အခန်း (၁၈၄၆-၁၈၅၀)

အခန်း (၁၈၄၆)

ထိုခဏ၌ ကုထိုက်ပိုင် ၏ စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော မှောင်မိုက်မှု တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ကုထိုက်ပိုင်သည် ပုံမှန် အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

“စစ်သည် နှစ်သိန်းပဲ ဆုံးရှုံးတာ၊ ဒီ တိုက်ပွဲ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ ပျက်စီးမယ့် ကံကြမ္မာကိုလည်း ပြောင်းလဲနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ ဘယ်လောက်ပဲ ပြင်ဆင်ထားပါစေ၊ သေလမ်းပဲ ရှိတယ်”

ကုထိုက်ပိုင်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့ အမိန့်ကို ထုတ်ပြန်၊ စစ်တပ်ကို ဆုတ်ခွာ၊ မနက်ဖြန်မှ ပြန်တိုက်။ လူစစ် အဲဒီ အရာ အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား။ ဘယ်နေရာကို ရောက်နေပြီလဲ?”

ကုထိုက်ပိုင် သည် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်ကာ သူနှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာ စစ်ပွဲများတွင် ပါဝင်ခဲ့သော ယုံကြည်ရသည့် ဗိုလ်ချုပ် တစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။

“အရှင်ကို ပြန်ကြားတင်ပြပါတယ်၊ သတင်း ရထားပါတယ်၊ အဲဒီ အရာ ရောက်ရှိနေပါပြီ။ ဘယ်လို နေရာချထားရမလဲ ဆိုတာကို သိလိုပါတယ်?”

လူစစ်သည် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်၍ ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကုထိုက်ပိုင် သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် လှည့်ကာ နောက်ဘက် ဦးတည်ရာကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဘေးမှ မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် မည်သည့် အမူအရာကိုမျှ မမြင်ရသော်လည်း ထိုခဏ၌ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အနက်ရောင် ဝတ်စုံရှည်သည် လှုပ်ခါသွားပြီး လှိုင်းများ ပေါ်လာသည်။ သူသည် ကုထိုက်ပိုင် နှင့်အတူ အဝေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကုန်းမြေ၏ အနောက်ဘက်၊ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းနေရာတွင် တောင်ကြီးကဲ့သို့သော ကြီးမားသော အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခုသည် ဟိန်းဟောက်သံများကြားမှ ဤနေရာဆီသို့ ရွေ့လျားနေသည်။ သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းသည် ပေ ဒါဇင်ခန့် မြင့်သော ကြေးနီဒယ်အိုးကြီး ဖြစ်နေသည်။ ဒယ်အိုး၏ မျက်နှာပြင်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပန်းပုများ ရှိသည်။ အောက်ဘက်တွင် ကြေးနီကြီး တစ်ဒါဇင်ခန့် တပ်ဆင်ထားပြီး သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော ဧရာမသတ္တဝါကြီးများက တွန်းပို့လျက် အာရပ်၏ စခန်းဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ချီတက်လာနေသည်။

အဝေးတွင် တိုက်မြင်းများ ဟီသံပေးသည်။ ထိုဒယ်အိုးကြီး ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတိုင်းရှိ အာရပ် တိုက်မြင်းများသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသကဲ့သို့ မြင်းစီးသူကို တင်ဆောင်လျက် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ထိတ်လန့်တကြား ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။ မူလက စည်းကမ်းရှိသော စစ်တပ်သည် ချက်ချင်း ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။

ဤမျှသာမက ထိုဒယ်အိုးကြီးကို တွန်းပို့နေသော ဧရာမသတ္တဝါကြီးများသည် တစ်ကောင်ချင်းစီ သွားများ ဖော်ကာ မဲ့ရွဲ့နေကြသည်။ ၎င်းတို့ တွန်းပို့နေချိန်တွင်လည်း ကြီးမားသော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရပုံရသည်။

“ဟိန်း”

ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံများ ဒယ်အိုးကြီး၏ အတွင်းပိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အသံတွင် အဆုံးမဲ့သော ရိုင်းစိုင်းမှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာရပ် သံမြင်းတပ်များပင်လျှင် မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာပြီး ဒယ်အိုးကြီးမှ ဝေးရာသို့ နောက်ဆုတ်ခဲ့ကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဧရာမသတ္တဝါ၏ ကျောပေါ်ရှိ ကုထိုက်ပိုင် ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့ဩဖွယ် အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ဘေးမှ မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည်လည်း မသိမသာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုအရာ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သောကြောင့် အရှေ့ဘက် ဒေသတစ်ခုလုံးသည် ပျက်စီးမည့် ကံကြမ္မာကို ရှောင်လွှဲနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤ အရှေ့ဘက်မှ ထန်လူမျိုးများသည် ရုန်းကန်နေရုံသာ ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးမည့် ကံကြမ္မာကို ရှောင်လွှဲနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ငါ့ အမိန့်ကို ထုတ်ပြန် ထိုဒယ်အိုးကြီးကို အမြင့်ဆုံး နေရာတွင် နေရာချထား၊ စစ်သည် တစ်သန်းနဲ့ အစောင့်အရှောက်ထား၊ ခေါင်းဆောင်ငါးဆယ်နဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိန်းချုပ်စေ ငါ့ အမိန့် မပါဘဲ ဘယ်သူ့ကိုမှ ချဉ်းကပ်ဖို့ လုံးဝ ခွင့်မပြု”

ကုထိုက်ပိုင်၏ မျက်နှာသည် အေးစက်နေသည်။ မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပါဝင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့”

လူစစ်သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ စိတ်ထဲတွင် တုန်ယင်သွားပြီး ချက်ချင်း ဒူးထောက်၍ အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။

ခဏလေးအတွင်းမှာပင် လူစစ်သည် ဧရာမ သတ္တဝါ၏ ကျောပေါ်မှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားပြီး အဝေးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

“ဝူ…”

ကျယ်လောင်သော ခရာသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အာရပ် စစ်တပ်အားလုံးသည် လှိုင်းလုံးကဲ့သို့ များပြားလျက် အဆုံးမဲ့စွာ အဝေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အာရပ် မြှားတစ်စင်းသည် ပိတ်ချည်ဖြူတစ်ခုကို ပတ်ထားလျက် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ မဟာထန် ၏ သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းနောက်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းနောက်ဘက်တွင် မဟာထန် သံမြင်းတပ်တစ်ဦးသည် လျင်မြန်စွာ ခါးကို ကိုင်းညွတ်၍ မြှားကို ကောက်ယူပြီး နောက်ဘက် စစ်တပ် အလယ်ပိုင်းရှိ အင်ပါယာ စစ်သူကြီးများထံသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။

“ဟားဟား၊ အာရပ်တွေ ဆီက သတင်း ရောက်လာပြီ။ မနက်ဖြန်မှ ပြန်တိုက်ဖို့ ချိန်းဆိုထားတယ်”

ချန်ချန်းလီသည် စာထဲမှ အကြောင်းအရာကို လျင်မြန်စွာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ခေါင်းမော့၍ လူအများကို ကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဟား…တကယ်ပဲ အဲဒီအတိုင်းပဲ၊ သူတို့ လိုချင်တာကို လုပ်ပေးလိုက်ပါ”

နောက်ဘက် စစ်တပ်အတွင်းမှ ဝမ်ချောင်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ကျုံးစစ်၊ အာပုစစ် ၊ ကောင်းရှန်းကျစ် ၊ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးတို့သည်လည်း အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

မဟာထန်သည် ယခုအခါ ကာကွယ်ရေး ဘက်တွင် ရှိနေပြီး အဆုံးမဲ့သော သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းကို အားကိုးနိုင်ခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော အချိန်တွင် ရန်သူနှင့် အလျင်စလို တိုက်ခိုက်ရန် မလိုအပ်ချေ။

ထို့အပြင် ဤစစ်ပွဲပြီးနောက် စစ်တပ်များ အနားယူရန်၊ မြို့ရိုးများ ပြန်လည် ပြင်ဆင်ရန် အချိန် လိုအပ်သည်။

မဟာထန် ဘက်မှ ဝမ်ချောင်၏ အမိန့်နှင့်အတူ စစ်ဗုံသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင် မြေပြင်ကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ စစ်သည်များ ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ဖြစ်သကဲ့သို့ အာရပ်ဘက်သို့ တုံ့ပြန်မှုလည်း ဖြစ်သည်။ မကြာမီမှာပင် စစ်တပ်သည် ကျုံ့ဝင်လာပြီး ပြန်လည် စည်းရုံးခဲ့သည်။ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၊ အန်းစီရှန်းတို့သည် လျင်မြန်စွာ စစ်တပ်ကို သိမ်းဆည်းပြီး စစ်ပွဲပြီးနောက် ဒဏ်ရာရ စစ်သည်များ ကုသမှု အပါအဝင် ကိစ္စများကို စီမံခန့်ခွဲခဲ့ကြသည်။

ဝမ်ကျုံးစစ်၊ အာပုစစ် ၊ ကောင်းရှန်းကျစ်တို့သည်လည်း သူတို့၏ စစ်တပ်များကို စည်းရုံးခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤ စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ခြင်း မရှိသလို ထိခိုက် ဆုံးရှုံးမှုလည်း မရှိသော်လည်း လူတိုင်းသိသည်မှာ နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော စစ်ပွဲသည် မကြာမီမှာပင် ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။ ထို စစ်သူကြီး အချို့သည် ဤအချိန်မတိုင်မီ အပြည့်အစုံ ပြင်ဆင်ထားရမည် ဖြစ်သည်။

“လက်သမား အဖွဲ့၊ အရှိန်မြှင့်၊ အချိန် မရှိတော့ဘူး၊ ည မရောက်ခင် မြို့ရိုးအားလုံးကို တတ်နိုင်သမျှ ပြင်ဆင်ပြီးရမယ်”

“ဘိလပ်မြေ အဖွဲ့ ပြင်ဆင်၊ အမြန်ဆုံး နှုန်းနဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပြင်ဆင်ပြီး သံမဏိ မြို့ရိုးတွေကို ပြန်လည် ထူထောင်”

...

စစ်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း စစ်တပ်ကို စည်းရုံးနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် ကျန်းရှို့ ဦးဆောင်သော လက်သမား အဖွဲ့ နှင့် ဘိလပ်မြေ အဖွဲ့များသည် အလုပ် အများဆုံး ဖြစ်သည်။ လက်သမား အဖွဲ့သည် ယခုအခါ ရိုးရှင်းသော ပုံသွင်းသူများ မဟုတ်တော့ချေ။ ဝမ်ချောင်သည် စစ်သည် ခုနစ်ထောင်၊ ရှစ်ထောင်ကို လက်သမား အဖွဲ့ထဲသို့ ထည့်သွင်းခဲ့ပြီး ၎င်းသည် နောက်ပိုင်း ခေတ်မှ စစ်ဘက် အင်ဂျင်နီယာများနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူနေသည်။

ဘိလပ်မြေ အဖွဲ့ အတွက်မူ…

ဤသည်မှာ ဝမ်ချောင် ဘက်မှ နောက်ဆုံး ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်သည်။ ဧရာမ သတ္တဝါ စစ်တပ်နှင့် စစ်ပွဲတွင် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်သည် ကြီးမားစွာ ပျက်စီးလေ့ရှိသည်။ အချို့နေရာများသည် သံမဏိ မြို့ရိုး ထူထောင်ရန် မသင့်တော်တော့ချေ။ ဤအချက်ကို မဖြေရှင်းနိုင်ပါက ကာကွယ်ရေး လိုင်းသည် မပြည့်စုံဘဲ ရန်သူကို အခွင့်ကောင်းယူစေကာ ရှေ့တန်းမှ စစ်တပ်များအပေါ် ဖိအားကို တိုးစေပေမည်။

ဝမ်ချောင် တီထွင်ခဲ့သော ဘိလပ်မြေများကို အစ ကတည်းက လမ်းများ ပြုပြင်ရန် အသုံးပြုသော်လည်း ကျန်းရှို့သည် ဤ နည်းပညာကို စစ်ပွဲများတွင် လုံးဝ အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဧရာမ သတ္တဝါ ထိုးစစ်ကြောင့် လုံးဝ ပျက်စီးသွားသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပြန်လည် ပြင်ဆင်ရန် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤနည်းပညာကို အသုံးပြုခြင်းသည် သံမဏိ မြို့ရိုးနှင့် မြေပြင်အကြား ထိတွေ့မှုကို ပိုမို ခိုင်မာစေနိုင်သည်။

စစ်တပ်သည် လျင်မြန်စွာ ရှုပ်ထွေးစွာ လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် ဝမ်ချောင်သည် အကြည့်ကို ပြောင်းလိုက်သည်။ နောက်ဘက်ရှိ သံမဏိ မြို့တော်သို့ ပြန်မသွားဘဲ မြင်းဗိုက်ကို ရုတ်တရက် ညှပ်လိုက်ပြီး ဦးတည်ရာကို လှည့်ကာ အဝေးမှ တောင်ကြီးကဲ့သို့သော ကြံ့ပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမ သတ္တဝါ၏ အလောင်းဆီသို့ မြင်းစီးသွားခဲ့သည်။

ဤ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုသည် လီစီယီ ၊ စုဟန်ရှင်း ၊ ရွှယ်ချန်ကျွင်းတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။

“သွား၊ အရှင်နောက်ကို လိုက်”

လူအချို့ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဝမ်ချောင် နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ လိုက်ပါသွားခဲ့ကြသည်။

အဝေးတွင် လေစီးကြောင်းများ လှုပ်ခတ်နေသည်။ ထို ဧရာမ သတ္တဝါ၏ ရှေ့တွင် ဝမ်ချောင်သည် မြင်းဇက်ကြိုးကို ဆွဲကာ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ကြံ့ပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမ သတ္တဝါသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။ သွေးများသည် စီးဆင်းနေပြီး ၎င်း၏ ဘေးရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးကန်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ဤ ဧရာမ သတ္တဝါများသည် အသက်ရှင်စဉ် မည်မျှပင် ခွန်အားကြီးမားပါစေ၊ သေဆုံးပြီးနောက် ပုပ်သိုးနေသော အသားပုံသာ ဖြစ်သည်။

“ချီး”

ဝမ်ချောင် ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သည့် အလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် မည်သည့် လက္ခဏာမျှ မပြဘဲ ထက်မြက်သော ဓားစွမ်းအင် (Sword Qi) တစ်ခု လေထဲမှ ထိုးထွက်လာပြီး ဤ ကြံ့ပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမ သတ္တဝါ၏ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ချီး ဓားစွမ်းအင် ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာ၌ ဧရာမ သတ္တဝါ၏ ဦးခေါင်းသည် ကွဲထွက်သွားပြီး အတွင်းမှ အနီရောင်နှင့် အဖြူရောင် ဦးနှောက် အစိတ်အပိုင်းများ ပေါ်လာသည်။

နောက်ဘက်တွင် လီစီယီ ၊ စုဟန်ရှင်း ၊ ရွှယ်ချန်ကျွင်း(Xue Qianjun) တို့သည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်နေကြသည်။ ဝမ်ချောင် ဘာလုပ်နေသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။ သို့သော် သူတို့၏ စိတ်ထဲမှ သံသယသည် ကြာရှည်စွာ မတည်မြဲခဲ့ချေ။ နောက်တစ်ခဏတွင် ဝမ်ချောင်သည် မြင်းပေါ်တွင် ရပ်လျက် လက်ချောင်း အနည်းငယ် ဆန့်တန်းလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကြံ့ပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမ သတ္တဝါ၏ ကွဲထွက်နေသော ဦးနှောက် အစိတ်အပိုင်းအတွင်းမှ သေးငယ်သော အရာဝတ္ထုတစ်ခုသည် ဦးနှောက် အဆီများကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဝမ်ချောင်၏ လက်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။

ထိုခဏ၌ လူအများ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ကြသည်မှာ ၎င်းသည် လက်သည်း အရွယ်အစား ရှိပြီး မျက်နှာပြင်တွင် ရေတွက်မရနိုင်သော ပန်းပုများ ရှိသော၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကြေးနီပြားတစ်ခု ဖြစ်သည်။

“ဒါ ဘာလဲ?”

