အခန်း (၁၈၆၆-၁၈၇၀)

အခန်း (၁၈၆၆) ရန်သူဟောင်း ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခြင်း

“သတ်”

အဗူမူစလင်သည် ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်း လိုက်ပြီး မြင်းကို ချက်ချင်း ခြေဖြင့်ခတ်လိုက်သည်။ တုန်ဟီးစေသော လေလှိုင်း ပေါက်ကွဲသံများ ကြားတွင် သူသည် တပ်ဦးမှ ဦးဆောင်လျက် ပြင်းထန်သော စစ်မြေပြင်ဆီသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူ၏ နောက်ဘက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အာရပ် စစ်သည်တော်များသည် ငြိမ်သက်ခြင်းမှ လှုပ်ရှားခြင်း သို ပြောင်းလဲကာ ကြိုးမှလွတ်မြောက်သော မြှားကဲ့သို့ လေထုကို ဖြတ်ကျော်လျက် မြေပြင်ပေါ်တွင် သံမဏိ နဂါးရှည်တစ်ကောင်ကို ဖန်တီးကာ အံ့မခန်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှေ့သို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ပေ တစ်ထောင်၊ ပေ နှစ်ထောင်၊ ပေ သုံးထောင်...

အဗူမူစလင်သည် သူ၏ နောက်လိုက် စစ်တပ် ကို ဦးဆောင်လျက် အရှိန်သည် ပိုပြီးလျင်မြန်လာခဲ့သည်။ ခဏတာမျှဖြင့် သူသည် စစ်မြေပြင် အတွင်းသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး မဟာထန်၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းနှင့် ဗဟိုတပ်မတော်ဆက်စပ်သော နေရာသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ဤနေရာတွင် မဟာထန်၏ အထူးချွန်ဆုံးတပ်ဖွဲ့များ၊ ဒိုင်းကိုင် စစ်သည်၊ လှံကိုင် စစ်သည်၊ ဓားနှင့် ပုဆိန်ကိုင် စစ်သည် များစွာ စုဝေးနေကြသည်။ ဤနေရာ၌ အာရပ် စစ်တပ်သည် အလွန်ပြင်းထန်သော ခုခံမှုနှင့်ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ မဟာထန်မှ ဖွဲ့စည်းထားသော ကာကွယ်ရေး လိုင်းသည် သံပြား တစ်ခုကဲ့သို့ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ရှိနေပြီး အာရပ် စစ်တပ်၏ထိုးနှက်မှုကို အသေအလဲ တားဆီးနေခဲ့သည်။

ခုခံမှုနှင့်ပြန်လည် တိုက်ခိုက်မှုသည် အလွန်ပြင်းထန်နေသောကြောင့် အာရပ် စစ်သည်တော်များသည် တိုက်ပွဲဝင်နေစဉ် သတိလက်လွတ်ဖြင့် ဤနေရာကို ရှောင်ရှား ခဲ့ကြသည်။

“သတိထား”

“စစ်တပ် အားလုံး ကာကွယ်”

ရုတ်တရက် စူးရှသော အသံတစ်ခုသည် စစ်မြေပြင်ကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ အဗူမူစလင်၏ စစ်တပ်သည် ဤမျှ ရုတ်တရက် ရောက်လာမည်ကို မည်သူမျှ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် သန်းပေါင်းများစွာ သော ပြင်းထန်သော စစ်မြေပြင် တွင် ကြီးမားသော စစ်တပ်တစ်ခု တိတ်တဆိတ်ချဉ်းကပ် လာသည်ကို သတိထားမိရန်လည်း ခက်ခဲသည်။ ထန်စစ်တပ်သိရှိ သောအခါ နောက်ကျ သွားခဲ့ပြီ။

အဗူမူစလင်ဦးဆောင်သော စစ်တပ်သည် တည့်တည့် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ပုံမှန်အခြေအနေတွင် ခက်ခဲသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာမည်မှာ သံသယ မရှိပါ။ သို့သော် ဘယ်ဘက်ခြမ်း နှင့် ဗဟို တပ်မတော် အကြားတွင် အထူးချွန်ဆုံး တပ်ဖွဲ့များ စုဝေးနေပြီး ဒိုင်းကာ စစ်သည်များ နှင့် သံမဏိ မြို့ရိုးများ၏ အကူအညီကြောင့် အခြား အရပ်မျက်နှာမှ အကူအညီများ ရောက်ရှိလာသည်အထိ ခုခံနိုင်ခဲ့ပါသည်။

သို့သော် အံ့အားသင့်စရာ ကိစ္စဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ အဗူမူစလင်၏စစ်တပ် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက် သောအခါ မဟာထန်၏ ဗဟိုတပ်မတော်နှင့် ဘယ်ဘက်ခြမ်း အကြားတွင် ကြီးမားသော ရှည်လျား သော ကွာဟချက် တစ်ခု ခဏတာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

အဗူမူစလင်ဦးဆောင်သော စစ်တပ်သည် ချွန်ထက်သော ဓားကဲ့သို့ တစ်ချက် ပေါ်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသော ဤကွာဟချက်ကို လိုက လျက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ မူလက ကာကွယ်မှု တင်းကျပ်ပြီး သံကဲ့သို့ ခိုင်မာသောနေရာသည် ဤအချိန်တွင် အလွန် နုနယ် လာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အဗူမူစလင်၏ စစ်တပ် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သောအခါ တပ်ခွဲ ပုံစံကို ပြောင်းလဲ လိုက်ပြီး ကွာဟချက်ကို လျင်မြန်စွာ ချဲ့ထွင် လိုက်ကာ မဟာထန်၏ ဗဟိုတပ်မတော်နှင့် ဘယ်ဘက်ခြမ်းကို လုံးဝ ခွဲထုတ်လိုက်သည်။

မူလက တူညီသော တပ်ဖွဲ့မှတချို့ စစ်တပ်များပင်လျှင် ရှေ့ပိုင်းနှင့်နောက်ပိုင်း ဖြတ်တောက် ခံလိုက်ရပြီး စစ်တပ်သည် ချက်ချင်း ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

အဗူမူစလင်၏ စစ်ရေးကျွမ်းကျင်မှုသည် ဝမ်ချောင်ထက် မသာသော်လည်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ရှိသည်မှာ သေချာသည်။ မဟာထန်၏ ဗိုလ်ချုပ်အသီးသီး၏ လေ့ကျင့်မှု အဆင့်အရဆိုလျှင် ပုံမှန် ရင်ဆိုင်မှု တွင် အဗူမူစလင်၌ အခွင့်အရေး ရချင်မှ ရမည်။ သို့သော် မဟာထန် ၏ ဘယ်ဘက် ခြမ်းနှင့်ဗဟို တပ်မတော် အကြားတွင် ဤမျှ ကြီးမားသော အားနည်းချက် ပေါ်ထွက် လာသောအခါ အဗူမူစလင်ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်း စစ်ခေါင်းဆောင်အတွက် လက်လွတ်ခံရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

စစ်မြင်းများသည် ဟီလာကြသည်။ သံမဏိနှင့် သံမဏိအကြား မရပ်မနား တိုက်ခိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတိုင်း တုံ့ပြန်ရန် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်မီပင် ဗဟိုတပ်မတော် နှင့် ဘယ်ဘက်ခြမ်း အကြားသည် ချက်ချင်း အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေး သွားသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး”

အဝေ မှ ကောင်းရှန်းကျစ်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း မျက်နှာ ပြောင်းလဲ သွားသည်။

သူသည် အဗူမူစလင်ကို အမြဲတမ်း သတိထား နေခဲ့သည်။ သို့သော် အဗူမူစလင်သည် အလွန်ကောက်ကျစ်ပြီး အလွန် သည်းခံခဲ့သည်။ တာလာ့စ်၌ ကြေကွဲဖွယ် ရှုံးနိမ့်မှုသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် အဆိပ်ရှိသော မြွေဟောက် တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပုန်းအောင်းနေပြီး ယခင်ကထက် ကိုင်တွယ်ရန် ပို၍ခက်ခဲသောသူ ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။ စတင် ထွက်ခွာသည်မှ တကယ် တိုက်ခိုက်သည်အထိ အဗူမူစလင်သည် သူ့ကို ကြိုတင်ကာကွယ်ထားပြီး ချီတက်နေစဉ်အတွင်း သူကိုယ်တိုင် ဖုံးကွယ်ထားရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ကောင်းရှန်းကျစ်သိရှိ သောအခါ အဗူမူစလင်သည် အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင် ပြီးသွားပြီ။

စစ်မြင်းများ၏ကြေကွဲဖွယ် ဟီသံများသည် မရပ်မနားဖြစ်သည်။ မဟာထန် စစ်သည်တော်များ မရေမတွက်နိုင်အောင် ဆက်တိုက်လဲကျသွားကြသည်။ ခဏတာအတွင်း၌ အဗူမူစလင်ဖန်တီးလိုက်သော ထိုးနှက်မှုသည် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့် လာခဲ့သည်။ ကာကွယ်ရေး လိုင်းများ သည် ဒိုမီနို အရုပ်များကဲ့သို့ ဆက်တိုက် ပြိုလဲနေပြီး ဘယ်ဘက် နှင့် ညာဘက် ခြမ်း နှစ်ခုလုံးကို စတင် သက်ရောက်မှု ရှိလာခဲ့သည်။ ဘယ်ဘက်ခြမ်းသည် ပြိုလဲမည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေရုံသာမက ဗဟိုတပ်မတော်ရှိ နဂါးကိုးကောင် တပ်ဖွဲ့နှင့် ထျန့်မင်တပ်ဖွဲ့၏ တိုက်ပွဲများသည်လည်း သက်ရောက်မှု ရှိလာခဲ့သည်။

အဗူမူစလင်သည် အသံတိတ် နေသော်လည်း အသံပေး သောအခါ လူအများ အံ့အားသင့် စေခဲ့သည်။ ဤထိုးဖောက် ဝင်ရောက်မှုသည် လျင်မြန်ပြီး ပြင်းထန်တိကျခဲ့သည်။ ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် ညာဘက်ခြမ်းနှင့်ဗဟို တပ်မတော် မပြိုလဲမီ ဘယ်ဘက်ခြမ်းသည် အရင် လုံးဝပြိုလဲသွားနိုင်သည်။

တာ့လာစ် စစ်ပွဲနောက်ပိုင်းတွင် အဗူမူစလင်သည် ဤသို့သော ပုံစံဖြင့် ပြန်လည် ပေါ်ထွက် လာခဲ့ပြီး ဤ တိုက်ကြီး ၏ ထိပ်တန်း စစ်ခေါင်းဆောင် အဖြစ် သူ၏ စွမ်းရည်ကို တစ်ဖန် ထပ်မံ ပြသခဲ့သည်။

အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ ကောင်းရှန်းကျစ်သည် တည်ကြည်သော အမူအရာ ဖြင့် သူ၏ ခါးမှ ဓားရှည် ကို မဆိုင်းမတွ ထုတ် လိုက်ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ အဗူမူစလင်ကို အဝေးမှ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“စစ်တပ် အားလုံး နားထောင်၊ အားလုံး စုဝေး ပြီး ငါနဲ့အတူ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက် ကြ”

အသံမဆုံးမီတွင် ရှည်လျားသော ဟီသံ တစ်ခု ကြားရသည်။ ကောင်းရှန်းကျစ်သည် မြင်းနှင့် ခုန်ထွက်သွားသည်။ အံ့အားသင့်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှေ့သို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သော ကြီးမားသော တိမ်တိုက် တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

“ဗိုလ်ချုပ်နောက်ကို လိုက်”

“သတ်”

...

ကောင်းရှန်းကျစ်၏ နောက်ဘက်တွင် ချန်ချန်းလီ၊ ရှီယွမ်ချင်၊ လော့ချီရီ စသည့် လူများသည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ကြပြီး မြင်းနှင့် အတူတူ ခုန်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူတို့၏ နောက်ဘက်တွင် မြေကြီးသည် မြည်ဟည်းလာသည်။ မဟာထန် စစ်သည်တော် ထောင်ပေါင်းများစွာသည် ကောင်းရှန်းကျစ်စသည်တို့၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာပြီး ရူးသွပ်သော နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှေ့သို့ တိုက်ခိုက်သွားကြသည်။

အနောက်ဘက် နယ်မြေများကျဆုံးပြီး အန်းရှီကာကွယ်ရေးတပ်သည် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ကောင်းရှန်းကျစ်လက်အောက်ရှိ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခဲ့သော စစ်တပ်သည် လုံးဝပျက်စီးဆုံးရှုံး ခဲ့သည်။ သို့သော် ကံကောင်း ထောက်မစွာ မင်းသား သုံးပါး ပုန်ကန်မှုအတွင်းပထမမင်းသားက ကောင်းရှန်းကျစ်ကို မြို့တော်သို့ ခေါ်ဆောင် သောအခါ ကောင်းရှန်းကျစ်သည် ထိပ်တန်း အထူးချွန်ဆုံး တပ်ဖွဲ့များကို ကြိုတင် ခေါ်ထုတ် ထားခဲ့သည်။

စစ်တိုက်နိုင်စွမ်းကိုသာ ပြောရလျှင် လုံရှီ၏ ကြယ်စုစစ်တပ်သည် အန်းရှီ ကာကွယ်ရေးတပ်အောက် လုံးမနိမ့်ပေ။

ယခု ကောင်းရှန်းကျစ်၏ စစ်တိုက်နိုင်စွမ်းသည်လည်း သူ၏အထွတ်အထိပ်အချိန်ထက် ။

“အဗူမူစလင် မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ငါပဲ၊ ငါ မင်းနဲ့ တိုက်ခိုက် ဖို့ လာခဲ့ပြီ”

ပြင်းထန်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခုသည် စစ်မြေပြင်ကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများရှေ့တွင် ပေ နှစ်ဆယ်ကျော်အကွာတွင် ကောင်းရှန်းကျစ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းအားများ ကြီးမားလျက် လူနှင့်မြင်း ပေါင်းစပ်ကာ ရုတ်တရက် လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားသည်။ လျှပ်စီးလက်ခြင်း တစ်ခုကဲ့သို့နေရာ အများအပြားကို ဖြတ်ကျော်လျက် အံ့မခန်း အရှိန်အဟုန် ဖြင့် စစ်တပ် အတွင်းရှိ အဗူမူစလင်ဆီသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဓားဖြင့် ခုတ် သွားသည်။

ဘာဂျီ ပျက်စီးပညာရပ်

ချီမှ ပြောင်းလဲသွားသော မိုးကြိုး တိမ်တိုက် များသည် လေဟာနယ်တွင် မရပ်မနား ပျံ့နှံ့နေသည်။ ကောင်းရှန်းကျစ်သည် လောကမြေကြီးကို ဖွင့်လှစ်မည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အံ့အားသင့်သော ပျက်စီးခြင်းစွမ်းအားကို ဆွဲယူလျက် အဗူမူစလင်ဆီသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုတ်ချသွားသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် အဗူမူစလင်သည် ကောင်းရှန်းကျစ်၏ ရင်းနှီးသော စွမ်းအားကို ခံစားမိသောအခါ ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့် လိုက်သည်။ ထိုတစ်ခဏတွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် သူ၏ မျက်လုံးများမှ ထိုးဖောက် ထွက်ပေါ် လာခဲ့သည်။

