အခန်း (၁၈၇၁-၁၈၇၅)

အခန်း (၁၈၇၁) ထုံလော့၊ ထိုးစစ်ဆင်တော့

အဝေးတစ်နေရာမှ ကြည့်ရှုနေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် မျက်လုံးများသည် ထိုလူနှစ်ဦးထံ၌သာ စုပြုံကျရောက်နေကြသည်။

ဝမ်ကျုံးစစ်သည် ဆာလက်ကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် အာရပ်ဘက်တွင် မဟာသူတော်စင် ကုထိုက်ပိုင်မှလွဲ၍ မည်သူမျှ သူ၏ပြိုင်ဘက် မရှိနိုင်ဟု အားလုံးက ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ ဝမ်ကျုံးစစ်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံနိုင်ရုံသာမက တိုက်ကွက်များမှာလည်း အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။ ထိုကျောက်ဖြစ်စေသည့်ဓားဟုခေါ်သော မူကာရာ၏ဓားသွားကြောင့် ဝမ်ကျုံးစစ်မှာ အချိန်မရွေး အန္တရာယ်ကျရောက်နိုင်သည့် အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။

ဟုန်း

ကျောက်တုံး အပိုင်းအစများသည် လေဟာနယ်ထဲတွင် ဟင်းလင်းပြင်၌ ပေါ်ပေါက်လာပြီး မိုးပေါက်များကဲ့သို့ ကျဆင်းလာကြသည်။ ထိုကျောက်တုံးများသည် လူနှစ်ဦး၏ ပတ်လည်တွင် ပို၍ပို၍ များပြားလာပြီး အကြီးဆုံး ကျောက်တုံးမှာ မီတာအနည်းငယ်ခန့် ရှည်လျားကာ ပေါင်ချိန် ထောင်ချီ၍ပင် လေးလံလှသည်။ ဤအရာများအားလုံးမှာ မူကာရာ၏ဓားသွား ၏ အစွမ်းသတ္တိများပင် ဖြစ်သည်။

အာ့ဒ်နန်သည်လည်း တိုက်လေတိုက်လေ ပို၍ရဲတင်းလာသည်။ သူသည် ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ မူလကပင် ထွားကျိုင်းသော သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်စုံတစ်ရာ၏လှုံ့ဆော်မှုကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ မျက်ဝါးထင်ထင် ကြီးထွားလာသည်။ ကြွက်သားများသည် ကျောက်ဆောင်များကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရေပြားမှာလည်း သံမဏိကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲ

ယခုအချိန်တွင် အာ့ဒ်နန်သည် စစ်မှန်သော အာရပ်သားရဲကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဓားကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါစေမည့် တိုက်ကွက်ဖြင့် ဝမ်ကျုံးစစ်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သူ၏ နောက်ကွယ်၌-

“သတ်”

အာရပ်စကားသံများသည် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ အာ့ဒ်နန်နှင့်အတူ တောင်အရပ်၊ မြောက်အရပ်တို့တွင် စစ်တိုက်ခဲ့သော ကြမ်းကြုတ်သော သွားရဲတပ်ဖွဲ့မှ သံမြင်းတပ်များသည် သူတို့၏မျက်နှာဖုံးများကို ချလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ဟိန်းဟောက်ကာ ဓားကောက်များကို ဝှေ့ယမ်းလျက် မိုးကြိုးအရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာပြီး ဗဟိုတပ်မတော်၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီးထဲသို့ ပါဝင်လာကြသည်။

သံချပ်ကာချင်း ရိုက်ခတ်သံများနှင့် ဓားချင်း ပွတ်တိုက်သံများသည် ဟင်းလင်းပြင်၌ ဟိန်းထွက်နေသည်။ သေးငယ်သော နေရာတစ်ခုအတွင်းတွင် နှစ်ဖက်စလုံးမှ စစ်သည် အမြောက်အမြား စုဝေးနေကြသည်။ ထျန့်မင် သံမြင်းစီးတပ်၊ နဂါးကိုးကောင် တပ်ဖွဲ့၊ ကြမ်းကြုတ်သော သွားရဲတပ်ဖွဲ့နှင့် အခြားသော နယ်ခြားစောင့် တပ်မှ ထိပ်တန်း စစ်သည်များမှာ ကျိုးပဲ့နေသော လက်နက်များ၊ သွေးချင်းနီနေသော အလောင်းများနှင့်အတူ ငရဲစစ်မြေပြင်တစ်ခုကို ဖန်တီးနေကြသည်။

“သခင် ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ကို သွားကူညီရမလား”

အဝေးတစ်နေရာတွင် စုဟန်ရှင်း၏ ဘေး၌ရှိသော ဧရာမမြားပစ်စက် တပ်ဖွဲ့မှ စစ်ဗိုလ်တစ်ဦးသည် အဝေးကို ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

မဟာထန်အင်ပါယာတွင် မဟာဆရာနှင့်ဝမ်ချောင်တို့မှာ အဓိက ခေါင်းဆောင်ကြီး နှစ်ဦးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဝမ်ကျုံးစစ်က ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ ဗဟိုတပ်မတော် ပြိုလဲသွားပါက ထန်စစ်တပ်၏စိတ်ဓာတ်မှာလည်း ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့ကို ထိရောက်စွာ ကူညီနိုင်သည်မှာ ဤမြားပစ်စက် တပ်ဖွဲ့သာ ရှိတော့သည်။

“မလိုဘူး”

စုဟန်ရှင်းက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ အမြဲတမ်းကဲ့သို့ အေးစက်တည်ငြိမ်နေသည်။

“အခု ဘယ်သူမှ သူတို့ကို ကူညီလို့ မရဘူး။ ငါတို့က မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ကိုပဲ ယုံကြည်ရမယ်”

ထန်စစ်သည် ခြောက်သိန်းကျော်မှာ ဝမ်ကျုံးစစ်ထွက်လာပြီးနောက် စစ်မြေပြင်ထဲသို့ အကုန်လုံးနီးပါး ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။ အာရပ်ဘက်တွင်လည်း အနည်းဆုံး စစ်သည် တစ်သန်းရှစ်သိန်းခန့် စစ်မြေပြင်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အချိန်အတန်ကြာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် နှစ်ဖက်စလုံးမှ စစ်တပ်များသည် အချင်းချင်း ရောထွေးနေကြပြီ ဖြစ်သောကြောင့် မြားပစ်စက်များ အသုံးပြုရန် အဆိုးရွားဆုံး အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။ မိမိဘက်သားများကို မှားယွင်းထိမှန်သွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။

“ငါတို့ အခု လုပ်နိုင်တာက ရန်သူတွေကို တတ်နိုင်သမျှ များများ သတ်ဖို့ပဲ”

စုဟန်ရှင်းက စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ခြုံကြည့်လိုက်လျှင် နေရာတစ်ခုတွင် အသာစီးရနေခြင်းမှာ သိပ်ပြီး အရေးမကြီးတော့ကြောင်း စုဟန်ရှင်းက ကောင်းကောင်း နားလည်ထားသည်။ စုစုပေါင်း စစ်သည် နှစ်သန်းကျော် ပါဝင်နေသော ဤစစ်ပွဲကြီးတွင် ရန်သူ့စစ်အင်အားကို အမှန်တကယ် လျှော့ချမပစ်နိုင်ပါက နောက်ဆုံးတွင် ရှုံးနိမ့်သွားမည်သာ ဖြစ်သည်။

မြားပစ်စက် တပ်ဖွဲ့မှာ အားနည်းသော အာရပ် သံမြင်းတပ်များကို အရင်ဆုံး သုတ်သင်ပြီးမှ ထိပ်တန်း အထူးတပ်ဖွဲ့များကို အာရုံစိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်းက ဗဟိုတပ်မတော်၏ တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ခြင်းထက် ပို၍ အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။

“ပစ်”

စုဟန်ရှင်းသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာမှာ တစ်ဖန် အေးစက်သွားပြန်သည်။

ဟုန်း…

သိပ်သည်းလှသော မြားတံများသည် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းလျက် ထွက်ပေါ်သွားပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ အာရပ်သံမြင်းတပ်အမြောက်အမြားမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် လဲကျသွားကြသည်။

“မဟာသူတော်စင်၊ ရန်သူက ထင်ထားတာထက် ပိုပြီးတော်နေတယ်။ မူကာရာ၏ဓားသွားက သူ့ကို ထင်သလောက် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်။ အာ့ဒ်နန်ရဲ့ တိုက်စစ်ကလည်း ခဏတဖြုတ်တော့ အဆင်မပြေနိုင်ဘူး။ လူလွှတ်ပြီး ကူညီပေးဖို့ လိုမလား”

ကုထိုက်ပိုင်၏ နောက်ကွယ်ရှိ စစ်ဗိုလ်တစ်ဦးက မေးမြန်းလိုက်သည်။

မူကာရာ၏ဓားသွားသည် ကျိန်စာသင့်သော ဓားတစ်လက် ဖြစ်ရုံသာမက မဟာသူတော်စင်၏ ကိုယ်ပိုင်လက်နက်လည်း ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် စစ်မြေပြင်တွင် အခြေအနေ တင်းမာနေပါက အလှည့်အပြောင်း ဖြစ်စေရန် ဤဓားကို အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။ ယင်း၏ ကျောက်ဖြစ်စေသော အစွမ်းမှာ အင်ပါယာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးအဆင့်ရှိသူများကိုပင် ကြီးမားသော ထိခိုက်မှု ဖြစ်စေနိုင်ပြီး သူတို့၏ ခွန်အားကို အားနည်းသွားစေနိုင်သည်။

ဤအစွမ်းကို ခုခံနိုင်ပြီး သားရဲအာ့ဒ်နန်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော ဗိုလ်ချုပ်မျိုးမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။ သို့သော်လည်း မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ထန်လူမျိုး စစ်သေနာပတိကမူ ၎င်းကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို ယခင်က တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။

လေညင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားသော်လည်း ဧရာမဆင်ကြီး၏ကျောပေါ်တွင် ရှိနေသော ကုထိုက်ပိုင်မှာမူ အလွန် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

“မလိုဘူး”

ကုထိုက်ပိုင်က တိုတိုတုတ်တုတ်ပင် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စစ်ဗိုလ်မှာ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ကုထိုက်ပိုင်က ပို၍ ရှင်းမပြသောကြောင့် သူလည်း ပါးစပ်ပိတ်နေလိုက်ရသည်။

တိုက်ပွဲကြီးမှာ ဆက်လက် ပြင်းထန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

မဟာထန်၏ ခံစစ်လိုင်းတွင်လည်း လူအမြောက်အမြားမှာ ဗဟိုတပ်မတော်၏ တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

“မဟာဗိုလ်ချုပ်ကြီး၊ အခြေအနေ မဟန်ဘူး။ တစ်ဖက်လူရဲ့လက်နက်က ငါတို့ ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေတယ်”

စစ်တပ်၏နောက်ဘက်တွင် ချူလော်ဟိုက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ အခု ထွက်သွားပြီး မျိုးနွယ်ခြားဘုရင် ကို ကူညီပေးရမလား”

မဟာထန်၏ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင် ခြောက်ဦးတွင် ယခုအခါ ငါးဦးမှာ တိုက်ပွဲထဲသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်ဦးတည်းသော နောက်ကွယ်မှ စောင့်ကြည့်နေသူမှာ သူတို့၏ ထုံလော့ သံမြင်းတပ်သာ ကျန်တော့သည်။ ဝမ်ကျုံးစစ်တို့ကို ကူညီနိုင်သူမှာလည်း သူတို့သာ ရှိတော့သည်။

“မလိုဘူး”

မထင်မှတ်ထားဘဲ ကုထိုက်ပိုင်ကဲ့သို့ပင် အာပုစစ်ကလည်း ချက်ချင်းပင် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

“ဗဟိုတပ်မတော်မှာ ဝမ်ကျုံးစစ်၊ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနဲ့ အန်းစီရှန်းဆိုတဲ့ ထိပ်တန်း ဗိုလ်ချုပ်ကြီးသုံးဦး ရှိနေပြီ။ ငါတို့ပါ အဲဒီထဲကို ဝင်သွားရင် လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းမှာတင် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးလေးဦးအထိ စုပြုံသွားလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ စစ်ပွဲက အဲဒီအဆင့်အထိ ရောက်သွားရင် ငါတို့မှာ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာပဲ။ ပြီးတော့ ငါတို့က ဗဟိုတပ်မတော် တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့လည်း မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။ ငါတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေကလည်း ပေါ်လာတော့မှာပဲ”

အာပုစစ်၏မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေပြီး ထူးခြားသော အနက်အဓိပ္ပာယ်များ ပါဝင်နေသည်။

ချူလော်ဟိုမှာ ကြောင်အသွားရသည်။ သူက ထပ်မံမေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အာပုစစ်က အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပြောရသည်ကို ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။

“ဒါက ဘာလဲ”

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ချူလော်ဟိုသည် ညာဘက်စောင်းစောင်းရှိ အရှေ့တာ့ခ် မြက်ခင်းပြင်ကြီးဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာမှ ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာပြီး မြက်ပင်များသည် မဟာထန်စစ်တပ်ရှိရာဘက်သို့ ယိုင်လဲသွားကြသည်။

၎င်းမှာ သာမန် လေတိုက်ခတ်ခြင်း မဟုတ်ပေ။

ချူလော်ဟို၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားသည်။ သာမန်လေသည် ဤကဲ့သို့ မဖြစ်နိုင်ဘဲ ၎င်းမှာ စွမ်းအင်လှိုင်းအချို့၏ နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ထိုအတွေး ခေါင်းထဲဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မြေပြင်မှာလည်း တုန်ခါလာသည်။ အစပိုင်းတွင် တုန်ခါမှုမှာ မပြင်းထန်သော်လည်း ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဆယ်ဆ၊ အဆ တစ်ရာခန့် ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းမှာ နားမခံနိုင်လောက်အောင် ကျယ်လောင်လာပြီး မြက်ခင်းပြင်ကြီးဘက်မှ ပင်လယ်လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခု လှိမ့်ဝင်လာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

