အခန်း (၁၈၉၆-၁၉၀၀)

အခန်း (၁၈၉၆) ကိုးပါး ကောင်းကင် နက္ခတ် ဗျူဟာကြီး

သို့သော် ဝမ်ချောင်ဘက်တွင်မူ မည်သည့် တွန့်ဆုတ်ခြင်း၊ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမျှ မရှိပေ။ ဤအရာအားလုံးသည် သူ၏ခန့်မှန်းချက်အတွင်းတွင် ရှိသည်။ ကုထိုက်ပိုင် အာရုံလွင့်သွားသည့် အခိုက်အတန့်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဝမ်ချောင်သည် ခေါင်းထဲရှိ ကံကြမ္မာကျောက်တုံးနှင့် လျင်မြန်စွာ ဆက်သွယ်လိုက်ပြီး "စိတ်၊ ခန္ဓာ၊ စွမ်းအင်၊ အတတ်ပညာ၊ အရှိန်အဝါ" စွမ်းရည် ငါးမျိုးထဲမှ ‘အရှိန်အဝါ’ ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

“ဝေါ”

နောက်တစ်ခဏ၌ ဝမ်ချောင်၏မြင်ကွင်းထဲတွင် အလင်းရောင်များ လက်သွားသည်။ အဆုံးမဲ့ အလင်းတန်းများသည် ပြောင်းလဲကာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး မျဉ်းကြောင်းများ တစ်ခုပြီး တစ်ခု၊၊ စည်းမျဉ်းအတိုင်း ယှက်နွယ်ကာ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းသွားကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အနောက်မြောက်ပိုင်း မြေပြင်တစ်ခုလုံး၏ ပုံစံငယ်လေးသည် ဝမ်ချောင်၏ ခေါင်းထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်လာသည်။

မြေနိမ့်မြေမြင့်များ၊ အနီးရှိ ယွီစန်း ကုန်းပြင်မြင့်၊ အနောက်မြောက်ဘက်ရှိ အနောက်တာ့ခ် မြက်ခင်းပြင်ကြီး၊ မြောက်ဘက်ရှိ မိုဟယ်ရန်ချီ သဲကန္တာရကြီး၊ တောင်ဘက်ရှိ သံမဏိ မြို့တော်နှင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးစွာ တိုက်ခိုက်နေကြသော အာရပ်နှင့် မဟာထန်စစ်တပ်များ၊ ကောင်းကင်တွင် လှိမ့်ဝင်နေသော ထူထပ်သည့် မိုးတိမ်တိုက်မည်းများ... အားလုံးသည် ဝမ်ချောင်၏ခေါင်းထဲတွင် အလွန်အသေးစိတ်ကျစွာ ပေါ်လာသည်။

ထိုအနောက်မြောက်ပိုင်း မြေပုံငယ်လေးမှတဆင့် ဝမ်ချောင်သည် အစီအမံအဘိုးအို၏ ကိုးပါး ကောင်းကင် နက္ခတ် ဗျူဟာကြီးကြောင့် လည်ပတ်နေသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဝိညာဉ် စွမ်းအင်စီးဆင်းမှု စည်းမျဉ်းများကိုပင် သာမန်မျက်စိဖြင့် တိုက်ရိုက်မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ကိုးပါး ကောင်းကင် နက္ခတ် ဗျူဟာကြီးသည် ရှေးဟောင်း မိုးလေဝသ ဗျူဟာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်လိုချင်သည်မှာ မိုးလေဝသ အခြေအနေ ဖန်တီးရုံ သက်သက် မဟုတ်ပေ။ လက်ရှိ ကောင်းကင် ဖြစ်စဉ် ပြောင်းလဲမှုသည် အစပျိုးမှု တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်လိုသော အရာကို အစီအမံအဘိုးအိုပင် သိရှိမည် မဟုတ်ပေ။

“အခြေအနေ အားလုံး ပြည့်စုံပြီ၊ စတင်လို့ ရပြီ”

အချိန် သိပ်မရှိတော့သဖြင့် ခိုရာစန်း အဖြစ်အပျက်ပြီးနောက် ဝမ်ချောင်သည် တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ ကံကြမ္မာကျောက်တုံး၏ ‘အရှိန်အဝါ’စွမ်းရည်ကို ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်ပြီး ၎င်းထဲမှ မိုးလေဝသ စွမ်းရည်ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

“ပိုင်ရှင် အနေနဲ့ လေပြင်းမုန်တိုင်းတစ်ခု ဖန်တီးမှာ သေချာပါသလား?”

ကံကြမ္မာကျောက်တုံး၏ ခံစားချက် ကင်းမဲ့သော အသံသည် ဝမ်ချောင်၏ ခေါင်းထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“သေချာတယ်”

ဝမ်ချောင်တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ပိုင်ရှင် ဖန်တီးမယ့် လေပြင်းမုန်တိုင်းက အဆင့် (၂၀) ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအဆင့် မိုးလေဝသ ဖြစ်စဉ်အတွက် သတ်မှတ်ထားတဲ့ အခြေအနေတွေ ပြည့်မီဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ အခု စစ်ဆေးနေပါပြီ... စစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံး၊ အခြေအနေ ပြည့်မီပါတယ်”

“ပိုင်ရှင် ဖန်တီးမယ့် လေပြင်းမုန်တိုင်းက ထိပ်တန်း မိုးလေဝသ အဆင့် ဖြစ်တဲ့အတွက် ကံကြမ္မာ စွမ်းအင် အမှတ် တစ်သိန်း ကုန်ကျပါမယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ပိုင်ရှင်ရဲ့ တောင်းဆိုချက် မြင့်မားလွန်းပြီး လွှမ်းခြုံမယ့် ဧရိယာ ကျယ်ပြန့်လွန်းတဲ့အတွက် ကုန်ကျမယ့် ကံကြမ္မာ စွမ်းအင် အမှတ်များ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာပါမယ်။ စုစုပေါင်း မစ်ရှင် တစ်ခုလုံးအတွက် ကံကြမ္မာ စွမ်းအင် အမှတ် (၃၅၀,၀၀၀) ကုန်ကျပါမယ်။ ဒါ့အပြင် ကြာချိန် (၁၅) မိနစ် ကျော်သွားရင် နောက်ထပ် ကံကြမ္မာ စွမ်းအင် အမှတ်များ ထပ်မံ ကုန်ကျပါမယ်။ ပိုင်ရှင်ရဲ့ကံကြမ္မာ စွမ်းအင် အမှတ်များ ကုန်ဆုံးသည်အထိ သို့မဟုတ် ပိုင်ရှင် ကိုယ်တိုင် ရပ်တန့်လိုက်သည်အထိ ဖြစ်ပါတယ်”

“ပိုင်ရှင်အနေနဲ့ ကံကြမ္မာ စွမ်းအင် အမှတ် (၃၅၀,၀၀၀) သုံးစွဲမှာ သေချာပါသလား”

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေချိန်တွင် ကံကြမ္မာကျောက်တုံး၏ အသံသည် ဝမ်ချောင်၏ ခေါင်းထဲတွင် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ဝမ်ချောင်သည် ကြီးမားသော မီးနတ်ဆိုးကြီး၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မီးတောက်များ ဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကုထိုက်ပိုင် ပိုင်ဆိုင်သော ထိုမျက်လုံးများသည် သတိပြန်ဝင်လာပြီ ဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော ဖိအားတစ်ခု ဝမ်ချောင်ဆီသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ချောင်သည် အမြင့်ဆုံး ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“သေချာတယ်”

ဝမ်ချောင်တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။

ကံကြမ္မာ စွမ်းအင် အမှတ် (၃၅၀,၀၀၀) သည် လက်ရှိ ဝမ်ချောင်အတွက် များပြားလှသည် မဟုတ်ပေ။ လုံးဝ တတ်နိုင်သော ပမာဏ ဖြစ်သည်။ သို့သော် လဲလှယ်ရရှိသော အဆင့် (၂၀) လေပြင်းမုန်တိုင်းသည် (၁၅) မိနစ်သာ ကြာမြင့်မည် ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကံကြမ္မာ စွမ်းအင် အမှတ်များစွာ ထပ်မံကုန်ကျမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သေချာပေါက် နည်းပါးသော ပမာဏ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ဝမ်ချောင်ထိုအရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ မိမိဆီမှာ ရှိသမျှ ကံကြမ္မာ စွမ်းအင် အမှတ်များ အကုန်လုံး ကုန်ဆုံးသွားလျှင်ပင် ကုထိုက်ပိုင်နှင့် အာရပ်စစ်တပ်ကို အနိုင်ယူနိုင်မည် ဆိုပါက အားလုံး တန်ဖိုးရှိသည်။

“ဘုန်း”

ဝမ်ချောင်စကားဆုံးသည်နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြားရှိ လျှပ်စီးများသည် ရုတ်တရက် အဆတစ်ရာမက ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။ မိုးကြိုးများ တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက် ဆက်တိုက် ပစ်ချနေပြီး ထို ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြောင့် ရှန်ဝူအဆင့် တပ်မှူးချုပ်များပင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဝေါခနဲ အသံနှင့်အတူ ကြီးမားသော လေဖိအားမြင့် လေပွေကြီးတစ်ခုသည် စစ်မြေပြင်၏ မြောက်ဘက်၊ မိုဟယ်ရန်ချီ သဲကန္တာရ၏ မြောက်ဘက်တွင် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အစီအမံအဘိုးအို တည်ဆောက်ထားသော ကိုးပါး ကောင်းကင် နက္ခတ် ဗျူဟာကြီးသည် မြောက်ဘက်တွင် ကြီးမားသော လေပွေကြီး တစ်ခုကို စုစည်းထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် ကံကြမ္မာ စွမ်းအင် အမှတ် (၃၅၀,၀၀၀) ကို အသုံးပြုပြီး ကံကြမ္မာကျောက်တုံး၏ မိုးလေဝသ စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်လိုက်သောအခါ ထိုလေပွေကြီးသည် ချက်ချင်း အဆပေါင်းများစွာ ကြီးထွားလာသည်။ မိုဟယ်ရန်ချီ သဲကန္တာရကြီး၏ ထက်ဝက်ကျော်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး အနောက်မြောက်ပိုင်း တစ်ခုလုံးတွင် သမိုင်းတစ်လျှောက် မကြုံဖူးသော ဧရာမ မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဝေါ…

ကြမ်းတမ်းသော လေစီးကြောင်းကြီး တစ်ခုသည် မြောက်ဘက်မှ ဝင်ရောက်လာသည်။ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးများ၊ ဖုန်မှုန့်များနှင့် သဲများကို လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကောင်းကင်နှင့် နေမင်းကို ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။ လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင် မြောက်ဘက် အရပ်တစ်ခုလုံး မှုန်ဝါးနေပြီး အရပ်မျက်နှာကိုပင် ခွဲခြား၍ မရတော့ပေ။

လေပြင်းထဲတွင် သေးငယ်သော အရာဝတ္ထုများ ပါလာပြီး အာရပ်သံမြင်းစီးတပ်သားများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုက်ခတ်နေသည်။ သံချပ်ကာများနှင့် ရိုက်မိပြီး မိုးစက်များ ကျသကဲ့သို့ တဖျောက်ဖျောက် အသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

