် သူနှင့် မဟာဘုန်းတော်ကြီးအကြား ခင်မင်ရင်းနှီးမှုမှ စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤ အရှေ့ဘက်သို့ စစ်ချီရေးတွင် ကုထိုက်ပိုင် သည် အချက်အလက် အမြောက်အမြားကို စုဆောင်းခဲ့ပြီး ယခင် ဧရာမ သတ္တဝါ စစ်တပ်၏ အရှေ့ဘက်တွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည့် သင်ခန်းစာကို ယူခဲ့သည်။ မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ ဧရာမ သတ္တဝါ စစ်တပ်အတွက် အကောင်းဆုံး ရွှေသံမဏိ၊ ထိပ်တန်း သံချပ်ကာနှင့် စစ်ချီ စစ်ခင်းမှု အမြောက်အမြားကို တပ်ဆင်ပေးခဲ့သည်။ ဦးခေါင်းနှင့် အထိမခံနိုင်ဆုံး ဝမ်းဗိုက်ပင်လျှင် သံချပ်ကာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားခဲ့သည်။

ကုထိုက်ပိုင်၏ တွက်ချက်မှုအရ ပုံမှန် အခြေအနေတွင် ဤကဲ့သို့သော ကာကွယ်မှုသည် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး မဟာထန် ဘက်မှ လျင်မြန်ပြီး ကြီးမားသော ထိရောက်သည့် ထိခိုက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် ခက်ခဲမည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကုထိုက်ပိုင်သည် မဟာထန် ဘက်မှ ဧရာမ လေးမြင်းရထား နှင့် ဧရာမ သတ္တဝါကို သတ်ဖြတ်သူတို့ကို လျှော့တွက်ခဲ့သေးသည်။

“ဒီ အရှေ့ဘက်က ကောင်လေးက ငါတို့ ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး ပြင်ဆင်ထားတယ်”

မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ တိုးတိုး အသံသည် နားအနားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖော်ပြရန် ခက်ခဲသော အဓိပ္ပာယ် ပါဝင်နေခဲ့သည်။