“ကောင်းရှန်းကျစ် လာတာ ကောင်း တယ်။ ငါ မင်းကို ကြာပြီ စောင့်နေခဲ့တာ”

အသံမဆုံးမီတွင် အဗူမူစလင်၏ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားသည် ရေလှိုင်းကဲ့သို့ ထိုးတက်လာသည်။ ထိုဓားရှည်သည် သူ ဘေးသို့ လွှင့်ပစ်ခံလိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဗူမူစလင်သည် လက်ဖဝါးကို ဆန့်ထုတ် လိုက်ပြီး နောက်မှ ကြီးမားသော အနက်ရောင် အာရပ် ဓားကောက်တစ်ချောင်းကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူ လိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းတွင် အဗူမူစလင်သည် ရှောင်တိမ်းခြင်း မရှိဘဲ ကောင်းကင်သို့ ခုန်တက်လာပြီး ကောင်းရှန်းကျစ်ဆီသို့ တည့်တည့် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက် သွားခဲ့သည်။

အင်ပါယာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနှစ်ဦးသည် လေဟာနယ်တွင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက် ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ကျယ်ပြန့်သော ချီ စွမ်းအင်သည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိပ်တိုက်တွေ့ပြီး လေဟာနယ်တွင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပေါက်ကွဲခဲ့သည်။

ဤတစ်ချက် တိုက်ခိုက်မှုတွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် တူညီသော အင်အား ရှိခဲ့သည်။ မည်သူမျှ အသာစီး မရရှိခဲ့ပေ။

တာ့လာစ် စစ်ပွဲတုန်းက ကောင်းရှန်းကျစ်သည် အဗူမူစလင်ထက် အနည်းငယ် နိမ့်ကျ နေသေးသည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုတွင် ကောင်းရှန်းကျစ်သည် သူနှင့် တန်းတူ ရင်ဆိုင်နိုင်ရုံသာမက သူတို့နှစ်ဦး ထိပ်တိုက်တွေ့သောအခါ ကြီးမားသော စွမ်းအား တစ်ခုသည် ကောင်းရှန်းကျစ်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ပြန်လည် တုန်ခါလာခဲ့သည်။

“ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင် မှာလဲ”

ဤတစ်ခဏတွင် အဗူမူစလင်၏ နှလုံးသားသည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ခါ သွားခဲ့သည်။

အင်ပါယာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ အများစုသည် ပုံသဏ္ဌာန် သေချာနေပြီ ဖြစ်သည်။ ပိုမိုမြင့်မားသော နယ်ပယ် သို့ တကယ်တမ်း အောင်မြင် နိုင်လျှင် အရင်ကတည်းက ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီး ဤအချိန်ထိ စောင့်ဆိုင်းနေစရာ မလိုတော့ပေ။ အင်ပါယာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး အဆင့်ထက် ကျော်လွန် ၍ တိုးတက်မှု ရရှိရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသည်။ စွမ်းအား၏ အနည်းငယ်မျှ သေ တိုးတက်မှုသည်ပင် လွယ်ကူသော ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။

တစ်နှစ် ခန့်သာသော အချိန်အတွင်း ကောင်းရှန်းကျစ်သည် တိုးတက် နိုင်သေးခြင်းမှာ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဗူမူစလင်တွင် ဤအရာများကို စဉ်းစားရန် ကြာကြာ အချိန်မရခဲ့ပေ။ မျက်နှာချင်းဆိုင် တွင် ကောင်းရှန်းကျစ်သည် နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါ ဖြင့် ကြီးမား သော ချီ စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးများဖြင့် တစ်ချက် တိုက်ခိုက် ပြီးနောက် နောက်ထပ် တစ်ချက်ကို လျင်မြန်စွာ ခုတ် လာခဲ့သည်။

နောက်ဘက်တွင် စစ်မြင်းများသည် ရှည်လျားစွာ ဟီ လာကြသည်။ ကောင်းရှန်းကျစ်သည် အဗူမူစလင်ကို တားဆီး ပြီးနောက် ချန်ချန်းလီ၊ ရှီယွမ်ချင်စသည်တို့သည် ကြယ်စင်စစ်တပ် မရေမတွက်နိုင်သော စစ်သည်များကို ဦးဆောင်လျက် မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ အဗူမူစလင်၏ နောက်လိုက် အာရပ် စစ်တပ်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက် သွားကြသည်။

“သတ်”

ထိုတစ်ခဏတွင် ဓားရောင် နှင့် ဓားမီး တို့သည် လေဟာနယ် တွင် မရေမတွက်နိုင်အောင် လင်းလက် နေသည်။ ကြယ်စင်စစ်တပ်မှ စစ်သည်တော်များနှင့် အာရပ်များသည် ထောင့်ချိုးများ ကဲ့သို့ ထပ်နေ လျက် လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက် ခဲ့ကြသည်။

ဤ တိုက်ပွဲ တွင် မည်သူမျှ နောက်ဆုတ် ခြင်း မရှိပါ။ မရေမတွက်နိုင်သော မီးပွားများ၊ ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ ကြယ်စုစစ်သည်များနှင့် အာရပ် စစ်သည်တော်များသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆက်တိုက် မြေပြင် ပေါ်သို့ လဲကျ နေကြသည်။

ကြယ်စင်စစ်တပ်သည် သူတို့၏ စစ်တိုက်နိုင်စွမ်းကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။ မဟာထန်၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်း နှင့် ဗဟို တပ်မတော်သည် ကြီးမားသော ထိုးနှက်မှုကို ခံခဲ့ရပြီး ကျန်းချိုးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့ပင် သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ခန့်မှန်း၍ မရသော ဆိုးကျိုးများ ကိုပင် ဖြစ်စေ နိုင်သည်။ သို့သော် ကောင်းရှန်းကျစ်နှင့် ကြယ်စင်စစ်တပ်၏အသက်ကို ပဓာနမထားသော တိုက်ခိုက်မှုသည် ပြိုလဲလုနီးပါးဖြစ်နေသော ကာကွယ်ရေးလိုင်းကို ဆည်တစ်ခုကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စေခဲ့သည်။

“ဟူး”

စစ်တပ်၏ နောက်ဘက် တွင် စုန့်ဘုရင်သည် ဤ မြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းရှည် တစ်ခုကို ရှည်လျားစွာ ချလိုက်ပြီး ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

စစ်တပ်၏ ရှေ့တန်းသို့ ရောက်ရှိသောအခါ စုန့်ဘုရင်သည်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို လဲလှယ် ဝတ်ဆင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် စုန့်ဘုရင်သည် တကယ့် စစ်ဗိုလ်ချုပ်မဟုတ်ဘဲ ကြီးမားသော တိုက်ပွဲများကို တကယ်တမ်း ဦးဆောင်ခဲ့ခြင်းမရှိပေ။ ဤ အသက်နှင့် သေခြင်း၊ အရေးကြီးသော စစ်ပွဲတွင် သူ လုပ်နိုင်သည့် ကိစ္စများသည် အလွန်အကန့်အသတ် ရှိသည်။

သို့သော် ဤတိုက်ပွဲသည် သူ၏ဘဝတွင် တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသော အန္တရာယ်များနှင့် အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေများတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

စစ်ပွဲ စတင်သည်မှစ၍ အန္တရာယ် များသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

“ဟူး”

လေတိုက်ခတ်သံ တစ်ခုသည် ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ စုန့်ဘုရင်သည် သတိလက်လွတ် ဖြင့် ညာဘက် ရှေ့ရှိ မင်းဆရာဝမ်ကျုံးစစ်နှင့် ထုံလော့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး အာပုစစ်တို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ စစ်ပွဲ စတင်သည်အထိ မဟာထန်မှ ပါဝင်သော စစ်တိုက်နိုင်စွမ်းသည် လေးသိန်း နီးပါး ရှိနေပြီ။ ယခု စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးတွင် နောက်ဘက်၌ တပ်ခွဲ စောင့်ရှောက်နေပြီး တိုက်ပွဲတွင် မပါဝင် သေးသူများမှာ ဝမ်ကျုံးစစ်နှင့် အာပုစစ် နှစ်ဦး သာ ဖြစ်သည်။

“တိုက်ပွဲက အဲဒီ အဆင့်ထိ မရောက် သေးဘူး။ အခု ငါ ထွက်ဖို့ အချိန် မကျသေးဘူး”

စုန့်ဘုရင်၏ အကြည့်ကို ခံစားမိသောအခါ သူ ဘာတွေး နေသည်ကို သိသကဲ့သို့ အာပုစစ်က တည်ငြိမ်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

စုန့်ဘုရင်သည် ခေါင်းညိတ်ရုံသာ ဖြစ်ပြီး စကားမပြောတော့ဘဲ ရှေ့တန်း ကို တစ်ဖန် ပြန်လှည့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ငါ့ အမိန့်ကို ပေး လိုက်၊ နောက်ထပ် စစ်တပ် သုံးသိန်းကို စေလွှတ် လိုက်”

အဝေးတွင် ဆင်ပုံစံဧရာမ သာရဲ၏ ကျောပြင်ပေါ်၌ အဝတ်ဖြူများ ဝတ်ဆင်ထားသော မဟာသူတော်စင်ကုထိုက်ပိုင်သည် ရှေ့တန်းရှိ တင်းမာနေသောတိုက်ပွဲကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်ပြီး မဆိုင်းမတွ အမိန့် ပေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့”

ဧရာမဆင် အောက်တွင် သတင်းပို့ စစ်သည်တစ်ဦးသည် ခါးကိုင်း လိက်ပြီး လျင်မြန်စွာ မြင်းပေါ် ခုန်တက်၍ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ဧရာမဆင်၏ ကျောပြင် ပေါ်တွင် ကုထိုက်ပိုင်၏ အမူအရာသည် အေးစက်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက် နေသည်။

တိုက်ပွဲ ဤအဆင့်ထိ ရောက်ရှိ လာသောအခါ အာရပ်တို့၏စစ်သည်သေဆုံးမှုသည် အနည်းဆုံး လေးသိန်းကျော်လွန်နေပြီဟု ခန့်မှန်းရသည်။ ၎င်းတို့အနက် သိသာထင်ရှားသော အရေအတွက်သည် လေးမြှားပစ် တပ်ဖွဲ့များလက်ချက်ဖြင့် သေဆုံး ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မနေ့က ဆုံးရှုံးမှုများ ကို ပေါင်းထည့်လျှင် ဤ အရှေ့နှင့် အနောက် စစ်ပွဲစတင် သည်နှင့် ကုထိုက်ပိုင် သည် စစ်တပ် ခြောက်သိန်းကို ဆုံးရှုံး ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ဤအရေအတွက်သည် အလွန် အံ့အားသင့် စရာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် မဟာသူတော်စင်အတွက် ယခု မည်မျှ သေဆုံးသည်မှာ အရေးမကြီးတော့ပေ။ ဤ အရှေ့တိုင်း မဟာထန်ကို အောင်နိုင်နိုင်ပြီး လုံးဝသိမ်းပိုက်နိုင်သရွေ့ မည်မျှစွန့်လွှတ် ရသည်ကို သူ ဂရုမစိုက် တော့ပေ။

“မင်းတို့ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဆက်လက် ခုခံ နိုင်ဦးမလဲ ငါ ကြည့် ရသေးတာပေါ့”

မဟာသူတော်စင်သည် ရှေ့တန်းကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်လျက် သူ၏မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

******

အခန်း (၁၈၆၇) ဝမ်ကျုံးစစ် လှုပ်ရှားပြီ

မဟာသူတော်စင်၏ အမိန့်ပေးပို့ပြီးနောက် စစ်တပ်၏နောက်ဘက်တွင် မြေကြီးသည် တုန်ခါသွားပြီး ဖုန်မှုန့်များသည် ကောင်းကင်သို့ လှိမ့်တက်သွားသည်။ နောက်တစ်ခဏ၌ သောင်းချီသော စစ်မြင်းများ ရှည်လျားစွာ ဟီလာကြသည်။ မူလက နောက်တန်းတွင် အမိန့်စောင့်ဆိုင်းနေသော အာရပ်သံမြင်းတပ် သုံးသိန်းသည် သံမဏိရေစီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ သူတို့တစ်ဦးစီသည် အော်ဟစ်နေကြပြီး လက်ထဲမှ အေးစက်သော အာရပ်ဓားကောက်များကို ဝှေ့ယမ်းလျက် လျှပ်စီးကြောင်းကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှေ့သို့လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်သွားကြသည်။

ဤထပ်ဆောင်း အာရပ်သံမြင်းတပ်သုံးသိန်း ဝင်ရောက်လာမှုနှင့်အတူ ရှေ့တန်းရှိတိုက်ပွဲသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ မဆုံးနိုင်သော အာရပ်သံမြင်းတပ်များသည် မျက်နှာထားကြမ်းတမ်းစွာဖြင့် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ရှေ့တန်းရှိ ထန်စစ်သည်များဆီသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

“နောက်ထပ် သုံးသိန်း ထပ်သွား”

ကုထိုက်ပိုင်သည် ရှေ့တန်းကို အမြဲတမ်း စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ခဏတာအတွင်းမှာပင် သူသည် လက်ဖဝါးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး နောက်ထပ် အာရပ်သံမြင်းတပ်တစ်သုတ်ကို ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ထပ်မံ၍ ခဏအကြာတွင် ကုထိုက်ပိုင်သည် လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြန်ပြီး တတိယမြောက်စစ်တပ်ကို ထပ်မံစေလွှတ် တိုက်ခိုက်စေခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်သည် ယခင်အကြိမ်များလောက် မများသော်လည်း တစ်သိန်းအထိ ရှိနေသေးသည်။ ရှေ့တန်းတွင် မဟာထန်၏ ဖိအားသည် ဆက်တိုက်တိုးပွားလာခဲ့သည်။

“ပစ် ပစ် ပစ်”

ဘယ်ဘက်ခြမ်း၏ နောက်ဘက်တွင် စုဟန်ရှန်း သည် တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် အမိန့်များကို မရပ်မနား ပေးပို့နေခဲ့သည်။ စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ဝမ်ချောင်၊ ဝမ်ကျုံးစစ်၊ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး စသည့် ခေါင်းဆောင်ကြီး ခြောက်ဦးမှလွဲ၍ စုဟန်ရှန်း၏ အခန်းကဏ္ဍသည် အကြီးမားဆုံးဖြစ်သည်။ တပ်ဖွဲ့တစ်ခုတည်းကိုသာ ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း စုဟန်ရှန်းသည် အခြေအနေတစ်ရပ်လုံးကို ချိတ်ဆက်ရပြီး နေရာတိုင်းကို အချိန်မရွေးသတိထားကာ လိုအပ်သောအချိန်များတွင် လိုအပ်သောအကူအညီများကို ပေးရသည်။