အာရပ်တပ်မှူးချုပ် တစ်ဦးသည် မသိစိတ်အရ လက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ကြည့်လိုက်ရာ လက်ထဲတွင် သေးငယ်သော သဲမှုန်များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဒါ မိုဟယ်ရန်ချီ သဲကန္တာရက သဲတွေပဲ”

ထိုအာရပ်တပ်မှူးချုပ် အံ့ဩသွားသည်။ ဤစစ်မြေပြင်သည် မြောက်ဘက် သဲကန္တာရကြီးနှင့် အတော်လေး ဝေးကွာနေသေးသည်။ ပုံမှန် အခြေအနေတွင် ဒီလောက် များပြားသော သဲမှုန်များနှင့် ကျောက်စရစ်ခဲများ ဤနေရာသို့ လွင့်ပါမလာနိုင်ပေ။ ထို့အပြင် မြင်တွေ့နေရသော ထူးဆန်းသည့် ဖြစ်စဉ်များကြောင့် သူ့စိတ်ထဲတွင် ကြီးမားသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း”

ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိုးရိမ်မှုများသည် လျင်မြန်စွာ လက်တွေ့ ဖြစ်လာသည်။ အာရပ်စစ်သည်များ သံသယ ဖြစ်နေကြစဉ် စစ်မြေပြင် မြောက်ဘက် အဝေးတစ်နေရာမှ နားကွဲလုမတတ် စူးရှသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သရဲတစ္ဆေပေါင်း သောင်းချီ အော်ဟစ်ငိုကြွေးနေသကဲ့သို့ နားကွဲမတတ် ဖြစ်နေသည်။

ထို့နောက် မြေကြီး တုန်ခါသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အဝါရောင် ဟာရီကိန်း မုန်တိုင်းကြီးသည် မြေကြီးထဲမှ ရုတ်တရက် ထိုးထွက်လာသည်။ ထို့နောက် မြင်းရိုင်းပေါင်း သောင်းချီ ပြေးဝင်လာသကဲ့သို့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းလျက် မယုံကြည်နိုင်လောက်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စစ်မြေပြင်ဆီသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး… သဲမုန်တိုင်း”

ပြည့်ကျပ်နေသော အာရပ်စစ်တပ်ကြီးထဲတွင် အာရပ်အုပ်ချုပ်သူ တစ်ဦးသည် မြင်းပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ် သတိပေးလိုက်သည်။ သို့သော် သူ သတိပေးရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းထဲတွင် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း တစ်ခုလုံး၌ အဆုံးမဲ့ သဲမုန်တိုင်းကြီးသည် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိသော စွမ်းအားများနှင့်အတူ ဟိန်းဟောက်လျက် ဝင်ရောက်လာသည်ကို တွေ့မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။

တောင်တန်း၏ အနောက်ဘက် အာရပ်အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးတွင်လည်း သဲကန္တာရများ ရှိသည်။ အာရပ်အင်ပါယာတွင် သဲမုန်တိုင်းသည် အဆန်းမဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်တော့ ကုလားအုတ်ကဲ့သို့ သတ္တဝါများသည် သဲကန္တာရအတွက် သီးသန့် မွေးဖွားလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ဗဟုသုတ အများဆုံး အာရပ်လူမျိုးပင်လျှင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်စပ်လျက် ဝင်ရောက်လာသော သဲမုန်တိုင်းကြီးကို မြင်သောအခါ နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အာရပ်အင်ပါယာတွင်လည်း သဲမုန်တိုင်းများ ဖြစ်ပွားဖူးသော်လည်း ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် အဆင့်ထိ တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးပေ။ ၎င်းနှင့် ယှဉ်လျှင် အနောက်တိုင်း ကမ္ဘာ၏ အကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံး သဲမုန်တိုင်းသည်ပင် ပြောပလောက်စရာ မရှိတော့ပေ။

“မြင်းပေါ်က ဆင်း”

“သတိထား”

“ပုန်းစရာနေရာ ရှာကြ”

အာရပ်တပ်မှူးချုပ်များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အော်ဟစ်သတိပေးကြသည်။ သို့သော် လူတိုင်းသည် ဤသဲမုန်တိုင်း၏ စွမ်းအားကို လျှော့တွက်မိခဲ့ကြသည်။ အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် တဖျောက်ဖျောက် အသံများနှင့်အတူ မရေမတွက်နိုင်သော သဲများသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ဟာရီကိန်း မုန်တိုင်းနှင့်အတူ အနောက်မြောက်ပိုင်း မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ဧရာမ လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ သန်းနှင့်ချီသော အာရပ်စစ်တပ်ကြီးကို နစ်မြုပ်သွားစေသည်။

“ဟီးးး”

စစ်မြင်းများ၏ ဟီသံများနှင့် ကြောက်လန့်တကြား အော်သံများ မဆုံးနိုင်အောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ တဖျောက်ဖျောက် ကျဆင်းလာသော သဲများသည် မိုးရေစက်များကဲ့သို့ စစ်သည်များ၏ သံချပ်ကာများကို ရိုက်ခတ်နေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အာရပ်စစ်တပ်ကြီး တစ်ခုလုံး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားသည်။

လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင် ရှေ့တွင် မှုန်ဝါးဝါးသာ မြင်ရပြီး အနီးကပ် ရှိနေသော မိတ်ဆွေကိုပင် သဲကွဲစွာ မမြင်ရတော့ပေ။ အထက်အောက် ဆက်သွယ်မှုဆိုလျှင် ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် အာ့ဒ်နန်၊ အဗူ၊ လူစစ်နှင့် အခြားသော အာရပ်သံမြင်းစီးတပ်များ အားလုံး မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော တပ်မှူးချုပ်များ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ပြီး စစ်တပ်ကို စုစည်းရန် ကြိုးစားကြသည်။ သို့သော် ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် သဲများ ပါဝင်သော လေပြင်းများ ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ နောက်ဆုံး ထွက်ပေါ်လာသော မပီမသညည်းတွားသံများသည်လည်း လေထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ပို၍ကြောက်စရာ ကောင်းသည်မှာ တိုးပွားလာသော လေပြင်းမုန်တိုင်း ဖြစ်သည်။ အာ... သနားစဖွယ် အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ စစ်မြေပြင် မြောက်ဘက်ရှိ အာရပ်သံမြင်းစီးတပ်သားများသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ အော်ဟစ်ရင်း လူရော မြင်းပါ ပေါ့ပါးသော သစ်ရွက်လေးများကဲ့သို့ လေထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ လွင့်စင်သွားကြသည်။

သူတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ စွမ်းအင်များကို ထုတ်ဖော်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း လေပြင်းမုန်တိုင်း ရှေ့တွင် သူတို့၏ ခုခံမှု အားလုံးသည် ပြောပလောက်စရာ မရှိပေ။

ဘုန်း…

အာရပ်သံမြင်းစီးတပ်သားတစ်ဦး လူရောမြင်းပါ ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးသံရဲရဲ အသားပုံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ချက်ချင်း အသံတိတ်သွားသည်။

“ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ”

ကြောက်မက်ဖွယ် သဲမုန်တိုင်း ဝင်ရောက်လာပြီး သန်းနှင့်ချီသော စစ်တပ်ကြီးကို ချက်ချင်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်စေသည်ကို မြင်သောအခါ ယခုအချိန်တွင် အံ့ဩဆုံး လူသားမှာ ကုထိုက်ပိုင်ပင် ဖြစ်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း စစ်တပ်ကြီး တစ်ခုလုံး ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားခြင်းသည် ကုထိုက်ပိုင် လုံးဝထင်မထားခဲ့သောအရာ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အဆုံးမဲ့ သဲမုန်တိုင်း ဝင်ရောက်လာသဖြင့် ကုထိုက်ပိုင် ဝင်စားထားသော အနက်ရောင် မီးနတ်ဆိုးကြီးပင်လျှင် ထိခိုက်မှု ရှိလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ အတော်လေး လျော့နည်းသွားသည်။

ထိခိုက်မှု သိပ်မကြီးမားသော်လည်း ကုထိုက်ပိုင် အတွက်မူ ဤအရာသည် ကောင်းသော နိမိတ် မဟုတ်ပေ။

“မင်း လက်ချက်လား”

ကုထိုက်ပိုင် ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်လာပြီး ရှေ့ရှိ ဝမ်ချောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြား သဲများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ပြင်းထန်သော လေတိုက်ခတ်မှုကြောင့် လူကိုပင် မြေကြီးပေါ်မှ ဆွဲမကာ လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားစေနိုင်သော်လည်း ကုထိုက်ပိုင်၏စိတ်စွမ်းအားသည် ဝမ်ချောင်အပေါ်တွင် မြဲမြံစွာ သော့ခတ်ထားသဖြင့် ဝမ်ချောင်၏တည်နေရာကို အလွယ်တကူ အာရုံခံနိုင်သည်။

ဘာကြောင့် ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ သဲမုန်တိုင်း ရုတ်တရက် ဖြစ်လာသလဲ ဆိုတာ မသိရသော်လည်း ဤအရာအားလုံးသည် သူ ပေါင်းစပ်မှု ပြီးစီးသွားပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စသည် ဝမ်ချောင်နှင့် သေချာပေါက် သက်ဆိုင်နေမည်ဟု သူ အသေအချာ ပြောနိုင်သည်။

“ငါ မင်းကို အရင်သတ်မယ်၊ ဒီ သဲမုန်တိုင်း ရပ်သွားမလား ကြည့်ရသေးတာပေါ့”

ကုထိုက်ပိုင်၏ရင်ထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ မည်သည့် နိမိတ်လက္ခဏာမျှ မပြဘဲ လက်မောင်းကို ဖြန့်လိုက်ရာ လှိမ့်ဝင်နေသော အနက်ရောင် မီးတောက် ချော်ရည်များသည် အံ့မခန်း လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ဝမ်ချောင်ထံသို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ဘုန်း

အဆုံးမဲ့ မီးတောက်များထဲမှ မီတာ (၃၀-၄၀) ခန့် ရှည်လျားပြီး သန့်စင်သော အနက်ရောင် မီးတောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် လှံရှည်ကြီး တစ်ချောင်းသည် လေဟာနယ်ကို ခွဲခြမ်းလျက် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ဝမ်ချောင်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ကုထိုက်ပိုင် လက်မြှောက်လိုက်ရုံ ရှိသေးသော်လည်း ဤကြီးမားသော အနက်ရောင် လှံရှည်ကြီးသည် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းကာ ဝမ်ချောင်၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ကုထိုက်ပိုင် နှင့် မီးနတ်ဆိုးကြီးပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်း၏ ရလဒ်ပင် ဖြစ်သည်။ မီးနတ်ဆိုးကြီးသည် ဗီဇစိတ်ဖြင့်သာ လှုပ်ရှားသော်လည်း ကုထိုက်ပိုင်သည် မီးနတ်ဆိုးကြီး၏ စွမ်းအား အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို အစွမ်းကုန် အသုံးချနိုင်ပြီး ပြောင်းလဲမှု အမျိုးမျိုး ပြုလုပ်နိုင်သဖြင့် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကာ ရင်ဆိုင်ရ ခက်ခဲစေသည်။