လီစီယီ၊ စုဟန်ရှင်းတို့သည် အံ့ဩလျက် ပြောလိုက်သည်။ ထိုသူတို့ အားလုံးသည် ထိပ်တန်း စွမ်းအားရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုလက်သည်း အရွယ်အစားရှိသော ကြေးနီပြားသည် အလွန် ရှေးဟောင်းပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော ရင်းမြစ် ရှိကြောင်း မြင်ခဲ့ကြသည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ထိုသူတို့ အားလုံးသည် ယခင် တာ့လာစ် တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုအချိန်က ဧရာမ သတ္တဝါ၏ ဦးခေါင်းအတွင်းတွင် ဤကဲ့သို့သော အရာဝတ္ထုကို မတွေ့ခဲ့ရချေ။

“ရှေးဟောင်း ပိတ်ပင်မှု တစ်မျိုး ၊အာရပ်မဟာဘုန်းတော်ကြီးက ဧရာမ သတ္တဝါတွေကို ထိန်းချုပ်တဲ့ အရာပဲ”

ဝမ်ချောင်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

သူသည် လက်ထဲရှိ ကြေးနီပြားကို ငုံ့ကြည့်လျက် လက်ချောင်းဖြင့် ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ မျက်လုံးထဲတွင် စဥ်းစားဟန် ပေါ်လာသည်။ ဤ ကြေးနီပြားသည် သူ့ကို အလွန် ထူးခြားသော ခံစားမှုကို ပေးသည်။ အတွင်း၌ အားနည်းသော်လည်း အလွန် ထူးခြားသော စွမ်းအားတစ်ခု စီးဆင်းနေသည်။ ၎င်းသည် ယခု ခေတ်မှ မည်သည့် စွမ်းအားနှင့်မှ လုံးဝ မတူပေ။

အာရပ်၏ ကိုယ်လုံးကို အနက်ရောင် ဝတ်စုံဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် ဤ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်ကို ပိတ်ပင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ကလေးကို ရိုက်ရင် လူကြီးပါ လိုက်လာတယ်။ ဒီလို သားရဲဆိုး၊ ဒီလို အရာမျိုးဟာ ဒီ လောကပေါ်မှာ ပေါ်လာဖို့ လုံးဝ မသင့်တော်ဘူး။ အာရပ်ရဲ့ မဟာဘုန်းတော်ကြီးမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အရမ်း များတယ်”

ဝမ်ချောင်သည် စိတ်ထဲမှ တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

ဤ သိုင်းပညာ ကမ္ဘာတွင် တောင်ကြီးကဲ့သို့သော သားရဲဆိုးများ ပေါ်လာခြင်းသည် လုံးဝ ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။ အရှေ့နှင့် အနောက် တူရကီ ၊ မဟာထန်၊ ယွီစန်း၊ မာန်ရှဲကျောင်း (Mengshe Zhao)၊ အနောက်တိုင်း ဒေသမှ နိုင်ငံများ အပါအဝင် တျောက်ကျစ် (Tiaozi)၊ ရှန်းတူး (Shendu) တို့တွင် ဤ နည်းပညာမျိုး မရှိပေ။ အာရပ်တွင်သာ ဧရာမ သတ္တဝါများ ရှိသည်။

အာရပ်၏ ဧရာမ သတ္တဝါများ အားလုံးသည် ထိုအာရပ်မဟာဘုန်းတော်ကြီးမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မဟာဘုန်းတော်ကြီးနှင့်ပတ်သက်သော ဝမ်ချောင်၏ အထင်အမြင်အားလုံးသည် အာရပ်မှ သေဆုံးသွားခဲ့သော ဧရာမ သတ္တဝါ စစ်တပ် ဗိုလ်ချုပ် မာစီရ် ၏ မှတ်ဉာဏ်မှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မာစီရ်၏ မှတ်ဉာဏ်မှ ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ ဆရာကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ လေးစားခြင်း၊ ကိုးကွယ်ခြင်းတို့ဖြင့် ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း ခံစားမိခဲ့သည်။

ယခင် တိုက်ပွဲတွင် ဝမ်ချောင်နှင့် မဟာဘုန်းတော်ကြီးနှစ်ဦးစလုံးသည် အများကြီး ချန်ထားခဲ့ပြီး အင်အား အပြည့်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ဝမ်ချောင် အတွက်ဖြစ်စေ၊ မဟာဘုန်းတော်ကြီးအတွက်ဖြစ်စေ ယခုမှ စတင်တိုက်ခိုက်ရမည့် အချိန် မဟုတ်သေးကြောင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်သည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဧရာမ သတ္တဝါများကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားခဲ့ပြီးနောက် မဟာဘုန်းတော်ကြီးနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် မလိုအပ်တော့ချေ။

လက်ရှိ အရေးအကြီးဆုံး ကိစ္စမှာ နောက်လာမည့် ပြင်းထန်သော စစ်ပွဲကို ရင်ဆိုင်ရန် နည်းလမ်း ရှာဖွေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ငါတို့ အချင်းချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ရမယ့် အချိန် ရောက်လာမှာပဲ၊ မင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို နောက်ကျရင်တောင် ငါ သေချာပေါက် ဖော်ထုတ်ရမယ်”

ဝမ်ချောင်သည် ထို ကြေးနီပြားကို ညှစ်ကိုင်လိုက်သည်။ အာရပ်၏ ခုံးပုံသဏ္ဌာန် ခံတပ် ဦးတည်ရာကို နက်ရှိုင်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မြင်းခေါင်းကို လှည့်ကာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင် ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် အဝေးမှ အရှေ့မြောက်ထောင့်ရှိ တူရကီ မြက်ခင်းပြင် တွင် လေညင်း တိုက်ခတ်နေသည်။ မြက်ရိုင်းများ လှုပ်ခါနေသည်။ ဝူနိုရှီပိ သည် သံမဏိ မြို့တော်၏ ဦးတည်ရာကို ကြည့်လျက် ဤအချိန်မှသာ ဖြည်းဖြည်းချင်း အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းခဲ့သည်။

“တကယ် မထင်မှတ်စရာပဲ၊ ပထမဆုံး တိုက်ပွဲမှာ မဟာထန် က နိုင်သွားတယ်၊ ပြီးတော့ လုံးဝအောင်ပွဲ ရလိုက်တာ၊ ထိခိုက် ဆုံးရှုံးမှုလည်း လုံးဝ မရှိသလောက်ပဲ”

ဝူနိုရှီပိသည် ရှည်လျားစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အပြည့်အဝ ရှိနေသည်။

စစ်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤ ပထမဆုံး တိုက်ပွဲက သူ့အပေါ် ပေးခဲ့သော တုန်လှုပ်မှုနှင့် သက်ရောက်မှုသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာပင် ပျောက်ကွယ်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ဤ ပထမဆုံး စစ်ပွဲသည် နှစ်ဖက်စလုံးမှ စမ်းသပ်မှုသာ ဖြစ်ပြီး အင်အား အပြည့်အစုံကို မထုတ်ခဲ့သလို တစ်ချက်တည်း ထိုးစစ်ဆင်ခဲ့ခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ပမာဏနှင့် ပြင်းထန်မှုသည် အနောက် တူရကီနှင့် မဟာထန် တို့၏ စစ်ပွဲ ပြင်းထန်မှု၏ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော်ကို ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုနှစ်ဖက်စလုံးအတွက် ဤသည်မှာ အစမျှသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝူနိုရှီပိကို အထင်အရှားဆုံး ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ မဟာထန် ခေါင်းဆောင်ကြီး ခြောက်ဦး၏ သမိုင်းဝင် ပူးပေါင်းမှုနှင့် လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်သည်။

မျိူးနွယ်ခြားဘုရင်ဝမ်ချောင်၊ ယခုအခါ ကျူးချိုး ကာကွယ်ရေးတပ်မှူးချုပ် ဟု ခေါ်ဆိုသင့်သည်။ အနောက်တောင်ကာကွယ်ရေးတပ်မှူးချုပ် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး ၊ ပေထင် ကာကွယ်ရေးတပ်မှူးချုပ် အန်းစီရှန်း၊ အန်းရှီ စစ်နတ်ဘုရား ကောင်းရှန်းကျစ် ၊ အင်ပါယာ စစ်နတ်ဘုရား မင်းဆရာ ဝမ်ကျုံးစစ်၊ ထုံလော့ စစ်သူကြီး အာပုစစ် ... ဤလူတစ်ဦးချင်းစီသည် တစ်ဖက်တည်းတွင် ရပ်တည်နိုင်သော ခေါင်းဆောင်ကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ တစ်ဦးတည်း ထွက်လာပါက နိုင်ငံများစွာသည် ကြောက်ရွံ့ပြီး ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေမည်။ ယခုမူ အားလုံး ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြသည်။

ခေါင်းဆောင်ကြီး ခြောက်ဦး၏ ပူးပေါင်း စွမ်းအားသည် မည်သို့ ဖြစ်မည်ကို မည်သူမျှ မသိသော်လည်း ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့ ပူးပေါင်းခဲ့သည့် ရလဒ်ကိုမူ လူတိုင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

******

အခန်း (၁၈၄၇)

“ဖြစ်နိုင်တာက ဒီ တိုက်ပွဲပြီးနောက် နိုင်ငံအသီးသီးက မဟာထန် နဲ့ အာရပ်ကို တကယ်ပဲ စဥ်းစားသင့်ပြီ။ ဒီအင်ပါယာ နှစ်ခုစလုံးက အရမ်းကို အင်အားကြီးလွန်းတယ်။ အထူးသဖြင့် မဟာထန်က နိုင်ငံအသီးသီးနဲ့ အရမ်း နီးတယ်။ ကံကောင်းလို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ မဟာထန် နဲ့ နိုင်ငံအသီးသီးက နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေပြီး စစ်သူကြီးအားလုံး အကွဲကွဲ အပြားပြား ဖြစ်နေတာ။ မဟုတ်ရင် သူတို့ကို စုပေါင်းထားလိုက်ရင် ဘယ်အင်ပါယာက ခုခံနိုင်ဦးမှာလဲ”

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ဝူနိုရှီပိ၏ နောက်ကျောသည် အေးစက်သွားခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ နိုင်ငံအသီးသီးက မိမိတို့ကိုယ်တိုင် မဟာထန်နဲ့ တန်းတူ ရပ်တည်နိုင်တယ်လို့ ထင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုမှ ကြည့်လျှင် ဤသည်မှာ စိတ်ကူးယဉ်မှုသာ ဖြစ်သည်။

မဟာထန် အင်ပါယာမှ သူတော်စင် ဧကရာဇ်၏ သတိပေးချက်သည် သတိပေးချက်သက်သက် မဟုတ်ဘဲ၊ သူတို့သည် ထိုအရာကို တကယ်ပဲ လုပ်နိုင်သည့် စွမ်းရည် ရှိနေသည်။

ဤအတွေးများ ဦးနှောက်ထဲမှ ဖြတ်သန်းသွားသည်နှင့် ဝူနိုရှီပိသည် မြင်းဗိုက်ကို ပြင်းထန်စွာ ညှပ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် လှည့်ကာ မြက်ခင်းပြင်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။ အနောက်မြောက်ပိုင်းရှိ ဤတိုက်ပွဲသည် အရေးကြီးပြီး ထန်နှင့်အာရပ်တို့အကြား ကိစ္စများထက် ကန့်သတ်ချက် ကျော်လွန်နေသည်။ သူသည် ရှားပိုလော့ ခန်းနှင့် အနောက် တာ့ခ်မှ ဗိုလ်ချုပ်များအားလုံးနှင့် ကောင်းစွာ ဆွေးနွေးရန် ပြန်သွားရမည် ဖြစ်သည်။

ဝူနိုရှီပိပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် အခြားသော ဦးတည်ရာများမှလည်း ကြီးမားသော၊ တောင်ကဲ့သို့ ပင်လယ်ကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါရှိသည့် ပုံရိပ်များသည် တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဤ တိုက်ပွဲကို ၎င်းတို့သည်လည်း ကောင်းစွာ စဥ်းစားရဦးမည် ဖြစ်သည်။

...

အချိန်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ မသိမသာဖြင့် ညနေသည် လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ နေ့ခင်းဘက် စစ်ပွဲသည် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း အနောက်မြောက်ပိုင်းတစ်ခုလုံးအတွက် အရာအားလုံးသည် အစမျှသာ ဖြစ်သည်။

အနောက်မြောက်ဘက် ဦးတည်ရာ အာရပ်၏ စခန်းအတွင်းတွင် မီးရောင်သည် အစုလိုက် ထွန်းညှိနေပြီး အလင်းရောင် ပြည့်နှက်နေသည်။

ညနေ ရောက်ရှိလာသည့် ခဏ၌ ကြေကွဲဖွယ် ခရာသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် မြင်းခွာသံသည် မိုးကြိုးကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလာသည်။ လှိမ့်ဆင်းလာသော မီးခိုးနှင့် ဖုန်မှုန့်များကြားတွင် အာရပ် သံမြင်းတပ် သောင်းနှင့်ချီသည် မီးရှူးမီးတိုင်များကို ကိုင်ဆောင်လျက် စခန်းတစ်ခုစီမှ ပြေးထွက်သွားပြီး အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

မီးရှူးမီးတိုင်များသည် တောက်လောင်နေသည်။ မကြာမီမှာပင် အာရပ် စခန်း၏ ပတ်ပတ်လည် ဆယ်မိုင်ပတ်လည် ဧရိယာတွင် မီးရှူးမီးတိုင်များ စိုက်ထူထားခဲ့သည်။

မှောင်မိုက်ထဲတွင် အာရပ် သံမြင်းတပ် အမြောက်အမြားသည် အာရပ် စခန်းကို ပတ်ပတ်လည် အဆက်မပြတ် စီးနင်းလျက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးနေသည်။

“ဟီ”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စူးရှသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ အတောင်ပံ ရိုက်ခတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အာရပ် အမဲလိုက် သိမ်းငှက်ထောင်ပေါင်းများစွာသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး အာရပ် စခန်း၏ ကောင်းကင်တွင် ဝဲပျံနေကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို သတိကြီးစွာ စစ်ဆေးနေသည်။

မှောင်မိုက်ထဲတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်မျှပင် အမဲလိုက် သိမ်းငှက်အမြောက်အမြား၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး လျင်မြန်စွာ စုဝေးလာနိုင်သည်။

“ဒီ အာရပ်တွေက... အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်။ ဒီလို တင်းကျပ်တဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှု၊ အားနည်းချက် အနည်းငယ်မျှ ချန်မထားခဲ့ဘူး။ ထောင့်တိုင်းကို ကာကွယ်ထားပုံရတယ်။ ညဘက် စခန်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး”

အာရပ် စခန်းမှ အလွန် ဝေးသော နေရာတွင် အရိပ်တစ်ခုသည် မှောင်မိုက်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်လျက် မျက်လုံးထဲတွင် ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှု ပေါ်လာခဲ့သည်။