ထို့အပြင် တိုက်ပွဲစတင်သည်မှ ယခုအထိ စုဟန်ရှန်းဦးဆောင်သော ဧရာမမြားပစ်စက်တပ်ဖွဲ့ သတ်ဖြတ်လိုက်သော အာရပ်အရေအတွက်သည် မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးတွင် သေဆုံးသူအများစုနီးပါးသည် မြားများအောက်တွင် လဲကျသွားကြခြင်းဖြစ်သည်။ ဤတိုက်ပွဲတွင် ဝမ်ချောင်သည် ချီရှီလက်နက်တိုက်တစ်ခုလုံးကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့ပြီး မြားများ၊ ဧရာမမြားပစ်စက်အားလုံးကို စုဟန်ရှန်းအား ပေးအပ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် မြားများသည် ထက်ဝက်ကျော် ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်သော်လည်း မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ အာရပ်များမှာမူ ကုန်ဆုံးမည့် အရိပ်အယောင်မရှိပေ။ စုဟန်ရှန်းကိုယ်တိုင်ပင် တောင်ပုံရာပုံရှိသော မြားများ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဤမျှလုံလောက်သော ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ထားသော်လည်း သူသည် မြားပြတ်လပ်မည့်ပြဿနာနှင့် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်ဟု မတွေးခဲ့မိပေ။

“ဒီကောင်စုတ်တွေ”

မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ လေထဲ၌ လွင့်ပျံနေသော အနက်ရောင် အာရပ်လခြမ်းကွေးအလံ များနှင့် မျက်နှာထားကြမ်းတမ်းစွာ ဆက်တိုက်တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်လာသော အာရပ်သံမြင်းတပ်များကို ကြည့်ရင်း စုဟန်ရှန်း၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ဤကဲ့သို့ အခြေအနေအထိ ဖိအားပေးခံရခြင်းသည် ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အာရပ်သံမြင်းတပ် မည်မျှများပြားသည်ဖြစ်စေ၊ သူတို့သည် သေခြင်းတရားကို မကြောက်ဘဲ မည်မျှရဲရင့်သည်ဖြစ်စေ၊ သူစစ်မြေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်တည်နေသရွေ့ သူတို့ကို တစ်လှမ်းမျှ ကျော်ဖြတ်ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။

“ပစ်”

အမိန့်သံတစ်ချက်နှင့်အတူ စုဟန်ရှန်းသည် ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ စက်ယန္တရားတုန်ခါသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မြားများသည် မိုးရွာသကဲ့သို့ ထူထပ်စွာ နေရာလွတ်များကို ဖြတ်ကျော်လျက် ရှေ့သို့ ပစ်ခတ်သွားကြသည်။ အား... သနားစဖွယ် အော်ဟစ်သံများသည် မရပ်မနား ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအရာသည် သေမင်း၏ ခေါ်သံဖြစ်သည်။

“ငါ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီးသွားပြီ၊ ဒီတိုက်ပွဲ နိုင်မလား ရှုံးမလားဆိုတာ နောက်ပိုင်း မင်းတို့အပေါ်ပဲ မူတည်တော့တယ်”

မရေရာသော အခြေအနေတွင် စုဟန်ရှန်း၏ အကြည့်တစ်ချက် လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး ဗဟိုတပ်မတော်၏ ဦးတည်ချက်၊ အာရပ်၏ အသန်မာဆုံး ထျန့်မင်တပ်ဖွဲ့နှင့် တိုက်ခိုက်နေသော နဂါးကိုးကောင်တပ်ဖွဲ့ဆီသို့ သတိလက်လွတ် ကြည့်လိုက်မိသည်။ ဗဟိုတပ်မတော်သည် စစ်တပ်ဖွဲ့၏ အဓိကအင်အားဖြစ်သည်။ ဧရာမမြားပစ်စက်တပ်ဖွဲ့သည် ဘေးမှသာ ကူညီနိုင်ပြီး နောက်ဆုံးရလဒ်ကို ဆုံးဖြတ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ဗဟိုတပ်မတော်ဘက်တွင် တိုက်ပွဲသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ အချိန်တိုင်းတွင် စစ်သည်အမြောက်အမြား လဲကျသွားကြသည်။ ထျန့်မင်တပ်ဖွဲ့မှ ရှိသလို နဂါးကိုးကောင်တပ်ဖွဲ့မှလည်း ရှိသည်။ အလင်းစက်ကွင်းနှင့် အလင်းစက်ကွင်း တုန်ခါခြင်း၊ လက်နက်နှင့် လက်နက် ထိပ်တိုက်တွေ့ခြင်း၊ ထက်မြက်သော ဓားများက အသားကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သောအသံနှင့် သွေးများစီးဆင်းသော အသံများသည် တစ်သားတည်း ရောယှက်နေခဲ့သည်။

ဤစစ်ပွဲသည် ထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုခက်ခဲနေသည်။ နဂါးကိုးကောင် သွေးစစ်အလံသည် ထိုက်ကျုံးခေတ်၏ အသန်မာဆုံး မှော်လက်နက်ဖြစ်ပြီး စစ်ပွဲများထဲမှ မွေးဖွားလာသော ထိပ်တန်းရတနာဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ မွေးဖွားလာမှုသည် စစ်ပွဲအတွက် တည်ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ ထိပ်တန်းအဆင့် တပ်ဖွဲ့ကိုးဖွဲ့ကို ရှာဖွေစုစည်းပြီး နဂါးကိုးကောင်သွေးစွန်းအလံ၏ အားဖြည့်မှုကို ပေါင်းထည့်လိုက်ပါက ဤကဲ့သို့သော တပ်ဖွဲ့သည် ကုန်းမြေတစ်ခုလုံးတွင် လုံးဝထိပ်တန်းဖြစ်သည်။ အလင်းစက်ကွင်း ကိုးခု၏ အားဖြည့်မှုအောက်တွင် နဂါးကိုးကောင်တပ်ဖွဲ့၏ စစ်သည်တစ်ဦးစီသည် အာရပ်သံမြင်းတပ်တစ်ဦးကို လူရောမြင်းပါ နှစ်ပိုင်းပိုင်းဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ် မဟာထန်စစ်သည်တော်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်မှာ အာရပ်အင်ပါယာတစ်ခုလုံး၏ အသန်မာဆုံး ဒဏ္ဍာရီလာ သံမြင်းတပ်၊ ထျန့်မင်တပ်ဖွဲ့ဖြစ်နေသည်။ လက်ရှိလောက၏ ထိပ်တန်းတပ်ဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့သည် ပြိုင်ဘက်ကောင်းများ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံနေခြင်းဖြစ်ပြီး တစ်ခဏတာ အပြင်းအထန် သတ်ဖြတ်နေကြကာ ခွဲခြားရခက်ခဲနေသည်။ ဤအခြေအနေကို စစ်ပွဲမစတင်မီ နှစ်ဖက်စလုံးမှ မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံရမည်။ ဤလောကပေါ်တွင် ကိုယ်နှင့်ထပ်တူ စွမ်းအားကြီးသော ပြိုင်ဘက်နှင့် တွေ့ဆုံနိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့ကြပေ။

“သတ်”

အော်ဟစ်သံများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပဲ့တင်ထပ်စေပြီး စစ်တပ်ဖွဲ့နှစ်ခုသည် အနိုင်အရှုံး ခွဲခြားမရအောင် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၊ အန်းစီရှန်း နှင့် ဆာလက်တို့၏ တိုက်ပွဲသည်လည်း အလားတူ တောင့်ခံထားရသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။

“ဟားဟားဟား ထန်လူမျိုးတွေ မင်းတို့သိပ်ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ငါတို့နောက်မှာ ကြီးမားတဲ့ စစ်တပ်တွေ ရှိသေးတယ်၊ မင်းတို့ မဟာထန်ရဲ့စစ်တပ် ခြောက်သိန်းကျော်က ဘယ်လောက်ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မလဲဆိုတာ ငါ စောင့်ကြည့်ရသေးတာပေါ့”

ဆာလက်သည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ကြီးမားသော ဓားကောက်နှစ်လက်သည် လေတိုးသံများနှင့်အတူ သက်ရှိတစ်ခုကဲ့သို့ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပတွင် ကူးလူးဖြတ်သန်းနေပြီး လေဟာနယ်ကို မရပ်မနား ဖြတ်တောက်ကာ နားကွဲလုမတတ် တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါသံများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ဤအထူးဓားကောက်နှစ်လက်သည် နက်မှောင်လေးလံပြီး ဓားသွားထိပ်တွင် ခရမ်းရောင်အလင်းများ လက်နေသည်။ အန်းစီရှန်းနှင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးတို့၏ ကန်ချီနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံတိုင်း ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ရှင်းလင်းသည်မှာ ဤအထူးသတ္တုဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသော အထူးဓားကောက်နှစ်လက်သည် အလွန်အားကောင်းသော ကန်ချီဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ထို့အပြင် ဓားကောက်တွင် လက်ကိုင်ရိုးမရှိဘဲ ပျံသန်းရာလမ်းကြောင်းသည် ပို၍ခန့်မှန်းရခက်ခဲကာ ဆာလက်၏ ကိုယ်ပိုင်အားကောင်းသော သိုင်းပညာအဆင့်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ကာကွယ်ရန် အလွန်ခက်ခဲစေသည်။ ဆာလက်သည် တစ်ယောက်တည်းနှင့် နှစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်နေသော်လည်း ဤအထူးလက်နက်နှစ်ခုကို အားပြု၍ လုံးဝအရေးနိမ့်ခြင်းမရှိပေ။

မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသည် တိတ်ဆိတ်နေပြီး တစ်ကွက်ပြီးတစ်ကွက် အားပါးတရ ဆာလက်ဆီသို့ ဆက်တိုက်တိုက်ခိုက်နေသည်။ ဘေးမှ အန်းစီရှန်းက ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်သည်။ “စကားကို စောစောစီးစီး ပြောမနေနဲ့ဦး၊ ဒီတိုက်ပွဲက မပြီးသေးဘူး၊ မင်းတို့လည်း အသာစီးမရသေးဘူး၊ အခုနိုင်ပြီလို့ ပြောတာ နည်းနည်းစောလွန်းနေမယ်”

မျှော်လင့်မထားဘဲ အန်းစီရှန်းပြောလိုက်သော စကားသည် အာရပ်ဘာသာစကား ဖြစ်နေသည်။ လေယူလေသိမ်း မပီမသနှင့် ကျွမ်းကျင်မှု သိပ်မရှိသော်လည်း သူ၏ဆိုလိုရင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြရန် လုံလောက်သည်။

“မင်း ငါတို့ အာရပ်စကားကို တတ်တယ်လား”

မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဆာလက်၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လာသည်။ သူတစ်ယောက်တည်းသာမက ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးပင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ပထဝီအနေအထားအရ တာ့ခ်အချို့သည် အာရပ်ဘာသာစကားကို အနည်းနှင့်အများ နားလည်ကြသော်လည်း အန်းစီရှန်းလည်း ပြောတတ်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

“အန်းစီရှန်း၊ သူနဲ့ စကားအများကြီး ပြောမနေနဲ့။ ဒီအနောက်ဘက်က လူရိုင်းကောင်ကို သတ်ပစ်။ ဒီကောင်တွေ ပင်ပန်းခံပြီး ခရီးဝေးလာတိုက်ကြတာ၊ မဟာထန်က သူတို့အနောက်လောကက နိုင်ငံငယ်လေးတွေလို့ တကယ်ထင်နေတာလား။ အရှေ့ဘက်ကို လာရဲမှတော့ အနည်းဆုံး လူတစ်ဝက်လောက်တော့ လဲကျကျန်ခဲ့ရမယ်၊ တစ်ယောက်မှ အရှင်ပြန်သွားဖို့ မစဉ်းစားနဲ့”

ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသည် ခန့်ညားသော အမူအရာဖြင့် ပြောရင်း ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဆာလက်ဆီသို့ ဓားဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုတ်ချလိုက်သည်။

တစ်ချက်လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် လေဟာနယ်တွင် ကျားဟိန်းသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေစီးကြောင်းများသည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားလာသည်။ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ နောက်ဘက်ရှိ လေဟာနယ်သည် တွန့်လိမ်သွားပြီး ကြီးမားသော ကျားဖြူကြီးတစ်ကောင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုတခဏတွင် ကြီးမားသော ကျားဖြူကြီးသည် ပုံရိပ်ယောင်အဖြစ်မှ အစစ်အမှန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဥက္ကာခဲတစ်ခုကဲ့သို့ ဆာလက်၏ ခန္ဓာကိုယ်အကာအကွယ် ကန်ချီပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဆာလက်၏ ခန္ဓာကိုယ်အကာအကွယ် ကန်ချီသည် ချက်ချင်းမှိန်ဖျော့သွားသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပါးစပ်ပိတ်လိုက်ပြီး အစွမ်းကုန် ပြန်လည်ခုခံလိုက်သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုအရှိန်ကို ပိုမိုမြှင့်တင်လိုက်သည်။ ဆာလက်၏ စွမ်းအားသည် အလွန်ကြီးမားပြီး အာရပ်စစ်ဗိုလ်ချုပ်များအကြားတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်၌ ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် ထိုဓားကောက်နှစ်လက်သည် ကာကွယ်ရန် ခက်ခဲပြီး ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်သော်လည်း အသာစီးမရခဲ့ပေ။ သို့သော် ဆာလက်မည်မျှ သန်မာသည်ဖြစ်စေ၊ သူ၏ဓားကောက်ကို ရှောင်တိမ်းပြီး သူ၏ကန်ချီကို တိုက်ရိုက်ချေမှုန်းနိုင်သရွေ့ နောက်ဆုံးတွင် ရှုံးနိမ့်ခြင်းသာ ရှိလိမ့်မည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် အန်းစီရှန်းသည် သဘောပေါက်လိုက်ပြီး ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် တူညီသော ဗျူဟာကို ချက်ချင်းအသုံးပြုလိုက်သည်။ ဆာလက်၏ ကြီးမားသော ဓားသွားနှစ်ဖက်ကို ရှောင်ကွင်းပြီး အားကောင်းသော ကန်းချီဖြင့် သူ့ကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူတို့သုံးဦးသည် မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ရောနှောသွားပြီး အန္တရာယ်များသော ပြင်းထန်သည့် တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ တစ်ဖန်ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြသည်။