သို့သော် ကုထိုက်ပိုင်သည် ဝမ်ချောင်၏ တုံ့ပြန်မှုကို လျှော့တွက်မိခဲ့သည်။

“ရွှီး”

ကံကြမ္မာကျောက်တုံး၏ မိုးလေဝသ စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုပြီးနောက် ဝမ်ချောင်သည် ကုထိုက်ပိုင်၏ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ကြိုတင် တွက်ဆထားပုံရသည်။ အလင်းတန်း တစ်ချက် လက်သွားပြီး ဝမ်ချောင်သည် ဆံချည်မျှင် တစ်မျှင်စာ အကွာအဝေးဖြင့် ကုထိုက်ပိုင်၏ မမျှော်လင့်ထားသော တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

“မဟာဆရာ၊ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၊ လီစီယီ... အားလုံး ဒီဘက်လာပြီး ကုထိုက်ပိုင်ကို ဝိုင်းတိုက်ကြ”

“အာပုစစ်... တိုက်ပွဲကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ပြီး အရှေ့မြောက်ဘက်က ရန်သူတွေကို ရှင်းလင်းပြီးရင် ငါနဲ့လာပေါင်း”

ဝမ်ချောင်၏တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး စွမ်းအင်များ မြည်ဟိန်းသွားသည်။ သူသည် လေထဲတွင် ပေရာပေါင်းများစွာ နောက်သို့ လျှောတိုက် ဆုတ်ခွာသွားပြီး ကုထိုက်ပိုင် ဝင်စားထားသော အနက်ရောင် မီးနတ်ဆိုးကြီးနှင့် အကွာအဝေး တစ်ခု ယူလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်ချောင်ပါးစပ် ဟလိုက်ပြီး ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တုန်ခါသွားအောင် စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြီး တစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုအော်ဟစ်သံသည် မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ လေဟာနယ်ကို ဖောက်ထွင်းကာ မိုးတိမ်တိုက်များထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သဲမုန်တိုင်း၏ အသံများပင် ထိုအသံကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

******

အခန်း (၁၈၉၇) မိုးတိမ်နှင့် မိုးရေကို ဆင့်ခေါ်ခြင်း

“နောက်ဆုံးတော့ အချိန်ကျပြီပေါ့”

မိုးတိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွင်းပြီး ကောင်းကင်ယံအထိ မြင့်မားသော ယွီစန်း ကုန်းပြင်မြင့်၏ အရှေ့မြောက်ဘက်ထောင့်တွင် ပုန်းကွယ်နေသော ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ပါဟရာမ်သည် အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုအော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူသည် သံမဏိ မြို့တော်ကြီး ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် စူးရှသော အလင်းတန်း တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ဤအချိန်တွင် အပေါ်စီးမှ ကြည့်လိုက်လျှင် ပါဟရာမ်၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ထောင်နှင့်ချီသော ဆမ်ဆာနစ်စစ်တပ်ကြီး ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့ရပေမည်။ ထိုအထဲတွင် သောင်းနှင့်ချီသော အန်ဂရာသံမြင်းစီးတပ်များနှင့် ပါဟရာမ် ခိုရာစန်းမှ ခေါ်ယူလာသော မရေမတွက်နိုင်သော ဆမ်ဆာနစ်စစ်သည်တော်များ ပါဝင်သည်။

အာရပ်ကဲ့သို့ပင် ဆမ်ဆာနစ်မင်းဆက်သည်လည်း စစ်သည်တော်နိုင်ငံ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင် မဟာထန်မြို့တော်သို့ ပြန်သွားပြီး ခိုရာစန်း ကျဆုံးသွားသည့် အချိန်မှစ၍ ပါဟရာမ်သည် ခိုရာစန်းမှ ဆမ်ဆာနစ်လူမျိုးများကို အဆက်မပြတ် စုဆောင်းကာ လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သည်။

အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပြင်ဆင်ခဲ့ရမှု၊ ပါဟရာမ်ကိုယ်တိုင်၏ စစ်ရေးလေ့ကျင့်ပေးမှု အတွေ့အကြုံများနှင့် စုဟန်ရှင်း၏ အကူအညီတို့ကြောင့် ပါဟရာမ် လေ့ကျင့်ပေးထားသော ဤစစ်တပ်ကြီးသည် အလွန်အင်အား တောင့်တင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

“မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က အချက်ပြလိုက်ပြီ! အားလုံး အသင့်ပြင်ထား၊ အသက်သုံးခါ ရှူပြီးရင် ငါနဲ့အတူ စစ်မြေပြင်ထဲ ဝင်တိုက်ကြမယ်။ အခုအချိန်က ငါတို့ ဆမ်ဆာနစ်လူမျိုးတွေ အာရပ်တွေကို ချေမှုန်းပြီး အရှက်ရမှုတွေကို ဆေးကြောရမယ့် အချိန်ပဲ။ နိုင်ငံ ပျက်စီးခဲ့ရတဲ့ အမုန်းတရားတွေကို လက်တုံ့ပြန်ရမယ့် အချိန်ပဲ!”

ပါဟရာမ်သည် ခေါင်းလှည့်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေပြီး ကောင်းကင်ထိ ထိုးတက်နေသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း”

နောက်တစ်ခဏ၌ ပါဟရာမ်၏ အမိန့်ပေးမှုအောက်တွင် ဆမ်ဆာနစ်သံမြင်းစီးတပ် တစ်သိန်းကျော်သည် မြင်းနှင့််အတူတူ ပေါင်းစည်းလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် လှိမ့်ဝင်လာသော သံမဏိ ရေလှိုင်းကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ယွီစန်း ကုန်းပြင်မြင့်ပေါ်မှ အောက်သို့ ပြေးဆင်းကာ အဆုံးမဲ့ သဲကန္တာရထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ နောက်ပြန်လှည့်မကြည့်တော့မည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အာရပ်စစ်တပ်၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

အရာအားလုံးသည် ကြိုတင် လေ့ကျင့်ထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ အဆုံးမဲ့ သဲကန္တာရနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် လေပြင်းမုန်တိုင်းကြီးကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ပါဟရာမ်၊ အန်ဂရာသံမြင်းစီးတပ်များနှင့် နောက်ဘက်ရှိ ဆမ်ဆာနစ်သံမြင်းစီးတပ်များသည် တွန့်ဆုတ်ခြင်း အနည်းငယ်မျှ မရှိဘဲ ထိုနေရာသို့ ဦးတည် တိုက်ခိုက်သွားကြသည်။

ဤ သဲမုန်တိုင်းသည် ကမ္ဘာလောကကို ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိပြီး မည်သည့် တပ်မှူးချုပ်ကိုမဆို စိတ်ပျက်အားငယ်စေနိုင်သည်။ သဲမုန်တိုင်းသည် အာရပ်များကို ပစ်မှတ်ထားသော်လည်း ပါဟရာမ်၊ အန်ဂရာသံမြင်းစီးတပ်များနှင့် ဆမ်ဆာနစ်သံမြင်းစီးတပ်များ အပေါ်တွင်လည်း သက်ရောက်မှု ရှိသည်။

သို့သော် သဲမုန်တိုင်း တိုက်ခတ်ရာ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်ပါ တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ပါဟရာမ်နှင့် အခြားသူများ ခံစားရသော သက်ရောက်မှုသည် အာရပ်များထက် များစွာ နည်းပါးသည်။

ထို့အပြင် သူတို့ ဝတ်ဆင်ထားသော တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ဖြစ်သည့် သံချပ်ကာများသည် ဆမ်ဆာနစ်လူမျိုးများကို အာရပ်များထက် ပိုမိုပြင်ဆင်ထားသူများ ဖြစ်စေသည်။ ဝမ်ချောင်၏ ယခင်တောင်းဆိုချက်အရ ဆမ်ဆာနစ်သံမြင်းစီးတပ်သား တစ်ဦးစီ၏ စစ်မြင်း ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ကြီးမားသော သံတုံးကြီး နှစ်တုံး ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ဤအချက်က သူတို့အပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိသော လေပြင်းဒဏ်ကို ပိုမို လျော့နည်းစေသည်။

လေပြင်းမုန်တိုင်းထဲတွင် အချို့သောသူများ လေထဲသို့ လွင့်ပါသွားပြီး ပျောက်ဆုံးသွားသော်လည်း ပါဟရာမ်နှင့် ဆမ်ဆာနစ်လူမျိုး အားလုံးအတွက် ဤအရာအားလုံးသည် မျှော်လင့်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ စစ်ဆင်ရေး မစတင်မီကတည်းက လူတိုင်းသည် သေဆုံးရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေကြပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဆမ်ဆာနစ်လူမျိုးများနှင့် အာရပ်လူမျိုးများသည် ကောင်းကင် တစ်ခုတည်းအောက်တွင် အတူမနေနိုင်သော ရန်သူတော်ကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။

ပထမအကြိမ် ဆမ်ဆာနစ်နိုင်ငံ ပျက်စီးစဉ်က အာရပ်များသည် မြို့များကို သတ်ဖြတ်ပြီး ဆမ်ဆာနစ်လူမျိုး အားလုံးနီးပါးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ တော်ဝင် မိသားစုပင်လျှင် လွတ်မြောက်ရန် ခက်ခဲခဲ့သည်။ ဒုတိယအကြိမ် ဝမ်ချောင် မဟာထန်မြို့တော်သို့ ပြန်ခေါ်ခံရပြီး မဟာထန်၏ အကာအကွယ် မရှိတော့သည့် အချိန်တွင် အာရပ်များသည် ခိုရာစန်းသို့ ထပ်မံဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ဆမ်ဆာနစ်လူမျိုးများသည် အာရပ်သံမြင်းစီးတပ်အောက်တွင် သေဆုံးခဲ့ရသည်။ အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး၊ လူကြီး၊ လူငယ်၊ ကလေးမကျန် အာရပ်များ၏ လက်ချက်ဖြင့် မည်မျှ သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသနည်း ဆိုတာ မရေတွက်နိုင်ပေ။

အကယ်၍ ဝမ်ချောင်သာ စာရေးပြီး အမြဲခြိမ်းခြောက်မထားခဲ့လျှင် ဆမ်ဆာနစ်လူမျိုးများ ပိုမိုသေဆုံးခဲ့ရပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ ထာဝရ မမေ့နိုင်သော အမုန်းတရား ဖြစ်သည်။ အာရပ်များကို ချေမှုန်းနိုင်ပြီး နာကျင်သော တန်ကြေးပေးဆပ်စေနိုင်မည် ဆိုလျှင် ဆမ်ဆာနစ်လူမျိုးများသည် မည်သည့် တန်ကြေးကိုမဆို ပေးဆပ်ရန် ဝန်မလေးကြပေ။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

အသံများနှင့်အတူ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တစ်သိန်းကျော်သော ဆမ်ဆာနစ်သံမြင်းစီးတပ်များသည် သဲမုန်တိုင်းကို အကာအကွယ်ယူကာ တောင်ဘက်ရှိ အာရပ်များထံသို့ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