“ရန်သူ တိုက်ခိုက်နေပြီ။ အာရပ် သံမြင်းတပ်တွေပဲ”

ရုတ်တရက် အော်ဟစ်သံများသည် စစ်မြေပြင်ကို မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ စစ်တပ်၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှုပ်ထွေးမှုများနှင့် စိုးရိမ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အထူးသဖြင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိသော လက်သမားအဖွဲ့နှင့် နောက်ထောက်ပို့ အဖွဲ့များမှာ ပို၍ ထိတ်လန့်နေကြသည်။

ရှေ့တန်းတွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ပွဲဖြစ်နေချိန်တွင် အာရပ်စစ်တပ်ကြီးမှာ အနောက်ဘက်မှ ဝိုင်းပတ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။ အကယ်၍ ရှေ့ရောနောက်ပါ အညှပ်ခံရပါက အကျိုးဆက်မှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားပေလိမ့်မည်။

ဤအန္တရာယ်ကြောင့် ရှေ့တန်းတွင် တိုက်ပွဲဝင်နေသော စစ်သည်များပင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်လာကြသည်။ စုဟန်ရှင်း၊ ရှန်ယွီကျုံးထုန်၊ လီစီယီနှင့် ချန်ချန်းလီတို့မှာလည်း တိုက်ပွဲကြားမှ အရှေ့တာ့ခ် မြက်ခင်းပြင်ကြီးဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“သတ်”

ခဏအကြာတွင် မြေပြင် အစွန်းပိုင်း၌ အဆုံးမရှိသော အနက်ရောင် မျဉ်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ထိုမျဉ်းတန်းမှာ သံမဏိ လှိုင်းလုံးကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သောင်းနှင့်ချီသော အာရပ် သံမြင်းတပ်များမှာ ဟိန်းဟောက်လျက် အံ့မခန်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာကြသည်။ သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် မြေမှုန့်များမှာ ဆယ်မီတာကျော်ခန့် မြင့်တက်နေသည်။

ဟုန်း…

ဤပြောင်းလဲမှုကို မြင်သောအခါ ရှေ့တန်းမှ အာရပ်စစ်သည်များသည် အားတက်သွားကြပြီး ကြွေးကြော်သံများမှာ ဟိန်းထွက်သွားသည်။

“မဟာသူတော်စင် အရှင်”

အဝေးရှိ ဆင်ကြီး၏ကျောပေါ်တွင် စစ်ဗိုလ်ဖြစ်သူက ထိုတပ်မတော်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ကုထိုက်ပိုင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်ကျမှသာ သူ၏သခင်က အဘယ်ကြောင့် အေးအေးဆေးဆေး နေနေသလဲ ဆိုသည်ကို သူ နားလည်သွားတော့သည်။

“အရှင်က အစကတည်းက စီစဉ်ထားပြီးသားပဲကိုး”

သူက စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ ကုထိုက်ပိုင်ကမူ အမူအရာ မပျက်ဘဲ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပေါ့...”

ဤအရှေ့တိုင်း အင်ပါယာသည် အာရပ် အင်ပါယာသမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် အသန်မာဆုံး ပြိုင်ဘက် ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ သူတို့၏ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။ စစ်မြေပြင်တွင် မည်မျှပင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေပါစေ၊ အားလုံးမှာ သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင်သာ ရှိနေသည်။

ထောင်ချောက်မှာ ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်သောကြောင့် ထန်လူမျိုးများ မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်ကိုသာ သူ စောင့်ကြည့်နေသည်။ မည်မျှပင် ရုန်းကန်နေပါစေ၊ နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးခြင်းသို့သာ ဦးတည်သွားပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ သူတို့ ရင်ဆိုင်ရမည့် နောက်ဆုံး ထောင်ချောက်လည်း မဟုတ်သေးပေ။

...

“ချွမ်”

ရန်သူ့စစ်တပ်ကြီးမှာ ပို၍နီးကပ်လာပြီဖြစ်သည်။ တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် ထုံလော့မဟာဗိုလ်ချုပ်ကြီး အာပုစစ်သည် ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ကာ အထက်သို့ မြှောက်လိုက်သည်။ ဓား၏မြည်သံမှာ စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေသည်။

“အသင့်ပြင်၊ တိုက်ခိုက်ကြ”

သူသည် စကားများများ မပြောဘဲ ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူကောမြင်းပါ ရန်သူ့စစ်တပ်ကြီးထံသို့ ဦးတည်တိုက်ခိုက်သွားသည်။ သူ၏နောက်ကွယ်တွင် ထုံလော့သံချပ်ကာများကို ဝတ်ဆင်ထားသော အထူးချွန်ဆုံး စစ်သည် တစ်သောင်းမှာလည်း သူ၏ နောက်မှ အတင်းလိုက်ပါသွားကြသည်။

ထိုစစ်သည်များ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ လေ့ကျင့်ရေးဆင်း စစ်သည် တစ်သောင်း ရှိနေပြီး သူတို့၏ စွမ်းရည်မှာ အထူးတပ်ဖွဲ့ကို မမီသော်လည်း အခြားသော သံမြင်းတပ်များထက် များစွာ ပို၍ သာလွန်လှသည်။

ချွမ်

ကြေးနီရောင် စစ်ပွဲအလင်းကွင်းသုံးခုမှာ အာပုစစ်၏ခြေထောက်အောက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

လူအားလုံး၏ အကြည့်အောက်တွင် ထုံလော့မဟာဗိုလ်ချုပ်ကြီး အာပုစစ်သည် သူ၏ စစ်သည်များနှင့်အတူ နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထန်ခံစစ်လိုင်းမှ ထွက်ခွာကာ မိမိတို့ထက် အင်အား ဆယ်ဆမကသာလွန်သော အာရပ်စစ်တပ်ကြီးထံသို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ထိုးစစ်ဆင်သွားတော့သည်။

******

အခန်း (၁၈၇၂) ထုံလော့ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်း

မြေပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး မြေမှုန့်များမှာ လှိမ့်တက်လာသည်။ သောင်းနှင့်ချီသော ထုံလော့ သံမြင်းတပ်များ၏ အရှိန်အဝါသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ဟီးစေကာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

စစ်ပွဲစတင်ကတည်းက ဤသည်မှာ မဟာထန်စစ်တပ်အနေဖြင့် ခံစစ်လိုင်းမှ ပထမဆုံးအကြိမ် ထွက်ခွာပြီး အာရပ်တပ်ကို အစပြု တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသို့ ထုံးစံနှင့်မညီသော လုပ်ရပ်ကြောင့် မြက်ခင်းပြင်ပေါ်ရှိ ပင်လယ်ကဲ့သို့ များပြားလှသော အာရပ် သံမြင်းတပ်များသာမက အဝေးရှိ ကုထိုက်ပိုင်ပင်လျှင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရသည်။ မဟာထန်ဘက်မှ ဤကဲ့သို့ တုံ့ပြန်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

ကျန့် ခြောက်ထောင်၊ ငါးထောင်၊ လေးထောင်

နှစ်ဖက်စလုံး၏အကွာအဝေးမှာ ပို၍နီးကပ်လာသော်လည်း အာပုစစ်နှင့် ထုံလော့စစ်သည်အားလုံး၏ အရှိန်မှာ လျော့ကျသွားခြင်း မရှိဘဲ ပို၍ပင် လျင်မြန်လာသည်။

“ထုံလော့ တစ်သောင်းမပြည့်လျှင် သာမန်၊ တစ်သောင်းပြည့်လျှင် အနှိုင်းမဲ့”

၎င်းမှာ ကြွေးကြော်သံသက်သက်မျှ မဟုတ်ဘဲ သွေးနှင့်မီးများကြားတွင် ရန်သူပေါင်းများစွာ၏ အလောင်းများကို ကျော်ဖြတ်ကာ ထုံလော့စစ်သည်များ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ဂုဏ်သတင်း ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ဘက်က မည်သူဖြစ်စေ၊ မိမိထက် ဆယ်ဆမျှ ပို၍ များပြားနေပါစေ၊ ထုံလော့စစ်သည်များသည် နောက်ဆုတ်မည် မဟုတ်သလို ကြောက်ရွံ့ခြင်းလည်း ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ဤသည်မှာ ထုံလော့မျိုးနွယ်စု၏ ယုံကြည်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

“သတ်”

ဓားအလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားပြီး လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အချိန်တိုအတွင်း၌ပင် ထုံလော့စစ်သည်များသည် ဟိန်းဟောက်လျက် ဓားရှည်များကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် တောက်ပသော အလင်းတန်းများကို နင်းဖြတ်ကာ သံချပ်ကာချင်း ရိုက်ခတ်သံများနှင့်အတူ ရှေးဦးသားရဲကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မြက်ခင်းပြင်ဆီသို့ ထိုးစစ်ဆင်သွားကြသည်။

ထိုခဏ၌ လေဟာနယ်သည် တုန်ခါသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပင် အရောင်မှိန်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း အဆုံးမရှိသော အာရပ် သံမြင်းတပ်များမှာ ပြေးဝင်လာကြသည်။ သူတို့သည် ဤနှစ်သောင်းသော ထုံလော့စစ်သည်များကို မြင်သောအခါ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်လာကြသည်။

ဤလျှပ်တပြတ် တိုက်ခိုက်မှုအတွက် အာရပ်များမှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ညာဘက်မှ ဝိုင်းပတ်ကာ တာ့ခ် မြက်ခင်းပြင်ကြီးကို ဖြတ်သန်းလာရခြင်းမှာ ထန်လူမျိုးများကို လှည့်စားရန် လွယ်ကူလှသည် မဟုတ်ပေ။ ယခုမှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ မဟာထန်ကို အငိုက်မိစေရန် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်သည် လှောင်အိမ်ထဲမှ ထွက်လာသော ကျားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူတို့၏ အရှိန်အဝါ အတက်ကြွဆုံး အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ဤထုံလော့စစ်သည်များမှာ သူတို့အတွက်မူ သတ်ဖြတ်ရန် စောင့်နေသော သိုးငယ်လေးများကဲ့သို့ပင်။ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ဤစစ်ပွဲတစ်လျှောက်တွင် ထန်လူမျိုးများသည် သံမဏိမြို့ရိုးများ၏ နောက်ကွယ်၌ ပုန်းအောင်းကာ လိပ်ခွံကဲ့သို့ ခိုင်မာသော ခံစစ်ကို တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အာရပ် သံမြင်းတပ်များ၏ အနှိုင်းမဲ့စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ မြင်းပေါ်တွင် ကြီးပြင်းလာပြီး သဲကန္တာရ၏ဘုရင်များ ဖြစ်ကြသော သူတို့သည် ဤကဲ့သို့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမည့်၊ မည်သည့် ပရိယာယ်မှ မပါသော သံမြင်းတပ်ချင်း တိုက်ပွဲကို အလွန်ပင် တောင့်တနေခဲ့ကြသည်။

“အားလုံး အမိန့်ကို နာခံကြ၊ သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်”

“အခုက အရှေ့တိုင်းကို လုံးဝသိမ်းပိုက်ရမယ့် အချိန်ပဲ”

“ငါတို့ အာရပ် သံမြင်းတပ်ရဲ့ စွမ်းအားကို သူတို့ကို ပြလိုက်ကြစမ်း”

တပ်ဖွဲ့၏ ရှေ့ဆုံးတွင် အာရပ် အင်ပါယာ၏ ဝေးလံသော နယ်ခြားဒေသမှ ခေါ်ယူထားသော နယ်ခြားစောင့်အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အာရပ် ဓားကောက်တစ်စုံကို ဆွဲထုတ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထိုအသံ ဆုံးသည်နှင့် နောက်ကွယ်ရှိ နှစ်သိန်းကျော်သော သံမြင်းတပ်များမှာ တခဲနက် ထောက်ခံကြသည်။

“သတ်”

ကောင်းကင်ယံကို တုန်ဟီးစေသော ကြွေးကြော်သံများနှင့်အတူ အရှေ့တာ့ခ် မြက်ခင်းပြင်ကြီးမှ ဝိုင်းပတ်လာသော အာရပ် သံမြင်းတပ်နှစ်သိန်းမှာ ပင်လယ်ကဲ့သို့ များပြားလှသည်။ သူတို့သည် အနက်ရောင် လျှပ်စီးတစ်ခုကဲ့သို့ အဆုံးမရှိသော မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် နှစ်သောင်းသော ထုံလော့စစ်သည်များထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာကြသည်။

နီးလာပြီ ပို၍ နီးလာပြီ

ကမ်းခြေကို ရိုက်ခတ်လိုက်သော ဧရာမ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ နောက်တစ်ခဏ၌ အရေအတွက် ကွာခြားလွန်းလှသော မဟာထန်နှင့် အာရပ်စစ်တပ်နှစ်ခုသည် နောက်မဆုတ်တမ်း စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိကြပါတော့သည်။

“အား”

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများမှာ နားမခံနိုင်အောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ တိုက်မိသည့် ခဏမှာပင် မရေမတွက်နိုင်သော သံမြင်းတပ်များသည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုဒဏ်ကြောင့် စက္ကူအပိုင်းအစများကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။

ဓားချင်း ရိုက်ခတ်သံများ၊ စစ်မြင်းချင်း တိုက်မိသံများသည် သိပ်သည်းလှသည်။ ထိုခဏ၌ လူရိပ်ကိုပင် ခွဲခြား၍ မရတော့ဘဲ မြင်သမျှ အရာအားလုံးမှာ ရန်သူများသာ ဖြစ်နေသည်။ သွေးညှီနံ့များနှင့်အတူ အသားချင်း ဖြတ်တောက်သံများမှာလည်း အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

ခဏတာမျှသာဟု ထင်ရသော်လည်း လောကပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကြားတွင် အချိန်တိုင်း၌ မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျသူများမှာ များပြားလှသည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ-

“ဟီးဟီးဟီး”

စစ်မြင်းများ၏ ကျယ်လောင်သော ဟီသံများနှင့်အတူ မရေမတွက်နိုင်သော အာရပ် စစ်သည်များသည် အော်ဟစ်လျက် လွင့်စင်သွားကြပြီး နှစ်ဖက်စလုံး၏ တင်းမာမှုမှာလည်း ရုတ်တရက် ပြိုကွဲသွားသည်။