လေသံများ တိုက်ခတ်နေပြီး စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးတွင် မြင်ရသမျှ နေရာတိုင်း၌ မဟာထန်နှင့် အာရပ်စစ်သည်များ ပြင်းထန်စွာ သတ်ဖြတ်နေကြသည်။ နောက်ဘက်တွင် ပိုမိုများပြားသော အာရပ်ဘုရင်ခံများ၊ ဒုတိယဘုရင်ခံများ နှင့် စစ်ဗိုလ်ချုပ်များစွာသည် တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြပြီး မဟာထန်အပေါ် ကျရောက်လာသော ဖိအားသည် ဆက်တိုက်တိုးပွားနေသည်။ရုတ်တရက် မြင့်မားသန်စွမ်းပြီး အမွေးအရောင် ပြောင်လက်နေသော အနက်ရောင် စစ်မြင်းတစ်ကောင်သည် ခြေလှမ်းကို အသာအယာမလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။ ဤရိုးရှင်းသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းသည် ပိဿာချိန် သောင်းချီလေးလံသကဲ့သို့ ရှိပြီး မင်းဆရာ ဝမ်ကျုံးစစ် သည် ဤအချိန်တွင် နောက်ဆုံး၌ စတင်လှုပ်ရှားလာခဲ့ပြီ။

အရပ်လေးမျက်နှာမှ လူတိုင်း၏အကြည့်များသည် တစ်ခဏတာအတွင်း ဝမ်ကျုံးစစ်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ စုပြုံရောက်ရှိလာကြသည်။ ထုံလော့ဗိုလ်ချုပ်ကြီး အာပုစစ် ပင်လျှင် အတူတကွ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။

“ငါ လှုပ်ရှားရမဲ့ အလှည့်ရောက်ပြီ”

ဝမ်ကျုံးစစ်သည် နားထင်ဆံစများ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေရင်း ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်သည်။ သူ၏အသံသည် မတိုးမကျယ်ဖြစ်ပြီး ကိုယ့်ဘာသာ ရေရွတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း ဤရိုးရှင်းသောအသံထဲတွင် အဆုံးအစမရှိသော အာဏာစက်တစ်ခု ပါဝင်နေကာ အာပုစစ်ကိုပင် လွှမ်းမိုးသွားစေသည်။ အာပုစစ်၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

အာပုစစ်နှင့် မင်းဆရာ ဝမ်ကျုံးစစ်အကြားတွင် ရင်းနှီးဆက်ဆံမှု သိပ်မရှိပေ။ ဝမ်ကျုံးစစ် အနားယူသွားပြီးနောက် အာပုစစ်နှင့် သူသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် အနည်းငယ်သာ ဆုံဖူးသော်လည်း အချင်းချင်း မည်သည့်စကားမျှ မပြောဖူးပေ။ သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား အာပုစစ်သည် အိမ်ရှေ့ဝန်မင်း ဝမ်ကျုံးစစ်၏ အရည်အချင်းသည် သူ့ထက်များစွာ သာလွန်ကြောင်း ဝန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

အရှေ့နှင့် အနောက်တာ့ခ်ကို နှိမ်နင်းခြင်း၊ ယွီစန်းကုန်းပြင်မြင့်သို့ တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ ယွီစန်းနန်းတော်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခြင်း... ဝမ်ကျုံးစစ်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မရှုံးနိမ့်သော ဒဏ္ဍာရီများစွာကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ အနောက်တောင်စစ်ပွဲတုန်းက ယွီစန်းအင်ပါယာစစ်တပ်ဖွဲ့ နယ်စပ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကြယ်စုတန်းမြို့ကို ခြိမ်းခြောက်သောအခါတွင်လည်း ဝမ်ကျုံးစစ်သည် တစ်ကိုယ်တော်အစွမ်းဖြင့် ဤအကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းခဲ့သည်။ နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦးသည် ခေတ်ပြိုင်အရာရှိများ ဖြစ်ကြသော်လည်း အာပုစစ်သည် ဤကိစ္စရပ်များကို ကြားဖူးရုံသာရှိပြီး ဝမ်ကျုံးစစ် တိုက်ခိုက်သော အခြေအနေကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးပေ။ သူ၏စစ်ဗျူဟာနှင့် စစ်ရေးကျွမ်းကျင်မှုကို နားလည်ရန်မှာ ပို၍ ဝေးကွာသေးသည်။

ဤခေတ်ပြိုင် အကျော်ကြားဆုံး စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးအတွက် အာပုစစ်သည် သူ့စိတ်နှလုံးထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်အချို့ ရှိနေကြောင်း ဝန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် ဝမ်ကျုံးစစ်သည် ဤအရာများကို သတိမထားမိဘဲ သူ၏အကြည့်သည် ရှေ့တန်းကို သော့ခတ်ထားသည်။ စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံး၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် သူ၏မျက်လုံးအောက်မှ လွတ်မြောက်ခြင်းမရှိပေ။

ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၊ အန်းစီရှန်းနှင့်ဆာလက်တို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြပြီး သူတို့နှစ်ဦးသည် နောက်ဘက်မှ အနည်းဆုံး အာရပ်ဘုရင်ခံ၊ ဒုတိယဘုရင်ခံ ခုနစ်ဦး ရှစ်ဦးခန့် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို လုံးဝသတိမထားမိကြပေ။ အကျပ်အတည်းတစ်ခုသည် မသိမသာ ဝင်ရောက်လာနေပြီဖြစ်သည်။ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့၏ လက်ရှိအခြေအနေအရ ထိုအာရပ်ဘုရင်ခံများနှင့် ဒုတိယဘုရင်ခံများကို ရင်ဆိုင်ရန် အပိုအင်အား ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။ သူတို့နှစ်ဦး တစ်ခုခုဖြစ်သွားပါက နဂါးကိုးကောင်တပ်ဖွဲ့သည်လည်း လုံးဝ ပြိုလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။

“ကွမ်ရွှမ်ဟိုင်၊ ဖူဖန်းရီ ငါ့အမိန့် ပေးလိုက်၊ စစ်တပ်ကို စုစည်း”

ဝမ်ကျုံးစစ်၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီး ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်သည်။ ထိုတစ်ခဏတွင် သူ၏အသံသည် လေးနက်တည်ကြည်ပြီး မြင်ရသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပါဝင်နေကာ လူအများကို ကြည်ညိုလေးစားစေပြီး စိတ်ဓာတ်ကို ဖမ်းစားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

******

အခန်း (၁၈၆၈) စစ်ဘုရင်၏ အရှိန်အဝါ (အပိုင်း ၁)

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

ဝမ်ကျုံးစစ်၏နောက်ဘက်တွင် သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသော အသက်လေးဆယ်ဝန်းကျင်ခန့် တည်ကြည်ခက်ထန်သောမျက်နှာရှိသည့် တပ်မှူးတစ်ဦးနှင့်မုတ်ဆိတ်နက်ကြီးများရှိသောတပ်မှူးတစ်ဦးတို့သည် ပြိုင်တူခါးကိုင်း၍ အရိုအသေပြုလိုက်ကြသည်။ ဤဝါရင့်တပ်မှူးကြီးနှစ်ဦး၏မျက်နှာမှာ စစ်တပ်အတွင်း၌ အတန်ငယ် စိမ်းနေသော်လည်း လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ကျော်ကာလကို ပြန်ကြည့်လျှင်မူ ဤနာမည်နှစ်ခုကို မသိသူမရှိ၊ မကြားဖူးသူမရှိပေ။

ဝမ်ကျုံးစစ်စစ်ဆင်နွှဲခဲ့စဉ်က စတင်ခဲ့သော စစ်ပွဲတိုင်းတွင် သူတို့၏အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ဤလူနှစ်ဦးသည် နဂါးတစ်ကောင်၊ ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ စစ်တိုက်ရန် ကျွမ်းကျင်ပြီး ဝမ်ကျုံးစစ်၏လက်အောက်တွင် အလွန်စွမ်းအားကြီးသော စစ်သူရဲကောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဝမ်ကျုံးစစ်သည် ရုတ်တရက်အနားယူပြီး စစ်တပ်မှထွက်ခွာကာ နန်းတော်အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ ဤလူနှစ်ဦးသည်လည်း စစ်တပ်အတွင်းရှိ ရာထူးအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ပြီး ဝမ်ကျုံးစစ်ဘေးနားမှ ကိုယ်ရံတော်တပ်မှူးနှစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ယခင်လက်အောက်ငယ်သားနှစ်ဦး၏ အကူအညီဖြင့် အရပ်လေးမျက်နှာတွင် ဖုန်မှုန့်များ လှိမ့်တက်လာပြီး စစ်တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံးသည် အသက်ရှူချိန်အနည်းငယ်အတွင်း ချက်ချင်းစုစည်းမှု ပြီးစီးသွားသည်။ သံမဏိချပ်ဝတ်တန်ဆာများ ရိုက်ခတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချွမ်... ချွမ်... ဟူသော အသံနှင့်အတူ ကြီးမားသော အလင်းစက်ကွင်းများသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ခြေဖဝါးအောက်မှ ဖြာထွက်လာကာ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို လျင်မြန်စွာ အားဖြည့်ပေးလိုက်သည်။ စစ်တပ်တစ်ခုလုံး၏ အင်အား၊ အမြန်နှုန်း၊ လျင်မြန်ဖျတ်လတ်မှုများသည် ချက်ချင်းတိုးပွားလာပြီး အဆင့်တစ်ခုအထိ တိုက်ရိုက်မြင့်တက်သွားသည်။

စစ်တပ်စုစည်းမှု ပြီးစီးသောခဏတာတွင် ဝမ်ကျုံးစစ်သည် ခေါင်းကို အသာအယာညိတ်လိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏ၌ လေထုပေါက်ကွဲသွားပြီး လေလှိုင်းများ လှိုင်းထလာသည်။ လေပြင်းများထဲတွင် ကြီးမားသော ကန်ချီ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ကျုံးစစ်သည် မြင်းနှင့်အတူ ခုန်ထွက်လိုက်ကာ ရှေ့တန်းစစ်မြေပြင်ဆီသို့ လျှပ်စီးကြောင်းကဲ့သို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

မြင်းဟီသံများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသောအခါတွင် ပေ၅၀၊ပေ၆၀အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သေချာကြည့်လိုက်လျှင် ထိုစစ်မြင်း၏မြင်းခွာများသည် မြေပြင်မှ လူတစ်ရပ်ကျော်ခန့် မြင့်မားသောနေရာတွင် ရှိနေပြီး မြင်းခွာ နင်းချလိုက်သောနေရာတွင် လေဟာနယ်သည် ချိုင့်ဝင်သွားကာ နက်ရှိုင်းသော မြင်းခွာရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဝမ်ကျုံးစစ်သည် မြင်းနှင့်အတူ လေပေါ်တွင် ပျံသန်းနေခြင်းဖြစ်သည်

ဝမ်ကျုံးစစ် ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် လေထုသည် ပြင်းထန်စွာ ဆူပွက်လာပြီး လေလှိုင်းများ ဆက်တိုက်ပေါက်ကွဲကာ လေဟာနယ်ထဲတွင် ထင်ရှားကျယ်ပြန့်သော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် နောက်ဘက်မှ အာပုစစ်သာမက ရှေ့တန်းစစ်မြေပြင်မှ မရေမတွက်နိုင်သော အာရပ်ဘုရင်ခံများ၊ ဒုတိယဘုရင်ခံများ၊ ဆင်ပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမသတ္တဝါကျောပေါ်ရှိ ကုထိုက်ပိုင်ပင်လျှင် ပြင်းထန်အားကောင်းသော အရှိန်အဝါရှိသည့် ဤထန်စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

မှောင်မိုက်နေသော ကောင်းကင်အောက်တွင် ဝမ်ကျုံးစစ်၏ အမြန်နှုန်းသည် လူအများထင်ထားသည်ထက် များစွာပိုမိုမြန်ဆန်နေသည်။ သူသည် မူလက စစ်တပ်၏နောက်ဘက်တွင် ရပ်နေခဲ့ပြီး ရှေ့တန်းမှ ဆာလက်တို့နှင့် အတော်လေး ဝေးကွာနေသေးသည်။ ပုံမှန်အခြေအနေဆိုလျှင် ရှေ့တန်းသို့ရောက်ရှိရန် အချိန်အတန်ကြာ မြင့်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဝမ်ကျုံးစစ်သည် လေပေါ်တွင် ပျံသန်းသွားပြီး အသက်ရှူချိန်အနည်းငယ်အတွင်း၌ ကျန့်ငါးရာ(ပေ၅၀၀၀ခန့်)၊ ကျန့်ခြောက်ရာခန့်(ပေ၆၀၀၀ခန့်) အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်သွားကာ ရှေ့တန်းတွင် ရောထွေးတိုက်ခိုက်နေသော လူသုံးဦးနှင့် ကျန့်တစ်ရာ(ပေ၁၀၀၀)အောက်သာ လိုတော့သည်။

“ဆာလက် သတိထား”

အဝေးတစ်နေရာရှိ ဧရာမဆင်ကြီးကျောပေါ်တွင် ကုထိုက်ပိုင်သည် ဝမ်ကျုံးစစ်၏ အကြည့်အတိုင်း လိုက်ကြည့်ရာ ရှေ့တန်းစစ်တပ်ထဲမှ ဆာလက်ကို ချက်ချင်းသတိထားမိလိုက်သည်။ တစ်ခဏတာအတွင်း ဤအာရပ်၏မဟာသူတော်စင်သည် ဤထန်စစ်ဗိုလ်ချုပ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားပြီး မျက်နှာပျက်သွားသည်။

“အီလီယာ၊ ဆိုင်နူစီ ဆာလက်ကို အစွမ်းကုန်ကာကွယ်ပြီး ထန်ဗိုလ်ချုပ်ကို တားဆီး”

ကြီးမားသော စိတ်အာရုံလှိုင်းတစ်ခုသည် မိုးကြိုးကဲ့သို့ လှိမ့်ဝင်လာပြီး စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ နောက်တစ်ခဏ၌ နောက်တန်းစစ်တပ်ထဲမှ လူအုပ်ကြားမှ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာနေသော အာရပ်ဘုရင်ခံများ၊ ဒုတိယဘုရင်ခံများသည် ခေါင်းမော့လာကြသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပုန်းကွယ်မနေတော့ဘဲ လူအုပ်ကြားမှ ခုန်ထွက်လာကြကာ ဆာလက်ရှိရာအရပ်သို့ ပြေးဝင်သွားကြပြီး အမြန်နှုန်းသည် အဆပေါင်းများစွာ တိုးမြှင့်လာသည်။

“ဘယ်သူလဲ...”