“ဝမ်ချောင် မိုး…မင်းရဲ့ မဟာလော့ဝ်နတ်ဘုရားဓားကို သုံးပြီး မိုးသည်းထန်စွာ ရွာအောင် လုပ်ပေးနိုင်မလား။ သူ့ကို တိုက်ဖို့ ငါ မိုးရေ လိုအပ်တယ်”

မြောက်ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုများကို ခဏထားလိုက်လျှင် ဝမ်ချောင်သည် အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်ကာ မဟာလေဟာနယ် တိမ်းရှောင်ခြင်းကို အသုံးပြုပြီး ကုထိုက်ပိုင်၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုကို ထပ်မံ ရှောင်တိမ်းလိုက်ချိန်၌ ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခု ဝမ်ချောင်၏ နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝမ်ချောင်အသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ အဝေးမှ ကျိလိ လောင်ဇူကို ချက်ချင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ရှိ ထူထပ်သော မိုးတိမ်တိုက်များနှင့် ပြင်းထန်သော လျှပ်စီးများကို ကြည့်နေပြီး မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပေါ်နေကာ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေပုံ ရသည်။

ဝမ်ချောင်ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။ ကျိလိ လောင်ဇူ၏ အစီအစဉ် အလုပ်ဖြစ်မဖြစ် မသိသော်လည်း၊ မဟာလော့ဝ်နတ်ဘုရားဓားကို အသုံးပြုပြီး မိုးရွာအောင် တစ်ခါမှ မလုပ်ဖူးသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင် ကုထိုက်ပိုင်ကို အနိုင်ယူရန် အထောက်အကူ ပြုမည့် မည်သည့် အစီအစဉ်ကိုမဆို ဝမ်ချောင်တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ လုပ်ဆောင်မည် ဖြစ်သည်။

“မင်း ဘာလုပ်ချင်လုပ်ချင်၊ ငါ့ကို မေးပြီးပြီလား”

အေးစက်သော အသံတစ်ခု နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ နောက်တစ်ခဏ၌ မီးတောက်များ လှိမ့်ဝင်လာပြီး ကုထိုက်ပိုင် ဝင်စားထားသော အနက်ရောင် မီးနတ်ဆိုးကြီးသည် ချော်ရည်များနှင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အနက်ရောင် အာရပ်ဓားကောက်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်လျက် စကားပြောနေသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ဝမ်ချောင်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။

ထိုဓားချက်၏စွမ်းအားမှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။ ဓားမကျရောက်မီမှာပင် လေဟာနယ်ထဲတွင် မှန်သားပြင်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော ဓားရာရာကြီး တစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထိုချော်ရည်နှင့် မီးတောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဓားကောက်ကြီးသည် စစ်မှန်သော သံမဏိ ဓားသွား တစ်လက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ကုထိုက်ပိုင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်၌ တောင်ကုန်းပမာ ကြီးမားသော လက်သီးရာကြီး တစ်ခုသည် နောက်ကျောဘက်မှ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာပြီး အနက်ရောင် မီးနတ်ဆိုးကြီး၏ ကျောပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ကြီးမားသော စွမ်းအားကြောင့် မီးနတ်ဆိုးကြီး၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ စွမ်းအင်များ တုန်ခါသွားပြီး လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားသည်။ ထိုအနက်ရောင် အာရပ်ဓားကောက်ကြီးပင်လျှင် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။

ဝမ်ကျုံးစစ်

ဤအချိန်တွင် ရောက်ရှိလာပြီး အနက်ရောင် မီးနတ်ဆိုးကြီးကို ဤမျှလောက်ထိ ထိခိုက်စေနိုင်သူမှာ မဟာထန်၏ ယခင် မျိုးဆက်က မရှုံးနိမ့်ဖူးသော စစ်နတ်ဘုရား၊ မဟာဆရာဝမ်ကျုံးစစ်သာ ရှိသည်။ သူသည် အငြိမ်းစားယူသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး ဝမ်ချောင်လောက် နည်းလမ်းမစုံသော်လည်း ဝမ်ကျုံးစစ်၏ စွမ်းအားသည် အလွန်မြင့်မားပြီး ဝမ်ချောင်နှင့် သိပ်မကွာခြားလှပေ။

“ဝေါ”

ဝမ်ကျုံးစစ်၏ နောက်တွင် ရွှေရောင် ဧရာမမျောက်ဝံကြီးသည်လည်း ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လျက် ရက်စက်သော အစွယ်များကို ထုတ်ဖော်ကာ အဆင့် (၂၀) သဲမုန်တိုင်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကောင်းကင်မှ ခုန်ဆင်းလာသည်။ နောက်ဘက်တွင် ကောင်းရှန်းကျစ်၊ အန်းစီရှန်းနှင့် အခြားသူများလည်း တညီတညွတ်တည်း လိုက်ပါလာကြသည်။

ထို့အပြင် အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ရှဲ့ကွမ်းထင်၊ စုန့်ယွမ်ယွီ၊ ရွှမ်ယင် ဘိုးဘေး၊ ဝမ်ကွေ့ ဘိုးဘေး တို့သည်လည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင် စစ်မြင်း ဟီသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထုံလော့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး အာပုစစ်သည် ထုံလော့သံမြင်းစီးတပ်ကို ဦးဆောင်ကာ အနောက်တာ့ခ် မြက်ခင်းပြင်ကြီးပေါ်ရှိ အာရပ်စစ်တပ် နှစ်သိန်းကို ဖရိုဖရဲ ဖြစ်အောင် တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းပြီးနောက် ဝတ်ရုံများ လေထဲတွင် တလွင့်လွင့်ဖြင့် လေဟာနယ်ကို နင်းလျှောက်လျက် မြင်းနှင့်အတူ သဲမုန်တိုင်းကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဝမ်ချောင်ရှိရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် လူရိပ်တစ်ခု လှုပ်ရှားသွားပြီး စုန့်ဘုရင်သည် နဂါးဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်လျက် တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးလီနှင့် အခြားသော ကောင်းကင်သားတော် နဂါးအစောင့်အရှောက်များနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာသည်။

ယခင် တိုက်ပွဲများတွင် စုန့်ဘုရင်နှင့် ကောင်းကင်သားတော် နဂါးအစောင့်အရှောက်များသည် အာရပ်အုပ်ချုပ်သူများနှင့် ဒုအုပ်ချုပ်သူများကို အမြဲ တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ထိုအရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ အနက်ရောင် မီးနတ်ဆိုးကြီး မသေလျှင် ဤနေရာရှိ လူအားလုံး သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။

အရပ်လေးမျက်နှာမှ ဝိုင်းဝန်းလာသော တောင်ကုန်းပမာ များပြားလှသည့် မဟာထန်အင်ပါယာ၏ ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်များကို ကြည့်ရင်း ကုထိုက်ပိုင် ပင်လျှင် ဤအခိုက်အတန့်၌ ကိုယ်ကို လှည့်လာရပြီး မျက်နှာထား လေးနက်သွားသည်။ ထို့အတူ... သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များလည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

“ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း”

လူအများအပြား ရောက်ရှိလာသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဝမ်ချောင်သည် စိတ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ဝိုင်းဝန်း ပိတ်ဆို့မှုထဲမှ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး လက်ဝါးကို မြှောက်လိုက်ရာ ရွှေရောင် ရွှမ်ယွမ် နတ်ဘုရားဓားသည် ချက်ချင်း မြင့်မားစွာ မြှောက်တက်သွားပြီး ကောင်းကင်သို့ ထောင့်စောင်း ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ တောက်ပသော စွမ်းအင်တစ်ခုသည် နဂါးရိုင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထူထပ်သော သဲမုန်တိုင်းများကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကောင်းကင်ရှိ မိုးတိမ်တိုက်မည်းများ၏နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ မိုးကြိုးသံ တစ်ချက် ကြားလိုက်ရပြီး ရွှမ်ယွမ် နတ်ဘုရားဓား၏ စွမ်းအင် ဝင်ရောက်သွားသော နေရာကို ဗဟိုပြုကာ အဆုံးမဲ့ လျှပ်စီးကြောင်းများသည် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

“ကုလို့ မရတဲ့ မြင်းသေကို ကုလို့ ရမလား စမ်းကြည့်တာပေါ့၊ စမ်းကြည့်ရုံပဲ ရှိတော့တယ်”

ဝမ်ချောင်ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ရွှမ်ယွမ် နတ်ဘုရားဓား၏ မိုးကြိုးလျှပ်စီးစွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်သည့် အချိန်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ထူးခြားဖြစ်စဉ်များကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည်မှာ မှန်ကန်သော်လည်း မိုးလေဝသကို ထိန်းချုပ်ပြီး မိုးရွာအောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းကိုမူ ဝမ်ချောင်တစ်ခါမှ မစမ်းသပ်ဖူးပေ။ သို့သော် သီအိုရီအရ ရွှမ်ယွမ် နတ်ဘုရားဓားသည် မိုးတိမ်တိုက်မည်းများကို ဆင့်ခေါ်နိုင်လျှင် မိုးကြိုးမုန်တိုင်းတစ်ခု ဖန်တီးရန် လုံးဝ ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဤကမ္ဘာမှ လူများ မသိကြသော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် အခြားကမ္ဘာမှ မှတ်ဉာဏ်များကို သယ်ဆောင်လာသူ ဖြစ်သဖြင့် အဖိုဓာတ်ရှိသော မိုးကြိုးတိမ်တိုက် တစ်ခုနှင့် အမဓာတ်ရှိသော မိုးကြိုးတိမ်တိုက် တစ်ခုကို ရှာဖွေပြီး အပြန်အလှန် ဓာတ်ပြုစေလိုက်လျှင် မိုးကြိုးမုန်တိုင်းတစ်ခု ဖန်တီးနိုင်ကြောင်း ကောင်းကောင်း သိထားသည်။

လက်ရှိ မိုးလေဝသ အခြေအနေအရ အောင်မြင်သွားလျှင် ဤကဲ့သို့သော မိုးကြိုးမုန်တိုင်းသည် သမိုင်းတွင် တစ်ခါမှ မရှိဖူးသော အဆင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ဝမ်ချောင်တွင် ရွှမ်ယွမ် နတ်ဘုရားဓားအပြင် မိုးလေဝသ ပြောင်းလဲမှုများကို စောင့်ကြည့်နိုင်ပြီး ဝင်ရောက် စွက်ဖက်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ကံကြမ္မာကျောက်တုံးလည်း ရှိနေသေးသည်။

“တွေ့ပြီ”

ခဏတာ အတွင်းမှာပင် ကံကြမ္မာကျောက်တုံးထဲမှ အနောက်မြောက်ပိုင်း မြေပြင် ပုံစံငယ်လေးမှတဆင့် ဝမ်ချောင်သည် ဆန့်ကျင်ဘက် ဂုဏ်သတ္တိများ ရှိသော အဖိုဓာတ်နှင့် အမဓာတ်၊ ယင်နှင့် ယန် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်ကြီး နှစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ရှာတွေ့လိုက်သည်။