ထုံလော့မဟာဗိုလ်ချုပ်ကြီး အာပုစစ်ကို ဓားဦးအဖြစ် ထားရှိကာ နှစ်သောင်းသော ထုံလော့ သံမြင်းတပ်များသည် ထက်မြက်သော ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ နှစ်သိန်းသော အာရပ် စစ်တပ်ကြီးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားဖြင့် တစ်ဖက်ရန်သူ၏ စစ်ကြောင်းကို လုံးဝ ဖောက်ထွက်သွားကြသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော အာရပ် သံမြင်းတပ်များမှာ လွင့်စင်သွားကြသည်။ ဤကဲ့သို့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရသော သံမြင်းတပ်ချင်း တိုက်ပွဲတွင် ထုံလော့စစ်သည်များသည် သူတို့၏ အစွမ်းထက်လှသော ခွန်အားကို ပြသလိုက်ကြပြီး ကြမ်းကြုတ်လှသော အာရပ် များကို လုံးဝလွှမ်းမိုးထားနိုင်ခဲ့သည်။

သုံးထောင်၊ ငါးထောင်၊ ခုနစ်ထောင်၊ ကိုးထောင်... အာရပ် စစ်သည်များသည် ထုံလော့များ၏ ဓားချက်အောက်တွင် အစုလိုက်အပြုံလိုက် လဲကျသွားကြသည်။ စစ်မြင်းများ၏ နင်းဖြတ်မှုအောက်တွင် ထုံလော့တို့၏ ထိုးစစ်ကို မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

အာရပ်စစ်သည်များသည် သေရမည်ကို မကြောက်ဘဲ တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် တက်လာကြသော်လည်း ထုံလော့များက အဆက်မပြတ် ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။

မည်သို့သော ခုခံမှုမျိုးမဆို အလဟဿသာ ဖြစ်နေသည်။ ထုံလော့ သံမြင်းတပ်များ အရှိန်ရလာပြီး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက မည်သူမျှ တားဆီး၍ မရတော့ပေ။

အံ့ဩတုန်လှုပ်ခြင်း…. အတိုင်းအထက်အလွန် အံ့ဩတုန်လှုပ်ရခြင်းပင်။

ဤကြေးနီရောင် သံချပ်ကာများ ဝတ်ဆင်ထားသော သံမြင်းတပ်များကို မြင်သောအခါ အာရပ်စစ်သည် အားလုံးမှာ ထိတ်လန့်သွားကြရသည်။ အရှေ့ဘက်ပြည်တွင် ဤမျှ အစွမ်းထက်သော သံမြင်းတပ်ရှိလိမ့်မည်ဟု သူတို့ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။ အင်အား နှစ်သောင်းသာ ရှိသော်လည်း တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ နှစ်သိန်းသော စစ်တပ်ထက်ပင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ဤတိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေကြသော အာရပ် နယ်ခြားစောင့်အုပ်ချုပ်သူများနှင့် ဒုနယ်ခြားအုပ်ချုပ်သူများမှာလည်း အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

“ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သူတို့က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ”

အာရပ် ဒုနယ်ခြားအုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးမှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤနှစ်သိန်းသော စစ်တပ်၏အကြီးမားဆုံး အားသာချက်မှာ အငိုက်မိစေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မဟာထန်၏စစ်အင်အားအားလုံးမှာ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာတွင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် မြက်ခင်းပြင်မှ ဝိုင်းပတ်တိုက်ခိုက်ပါက အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုတွေ့မြင်နေရသည်မှာ သူတို့ ထင်ထားသည်နှင့် လုံးဝတခြားစီပင်။

အဝေးတွင် အာပုစစ်သည် ကျောက်ဆောင်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသည်။ သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ နှစ်သောင်းသော ထုံလော့စစ်သည်များသည် အတိကျဆုံးနှင့် အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး သတ်ဖြတ်ရေးစက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ သူတို့သည် ရန်သူ့စစ်ကြောင်းကို ဖောက်ထွက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် လှည့်ပြန်ကာ နှစ်သိန်းသော စစ်တပ်ကြီးထဲသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ သူတို့ ရောက်ရှိရာ နေရာတိုင်းတွင် လူပါမြင်းပါ လွင့်စင်သွားကြပြီး မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

တစ်သုတ်၊ နှစ်သုတ်၊ သုံးသုတ်

အာပုစစ်ဦးဆောင်သော ထုံလော့ သံမြင်းတပ်များ၏အရှိန်အဝါမှာ ပင်လယ်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှပြီး နှစ်သိန်းသော အာရပ် များကြားတွင် အဆက်မပြတ် ဖြတ်သန်း တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ အရေအတွက်မှာ များစွာ နည်းပါးသော်လည်း အနည်းစုဖြစ်သော သူတို့ကသာ အပြည့်အဝ အသာစီး ရနေသည်။

“သေစမ်း သတ်စမ်း၊ ငါ့အတွက် အကုန်သတ်စမ်း”

“ရှေ့ကို တိုးကြစမ်း”

“ဒါက အရှက်ကွဲစရာပဲ၊ အားလုံး ရှေ့တက်ကြ”

အာရပ် စစ်ဗိုလ်များသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် အံကြိတ်ကာ အော်ဟစ်နေကြသည်။ အာရပ် သံမြင်းတပ်များမှာ တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် တက်လာကြသော်လည်း ရလဒ်မှာမူ ကျောက်ဆောင်ကို ဥနှင့် ထုသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။ လေထဲတွင် ခြေလက်အင်္ဂါများ လွင့်စင်နေပြီး မြင်သမျှ နေရာတိုင်းမှာ သွေးချင်းနီနေသော အလောင်းများဖြင့် ငရဲစစ်မြေပြင်ကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် နန်းတော်ထဲတွင်သာ နေထိုင်ပြီး ကိုယ်တိုင် စစ်မထွက်တော့ကတည်းက ထုံလော့ သံမြင်းတပ်များမှာလည်း သူတို့၏အစွမ်းကို ပြသရန် အခွင့်အရေး မရှိခဲ့ပေ။ ယခုမှသာ လောကသိအောင် သူတို့၏အထွတ်အထိပ် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် ပြသခွင့် ရရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

“မိုက်မဲလိုက်တာ သေခြင်းတရား စီရင်ချက်”

“ပထမ တပ်မတော်၊ တတိယ တပ်မတော်၊ သတ္တမ တပ်မတော်၊ ပူးပေါင်း လှုပ်ရှားကြ သူတို့နောက်ကို မလိုက်နဲ့ ခွဲလိုက်ကြ၊ အားလုံး ခွဲလိုက်ကြစမ်း”

“ကျန်တဲ့လူတွေ ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့”

နှစ်သိန်းသော အာရပ် သံမြင်းတပ်များမှာ ထုံလော့တို့၏ ချေမှုန်းမှုကြောင့် လုံးဝ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

စစ်တပ်ကြီး၏အလယ်တွင် ခန္ဓာကိုယ် ထွားကျိုင်းကာ အရှိန်အဝါ ပြင်းထန်လှသော အာရပ် နယ်ခြားစောင့်အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးသည် အာပုစစ်ရှိရာ အရပ်ကို အံကြိတ်ကာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသတောက်မီးများ ပါဝင်နေပြီး လျင်မြန်စွာပင် အမိန့်များကို ဆက်တိုက် ပေးလိုက်သည်။ သူ၏ ဘေးပတ်လည်တွင်လည်း စစ်ဗိုလ်အမြောက်အမြား စုရုံးလာကြသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ထိတ်လန့်နေကြသော အာရပ် စစ်သည်များသည်လည်း ထိုအသံကို ကြားရသည်နှင့် စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည် တည်ငြိမ်လာကြသည်။

ထိုနယ်ခြားစောင့်အုပ်ချုပ်သူ၏ အမိန့်အရ ရှုပ်ထွေးနေသော အာရပ် စစ်သည်များသည် ပြောင်းလဲနေသော ဝါးရုံပင်များကဲ့သို့ပင် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန့်ကျဲသွားကြသည်။ သူတို့သည် ထုံလော့များ၏နောက်သို့ လိုက်မည့်အစား စစ်ကြောင်းငယ်များစွာ အဖြစ် ခွဲထွက်လိုက်ကြသည်။

ဝုန်း

အာပုစစ်သည် ရန်သူ့စစ်ကြောင်း တစ်ခုကို ထပ်မံ ချေမှုန်းလိုက်ချိန်တွင် ရုတ်တရက် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာရပ် စစ်သည်များသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ အလယ်တွင်မူ ကြီးမားသော နေရာလွတ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ပြီပေါ့”

အာပုစစ်သည် စစ်မြင်းကို ရုတ်တရက် ဇက်ဆွဲလိုက်ပြီး ဘေးစောင်းတွင်ရှိသော ထိုအာရပ် နယ်ခြားစောင့်အုပ်ချုပ်သူကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

စစ်တပ်ကို ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ထိန်းကျောင်းနိုင်သည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ဤနယ်ခြားစောင့်အုပ်ချုပ်သူမှာ သာမန်လူ မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိ၊ ထုံလော့ သံမြင်းတပ်များမှာ အစွမ်းထက်သော ပြိုင်ဘက်နှင့် တွေ့ဆုံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

“ဒါလည်း ကောင်းတာပဲ၊ အားရပါးရ တိုက်ပွဲဝင်ရတာပေါ့”

အာပုစစ်က စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ယခု မြင်တွေ့နေရသည့် အခြေအနေမှာ မမျှော်လင့်ထားသော အရာ ဖြစ်သော်လည်း အာပုစစ်အတွက်မူ အာရပ် အင်ပါယာသည် အနောက်တိုင်း လောတွင် အကြီးဆုံး အင်ပါယာ ဖြစ်လာသည်မှာ ထူးခြားသော အချက်များ ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အာရပ်များမှာ အင်အားအလုံးအရင်းဖြင့် လာရောက်ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းနှင့် ကွပ်ကဲမှု စွမ်းရည်မြင့်မားသော စစ်ဗိုလ်များ ပါဝင်နေမည်မှာ သေချာလှသည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိ၊ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ ထိုနယ်ခြားစောင့်အုပ်ချုပ်သူမှာ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အာပုစစ်မှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း အလျှင်းမရှိဘဲ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များသာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ မဟာထန်မြို့တော်တွင် ကြာရှည်စွာ နေထိုင်ခဲ့ရပြီးနောက် ယခုအချိန်မှသာ သူသည် စစ်မှန်သော စစ်ဗိုလ်ချုပ် တစ်ဦးအဖြစ် ပြန်လည် ခံစားလိုက်ရသည်။

ထုံလော့လူမျိုးများသည် တိုက်ပွဲအတွက် မွေးဖွားလာသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် စစ်မှန်သော မိမိကိုယ်ကိုယ်နှင့် စစ်မှန်သော စစ်သည်များ ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

...

“သတ်”

ရိုးရှင်းသော စကားလုံး တစ်လုံးတည်းဖြင့်ပင် အာပုစစ်သည် ခေါင်းကို ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်သည်။ ဓားမြည်သံနှင့်အတူ နှစ်သောင်းသော ထုံလော့ သံမြင်းတပ်များမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ လူကောမြင်းပါ အတူတူပေါင်းစည်းလျှက် ဧရာမလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ထိုနယ်ခြားစောင့်အုပ်ချုပ်သူရှိရာ အရပ်သို့ ထိုးစစ်ဆင်သွားကြသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ထိုအာရပ် နယ်ခြားစောင့်အုပ်ချုပ်သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသမီးများ ပြည့်လျှံနေသည်။

“တိုက်စမ်း”

အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ လေထုထဲတွင် အပူချိန်မှာ ရုတ်တရက် ကျဆင်းသွားသည်။ နောက်တစ်ခဏ၌ အရပ်လေးမျက်နှာမှ မရေမတွက်နိုင်သော အာရပ် သံမြင်းတပ်များသည် လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ထုံလော့များထံသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

ထိုခဏ၌ လေဟာနယ်သည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အချိန်ပင် ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

စစ်မြင်းများ၏ ဟီသံများနှင့်အတူ စစ်တပ်နှစ်ခုမှာ တစ်ဖန် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြပါတော့သည်။

“တစ်ဖက်လူက တော်တော် ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ၊ မဟာဗိုလ်ချုပ်ကြီး အလုပ်ရှုပ်သွားပြီ”

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သောင်းနှင့်ချီသော မဟာထန်စစ်တပ်၏ နောက်ကွယ်တွင် စုန့်ဘုရင်၏ ဘေး၌ ရပ်နေသော စစ်ရေးဆိုင်ရာ အရာရှိတစ်ဦးသည် အဝေးကို ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

“ထုံလော့ သံမြင်းတပ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက လောကပေါ်မှာ ပြိုင်ဘက်မရှိပေမဲ့ တစ်ဖက်ရန်သူရဲ့ အရေအတွက်က သူတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေတယ်။ အကယ်၍ သူတို့က စနစ်တကျ ပြန်ပြီး စုစည်းနိုင်သွားရင် ထုံလော့တွေအတွက် အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”

“အခု အခြေအနေအရ မဟာဗိုလ်ချုပ်ကြီး အာပုစစ်အနေနဲ့ နောက်ဆုံးမှာ အနိုင်ရနိုင်တယ် ဆိုရင်တောင် အချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတော့ ဖြစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ယခုတစ်ကြိမ် အနောက်မြောက်ဒေသရှိ အာရပ်နှင့် မဟာထန်တို့၏ စစ်ပွဲတွင် ထန်ဘက်မှ အထူးချွန်ဆုံး စစ်သည်အားလုံးမှာ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ အာပုစစ်၏ ထုံလော့ သံမြင်းတပ်များပင် စစ်မြေပြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့် မဟာထန်ဘက်တွင် မည်သည့် အရန်တပ်မှ ကျန်ရှိတော့ခြင်း မရှိပေ။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ အချိန်အတော်ကြာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း အာရပ်ဘက်တွင် သေဆုံးသူ များပြားလှသော်လည်း သူတို့၏ အဓိက စစ်အင်အားမှာ ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သောင်းနှင့်ချီသော အာရပ် သံမြင်းတပ်များမှာ ကမ်းခြေကို ရိုက်ခတ်နေသော လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ထိုးစစ်ဆင်နေကြသည်။ လောလောဆယ်တွင် မဖြိုခွင်းနိုင်သေးသော်လည်း တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ပြိုလဲသွားမည့်နေ့ ရောက်လာပေလိမ့်မည်။