ထိုအချိန်နှင့်တပြိုင်နက်တည်း လူအုပ်ကြားမှ ဆာလက်သည်လည်း တစ်စုံတစ်ရာကို ခံစားမိပြီး ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။ လေထဲတွင် မုန်တိုင်းကဲ့သို့ အံ့မခန်းအမြန်နှုန်းဖြင့် ဝင်ရောက်လာနေသော၊ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အရှိန်အဝါများ လှိမ့်တက်နေပြီး လောကဖျက်ဆီးမည့် နတ်ဆိုးဘုရားသဖွယ် ဖြစ်နေသော ပုံရိပ်ကို မြင်သောအခါ ကုထိုက်ပိုင်၏လက်အောက်မှ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သော အာရပ်ထိပ်တန်းစစ်ဗိုလ်ချုပ်ပင်လျှင် မျက်ခွံများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ရင်တုန်သွားသည်။

အန္တရာယ်… အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်….

ဤတစ်ခဏ၌ ဆာလက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ဆဲလ်တိုင်းသည် ဤသတင်းစကားကို မရပ်မနား ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ဤသည်မှာ ဆာလက် စစ်မှုထမ်းသက်တမ်းတစ်လျှောက် သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေများစွာနှင့် သွေးနှင့်မီးကြားမှ လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ခဲ့သော အာရုံခံစားမှုဖြစ်သည်။ သူ နောက်ဆုံးအကြိမ် ဤကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသည်မှာ မည်သည့်အချိန်က ဖြစ်သည်ကို သူ မမှတ်မိတော့ပေ။

ယခု သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် အာရပ်တစ်ခုလုံး၏ ထိပ်တန်းစစ်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ကုန်းမြေလောကတစ်ခုလုံးရှိ သန်းပေါင်းများစွာသော စစ်ဗိုလ်ချုပ်များ၏ ထိပ်ဆုံးနေရာတွင် ရပ်တည်နေချိန်၌ သူ့ကို ဤကဲ့သို့ ခံစားမှုမျိုး ပေးနိုင်သူ ရှိသေးသည်လား။

ဤတစ်ခဏ၌ ဆာလက်သည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် နက်ရှိုင်းသော တုန်လှုပ်မှုနှင့်အတူ ရင်ထဲမှ လောင်ကျွမ်းလာသော ဒေါသကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ဆာလက်သည် များများစားစား တွေးတောချိန် မရလိုက်ပေ။ မြင်းဟီသံတစ်ချက်နှင့်အတူ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထန်စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးသည် မိုးကြိုးမုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏အမြန်နှုန်းသည် ဆာလက်၏နောက်ဘက်မှ အပြင်းအထန် ပြေးလာနေသော ဘုရင်ခံများ၊ ဒုတိယဘုရင်ခံများထက် ပို၍ မြန်ဆန်နေသည်။

ဟီး... ဟီး... ဟီး

စစ်မြင်းက ရှည်လျားစွာ ဟီသံပေးလိုက်သည်။ ပိုမိုသော စကားလုံးများမရှိ၊ မောက်မာခြင်း၊ ဗိုလ်ကျခြင်း၊ အရာရာကို အထင်သေးခြင်း စသည့် ကြွေးကြော်သံများနှင့် ကတိကဝတ်များမရှိဘဲ ဝမ်ကျုံးစစ်သည် ထိုစစ်မြင်းကို စီးနင်းလျက် လေကိုနင်း၍ ရောက်ရှိလာသည်။ တစ်ကိုယ်လုံးသည် သံတုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ အေးစက်မာကျောနေသည်။

ဝမ်ကျုံးစစ်၏ လုပ်ဆောင်ပုံသည် သူ၏စိတ်နေသဘောထားနှင့် တူညီသည်။ ရိုးသားသည်၊ သစ္စာရှိပြီး ဖြောင့်မတ်သည်။ အပိုစာသားပြင်ဆင်မှုများနှင့် လှပသော စကားလုံးများ မရှိသော်လည်း သူ၏တိုက်ခိုက်မှုက... လောကရှိ မည်သည့်ဓား၊ မည်သည့်လှံထက်မဆို ပိုမိုထက်မြက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။ ထိုအရာသည် အသက်ရှူရပ်မတတ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

ချွမ်…

အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီး ဓားမြည်သံတစ်ခု လေဟာနယ်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ထောင်သောင်းချီသောဓားများ၊ လှံများ အတူတကွ တုန်ခါအော်မြည်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဝမ်ကျုံးစစ်၏နောက်ကျောမှ ရှေးဟောင်းဓားရှည်တစ်ချောင်းသည် ဓားသွားတွင် သွေးနီရောင်သမ်းနေပြီး ချက်ချင်းခုန်ထွက်လာကာ သူ၏လက်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားသည်။

တစ်စက္ကန့်မျှသာ ကြာသည်။ ထိုရှေးဟောင်းဓားရှည်သည် ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဝမ်ကျုံးစစ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သော လက်မောင်းနှင့်အတူ ဆယ်ကျန့်(ပေ၁၀၀)ကျော် ရှည်လျားကြီးမားပြီး ဖျော့တော့သော သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုသွေးရောင်အလင်းတန်းသည် အလွန်လျင်မြန်ပြီး ထပ်ဆင့်လေဟာနယ်များကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းကာ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ဆာလက်ဆီသို့ ဓားတစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

မြန်တယ်… အရမ်းမြန်လွန်းတယ်… ဆာလက်သည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ တိုက်ကွက်က ဤအဆင့်အထိ မြန်ဆန်နိုင်လိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးဖူးခဲ့ပေ။ ဝမ်ကျုံးစစ် ပထမဆုံး ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်စဉ်က ကျန့်နှစ်ဆယ်(ပေ၂၀၀)ကျော် အကွာအဝေးတွင် ရှိနေသေးသော်လည်း ထိုမှိန်ဖျော့သော သွေးရောင်အလင်းတန်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသောအခါတွင် ဆာလက်၏ ရှေ့မှောက်သို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့်အန်းစီရှန်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုထက်ပင် ကျော်လွန်သွားသည်။

ဆာလက်သည် ဤအရာက လုံးဝမဖြစ်နိုင်ကြောင်း ကောင်းစွာသိသည်။ ဤမျှနီးကပ်သော အကွာအဝေးတွင် တစ်ဖက်လူသည် မည်မျှမြန်ဆန်သည်ဖြစ်စေ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းထက် ပိုမြန်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤသည်မှာ အချက်တစ်ချက်ကိုသာ ပြသနေသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းအားသည် အလွန်ကြီးမားလွန်းသဖြင့် ဤသည်မှာ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဗီဇသိစိတ်က ဤနည်းလမ်းဖြင့် သူ့ကို သတိပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ထိုလူသည် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းထက် ခြိမ်းခြောက်မှုပိုမိုကြီးမား ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်။

ချွမ်….ချွမ်…

မရေမတွက်နိုင်သော အတွေးများ ခေါင်းထဲ၌ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ နောက်တစ်ခဏ၌ အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ဆာလက်သည် စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လက်ထဲမှ အာရပ်ဓားကောက်နှစ်လက်သည် တုန်ခါအော်မြည်သွားသည်။ ချက်ချင်းစူးရှစွာ အော်မြည်ပြီး လည်ပတ်လျက် သေခြင်းတရား၏ အလင်းရောင်များကို ဖန်တီးကာ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ လေကိုနင်း၍ လာနေသော ဝမ်ကျုံးစစ်ဆီသို့ အပြင်းအထန် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းအတွက်မူ သူ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

“ဝုန်း”

ဓားကောက်နှစ်လက်သည် မှောင်မိုက်သော ကောင်းကင်အောက်တွင် ငွေရောင်အလင်းတန်းများ လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားများနှင့်အတူ လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ ထိုတစ်ခဏ၌ အချိန်နာရီသည် အဆပေါင်းများစွာ နှေးကွေးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ချွမ်... ချွမ်... ဆာလက်၏ မျက်လုံးထဲတွင် တစ်ချက်လက်ခနဲ ဖြစ်သွားရုံသာရှိပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကြီးမားသည့် သွေးရောင်အလင်းတန်းသည် သူ၏တိုက်ခိုက်မှုကို ကြိုတင်တွက်ချက်ထားပြီးဖြစ်သကဲ့သို့ အကြိမ်ပေါင်း ထောင်သောင်းချီ လေ့ကျင့်ထားသော နည်းလမ်းဖြင့် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းကာ သူ၏အာရပ်ဓားကောက်နှစ်လက်ကြားမှ ဆက်တိုက်ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။ အန္တရာယ်အရှိဆုံးအချိန်တွင် နှစ်ခုကြားအကွာအဝေးသည် ဆံခြည်မျှင်တစ်မျှင်စာခန့်သာ ရှိသည်။ တုန်လှုပ်စေသော သွေးရောင်အလင်းတန်းသည် အရှိန်အနည်းငယ်မျှ လျော့ကျခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းသွားသည်။

ထိုခံစားမှုသည် သူတို့နှစ်ဦး ယခင်က အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ဖူးသကဲ့သို့၊ တစ်ဖက်လူသည် သူ၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်း၊ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို အလွန်ရင်းနှီးကျွမ်းကျင်ပြီး ကောင်းစွာနားလည်နေသကဲ့သို့၊ တိုက်ခိုက်လိုက်သောခဏတွင် သူ၏ဟာကွက်ကို ရှာတွေ့ပြီး သူ၏နောက်ဆက်တွဲ တုံ့ပြန်မှုအားလုံးကို ကြိုတင်တွက်ချက်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

“ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

ဆာလက်၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားပြီး ချက်ချင်းလှိုင်းတံပိုးကြီးများ ထကြွလာသည်။ ဆက်တိုက်နှစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုတွင် တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ခိုက်မှုလမ်းကြောင်းကိုပင် မပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပေ။ ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုရလဒ်နှင့် နည်းလမ်းသည် သူ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့သော အရာဖြစ်သည်။

“နတ်ဆိုး သွေးခြင်္သေ့”

ထိုသွေးရောင်အလင်းတန်းသည် လေဟာနယ်ကို ခွဲဖြာပြီး အံ့မခန်းအမြန်နှုန်းဖြင့် သူ့လည်ပင်းဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဆာလက်သည် ကြောက်လန့်သွားကာ စိတ်လည်းလှုပ်ရှားသွားပြီး ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ကြီးမားသော ကန်ချီနှင့် အနီရင့်ရောင်စွမ်းအင်များသည် သူ့ကိုယ်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ဆာလက်၏နောက်ဘက်တွင် အလင်းရောင်များ လှုပ်ရှားသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သွေးကန်တစ်ခုသည် လှိုင်းတံပိုးများအဖြစ် ပြန့်ကားသွားသည်။ ထိုသွေးကန်အလယ်တွင် ကြမ်းတမ်းသောမျက်နှာထားနှင့် ခေါင်းသုံးလုံးပါ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်သည် ဟိန်းဟောက်လျက် လေဟာနယ်နက်ရှိုင်းရာမှ အလျင်အမြန် ထွက်ပေါ်လာသည်။ လက်နက်နှစ်ခု ဆုံးရှုံးသွားပြီဖြစ်၍ ဆာလက်တွင် အသက်ဖလှယ်ရန်သာ ကျန်တော့သည်။

သို့သော် ဆာလက်သည် သူ့ပြိုင်ဘက်ကို လျှော့တွက်မိခဲ့သည်။ သူရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးမဟုတ်၊ အန်းစီရှန်းလည်းမဟုတ်ဘဲ အရှေ့တိုင်းအင်ပါယာတစ်ခုလုံးတွင် ကျော်ကြားသော ယခင်မျိုးဆက်၏စစ်ဘုရင်ဖြစ်သည်။ ဆာလက်သည် တစ်ကွက်အမှားပါသွားသည်နှင့် ချက်ချင်းတိုက်ကွက် ပြောင်းလဲလိုက်သော်လည်း ဝမ်ကျုံးစစ်၏တိုက်ခိုက်မှုသည် သူ၏ပထမအာရပ်ဓားကောက်ကို ရှောင်တိမ်းသွားချိန်တွင် သူ၏နိဂုံးသည် သတ်မှတ်ပြီးဖြစ်သည်။

သွေးရောင်လျှပ်စီးတစ်ခု ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ဆာလက်ဆင့်ခေါ်လိုက်သော ခေါင်းသုံးလုံးပါ နတ်ဆိုးသည် ထက်ဝက်ခန့်သာ ပေါ်လာသေးသည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆယ်ကျန့်ကျော် ရှည်လျားသည့် သွေးရောင်အလင်းတန်း၏ အမြန်နှုန်းသည် ရုတ်တရက် တစ်ဆင့်တက်သွားပြီး မိုးကြိုးမုန်တိုင်းကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆာလက်၏ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပရှိ ထူထဲသော အကာအကွယ်ကန်ချီကို ခွဲဖြာလျက် သူ၏လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်သွားသည်။

သွေးရောင်တစ်ချက် ဝေ့သွားပြီး ဆာလက်၏လည်ပင်းသည် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားကာ ဦးခေါင်းတစ်လုံးသည် လည်ပတ်လျက် ကောင်းကင်သို့ မြင့်မားစွာ လွင့်ပျံသွားပြီး အဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ စွမ်းအား ရှိရတာလဲ။ သူက တကယ် ဘယ်သူလဲ...”