ထို မိုးကြိုးတိမ်တိုက်ကြီး နှစ်ခု၏ ဧရိယာသည် အလွန် ကျယ်ပြန့်ပြီး ကိုးပါး ကောင်းကင် နက္ခတ် ဗျူဟာကြီး၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် ၎င်းတို့၏ ဂုဏ်သတ္တိများသည် အလွန် ပြင်းထန်နေသည်။

“ဘုန်း”

ဝမ်ချောင်၏ လက်ထဲရှိ ရွှမ်ယွမ် နတ်ဘုရားဓားသည် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်ကြီး နှစ်ခု ဆုံတွေ့ရာ နေရာသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် မယုံကြည်နိုင်စရာ အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်လာသည်။ ပေ ၃၀၊ ၄၀ ခန့် ကျယ်ဝန်းသော ကြီးမားသည့် မိုးကြိုးတန်းကြီး တစ်ခုသည် မြစ်ကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး အနောက်မြောက်ပိုင်း ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးကို နှစ်ပိုင်း ခွဲလိုက်သည်။ ထို့အတူ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အာရပ်နှင့် မဟာထန်စစ်တပ်ကြီး နှစ်ခုလုံးကိုလည်း လင်းထိန်သွားစေသည်။

မြစ်ချောင်း၊ အင်းအိုင်၊ ပင်လယ်များကဲ့သို့ ကြီးမားသော မိုးကြိုးတန်းကြီး ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်း ပြန်ပျောက်သွားရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် ရုတ်တရက် အလွန်အမင်း မှောင်မိုက်သွားသည်။ ထို့နောက် ထိုအမှောင်ထုထဲတွင် ငွေရောင် မြွေများ ကခုန်နေသကဲ့သို့ လျှပ်စီးများ လက်လာသည်။ တဖျောက်ဖျောက် အသံများနှင့်အတူ ပဲစေ့ခန့် ရှိသော မိုးရေစက်ကြီးများသည် ကောင်းကင်အပြည့် ရှိသော မိုးတိမ်တိုက်မည်းများထဲမှ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းလာသည်။

မိုးရေစက်များသည် အစပိုင်းတွင် မိုးကာလိုက်ကာကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း လျင်မြန်စွာပင် စောင်းနေသော မျဉ်းကြောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် မိုးရေစက်များ လျင်မြန်စွာ သိပ်သည်းလာသည်။ အသက်တစ်ခါ ရှူချိန် ကြာပြီးနောက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြား မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းမှုသည် မှုန်ဝါးဝါး ဖြစ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် မြစ်ကြီးများ အဖြစ် စုဝေးကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လွတ်လပ်စွာ စီးဆင်းသွားသည်။

“ဝေါ”

ထိုသည်းထန်သော မိုးရွာသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျိလိ လောင်ဇူ တစ်ကိုယ်လုံး စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူသည် ပါးစပ်က ပြောရုံ၊ စမ်းသပ်ကြည့်ရုံသာ ရှိသော်လည်း ဝမ်ချောင် တကယ် လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။ သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်၏ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် လေနှင့်မိုးကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ပြီး မိုးလေဝသကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းသည် စိတ်ကူးယဉ်၍ပင် မရနိုင်သော အရာ ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရား နယ်ပယ်သို့ နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“အောင်မြင်ပြီ၊ တကယ် အောင်မြင်သွားပြီ”

ကျိလိ လောင်ဇူ တစ်ယောက် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ အနောက်မြောက်ပိုင်းသည် ခြောက်သွေ့ပြီး မိုးခေါင်သဖြင့် ကျိလိ လောင်ဇူ ဘယ်လောက်ပဲ တော်နေပါစေ လုပ်စရာ နည်းလမ်း မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် ယွီစန်း ကုန်းပြင်မြင့်၊ အနောက်တာ့ခ် အင်ပါယာနှင့် တောင်ဘက် လုံရှီဒေသမှ မိုးရေများကို ဆွဲယူလာနိုင်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

မိုးရေ အလုံအလောက် ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး၊ ဤကဲ့သို့သော မိုးကြိုးမုန်တိုင်းမျိုးနှင့် အဆုံးမဲ့ ရေထောက်ပံ့မှု ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး၊ ထို့အပြင် အနောက်မြောက်ပိုင်းမှ ပြန်လာပြီးနောက် ရေဓာတ် စွမ်းရည် ပိုမိုတိုးတက်လာသဖြင့် သူသည် စွမ်းအားများကို အကန့်အသတ်မရှိ မြှင့်တင်နိုင်ပြီး သိမ်မွေ့နယ်မြေပညာရှင်များကိုပင် ကျော်လွန်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။ အထွတ်အထိပ် အင်ပါယာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးအဆင့် ကျင့်ကြံမှုဖြင့် သိမ်မွေ့နယ်မြေ၏ စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်သည်။

“ဝမ်ချောင် ကျန်တာ ငါ့တာဝန် ထားလိုက်”

ကျိလိ လောင်ဇူ လက်ဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရုံ ရှိသေးသည်။ ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြား ပေတစ်ထောင် ပတ်လည်အတွင်း အဆုံးမဲ့ မိုးရေများသည် ရုတ်တရက် ရေနဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကျိလိ လောင်ဇူ ရှိရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းလာသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်စပ်ပေးထားသော ကြီးမားသည့် ရေနဂါးမုန်တိုင်းကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျိလိ လောင်ဇူ နှင့် လျင်မြန်စွာ တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်သွားသည်။

******

အခန်း (၁၈၉၈) စစ်ကူတပ်ဖွဲ့၊ အန်ဂရာသံမြင်းစီးတပ်

“ဘုန်း”

ကျိလိ လောင်ဇူသည် လေဟာနယ်ထဲတွင် မျောလွင့်နေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါသည် အဆက်မပြတ် မြင့်တက်လာသည်။ သူသည် လက်ဝါးကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်အပြည့် ရှိသော မိုးရေများသည် အေးစက်သော ရေငွေ့များ အဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး အဝေးသို့ လွင့်ပျံသွားသည်။ တရွှီးရွှီး အသံများနှင့်အတူ ရေငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သတ်၍ မသေနိုင်သော မီးလူသားများသည် တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ထို့နောက် ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ အေးစက်သော ရေလှိုင်းကြီး တစ်ခု ထပ်မံ ကျရောက်လာသည်။ ပေတစ်ထောင် ပတ်လည်အတွင်းရှိ ချော်ရည် မီးတောက်လူသားအားလုံးသည်လည်း ခဲသွားခြင်း၊ အေးခဲသွားခြင်းနှင့် ပြိုလဲသွားခြင်းတို့ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ် အတွင်း စစ်မြေပြင်ရှိ မီးလူသား အားလုံးနှင့် ကုထိုက်ပိုင် ဘေးပတ်လည်တွင် အသစ် စုဝေးလာသော အနက်ရောင် မီးတောက်များသည် ကျိလိ လောင်ဇူ ၏ လက်ချက်ဖြင့် ငြိမ်းသတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် ဤအရာအားလုံးမှာ ပြီးဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးပေ။ ကျိလိ လောင်ဇူ သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး စစ်မြေပြင်ရှိ မီးလူသား အားလုံးကို လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ သုတ်သင် ရှင်းလင်းပြီးနောက် လက်ဝါးဖြင့် မြေကြီးကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ မြေကြီး တုန်ခါသွားပြီး အဆုံးမဲ့ အေးစက်သော စွမ်းအင်များနှင့် မိုးရေများသည် မြေအောက်သို့ စီးဝင်သွားကာ အနက်ရောင် မီးနတ်ဆိုးကြီး၏ ဘေးပတ်လည်တွင် စီးဆင်းနေသော ပူပြင်းသည့် ချော်ရည်များကို အေးခဲသွားစေသည်။

မီးနတ်ဆိုးကြီး၏ အလွန်မြင့်မားသော အပူချိန်သည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မာကျောသော ကျောက်တုံးများကို ချော်ရည်များအဖြစ် အရည်ပျော်စေပြီး ထိုချော်ရည်များကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ယူကာ စွမ်းအား မြှင့်တင်နိုင်သည်။

ကျိလိ လောင်ဇူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြားရှိ မိုးရေများကို ထိန်းချုပ်ကာ အေးစက်သော ရေငွေ့များ အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ချော်ရည်များကို အေးခဲစေလိုက်ခြင်းသည် မီးနတ်ဆိုးကြီး၏စွမ်းအား အရင်းအမြစ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းနှင့် တူညီသည်။ ထို့အပြင် ချော်ရည်များထဲမှ မွေးဖွားလာသော မီးလူသားများ မရှိတော့သဖြင့် အနက်ရောင် မီးနတ်ဆိုးကြီးသည် စစ်တပ်ကြီးအပေါ် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း လျော့နည်းသွားသည်။

“ကောင်းလိုက်တာ”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် စိတ်ဓာတ် တက်ကြွသွားသည်။ စွမ်းအား သက်သက်ဖြင့် ယှဉ်လျှင် ကျိလိ လောင်ဇူ၏ ရေဓာတ် စွမ်းရည်သည် ဤ မီးနတ်ဆိုးကြီးကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အခြားသူများထက် ပိုမို ထိရောက်မှု ရှိနေသည်။

“ပုရွက်ဆိတ် အုပ်စုတွေ မင်းတို့ ဒီလိုလုပ်ရုံနဲ့ အသုံးဝင်မယ် ထင်နေတာလား?”

ကုထိုက်ပိုင်၏ရင်ထဲတွင် ဒေါသအိုး ပေါက်ကွဲနေသည်။

ဝမ်ချောင်ဆင့်ခေါ်လိုက်သော မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းမှုသည် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း မရှိသော်လည်း ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော မိုးရေများသည် မီးနတ်ဆိုးကြီးကဲ့သို့ သတ္တဝါဆိုးကြီးကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

မီးလူသားများ ဆက်တိုက် ပျက်စီးသွားခြင်းသည် သူ ဆင့်ခေါ်ထားသော လောကဖျက် မီးနတ်ဆိုး၏ အားသာချက်ကို လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားစေသည်။

အဆုံးမဲ့ မီးလူသား စစ်တပ်ကြီး မရှိတော့လျှင် မီးနတ်ဆိုးကြီးသည် အရွယ်အစား ကြီးမားသော သားရဲကြီး တစ်ကောင်သာ ဖြစ်သွားပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းများစွာ လျော့ကျသွားသည်။ ဤအခြေအနေသည် ကုထိုက်ပိုင် လုံးဝမလိုလားသောအရာ ဖြစ်သည်။

“မင်းတို့ကို အရင် သတ်ပစ်မယ်၊ ဘာလုပ်နိုင်သေးလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့”

စကားမဆုံးမီ ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ပူပြင်းသော အနက်ရောင် မီးတောက်များသည် အနက်ရောင် မီးနတ်ဆိုးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အံ့မခန်း လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ဘေးပတ်လည်ရှိ မဟာထန်လူများကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် စွမ်းအား အနည်းဆုံး ဖြစ်သော ကောင်းရှန်းကျစ်၊ အန်းစီရှန်းနှင့် ရှဲ့ကွမ်းထင်တို့သည် ဦးစွာလွင့်စင်သွားကြသည်။ ဝမ်ကျုံးစစ်၊ လီကျွင်းရှန်းနှင့် စုန့်ယွမ်ယွီ တို့သည် ရင်ထဲ ထိတ်လန့်သွားပြီး အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ကာ နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာလိုက်ကြသည်။