အာရပ်၏ စခန်း ကာကွယ်မှုသည် အလွန်တင်းကျပ်သည်။ ဆယ်မိုင်ကျော်မှပင် တွေ့ရှိနိုင်ပြီး မီးရှူးမီးတိုင်များ လင်းထိန်နေသောကြောင့် အမြင် ကွယ်ရာ လုံးဝ မရှိပေ။ ဤ အခြေအနေတွင် ညဘက် စခန်း တိုက်ခိုက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ဤမျှ ပြင်းထန်သော ရန်သူများစွာကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤကဲ့သို့ စခန်းချရာတွင် အစွမ်းထက်ပြီး ချီတက်ရာတွင် သတိကြီးကာ အားနည်းချက် မရှိသော ရန်သူကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံတွေ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝါးလန်း လေသံသည် ဟိန်းဟောက်သွားခဲ့သည်။ မှောင်မိုက်ထဲတွင် ကျန်းချွယ်သည် ထောက်လှမ်းရေး အဖွဲ့မှ လူများကို ဦးဆောင်လျက် မည်သူ့ကိုမျှ အသိပေးခြင်း မရှိဘဲ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ကျန်းချွယ်ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် အခြားတစ်ဖက်၊ သံမဏိ မြို့တော်မှ အလွန် ဝေးသော နေရာတွင် အားအပြည့်ရှိသော အာရပ် ထိပ်တန်း ထောက်လှမ်းရေး မြင်းစီးတပ် အုပ်စုတစ်ခုသည်လည်း မကျေနပ်သော စိတ်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။

မဟာထန်သည် အာရပ်ကို ညဘက် စခန်း တိုက်ခိုက်ရန် ဆန္ဒရှိသကဲ့သို့ အာရပ်ကလည်း မဟာထန်ကို ညဘက် စခန်း တိုက်ခိုက်ရန် ဆန္ဒ ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့သည် မကြာမီ ချီတက်ခဲ့ရုံသာ ရှိသေးပြီး သံမဏိ မြို့တော်အနီးအနားသို့ မရောက်မီမှာပင် လက်လျှော့ခဲ့ရသည်။

စူးရှသော အော်ဟစ်သံများသည် ကောင်းကင်မှ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။ အာရပ် ထိပ်တန်း ထောက်လှမ်းရေး မြင်းစီးတပ် အုပ်စုတစ်ခုသည် ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ အမြင်အရ ကောင်းကင်ယံတွင် ကျောက်သိမ်းငှက်၊ ရွှေလင်းယုန်၊ ပင်လယ်အရှေ့ငှက်၊ သိန်းငှက်၊ ယွီစန်း လင်းတများ သောင်းနှင့်ချီ၍ ပျံဝဲနေကြသည်။ ငှက် အမြောက်အမြားသည် မည်းမှောင်လျက် ကြီးမားသော အရိပ်အဖြစ် ဝဲပျံနေပြီး စောင့်ကြည့်ရာတွင် အမြင် ကွယ်ရာ လုံးဝ မရှိပေ။

မှောင်မိုက်ထဲတွင် သံမဏိ မြို့တော် ပတ်ပတ်လည်၌ မည်မျှသော အစောင့်များ နေရာချထားသည်ကို မသိကြချေ။

ပွင့်လင်းသော အစောင့်များကို ရှောင်ရန် လွယ်သော်လည်း လျှို့ဝှက် အစောင့်များကို ကာကွယ်ရန် အလွန် ခက်ခဲသည်။

ဤ ခဏတာအတွင်းမှာပင် သံမဏိ မြို့တော်၏ အပြင်ဘက်သို့ မဝင်ရောက်မီမှာပင် ၎င်းတို့သည် လူအုပ်စုများစွာနှင့် ရင်ဆိုင်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤ အုပ်စုသည် အာရပ် အင်ပါယာ၏ အကောင်းဆုံး ထောက်လှမ်းရေးများ ဖြစ်ကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ဒေသများသို့ စစ်ချီရာတွင် အကြိမ်ရေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ပါဝင်ခဲ့ကြသူများ မဟုတ်ပါက စောစောကတည်းက တွေ့ရှိခံရပေမည်။

သို့သော် ဤသို့ ဖြစ်သော်ငြားလည်း ဤ လမ်းတစ်လျှောက် အန္တရာယ်နှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အင်မတန် အားထုတ်ခဲ့ရသည်။

“ဟားဟားဟား၊ အာရပ်သူငယ်ချင်းတို့၊ ဒီကို ရောက်လာမှတော့ အလျင်စလို မထွက်သွားပါနဲ့ဦး။ ဝေးရာက ဧည့်သည်တွေ ဖြစ်တဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့ ကောင်းကောင်း ဧည့်ခံပါရစေ”

စဥ်းစားနေချိန်တွင် ရုတ်တရက် မြင်းခွာသံသည် အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရန်သူသည် လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိဘဲ တည့်တည့်မတ်မတ် ဤ အာရပ် ထိပ်တန်း ထောက်လှမ်းရေး အုပ်စု၏ ဦးတည်ရာသို့ ချီတက်လာသည်။

ထိုအသံကို ကြားသောအခါ အာရပ် ထိပ်တန်း ထောက်လှမ်းရေးများ၏ မျက်နှာသည် ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

“သွား”

လူအုပ်စုသည် မစဉ်းစားတော့ဘဲ မြင်းခေါင်းကို လှည့်ကာ အဝေးသို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် လေထု ပေါက်ကွဲသံသည် စူးရှသော အသံနှင့်အတူ အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သွေးသည် ပန်းထွက်လာခဲ့ပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် အာရပ် သံမြင်းတပ်တစ်ဦးသည် ညည်းသံတစ်ခု ပြုလုပ်လျက် ကိုယ်ခန္ဓာသည် ယိမ်းယိုင်ကာ မြင်းကျောပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

“သတိထား၊ ထိပ်တန်း လေးသမားတွေ”

တစ်ခဏအတွင်း အာရပ် ထိပ်တန်း ထောက်လှမ်းရေး အုပ်စု၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ထိပ်တန်း လေးသမားများ၏ မျက်စိ အမြင်သည် အလွန် အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်သည်။ ညနေတွင်ပင်လျှင် အလွန်ဝေးသည်အထိ မြင်နိုင်ပြီး မိုင် အနည်းငယ်အကွာတွင် ခြင်တစ်ကောင် ပျံသန်းသည်ပင် ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ချေ။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ရန်သူ၏ မြှားသည် သူတို့ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ထူထဲသော သံချပ်ကာကိုပင် ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ထိုထိပ်တန်း လေးသမား၏ စွမ်းရည်သည် အလွန် အားကောင်းနေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေသည်။

ထပ်မံ စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိဘဲ နောက်တစ်ခဏတွင် ဤအာရပ် ထိပ်တန်း ထောက်လှမ်းရေးများသည် လျင်မြန်စွာ ကွဲသွားကြသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဦးတည်ရာ ဆယ်ခုကျော်အဖြစ် ကွဲသွားပြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုသည် အလွန်လျင်မြန်ပြီး ကျွမ်းကျင်သည်။ လူတိုင်းသည် တစ်ခဏအတွင်း ကွဲပြားသွားခဲ့ရာ လက်တွေ့ စစ်ရေး အတွေ့အကြုံ အလွန် ကြွယ်ဝနေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေသည်။

သို့သော် ဤ အုပ်စုသည် ထို မဟာထန် ထိပ်တန်း လေးသမားများ၏ အစွမ်းကို လျှော့တွက်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ခြေရာကို စောစောကတည်းက တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ဖော်ထုတ်ခြင်း မရှိဘဲ ဤနေရာသို့ ဆွဲဆောင်ခေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို အလွယ်တကူ ထွက်ပြေးခွင့် ပေးမည် မဟုတ်ချေ။

“ရွှစ် ရွှစ် ရွှစ်”

လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း လေထုသည် စူးရှစွာ မြည်ဟည်းသွားခဲ့သည်။ ပေါက်ကွဲသံများသည် နောက်ဘက်မှ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤ မြှားများသည် ထက်မြက်ပြီး အရှိန်သည် အလွန်လျင်မြန်သည်။ ညမှောင်ထဲတွင် ရှည်လျားသော အဖြူရောင် မြှားရာများကိုသာ မြင်ရပြီး ထို့နောက် အလျင်စလို ပြေးနေသော အာရပ် ထောက်လှမ်းရေးများကို လျင်မြန်စွာ ထိမှန်ခဲ့သည်။

အာရပ် ထောက်လှမ်းရေး အုပ်စုသည် ဝေးဝေးပင် မပြေးရသေးမီ ဆက်တိုက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့ကြသည်။

နောက်ဆုံး ထောက်လှမ်းရေးသည် အချိန် မရှိသော အခိုက်အတန့်တွင် ကိုယ်ခန္ဓာကို ညာဘက်သို့ စောင်းလိုက်ပြီး သေစေနိုင်သော မြှားကို ရှောင်နိုင်ခဲ့သည်။ မြှားရှည်သည် သူ၏ ညာဘက် ခြေထောက်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီး မြင်းနှင့်အတူ ရိုက်လိုက်သည်။ ထို လူသည် ထိတ်လန့် တကြား ခြေမကိုင်မိလက်မကိုင်မိ ဖြစ်လျက် ဤတိုတောင်းသော အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးကာ အဆုံးမဲ့သော ညမှောင်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

“ခေါင်းဆောင် ဘာလို့ တစ်ယောက်ကို ချန်ထားရတာလဲ။ ဒီ လူရိုင်းတွေက ငါတို့ မဟာထန် ပိုင်နက်ထဲကို ဝင်လာရဲတယ်၊ သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်သင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား?”

ဤတိုက်ပွဲသည် တိုတောင်းသော်လည်း ပြင်းထန်ခဲ့သည်။ အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ အာရပ်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မကြာမီ မြင်းခွာသံများသည် စစ်မြေပြင်မှ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ စုဝေးလာခဲ့ကြသည်။ ဤလူများသည် မျက်လုံးများ တောက်ပလျက် လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုများ ရှိကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ထိပ်တန်း ထောက်လှမ်းရေး ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေသည်။ သို့သော် လူအုပ်စု စုဝေးပြီးနောက် သူတို့သည် အခြား ဦးတည်ရာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ဟားဟား၊ အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ရင် ဘယ်သူက ပြန်သွားပြီး သတင်းပို့မှာလဲ။ ဒီ လူရိုင်းတွေက သူတို့ကိုယ်သူတို့ လမ်းပျောက်နေတယ်လို့ ထင်နေဦးမှာပဲ။ အဲဒါကြောင့် သူ့ကို အသက်ချမ်းသာပေးလိုက်တာပါ”

ထိုတစ်ခဏတွင် နက်ရှိုင်းသော အသံတစ်ခု ညမှောင်ထဲမှ ရယ်မောလျက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ခဏလေးအတွင်းတွင် လူငယ် စစ်သူကြီး တစ်ဦးသည် သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နောက်ကျောတွင် သံမဏိ လေးကြီး တစ်လက်ကို လွယ်ထားသည်။ သူသည် မြင်းစီးလျက် ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သူသည် ထိပ်တန်း လေးသမား စခန်း၏ တပ်မှူး ချန်ပုရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤ ညဘက် စစ်ဆေးခြင်းတွင် ထိပ်တန်း လေးသမား စခန်း ပါဝင်ရန် မူလက မလိုအပ်သော်လည်း ချန်ပုရန်သည် မိမိဆန္ဒအလျောက် တောင်းဆိုကာ ထိပ်တန်း လေးသမား စခန်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများကို ဦးဆောင်၍ စစ်ဆေးခြင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူအုပ်စုသည် စကားပြောဆိုပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ မြင်းပေါ်မှ ဆင်းကာ အာရပ် သံမြင်းတပ်၏ အလောင်းများကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် လျင်မြန်စွာ မြင်းပေါ်သို့ ပြန်တက်လိုက်ကြသည်။

“ညီအစ်ကိုတို့ ဒီည မျက်လုံးရှင်ရှင် ထားကြပါ။ အာရပ် လူရိုင်းတွေ ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး။ ဒီနေရာကို မင်းတို့ကို အပ်ခဲ့မယ်။ ငါ အရှင်ကို အစီရင်ခံဖို့ အရင် ပြန်သွားလိုက်ဦးမယ်။ ဒီညတော့ အလုပ်ရှုပ်ရဦးမယ် ထင်တယ်”

ချန်ပုရန်သည် ဤစကားကို ပြောနေစဉ် အာရပ် စခန်း၏ ဦးတည်ရာကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် မီးရောင်များ ထွန်းညှိနေပြီး ချန်ပုရန်၏ အသိအရ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါများသည် တောင်ကဲ့သို့ ပင်လယ်ကဲ့သို့ စုဝေးနေခဲ့ကြသည်။

“ဒီ လူယုတ်မာတွေကလည်း ဆွေးနွေးနေကြမှာပဲ”

ချန်ပုရန်သည် စိတ်ထဲမှ တီးတိုး ပြောလိုက်ပြီး ထိုအတွေးသည် ဦးနှောက်ထဲမှ ဖြတ်ပြေးသွားကာ လျင်မြန်စွာ လှည့်၍ ညမှောင်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ညမှောင်ထဲတွင် ခုံးပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမ ခံတပ်အတွင်း၌ ကုထိုက်ပိုင်နှင့် မဟာဘုန်းတော်ကြီးတို့ကို ဗဟိုပြုလျက် အာရပ် စစ်သူကြီးများ၊ ဒုစစ်သူကြီးများ အားလုံးနီးပါး စုဝေးနေကြသည်။

ပထမနေ့၏ စစ်ပွဲသည် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း ခန်းမအတွင်းမှ လေထုသည် ပို၍ တင်းမာလာခဲ့သည်။ အာရပ် ထိပ်တန်း အရာရှိများအားလုံး စုဝေးကာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။

“ဒီ အရှေ့ဘက် လူမျိုးခြားတွေရဲ့ လေးလံတဲ့ စက်ယန္တရားရဲ့ စွမ်းအားက အရမ်းကို အားကောင်းလွန်းတယ်။ အာပိုလစ် ဦးဆောင်တဲ့ စစ်တပ်က အားမနည်းပေမဲ့ ဒီ လေးမြင်းရထားတွေရှေ့မှာ လုံးဝ ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိဘူး။ စစ်သည် နှစ်သိန်းကျော်ဟာ ကြာကြာ မခံနိုင်ဘဲ သူတို့ကြောင့် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရတယ်”

“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဧရာမ ငှက် စစ်တပ်ကလည်း ဒီတစ်ကြိမ် စေလွှတ်ခဲ့တာ အလွန် ပြည့်စုံတယ်လို့ ယူဆရတယ်။ မစေလွှတ်ခင် အင်ပါယာရဲ့ ထိပ်တန်း လက်သမားတွေက အကောင်းဆုံး သံမဏိ ထူထဲသော သံချပ်ကာကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ပြီး အဲဒီ အမြင့်မှာ ထိပ်တန်း လေးသမားတွေကတောင် ထိရောက်စွာ ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ခက်ခဲတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမျိုးတောင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဧရာမ ငှက် စစ်တပ်ဟာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပြီး လိုအပ်တဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို မရရှိခဲ့ရုံသာမက ခြောက်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းကျော် ဆုံးရှုံးခဲ့တယ်”

“မှန်တယ်။ သူတို့က သိမ်းငှက်နဲ့ စာကလေး အမြောက်အမြားကို ပြင်ဆင်ထားတယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ခဲ့မှာလဲ။ နောက်ပြီး သူတို့ရဲ့ နှုတ်သီးနဲ့ ခြေသည်းတွေအတွက် ဝုဇ်သံမဏိ လက်နက်တွေကို ပြင်ဆင်ပေးထားတယ် လွန်ခဲ့တဲ့ တာ့လာစ် တိုက်ပွဲမှာ သူတို့မှာ ဒီလောက်များတဲ့ သိမ်းငှက်တွေ ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေတယ်”