ဆာလက်သည် မျက်လုံးပြူးကျယ်နေပြီး နောက်ဆုံးအချိန်အထိ ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဤအဆင့်အထိ စွမ်းအားကြီးမားနိုင်လိမ့်မည်၊ သူသည် တစ်ကွက်ပင် မကာကွယ်နိုင်ဘဲ ခေါင်းဖြတ်ခံလိုက်ရလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

ထိုအချိန်ကျမှသာ ဆာလက်၏ ခေါင်းပြတ်ကိုယ်ခန္ဓာကြီးသည် ကျောက်တိုင်ကြီး လဲကျသကဲ့သို့ လေထဲမှ တောင့်တောင့်ကြီး လဲကျသွားပြီး သွေးများ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြန်းပက်သွားသည်။ မြင်းခွာသံနှစ်ချက်နှင့်အတူ မင်းဆရာဝမ်ကျုံးစစ်သည် မြင်းကြီးကို စီးနင်းလျက် ဝတ်ရုံတဖျပ်ဖျပ် လွင့်ပျံနေကာ လေပေါ်မှ မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။

******

အခန်း (၁၈၆၉) စစ်ဘုရင်၏ အရှိန်အဝါ (အပိုင်း ၂)

သူ၏ အမူအရာသည် တည်ငြိမ်နေပြီး အရေးမပါသော ကိစ္စငယ်တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်လိုက်သကဲ့သို့ စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ကြည့်နေသည်။ စစ်မြင်း၏ နောက်ဘက်တွင် သွေးများ ပန်းထွက်နေဆဲဖြစ်သော ဆာလက်၏ ခေါင်းပြတ်ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားသော ဦးခေါင်းတို့သည် ထိုလူနှင့် မြင်းကို စစ်ပွဲအတွက် မွေးဖွားလာသော နတ်ဘုရားသဖွယ် မြင့်မားလေးနက်စွာ နောက်ခံပေးထားသည်။

တစ်ခဏတာအတွက် ကြီးမားသော စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။ လူတိုင်းသည် ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

အနောက်လောကတွင် နာမည်ကျော်ကြားပြီး ဘုရင်ခံများ၊ ဒုတိယဘုရင်ခံများ အားလုံး၏ အထက်နေရာ၌ရှိကာ အာရပ် သွေးခြင်္သေ့ဟု ခေါ်တွင်ခြင်းခံရသော၊ မြို့များကို သတ်ဖြတ်၊ နိုင်ငံများကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး ရှုံးနိမ့်မှု မရှိသလောက်နီးပါးဖြစ်သော ဆာလက်သည် ဤမျှလွယ်ကူစွာ အရှေ့တိုင်း၌ သေဆုံးသွားရသည်။ မည်သူမည်ဝါဖြစ်သည်ကို မသိရသေးသော ဤအရှေ့တိုင်းစစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၏ လက်ထဲတွင် အသက်ပေးလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ ဆာလက်ကို လေးစားကြသော အာရပ်သံမြင်းတပ်အားလုံးအတွက် အလွန်ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

“သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်…. ဗဟိုမှာရှိတဲ့ ပြိုင်ဘက်အားလုံးကို ရှင်းလိုက်”

“ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၊ အန်းစီရှန်း... ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ထျန့်မင်တပ်ဖွဲ့ကို အမြန်ဆုံးရှင်းလိုက်။ ငါ့အာရုံက နောက်ထပ်ပိုကြီးတဲ့စစ်ပွဲတွေ လာဦးမယ်လို့ ခံစားနေရတယ်”

ဝမ်ကျုံးစစ်သည် လူတိုင်းကို ကျောခိုင်းလျက် အရေးမပါသော ကိစ္စတစ်ခုကို ပြောဆိုနေသကဲ့သို့ အသံသည် တည်ငြိမ်နေသည်။ နောက်ဘက်တွင် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့သည် တုန်လှုပ်သွားပြီး စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။ သို့သော် သူတို့သည် ထိပ်တန်းစစ်ဗိုလ်ချုပ်များ ဖြစ်သောကြောင့် တစ်ခဏအတွင်း သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။

“ကောင်းပြီ”

သူတို့နှစ်ဦးသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ နဂါးကိုးကောင်တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ ရှေ့သို့ တိုက်ခိုက်သွားကြသည်။

“သတ်”

ထိုအချိန်တွင် ထျန့်မင်တပ်ဖွဲ့မှ သံမြင်းတပ်များသည်လည်း သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။ သူတို့တစ်ဦးစီသည် သွေးရောင်မျက်လုံးများဖြင့် မိမိအသက်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ ဝမ်ကျုံးစစ်ဆီသို့ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ထျန့်မင်သံမြင်းတပ် ရာပေါင်းများစွာသည် အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲကာ တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။

ဆာလက်သည် ထျန့်မင်တပ်ဖွဲ့တွင် အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းရှိသည်။ ဝမ်ကျုံးစစ်က သူ့ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းသည် ထျန့်မင်တပ်ဖွဲ့၏ နံပါတ်တစ်သတ်ဖြတ်ရန် ပစ်မှတ်ဖြစ်လာစေသည်။ သို့သော် မိုးမျှော်ဒေါသသည် အကြွင်းမဲ့စွမ်းအားရှေ့တွင် ရွှံ့နွံနှင့် ရေအိုးကဲ့သို့ အားမရှိတော့ပေ။

ဟုန်း…

ဝမ်ကျုံးစစ်သည် မြင်းပေါ်တွင် ရပ်လျက် ကြည့်လိုက်ခြင်းပင်မရှိဘဲ လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ရောင်ပြန်ဟပ်သော ဓားချီတစ်ခုသည် ဒလက်ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာပြီး ထျန့်မင်သံမြင်းတပ်များ၏ ခါးများမှ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ဤထျန့်မင်သံမြင်းတပ်များသည် ပေအနည်းငယ်သာ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်နိုင်သေးပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်တည်း လဲကျကုန်ကြသည်။ သွေးများသည် သူတို့၏ သံချပ်ဝတ်တန်ဆာများကြားမှ စီးကျနေသည်။ သူတို့၏ သံချပ်ဝတ်တန်ဆာများသည် အပြင်ပုံပန်းသဏ္ဌာန် ပြည့်စုံနေသော်လည်း ဝမ်ကျုံးစစ်၏ ထိုဓားချက်သည် သံချပ်ဝတ်တန်ဆာကို တိုက်ရိုက်ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး အတွင်းရှိ ခန္ဓာကိုယ်ကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းဖြတ်ကာ အသက်ရှင်နိုင်သော အခွင့်အရေးကို လုံးဝဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ကန်ချီ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း

ဤသည်မှာ ဝမ်ကျုံးစစ် နာမည်ကျော်ကြားစေခဲ့သော စွမ်းရည်ဖြစ်ပြီး သူတော်စင်ဧက္ကရာဇ်က သူ့ကို မွေးစားသားအဖြစ် လက်ခံပြီးနောက် လက်ဆင့်ကမ်း သင်ကြားပေးခဲ့သော ထူးခြားသည့် သိုင်းပညာဖြစ်သည်။ ဝမ်ကျုံးစစ်သည် ထိုနှစ်များက စစ်ဆင်နွှဲ၍ ပြိုင်ဘက်အင်အားစုများစွာကို အနိုင်ယူခဲ့ရာတွင် ဤထူးခြားသော စွမ်းရည်နှင့် ပေါင်းစပ်၍ ပြိုင်ဘက်မရေမတွက်နိုင်အောင် နက်ရှိုင်းစွာ စိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့စေခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးစစ်၏ အသံတိတ်ဆိတ်သွားသည်နှင့် ကွမ်ရွှမ်ဟိုင်နှင့် ဖူဖန်းရီတို့သည်လည်း နောက်ဘက်မှ သံမြင်းတပ်ကို ဦးဆောင်ကာ တိုက်ခိုက်ရောက်ရှိလာကြသည်။

ထျန့်မင်တပ်ဖွဲ့သည် နဂါးကိုးကောင်တပ်ဖွဲ့နှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် အနည်းငယ်မျှ အသာစီးမရခဲ့ပေ။ ယခုအခါ စစ်တပ်၏ခေါင်းဆောင် ဆာလက် အသတ်ခံရပြီး ရန်သူ၏အကူအညီလည်း ရောက်ရှိလာသောအခါ ထျန့်မင်တပ်ဖွဲ့သည် ခေါင်းဆောင်မဲ့ဖြစ်သွားပြီး ခုခံရန် ပို၍ပင် ခက်ခဲသွားသည်။

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများစွာ ကြားရပြီး မဟာထန်စစ်မြင်းများ မရေမတွက်နိုင်အောင် တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ ထျန့်မင်တပ်ဖွဲ့သည် ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့ဘဲ အပြတ်အသတ်ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။

“ထိန်းထား”

“နောက်ဆုတ်ရင် သေမယ်”

“သူတို့ကို ရှင်းလိုက်၊ ဘယ်သူမှ နောက်ဆုတ်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့”

စစ်တပ်ဖွဲ့အတွင်းတွင် အာရပ်ဘုရင်ခံများ၊ ဒုတိယဘုရင်ခံများသည် ရှေ့တန်းကျဆုံးနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဒေါသထွက်လျက်ရှိကြသည်။ သူတို့၏ အားဖြည့်မှုသည် တစ်ဝက်နောက်ကျသွားရုံမျှဖြင့် ဤကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

“ဟုန်း”

အာရပ်ဘုရင်ခံများသည် သူတို့၏အရှိန်အဝါများကို ပေါက်ကွဲစေပြီး စွမ်းအင်များ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားကာ ချက်ချင်း ရှေ့တည့်တည့်ရှိ မင်းဆရာ ဝမ်ကျုံးစစ်ဆီသို့ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ငရဲနတ်ဆိုးများကဲ့သို့သော ဟိန်းဟောက်သံများ ဆက်တိုက် လေဟာနယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ကျုံးစစ်ကို ခြိမ်းခြောက်လာကြသည်။

ဝမ်ကျုံးစစ်ကို ရင်ဆိုင်ရန် ဤဒေါသထွက်နေသော အာရပ်ဘုရင်ခံများ၊ ဒုတိယဘုရင်ခံများသည် အစကတည်းကပင် သူတို့၏ အစွမ်းကုန်အင်အားကို ထုတ်သုံးပြီး အသန်မာဆုံး ၇၂-တိုင် နတ်ဆိုးနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။

ပတ်ပတ်လည်မှ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဝမ်ကျုံးစစ်သည် အမူအရာမပြောင်းလဲဘဲ ရှောင်တိမ်းခြင်းမရှိဘဲ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ အာရပ်ဘုရင်ခံတစ်ဦးကို ဦးတည်သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ သူ၏နောက်ဘက်တွင် အင်ပါယာရဲ့ကျား ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့်အန်းစီရှန်းတို့လည်း နောက်မှ လိုက်လာကြသည်။

လူသုံးဦး ပူးပေါင်းလိုက်သောအခါ မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်သလောက် ဖြစ်သွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီး နောက်ထပ် အာရပ်ဘုရင်ခံတစ်ဦး မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျကာ ခေါင်းပြတ်သေဆုံးသွားသည်။ တူညီသော အဆင့်ရှိ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်မရှိလျှင် အရေအတွက်ကို အားပြုရုံမျှဖြင့် မျှော်လင့်ထားသော ရလဒ်ကို ရရှိမည် မဟုတ်ပေ။

မဟာထန် ထိပ်တန်းစစ်ဗိုလ်ချုပ်သုံးဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အာရပ်များသည် ရှုံးနိမ့်နေပြီး ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိပေ။

“မဟာဆရာ”

“မဟာဆရာ”

“မဟာဆရာ”

နောက်ဘက်တွင် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးသည် စိတ်အားတက်ကြွလာပြီး စစ်တပ်၏ အားပေးသံများ ကောင်းကင်သို့ ဟိန်းထွက်သွားသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အနားယူနေခဲ့သော်လည်း ဝမ်ကျုံးစစ်သည် စစ်တပ်အတွင်း၌ အလွန်မြင့်မားသော ဩဇာအာဏာကို ပိုင်ဆိုင်နေဆဲဖြစ်သည်။

“အရမ်းကောင်းတယ်”

နောက်ဘက်တွင် စုန့်ဘုရင်၊ အာပုစစ်နှင့် အခြားစစ်ဗိုလ်ချုပ်များသည်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အလွန်စိတ်အားထက်သန်သွားကြသည်။ စုန့်ဘုရင်၏ မျက်လုံးများသည် တောက်ပနေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ ဤစစ်ပွဲသည် အလွန်အရေးကြီးလွန်းလှသည်။ ဝမ်ကျုံးစစ် အချိန်မီ မလှုပ်ရှားခဲ့ပါက နောက်ဆက်တွဲရလဒ်ကို စဉ်းစားရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“စုန့်ဘုရင်... မဟာဆရာက မွေးရာပါ ထူးခြားတဲ့ အရည်အချင်းရှိပြီး အလွန်ထက်မြက်တယ်လို့ ကောလဟာလ ရှိတယ်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက သုံးကြိမ်အသက်ရှူချိန်အတွင်း ပြိုင်ဘက်ရဲ့ဟာကွက်ကို မြင်အောင်ကြည့်နိုင်ခဲ့ပြီး ဘယ်သူမဆို သူ့ရှေ့မှာ တစ်ကြိမ်လေ့ကျင့်ပြရင် မကြာခင်မှာပဲ သူရဲ့နည်းစနစ်ကို နားလည်သွားဆို… အဲဒါ တကယ်ပဲလား”

ထိုအချိန်တွင် အားကောင်းသော စိတ်အာရုံလှိုင်းတစ်ခုသည် လေဟာနယ်မှ ဖြတ်သန်းသွားပြီး စုန့်ဘုရင်၏ဦးနှောက်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ ၎င်းသည် ထုံလော့ဗိုလ်ချုပ်ကြီးအာပုစစ် ဖြစ်သည်။

မြို့တော်တွင် မဟာဆရာနှင့် ပတ်သက်၍ ဒဏ္ဍာရီများစွာရှိသည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော ကောလဟာလများကို အာပုစစ်သည် လုံးဝဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် မတူတော့ပေ။ ဝမ်ကျုံးစစ်သည် အာရပ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဆာလက်ကို ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းသည် လူအများအပေါ် နက်ရှိုင်းသော အထင်အမြင်ကို ချန်ထားခဲ့သည်။ အာပုစစ်၏ အမြင်တွင် ဝမ်ကျုံးစစ်သည် အလွန်သန်မာသည်မှာ အမှန်ဖြစ်သော်လည်း ဆာလက်လည်း မညံ့ပေ။ ဝမ်ကျုံးစစ်နှင့် ကွာဟမှုရှိသည်ဖြစ်စေ၊ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် အသတ်ခံရန် မသင့်ပေ။

“ရလဒ်ကို မင်းမမြင်ရဘူးလား”

စုန့်ဘုရင်သည် အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်ပြီး အမူအရာသည် ပိုမိုပေါ့ပါးသွားသည်။ အာပုစစ်သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ တစ်စုံတစ်ရာကို တွေးတောလိုက်ပြီး မကြာမီ ခေါင်းမော့လိုက်ကာ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်၍ ရန်သူမရှိသကဲ့သို့ ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်နေသော ဝမ်ကျုံးစစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုတစ်ခဏ၌ အာပုစစ်သည် တစ်စုံတစ်ရာကို နားလည်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ရှေ့တန်းတွင် အရှေ့နှင့်အနောက်၏ ကြီးမားသော ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုတွင် ဝမ်ကျုံးစစ်သည် သူ၏ အရှေ့တိုင်းစစ်ဘုရင်အဖြစ် စိုးမိုးသော စွမ်းအားကို ပထမဆုံးအကြိမ် ပြသခဲ့သည်။ အလွန်အကျွံ စစ်အစီအမံများကို အသုံးပြုခြင်းမရှိ၊ ထူးခြားသော လှည့်ကွက်များကိုလည်း အသုံးပြုခြင်းမရှိဘဲ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်၍ ရိုးသားဖြောင့်မတ်စွာ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်ရုံမျှဖြင့် ဝမ်ကျုံးစစ်သည် ရှေ့တည့်တည့်မှ ဆက်တိုက်တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်လာသော အာရပ်သံမြင်းတပ်ကို တစ်လှိုင်းပြီးတစ်လှိုင်း ချေမှုန်းဖြိုခွဲပစ်ခဲ့သည်။

ထျန့်မင်သံမြင်းတပ်ပင်လျှင် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်ခဲ့ပေ။ မြင်းဟီသံများကြားတွင် အာရပ်သံမြင်းတပ်သည် တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကြသည်။