*****

အခန်း (၁၈၇၃) ဝမ်ချောင်၏ အကြပ်အတည်း

စုန့်ဘုရင်သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို ချလိုက်သည်။ လက်ရှိ အခြေအနေကို သူလည်း ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။ အကယ်၍ ရန်သူ့တပ်မတော် နောက်တစ်ဖွဲ့သာ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပါက မဟာထန်အနေဖြင့် အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်ခြေ ရှိသည်။

သို့သော်လည်း ရှေ့မှောက်မှ အခြေအနေများကို စုန့်ဘုရင်ပင်လျှင် မတတ်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် သိစိတ်၏ စေ့ဆော်မှုအရ ဘယ်ဘက်စောင်းစောင်းရှိ ပိုင်ထီဝူးမြင်းပေါ်မှ လူငယ်ပုံရိပ်လေးထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

တိုက်ပွဲ စတင်ခဲ့သည်မှာ အတန်ကြာပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ချောင်မှာမူ မြင်းပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်တန့်နေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ မည်သည့် အရှိန်အဝါမျှ ထွက်ပေါ်မနေပေ။ အခြေအနေ အသေးစိတ်ကို မသိရသော်လည်း ဝမ်ချောင်သည်လည်း အလွန်အန္တရာယ်များသော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဆင်နွှဲနေရကြောင်း စုန့်ဘုရင်ခန့်မှန်းမိသည်။

“ငါတို့ လုပ်နိုင်တာတွေ အကုန် လုပ်ပြီးပြီ။ စစ်သည် ခြောက်သိန်းကျော်လုံးကိုလည်း စစ်မြေပြင်ထဲ ပို့ထားပြီးပြီ။ ဝမ်ချောင်... အခုတော့ မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်”

စုန့်ဘုရင်သည် ဝမ်ချောင်၏နောက်ကျောကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ခုံးများ ကြားတွင်လည်း ဖုံးကွယ်ထား၍ မရသော စိုးရိမ်မှုများ အရိပ်ထင်နေသည်။

စုန့်ဘုရင်အနေဖြင့် ဝမ်ချောင်၏အစီအစဉ်များကို အသေးစိတ် မသိသော်လည်း အချက်တစ်ခုကိုမူ သူ သေချာပေါက် ယုံကြည်ထားသည်။ ယခု တိုက်ပွဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် အန္တရာယ် ကြုံခဲ့ရသော်လည်း အရာအားလုံးမှာ ဝမ်ချောင်၏တွက်ချက်မှုအတွင်းမှာသာ ရှိနေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ မြက်ခင်းပြင်မှ ရောက်လာသော ထိုအာရပ် သံမြင်းတပ်များ၏ အရေးမှာ ဝမ်ချောင်ကြိုတင် တွက်ချက်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ အာပုစစ်၏ ထုံလော့ သံမြင်းတပ်များ ယခုအချိန်အထိ မလှုပ်ရှားဘဲ စောင့်နေရခြင်းမှာလည်း ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

အနောက်တောင်ပိုင်း တိုက်ပွဲ၊ တာလာ့စ် တိုက်ပွဲနှင့် မင်းသားသုံးပါး ပုန်ကန်မှုတို့တွင် ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် သတ္တိကို အသုံးပြုကာ မဟာထန်ကို အကြိမ်ကြိမ် ကယ်တင်ခဲ့ဖူးသည်။ ယခုကဲ့သို့ သမိုင်းတွင် တစ်ခါမျှ မရှိဖူးသေးသော တိုင်းပြည် ဖျက်ဆီးမည့် စစ်ပွဲကြီးတွင်လည်း ဝမ်ချောင်တစ်ဦးတည်းသာ ဤအကြပ်အတည်းမှ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

စုန့်ဘုရင်၏စိုးရိမ်မှုများကို ထားရစ်ကာ အခြားသော လောကနယ်မြေတစ်ခုတွင်မူ ဝမ်ချောင်နှင့် မဟာဘုန်းတော်ကြီးတို့၏တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပြင်းထန်နေပြီး အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

စစ်သည်ချင်း တိုက်ခိုက်မှုသည် ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ ဖျက်ဆီးနိုင်သော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်ပညာရှင်ချင်း တိုက်ခိုက်မှုမှာမူ ဝိညာဉ်နှင့် ဤလောကပေါ်တွင် တည်ရှိခဲ့သမျှ အမှတ်အသား အားလုံးကိုပါ လုံးဝခြေဖျက်ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ခရမ်းရောင်သန်းသော အနက်ရောင် လျှပ်စီးတန်းများသည် ကွက်စိတ်များသဖွယ် ယှက်နွယ်နေပြီး လျှပ်စစ်ဘောလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် အနက်ရောင် ပင်လယ်ပြင်ကြီး၏အထက်တွင် အဆက်မပြတ် ဖြတ်သန်းနေကြသည်။ ထိုလျှပ်စစ်ဘောလုံး တစ်ခုချင်းစီတွင် စစ်မှန်သော ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသည်။

၎င်းမှာ အန္တရာယ်ရှိသော စိတ်ဝိညာဉ် လောကတစ်ခု ဖြစ်ရုံသာမက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်ရေးရာ တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ မဟာဘုန်းတော်ကြီးဖန်တီးထားသော တားမြစ်ပညာ လောကပင် ဖြစ်သည်။

အခြားသော စိတ်ဝိညာဉ် လောကများနှင့်မတူဘဲ ဤနေရာမှာ အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ပြင်းထန်လှသော ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားများမှာလည်း အရပ်မျက်နှာ အနှံ့တွင် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဖျက်ဆီးခြင်း သားတော်လို့ ခေါ်ရတာ တန်ပါတယ်။ ငါ့ရဲ့ 'တားမြစ်ပညာ ပင်လယ်' ထဲမှာ ဒီလောက်ကြာအောင် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး”

မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ ဟိန်းထွက်နေသော အသံသည် လောကတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ အောက်ခြေရှိ လှိုင်းထနေသော အနက်ရောင် ပင်လယ်ပြင်ကြီး၏ အထက်တွင် မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် ဝတ်ရုံနက်ကို ဝတ်ဆင်ကာ လမ်းလျှောက်တံကို ကိုင်လျက် ရေပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်လာသည်။ လောကတစ်ခုလုံးနှင့် ပင်လယ်ပြင်ကြီးမှာ သူ၏ ခြေလှမ်းများနှင့်အတူ လှုပ်ခတ်နေကြသည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိ၊ ဤလောကတွင် သူသည် အကြွင်းမဲ့ အရှင်သခင်ပင် ဖြစ်သည်။

“'တားမြစ်ပညာ ပင်လယ်'ဆိုတာ ရှေးဟောင်းခေတ်က လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ ပညာရပ်တစ်ခုပဲ။ ဒါဟာ ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့တဲ့ အစွမ်းထက် စိတ်ဝိညာဉ် ပညာရှင်တွေကို နှိမ်နင်းဖို့ ရှေးဦးယဉ်ကျေးမှုတွေ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းပဲ။ တစ်ချိန်က ဒီပညာရပ်ဟာ အနောက်တိုင်း လောကမှာ အရမ်း ခေတ်စားခဲ့ဖူးတယ်။ အနောက်တိုင်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ် ပညာရှင်တွေရဲ့ အမွေအနှစ်တွေ ပြတ်တောက်သွားပြီး အရေအတွက် နည်းသွားတာဟာ ဒီ 'တားမြစ်ပညာ ပင်လယ်' နဲ့လည်း အများကြီး သက်ဆိုင်နေတယ်။ တစ်ခါတုန်းက အနောက်တိုင်း လောကဟာ စိတ်ဝိညာဉ် ပညာရှင်တွေအတွက် နိဗ္ဗာန်ဘုံ ဖြစ်ခဲ့ဖူးတာပေါ့”

မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်ရင်း ပျောက်ကွယ်သွားသော ရှေးဟောင်း အင်ပါယာများနှင့် ယဉ်ကျေးမှုများအကြောင်းကို ပြောပြနေသည်။ ထိုအကြောင်းအရာများမှာ နားထောင်သူကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေသည်။

လောကပေါ်တွင် ယဉ်ကျေးမှုများစွာ ထွန်းကားခဲ့ဖူးသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အလွန်ရှေးကျသောခေတ်က အကြောင်းအရာများဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အကြွင်းအကျန်များသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သို့သော်လည်း မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ပါးစပ်ဖျားတွင်မူ ထိုအရာများမှာ လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်သကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် မည်မျှလောက်သော လျှို့ဝှက်ချက်များ ကိန်းအောင်းနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

သူ၏အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်ပြီး မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပါဝင်ဘဲ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“တားမြစ်ပညာ ပင်လယ်ဆိုတာ ပင်လယ်အစစ် မဟုတ်သလို သာမန် စိတ်ဝိညာဉ် ဖန်တီးမှုတစ်ခုလည်း မဟုတ်ဘူး။ ဒါဟာ သောင်းနဲ့ချီတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် ပညာရပ်တွေနဲ့ တည်ဆောက်ထားတာ။ စိတ်ဝိညာဉ် တားမြစ်ပညာတွေ များလေလေ ဒီလောကက ပိုပြီး ကျယ်ပြန့်လာလေ၊ စွမ်းအား ပိုကြီးလာလေပဲ။ ဒီစွမ်းအားက ဘယ်လို စိတ်ဝိညာဉ် နယ်ပယ်ထက်မဆို အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်တယ်။ ဒီနေရာကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပြီး ပညာရပ်အားလုံးကို မချေမှုန်းနိုင်သရွေ့ မင်း ဒီကနေ ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ဖျက်ဆီးခြင်း သားတော်ရေ... မင်း လွတ်လမ်း မရှိတော့ပါဘူး”

နောက်ဆုံးစကားကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏မျက်လုံးများမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ တောက်ပသွားပြီး မှောင်မည်းနေသော ကောင်းကင်ယံထက်တွင် နေမင်းတစ်စင်းကဲ့သို့ လွင့်မျောနေသော လူငယ်ပုံရိပ်ထံသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုသူမှာ ဝမ်ချောင်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခင် တိုက်ပွဲတွင် မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ဝမ်ချောင်၏ နေမင်းလောကကို ဖျက်ဆီးခဲ့ရုံသာမက မယုံနိုင်စရာ ကောင်းသော နည်းလမ်းဖြင့် ဝမ်ချောင်၏ ဝိညာဉ်သိစိတ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အတင်းအကျပ် ဆွဲထုတ်ကာ ဤ တားမြစ်ပညာ ပင်လယ်ထဲသို့ ဆွဲခေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤ အန္တရာယ်ရှိသော လောကထဲတွင် နေရာလပ် တိုင်း၌ တိုက်ခိုက်လိုသော စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းတို့မှာ သက်ရှိများကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့မှ အတင်းအကျပ် ညှစ်ထုတ်နေပြီး ထိုတိုက်စားတတ်သော စွမ်းအားများမှာ အချိန်တိုင်း၌ ဝမ်ချောင်၏ စွမ်းအားကို ပြိုပျက်အောင် လုပ်နေသည်။

ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန် နေမင်းကဲ့သို့သော အလင်းအကာအကွယ်တစ်ခုကိုသာ ဖန်တီးထားပြီး ဤနေရာမှ ခြိမ်းခြောက်မှုများကို ခုခံနေရသည်။

“အပိုတွေ ပြောမနေပါနဲ့တော့။ လွတ်မြောက်လို့ မရတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် လောကဆိုတာ မရှိသလို ဖျက်ဆီးလို့ မရတဲ့ နယ်ပယ်ဆိုတာလည်း မရှိပါဘူး။ ဒီလောကက စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားနဲ့ တည်ဆောက်ထားတာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ဒါဟာ အတုအယောင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ အတုအယောင် ဖြစ်နေသရွေ့ ကြောက်စရာ မလိုဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ ခင်ဗျားလည်း လူတစ်ယောက်ပဲ၊ နတ်ဘုရား မဟုတ်ဘူး”

ဝမ်ချောင်သည် နေမင်းစွမ်းအားကို စုစည်းကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် မြဲမြံစွာ ကာကွယ်လျက် ပတ်ဝန်းကျင်မှ စွမ်းအင်များကို တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သူ၏အသံမှာ မာန်ပါလှသည်။ ဤမျှ နက်နဲလှသော လောကနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပါစေ၊ မာစီရ်၏ ဆရာ၊ အာရပ် အင်ပါယာမှ ကာလိဖ်ပင်လျှင် ရိုသေကြောက်ရွံ့ရသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပါစေ၊ ဝမ်ချောင်မှာမူ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။

လောကတွင် အရာရာတိုင်းမှာ အခြေခံသဘောတရားတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ယင်း၏ အရင်းအမြစ်ကို နားလည်ပါက မည်မျှပင် အသွင်ပြောင်းနေပါစေ အရေးမကြီးတော့ပေ။

မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏စွမ်းအားမှာ အခြားသော စိတ်ဝိညာဉ် ပညာရှင်များအပေါ်တွင် ထိရောက်နိုင်သော်လည်း ဝမ်ချောင်မှာမူ ထိုအထဲတွင် မပါဝင်ပေ။

“ဟုတ်လို့လား”

ဝမ်ချောင်၏စကားကို ကြားသောအခါ မဟာဘုန်းတော်ကြီးမှာ စိတ်မဆိုးဘဲ ခပ်အေးအေးပင် ပြုံးလိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏ၌ ဟုန်း ဟူသော အသံနှင့်အတူ မည်သည့် အချက်ပေးမှုမျှ မရှိဘဲ ရေတိုင်ကီခန့် ထွားကျိုင်းသော ခရမ်းပုပ်ရောင် လျှပ်စီးတစ်ခုသည် တားမြစ်ပညာ ပင်လယ်ထက်ရှိ တိမ်တိုက်များကြားမှ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာသည်။

ဘုန်း

ထိုတိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဝမ်ချောင်၏ခန္ဓာကိုယ်ဘေးရှိ လင်းလက်နေသော နေမင်း အလင်းအကာအကွယ်မှာ ဖယောင်းတိုင်မီးကဲ့သို့ တုန်ခါသွားပြီး အလင်းရောင်မှာလည်း လျင်မြန်စွာ မှိန်ဖျော့သွားသည်။

ဝမ်ချောင်စိတ်ထဲတွင် တင်းကျပ်သွားပြီး စကားပြောခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ အစွမ်းကုန် ပြန်လည် ခုခံလိုက်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားများကို အဆက်မပြတ် စုစည်းကာ အကာအကွယ်ကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းလိုက်မှသာ တစ်ဖန် ပြန်လည် တောက်ပလာသည်။

“မင်း မာစီရ်နဲ့ တိုက်တုန်းက စိတ်ဝိညာဉ် လောကမှာ ရှိသမျှ အရာအားလုံးဟာ အတုအယောင်တွေပဲ၊ စစ်မှန်တာ မဟုတ်တဲ့အတွက် မင်းကို မထိခိုက်စေနိုင်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား...”

မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ အသံမှာ လောကကြီးအတွင်း ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် လမ်းလျှောက်တံကို အသုံးပြုကာ ရှေ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လှမ်းလာသည်။

“မင်း ပြောတာ မမှားပေမဲ့ အကုန်လုံးတော့ မမှန်ဘူး။ ဒါဟာ အခြေခံ အကျဆုံး အသိတရားပဲ ရှိသေးတာ။ ငါ မေးပါရစေ... အကယ်၍ စိတ်ဝိညာဉ် လောကက အရာအားလုံးဟာ အတုအယောင်တွေဆိုရင် မင်း ဘာလို့ ခုခံနေတာလဲ။ အားလုံးက အတုတွေ ဖြစ်နေမှတော့ စိတ်ဝိညာဉ် ပညာရှင်တွေ တည်ရှိနေဖို့ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိမှာလဲ။ သူတို့အားလုံးက မျက်လှည့်ဆရာတွေလား”

“ဒီအတိုင်းဆိုရင် စိတ်ဝိညာဉ်ကလည်း အတုပဲလား။ သိစိတ်ကလည်း အတုလား။ ဝိညာဉ်ကလည်း အတုလား”

မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ အသံထဲတွင် လှောင်ပြုံးအရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နောက်ထပ် ခရမ်းပုပ်ရောင် လျှပ်စီးတစ်ခု ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး ဝမ်ချောင်၏အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ၎င်းမှာ ဝမ်ချောင်၏ အကာအကွယ်ကို လုံးဝမှောင်မည်းသွားစေသည်။ ဝမ်ချောင်မှာ စကားမပြောနိုင်ဘဲ အံကြိတ်ကာ ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် ကြိုးစားနေရသော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင်မူ မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ စကားများက ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားက အတုအယောင်လား။ အကယ်၍ ဤကောင်းကင်၊ ဤလျှပ်စီး၊ ဤပင်လယ်ပြင်ကြီးသာ အစစ်အမှန် ဖြစ်နေပါက မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် နတ်ဘုရား ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ သို့သော်...

စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားသည် အမှန်တကယ်ပင် အတုအယောင် ဖြစ်နိုင်ပါသလား။ ဝိညာဉ်နှင့် သိစိတ်ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။

ဝမ်ချောင်၏ဦးနှောက်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း ထိုအကြောင်းများကို ဆက်လက် စဉ်းစားရန် အချိန်မရတော့ပေ။ လောကတစ်ခုလုံးမှာ ရုတ်တရက် မှောင်မည်းသွားပြီး လျှပ်စီးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မရေမတွက်နိုင်သော ခရမ်းပုပ်ရောင် လျှပ်စီးများသည် အနက်ရောင် ပင်လယ်ပြင်ကြီး၏ အထက်တွင် မိုးပေါက်များကဲ့သို့ စုပြုံ ပေါ်လာကြသည်။

တစ်လုံး၊ နှစ်လုံး... တစ်ထောင်၊ နှစ်ထောင်... မြင်သမျှ နေရာတိုင်း၌ ထိုလျှပ်စီးများမှာ ပြည့်နှက်နေသည်။

ယင်းနောက်တွင်မူ ရေလှိုင်းများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ဧရာမ ရွှေနက်ရုပ်ထုကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် ဓားရှည်တစ်စင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော အမူအရာ ရှိသည်။ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးများကို ပတ်ရစ်လျက် ရေပြင်အောက်မှ တက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် မိုင်အနည်းငယ် အကွာအဝေးတွင် နောက်ထပ် အရှိန်အဝါ ပြင်းထန်လှသော ရုပ်ထုကြီးတစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်လာပြန်သည်။ တတိယတစ်ခု၊ စတုတ္ထတစ်ခု...

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အနည်းဆုံး ထောင်နှင့်ချီသော ဧရာမ ဆင်းတုတော်ကြီးများသည် ပင်လယ်အောက်မှ တက်လာပြီး ဝမ်ချောင်ကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။ ထိုဆင်းတုတော်ကြီးများနှင့် ကောင်းကင်ယံမှ လျှပ်စီးတန်းများသည် အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်နေကြပြီး အလွန်အန္တရာယ်ရှိသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

ဝမ်ချောင်၏မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သို့သော်လည်း သူ တစ်စုံတစ်ခု လုပ်ဆောင်ရန် မပြင်နိုင်ခင်မှာပင် နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။

“ဘုန်း”

လျှပ်စီးများ ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လျှပ်စစ်တန်းတစ်ခုမှာ ဝမ်ချောင်၏ အကာအကွယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။ ၎င်းမှာ အချက်ပေးချက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ နောက်တစ်ခဏ၌ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရောင်မှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သောင်းနှင့်ချီသော လျှပ်စီးတန်းများသည် အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်လာကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနက်ရောင် ပင်လယ်ပြင်ထက်ရှိ ဆင်းတုတော်ကြီးများသည်လည်း လက်မောင်းများကို မြှောက်ကာ ဝမ်ချောင်ရှိရာဘက်သို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။ အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ လျှပ်စီးတန်းများမှာ ဝမ်ချောင်ထံသို့ ကျရောက်လာပါတော့သည်။

“အစစ်လား၊ အတုလား၊ အမှန်လား၊ အိပ်မက်လား ဆိုတာကိုတော့ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ ခံစားကြည့်လိုက်ပါတော့ ဒီ အဆုံးမရှိတဲ့ 'တားမြစ်ပညာ ပင်လယ်' ဟာ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားနဲ့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ အတုအယောင်သက်သက် ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာကိုပေါ့... မင်းသာ အသက်ရှင်အောင် နေနိုင်ဦးမယ် ဆိုရင်ပေါ့လေ”

မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏အသံမှာ ဝေဝါးလှပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ထွက်ပေါ်လာကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ၏အသံ ဆုံးသည်နှင့် ကောင်းကင်ယံမှ အဆုံးမရှိသော လျှပ်စီးများ ကျဆင်းလာပြီး ဝမ်ချောင်နှင့် သူ၏ အကာအကွယ်မှာ ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကြေမွသွားသည်။

ဝုန်း

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်၏ ပုံရိပ်မှာ လေဟာနယ်ထဲတွင် တစ်ဖန် ပြန်လည် ပေါ်လာသည်။ သို့သော် တစ်စက္ကန့်ပင် မပြည့်သေးခင်မှာပင် ထိုလျှပ်စီးများ၏ ဒဏ်ကြောင့် ထပ်မံ၍ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားပြန်သည်။

တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်၊ သုံးကြိမ်... မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရင်း ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် သူ၏ ယုံကြည်ချက်ကိုသာ မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်သည်။

“အရာရာဟာ အတုအယောင်ပဲ အားလုံးဟာ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး”

ဝမ်ချောင်သည် သူ၏စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီး ကောင်းကင်ယံမှ လျှပ်စီးများနှင့် တားမြစ်ပညာ ပင်လယ်၏ ပြင်းထန်လှသော ဖိအားများကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေသည်။

သူသည် ဤယုံကြည်ချက်ဖြင့် မာစီရ်၏ စိတ်ဝိညာဉ် လောကကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အခြေအနေမှာ ကွဲပြားနေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လျှပ်စီးများသည် အတုအယောင်သက်သက် မဟုတ်တော့ပေ။ လျှပ်စီး တစ်ချက် ကျရောက်တိုင်း ဝမ်ချောင်သည် ဝိညာဉ်ထဲမှ တုန်လှုပ်မှုနှင့် နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်။ စစ်မှန်သော လျှပ်စီးများ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်နေသကဲ့သို့ပင်။

“ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... သူ ဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ”

ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဤ အာရပ် မဟာဘုန်းတော်ကြီးသူ ကြုံဖူးသမျှထဲတွင် အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးနှင့် အသေအပျောက် အများဆုံး စိတ်ဝိညာဉ်ပညာရှင် ဖြစ်သည်။ သူ ဖန်တီးထားသော အရာများမှာ အတုအယောင် မဟုတ်တော့ဘဲ "စစ်မှန်သော အရာဝတ္ထု" များ၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်နေသည်။

အကယ်၍ ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားမှာ အဆင့်တူ သိမ်မွေ့နယ်မြေ ပညာရှင်များထက် ငါးဆခန့် မသာလွန်ခဲ့ပါက ပထမအသုတ် တိုက်ခိုက်မှုမှာပင် သူသည် ပြာဖြစ်သွားခဲ့ပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ဤအဆုံးမရှိသော လျှပ်စီးတိုက်ခိုက်မှုများမှာ ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားကို တိုက်စားလုပ်နေသည်။

လျှပ်စီးများသည် အဆုံးမရှိသော်လည်း ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားမှာမူ အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အားနည်းလာပါတော့သည်။

******

အခန်း (၁၈၇၄) အန္တရာယ်၊ ဗဟိုတပ်မတော် ကျဆုံးခြင်း

ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အချက်မှာ ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် ဤအရာအားလုံးသည် မဟာဘုန်းတော်ကြီးအတွက်မူ အသက်ရှူရသကဲ့သို့ပင် ရိုးရှင်းလွယ်ကူနေပြီး သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးမပြုရသေးကြောင်း ခံစားနေရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“'ဖျက်ဆီးခြင်း သားတော်' လို့ ခေါ်ထိုက်ပါတယ်။ ဒီလို တိုက်ခိုက်မှုမျိုးအောက်မှာတောင် မင်းရဲ့ သိစိတ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ပြန်ပြီး စုစည်းနိုင်နေတာပဲ။ ဒီအချက်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် နှစ်ပေါင်း ထောင်နဲ့ချီတဲ့ သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ မင်းကို ယှဉ်နိုင်တဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် ပညာရှင် အလွန်နည်းပါလိမ့်မယ်”

မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော်လည်း ကောင်းကင်ယံမှ လျှပ်စီးများနှင့် ရုပ်ထုများ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ရပ်တန့်သွားခြင်း မရှိဘဲ ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည်။

ထို့နောက် ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံ၏ အရောင်မှာ ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။ ဝမ်ချောင်စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ ကီလိုမီတာ ထောင်နှင့်ချီသော အမြင့်၌ အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ဧရာမ နဂါးခေါင်းကြီး တစ်ခုသည် လေဟာနယ်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယင်းနောက်တွင် နဂါးကိုယ်ထည်၊ နဂါးလက်သည်း၊ နဂါးအမြီးနှင့် နဂါးအကြေးခွံများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ် ဘေးပတ်လည်တွင်လည်း မီးလျှံများ တောက်လောင်နေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အရှည် ပေထောင်ချီပြီး သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော ဧရာမ နဂါးနက်ကြီးတစ်ကောင်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါဖြင့် ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ အလင်းတန်းများ ဆက်တိုက် လက်သွားပြီးနောက် မလှမ်းမကမ်းတွင် နောက်ထပ် နဂါးနက် တစ်ကောင်၊ ထို့နောက် တတိယတစ်ကောင်၊ စတုတ္ထတစ်ကောင်...