အနက်ရောင် မီးနတ်ဆိုးကြီးသည် လောကဖျက် မီးနတ်ဆိုး၏ အစွမ်းထက်ဆုံးပုံစံ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် လူတိုင်းထက် သာလွန်နေရုံသာမက ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒီဂရီ နှစ်သိန်းကျော် အပူချိန်သည်လည်း လူတိုင်းကို ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်စေသည်။

ထို ကြောက်မက်ဖွယ် အပူချိန်ကို သိမ်မွေ့နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိထားသော မဟာဆရာဝမ်ကျုံးစစ်ပင် မခံနိုင်ပေ။ အခြားသူများကို ဆိုဖွယ်ရာ မရှိပေ။

ကုထိုက်ပိုင် နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သူမှာ ဝမ်ချောင်တစ်ဦးတည်းသာ ရှိတော့သည်။

ဘုန်း

အိပ်မက်ဆိုးသားရဲ၏ စွမ်းအားနှင့် ရွှမ်ယွမ် နတ်ဘုရားဓားကို ပေါင်းစပ်ကာ ဝမ်ချောင်သည် စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ ကြီးမားသော အနက်ရောင် ဓားရိပ်ကြီး တစ်ခုဖြင့် ကုထိုက်ပိုင်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ကုထိုက်ပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် ဘေးပတ်လည်ရှိ မီးတောက်များ သိသိသာသာ ပြိုကွဲသွားသည်။

အနက်ရောင် မီးနတ်ဆိုးကြီးအခြေအနေတွင် လောကဖျက် မီးနတ်ဆိုး၏ ခုခံနိုင်စွမ်း မြင့်တက်လာပြီး ထိခိုက်မှု အများစုကို လျစ်လျူရှုနိုင်သော်လည်း ဝမ်ချောင်၏ စိတ်စွမ်းအား တိုက်ခိုက်မှုသည် ထိရောက်မှု ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ အနက်ရောင် မီးနတ်ဆိုးကြီး၏ စွမ်းအား မည်မျှပင် ကြီးမားပါစေ၊ မီးတောက်များ မည်မျှပင် မြင့်မားပါစေ၊ ကုထိုက်ပိုင် မည်သည့် သိုင်းကွက်ကို သုံးသည်ဖြစ်စေ ဝမ်ချောင်ဓားဖြင့် ခုတ်လိုက်လျှင် မီးနတ်ဆိုးကြီးကို သေချာပေါက် ထိမှန်စေနိုင်သည်။ ဤအချက်ကို ကုထိုက်ပိုင် ဘာမှ မတတ်နိုင်ပေ။

“အာ့ဒ်နန်၊ အဗူမွတ်စလင်၊ လူစစ်နဲ့ အုပ်ချုပ်သူ၊ ဒုအုပ်ချုပ်သူအားလုံး အမိန့်နာခံကြ၊ ချက်ချင်း လာခဲ့ကြ၊ ငါ့ကို ဝိုင်းကူကြ”

ကုထိုက်ပိုင်၏အသံသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြား ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ အသံဆုံးသည်နှင့် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ မီးတောက်များ လှိမ့်ဝင်လာပြီး ညာဘက် လက်မောင်းတွင် စုဝေးသွားကာ ဝမ်ချောင်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ကုထိုက်ပိုင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် မီးတောက်များကြောင့် ဝမ်ချောင်သည်လည်း နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာလိုက်ရသည်။

အခြားတစ်ဖက်ရှိ လှိမ့်ဝင်နေသော သဲမုန်တိုင်းများကြားမှ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အာ့ဒ်နန်၊ အဗူမွတ်စလင်၊ လူစစ်နှင့် အုပ်ချုပ်သူ၊ ဒုအုပ်ချုပ်သူအားလုံးသည် ကုထိုက်ပိုင်၏ ဆင့်ခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး အနက်ရောင် မီးနတ်ဆိုးကြီးရှိရာသို့ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

လက်သီးနှစ်ဖက်သည် လက်လေးဖက်ကို မယှဉ်နိုင်ပေ။ ကုထိုက်ပိုင်သည် ဝမ်ချောင်နှင့် လူအုပ်ကို တစ်ယောက်တည်း ဖိနှိပ်ထားနိုင်သော်လည်း မဟာထန်ဘက်မှ လူများ၏ မိုးသက်မုန်တိုင်းကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အားနည်းချက် ရှိလာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

အာ့ဒ်နန်နှင့် အခြားသူများကို ဆင့်ခေါ်မှသာ ဤတိုက်ပွဲကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ဝမ်ချောင်နှင့် ကျိလိ လောင်ဇူတို့ လက်တွဲလိုက်ခြင်းသည် သူ့ကို ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်စေသည်။ ရေဓာတ် စွမ်းရည် ပိုင်ဆိုင်သော ကျိလိ လောင်ဇူ ကို ဦးစွာ ရှင်းလင်းရမည် ဖြစ်သည်။

“ဟီးးး”

အာ့ဒ်နန်၊ အဗူနှင့် အခြားသူများ ကုထိုက်ပိုင်ကို ကူညီရန် အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်လာချိန်တွင် ရုတ်တရက် စူးရှသော စစ်မြင်း ဟီသံတစ်ခုသည် သံနှင့် ကျောက် တိုက်ခိုက်သံကဲ့သို့ လေဟာနယ် အထပ်ထပ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ထူထပ်သော သဲမုန်တိုင်း၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခဏတာ အတွင်းမှာပင် မြေကြီး တုန်ခါသွားသည်။ လူတိုင်း၏ အာရုံခံစားမှုထဲတွင် အာရပ်စစ်တပ်နှင့် မသက်ဆိုင်သော တစ်သိန်းကျော်သည့် စစ်တပ်ကြီး တစ်ခုသည် ဓားသွားတစ်လက်ကဲ့သို့ နောက်ကျောဘက်မှ အာရပ်စစ်တပ်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း ဟူသော အသံများနှင့်အတူ လူရော မြင်းပါ လဲကျကုန်ကြသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ထိုသံမြင်းစီးတပ်၏ ခြေထောက်အောက်တွင် အာရပ်သံမြင်းစီးတပ်သား မည်မျှသေဆုံးသွားသည်ကို မသိနိုင်ပေ။

“!!!”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အာ့ဒ်နန်နှင့် အဗူမွတ်စလင်တို့ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး အံ့ဩမှင်သက်သွားကြသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြား လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသည်။ သူတို့သည် ကုထိုက်ပိုင် ကို ကူညီရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေချိန်တွင် နောက်ကျောဘက်မှ စစ်တပ်ကြီး တစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီး ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မထားခဲ့ပေ။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ တစ်ဖက်လူသည် လေ့ကျင့်မှု ကောင်းမွန်ပြီး လက်နက် ကိရိယာ ပြည့်စုံပုံ ရသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် သဲမုန်တိုင်းကြားတွင်ပင် သပ်ရပ်သော စစ်ကြောင်းကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်။ သဲမုန်တိုင်းကြောင့် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော အာရပ်စစ်တပ်သည် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

“ဆမ်ဆာနစ်လူမျိုးတွေ.. ဆမ်ဆာနစ်လူမျိုးတွေပဲ!”

“အန်ဂရာသံမြင်းစီးတပ်! မြန်မြန်ပြေး!”

...

ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေမှုကြားတွင် စစ်တပ်၏နောက်ဘက်မှ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အော်ဟစ်သံများသည် သဲများကြားတွင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ရှေ့တန်း ခံစစ်စည်းတွင် ရှိနေသော အာ့ဒ်နန်၊ အဗူမွတ်စလင်နှင့် အနက်ရောင် မီးနတ်ဆိုးကြီးအဖြစ် ဝင်စားထားသော ကုထိုက်ပိုင်တို့ အားလုံး မျက်နှာ ပျက်သွားကြသည်။

ပါဟရာမ်…

ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ အန်ဂရာသံမြင်းစီးတပ်

တိုက်ပွဲ စတင်ကတည်းက မဟာထန်စစ်တပ်ထဲတွင် ပါဟရာမ်နှင့် အန်ဂရာသံမြင်းစီးတပ် မရှိသည်ကို လူတိုင်း သတိပြုမိကြသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်က နှစ်ဖက် စစ်တပ်များ ရင်ဆိုင်နေကြပြီ ဖြစ်ပြီး မြှားကို လေးကြိုးပေါ် တင်ထားသကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်ရတော့မည့် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အာရပ်များက အသာစီး ရနေသဖြင့် ပျောက်ဆုံးနေသော ထိုစစ်တပ်ကို မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြပေ။

သို့သော် ဤစစ်တပ်ကြီးသည် ထိုနေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး ယခုအချိန်ကျမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကာ နောက်ကျောဘက်မှ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ပြီး အာရပ်များကို သေစေနိုင်သော ထိုးနှက်ချက် ပေးလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မထားခဲ့ပေ။

“သတ်”

ထိုအချိန်မှာပင် မဟာထန်ဘက်မှ စစ်တပ်သည်လည်း မြောက်ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုကို ကြားလိုက်ရပြီး စိတ်ဓာတ် တက်ကြွသွားကြသည်။ ပါဟရာမ်နှင့် အန်ဂရာသံမြင်းစီးတပ်တို့နှင့် ပူးပေါင်းကာ အာရပ်များကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြသည်။

“ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း”

ဒါဇင်နှင့်ချီသော မြားများသည် လေကိုခွင်းလျက် မြောက်ဘက်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

သနားစဖွယ် အော်ဟစ်သံများနှင့် လေးလံသော အရာဝတ္ထုများ ပြုတ်ကျသံများ သဲမုန်တိုင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အာရပ်သံမြင်းစီးတပ်သား အများအပြား သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲကျသွားကြသည်။

လူတိုင်းထဲတွင် စုဟန်ရှင်းနှင့် သူ၏ လေးမြှားတပ်ဖွဲ့သည် ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်သူများ ဖြစ်သည်။ သဲမုန်တိုင်းထဲတွင် ဘာမှ မမြင်ရသော်လည်း စုဟန်ရှင်းသည် ရှေ့တန်း စစ်သည်များကို ဝပ်နေရန် ကြိုတင် အမိန့်ပေးထားပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် အာရပ်စစ်တပ်အတွက်မူ ဝပ်နေရန် မလွယ်ကူပေ။

စုဟန်ရှင်းသည် လေးမြှားတပ်ဖွဲ့ကို ကွပ်ကဲရာတွင် သံမဏိ မြို့တော်၏ မြောက်ဘက် မြို့ရိုးကို အသုံးပြုကာ လေနှင့် သဲများကို ကာကွယ်ထားသဖြင့် သဲမုန်တိုင်း၏ သက်ရောက်မှုကို အနည်းဆုံး အဆင့်သို့ လျှော့ချထားသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် လီစီယီသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ဝူရှန်း သံမဏိ မြင်းစီးတပ် နှစ်သောင်းကို ဦးဆောင်ကာ သဲမုန်တိုင်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ အာရပ်စစ်တပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