စစ်ပညာတွင် ရိုးသားသော စစ်သည်နှင့် လှည့်ဖြားသော စစ်သည်ဟူ၍ ရှိသည်။ ဝမ်ချောင်သည် လှည့်ဖြားသော စစ်သည်၏အဆုံးစွန်ကို ကိုယ်စားပြုလျက် ပြုပြင်ထားသော ဧရာမမြားပစ်စက်အမျိုးမျိုး၊ စစ်မြေပြင်ထဲတွင် သံမဏိခံစစ်လိုင်းတည်ဆောက်ခြင်း၊ နှင်းခဲရာသီဥတုကို အသုံးချ၍ ခိုရာစန်း၌ သံမြင်းတပ် သန်းပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခြင်း စသည်တို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ဝမ်ကျုံးစစ်သည် ရိုးသားသော စစ်သည်၏အဆုံးစွန်ဖြစ်သည်။ သူ၏တပ်မှူးစွမ်းရည်တွင် များစွာသော လှည့်ကွက်များ၊ ပြောင်းလဲမှုများ မရှိဘဲ တစ်ကွက်စီကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့နိုင်သော်လည်း မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိပေ။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဝမ်ကျုံးစစ်သည် ခံစစ်တိုက်ပွဲတွင် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရှေးအကျဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးနည်းလမ်း ဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ကျုံးစစ်၏လက်ထဲတွင် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းမှသည် အံ့ဩဖွယ်ရာအထိ ပြောင်းလဲသွားသော ရလဒ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဤကဏ္ဍတွင် ဝမ်ချောင်ပင် ယှဉ်ပြိုင်ရန် ခက်ခဲနိုင်သည်။

ဗဟိုတပ်မတော်ဘက်တွင် အာရပ်များသည် လုံးဝကျဆုံးနေပြီး မောက်မာသော အနောက်တိုင်းသံမြင်းတပ်များ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဝမ်ကျုံးစစ်၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် ရှုပ်ထွေးမှုများသည် ဆက်တိုက်ပျံ့နှံ့နေပြီး အံ့မခန်းအမြန်နှုန်းဖြင့် အခြားအရပ်မျက်နှာများသို့ပါ ကူးစက်သွားသည်။ အာရပ်သံမြင်းတပ်တစ်ဦးပြီးတစ်ဦးသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော မျက်နှာများဖြင့် သစ်သားတိုင်များကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆက်တိုက်လဲကျသွားကြပြီး တစ်ဖန်ပြန်မထနိုင်တော့ပေ။

“ဘာဖြစ်တာလဲ”

ဗဟိုတပ်မတော်ဘက်မှ အာရပ်သံမြင်းတပ်များ ဆက်တိုက်ဆုတ်ခွာနေပြီး ထျန့်မင်တပ်ဖွဲ့ပင် နောက်ဆုတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အခြားတစ်ဖက်ရှိ အဗူမူဆလင်ပင် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားမှု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ဝမ်ကျုံးစစ်နှင့် တစ်ခါမျှ မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ဆုံခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ အဗူမူဆလင်၏မျက်လုံးထဲတွင် မဟာထန်မှ သူအလေးထားရန် ထိုက်တန်သူမှာ ဝမ်ချောင်တစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်သည်။ ထျန့်မင်သံမြင်းတပ်သည် အာရပ်၏ထိပ်တန်းအထူးတပ်ဖွဲ့ဖြစ်ပြီး ပုံမှန်စစ်မြေပြင်တိုက်ပွဲတွင် မည်သူမျှ သူတို့ကို ချေမှုန်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးဖူးခဲ့ပေ။

ပို၍ဆိုးသည်မှာ ဝမ်ကျုံးစစ် ရှေ့ဆက်လာသော လမ်းကြောင်းအတိုင်းဆိုလျှင် မကြာမီ သူ့အလှည့် ရောက်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။ ဤတစ်ခဏ၌ အဗူမူဆလင်သည်လည်း မအီမသာ ဖြစ်လာသည်။

“ဘာလဲ... အဗူမူဆလင် မင်း မဟာထန်ကို အောင်နိုင်ဖို့ စဉ်းစားနေသေးတာ မဟုတ်လား။ အရင်ဆုံး ငါ့ရဲ့ ဓားချက်ကို ခံလိုက်ပါဦး”

ထိုအချိန်တွင် အဗူမူဆလင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အပြောင်းအလဲကို သိရှိလိုက်သော ကောင်းရှန်းကျစ်သည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ရှစ်ဖက်လေဟာနယ်ပြိုလဲခြင်း

မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ လှိမ့်ဝင်၍ အဗူမူဆလင်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဝမ်ကျုံးစစ်သည် မလှုပ်ရှားလျှင်ငြိမ်၍ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ဆာလက်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ အခြားသူများ အံ့အားသင့်နိုင်သော်လည်း ကောင်းရှန်းကျစ်မှာမူ အံ့အားသင့်ခြင်း လုံးဝမရှိပေ။ ယခုအထိ တိုက်ပွဲသည် ပြင်းထန်နေပုံရသော်လည်း မဟာထန်ဘက်မှ ခေါင်းဆောင်ကြီးခြောက်ဦးအနက် ထက်ဝက်ခန့်သာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သေးသည်။ မင်းဆရာဝမ်ကျုံးစစ်သည် ထိုစဉ်က ကာကွယ်ရေးဗိုလ်ချုပ်ခြောက်ဦးအနက် အသန်မာဆုံးဖြစ်ကြောင်း လူသိများခဲ့သည်။ ကျန်းရှို့ကွေးကဲ့သို့ မောက်မာသူတစ်ဦးပင် ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရပါက သူ၏ခွန်အားသည် ပေါ့ပေါ့တန်တန် ဖြစ်မည်လော။

ဤအနောက်တိုင်း အာရပ်များသည် အရာရာကို ရိုးရှင်းလွန်းသည်ဟု ယူဆနေကြသည်။ ဤစစ်ပွဲတွင် အာရပ်အင်ပါယာသည် တကယ်တမ်း အနိုင်ရရန် မသေချာပေ။ အခြားတစ်ဖက်တွင် ကောင်းရှန်းကျစ်၏ မုန်တိုင်းကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အဗူမူဆလင်သည် ပါးစပ်ကို တင်းတင်းစေ့ထားလျက် အစွမ်းကုန်ကာကွယ်ရန်သာ ကြိုးစားနေပြီး အခြားအရာများအတွက် စိတ်ပူပန်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

“သေစမ်း”

အဝေးမှ ဆင်ပုံသဏ္ဌာန် ဧရာမသားရဲကျောပေါ်တွင် ကုထိုက်ပိုင်သည် ရှေ့တန်းကို ကြည့်လျက် အမူအရာသည် အလွန်အေးစက်လာသည်။ ဤစစ်ပွဲသည် သူထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုခက်ခဲနေသည်။ ဆာလက် အသတ်ခံရခြင်းသည် ကုထိုက်ပိုင်အတွက် အလွန်ကြီးမားသော ထိခိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ကုထိုက်ပိုင်သည် ဤကိစ္စကို စဉ်းစားချိန် မရှိတော့ပေ။

မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ထိုအရှေ့တိုင်းဗိုလ်ချုပ်ကြီးသည် သူထင်ထားသည်ထက် များစွာ သာ၍ သတ္တိရှိပြီး စွမ်းရည်ထက်မြက်သည်။ ဗဟိုတပ်မတော်သည် ရှုံးနိမ့်မှုနှင့် နီးစပ်နေပြီဖြစ်ပြီး တားဆီးရန် နည်းလမ်းမရှာပါက ဘယ်တောင်ပံနှင့်ညာတောင်ပံပါ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိလာလိမ့်မည်။

“အာ့ဒ်နန်”

ကုထိုက်ပိုင်၏အမူအရာသည် အေးစက်နေပြီး အားကောင်းသော စိတ်အာရုံလှိုင်းတစ်ခုသည် လေဟာနယ်တွင် ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဧရာမသားရဲ၏ ရှေ့တန်းရှိ စစ်တပ်ထဲတွင် ပေရာပေါင်းများစွာ အကွာအဝေး၌ နှစ်မီတာကျော်မြင့်သော ခန္ဓာကိုယ်ထွားကျိုင်းသူတစ်ဦးသည် မူလက နောက်ဘက်တွင် အမိန့်စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ရာ ကုထိုက်ပိုင်၏အသံကို ကြားသောအခါ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

******

အခန်း (၁၈၇၀) မူကာရာ ၏ ဓားသွား

“မဟာသူတော်စင်”

ထိုသူသည် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး ကုထိုက်ပိုင်ရှိရာ အရပ်သို့ အရိုအသေတလေးတစား ပြုလိုက်သည်။

သေချာကြည့်လိုက်လျှင် ထိုသူ၏ မျက်နှာသည် ကြမ်းတမ်းပြီး မျက်ခုံးမွှေး၊ ဆံပင်၊ မုတ်ဆိတ်မွေး မရှိဘဲ အလွန်ထူးဆန်းနေကာ လူကို မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။ သို့သော် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော စွမ်းအားများ လှုပ်ရှားနေသည်။ ထိုကြီးမားသော စွမ်းအားများသည် အချိန်မရွေး ချုပ်နှောင်မှုမှ ရုန်းထွက်၍ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲ ထွက်လာတော့မည့်အလား ဖြစ်သည်။

သံသယ ဖြစ်ဖွယ် မရှိ၊ ဤသူသည် အာရပ် အင်ပါယာမှ ထိပ်တန်း ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ခွန်အားသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်။

အာ့ဒ်နန်၊ ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲ၊ သို့မဟုတ် ရိုးရှင်းစွာဖြင့် သားရဲဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။

အာရပ် အင်ပါယာ တွင် သူသည် မူလက ကုထိုက်ပိုင်ဘေးနားမှ မြင်းကျောင်းသားလေး တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်များက ကုထိုက်ပိုင်စစ်တိုက် ထွက်စဉ် ကုထိုက်ပိုင်အတွက် မြင်းကို ကိုယ်တိုင် ဆွဲပေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ကုထိုက်ပိုင်သည် သူ့ကို အထူး ပစ္စည်းအချို့ ကို စားသုံးစေပြီး သိုင်းပညာကို သင်ကြားပေးခဲ့ရာ သူ၏ရုပ်သွင်သည် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ဆံပင်များအားလုံး ကျွတ်သွားသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန်ကြီးမားလာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကြွက်သား အဖုအထစ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ကြီးမားသည့် ခွန်အားရှိသည်။ အထူးသဖြင့် သူ ရူးသွပ် သွားသောအခါ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အရေပြားများသည် သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောလာပြီး အဆုံးမဲ့ ခွန်အားရှိကာ မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်သောကြောင့် သားရဲဟူသော နာမည်ကို ရရှိခဲ့သည်။

“ယူသွား”

ကုထိုက်ပိုင်သည် လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ဘေးမှ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဓားနှင့်ဓားအိမ်ကို အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ ကြီးမားသောဧရာမသားရဲ၏ ကျောပေါ်မှ စစ်တပ်အတွင်းသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

ဓားရှည်မြေပေါ် ကျရောက်သောခဏတွင် ဥက္ကာခဲတစ်လုံး မြေပေါ်ကျလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ မြေပြင်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မြေမှုန့်များ ပေရာပေါင်းများစွာ မြင့်တက်လာသည်။ ဓားရှည်သေးသေးလေးတစ်လက်ကိုပင် မခံနိုင်တော့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

“အဲဒီထန်လူမျိုးကို သွားသတ်လိုက်၊ ငါ သူ့ရဲ့ခေါင်းကို လိုချင်တယ်”

ကုထိုက်ပိုင်၏အသံသည် ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ အေးစက်နေသည်။

“လက်အောက်ခံက အမိန့်ကို နာခံပါတယ်”

မထင်မှတ်ဘဲ မြေကြီးထဲတွင် ထက်ဝက်စိုက်ဝင်နေသော ဓားရှည်ကို မြင်သောအခါ အာ့ဒ်နန်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခုခုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ရူးသွပ်သော ပျော်ရွှင်မှုအမူအရာကို ထင်ရှားစွာ ပြသလိုက်သည်။ သို့သော် အာ့ဒ်နန်သည် ဘာမှပိုမပြောဘဲ ဒူးထောက်လျက် ရှေ့သို့တိုးသွားပြီး လခြမ်းပုံသဏ္ဌာန်၊ မျက်နှာပြင်တွင် ငွေရောင်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ထွင်းထုရာများရှိသည့် ဓားရှည်ကို မြေပြင်မှ လျင်မြန်စွာ ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

“လိုက်ခဲ့ကြ”

အာ့ဒ်နန်သည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မြင်းပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်တက်ကာ အဝေးသို့ ပြေးသွားသည်။ သူ၏နောက်ဘက်တွင် ထိပ်တန်းစစ်ဗိုလ်ချုပ်အချို့သည် မြင်းကိုစီးနင်းကာ သံမြင်းတပ် ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဦးဆောင်ပြီး အာ့ဒ်နန်၏နောက်မှ လိုက်ပါလျက် ရှေ့သို့ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ဤသောင်းချီသော စစ်သည်များ၏ ဘယ်ဘက်ရင်ဘတ်တွင် လခြမ်းနှင့် သွားရဲ အမှတ်အသားတစ်ခုစီ ရှိသည်။ ၎င်းတို့၏ သံချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် အနက်ရောင်ဖြစ်သော်လည်း လက်ဖျံ၊ ပခုံး၊ လည်ပင်း၊ ရင်ဘတ်နှင့် အခြားနေရာများစွာတွင် လှပသော ရွှေချထားမှုများရှိပြီး အခြားအာရပ်သံမြင်းတပ်များနှင့် လုံးဝကွဲပြားနေသည်။

ကြမ်းကြုတ်သော သွားရဲတပ်ဖွဲ့

ဤသည်မှာ အာ့ဒ်နန်ဦးဆောင်သော အထူးချွန်ဆုံး တပ်မတော်ဖြစ်ပြီး အာရပ်အင်ပါယာတွင် ထျန့်မင်တပ်ဖွဲ့ပြီးလျှင် ဒုတိယအကောင်းဆုံး စွမ်းရည်ရှိပြီး ထိပ်တန်းတပ်မတော်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

ပေထောင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြတ်သန်းသွားသည်။ အာ့ဒ်နန်၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အရှိန်အဝါများ ပြည့်လျှံနေပြီး သူ၏မျက်နှာသည် အနီရောင်ပြောင်းသွားကာ ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။

“ဖယ်စမ်း”

ရှေ့တည့်တည့်မှ ထူထပ်သော အာရပ်သံမြင်းတပ်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အာ့ဒ်နန်သည် ရှောင်တိမ်းခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ကြီးမားသော ခွန်အားကို တိုက်ရိုက်အားပြု၍ လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ချခဲ့သည်။ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကြားတွင် အာရပ်သံမြင်းတပ်များသည် လူကောမြင်းပါ တစ်ပါတည်း အမြင့်ဆယ်မီတာကျော်အထိ လွင့်ထွက်သွားပြီး အရပ်လေးမျက်နှာမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားကြသည်။