“ဒါက သူတို့ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ အစွမ်းထက် လက်နက် ဖြစ်ရမယ်။ ဒီလို သိမ်းငှက်နဲ့ စာကလေး အမြောက်အမြား ရှိနေရင် ဧရာမ ငှက် စစ်တပ်က အခြေခံအားဖြင့် အသုံးမဝင်တော့ဘူး။ တကယ်ပဲ သူရဲကောင်းတွေ အစွမ်းပြခွင့် မရတော့ဘူး”

“နောက်ပြီး ဓားရှည်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ ဧရာမ သတ္တဝါတွေကို တန်ပြန် သတ်ဖြတ်တဲ့ လူ သုံးဆယ့်ခြောက်ဦးပါတဲ့ အထူး အဖွဲ့ကိုရော၊ မဟာထန် ပြည်တွင်းစစ်တွေနဲ့ ရှုပ်ထွေးနေတယ်လို့ ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ လုံးဝသက်ရောက်မှု မရှိဘဲ ပြင်ဆင်မှုက ဒီလောက်အထိ ပြည့်စုံနေရတာလဲ”

ကြီးမားသော စစ်ဘက် ခန်းမအတွင်းတွင် အင်ပါယာမှ ပြည်နယ်အသီးသီးမှ အုပ်ချုပ်သူများ စုဝေးကာ အချင်းချင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်။

လွန်ခဲ့သော စစ်ပွဲသည် သူတို့အားလုံးကို နက်နဲသော အထင်အမြင် ချန်ထားခဲ့သည်။ အခြားအရာများ မပြောဆိုမီတွင် ဤထန်ဟု ခေါ်သော အရှေ့ဘက် အင်ပါယာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်နှင့် ထိရောက်သော ရိတ်သိမ်းမှု အရှိန်သည် ထိုနေရာရှိ အုပ်ချုပ်သူများ၊ စစ်သူကြီးများအားလုံးကို ကြီးမားသော အထင်အမြင် ချန်ထားခဲ့သည်။

******

အခန်း (၁၈၄၈)

“ကြားရုံဖြင့် မလုံလောက်၊ မြင်မှသာ စစ်မှန်သည်” မေးခွန်းထုတ်စရာ မရှိပေ။ ဤ အရှေ့ဘက် အင်ပါယာသည် ၎င်းတို့ ထင်မြင်ထားသည်ထက်ပင် ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အင်အားကြီးသည်။

“အခု ဒီကိစ္စကို ဆွေးနွေးရမယ့် အချိန် မဟုတ်ဘူး”

ထိုအချိန်တွင် အေးစက်သော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လူများ၏ စကားသံကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

သံချပ်ကာ၏ တုန်ခါသံများကြားတွင် လူအုပ်သည် ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။ အဗူသည် ထူထဲသော သံချပ်ကာ တစ်ကိုယ်လုံး ဝတ်ဆင်လျက် လူအုပ်ကို တွန်းဖယ်ကာ နောက်ဘက်မှ ခြေလှမ်းကျယ်များဖြင့် ရှေ့သို့ တက်လာခဲ့သည်။

“မဟာသူတော်စင် ထန်လူမျိုးတွေရဲ့ စွမ်းရည်ဟာ ကျွန်တော်တို့ ထင်ထားတာထက် ဝေးစွာ ပိုပြီး အင်အားကြီးပါတယ်။ ဒုတိယနေ့ စစ်ပွဲမှာ ကျွန်တော် စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး ထန်လူမျိုးတွေကို ကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်ချင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က သူတို့နဲ့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရင်ဆိုင်ဖူးပါတယ်။ ကျွန်တော်က တခြားသူတွေထက် ထန်လူမျိုးတွေကို ပိုပြီး နားလည်တယ်”

အဗူသည် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာသည် အလွန်အလေးအနက်ရှိသည်။

ကြီးမားသော ခန်းမအတွင်း ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အကြည့်အားလုံးသည် ယခင် အရှေ့ဘက် အုပ်ချုပ်သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ စုစည်းသွားခဲ့သည်။ ကုထိုက်ပိုင်နှင့် မဟာဘုန်းတော်ကြီးပင်လျှင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြည့်လာခဲ့ကြသည်။

“အဗူမင်းက ငါက ဒီ အရှေ့ဘက် လူမျိုးခြားတွေကို မအောင်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား?”

ကုထိုက်ပိုင်သည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

“လက်အောက်ငယ်သားက မရဲပါဘူး”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အဗူ၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

အနောက်ဘင်ဒေသတစ်ခုလုံးတွင် မဟာသူတော်စင်သည် အမြင့်ဆုံး အဆင့်အတန်းကို ပိုင်ဆိုင်သည်။ အချို့သော နေရာများတွင် ခါလီဖ်ပင်လျှင် မယှဉ်နိုင်ပေ။ အင်ပါယာအတွင်း မဟာသူတော်စင်ကို မည်သူမျှ မေးခွန်းထုတ်ရန် မရဲကြချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းသည် သေလမ်းကို ရှာဖွေခြင်းနှင့် တူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အင်ပါယာအတွင်း ခါလီဖ်ပင်လျှင် မဟာသူတော်စင် ကို မေးခွန်းထုတ်ရန် မရဲပါက အဗူအတွက် ပြောစရာ မလိုတော့ချေ။

“လက်အောက်ငယ်သားက တာ့လာစ် တိုက်ပွဲရဲ့ ရှက်ရွံ့မှုကို ဆေးကြောချင်ရုံသာမက အာရပ် အင်ပါယာအတွက် မြင်းနှင့်ခွေးလို အမှုထမ်းချင်ပြီး အရှေ့ဘက် ဒေသကို အမြန်ဆုံး အောင်နိုင်ချင်ရုံသာ ဖြစ်ပါတယ်”

အဗူက ပြောသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကုထိုက်ပိုင်၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားခဲ့သည်။ ခန်းမအတွင်းရှိ စစ်သူကြီးများ၊ ဒုစစ်သူကြီး များသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော အဗူကို ခိုးကြည့်ကာ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ ဤစစ်ဆေးမှုကို သူသည် ခေတ္တ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“... အဗူက မဟာသူတော်စင်ကို လုံးဝ မေးခွန်းထုတ်ရန် မရဲပါဘူး။ စစ်သည် တစ်ဦးအနေဖြင့် ကျွန်တော် စစ်မြေပြင်မှာ မဟာထန်ကို တရားမျှတစွာ အနိုင်ယူချင်ပါတယ်။ မဟာသူတော်စင် ခွင့်ပြုပေးပါရန် မျှော်လင့်ပါတယ်”

အဗူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။

ကုထိုက်ပိုင်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အဗူကို ကြည့်နေသည်။ သူ၏ အမူအရာသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြစ်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ခံစားချက် အနည်းငယ်မျှ မတွေ့ရပေ။

အာရပ်တွင် နာမည်ကျော် သံတပ်အုပ်ချုပ်သူ တစ်ဦးအနေဖြင့် အဗူသည် ထိပ်တန်း အဆင့်တွင် အမှန်တကယ် ပါဝင်သည်။ သို့သော် တာ့လာစ် တိုက်ပွဲ တစ်ခုကြောင့် သူသည် အင်ပါယာတစ်ခုလုံးတွင် အရှက်ရခဲ့သည်။ ကုထိုက်ပိုင်သည် အာရပ်၏ ဒဏ္ဍာရီဆန်သော တည်ရှိမှု၊ မရှုံးနိမ့်သူ ဖြစ်သည့်အလျှောက် အနိုင်ယူသူတိုင်းကို အောင်နိုင်ခဲ့ပြီး ရှုံးနိမ့်မှု လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။ အဗူသည် ယခင်က စစ်ပွဲများတွင် အောင်မြင်မှုများစွာ ရရှိခဲ့ပြီး အရှေ့ဘက်ကို အလွန်နားလည်သော်လည်း ကုထိုက်ပိုင်အတွက်မူ ဤကဲ့သို့သော ရှုံးနိမ့်သူကို သူသည် အသုံးပြုမည် မဟုတ်ချေ။

“ဟားဟား အာပိုလစ် သေသွားပြီဆိုတော့ သူက စစ်ပွဲကို တောင့်တနေတယ်ဆိုရင် မဟာသူတော်စင်က သူ့ကို အခွင့်အရေး ပေးပြီး စမ်းသပ်ခွင့် ပေးရင် ဘာဖြစ်မလဲ”

ထိုအချိန်တွင် အသံတစ်ခု နားနားမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် ရုတ်တရက် စကားစပြောခဲ့သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကုထိုက်ပိုင်သည် စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး သတိမထားမိဘဲ မဟာဘုန်းတော်ကြီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် ဤအချိန်တွင် အဗူအတွက် စကားပြောလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။

မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် စစ်တပ်အတွင်းမှ တိကျသော ကိစ္စများကို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်း နည်းပါးသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ထူးထူးခြားခြား စကားပြောခြင်းသည် အဗူကို အထင်ကြီးကြောင်း ပြသနေသည်။

ကုထိုက်ပိုင်ပင်လျှင် ယခုအခါ အံ့ဩနေသည်။ မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် စစ်ရှုံးခဲ့သော ဗိုလ်ချုပ်အဗူကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ထူးထူးခြားခြား အထင်ကြီးနေသည်ကို သူ မနားလည်ချေ။

“အဗူငါ မင်းကို အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ် ပေးလိုက်မယ်။ မနက်ဖြန် ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်မှုမှာ ငါ စစ်တပ် ငါးသိန်းကို မင်းကို ခွဲဝေပေးမယ်။ ငါ နှစ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်တဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ကို မကြိုက်ဘူး။ မင်း ထပ်ပြီး ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရင် ငါ ကိုယ်တိုင် သေဒဏ် ပေးမယ်”

ကုထိုက်ပိုင်က ပြောလိုက်သည်။

“မဟာသူတော်စင် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

ကုထိုက်ပိုင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အဗူသည် အလွန်ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။ သာမန် စစ်သူကြီးများသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ စိုးရိမ်မှု အချို့ ရှိနိုင်သော်လည်း အဗူကမူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

“ထလိုက်ပါ။ ငါ မင်းတို့ကို မနက်ဖြန် စစ်ဆင်ရေးကို ဆွေးနွေးဖို့ ဆင့်ခေါ်ထားတာ။ အင်ပါယာတစ်ခုလုံး၊ ခါလီဖ် ဘုရင် အပါအဝင် လူတိုင်း ငါတို့ကို စောင့်ကြည့်နေကြတယ်။ ဒီ စစ်ပွဲက ကြာရှည်နေတာကို ငါ မလိုချင်ဘူး။ အရှေ့ဘက်တစ်ခုလုံးကို အမြန်ဆုံး နှုန်းနဲ့ အောင်နိုင်ရမယ်”

ကုထိုက်ပိုင်သည် ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် ပြောသည်။ သူ၏ အမူအရာသည် မေးခွန်းထုတ်ရန် ခွင့်မပြုပေ။

“မဟာသူတော်စင် အရေးတကြီး လုပ်သင့်တာက ရန်သူရဲ့ အင်ပါယာ စစ်သူကြီး တွေကို ဘယ်လို ထိန်းချုပ်ရမယ်ဆိုတာ စဉ်းစားဖို့ပါပဲ။ ဒီအရှေ့ဘက် သိုင်းပညာရှင်တွေဟာ ကျွန်တော်တို့ ထင်ထားတာထက် ပိုပြီးအင်အားကြီးပါတယ်။ အာပိုလစ်က သူတို့ကို အရမ်း ပေါ့ပေါ့တန်တန် တွက်ခဲ့တဲ့အတွက် သူတို့ လက်ထဲမှာ သေဆုံးခဲ့ရတာ”

ထိုအချိန်တွင် အသံတစ်ခုသည် ခန်းမအတွင်း ခပ်ကြမ်းကြမ်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူအုပ်ထဲမှ ခိုင်မာတောင့်တင်းသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် နောက်ဘက်မှ ထိုးထွက်လာပြီး လေးနက်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရှမ်ဆူဒင်…

အာရပ်အနောက်ပိုင်းမှ ခိုင်ရိုဝမ် ပြည်နယ်၏ အုပ်ချုပ်သူဖြစ်ပြီး အာရပ်တစ်ခုလုံး၏ အကြီးမြတ်ဆုံး မှူးမတ်လည်း ဖြစ်သည်။ အင်ပါယာအတွင်း အလွန် မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းကို ပိုင်ဆိုင်သည်။ ဤအချိန်တွင် ကုထိုက်ပိုင်ရှေ့တွင် စကားပြောရန် အရည်အချင်း ရှိသူမှာ သူသာ ဖြစ်သည်။

“မှန်ပါတယ်၊ ထန်ဗိုလ်ချုပ် နှစ်ဦးရဲ့ စွမ်းရည်က အလွန်အားကောင်းတယ်။ ကျွန်တော်တို့ သာမန် စစ်သူကြီး၊ ဒုစစ်သူကြီးတွေက သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် လုံးဝ မဟုတ်လောက်ဘူး။ အဗူနဲ့ ဒီ အဆင့်ရှိတဲ့ ထိပ်တန်းစစ်သူကြီးတွေပဲ သူတို့ကို ကိုင်တွယ်နိုင်မှာ”

ထိုအချိန်တွင် ဖစ်ဇ် ပြည်နယ်၏ ဟိုဆမ်သည်လည်း ထူထဲသော သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်လျက် ခြေလှမ်းကျယ်များဖြင့် ထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည် ရှမ်ဆူဒင် ကဲ့သို့ အင်ပါယာ၏ ကြီးမြတ်သော မှူးမတ်လည်း ဖြစ်ပြီး ရှမ်ဆူဒင် နှင့် အလွန်ခင်မင်သော သူငယ်ချင်းလည်း ဖြစ်သည်။

အင်ပါယာ၏ ကြီးမြတ်သော မှူးမတ်နှစ်ဦးဖြစ်သော ရှမ်ဆူဒင် နှင့် ဟိုဆမ် တို့၏ စကားကို ကြားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်မှ စစ်သူကြီးများ ဒုစစ်သူကြီးများသည်လည်း တူညီသော ခံစားချက် ရှိခဲ့ကြပြီး ကြောက်ရွံ့သော အမူအရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ပထမနေ့၏ စစ်ပွဲတွင် ၎င်းတို့သည် ပါဝင်ခဲ့ခြင်း မရှိသော်လည်း စစ်ပွဲတစ်ခုလုံးကို အစအဆုံး ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။ ဤစစ်ပွဲသည် သူတို့အားလုံးကို နက်ရှိုင်းသော အထင်အမြင် ချန်ထားခဲ့သည်။

အာရပ်တွင် စစ်သူကြီးများနှင့် ဒုစစ်သူကြီးများ အမြောက်အမြား ရှိသော်လည်း မဟာထန်၏ ဗိုလ်ချုပ် နှစ်ဦး အဆင့်ကို ရောက်နိုင်သူ နည်းပါးသည်။ အမှန်တကယ်ပင် စစ်ပွဲ ရလဒ်က ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေသည်မှာ အာရပ် စစ်သူကြီးနှင့်ဒုစစ်သူကြီးများသည် ထိုမဟာထန် စစ်သူကြီး များရှေ့တွင် လုံးဝ ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ကုထိုက်ပိုင်သည် စကား မပြောသော်လည်း မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် တွန့်လိုက်သည်။

“ဒီ အရှေ့ဘက်ဒေသ စစ်သူကြီးတွေအတွက် မင်းတို့ မပူပါနဲ့။ ငါ့မှာ ကိုယ့် အစီအစဉ် ရှိတယ်။ ဆာလက်”

“လက်အောက်ငယ်သား ရှိပါတယ်”

ကျယ်လောင်ပြီး အင်အား ပြည့်ဝသော အသံတစ်ခုသည် ခန်းမအတွင်း ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤအသံကို ကြားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်မှ စစ်သူကြီးများနှင့် ဒုစစ်သူကြီး များသည် ကပ်ရောဂါကို ရှောင်သကဲ့သို့ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် လူအများ၏ အမြင်များအောက်တွင် ခိုင်မာတောင့်တင်းသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် နွားချိုဦးထုပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာကို အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံးဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ခန်းမအတွင်း ရပ်တည်နေသည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင် ပေ အနည်းငယ်အတွင်းတွင် မည်သူမျှ မရှိပေ။

“သူက ဆာလက်ပဲ”

“ဒီ စစ်ပွဲ ရူးသွပ်သူ၊ သူ့ကိုယ်သူပါ သတ်တဲ့ လူ၊ သူ သေပြီလို့ ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား”

“အား သူက နတ်ဆိုးဘုရင်ဆာလက်မှန်း သိရက်နဲ့ သူ့ဘေးမှာ ဒီလောက် ကြာကြာ ရပ်နေခဲ့တာ ကျွန်တော် မသိလိုက်ဘူး”

“တကယ်ပဲ အသက်ကို ပြန် ရလိုက်တာ”

...