အသက်တစ်ရှူစာ အချိန်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံ၌ နဂါးနက် ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ပြည့်နှက်သွားပါတော့သည်။

“ဟိန်း”

ကျယ်လောင်လှသော ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ပင်လယ်ကဲ့သို့ များပြားလှသော နဂါးနက်ကြီးများသည် အနက်ရောင် မီးလျှံများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မိုးကြိုးအလား ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် ကောင်းကင်ယံမှ ဝမ်ချောင်ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာကြသည်။

ဧရာမ အနက်ရောင် မီးလုံးကြီးသည် လေဟာနယ်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်၏ဝိညာဉ်ပုံရိပ်မှာ အကြိမ်ကြိမ် ပျက်စီးသွားရသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ အဆုံးမဟုတ်သေးပေ။

ကောင်းကင်ယံတွင် အလင်းများ ထပ်မံလက်သွားပြီး သောင်းနှင့်ချီသော ဖီးနစ်နက်များ၊ ထို့နောက် ထူးဆန်းသော သားရဲကြီးများစွာ ထပ်မံ ပေါ်လာပြန်သည်။ အောက်ခြေရှိ အနက်ရောင် ပင်လယ်ပြင်တွင်လည်း မရေမတွက်နိုင်သော ဓား၊ လှံ၊ ကိရိယာ တန်ဆာပလာ အမျိုးမျိုး ပေါ်ထွက်လာပြီး ဝမ်ချောင်ထံသို့ တရစပ် ဦးတည် တိုက်ခိုက်လာကြသည်။

မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ဝမ်ချောင်ရင်ဆိုင်နေရသော တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးပွားလာပြီး တိုက်ခိုက်မှု အရှိန်မှာလည်း အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ပြင်းထန်လာသည်။

“မဖြစ်ဘူး၊ ဒီအတိုင်းဆိုရင် ငါ သေချာပေါက် ရှုံးလိမ့်မယ် ဒီနေရာမှာတင် တကယ် သေသွားနိုင်တယ်”

ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံထိုင်းမှိုင်းနေသည်။ သူသည် မိမိနှင့် မဟာဘုန်းတော်ကြီးတို့၏စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အဆင့်တူလောက် ရှိမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ထိုသို့မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအား သဘာဝမှာ အလွန် ထူးခြားလှပြီး တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုချင်းစီတိုင်းမှာ စစ်မှန်သော ထိခိုက်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် စိတ်ကို စုစည်းလိုက်ပြီး နောက်တစ်ခဏ၌ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အဆုံးမရှိသော အပူရှိန်နှင့်အတူ တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

“တားမြစ်ပညာ၊ တောက်ပသော နေမင်း”

ဝမ်ချောင်သည် ဧရာမ နေမင်းကြီးတစ်စင်းကို လျင်မြန်စွာ စုစည်းလိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲစေလိုက်သည်။ နေမင်းပေါက်ကွဲမှု၏စွမ်းအားမှာ အလွန်ကြီးမားလှပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော လျှပ်စီးများနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသည်။

ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲမှုလှိုင်းများသည် တစ်ခုလုံးသော တားမြစ်ပညာ ပင်လယ်ကို တုန်ခါသွားစေသည်။

“အလကားပဲ။ ဒီ 'တားမြစ်ပညာ ပင်လယ်' ထဲမှာ ရှိသမျှ အရာအားလုံးက ဝါးမြိုခံရမှာဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမှာပဲ။ မင်း ဘယ်လိုပဲ ရုန်းကန်နေပါစေ အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး”

မဟာဘုန်းတော်ကြီးက ခပ်အေးအေးပင် ပြောလိုက်သည်။ သူပြောသကဲ့သို့ပင် အလင်းတန်းများ ခဏတာ လက်သွားပြီးနောက် ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားဖြင့် ဖန်တီးထားသော ဧရာမ နေမင်းကြီးမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုမှာ ဤလောကကို မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မရေမတွက်နိုင်သော လျှပ်စီးများ၊ နဂါးနက်များ၊ ဖီးနစ်နက်များ၊ လက်နက်များနှင့် ဆင်းတုတော်ကြီးများသည် မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဝမ်ချောင်၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်မှာ ထပ်မံ၍ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားပြန်သည်...

အရာအားလုံးမှာ အစမှ ပြန်လည် စတင်နေသည်။

မဟာဘုန်းတော်ကြီးပြောသကဲ့သို့ပင် ဤတိုက်ခိုက်မှု အပြီးတွင် ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စိတ်ဝိညာဉ် အသိတရားဖြင့် တစ်ခုလုံးသော တားမြစ်ပညာ ပင်လယ်၏ စွမ်းအားမှာ အနည်းငယ် ပိုမို တိုးတက်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

“မဖြစ်ဘူး ဒီအတိုင်းဆို ငါ သူ့ကို ဘယ်လိုမှ မနိုင်နိုင်ဘူး”

ဒုတိယအသုတ် လျှပ်စီးများ ကျဆင်းလာချိန်တွင် ဝမ်ချောင်သည် မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်ပြီး "ရှင်သန်ခြင်း" နှင့် "သေဆုံးခြင်း" ကြားရှိ ခဏတာ အချိန်အတွင်း၌ အတွေးပေါင်းများစွာကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းစဉ်းစားလိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်မှာ အားနည်းသူ တစ်ဦး လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ မာစီရ် ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ပညာရပ် အားလုံးကို သူ သင်ယူပြီးသား ဖြစ်ရုံသာမက တပည့်ထက် ဆရာတစ်ဆူ ပိုတော်အောင်ပင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ စွမ်းရည်သက်သက်ကိုသာ ကြည့်မည်ဆိုပါက မာစီရ်ပင်လျှင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ သူ ရင်ဆိုင်နေရသူမှာ စိတ်ဝိညာဉ် နယ်ပယ်တွင် သူထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သော မဟာဘုန်းတော်ကြီးဖြစ်နေခြင်းပင်။

“ကွာခြားချက်က အရမ်းကြီးလွန်းတယ်။ အကယ်၍ သူ့ရဲ့ 'တားမြစ်ပညာ ပင်လယ်' ကို မဖြိုခွင်းနိုင်ရင် ဒီအတိုင်းဆို အများဆုံး အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်စာလောက်ပဲ တောင့်ခံနိုင်မယ်။ ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားတွေ ကုန်သွားရင်တော့ နောက်ဆုံးမှာ ငါ ဒီမှာပဲ သေရလိမ့်မယ်”

ဝမ်ချောင်စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ပိတ်မိနေသော်လည်း သူ၏ နူးညံ့လှသော စိတ်ဝိညာဉ် အသိတရားမှာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် တစ်ခုလုံးသော တားမြစ်ပညာ ပင်လယ် သည် မဟာဘုန်းတော်ကြီး ပြောသကဲ့သို့ပင် မရေမတွက်နိုင်သော စိတ်ဝိညာဉ် ပညာရပ်များဖြင့် တည်ဆောက်ထားကြောင်း ခံစားမိသည်။ ပညာရပ် တစ်ခုချင်းစီမှာ အလင်းလုံးလေး တစ်လုံးစီပင် ဖြစ်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းလုံးများမှာ အလင်းပင်လယ်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် မဟာဘုန်းတော်ကြီး ၏ အသိပညာ စုဆောင်းမှုမှာ မှန်းဆ၍ မရနိုင်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ မက္ကဆီယာ သင်ယူခဲ့ရသော ပညာများမှာ ဤနေရာရှိ ပညာများ၏ သောင်းပုံတစ်ပုံပင် မရှိပေ။ အကယ်၍ ဤ တားမြစ်ပညာ ပင်လယ် ထဲရှိ "အလင်းလုံး" များမှ အသိပညာများကိုသာ ရရှိနိုင်ပါက ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ဝိညာဉ် နယ်ပယ် စွမ်းရည်မှာ အဆမတန် တိုးတက်လာမည်မှာ သေချာသည်။

၎င်းမှာ မှန်းဆ၍ မရနိုင်သော ကြီးမားလှသည့် ရတနာသိုက်ကြီး တစ်ခုပင်။

သို့သော် ဤအရာအားလုံးမှာ ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် မဟာဘုန်းတော်ကြီး ကို အနိုင်ယူနိုင်မှသာ ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဝမ်ချောင်၏ ယုံကြည်ချက် မည်မျှပင် ခိုင်မာပါစေ၊ စိတ်ဓာတ် မည်မျှပင် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ပါစေ၊ ဤနေရာတွင် အကြိမ်ပေါင်း မည်မျှပင် "ပြန်လည် ရှင်သန်" နိုင်ပါစေ၊ နောက်ဆုံးတွင်မူ ရှုံးနိမ့်သွားရမည် ဖြစ်ပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအား အားလုံးမှာ မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ စွမ်းအား တိုးတက်ရန်အတွက် "မြေဩဇာ" သာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

“ဘယ်သူမဆို အားနည်းချက် ရှိရမယ်၊ ဘယ်ပညာရပ်မဆို ဖြိုခွင်းလို့ ရရမယ်။ 'တားမြစ်ပညာ ပင်လယ်' လည်း အတူတူပဲ ဖြစ်မှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ...”

ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ လှုပ်ခတ်နေသည်။ သူ့အတွက် အချိန် သိပ်မကျန်တော့ပေ။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားမှာ မူလ၏ ထက်ဝက်ပင် မရှိတော့ပေ။ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက မကြာမီ မဟာဘုန်းတော်ကြီး ၏ "ဝါးမြိုခြင်း"ကို လုံးဝ ခံရပေတော့မည်။

ဝမ်ချောင်သည် တားမြစ်ပညာ ပင်လယ် ထဲတွင် ပိတ်မိနေပြီး ခရမ်းပုပ်ရောင် လျှပ်စီးများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရစဉ် စစ်မှန်သော လောကရှိ ပြင်းထန်လှသော စစ်မြေပြင်တွင်မူ မဟာထန်နှင့် အာရပ်တို့၏ တိုက်ပွဲမှာ ပို၍ပင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ အချိန်တိုင်း၌ နှစ်ဖက်စလုံးမှ စစ်သည် အမြောက်အမြားမှာ သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲကျနေကြသည်။

သို့သော် သေဆုံးခြင်းမှာ မည်သည့်ဘက်ကိုမျှ နောက်ဆုတ်သွားစေခြင်း မရှိဘဲ စစ်ပွဲကို ပို၍ပင် ကြမ်းကြုတ်လာစေသည်။ လူတိုင်းသည် ပြိုင်ဘက်ကို သတ်ဖြတ်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေကြသည်။

“မဟာသူတော်စင်၊ ရန်သူ့ဘက်က မဟာဗိုလ်ချုပ်ကြီး ငါးဦးလုံး စစ်မြေပြင်ထဲ ရောက်နေပြီ။ ပြီးတော့ ဟို 'မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ကိုလည်း မဟာဘုန်းတော်ကြီးက ပိတ်ထားနိုင်ပြီ**”

ရွှေရောင် တပ်စခန်းရှေ့တွင် ကုထိုက်ပိုင်၏ ယုံကြည်ရသော လက်ရုံးတစ်ဦးက ရှေ့ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

အာရပ် အင်ပါယာတစ်ခုလုံး၏ ဂန္ထဝင် အကျော်ကြားဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် ကုထိုက်ပိုင် ၏ လက်အောက်တွင် “ဆယ်ပါးရံ ဗိုလ်ချုပ်များ” ဟူ၍ ရှိသည်။ လူစစ် နှင့် အက်ဒ်နန်တို့မှာ ရှေ့တန်းသို့ ရောက်နေကြပြီး ကျန်ရှိသော ဗိုလ်ချုပ်များမှာလည်း ကုထိုက်ပိုင် ၏ ဘေးတွင် အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ကုထိုက်ပိုင် က စကားမပြောဘဲ ခေါင်းကိုသာ အနည်းငယ် ငြိမ့်လိုက်သည်။

“စတင်လိုက်တော့”

အရာအားလုံးမှာ သူ၏ အစီအစဉ်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ မဟာထန်ကို အကြပ်အတည်းထဲသို့ သူ တွန်းပို့ထားနိုင်ပြီ ဖြစ်ပြီး ရုန်းထွက်ရန် လမ်းမရှိတော့ပေ။ ဤအရှေ့တိုင်း အင်ပါယာ၏ စစ်အင်အား အားလုံးနီးပါးကို စစ်ပွဲထဲသို့ ထည့်သွင်းထားသော်လည်း ကုထိုက်ပိုင် အတွက်မူ ယခုအချိန်အထိ အင်အား အပိုများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

အရှေ့နှင့် အနောက် လောကကြားရှိ ဤစစ်ပွဲကြီးမှာ ယခုမှသာ အာရပ် တို့၏ စစ်မှန်သော စင်မြင့်ထက်သို့ စတင် ဝင်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ကုထိုက်ပိုင်၏ အမိန့်ဆုံးသည်နှင့် အမိန့်စာများမှာ တစ်စောင်ပြီးတစ်စောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရှေ့တန်းတွင် တိုက်ပွဲများ ပြင်းထန်နေသဖြင့် ကုထိုက်ပိုင်၏ အမိန့်ကြောင့် စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးတွင် သိမ်မွေ့သော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို မည်သူမျှ သတိမပြုမိကြပေ။

မည်သည့် အချက်ပြမှုမျှ မရှိဘဲ ညာဘက်စစ်ကြောင်းရှိ အာရပ် သံမြင်းတပ် နှစ်ဖွဲ့မှာ ယခင်က တိုက်ပွဲပြင်းထန်နေသော်လည်း ရုတ်တရက် လမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် အလယ်ရှိ ထန်စစ်တပ်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြပါတော့သည်။

ဤရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြောင့် ထန် စစ်သည်များမှာ ကြောင်အမ်းသွားကြရသည်။ သူတို့ ပြန်လည် မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ဖတ်ဖတ်ဖတ် ဟူသော အသံများနှင့်အတူ ဘေးနှစ်ဖက်မှ ညှပ်ပူးညှပ်ပိတ် တိုက်ခိုက်ခံရကာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် လဲကျသွားကြပြီး စစ်ကြောင်းမှာလည်း ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။

အကယ်၍ ဤသို့သာ ဖြစ်ပါက သန်းနှင့်ချီသော စစ်မြေပြင်တွင် ဤပြောင်းလဲမှုမှာ အရေးမကြီးလှပေ။ သို့သော် ညာဘက်စစ်ကြောင်းမှ ဤရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုမှာ အစပျိုးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မလှမ်းမကမ်းရှိ အခြားသော နေရာတစ်ခုတွင်လည်း-

“ဟီးဟီးဟီး”

စစ်မြင်းများ ဟီသံနှင့်အတူ ထိုကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်မျိုး ထပ်မံ ဖြစ်ပွားပြန်သည်။ မဟာထန်ခံစစ်လိုင်းထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေသော သံမြင်းတပ် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့မှာ ရုတ်တရက် လမ်းကြောင်း ပြောင်းကာ နောက်ကျောရှိ မဟာထန်စစ်တပ်ကို ပြန်လှည့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ဒုတိယ သံမြင်းတပ် အဖွဲ့နှင့် ပူးပေါင်းလိုက်သောအခါ ထန် စစ်သည် တစ်ထောင်ခန့်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။

ရှေ့တွင် ရန်သူရှိနေပြီး ဘေးနှစ်ဖက်မှလည်း ညှပ်ပိတ် တိုက်ခိုက်ခံရသည့် အခြေအနေတွင် မည်သည့် စစ်တပ်မှ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဓားကိုင်တပ်၊ ပုဆိန်ကိုင်တပ်၊ သံမြင်းတပ်နှင့် ဒိုင်းကိုင်တပ်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ထောင်နှင့်ချီသည့် စစ်တပ်ကြီးမှာ အာရပ်တို့၏ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် သွေးအိုင်ထဲ၌ လဲကျသွားရသည်။