ပေါက်ကွဲသံများ သဲမုန်တိုင်းထဲမှ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝူရှန်း သံမဏိ မြင်းစီးတပ်၏ ပုံမှန် ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုများနှင့် ဝူရှန်း ရွာသားများအကြား နားလည်မှုသည် ယခုအချိန်တွင် အစွမ်းပြလာသည်။ သဲမုန်တိုင်းထဲတွင် တိုက်ခိုက်နေရသော်လည်း ဝူရှန်း သံမဏိ မြင်းစီးတပ်သည် သပ်ရပ်သော စစ်ကြောင်းကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး စစ်ကြောင်း ပျက်စီးခြင်း မရှိပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော သဲမုန်တိုင်းကြောင့် အာရပ်စစ်တပ်သည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

စစ်မြင်းများ ဒုန်းစိုင်း ပြေးဝင်လာပြီး အချိန်တိုအတွင်း အာရပ်များ ဘက်တွင် ကြီးမားသော အသေအပျောက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ခုနစ်ထောင်၊ ရှစ်ထောင်၊ တစ်သောင်းသုံးထောင်၊ တစ်သောင်းခုနစ်ထောင်၊ တစ်သောင်းကိုးထောင်... ထောင်နှင့်ချီသော အာရပ်သံမြင်းစီးတပ်များသည် ကောက်ရိုးများကဲ့သို့ လဲကျသွားပြီး ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိပေ။

“တိုက်”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ချန်းလီ၊ ရှီယွမ်ချင်းတို့သည်လည်း စစ်ရေးအခွင့်အကောင်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ကြသည်။ ဝမ်ချောင်၏ လက်အောက်ငယ်သားများ ဖြစ်သော ရွှယ်ချန်ကျွင်း၊ ဇီအန်းတို့နှင့် ပူးပေါင်းကာ ဓားလှံများကို ကိုင်ဆောင်လျက် စစ်တပ်ကို စတုရန်းကွက် ပုံစံ ဖွဲ့စည်းပြီး မြောက်ဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်သွားကြသည်။

သံမြင်းစီးတပ်၏ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းသည် ခြေလျင်တပ်ထက် သာလွန်ကြောင်း နိုင်ငံတိုင်း လက်ခံထားကြသည်။ သို့မဟုတ်ပါက အာရပ်အင်ပါယာသည် သံမြင်းစီးတပ်ကို အားကိုးပြီး နိုင်ငံအနှံ့ လှည့်လည်ကာ အိမ်နီးချင်း နိုင်ငံများကို သိမ်းပိုက်ပြီး ကမ္ဘာလောကကို အောင်နိုင်မည့် ကြီးကျယ်သော လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤအချက်သည် အမြဲတမ်း မှန်ကန်သည် မဟုတ်ပေ။ သံမြင်းစီးတပ်၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း အကောင်းဆုံး ဖြစ်ရခြင်းမှာ မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်သော ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်မှု အရှိန်အဟုန်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ခေါင်းပြတ်နေသော ယင်ကောင်များကဲ့သို့ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော သံမြင်းစီးတပ် အုပ်စုသည်... ခြေလျင်တပ်လောက်ပင် အသုံးမဝင်ပေ။

“သတ်”

မဟာထန်စစ်တပ်သည် စတုရန်းကွက်များ တစ်ခုပြီး တစ်ခု ဖွဲ့စည်းကာ နံရံကဲ့သို့ ရှေ့သို့ တိုးဝင်ပြီး အဆက်မပြတ် သတ်ဖြတ်နေသည်။

ဤအချိန်တွင် ခြေလျင်တပ် စစ်ကြောင်း၏ စွမ်းအား စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သဲမုန်တိုင်းထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်နေသော၊ ပစ်မှတ် မရှိသော အာရပ်သံမြင်းစီးတပ်သား တစ်ဦးကို တွေ့ရှိသည်နှင့် သေလမ်းသာ ရှိတော့သည်။ အာရပ်သံမြင်းစီးတပ်သား ဒါဇင်အနည်းငယ် စုဝေးနေလျှင်ပင် စစ်ကြောင်း မရှိ၊ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိသဖြင့် မဟာထန်ခြေလျင်တပ် စစ်ကြောင်း၏ ဓားသွားများ ရှေ့တွင် အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်အတွင်း မြင်းပေါ်မှ ခုတ်ချခံလိုက်ရသည်။

“သတ်”

သတ်ဖြတ်သံများ အရပ်လေးမျက်နှာမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ စစ်မြေပြင်ရှိ အာရပ်သံမြင်းစီးတပ်များ အတွက် အရပ်လေးမျက်နှာလုံးတွင် မဟာထန်စစ်တပ်များ ပြည့်နှက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ပို၍ ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းသည်မှာ မဟာထန် သံမြင်းစီးတပ် တစ်ဖွဲ့သည် သူတို့၏ စစ်တပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ဘယ်လုညာခို တိုက်ခိုက်နေသဖြင့် တည်နေရာ အတိအကျကို ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ ဘယ်နှစ်ယောက် လာသလဲ ဆိုတာ မည်သူမျှ မသိပေ။ ကိုယ့်ဆီ ဘယ်အချိန် ရောက်လာမလဲ ဆိုတာ မည်သူမျှ မသိပေ။ ကိုယ့်ဘေးနားက လူက ထန်လူမျိုး ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာတောင် မည်သူမျှ မသိကြပေ။

စစ်မြေပြင်ရှိ အာရပ်များအတွက် ယခုအချိန်လောက် ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့ရသော အချိန်မျိုး တစ်ခါမှ မရှိဖူးပေ။

******

အခန်း (၁၈၉၉) ဝမ်ချောင်၏ အကူအညီ!

အာရပ်စစ်တပ်ကြီးသည် သန်းနှင့်ချီ ရှိသော်လည်း ယခုအခါ စစ်သည်တိုင်းသည် မဟာထန်စစ်တပ်ကြီး တစ်ခုလုံးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားနေကြရသည်။

ဤစစ်ပွဲသည် စတင်ချိန်မှစ၍ လေးငါးနာရီခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အာရပ်ဘက်တွင် စစ်သည် ခုနစ်သိန်း၊ ရှစ်သိန်းခန့် ဆုံးရှုံးခဲ့သော်လည်း တစ်သန်း၊ခုနစ်သိန်းကျော် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ အရေအတွက်အားဖြင့် မဟာထန်ထက် များစွာသာလွန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

မဟာထန်ဘက်တွင်မူ မူလက ခြောက်သိန်းကျော် ရှိသော စစ်သည်များထဲမှ တစ်သိန်း ခုနစ်သောင်း၊ ရှစ်သောင်းခန့် ကျဆုံးခဲ့ရပြီး လေးသိန်းကျော်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ယွီစန်း ကုန်းပြင်မြင့်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော ဆမ်ဆာနစ်စစ်တပ်ကို ထည့်ပေါင်းလျှင်ပင် ငါးသိန်းကျော်သာ ရှိသည်။ နှစ်ဖက် အင်အား ကွာခြားချက်သည် ကြီးမားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် အာရပ်ဘက်မှ အသေအပျောက်နှုန်းသည် ယခင်အချိန်များထက် များစွာ မြင့်မားနေသည်။

တစ်သိန်း

တစ်သိန်း နှစ်သောင်း

တစ်သိန်း ရှစ်သောင်း

နှစ်သိန်း လေးသောင်း

...

လေ့ကျင့်မှု ကောင်းမွန်ပြီး နားလည်မှုရှိသော မဟာထန စစ်တပ်၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် အာရပ်စစ်တပ်သည် တောင်ပြိုသကဲ့သို့ ပြိုလဲနေသည်။ ပို၍ ဆိုးရွားသည်မှာ သူတို့၏ ရန်သူ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်ကိုပင် မသိနိုင်ကြပေ။ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော အခြေအနေတွင် အချို့သော အာရပ်စစ်သည်များသည် သတ်ဖြတ်သံ ကြားရာဘက်သို့ ပြေးဝင်သွားပြီး မဟာထန် စစ်သည်များနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်မှ မိမိတို့ အချင်းချင်း ပြန်လည် သတ်ဖြတ်နေမိကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

နောက်ဘက်ရှိ စစ်တပ်ကြီး၏ အံ့မခန်း အသေအပျောက်နှုန်းကို အာရုံခံမိသော အာ့ဒ်နန်၊ အဗူမွတ်စလင် နှင့် အခြားသော အုပ်ချုပ်သူများ၊ ဒုအုပ်ချုပ်သူများ၏ မျက်နှာထားများ အလွန် ဆိုးရွားနေသည်။

“ခွေးကောင်တွေ”

အားလုံး အံကို တင်းတင်း ကြိတ်ထားကြသည်။ သို့သော် လက်ရှိအခြေအနေတွင် သိနေရက်နှင့် ဘာမှမလုပ်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

သဲမုန်တိုင်း၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် အာရပ်စစ်တပ်ကြီးသည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ခဏတာ အတွင်းမှာပင် အာ့ဒ်နန်၏ ဆိုးသွမ်းသော စစ်တပ်နှင့် အဗူမွတ်စလင်၏ စစ်တပ်များသည် နေရာအနှံ့ လွင့်ပါသွားကြပြီး ပြန်လည် စုစည်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ထို့အပြင် သဲမုန်တိုင်း၏ လေတိုက်နှုန်းသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ လေထဲတွင် စစ်မြင်းများ၏ ကြောက်လန့်တကြား ဟီသံများ ပျံ့လွင့်နေသည်။ အာရပ်သံမြင်းစီးတပ်သားများ၏ အရေးကြီးဆုံး မိတ်ဆွေဖြစ်သော စစ်မြင်းများသည် ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်နေကြသည်။ ဤအခြေအနေမျိုးတွင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်မှုသည် ပိုမိုကြီးထွားလာသည်။

“အားလုံး အမိန့်နာခံကြ၊ လေတိုက်ရာ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဝင်တိုက်ကြ”

ထိုအချိန်တွင် ပြင်းထန်သော အနက်ရောင် မီးတောက်တစ်ခုသည် လေထဲရှိ သဲမုန်တိုင်းကို ဖြိုခွင်းလိုက်ပြီး မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ စစ်တပ်ကြီး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကုထိုက်ပိုင် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဝေါ”

ကုထိုက်ပိုင်၏အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မူလက ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော စစ်တပ်ကြီးသည် အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားသည်။

“သတ်”

အချို့သော စစ်သည်များသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ တောင်ဘက်သို့ ဦးတည်တိုက်ခိုက်သွားကြသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် လူအရေအတွက် ပိုများလာသည်။

“ဒီလူက တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်တာပဲ။ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို သူ့ကို အရှင်ထားလို့ မဖြစ်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် အလယ်ပြည်အတွက် ကြီးမားတဲ့ ဘေးအန္တရာယ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”