ပတ်ဝန်းကျင်မှ စစ်သူကြီးများ ဒုစစ်သူကြီးများ၏ အမူအရာသည် ကြောက်ရွံ့နေသည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏ ဘေးတွင် ရပ်ခဲ့သူများသည် စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်နေကြသည်။

စစ်ပွဲ ရူးသွပ်သူ ဆာလက်

သူသည် အာရပ်တစ်ခုလုံးတွင် နာမည်ကျော် သတ်ဖြတ်သူ နတ်ဆိုးဘုရင် ဖြစ်သည်။ ကောလဟာလများအရ သူသည် သဘာဝအားဖြင့် ရက်စက်ပြီး စစ်ပွဲကို အလွန် တောင့်တသည်။ စစ်ပွဲအတွင်း ရန်သူကို နှစ်ပိုင်း ဆုတ်ဖြဲရန်ပင် နှစ်သက်ပြီး ရန်သူ၏ သွေးသားကို စိမ်စားလေ့ ရှိသည်။ အာရပ်ကောလဟာလများတွင် မဟာသူတော်စင် ၏ လက်အောက်မှ ဤ ရဲရင့်သော ဗိုလ်ချုပ်သည် သူ့ကို ရန်သူဖြစ်သော အင်မတန် အစွမ်းထက်သည့် ဗိုလ်ချုပ် ရှစ်ဆယ့်ရှစ်ဦးကို အရှင်လတ်လတ် စားခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။

သို့သော် စစ်ပွဲ ရူးသွပ်သူ ဆာလက်ကို အကြောက်ရဆုံးနှင့် ထိတ်လန့်ဆုံး ဖြစ်စေသည့် အရာမှာ သူ၏ စွမ်းအားကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်လိုက်သောအခါ အရူးအမူး ဖြစ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် သွေးနီရောင် ဖြစ်လာပြီး ရန်သူနှင့် မိမိကို မခွဲခြားတော့ချေ။ ထိုအချိန်တွင် သူ၏ စွမ်းရည်သည် အလွန် တိုးတက်လာသော်လည်း အသိဉာဏ် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ သူသည် ရန်သူကို သတ်ရုံသာမက မိမိ၏ အဖော်များကိုလည်း သတ်ဖြတ်သည်။

ဤ ထူးခြားချက်ကြောင့် သူသည် အင်ပါယာအတွင်း နာမည်ပျက်ခဲ့သည်။ ရန်သူများသာမက အင်ပါယာ၏ စစ်သူကြီးများနှင့် ဒုစစ်သူကြီးများပင်လျှင် သူ့ကို ကြောက်ရွံ့ပြီး နတ်ဆိုးကဲ့သို့ ရှောင်ကြသည်။

သို့သော် ကောလဟာလများအရ စစ်ပွဲ ရူးသွပ်သူ ဆာလက်သည် ဆယ်နှစ်ကျော်က စစ်ပွဲတစ်ခုတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ သူ အသက်ရှင်နေသေးသည်ဟု မထင်ခဲ့ကြချေ။ ဤကြီးမားသော အရှေ့ဘက် စစ်ချီရေးသည် အင်ပါယာအတွင်းရှိ စစ်သူကြီးများနှင့် ဒုစစ်သူကြီးများအားလုံးကို စုစည်းခဲ့သည်။ ဤလှုပ်ရှားမှုသည် အင်ပါယာတစ်ခုလုံးတွင် သမိုင်းတွင် မရှိဖူးခဲ့ပေ။

အုပ်ချုပ်သူများစွာအတွက် သာမန်အခြေအနေတွင် စီမံခန့်ခွဲသော နယ်မြေ မတူညီသောကြောင့် ဤနေရာတွင် ရှိသော စစ်သူကြီးများစွာကို သူတို့သည် မရင်းနှီးကြချေ။ ဆာလက်သည် ထို အထင်ကရ နွားခေါင်း ဦးထုပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ လူများက အစကတည်းက ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘဲ အုပ်ချုပ်သူ တစ်ဦး၏ လက်အောက်ငယ်သားဟုသာ ယူဆခဲ့ကြသည်။ သူသည် ဆာလက်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ခဲ့ချေ။

“ဆာလက်၊ မနက်ဖြန် စစ်ပွဲမှာ ထန်ဗိုလ်ချုပ် နှစ်ဦးကို မင်းနဲ့ ကောင်းကင်၏ ကံကြမ္မာ ဗိုလ်ချုပ်တွေဆီ အပ်နှင်းလိုက်မယ်”

ကုထိုက်ပိုင်က ပြောလိုက်သည်။

“မဟာသူတော်စင် စိတ်ချပါ။ အဲဒီ လူနှစ်ယောက် ထပ်ထွက်လာရင် ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် လက်နဲ့ နှစ်ပိုင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်မယ်”

ဆာလက်သည် ပြုံးရယ်လိုက်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးမှ အရှိန်အဝါ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထို သိပ်သည်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် (Killing Intent) သည် သွေးကဲ့သို့ အနီရောင်သို့ပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ခန်းမအတွင်းမှ လူများသည် ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

ဆာလက်၏ စွမ်းရည်သည် အုပ်ချုပ်သူ အဗူထက်ပင် ပို၍အင်အားကြီးသည်။ အင်ပါယာအတွင်း ထိပ်တန်း အဆင့်တွင် အမှန်တကယ် ပါဝင်သည်။ သူ ဦးဆောင်လာပါက ထို မဟာထန် ဗိုလ်ချုပ်များကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည်မှာ သေချာသည်။

ရန်သူ၏ ဗိုလ်ချုပ်သည် အစွမ်းထက်သော်လည်း ယခုအခါ အပြဿနာဆုံးမှာ ထို သံမဏိ မြို့ရိုးများပင် ဖြစ်သည်။ ဤ အရှေ့ဘက် အင်ပါယာသည် စစ်မြေပြင် ကာကွယ်ရေးတွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်သည်။ သံမဏိမြို့ရိုးများ တည်ဆောက်သည့် အရှိန်သည် အလွန် လျင်မြန်သည်။ ပြန်လည် ပြင်ဆင်သည့် အရှိန်သည်လည်း မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍လျင်မြန်သည်။ ဧရာမ သတ္တဝါ ထိုးဖောက်ခဲ့သော အပေါက်သည် ယခုအချိန်တွင်ပင် လုံးဝ နီးပါး ပြင်ဆင်ပြီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ အာရပ်က သံမြင်းတပ် ထိုးစစ်ကို ကျွမ်းကျင်တယ်။ ဒီ သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းတွေကို မဖျက်ဆီးနိုင်ရင် ကျွန်တော်တို့ အားလုံးရဲ့ စွမ်းရည်ကို လုံးဝ ထုတ်ဖော်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

“မှန်ပါတယ်၊ ဒီ လေးမြင်းရထားနဲ့ ဧရာမ လေးမြင်းရထားတွေက ကျွန်တော်တို့ကို အရမ်း ခြိမ်းခြောက်နေတယ်။ ဒီ အရာနှစ်ခုကို မဖြေရှင်းနိုင်ရင် ဒီ အရှေ့ဘက် မဟာထန် အင်ပါယာကို အောင်နိုင်ရင်တောင် ကျွန်တော်တို့ ဆုံးရှုံးမှု ကြီးမားပြီး တခြား နိုင်ငံတွေကို အောင်နိုင်ဖို့ အင်အား မရှိတော့ဘူး”

ထိုအချိန်တွင် အခြားသူများသည်လည်း စကား စပြောလာကြသည်။

အာရပ်၏ သံမြင်းတပ်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်။ မည်သည့် သံမြင်းတပ်မျှ ၎င်းတို့ကို ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ မဟာထန် သည် ပထမနေ့၏ စစ်ပွဲတွင် အာပိုလစ် နှင့် အာရပ် သံမြင်းတပ် နှစ်သိန်းနီးပါးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲမှ ယုံကြည်ချက်သည် တစ်ခါမျှ မတုန်လှုပ်ခဲ့ချေ။

မဟာထန် စစ်တပ်၏ စွမ်းရည်သည် မည်မျှပင် ထူးခြားစေကာမူ ၎င်းတို့၏ အမြင်တွင် အာရပ်ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိပေ။

သူတို့ကို တကယ် ကြောက်ရွံ့စေသည်မှာ ထို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မဟာထန် စက်ယန္တရားများပင် ဖြစ်သည်။

သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းကို မဖောက်ဖျက်နိုင်ပါက ရန်သူနှင့် တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် အခွင့်အရေး မရနိုင်ချေ။ ထိုအခါ အာရပ် သံမြင်းတပ်၏ စစ်မြေပြင် ထိုးစစ်၊ လေးဘက်လေးတန် ပြေးလွှားပြီး မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်သည့် အားသာချက်သည် ဘာမှ အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့သော အာရပ် သံမြင်းတပ်သည် မည်သည့် စွမ်းရည်ကိုမှ ပြောနိုင်မည် မဟုတ်တော့ချေ။

“ဒီ ကိစ္စကို မင်းတို့ မပူပါနဲ့။ ပထမနေ့ရဲ့ စစ်ပွဲဟာ အစမျှသာ ဖြစ်သေးတယ်။ မဟာသူတော်စင်နဲ့ ကျွန်တော်ဟာ အင်အား အပြည့်အဝ ထုတ်မသုံးရသေးပါဘူး။ ဒီ မဟာထန်ရဲ့ သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းတွေကို ကျွန်တော်နဲ့ မဟာသူတော်စင် မှာ ကိုင်တွယ်ဖို့ နည်းလမ်း ရှိနေပါပြီ။ မနက်ဖြန်ကျရင် သူတို့ကို ကြီးမားတဲ့ အံ့ဩစရာ တစ်ခု သေချာပေါက် ပေးနိုင်မှာပါ”

ထိုအချိန်တွင် ဘေးမှ မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် ရုတ်တရက် စကား စပြောလာခဲ့သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အုပ်ချုပ်သူများနှင့် ဒုအုပ်ချုပ်သူများသည် မသိမသာ မဟာဘုန်းတော်ကြီးကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး သိချင်စိတ် အပြည့်ဖြင့် ရှိနေသည်။

အဗူပင်လျှင် မချွင်းချန်ပေ။

******

အခန်း (၁၈၄၉) ရန်သူ စိစစ်ချက်

မဟာထန်၏ သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းများ၏ အစွမ်းကို လူတိုင်း မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်ခဲ့ကြသည်။ အာရပ် သံမြင်းတပ်နှစ်သိန်းသည် ပထမဆုံး သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းကိုပင် မဖောက်ဖျက်နိုင်ဘဲ ပြာမှုန့် ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။ ဧရာမ သတ္တဝါများပင်လျှင် သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်း၏ အစိတ်အပိုင်းကိုသာ ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ မဟာ သူတော်စင်နှင့် မဟာဘုန်းတော်ကြီး တို့သည် ဤမဟာထန်၏ သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းများကို ဖျက်ဆီးရန် မည်သည့် အရာကို ပြင်ဆင်ထားသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။

“ထပ်မေးစရာ မလိုဘူး၊ မနက်ဖြန်ကျရင် မင်းတို့ သိရလိမ့်မယ်!”

လူအများ၏ စိတ်ထဲတွင် ဘာတွေ တွေးနေသည်ကို သိပုံရသည်။ မဟာဘုန်းတော်ကြီး သည် ဝတ်ရုံလက်ကို ညင်သာစွာ ခါလိုက်ရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

လူများသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းငုံ့လိုက်ကြသည်။ မဟာဘုန်းတော်ကြီးကို သံသယ ရှိခြင်း မဟုတ်ပေ။ အင်ပါယာတစ်ခုလုံးတွင် မဟာဘုန်းတော်ကြီး သည် အလျှို့ဝှက်ဆုံး လူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ခါလီဖ်ပင်လျှင် သူ၏ တိကျသော ဇာစ်မြစ်ကို မသိနိုင်ချေ။ သို့သော် ဧရာမ သတ္တဝါ စစ်တပ်ကို ကိုယ်တိုင် မွေးမြူခဲ့သော မဟာဘုန်းတော်ကြီး ၏ စွမ်းရည်ကို မည်သူမျှ သံသယ မရှိချေ။

သူ နည်းလမ်းရှိသည်ဟု ပြောခဲ့ပါက ဖြေရှင်းနိုင်သော နည်းလမ်း ရှိပေမည်။

“မဟာသူတော်စင်! မဟာဘုန်းတော်ကြီး! နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိပါတယ်!”