တစ်နေရာ၊ နှစ်နေရာ၊ သုံးနေရာ... ထန်မင်းနှင့် အာရပ်တို့ ရောထွေးနေသော ရှည်လျားလှသည့် စစ်မျက်နှာတွင် ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ဖြစ်ပွားလာသည်။

အရေအတွက် အပြောင်းအလဲသည် အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ အရည်အသွေး အပြောင်းအလဲအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားပြီး အရာအားလုံးမှာ လုံးဝ ကွဲပြားသွားတော့သည်။

“မကောင်းတော့ဘူး”

နောက်ကွယ်ရှိ စစ်တပ်ကြီး၏ နောက်ဆုံးပိုင်းတွင် စုန့်ဘုရင်၏မျက်နှာမှာ ပျက်သွားသည်။ သူသည် စစ်မြေပြင်ရှိ ဤထူးဆန်းသော အပြောင်းအလဲကို ပထမဆုံး သတိပြုမိလိုက်သူ ဖြစ်သည်။

ဘယ်ဘက်စစ်ကြောင်းတွင် မည်သူမျှ သတိမထားမိခင်မှာပင် ရုတ်တရက် ထိုးစစ်ဆင်မှုကြောင့် သောင်းနှင့်ချီသော အာရပ် သံမြင်းတပ် များသည် "U" ပုံသဏ္ဌာန် ဝိုင်းရံမှုကို ဖန်တီးလိုက်ကြသည်။ ၎င်းသည် ထန် စစ်သည် အနည်းဆုံး သောင်းနှင့်ချီသော ပမာဏကို ဝိုင်းရံထားကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။

ညာဘက်စစ်ကြောင်းတွင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်ပွားနေသည်။ ခဏတာအတွင်းမှာပင် ဘယ်ညာ နှစ်ဖက်စလုံးမှ တစ်ဖက်လျှင် တစ်သိန်းနီးပါးရှိသော အာရပ် သံမြင်းတပ် များမှာ ရုတ်တရက် ထိုးဖောက်လာကြသည်။ သူတို့သည် ဘယ်ညာ နှစ်ဖက်မှနေ၍ Vပုံသဏ္ဌာန် ပေါင်းစည်းမှုဖြင့် အလယ်ရှိ နဂါးကိုးကောင်တပ်အပြင် ဝမ်ကျုံးစစ် ကျန်းချိုကျန့်ချုံး၊ အန်းစီရှန်းနှင့် အခြားသော နယ်ခြားစောင့် စစ်တပ်ကြီးများဆီသို့ ဝိုင်းရံ လာကြပါတော့သည်။

ဗဟိုတပ်မတော်သည် စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုလုံး၏ ဝိညာဉ်ဖြစ်ပြီး စစ်မြေပြင်၏ မဏ္ဍိုင်လည်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ စစ်သေနာပတိ ကိုယ်တိုင် ကွပ်ကဲသော တပ်မတော်ဖြစ်ပြီး စစ်မြေပြင်ရှိ အဓိက စစ်အင်အားနှင့် အရေးအကြီးဆုံး စစ်တပ်လည်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဗဟိုတပ်မတော်သာ ပြိုလဲသွားပါက ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက်စစ်ကြောင်းများ မည်မျှပင် အသာစီး ရနေပါစေ ရှုံးနိမ့်သွားမည်မှာ သေချာလှသည်။

အဆိုးရွားဆုံးအချက်မှာ ယခင်က ဆာလက်ကို သတ်ဖြတ်ရန်နှင့် လနတ်ဘုရား သစ်ပင်၏ သက်ရောက်မှုကို တားဆီးရန်အတွက် ဝမ်ကျုံးစစ် နှင့် ကျန်းချိုကျန့်ချုံး တို့မှာ ရှေ့တန်းသို့ အလွန်အမင်း ရောက်ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့ ဆုတ်ခွာရန် ကြိုးစားလျှင်ပင် နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ယခင်က အာရပ်တို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ စနစ်မကျဘဲ မိမိဘာသာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်ဟု ထင်ရသည်။ ဧရာမ သားရဲကြီးများပင်လျှင် တစ်ကိုယ်တည်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ထန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုစနစ်မကျမှုနှင့် တစ်ကိုယ်တည်း ထိုးဖောက်မှုအားလုံးမှာ ကြိုတင်စီစဉ်ထားသော ရည်ရွယ်ချက်များ ဖြစ်နေကြောင်း ပေါ်လွင်လာသည်။

ကုထိုက်ပိုင်၏အမိန့် ထွက်လာသောအခါ အမိန့်ကို နာခံခြင်းမရှိသော သားရဲတပ်မတော်မှအပ ကျန်ရှိသော သံမြင်းတပ် အားလုံးနီးပါးမှာ လမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်ကြပြီး မဟာထန်၏ဗဟိုတပ်မတော်ကို ရုတ်တရက် ထိုးစစ်ဆင်လိုက်ကြသည်။ အကယ်၍ ကိုးနဂါး တပ်မတော် ကို ဖျက်ဆီးနိုင်ပြီး မဟာထန်၏ ထိပ်တန်း မဟာဗိုလ်ချုပ်ကြီး သုံးဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ပါက ဤစစ်ပွဲတွင် မဟာထန်မှာ သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်သွားပေလိမ့်မည်။

“သတ်”

ကြွေးကြော်သံများသည် အရပ်မျက်နှာ အနှံ့မှ လှိမ့်တက်လာသည်။ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် မဟာထန်မဟာဗိုလ်ချုပ်ကြီး သုံးဦးနှင့် စစ်သည် သောင်းနှင့်ချီသော ပမာဏမှာ အာရပ် တို့၏ ဝိုင်းရံမှုအတွင်းသို့ ကျရောက်တော့မည့် အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး၊ မြန်မြန် ဗဟိုတပ်ကို သွားကူကြ”

ကောင်းရှန်းကျစ်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားပြီး ချန်ချန်းလီ၊ ရှီယွမ်ချင်းနှင့် လီစီယီ တို့ကို ဗဟိုတပ်သို့ သွားရောက် ကူညီရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ပေပေါင်းရာချီ ရှည်လျားပြီး လုံးဝ မှောင်မည်းနေသော ခန့်ညားလှသည့် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းရှန်းကျစ်ထံသို့ ခုတ်ပိုင်း ကျဆင်းလာပါတော့သည်။

******

အခန်း ၁၈၇၅ အပြစ်ပေးဆပ်ခြင်း

"ဟားဟား ကောင်းရှန်းကျစ်၊ ငါနဲ့ တိုက်ခိုက်နေရင်း လွတ်မြောက်ပြီး တခြားသူတွေကို သွားကူညီနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မင်း မထင်ထားဘူး မဟုတ်လား"

အဗူမွတ်စလင်က လှောင်ပြောင်သရော်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော အမူအရာဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုတွင် ကုထိုက်ပိုင်သာလျှင် စစ်မှန်သော စစ်သေနာပတိ ဖြစ်သည်၊ အမြဲတမ်းလည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ မဟာထန်တို့သည် မည်သူ့ကိုမှ လျှော့မတွက်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့ ရှေ့မှောက်တွင် အမြဲရှိနေသော ကုထိုက်ပိုင် ကိုတော့ တစ်ခုတည်းသော ခြွင်းချက်အနေဖြင့် လျှော့တွက်ခဲ့ကြသည်။ သွေးနှင့် သံမဏိဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော အာရပ်အင်ပါယာ၏ ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသည် မျက်ကန်းတပ်သားများ ရှေ့သို့ စေလွှတ်ခြင်းလောက်သာ စွမ်းဆောင်နိုင်မည်လော။

ပထမနေ့ တိုက်ခိုက်မှုတွင် အာရပ်တို့သည် စစ်သည်အင်အား နှစ်သိန်းဖြင့် ၎င်းတို့အား ထုံထိုင်းသွားစေခဲ့သည်။ ဒုတိယနေ့ စစ်ပွဲတွင် ဧရာမသားရဲ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာနှင့် စည်းစနစ်မကျသော တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် ထပ်မံ၍ ထုံထိုင်းသွားစေခဲ့သည်။

ဤလူများသည် အာရပ်စစ်သေနာပတိဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်ကို အလွန်အမင်း လျှော့တွက်ခဲ့ကြသည်။ ယခုတွင်မူ အရာအားလုံးသည် ကုထိုက်ပိုင်၏ စည်းချက်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် အဗူမွတ်စလင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကောင်းရှန်းကျစ်၏ မျက်နှာသည် ရေကဲ့သို့ တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

စစ်မြေပြင် ရှေ့တန်း၌ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်းတို့သည်လည်း မျက်နှာ အရောင် အပြောင်းအလဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦး ရှေ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ မဟာဆရာ ဝမ်ကျုံးစစ်သည် မူကာရာ၏ ဓားသွားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အာ့ဒ်နန်၏ တားဆီးခြင်းကို ခံထားရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အာ့ဒ်နန်သည် အရူးအမူး ရယ်မောကာ ရူးသွပ်နေသူ တစ်ဦးကဲ့သို့ ဝမ်ကျုံးစစ်အား ခုတ်ပိုင်းတိုက်ခိုက်ပြီး ထိုနေရာ၌ပင် သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ တားဆီးထားသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် တုံ့ပြန်မှု နှေးကွေးသော်လည်း ယခုအချိန်၌ လူတိုင်းသည် ကုထိုက်ပိုင်၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။ ဂရုမစိုက်သလို ပေးခဲ့သော အမိန့်များသည် ယခု အခြေအနေ အတွက် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ မိမိတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သော အာရပ်စစ်သည်အင်အားကို ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အန်းစီရှန်း တို့ပင်လျှင် မတတ်သာသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ၊ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ"

စုန့်ဘုရင်၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့ကို ကူညီနိုင်မည့်သူမှာ ကောင်းရှန်းကျစ်နှင့် အာပုစစ်တို့သာ ရှိသည်။ သို့သော် ကောင်းရှန်းကျစ်မှာ တားဆီးခံထားရပြီး အာပုစစ်၏ ထုံလော့ မြင်းစီးတပ်မှာလည်း နောက်ဘက်မှ ဝိုင်းလာသော အာရပ်သံမြင်းတပ် နှစ်သိန်းနှင့် ရှုပ်ထွေးနေသဖြင့် အခြားအရာများကို ဂရုစိုက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ထို့အပြင် ဝမ်ချောင်၏အခြေအနေကို ယခုထိ မသိရသေးချေ။

အလွန်အမင်း တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ကောင်းမွန်သော ဝူရှန်း သံမဏိ မြင်းစီးတပ်မှာမူ မမ်လွတ်တပ်နှင့် အခြားသော မြင်းစီးတပ်များ ပူးပေါင်းကာ အသေအပျောက်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဝိုင်းရံထားခြင်း ခံနေရသည်။ အလောင်းများ တောင်လိုပုံနေလျှင်ပင် သူတို့သည် တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ ရှေ့သို့ တိုးဝင်နေကြသည်။

မဟာထန်၏ အခြေအနေသည် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"အချိန်မရှိတော့ဘူး"

ရှေ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ အာရပ်သံမြင်းတပ် အများအပြားသည် နဂါးကိုးကောင်တပ်ဖွဲ့နှင့် အင်ပါယာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး သုံးဦးကို ဘေးနှစ်ဖက်မှ ဝိုင်းရံရန် ချီတက်လာကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ စုန့်ဘုရင်သည် သွားကို တင်းတင်းစည်းကာ နောက်ဆုံးတွင် အမိန့်တစ်ခု ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။

"ငါ့အမိန့်ကို နာခံကြ၊ စုစည်းလို့ရသမျှ လူအကုန်လုံးကို စုစည်းလိုက်၊ ဘယ်လောက်ပဲ ရှိရှိ အကုန်လုံး တိုက်ခိုက်ကြ၊ ဘယ်လိုနည်းနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ ဝိုင်းရံတာကို တားဆီးရမယ်"

"ဝုန်း"

ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စုန့်ဘုရင်သည် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိသော လက်ကျန် လူအင်အား ရာဂဏန်းကို ဦးဆောင်၍ ရှေ့တန်းသို့ သွားရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တုန်ဟီးသွားစေသော ကျယ်လောင်သည့် အသံကြီး တစ်ခု ရှေ့ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"သတ်"

သတ်ဖြတ်လိုသော အော်ဟစ်သံများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသည်။

စုန့်ဘုရင်သည် စိတ်နှလုံး တုန်လှုပ်သွားပြီး ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ မည်သည့်အချိန်က ရောက်လာမှန်း မသိသော ထောင်ပေါင်းများစွာသော အဖြူရောင်ဝတ် ကွန်ဖြူးရှပ် ပညာရှင်များသည် ဓားများကို ကိုင်ဆောင်လျက် အရူးအမူး ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့သည် အာရပ်တို့၏ V ပုံသဏ္ဌာန် စစ်ကြောင်း ပိတ်ဆို့တော့မည့် နေရာကို ဝင်ရောက်နေရာယူကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သံမြင်းတပ်များကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေကြောင်းကြံသည့်ပုံစံမျိုးဖြင့် ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

"သတ်"

"ကွန်ဖြူးရှပ် ဂိုဏ်းသားတွေ အမိန့်နာခံကြ၊ အခုအချိန်က ငါတို့ မဟာထန်ကို ကျေးဇူးဆပ်ရမယ့် အချိန်ပဲ"

"ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်း ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ အမှားကို ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းကပဲ ပြန်ပြီး ပေးဆပ်ရမယ်၊ ဒီနေ့ လုံးဝ နောက်မဆုတ်ဘူး၊ အားကုန် တိုက်ခိုက်ကြ"

...

ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

စုန့်ဘုရင်သည် ကြောင်အသွားပြီး လူအုပ်ကြီး၏ ရှေ့ဆုံးမှ အရပ်ရှည်ရှည် လူငယ်တစ်ဦးနှင့် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်း အမှတ်အသားပါသော ကျွမ်းကျင်သူများကို ကြည့်လိုက်မိသည်။ ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားသောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် နီရဲသွားခဲ့သည်။ ဤစစ်ရေးဝါဒီနှင့် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်း အားပြိုင်မှုတွင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းသည် ကြီးမားသော အမှားတစ်ခုကို ကျူးလွန်ခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်က သူတို့ကို ခွင့်လွှတ်ခဲ့ပြီး အင်ပါယာကလည်း ခွင့်လွှတ်ခဲ့သော်လည်း သူတို့ကိုယ်သူတို့တော့ ခွင့်မလွှတ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

လီကျွင်းရှန်းသည် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းသားများကို ဦးဆောင်ကာ ဧရာမသားရဲ၏ အန္တရာယ်ကို ယာယီ ဖြေရှင်းပြီးနောက် တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ ကွန်ဖြူးရှပ် ကျွမ်းကျင်သူများကို ဦးဆောင်၍ ထိုVပုံသဏ္ဌာန် ဟာကွက်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ထိုအာရပ်သံမြင်းတပ်များ ဆီသို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။

ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းသား အရေအတွက် မများသော်လည်း သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းမှာ အလွန်မြင့်မားသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့သာလျှင် ဤ အကျပ်အတည်းကို ခေတ္တမျှ ဖြေရှင်းပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

"ဝေါ"

ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံများ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအနှံ့ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆုံးမဲ့သော မြင့်မြတ်သည့် စွမ်းအင်များသည် စစ်မြေပြင်ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။ အာရပ်သံမြင်းတပ် အများအပြားသည် သနားစဖွယ် အော်ဟစ်လျက် မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျကုန်သည်။ သို့သော် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းဘက်တွင်လည်း သေဆုံးမှု မနည်းလှပေ။ ကွန်ဖြူးရှပ် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးစီတိုင်းသည် အာရပ်သံမြင်းတပ် ဆယ်ဦးကျော်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ထိုသို့ ဖြစ်နေသော်လည်း အားလုံးသည် ရှေ့လူလဲလျှင် နောက်လူ အစားထိုးကာ မည်သူမျှ နောက်မဆုတ်ကြပေ။ အချို့ဆိုလျှင် မသေဆုံးမီ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လျက် သူတို့၏ ဂန်ချီများကို ရူးသွပ်စွာ ဖောက်ခွဲပြီး ရန်သူနှင့်အတူ အသေခံ တိုက်ခိုက်သွားကြသည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်း၏ ထိခိုက်သေဆုံးမှုသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

"အကြံပေးအရာရှိ..."

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စုန့်ဘုရင်၏မျက်ဝန်းများ နီရဲလာသော်လည်း သူ ဘာမှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ထိုသို့ ဖြစ်နေလျှင်ပင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းသားများသည် မိမိတို့ အသက်ကို စတေး၍ စစ်တပ်ကြီးအတွက် အချိန်အနည်းငယ် ဆွဲပေးနေခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း စုန့်ဘုရင်ကောင်းစွာ နားလည်သည်။ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းသားများ ကျဆုံးသွားပါက အန္တရာယ်က ရှိနေဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။

စုန့်ဘုရင်သည် မသိစိတ်အရ အရှေ့ဘက်ရှိ မြင်းနက်ပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် ရှိနေသော ဝမ်ချောင်ကို ထပ်မံ ကြည့်လိုက်မိသည်။

"ဝမ်ချောင် အခု အရာအားလုံးက မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်၊ မြန်မြန် သတိရလာပါတော့"

စုန့်ဘုရင်သည် လက်သီးကို တင်းတင်း ဆုပ်လိုက်ပြီးနောက် စစ်မြင်းတစ်ကောင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ရှေ့သို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဤစစ်ပွဲ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်သူမှာ ဝမ်ချောင်တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။ ထိုအချိန် မတိုင်မီ သူသည်လည်း တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး စစ်တပ်ကြီးအတွက် အချိန်ဆွဲပေးရမည် ဖြစ်သည်။

...

ထိုအချိန်၌ ဝမ်ချောင်၏အခြေအနေမှာလည်း အလွန်အမင်း အန္တရာယ် များနေခဲ့သည်။ ကျရောက်လာသော လျှပ်စီးကြောင်း တစ်ခုစီတိုင်းသည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို လျော့ပါးစေပြီး သူ့အတွက် အချိန် သိပ်မကျန်တော့ပေ။

"နေမင်းဆိုတာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ အပူစွမ်းအင် အရင်းအမြစ် ဖြစ်ပြီး စိတ်စွမ်းအင် ပညာရှင်တိုင်း အိပ်မက်မက်ကြတဲ့ စိတ်စွမ်းအင် နည်းစနစ် တစ်ခု ဖြစ်ပေမယ့် နောက်ဆုံးကျတော့လည်း စိတ်စွမ်းအင် နည်းစနစ် တစ်ခုပါပဲ။ နေမင်း ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးပါစေ၊ နောက်ဆုံးကျတော့ လောကလောကနဲ့ သဘာဝတရားထဲက ဖန်ဆင်းခြင်း တစ်ခုပဲ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးထဲမှာ ပါဝင်နေတာပဲ။ တားမြစ်နယ်မြေ ပင်လယ်ဆိုတာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ လောကတစ်ခု ဖြစ်တယ်။ လောကထဲက ဖန်ဆင်းခံ တစ်ခုအနေနဲ့ လောကတစ်ခုလုံးကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ"

မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ အသံသည် တားမြစ်နယ်မြေ ပင်လယ် တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

"မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာက သတ်မှတ်ပြီးသားပါ"

"ဒီတစ်ခါ မင်းရဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ အသိစိတ်ကို ရပြီးတာနဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် အားလုံးကို ငါ ကြည့်ရလိမ့်မယ်၊ ဖျက်ဆီးခြင်း သားတော်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရလိမ့်မယ်"

မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ အသံသည် တည်နေရာ မမှန်ဘဲ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် သူ၏ တည်နေရာကို ခွဲခြား၍ မရနိုင်ပေ။ ယခုအချိန်ကျမှ မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် သူ၏ ခရီးစဉ် ရည်ရွယ်ချက် အစစ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လောကီ စစ်ပွဲများသည် သူနှင့် လုံးဝမသက်ဆိုင်ပေ။ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်း မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် လောကီစစ်ပွဲများတွင် ပါဝင်ခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကုထိုက်ပိုင် နှင့်အတူ အရှေ့ဘက်သို့ ချီတက်လာခြင်းမှာ ခြွင်းချက် ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံးသည် ဝမ်ချောင်ဆီတွင်သာ စုဝေးနေသည်။

ဝမ်ချောင်ကိုယ်တိုင်ပင် သူ၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းတွင် မည်သို့သော လျှို့ဝှက်ချက်များ ပါဝင်နေသည်ကို နားမလည်သော်လည်း၊ မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် အများအပြား သိရှိနေပုံရသည်။

"ဝုန်း"

မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ချောင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာ တုန်ခါသွားပြီး ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း သူ၏ ခေါင်းထဲ၌ အံ့ဩဖွယ်ရာ အလင်းရောင် တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

"မဟာဘုန်းတော်ကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဝမ်ချောင်၏အသံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့ကာ ဟင်းလင်းပြင် အထက် တစ်နေရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ နုပျိုသော မျက်နှာပေါ်တွင် ယခုအချိန်၌ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိသော အပြုံးနုနု တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုခဏ၌ တားမြစ်နယ်မြေ ပင်လယ်၏ တစ်နေရာတွင် အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်ပြီး အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားသော မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ နှလုံးသားသည် ဒိန်းခနဲ ခုန်သွားပြီး ရုတ်တရက် မကောင်းသော ခံစားချက် တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"အခု ကျွန်တော် နားလည်သွားပြီ၊ ခင်ဗျားပြောတာ မှန်တယ်၊ နေမင်းဆိုတာ လောကလောကထဲက ဖန်ဆင်းခံ တစ်ခုပဲ၊ လောကလောက တစ်ခုလုံးကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ။ တားမြစ်နယ်မြေ ပင်လယ်ကို ဖျက်ဆီးချင်ရင် တားမြစ်နယ်မြေ ပင်လယ်ကို ကျော်လွန်ရမယ်၊ တားမြစ်နယ်မြေ ပင်လယ်ထက် ပိုပြီး အားကောင်းရမယ်"

ဝမ်ချောင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ နုပျိုသော မျက်ဝန်းများသည် ပိုမို ယုံကြည်မှုရှိပြီး တောက်ပြောင်လာခဲ့သည်။

"ဝုန်း"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တားမြစ်နယ်မြေ ပင်လယ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏မျက်နှာ အရောင် ပြောင်းသွားခဲ့သည်။

တားမြစ်နယ်မြေ ပင်လယ်ကို ဖြိုခွင်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ရှေးယခင်ကတည်းက ယဉ်ကျေးမှု အဆက်ဆက် မည်သူမျှ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သလို ယခုလည်း ဖြစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် ဝမ်ချောင်ဘာလုပ်ချင်သည်၊ ဘယ်လို လုပ်မည်ကို မသိသော်လည်း ဝမ်ချောင်၏ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားမှုက သူ့ကို အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်စေခဲ့သည်။

သို့သော် မဟာဘုန်းတော်ကြီးသေချာ မစဉ်းစားရသေးမီ နောက်တစ်ခဏ၌ -

"ဝုန်း"

နေမင်းထက် ပို၍ တောက်ပသော အလင်းရောင် တစ်ခုသည် ဝမ်ချောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ နေစက်ကွင်း၊ နေကြတ်ခြင်း၊ နေရောင်ခြည်... အားလုံးသည် အသက်ဝင်လာပြီး ဖြာထွက်လာခဲ့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ဤ မှောင်မိုက်နေသော တားမြစ်နယ်မြေ ပင်လယ် အတွင်း၌ ကြီးမားသော နေမင်းကြီးတစ်စင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် အစပိုင်းတွင် ကြောင်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟား၊ ဒါက မင်းရဲ့ နည်းလမ်းပေါ့"

မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ အမူအရာနှင့် အသံသည် သိသိသာသာ လျော့ပါးသွားပြီး ကောင်းကင်အနှံ့ရှိ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးကြောင်းများပင် မသိမသာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏အမြင်တွင် ဝမ်ချောင်၏တုံ့ပြန်မှုသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှည့်စားခြင်းနှင့် သေခါနီး ရုန်းကန်ခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

"ငါ မင်းကို မပြောခဲ့ဘူးလား။ အသုံးမဝင်ဘူးလို့၊ မင်းရဲ့လက်ရှိ စိတ်စွမ်းအင် အောင်မြင်မှုက ငါနဲ့ ယှဉ်ရင် အရမ်း ကွာခြားလွန်းတယ်။ ကြီးထွားဖို့ အချိန်လုံလောက်စွာ ပေးရင် အနာဂတ်မှာ မင်း ငါ့ကို ကျော်တက်နိုင်ကောင်း ကျော်တက်နိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့... မင်း ဒီအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ အများကြီး လိုသေးတယ်"

မဟာဘုန်းတော်ကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်လား"

ဝမ်ချောင်သည် ပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်ပြီး ငြင်းခုံခြင်း မပြုပေ။

"ဒါဆိုရင်ကော"

အလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားပြီး ပထမဆုံး တောက်ပသော နေမင်းကြီး ဘေးတွင် နေ၏ ဗဟိုချက်၊ နေစက်ကွင်း၊ နေကြတ်ခြင်း၊ နေရောင်ခြည်များ ဖြာထွက်လာကာ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် နောက်ထပ် ကြီးမားသော နေမင်းကြီး တစ်စင်း ဘေးတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ အဆုံးမဲ့သော အပူချိန်နှင့် အလင်းရောင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှောင်ထုနှင့် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးကြောင်းများကို အတင်းအကျပ် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

ဧရာမ နေမင်းကြီး နှစ်စင်း၏ အလင်းရောင် အောက်တွင် ဝမ်ချောင်၏ နုပျိုသော ပုံရိပ်သည် အလွန် ကြီးမားလာခဲ့သည်။

"တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း ဒီလိုလုပ်တာ အလကားပါပဲ။ တားမြစ်နယ်မြေ ပင်လယ်က နေမင်း ဖန်ဆင်းခံ တစ်ခု တိုးလာတာနဲ့ ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီနေရာမှာ မင်း ငါ့ကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ဘူး"

အလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားပြီး အဝေးတစ်နေရာရှိ အနက်ရောင် သမုဒ္ဒရာ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် မဟာဘုန်းတော်ကြီးသည် ကိုယ်ထင်ပြလာခဲ့သည်။ သူသည် တုတ်ကောက်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် ဝမ်ချောင်၏ အောက်ခြေသိမ်းကို သိရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ တာလာ့စ် စစ်ပွဲတွင် သူ နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သော တားမြစ် စိတ်စွမ်းအင် နည်းစနစ်၊ နေမင်းသည် သူ၏အကန့်အသတ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ တစ်ကိုယ်တည်း စွမ်းအားဖြင့် ကြီးမားသော နေမင်းကြီး နှစ်စင်းကို ဖန်တီးနိုင်ခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းသည်။

ဤအချက် တစ်ခုတည်းဖြင့် ဝမ်ချောင်သည် သမိုင်းတစ်လျှောက် ထိပ်တန်း စိတ်စွမ်းအင် ပညာရှင်များ စာရင်းတွင် ပါဝင်နိုင်သော်လည်း၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်ခဲ့ပြီး အသိပညာနှင့် လျှို့ဝှက်ချက် များစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော မဟာဘုန်းတော်ကြီးရှေ့တွင်မူ ဤအရာများသည် မပြောပလောက်သေးပေ။

နှစ်ဦးကြားရှိ အသက်အရွယ် ကွာခြားချက်က အရာအားလုံးကို သက်သေပြနေသည်။

"ဝုန်း"

သို့သော် မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အဝေးတစ်နေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် တုန်ခါသွားပြီး ဝမ်ချောင်၏အထက် ပိုမြင့်သောနေရာတွင် အလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားကာ တတိယမြောက် ကြီးမားသော နေမင်းကြီး တစ်စင်းသည် လေထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဤတစ်ခါတွင်မူ မဟာဘုန်းတော်ကြီးပင်လျှင် မျက်နှာ အရောင် အနည်းငယ် ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ ဝမ်ချောင်သည် "နေမင်း" သုံးစင်းကို တစ်ပြိုင်နက် ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူပင် မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။