“အရှင် သတိထားပါ”

အာ့ဒ်နန်သည် ဧရာမသားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထိုးစစ်ဆင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဖူဖန်းရီသည် ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်သွားပြီး အော်ဟစ်သတိပေးလိုက်သည်။

“အရှေ့တိုင်းက လူမျိုးခြား အလိမ္မာနဲ့ မင်းရဲ့အသက်ကို လာပေးလိုက်”

အာ့ဒ်နန်သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေကာ မြေပြင်မှ ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လိုက်သောကြောင့် အရပ်လေးမျက်နှာရှိ အာရပ်သံမြင်းတပ်များစွာသည် နာကျင်စွာ ညည်းတွားလျက် လွင့်စင်သွားကြသည်။

အာ့ဒ်နန်သည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားကာ သူ၏လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဓားကိုဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကြွက်သားများ ထင်းထွက်နေသည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပါးသဖွယ် အထက်စီးမှနေ၍ မိုးကြိုးအရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှေ့တန်းရှိ စစ်တပ်အတွင်းမှ ဝမ်ကျုံးစစ်ဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။

ထိုအချိန်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း စစ်တပ်အတွင်းတွင် ဝမ်ကျုံးစစ်သည်လည်း ဤအရှိန်အဝါကို ခံစားမိပြီး ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လိုက်ကာ ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ အာ့ဒ်နန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရောက်ရှိလာသော အာ့ဒ်နန်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဝမ်ကျုံးစစ်၏ အမူအရာသည် တည်ငြိမ်နေပြီး လုံးဝလှုပ်ရှားခြင်း မရှိပေ။ နောက်တစ်ခဏ၌ ကြီးမားသော လေလှိုင်းများ ဝမ်ကျုံးစစ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ လူအများ၏အကြည့်များကြားတွင် ဝမ်ကျုံးစစ်သည် သက်တံတစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှောင်တိမ်းခြင်းမရှိဘဲ ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ အာ့ဒ်နန်ဆီသို့ တည့်တည့်တိုးဝင်သွားသည်။

လောကကိုတုန်ဟီးစေသော ကျယ်လောင်သည့် အသံတစ်ခု ကြားရသည်။ အာ့ဒ်နန်၊ ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲနှင့် မဟာဆရာဝမ်ကျုံးစစ်…

အရှေ့နှင့် အနောက်မှ ထိပ်တန်းဗိုလ်ချုပ်ကြီးနှစ်ဦးသည် ဓားချင်းရင်ဆိုင်တွေ့ပြီးနောက် တောက်ပသော အလင်းကွင်းနှစ်ခုကဲ့သို့ ကောင်းကင်တွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြသည်။

သဘောသဘာဝ မတူညီသော စွမ်းအားနှစ်မျိုးသည် လေဟာနယ်တွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိကာ ပေါက်ကွဲမှုများ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“ဒါက ဘာလဲ”

သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌ အာ့ဒ်နန်၏ လက်ထဲမှ အာရပ်ဓားကောက်မှ ထူးခြားသော စွမ်းအားတစ်ခုကို ခံစားမိသောအခါ ဝမ်ကျုံးစစ်သည်လည်း အမူအရာအနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် နားနားမှ တောရိုင်းသားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အသံဆိုးရယ်မောတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဖွင့်”

အာ့ဒ်နန်၏ မျက်လုံးများသည် မှိုင်းညို့နေပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဓားကိုကိုင်ဆွဲထားကာ စွမ်းအားတစ်ခုကို သူ၏လက်ထဲရှိ ထူးဆန်းသောအာရပ်ဓားကောက်ထဲသို့ ရုတ်တရက် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏ၌ တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ပေရာပေါင်းများစွာအထိ အလင်းပေးလိုက်သည်။

အာ့ဒ်နန်၏ဓားရှည်အတွင်းတွင် ကြီးမားသော မုန်တိုင်းကဲ့သို့ စွမ်းအားတစ်ခုသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းလျက် တောင်များကို တွန်းလှန်၍ ပင်လယ်များကို လှန်ပစ်နိုင်သကဲ့သို့ မင်းဆရာဝမ်ကျုံးစစ်ကို ချက်ချင်းဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ထိုက်တောင်၏ အလေးချိန်ဖြင့် ဖိချသကဲ့သို့ သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ဖိအားပေးလိုက်သည်။

“မဖြစ်နိုင်… ဒါက သူ့စွမ်းအား မဟုတ်ဘူး။ ဒီဓားက ထူးဆန်းနေတယ်”

တခဏအတွင်း အတွေးတစ်ခု ခေါင်းထဲ၌ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ နောက်တစ်ခဏ၌ ဝမ်ကျုံးစစ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပရှိ ကန်ချီများ ကွာကျနေသည်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။ ကွာကျပြီး ပြုတ်ကျသောအဖြစ်အပျက်တွင် ပုံသဏ္ဌာန်မရှိသော ကန်ချီသည် ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော မီးခိုးရောင် ကျောက်တုံးအပိုင်းအစများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

မြေဓာတ်ပစ္စည်း…

ဝမ်ကျုံးစစ်သည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ခွန်အားများကို စုစည်း၍ ဓားတစ်ချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် ခန္ဓာကိုယ်ကို အလျင်အမြန် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။ ကြီးမားသော ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားများ ပါဝင်သည့် ထိုဓားရှည်သည် မြေကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်ကျရောက်သွားပြီး ဓားထိပ်သည် မာကျောသော မြေပြင်ကျောက်တုံးများထဲသို့ ထိုးဝင်သွားသည်။

ဓားကျရောက်သော နေရာမှရှေ့သို့ အနက်ရောင်အက်ကွဲကြောင်းများ ရှည်လျားစွာ ဆက်တိုက်ပြန့်ကားသွားပြီး အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေသည်။ ဓားကျရောက်သော ဗဟိုချက်မှ မီးခိုးရောင်စွမ်းအားများသည် ပို၍ပင်တောက်ပစွာ လှုပ်ရှားနေကာ ပင်လယ်လှိုင်းများကဲ့သို့ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ စီးဆင်းသွားသည်။

စစ်မြင်းက ရှည်လျားစွာ ဟီသံပေးလိုက်သည်။ မဟာထန်နဂါးကိုးကောင်တပ်ဖွဲ့မှ စစ်သည်တစ်ဦးသည် မတုံ့ပြန်နိုင်မီ ထိုမီးခိုးညိုရောင်စွမ်းအားဖြင့် ဖြတ်သန်းခံရပြီး သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာ တောင့်တင်းသွားသည်။ သူ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်သော ညာဘက်ခြေထောက်သည် လျင်မြန်စွာ ကျောက်ဖြစ်သွားပြီးနောက် ဘယ်ဘက်ခြေထောက်ကပါ ဆက်ဖြစ်လာသည်။

ထိုမီးခိုးရောင်လေလှိုင်းသည် သူ့ကိုယ်ပိုင်အသက်ရှိသကဲ့သို့ တည့်တည့်အပေါ်သို့ ပျံ့နှံ့တက်သွားသည်။

“မ... မဟုတ်ဘူး...”

ထိုစစ်သည်သည် မျက်လုံးများပြူးကျယ်နေပြီး တုံ့ပြန်ချိန်မရမီ ထိုမီးခိုးရောင်စွမ်းအားဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံရပြီး ရုပ်တုတစ်ခုအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားကာ ထိုနေရာတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်တန့်နေသည်။ သူ၏နောက်ဘက်တွင် တစ်ဦး၊ နှစ်ဦး၊ သုံးဦး... အချိန်တိုအတွင်း ပတ်ဝန်းကျင် ပေတစ်ရာအတွင်းရှိ မဟာထန်စစ်သည်များစွာသည် အလင်းရောင်ဖြင့် ဖြတ်သန်းခံရသည်နှင့် ချက်ချင်း ကျောက်ဖြစ်သွားပြီး ရုပ်တုများအဖြစ် ရပ်တန့်သွားကြသည်။

ဤမျှသာမက ထိုဓားရှည်၏ ဓားချီ ရောက်ရှိရာ နေရာများတွင် အာရပ်သံမြင်းတပ်အချို့ပင် ကျောက်ဖြစ်သွားပြီး ရုပ်တုများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

“ဒါက သူမဟာသူတော်စင်ရဲ့ မူကာရာ၏ ဓားသွားပဲ”

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အံ့အားသင့်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သံမြင်းတပ်များစွာသည် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ ထျန့်မင်တပ်ဖွဲ့မှ သံမြင်းတပ်အချို့ပင် ရှောင်တိမ်းသွားကြသည်။

မူကာရာ၏ ဓားသွား….

သို့မဟုတ် "ကျောက်ဖြစ်သွားစေသော ဓား"ဟုလည်း ခေါ်သည်။ ဤသည်မှာ မဟာသူတော်စင်၏နာမည်ကျော်ကြားစေသော လက်နက်ဖြစ်ပြီး အားကောင်းသည့် ကျောက်ဖြစ်သွားစေသောစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင် ပေရာပေါင်းများစွာအတွင်းရှိ ရန်သူများကို ကျောက်ဖြစ်သွားစေနိုင်သည့် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျိန်စာဓား ဖြစ်သည်။

ဤလက်နက်၏အကျော်ကြားဆုံးလုပ်ရပ်မှာ အရှင်မြတ်ကို ကိုးကွယ်ရန်နှင့် အာရပ်အင်ပါယာကို လက်နက်ချရန် ငြင်းဆန်သော နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ ခေါင်းဆောင်ပိုင်းအားလုံးကို နန်းတော်ဧည့်ခန်းမတွင် ကျောက်ရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မူကာရာ၏ ဓားသွားသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

သံမြင်းတပ်အများစုသည် လုံးဝခုခံနိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။ ထိပ်တန်းအထူးတပ်ဖွဲ့များပင် ခုခံရန် ခက်ခဲသည်။ ထို့အပြင် ထိပ်တန်းအစွမ်းထက်သူများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူတော်စင်မင်းမြတ်၏ မူကာရာ၏ ဓားသွားသည် သူတို့၏ ကန်ချီကို ကျောက်ဖြစ်သွားစေပြီး သူတို့၏ ခွန်အားကို ကုန်ဆုံးစေကာ နောက်ဆုံးအောင်ပွဲကို ရရှိရန် ကူညီနိုင်သည်။

“ဟေ့ မင်းထွက်ပြေးနိုင်မယ် ထင်လား။ မဟာသူတော်စင်က ငါ့ကို မင်းရဲ့ခေါင်းကို ဖြတ်ဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်။ မင်းမပြေးသင့်ဘူး”

အာ့ဒ်နန်၏အမူအရာသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ သတိထားနေသော ဝမ်ကျုံးစစ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

မဟာသူတော်စင်သည် ဤမူကာရာ၏ ဓားသွားကို သူ့ကိုမပေးခဲ့သည်မှာ မည်မျှကြာပြီကို သူ မမှတ်မိတော့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ခေါင်းကို ဖြတ်၍ မဟာသူတော်စင်၏ အမိန့်ကို အောင်မြင်စွာ ထမ်းဆောင်ရပေမည်။

ဟုန်း...

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ အာ့ဒ်နန်သည် ဓားရှည်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဝမ်ကျုံးစစ်ဆီသို့ လျှပ်စီးလက်သဖွယ် ပြေးသွားသည်။

အာရပ်တွင် နာမည်ကျော်ကြားသော မူကာရာ၏ ဓားသွားသည် တုန်ခါနေပြီး အာ့ဒ်နန်နှင့်အတူ လေပွေကဲ့သို့ တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ဝမ်ကျုံးစစ်ဆီသို့ တစ်ဖန် လှိမ့်ဝင်သွားသည်။ မြေကြီးများ တုန်ခါပြီး ကောင်းကင်က လှုပ်ယမ်းသွားသည်။ အာ့ဒ်နန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော အရှိန်အဝါသည် မြစ်နှင့်ပင်လယ်ကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ဤတစ်ခဏ၌ မြေကြီးပင် သူ၏ခွန်အားကို မခံနိုင်တော့သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

အားးးးး

ပတ်ဝန်းကျင်မှ အော်ဟစ်သံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီး လူများစွာသည် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပြန့်ကျဲသွားကြသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် အာရပ်သံမြင်းတပ်များစွာလည်း ပါဝင်သည်။ သားရဲအာ့ဒ်နန်သည် သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ရူးသွပ်နေပြီး သူ၏လူများကိုပင် ဂရုစိုက်မည်မဟုတ်ပေ။ ဤအချိန်၌ သူ့ကို မည်သူမျှ ချဉ်းကပ်ရန် မရဲတော့ပေ။

မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဝမ်ကျုံးစစ်သည် မတ်မတ်ရပ်နေပြီး ဝတ်ရုံများ တဖျပ်ဖျပ်လွင့်နေသည်။ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လိုက်လာသော အာ့ဒ်နန်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဝမ်ကျုံးစစ်၏ အမူအရာ အနည်းငယ် တင်းမာသွားသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် နောက်ထပ်ဆုတ်ခွာခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဝမ်ကျုံးစစ်သည် ညာဘက်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ရှေးဟောင်းဓားရှည်သည် လက်ထဲသို့ ချက်ချင်းခုန်ဝင်လာသည်။ အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ တစ်ချက်လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ဝမ်ကျုံးစစ်နှင့် မူကာရာ၏ ဓားသွားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အာ့ဒ်နန်တို့သည် တစ်ဖန် တိုက်ခိုက်ပြန်သည်။

အတုမရှိသော စွမ်းအင်များ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးတွင် မြေမှုန့်များ တက်ကြွလာသည်။ လူအများကြည့်နေစဉ် လေထုသည် မှုန်ဝါးပြီး ပုံပျက်နေသည်။ ပုံပျက်နေသော မြူခိုးနှင့် မြေမှုန့်များကြားတွင် အာ့ဒ်နန်နှင့် ဝမ်ကျုံးစစ်တို့သည် ကောက်ကွေးသော လျှပ်စီးကြောင်းနှစ်ခုကဲ့သို့ ခွဲခွာလိုက်၊ ပေါင်းစပ်လိုက်ဖြင့် ဆက်တိုက်တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းသည် ပေါက်ကွဲမှုများ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်စေပြီး မြေမှုန့်များ လှိမ့်တက်လာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကျောက်တုံးများ မိုးသီးကဲ့သို့ ကျလာသည်။ မူကာရာ၏ ဓားသွား၏ သက်ရောက်မှုနယ်ပယ်အတွင်း၌ မည်သူမျှ ချဉ်းကပ်ရန် မရဲတော့ပေ။