လူအုပ်ထဲမှ အဗူမူစလင်သည် ခဏတာ စဥ်းစားပြီးနောက် ရုတ်တရက် တစ်လှမ်း ရှေ့တက်၍ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီတစ်ကြိမ် စစ်ပွဲမှာ မဟာထန်ဘက်က အကောင်းဆုံး တပ်ဖွဲ့တွေကို အကုန် ထုတ်လာခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်တို့ ရှေ့မှာ ပေါ်လာတဲ့ စစ်တပ်တွေအားလုံးဟာ ထိပ်တန်း စစ်တပ်တွေချည်းပဲ။ နောက်ပြီး သူတို့မှာ ထူးခြားတဲ့ စစ်အလံတစ်ခု ရှိတယ်။ စစ်တပ်အသီးသီးရဲ့ စွမ်းရည်ကို စုပေါင်းပြီး သူတို့ရဲ့ ခွန်အားကို အကြီးအကျယ် တိုးမြှင့်ပေးနိုင်တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ တာ့လာစ် တိုက်ပွဲမှာ ကျွန်တော်နဲ့ ကုတိုင်ဗဟ်ရဲ့ စစ်တပ်ဟာ အဲဒီလိုကြောင့်ပဲ သူတို့ လက်ထဲမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရတာ။ အဲဒီ စစ်အလံက အရမ်းကို ထူးခြားတယ်၊ သတိထားဖို့ လိုတယ်”

အဗူမူစလင် သည် ပြောရင်း ခါးကို ညွှတ်ကာ လေးနက်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အဗူမူစလင် ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကုထိုက်ပိုင်နှင့် ခန်းမအတွင်းရှိ လူများသည် မျက်နှာ အမူအရာ ထူးဆန်းသွားကြပြီး ကုထိုက်ပိုင် သည်လည်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

“ဘာ စစ်အလံလဲ။ ဒီမတိုင်ခင် မင်း ပြောတာ မကြားဖူးဘူး”

စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုသည် အဗူမူစလင်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း စုစည်းသွားခဲ့သည်။

အဗူမူစလင်သည် စကားကို ကြားသောအခါ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူက စစ်ရှုံးခဲ့သော ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ မည်သူက သူ့စကားကို နားထောင်မည်နည်း။ ထို့အပြင် စစ်အလံ၏ ကိစ္စသည် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အဗူမူစလင် ပင်လျှင် တိကျစွာ ဘာအရာမှန်း မသိဘဲ အခြားသူများနှင့် မည်သို့ ဆွေးနွေးနိုင်မည်နည်း။

“မဟာသူတော်စင်…အဲဒီ စစ်အလံရဲ့ ဇာစ်မြစ်ဟာ အရမ်းကို လျှို့ဝှက်တယ်။ မဟာထန်မှာတောင် အသုံးပြုတာ ရှားပါတယ်။ အဲဒီ တိုက်ပွဲပြီးနောက် ကျွန်တော် သူလျှိုများစွာကို စေလွှတ်ပြီး စစ်ဝါဒီနဲ့ကွန်ဖြူးရှပ် ပဋိပက္ခကို အသုံးပြုကာ သတင်းကို နက်ရှိုင်းစွာ စုံစမ်းခဲ့တယ်။ ယခုအချိန်အထိ အဲဒီအရာကို နဂါးကိုးကောင် သွေးစစ်အလံလို့ပဲ ခေါ်တယ်လို့ စစ်ဆေးနိုင်ခဲ့တယ်။ တခြား ဘာမှ မသိပါဘူး”

အဗူမူစလင်သည် လျင်မြန်စွာ ခေါင်းငုံ့ကာ ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။

ကုထိုက်ပိုင်သည် မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် တွန့်လိုက်သည်။ စိတ်ထဲတွင် စဥ်းစားဟန် ပေါ်လာသည်။ သို့သော် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ပုံမှန် အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

“သိပြီ”

ကုထိုက်ပိုင်သည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်း ညာဘက် မလှမ်းမကမ်းရှိ လူစစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“လူစစ် ရန်သူက အဗူမူစလင် ပြောတဲ့ စစ်အလံကို အသုံးပြုတာ တွေ့ရှိတာနဲ့ မင်း ငါပြောတဲ့အတိုင်း အဲဒီလနတ်ဘုရားကို စေခိုင်းလိုက်”

“လ နတ်ဘုရား သစ်ပင် ”

ခန်းမအတွင်း လူများ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန် အံ့ဩသွားခဲ့ကြသည်။ အင်ပါယာအတွင်း နာမည်ကျော် အုပ်ချုပ်သူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း လူများသည် ဤ စကားလုံးကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးကြချေ။

ဘေးမှ မဟာဘုန်းတော်ကြီးသာလျှင် ဝတ်ရုံသည် အနည်းငယ် လှုပ်ခါသွားခဲ့ပြီး တစ်ခုခု နားလည်သွားပုံရသည်။

လ နတ်ဘုရား သစ်ပင် သို့မဟုတ် ဟေးမ် နတ်ဘုရား သစ်ပင်….ဤသည်မှာ ကုထိုက်ပိုင်သည် ဟာမူဟေဒို၏ ရေတွင်းဟောင်းမှ ရရှိခဲ့သော ရှေးဟောင်း ယဉ်ကျေးမှု စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။

ထို ဟေးမ် နတ်ဘုရား သစ်ပင်သည် အစွမ်းထက်ဆုံး ရတနာများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အတွင်း၌ အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအား ပါဝင်သော်လည်း နတ်ဘုရား သစ်ပင်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုရန်မှာ ရိုးရှင်းခြင်း မရှိပေ။ ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရန် လိုအပ်သည်။ ကုထိုက်ပိုင်ပင်လျှင် ထို နတ်ဘုရား သစ်ပင်ကို ရရှိခဲ့ချိန်တွင် မသေးငယ်သော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ခဲ့ရသည်။ ၎င်းသည် အချိန်မရွေး အသုံးပြုနိုင်သော စွမ်းအားမျိုး မဟုတ်ချေ။

“ရှမ်ဆူဒင်”

ထိုအချိန်တွင် ကုထိုက်ပိုင်သည် ရုတ်တရက် စကား စပြောခဲ့သည်။

“ငါ လေးသမား တပ်ဖွဲ့အားလုံးကို မင်းကို ပေးအပ်တယ်။ အမဲလိုက် သိမ်းငှက် တပ်ဖွဲ့အားလုံး၊ ဧရာမ ငှက် စစ်တပ် အပါအဝင် မင်းကပဲ ဦးဆောင်ရမယ်။ မနက်ဖြန် စစ်ပွဲမှာ ငါ မင်းကို မဟာထန်ရဲ့ သိမ်းငှက်နဲ့ စာကလေးအားလုံးကို ချေမှုန်းပစ်ရမယ်”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရှမ်ဆူဒင်သည် ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ လက်အောက်တွင် အလွန် ကောင်းမွန်သော ထိပ်တန်း လေးသမား တပ်ဖွဲ့ ရှိသော်လည်း မဟာသူတော်စင်သည် ရုတ်တရက် ဤသို့သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။

“ရှမ်ဆူဒင် ဒီတစ်ကြိမ် စစ်ပွဲကို အင်ပါယာရဲ့အထက်အောက် လူတိုင်း စောင့်ကြည့်နေကြတယ်။ မဟာထန်ကို မချေမှုန်းနိုင်ဘဲ ဒီလူမျိုးခြားတွေကို အင်ပါယာရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်ကို သွင်းနိုင်ခြင်း မရှိရင် မင်း အသက်ရှင်လျက် ပြန်သွားနိုင်ဦးမယ်လို့ ထင်နေတာလား”

“ ‘ကြီးမြတ်သော မှူးမတ်များ ဖြစ်သော်လည်း အင်ပါယာအတွက် အမှုထမ်းနိုင်ခြင်း မရှိရင် အသုံးမဝင်တဲ့ အမှိုက်သာ ဖြစ်တယ်။’ အာပုရဲ့နိဂုံးက မင်းတို့ရဲ့ နိဂုံးလည်း ဖြစ်လိမ့်မယ်”

“ဟုတ်ကဲ့ မဟာသူတော်စင် လက်အောက်ငယ်သားက အင်အား အပြည့်နဲ့ သူတို့ရဲ့ သိမ်းငှက်နဲ့ စာကလေးအားလုံးကို ချေမှုန်းပစ်ပါ့မယ်!”

ရှမ်ဆူဒင်သည် ပြောလိုက်သည်။

“ဟိုဆမ် ငါ ဧရာမသတ္တဝါကြီး အားလုံးကို မင်းကို ခန့်အပ်တယ်။ အင်ပါယာရဲ့အုပ်ချုပ်သူတွေထဲမှာ မင်းက ပစ်လွှတ်တဲ့ စက်ယန္တရားတွေကို အကောင်းဆုံး ထိန်းချုပ်နိုင်သူ ဖြစ်တယ်။ မနက်ဖြန် စစ်ပွဲမှာ ငါ မင်းကို ဧရာမသတ္တဝါကြီး အားလုံးကို မဟာထန်ရဲ့ လေးမြင်းရထား စစ်ကြောင်းထဲကို တိကျစွာ ပစ်လွှတ်ရမယ်။ အမှား တစ်ခုခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး စစ်ရေး အခွင့်အရေးကို လွဲချော်စေခဲ့ရင် ငါလည်း ကိုယ်တိုင် မင်းကို အဆုံးသတ်ပစ်မယ်”

“ငါ့ လက်ထဲမှာ အမိန့်ကို မနာခံတဲ့ ကြီးမြတ်သော မှူးမတ်တွေ နည်းတာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ ခါလီဖ်ဆီ တိုင်ရင်တောင် ကူညီနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!”

ကုထိုက်ပိုင်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

“လက်အောက်ငယ်သားက မရဲပါဘူး။ ဟိုဆမ်က မဟာသူတော်စင် ရဲ့ တာဝန်ကို အင်အား အပြည့်နဲ့ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ပါ့မယ်!”

ဟိုဆမ်သည် စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး လျင်မြန်စွာ ခေါင်းငုံ့ကာ ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။

“သံမဏိ မြို့ရိုး၊ လေးမြင်းရထား၊ ဧရာမ လေးမြင်းရထား... ဒီ အရာတွေအားလုံးကို ငါ ဖြေရှင်းပေးမယ်။ မနက်ဖြန် တိုက်ပွဲမှာ စစ်တပ် အားလုံး ထွက်ရမယ်။ ဒီ အရှေ့ဘက် အင်ပါယာကို မဖြစ်မနေ ချေမှုန်းရမယ်။ မနက်ဖြန် ဘယ်သူမဆို နောက်ဆုတ်ဖို့ ရဲရင် သတ်၊ အမိန့်မလို”

ကုထိုက်ပိုင်သည် ခန်းမအတွင်းရှိ လူအများကို ကြည့်လျက် အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့”

တစ်ခဏအတွင်း ခန်းမအတွင်း လူတိုင်းသည် ခေါင်းငုံ့လိုက်ကြသည်။

“အခု မနက်ဖြန် တိုက်ပွဲကို စတင် စီစဉ်ကြမယ်”

ကုထိုက်ပိုင်သည် ပြောရင်း ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်။ ခြေလှမ်း အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရှည်လျားသော အာရပ် ကော်ဇောတစ်ခုကို ဆွဲဖွင့်လိုက်ရာ အောက်ဘက်တွင် တိကျသော သဲမြေပုံကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

တစ်ခဏအတွင်း လူတိုင်းသည် ဝိုင်းအုံလာခဲ့ကြသည်။

နာရီဝက်ခန့်ကြာပြီးနောက် အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ အုပ်ချုပ်သူများ၊ ဒုတိယ အုပ်ချုပ်သူများအားလုံး ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ခန်းမအတွင်း ကုထိုက်ပိုင်နှင့် မဟာဘုန်းတော်ကြီး နှစ်ဦးသာ ကျန်ရှိခဲ့သည်။

အရာအားလုံးသည် ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

“တကယ် ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီလား၊ မနက်ဖြန် ဒယ်အိုးကြီးထဲက အရာကို မဖြစ်မနေ အသုံးပြုရမှာလား”

ရုတ်တရက် မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် လှည့်ကြည့်ကာ ဘေးမှ ကုထိုက်ပိုင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အသံတွင် နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ် ပါဝင်နေသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီ သားရဲဆိုးရှိနေရင် ငါ အရှေ့ဘက် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ရှင်းလင်းနိုင်ပြီး သမိုင်းတွင် မည်သူမျှ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သော ကြီးမြတ်သော အောင်မြင်မှုကို ပြီးမြောက်နိုင်မယ်။ ဒီတစ်ကြိမ် ငါ ဘယ်လို နောင်တမှ မချန်ခဲ့ဘူး”

ကုထိုက်ပိုင်သည် တည်ကြည်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အသံတွင် လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်မျှ မရှိပေသည်။

“ဟုတ်ပြီ”

မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံအောက်တွင် သူ၏ အမူအရာကို မမြင်ရပေ။

“ဒီနတ်ဆိုးဟာ ရှေးဟောင်း ယဉ်ကျေးမှုရဲ့စွမ်းအားဖြစ်ပြီး ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုကို ပျက်စီးစေခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတာ မင်းကို သတိပေးချင်တာပါ။ အဲဒါကို အသုံးပြုဖို့ မသေးငယ်သော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရမယ်။ အရှေ့ဘက်ကို ရှင်းလင်းပြီးတဲ့အခါ နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာ ကြီးမားစွာ ကျန်ရစ်မှာကို သတိထားပါ”

ကုထိုက်ပိုင်၏ အမူအရာသည် အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။ မဟာဘုန်းတော်ကြီး ပြောသည်ကို သူ နားလည်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိသာသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ထပ်မံ ခိုင်မာလာခဲ့သည်။

“ဒီ အရာအားလုံးကို... အရှေ့ဘက် ကမ္ဘာကို အောင်နိုင်ပြီးမှပဲ ပြောကြစို့”

အသံသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ခန်းမအတွင်း ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် နောက်ထပ် စကားမပြောတော့ချေ။ အရာအားလုံးသည် ညမှောင်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်သွားခဲ့သည်။ မည်သူမျှ မသိခဲ့ချေ။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားတစ်ဖက်၊ သံမဏိ မြို့တော်တွင် အင်ပါယာ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီး ခြောက်ဦးနှင့် စုန့်ဘုရင်တို့သည် အားလုံး စုဝေးနေကြပြီး ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြသည်။ လေထုသည် အလွန် လေးနက်နေသည်။

“မနက်ဖြန်ဟာ ပြင်းထန်တဲ့ စစ်ပွဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အာရပ်ဘက်က အင်အား အပြည့်အစုံနဲ့ ထွက်လာမှာ သေချာတယ်။ စစ်တပ် သိန်းနှစ်ရာကျော် ရှိနေရင်တောင်၊ ငါတို့ သံမဏိမြို့ရိုးနဲ့ လေးမြင်းရထားနဲ့ ကာကွယ်နေရရင်တောင် ဖိအား ကြီးကြီးမားမား ရှိလာနိုင်တယ်”

ခန်းမအတွင်း ကောင်းရှန်းကျစ် စကားစပြောခဲ့သည်။ သူ၏ အမူအရာသည် လေးနက်နေသည်။

သူ၏ ရှေ့တွင် ကြီးမားသော သဲမြေပုံတစ်ခု ရှိသည်။ လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုသည် ဤနေရာတွင် စုစည်းနေသည်။ ဤသဲမြေပုံကို ပြန်လည် ပြုလုပ်ထားပြီး အလွန် တိကျကာ လက်ရှိ အခြေအနေနှင့် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် ကိုက်ညီသည်။

“ငါကလည်း ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေတယ်။ ဧရာမ သတ္တဝါ စစ်တပ်ကို စေလွှတ်ခဲ့ပေမယ့် ဒီအာရပ်တွေမှာ ထုတ်မသုံးရသေးတဲ့ အခြားသော လျှို့ဝှက် လက်နက်တွေ ရှိနေဦးမှာပဲ!”

ထိုအချိန်တွင် အာပုစစ်သည်လည်း တိတ်ဆိတ်မှုကို ချိုးဖျက်ကာ စကား စပြောခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်ခုံးသည် တွန့်နေပြီး လက်သီးကို အနည်းငယ် ဆုပ်ထားသည်။ သဲမြေပုံကိုလည်း စိုက်ကြည့်နေသည်။

ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၊ အန်းစီရှန်းနှင့် ကောင်းရှန်းကျစ်တို့နှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော်လည်း စစ်မြေပြင် စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် စစ်ဗျူဟာပညာတွင် နက်နဲမှု မရှိသော်လည်း သူသည် အင်ပါယာ၏ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဖြစ်သည်။ စစ်ပွဲ အများအပြားတွင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသည်။ အာပုစစ်သည် အင်ပါယာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတစ်ဦး၏ ထက်မြက်သော ထိုးထွင်းဉာဏ်ကို ဆက်လက် ပိုင်ဆိုင်သည်။

“ပြီးတော့ ဒီနေ့ စစ်ပွဲမှာ သူတို့ရဲ့ သံမြင်းတပ် အများစုက ငါတို့ရဲ့ လေးမြင်းရထား စစ်ကြောင်းအောက်မှာပဲ သေဆုံးခဲ့ရတယ်။ သေချာတာကတော့ တစ်ညလုံး အချိန်ယူပြီးနောက် သူတို့ဟာ ငါတို့ရဲ့ သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်းနဲ့ လေးမြင်းရထား စစ်ကြောင်းတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ နည်းလမ်း သေချာပေါက် ရှာဖွေမှာပဲ!”

အာပုစစ်၏ အသံသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ခန်းမအတွင်းမှ လေထုသည် ချက်ချင်း ပို၍ လေးနက်လာခဲ့သည်။

ခိုင်ခံ့ပြီး သံမြင်းတပ် ထိုးစစ်ကို ခုခံနိုင်သော သံမဏိ မြို့ရိုးများ၊ ထက်မြက်ပြီး ဖောက်ခွဲနိုင်စွမ်းရှိသော၊ မည်သည့် သံချပ်ကာမျှ မခုခံနိုင်သော လေးမြင်းရထား စစ်ကြောင်းများသည် ဤ စစ်ပွဲတွင် မဟာထန်အတွက် အမြဲတမ်း အောင်နိုင်စေသည့် ဒိုင်းနှင့် လှံများ ဖြစ်သည်။

ဤ အရာနှစ်ခု မရှိပါက မဟာထန်နှင့် အာရပ် အကြား စစ်ပွဲသည် ဤမျှ လွယ်ကူမည် မဟုတ်ချေ။ ၎င်းသည် အာရပ်တွင် ဧရာမ သတ္တဝါ စစ်တပ်မရှိတော့ပါက ခြိမ်းခြောက်မှု အများကြီး လျော့နည်းသွားမည်နှင့် တူသည်။

“ဒါထက် ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးတယ်။ ရန်သူ စစ်ကြောင်းရဲ့ နောက်ဘက်မှာ သံချပ်ကာ ဝတ်ထားတဲ့ ဧရာမ လူကြီးတွေကို မင်းတို့ သတိထားမိလား။ ဒီနေ့ စစ်ပွဲမှာ သူတို့ဟာ အစကနေ အဆုံး နောက်ဘက်မှာပဲ ရပ်တည်ခဲ့ပြီး တိုက်ပွဲမှာ မပါဝင်ခဲ့ဘူး။ အာရပ်တွေဟာ သူတို့ကို စစ်ပွဲထဲ မထည့်ရခြင်းဟာ ပိုပြီး ကြီးမားတဲ့ အစီအစဉ်နဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်”

ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးစကား စပြောခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်ခုံးများကြားတွင် စိုးရိမ်မှု အနည်းငယ် ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။

နေ့ခင်းဘက် စစ်ပွဲ အောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းသည် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးကျေးဇူး မသေးလှပေ။ သို့သော် စစ်မြေပြင်မှ ထွက်ခွာ၍ ရှေ့တန်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းတို့ကြောင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသည် အသေးစိတ် အချက်အလက်များစွာကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ အင်ပါယာ၏ အရေးပါသော စစ်ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးအနေဖြင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသည် တစ်နေရာတည်းတွင်သာ ကန့်သတ်နေပြီး တိုက်ပွဲတွင် နစ်မြောနေရုံသာမက စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ခြုံငုံ၍ ကြည့်ရှုလေ့ရှိသည်။

ထို စစ်ပွဲအတွင်း ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ အကြည့်သည် စစ်မြေပြင် အလယ်ပိုင်းသာမက စစ်မြေပြင် နောက်ဘက်၊ အာရပ်များ စစ်ပွဲတွင် မပါဝင်သေးသော အင်အားများအထိပါ လွှမ်းခြုံခဲ့သည်။

“ရန်သူက ကုထိုက်ပိုင် ပါ၊ အာရပ်ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီ ပုဂ္ဂိုလ်ပါ။ ထူးခြားတဲ့ အချက်အချို့တော့ သေချာပေါက် ရှိနေမှာပဲ။ သူတို့ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ နည်းလမ်းတွေအတွက်တော့ ငါ သိပ် မစိုးရိမ်ပါဘူး”

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ချောင် စကား စပြောခဲ့သည်။ သူ၏ အမူအရာသည် တည်ငြိမ်နေပြီး လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်မျှ မရှိပေသည်။

လက်ရှိ မဟာထန်သည် အမြင့်ဆုံး အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ စစ်တပ်သည်လည်း အိပ်မက်ကဲ့သို့ ပေါင်းစပ်ထားသော အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်သည်။ သံမဏိ ကာကွယ်ရေး လိုင်း၊ လေးမြင်းရထား၊ ဧရာမ လေးမြင်းရထား၊ ခေါင်းဆောင်ကြီး ခြောက်ဦး၊ နတ်စစ်တပ်၊ ထုံလော့ သံမြင်းတပ်... ရန်သူ မည်သူဖြစ်စေ၊ မည်မျှပင် အင်အားကြီးစေကာမူ မဟာထန်တွင် ကိုင်တွယ်ရန် လုံလောက်သော အချိန် ရှိသည်။ ထို့အပြင် ဝမ်ချောင် ဘက်မှ ယခုအချိန်အထိ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိသေးပေ။

“နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်!”

ထိုအချိန်တွင် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မဟာဆရာ ဝမ်ကျုံးစစ်သည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက စကား မပြောဘဲ ရှိနေရာမှ စကား စပြောလိုက်သည်။

******

အခန်း (၁၈၅၀) ဗျူဟာ ချမှတ်ခြင်း

“ခုနက ငါသတင်းတစ်ခု ရရှိခဲ့တယ်။ မင်းတို့ သတိထားမိလား မသိဘူး။ နေဝင်ချိန်မှာ အာရပ်စခန်းရဲ့ အမြင့်ဆုံး နေရာမှာ ရုတ်တရက် ဒယ်အိုးကြီး တစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ ပေ ဒါဇင်ခန့် မြင့်တယ်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဧရာမသတ္တဝါကြီး သုံးဆယ်ကျော်က ကာကွယ်ပြီး တွန်းပို့နေတယ်”

“ငါတို့မဟာထန်နဲ့ စစ်ကြေညာခဲ့တာ နှစ်ဆယ်ရက်ကျော် ရှိပြီ။ ဒီလောက် ကြာတဲ့ အချိန်မှာ လေးမြင်းရထား၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးတွေ အားလုံး ရောက်ရှိပြီးပြီ။ အာရပ်တွေရဲ့ ကျောက်ခဲပစ် စက်နဲ့ ကိုယ်ထည် ကြီးမားတဲ့ ဧရာမ သတ္တဝါတွေလည်း ရှေ့တန်းကို ရောက်ရှိပြီးပြီ။ ဒီလောက် ကြာတဲ့အချိန်၊ နောက်ပြီး ကုထိုက်ပိုင်လို အာရပ်ဒဏ္ဍာရီ စစ်ခေါင်းဆောင်မျိုး ဖြစ်နေတာ၊ စစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားတာ ဒီလောက် ကြာနေပြီ၊ ပစ္စည်းတွေ နေရာတကျ မရောက်သေးစရာ အကြောင်း မရှိဘူး”

ဝမ်ကျုံးစစ်သည် ပြောရင်း ခေါင်းကို လှည့်ကာ လူအများကို ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ခဏအတွင်း ခန်းမအတွင်း ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ ဝမ်ချောင် အပါအဝင် လူတိုင်းသည် မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် တွန့်လျက် စဥ်းစားဟန် ပေါ်လာသည်။

ဤကိစ္စသည် ထူးဆန်းနေသည်မှာ သေချာသည်။ ဝမ်ချောင်ဘက်မှလည်း ကျန်းချွယ်ရရှိထားသော သတင်းကို တူညီစွာ ကြားသိခဲ့သည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် တစ်ခဏအတွင်း ထိုကြေးနီဒယ်အိုးကြီး ဘာလဲဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိနိုင်ခဲ့ချေ။

သို့သော် မည်သို့ပင် ဆိုစေ ဤလိုမျိုး အထူးအချိန်တွင် ပေါ်လာသော ထူးဆန်းသော ဒယ်အိုးကြီးသည် မဟာထန်အတွက် ကောင်းသောအရာ လုံးဝမဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

“ကုထိုက်ပိုင်က သာမန်လူ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ခံစားချက်တစ်ခု ရှိတယ်။ သူ့ကို ဒီလောက် သတိကြီးစေပြီး ဧရာမသတ္တဝါကြီးတွေ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အစောင့်အရှောက်နဲ့ နောက်ကျပြီး ရောက်ရှိလာတဲ့ အရာဟာ လုံးဝ သာမန် မဟုတ်ဘူး။ မနက်ဖြန် စစ်ပွဲမှာ အာရပ်တွေရဲ့ အဓိက ရတနာ ဖြစ်နိုင်တယ်”

ဝမ်ကျုံးစစ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများကို ကြည့်လျက် သူ၏ အသံသည် ခိုင်မာစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အင်ပါယာ၏ နာမည်ကျော် စစ်နတ်ဘုရားတစ်ဦးအနေဖြင့် မည်သူမျှ မင်းဆရာ ဝမ်ကျုံးစစ်ကို မေးခွန်း မထုတ်ချေ။ ဝမ်ကျုံးစစ်၏ အမြင့်ဆုံး အချိန်တွင် နာမည်နှင့် ရာထူးသည် ကောင်းရှန်းကျစ်၊ အန်းစီရှန်း ၊ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးတို့ထက် သာလွန်သည်။ သူက ဤမျှ သတိကြီးစွာ ကိုင်တွယ်ရခြင်းသည် အာရပ် စခန်းတွင် ပေါ်လာသော ထိုဒယ်အိုးကြီးသည် လုံးဝသာမန်မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေသည်။

“နည်းလမ်း ရှာဖွေပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စုံစမ်းလို့ ရမလား?”

အန်းစီရှန်းရုတ်တရက် စကား စပြောခဲ့သည်။ ဤစစ်ပွဲသည် အရှေ့နှင့် အနောက် နိုင်ငံကြီး နှစ်ခု၏ ကံကြမ္မာနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ မည်သည့် အမှားမျှ လုံးဝ မဖြစ်စေရချေ။

“မရဘူး”

သဲမြေပုံ ဘေးတွင် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျန်းချွယ်မဟုတ်ဘဲ ကောင်းရှန်းကျစ်၏ ရဲရင့်သောဗိုလ်ချုပ် ချန်ချန်းလီ ဖြစ်သည်။

“ဒီနေ့ စစ်ပွဲ ပြီးဆုံးပြီးနောက် ကျွန်တော် မြင်းစီးပြီး စခန်းပတ်ပတ်လည်ကို စစ်ဆေးခဲ့တယ်။ ရန်သူ စခန်းကို စောင့်ကြည့်ပြီး တစ်ခုခု တွေ့ရှိမလား အားနည်းချက် ရှာဖွေမလားလို့ မျှော်လင့်ခဲ့တယ်။ မင်းဆရာပြောတဲ့ ဒယ်အိုးကြီးကိုလည်း သတိပြုမိခဲ့တယ်”

“အဲဒီ အချိန်တုန်းကလည်း ကျွန်တော် သွားရောက် စုံစမ်းချင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒယ်အိုးကြီး ပတ်ပတ်လည်မှာ အာရပ် သံမြင်းတပ် ရာပေါင်းများစွာ တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်နေတယ်။ ဗဟို စက်ဝိုင်းအတွင်းမှာ ဧရာမသတ္တဝါကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိတယ်။ ကောင်းကင်မှာလည်း ဧရာမ ငှက်တွေနဲ့ အာရပ် အမဲလိုက် သိမ်းငှက်တွေ ကာကွယ်နေတယ်။ ကောင်းကင်မှာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ မြေပြင်မှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် လုံးဝ ချဉ်းကပ်လို့ မရနိုင်ဘူး”

ဤစစ်ပွဲတွင် စစ်တပ်အတွင်း ချန်ချန်းလီ ကဲ့သို့သော ဗိုလ်ချုပ်များစွာသည် ပါဝင်ခဲ့သည်။ လူအများသည် နေ့ခင်းဘက် စစ်ပွဲတွင် မပါဝင်ခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ဘက်တွင် ငြိမ်ငြိမ် ထိုင်နေခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

လူတိုင်းသည် ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်းဖြင့် ရန်သူ စခန်းကို ထောက်လှမ်းခဲ့ကြသည်။ စစ်ရေး အခြေအနေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တတ်နိုင်သမျှ အင်အားဖြင့် ကူညီရန် အစီအစဉ်များစွာကို စီမံခဲ့ကြသည်။

“ဒီလိုဆိုရင် အာရပ်ရဲ့ ဒယ်အိုးကြီးက ကျွန်တော်တို့ ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး အရေးကြီးနေပြီ”

အန်းစီရှန်းသည် မျက်ခုံးကို တွန့်လျက် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် နေ့ခင်းဘက် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့်အတူ အာရပ် စစ်တပ်ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး စစ်ပွဲပြီးနောက် စစ်တပ်ကို ပြန်လည် စည်းရုံးကာ နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

စစ်တပ်အတွင်း လုပ်ငန်းခွဲများသည် ရှင်းလင်းပြတ်သားသည်။ ဤကိစ္စအားလုံးကို တာဝန်ရှိသူများက လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။

အာရပ် သံမြင်းတပ်ရာပေါင်းများစွာ စောင့်ကြပ်နေခြင်း၊ ဧရာမသတ္တဝါကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ စောင့်ကြည့်နေခြင်း၊ မြေပြင်ကို စောင့်ကြပ်ခြင်း၊ အပြည့်အဝ ကာကွယ်ထားခြင်းသည် ရေစီးသကဲ့သို့ တင်းကျပ်နေသည်။ ဤသို့သော ကာကွယ်မှု အဆင့်သည် အာရပ် စခန်းတွင် နောက်ဆုံး ပေါ်လာသော ဒယ်အိုးကြီးသည် လူတိုင်း ထင်မြင်ထားသည်ထက် ပို၍ အရေးကြီးကြောင်းသာ ပြသနေသည်။

တစ်ခဏအတွင်း ခန်းမအတွင်း လေးနက်သော လေထုသည် ဖိစီးနေခဲ့သည်။

“ဒီ ကိစ္စကို ငါ့ကို ပေးပါ။ အာရပ် စခန်းက ကာကွယ်ရေး တင်းကျပ်ပေမဲ့ စုံစမ်းဖို့ နည်းလမ်း မရှိဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး။ ငါတတ်နိုင်သမျှ စမ်းကြည့်မယ်၊ ဒယ်အိုးကြီး အတွင်းမှာ ဘာတွေ ရှိနေလဲဆိုတာကို ကြည့်မယ်”

ဝမ်ချောင်ရုတ်တရက် စကား စပြောခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်ဝင်ရောက်လာသောအခါ တိကျသော ကိစ္စများသည် ခေတ္တ ရပ်တန့်သွားသည်။ ဝမ်ချောင်၏စွမ်းရည်ကို လူအများက အလွန်ယုံကြည်ကြသည်။ သူ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် များစွာ ပေါ့ပါးသွားခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ဝမ်ချောင်၏ အတွေ့အကြုံကို ခြုံငုံကြည့်လျှင် မည်မျှပင် အားကောင်းသော ရန်သူ၊ မည်မျှပင် ကြီးမားသော အခက်အခဲနှင့် တွေ့ဆုံပါစေ ဝမ်ချောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့သည်။

“နောက် မနက်ဖြန် စစ်ပွဲ ကိစ္စကို ပြောကြစို့”

ဝမ်ချောင်က ပြောသည်။ သူ၏ လက်ချောင်းကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို သဲမြေပုံ ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ စုစည်းစေခဲ့သည်။

“အာရပ်က စစ်တပ် သိန်းသုံးရာ ရှစ်ဆယ် ရှိတယ်လို့ ပြောထားပေမဲ့ တကယ် တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ စစ်သည်က နှစ်ရာ ရှစ်ဆယ်သိန်းပဲ ရှိတယ်။ ငါတို့ နေ့ခင်းဘက် သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကို နှုတ်လိုက်ရင် သိန်းနှစ်ရာ ခြောက်ဆယ် ကျန်သေးတယ်။ ဒါဟာ ငါတို့ရဲ့ လေးဆကျော်ရှိတယ်။ ဒီလို ကြီးမားတဲ့ စစ်တပ်က ဘေးနှစ်ဖက်ကနေ သေချာပေါက် လျှံကျလာမှာ။ ရှေ့တည့်တည့်ကနေပဲ ရပ်တန့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး”

“ဒါကြောင့် အနောက်မြောက် ယွီစန်း ကုန်းမြင့် တြိဂံ ဒေသနေရာကို မဖြစ်မနေ ထပ်မံ ခိုင်ခံ့အောင် လုပ်ရမယ်။ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှု အားလုံးကို ကာကွယ်ရမယ်”

ဝမ်ချောင်သည် ပြောရင်း အရှေ့မြောက်ဘက် တူရကီ မြက်ခင်းပြင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

“တြိဂံ ဒေသနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် အရှေ့မြောက်ဘက် ဦးတည်ရာက ကာကွယ်ဖို့ ပိုပြီး ခက်ခဲတယ်။ ငါ တတ်နိုင်သမျှ အစီအစဉ်တွေ လုပ်ထားပေမဲ့ သူတို့ ပတ်ပတ်လည်ကို ဝေးလွန်းတဲ့ ပတ်လမ်းကနေ ပတ်လာရင်တောင် ငါတို့ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးစစ်ဆင်နိုင်သေးတယ်။ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရန်သူကို ရှေ့နောက် ညှပ်ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်စေရဘူး”

ဝမ်ချောင်သည် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဗျူဟာ စီမံခန့်ခွဲမှုကို လုပ်ဆောင်ချိန်တွင် ဝမ်ချောင်၏ လက်ဟန် ခြေဟန်သည် ငယ်ရွယ်သူ၏အရှိန်အဝါသည် လုံးဝ ကင်းမဲ့သွားသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ခုလုံးမှ ထိုကမ္ဘာပျက်ခေတ်၏စစ်တပ်အကြီးအကဲချုပ်၏ အရှိန်အဝါ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးကဲ့သို့သော အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သည့် အင်ပါယာ ခေါင်းဆောင်ကြီးပင်လျှင် ဝမ်ချောင်ရှေ့တွင် အနည်းငယ် မှေးမှိန်နေခဲ့သည်။ သူနှင့် တန်းတူ ရင်ဆိုင်နိုင်သူမှာ မဟာထန်၏ ယခင်စစ်နတ်ဘုရား ဝမ်ကျုံးစစ်သာ ကျန်တော့သည်။

“ဒီဦးတည်ရာရဲ့ စစ်အင်အားကို ငါ့ကို ပေးပါ။ ဒီ ဦးတည်ရာကနေ ရန်သူ ဘယ်လောက်ပဲ လာလာ သူတို့ကို လုံးဝ ချေမှုန်းပစ်နိုင်တယ်ဆိုတာ ငါ သေချာတယ်”

မမျှော်လင့်ဘဲ ဤ စကားကို ပြောသူမှာ ထုံလော့ စစ်သူကြီး အာပုစစ် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အာပုစစ်၏ လက်အောက်တွင် စစ်သည် တစ်သောင်းသာ ရှိသည်။ ဤ စစ်တပ် သန်းပေါင်းများစွာ အဆင့်ရှိသော စစ်ပွဲတွင် လုံးဝ အရေးမပါသော်လည်း အာပုစစ်ဤသို့ ပြောခဲ့ပါက အောင်မြင်နိုင်သော ယုံကြည်မှု ရှိပေလိမ့်မည်သည်။

“ယခုအချိန်အထိ ဗဟိုတပ်ဖွဲ့ ဦးတည်ရာမှာ သံမဏိ မြို့ရိုး သောင်းနှင့်ချီ ရှိတယ်။ ရန်သူ သန်းပေါင်းများစွာ အဆင့်ရှိတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မြို့ရိုးက ခုခံနိုင်ရုံပဲ ရှိတယ်။ ရန်သူရဲ့ စစ်အင်အားကို မသတ်နိုင်၊ မချေမှုန်းနိုင်ရင် ဒီ စစ်ပွဲဟာ ကြာရှည်သွားမှာပဲ။ အာရပ်က ငါတို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးလိုင်း ပြိုကွဲတဲ့အထိ အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်။”

“ဒီ စစ်ပွဲမှာ လေးမြင်းရထား စစ်ကြောင်းအပေါ် မျှော်လင့်ချက် အရမ်း မထားသင့်ဘူး။ မနက်ဖြန် စစ်ပွဲမှာ လေးမြင်းရထား စစ်ကြောင်းကို အဓိက ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်ခံရမှာ သေချာတယ်။ အလယ်အလတ် အဆင့်ရောက်ရင် လေးမြင်းရထား စစ်ကြောင်းဟာ မူလ စွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်ဖို့ ခက်ခဲလာမယ်။ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ငါတို့ ကိုယ်တိုင်ပဲ အားကိုးရမယ်။ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် တက်ကြွစွာ ထိုးစစ်ဆင်ပြီး အာရပ်ရဲ့ အဓိက အင်အားကို လုံးဝ ပြိုကွဲစေရမယ်။ အနည်းဆုံး သန်းပေါင်းများစွာ အဆင့်ရှိတဲ့ စစ်တပ်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်မှသာ နောက်ဆုံး အောင်ပွဲကို ရရှိဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိမယ်”

ဝမ်ချောင်သည် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

စစ်မြေပြင်သည် ရိုးရှင်းသော အပေါင်း၊ အနုတ် မဟုတ်ချေ။ စစ်တပ်၏ အဓိက အင်အားသည် တစ်ဝက်ကျော် ချေမှုန်းခံရပါက စိတ်ဓာတ် ကျဆင်းခြင်း၊ ပြိုကွဲခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ ထွက်ပြေးခြင်းတို့ဖြင့် လုံးဝ ပျက်စီးသွားမည်။ ဤအချိန်မျိုးတွင် ရန်သူ၌ မည်မျှသော စစ်အင်အား ကျန်ရှိသည်မှာ အရေးမကြီးတော့ချေ။ သို့သော် ဤ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ လုံးဝ မလွယ်ကူချေသည်။

“ဒီ အရာကို ငါ့ကို ပေးပါ”

ရုတ်တရက် ဝမ်ကျုံးစစ်စကား စပြောခဲ့သည်။ သူ၏ အမူအရာသည် တည်ငြိမ်နေပြီး သာမန် ကိစ္စတစ်ခုကို ပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

“မနက်ဖြန်စစ်ပွဲမှာ ငါ သင့်တော်သော အချိန်ကို ရွေးချယ်ပြီး စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်၍ တက်ကြွစွာ ထိုးစစ်ဆင်ပါ့မယ်။ မင်းတို့ တခြား ကိစ္စတွေကို မပူပါနဲ့။ ငါ ရန်သူရဲ့ ဗဟို တပ်ဖွဲ့ကို လုံးဝ ရှုပ်ထွေးသွားစေနိုင်ဖို့ သေချာပါတယ်”

ဤ ကားသည် အလွန် အာဏာပါဝါ ပါဝင်သည်။ ဤကုန်းမြေပေါ်မှ အင်အားကြီးဆုံးသော သံမြင်းတပ်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် စစ်တပ် သန်းပေါင်းများစွာကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဤသို့သော လေသံဖြင့် ယုံကြည်မှုဖြင့် ရန်သူ၏ ဗဟို တပ်ဖွဲ့ကို ချေမှုန်းနိုင်ကြောင်း ပြောနိုင်သူမှာ ဝမ်ကျုံးစစ်သာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ လူအများ၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဝမ်ကျုံးစစ် ဤသို့ ပြောဝံ့ပါက သူ ပြောသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်နိုင်မည်မှာ သေချာသည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒီမတိုင်ခင် ကိစ္စ အနည်းငယ်ကို ငါ မင်းတို့ကို ပူးပေါင်းဖို့ လိုအပ်တယ်”

ဝမ်ကျုံးစစ်ဤစကားကို ပြောနေစဉ် အကြည့်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ခေါင်းဆောင်ကြီးများ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။

“မနက်ဖြန် စစ်ပွဲမှာ ရန်သူရဲ့ တိက်ခိုက်မှုဟာ အလွန် ပြင်းထန်မှာ သေချာတယ်။ ငါ မင်းတို့ကို သူတို့ရဲ့ ရှေ့ဆုံး အကြမ်းဆုံး ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်မှု လှိုင်းကို တားဆီးဖို့ လိုအပ်တယ်။ နောက်ပြီး ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၊ ကောင်းရှန်းကျစ် စစ်ပွဲဖြစ်ချိန်မှာ ငါ မင်းတို့ကို ပူးပေါင်းဖို့ လိုအပ်တယ်”

“ဟုတ်ပြီ။”

ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် ကောင်းရှန်းကျစ်တို့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ဤ မဟာထန် နှင့် အာရပ်အကြား စစ်ပွဲသည် ကာကွယ်ရေး စစ်ပွဲ သက်သက် မဟုတ်ချေ။ မဟာထန် လိုချင်သည်မှာ ရန်သူ၏ ဒီ တိုက်ခိုက်မှု လှိုင်းကို တားဆီးရုံသာမက နောက်ပိုင်း နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု လှိုင်းများကို ကြိုဆိုရန်လည်း မဟုတ်ချေ။

ကာကွယ်ခြင်းသည် မဟာထန် ၏ ထူးခြားချက် မဟုတ်ချေ။ တက်ကြွစွာ ထိုးစစ်ဆင်ခြင်း၊ ရန်သူကို လုံးဝ ရိုက်နှက်ခြင်း၊ နာကျင်စေခြင်း၊ မဟာထန်ကို တောင့်တရဲသော ရန်သူအားလုံးကို မေ့မရနိုင်သော နာကျင်မှု အမှတ်အသားများ ချန်ထားခဲ့ခြင်းသည် မဟာထန်၏ လုပ်ဆောင်ပုံ စတိုင်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဝမ်ကျုံးစစ် ၊ ကောင်းရှန်းကျစ် ၊ အာပုစစ်အပါအဝင် ခေါင်းဆောင်ကြီး ခြောက်ဦးတို့၏ သဘောတူညီချက်လည်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျုံးစစ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စကား ထပ်မပြောတော့ချေ။

“နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်”

ကောင်းရှန်းကျစ်စကား စပြောခဲ့သည်။ သူ၏ အကြည့်သည် ဘေးရှိ ဝမ်ချောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီတစ်ကြိမ် အရှေ့ဘက် စစ်ချီရေးမှာ ငါ ရင်းနှီးတဲ့ လူတစ်ဦးကို တွေ့ခဲ့ရတယ်”

“အော်”

ဝမ်ချောင်မျက်ခုံးသည် လှုပ်လိုက်ပြီး မေးမြန်းဟန် ပေါ်လာသည်။

“ဒီတစ်ကြိမ် ကုထိုက်ပိုင်ဘေးက ဗိုလ်ချုပ်တွေထဲမှာ ငါ အဗူမူစလင်ကို တွေ့ခဲ့ရတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ စစ်ပွဲတုန်းက သူက အာရပ်ရဲ့ စစ်ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ခဲ့ပြီး ငါတို့ကို အရမ်း နားလည်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ပထမဆုံး စစ်ပွဲမှာ သူ ပါဝင်ခဲ့ခြင်း မရှိဘူး။ ဒါက လုံးဝ ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး။ ငါ ခံစားချက်တစ်ခု ရှိတယ်။ သူ မနက်ဖြန် သေချာပေါက် လှုပ်ရှားလာမယ်။ ဒီ လူကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် မတွက်သင့်ဘူး။ အထူး ကာကွယ်ရမယ်”

ကောင်းရှန်းကျစ်က ပြောသည်။

လွန်ခဲ့တဲ့ တာ့လာစ် တိုက်ပွဲမှာ ကုတိုင်ဗဟ် အပါအဝင် အာရပ်ရဲ့ထိပ်တန်း စစ်ခေါင်းဆောင်များကို သူနှင့် ဝမ်ချောင်တို့သည် လုံးဝသတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး အဗူမူစလင်တစ်ဦးတည်းသာ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ ဤလူသည် အလွန် အစွမ်းထက်ပြီး အရှေ့ဒေသကို အလွန်နားလည်သည်။ လွန်ခဲ့တဲ့ စစ်ပွဲတုန်းက ဝမ်ချောင်အချိန်မီ မပေါ်လာခဲ့ပါက ကောင်းရှန်းကျစ်သည် သူ၏ လက်ထဲတွင် သေဆုံးခဲ့ရပေလိမ့်မည်။

“ဟုတ်ပြီ။”

ဝမ်ချောင်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အဗူမူစလင်ကို အမှန်တကယ် မှတ်မိနေခဲ့သည်။ သို့သော် အချိန်သည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ယခု အနောက်မြောက်ပိုင်း စစ်ပွဲသည် တာ့လာစ် မဟုတ်တော့ချေ။ မဟာထန် ၏ ရန်သူသည် ကုတိုင်ဗဟ် မဟုတ်ဘဲ ကုထိုက်ပိုင် ဖြစ်သည်။

“ငါ သတိထားပါ့မယ်”

နောက်ပိုင်းတွင် လူအများသည် ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ စစ်အင်အားများကို သဲမြေပုံ ပေါ်တွင် အကြိမ်ကြိမ် တွက်ချက်ခဲ့ကြသည်။ မနက်ဖြန် စစ်ပွဲ၏ တိက်ခိုက်မှုနှင့် ခုခံမှု အခြေအနေကို ပုံဖော်ခဲ့ကြသည်။

မနက်ဖြန် စစ်ပွဲသည် စစ်တပ်၏ ရှင်သန်မှုနှင့် ပျက်စီးခြင်းနှင့်သာမက မဟာထန် တစ်ခုလုံး၏ နိုင်ငံတော် ကံကြမ္မာ၊ အလယ်ပြည် မူလ နယ်မြေရှိ သန်းပေါင်းများစွာသော အရပ်သားတို့၏ ကံကြမ္မာနှင့်လည်း သက်ဆိုင်သည်။ ဤစစ်ပွဲမတိုင်မီ လူများသည် အနည်းငယ်မျှ ပေါ့ဆရန် လုံးဝ မရဲကြချေသည်။

မနက်ဖြန် စစ်ပွဲ၏ ဖြစ်နိုင်ခြေ အားလုံးကို တွက်ချက်ပြီးနောက် အင်ပါယာ ခေါင်းဆောင်ကြီး အချို့ပင်လျှင် အနည်းငယ် ပင်ပန်းလာသည်ဟု ခံစားမိသည်။ ဤအချိန်မှသာ ပုံဖော်ခြင်းကို ရပ်တန့်ခဲ့ကြသည်။

လူတိုင်း ထွက်ခွာသွားသောအခါ ဝမ်ချောင်သည် ခေါင်းကို လှည့်ကာ အခြား ဦးတည်ရာကို ကြည့်လိုက်သည်။

“အကြီးအကဲ ဝင်ခဲ့ပါ”

ဝမ်ချောင်၏ အသံနှင့်အတူ ခန်းမအတွင်း ပထမဆုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ နောက်မှ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အပြင်ဘက်မှ ခြေလှမ်းကျယ်များဖြင့် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ထို လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပုကွပြီး လူပုကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဌာန် ရှိသော်လည်း အပြုအမူများတွင် ရင့်ကျက်ဟန် ပေါ်လွင်နေသည်။ သူသည် စစ်ကြောင်း ပုံဖော်သူ အဘိုးကြီး ပင် ဖြစ်သည်။