ဝမ်ချောင်၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

သဲမုန်တိုင်းထဲတွင် စစ်မြင်းများနှင့် သံမြင်းစီးတပ်သားများသည် အရပ်မျက်နှာကို ခွဲခြားနိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။ ကုထိုက်ပိုင် မည်သို့ပင် ညွှန်ကြားပါစေ သူတို့အတွက် အဓိပ္ပာယ် မရှိပေ။ သို့သော် လေတိုက်ရာ လမ်းကြောင်းကိုမူ လူတိုင်း ခွဲခြားနိုင်သည်။

မြောက်ဘက်တွင် လူအရေအတွက် အနည်းဆုံး ဖြစ်ပြီး ပါဟရာမ်နှင့် သူ၏ ဆမ်ဆာနစ်သံမြင်းစီးတပ် တစ်သိန်းကျော်သာ ရှိသည်။ သို့သော် သဲမုန်တိုင်းကို ဆန်တက်ပြီး တိုက်ခိုက်လျှင် သံမြင်းစီးတပ်များသည် အရှိန်ရအောင် မလုပ်နိုင်သည့်အပြင် မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်ထဲသို့ သဲများ ဝင်ရောက်ကာ ဒုက္ခရောက်စေနိုင်သည်။

လေတိုက်ရာ လမ်းကြောင်းအတိုင်း တောင်ဘက်ရှိ လူပိုများသော မဟာထန် စစ်တပ်ကို ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခြင်းသည်သာ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။

“နှမြောစရာပဲ၊ ရေတစ်ခွက်နဲ့ လှည်းတစ်စီးစာ ထင်းမီးကို ငြှိမ်းသတ်သလို ဖြစ်နေဦးမှာပဲ၊ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ဝမ်ချောင်စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်ပြီး မျက်နှာထား အေးစက်သွားသည်။

သံမြင်းစီးတပ်သားများသည် လမ်းမမြင်ရ၊ အရပ်မျက်နှာ မခွဲခြားနိုင်၊ ထိရောက်သော စစ်ကြောင်း မဖွဲ့စည်းနိုင်လျှင် မိမိတို့၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ စည်းကမ်း သေဝပ်ပြီး ခိုင်မာသော မဟာထန် ခြေလျင်တပ် စစ်ကြောင်းကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကြက်ဥဖြင့် ကျောက်တုံးကို ပစ်သကဲ့သို့သာ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ကုထိုက်ပိုင် ဘာပဲလုပ်လုပ် စစ်ပွဲ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အရေးတကြီး လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စမှာ ကုထိုက်ပိုင် ကို သတ်ဖြတ်ပြီး စစ်မြေပြင်ရှိ အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုကို အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပစ်ရန် ဖြစ်သည်။

“အဗူမွတ်စလင် နဲ့ တခြား အာရပ်အုပ်ချုပ်သူတွေကို ငါ့တာဝန် ထားလိုက်၊ မင်းတို့ အားလုံး ကုထိုက်ပိုင် ကို ဝိုင်းတိုက်ကြ”

ဝမ်ချောင်ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ကုထိုက်ပိုင် မလှုပ်ရှားမီ သူက ဦးအောင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

“ဝေါ”

မဟာလေဟာနယ် တိမ်းရှောင်ခြင်းကို အမြင့်ဆုံး အဆင့်ထိ ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ဝမ်ချောင်၏ ပုံရိပ်ယောင်များ လေဟာနယ်ထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။ တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် အနက်ရောင် မီးနတ်ဆိုးကြီး၏ မြောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“အိပ်မက်ဆိုးသားရဲ၊ အဲဒီအာရပ်အုပ်ချုပ်သူတွေကို ထိန်းချုပ်ပြီး အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ခိုင်းလိုက်”

ဝမ်ချောင် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်နေသည်။

အိပ်မက်ဆိုးသားရဲသည် မြေအောက် မဟာလော့ဝ် လိုဏ်ဂူထဲတွင် ရှိစဉ်ကတည်းက စိတ်စွမ်းအားဖြင့် နှောင့်ယှက်ကာ သူတစ်ပါး၏ စိတ်ကို လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ယခုအခါ စစ်သည် သိန်းချီ၏ စိတ်စွမ်းအားကို စုပ်ယူထားပြီး အသွင်ပြောင်းလဲကာ ပိုမို သန်စွမ်းလာပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို စွမ်းအားကြီးမားလာသဖြင့် စိတ်ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းသည်လည်း ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာပြီ ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့၊ သခင်”

အိပ်မက်ဆိုးသားရဲတွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ကြီးမားသော စိတ်စွမ်းအား လှိုင်းတစ်ခု လေထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ပြေးဝင်လာသော အုပ်ချုပ်သူများနှင့် ဒုအုပ်ချုပ်သူများကို ချက်ချင်းသော့ခတ်လိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူတို့၏ စိတ်စွမ်းအား ကာကွယ်မှုကို ဖောက်ထွင်းပြီး ဦးနှောက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

“အာ… ထန်လူမျိုးတွေကို သတ်ပစ်”

“မဟာသူတော်စင် ကို ကာကွယ်ကြ”

“အဲဒီ ထန် လူတွေ ခိုးတိုက်တာကို သတိထား”

“သေစမ်း! ငါ မင်းကို သတ်မယ်”

...

မည်သည့် နိမိတ်လက္ခဏာမျှ မပြဘဲ အာ့ဒ်နန်၊ အဗူမွတ်စလင်နှင့် အခြားသူများ၏ နောက်ဘက်ရှိ စစ်တပ်သည် ရုတ်တရက် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားသည်။ အုပ်ချုပ်သူများ နှင့် ဒုအုပ်ချုပ်သူများသည် မျက်နှာထား ကြမ်းကြုတ်လျက် ဘေးနားရှိ မိတ်ဆွေများကို ရုတ်တရက် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ကြပြီး ပါးစပ်မှ ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်နေကြသည်။

အာရပ်အုပ်ချုပ်သူ တစ်ဦးသည် ခါးကြားမှ အနက်ရောင် ဓားကောက်ကြီးကို ဆွဲထုတ်ပြီး အဗူမွတ်စလင် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

“ခွေးကောင်.. မင်း ဘာလုပ်တာလဲ”

အဗူမွတ်စလင်၏ ရင်ထဲတွင် အန္တရာယ် အချက်ပေးသံ မြည်လာသည်။ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ နောက်ကျောဘက်မှ သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်လိုက်သည်။ သို့သော် တိုက်ခိုက်သူမှာ အေဒင်ပြည်နယ် အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အဗူမွတ်စလင် အံ့ဩဒေါသထွက်သွားသည်။

“ချွင်”

ထိုအချိန်မှာပင် အဗူမွတ်စလင်၏ မျက်လုံးထောင့်စွန်းတွင် အာရပ်အုပ်ချုပ်သူနှစ်ဦးသည် ဘယ်ညာညှပ်လျက် အာ့ဒ်နန်ကို တိုက်ခိုက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“သတိထား၊ သူတို့ စိတ်ထိန်းချုပ်ခံထားရတယ်၊ ဟိုမဟာထန် စစ်သူကြီး လက်ချက် ဖြစ်မယ်”

အာ့ဒ်နန်ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ မူကာရာ ဓားမှ တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထို အာရပ်အုပ်ချုပ်သူ နှစ်ဦးကို ချက်ချင်း ကျောက်ဖြစ်သွားစေကာ မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားစေသည်။

“သေချင်နေတာလား”

ထိုအချိန်တွင် အဒေါသအထွက်ဆုံးမှာ ကုထိုက်ပိုင် ဝင်စားထားသော အနက်ရောင် မီးနတ်ဆိုးကြီးပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်နှာထား အေးစက်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မီးတောက်များ လှိမ့်ဝင်လာသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော လက်တံများ အဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး ဘေးပတ်လည်ရှိ ဝမ်ကျုံးစစ်၊ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၊ ကောင်းရှန်းကျစ်နှင့် အခြားသူများကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြီးမားသော လက်သီးကြီး တစ်လုံးဖြင့် မီးတောက်နှင့် မီးခိုးများ လွှမ်းခြုံလျက် ဝမ်ချောင်ထံသို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ဘုန်း!

ထို လက်သီးချက်သည် တောင်များကို ဖြိုဖျက်နိုင်သော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။ လက်သီး ထိုးထုတ်လိုက်သည်နှင့် လေဟာနယ် ပြိုကျသွားပြီး လေစီးကြောင်းများ လှိမ့်ဝင်လာသည်။ ဘေးပတ်လည်ရှိ သဲမုန်တိုင်းများကိုပင် ပေရာပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးထိ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ဤ တိုက်ခိုက်မှုကို ကြိုတင် အာရုံခံမိသဖြင့် လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

“ကုထိုက်ပိုင်၊ ငါတို့ တိုက်ခိုက်ဖို့ အချိန်တွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်”

ဝမ်ချောင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေသည်။ သူ၏ စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ညာဘက်လက်ကို တုန်ခါလိုက်ရာ သွေးရောင် နေမင်းကြီး တစ်စင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

“မဟာယင်ယန်ကောင်းကင်ဖန်တီးခြင်းသိုင်း”

ခဏတာ အတွင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်သည် သွေးရောင် နေမင်းကြီး တစ်စင်း အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် စုပ်ယူအား တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ဘေးပတ်လည်ရှိ အာရပ်အုပ်ချုပ်သူနှစ်ဦးကို ချက်ချင်း စုပ်ယူလိုက်သည်။

ဘုန်း

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် ဝမ်ချောင်သည် သူတို့၏လည်ပင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ညှစ်ထားလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ထိုနှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်များ တောင့်တင်းသွားပြီး လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ စွမ်းအင်များသည် မြစ်ရေကြီးသကဲ့သို့ ဝမ်ချောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဝင်သွားသည်။

ဤ အာရပ်အုပ်ချုပ်သူများသည် အားနည်းသူများ မဟုတ်ပေ။ ပုံမှန်အခြေအနေတွင် ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် သူတို့ကို ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ထိန်းချုပ်ပြီး စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူရန် မလွယ်ကူပေ။ သို့သော် အိပ်မက်ဆိုးသားရဲ၏ ပြင်းထန်သော စိတ်အနှောင့်အယှက် ပေးမှုအောက်တွင် သူတို့၏ စိတ်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ဟာကွက်များ ဖြစ်နေသည်။ ဝမ်ချောင်အတွက်မူ သားကောင်များ သဖွယ် ဖြစ်နေသည်။

“မဟာဆရာ ငါ ကူညီပေးမယ်”

လက်ထဲမှ အာရပ်အုပ်ချုပ်သူ နှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်များ မျက်စိရှေ့မှာပင် ခြောက်သွေ့သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ချောင်သည် လက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး အလောင်းများကို ပစ်ချလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လက်ဝါးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ စွမ်းအင်များ အားလုံးသည် ဝမ်ကျုံးစစ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

“မလိုပါဘူး”

ဝမ်ကျုံးစစ် ငြင်းဆန်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝမ်ချောင်ကိုယ်တိုင်လည်း စွမ်းအင် အများအပြား ကုန်ဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည့်အပြင် သူတို့ နှစ်ဦး၏ စွမ်းအင် သဘောသဘာဝသည် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော စွမ်းအင်၏ သဘောသဘာဝကို ခံစားမိလိုက်ပြီး ဝမ်ကျုံးစစ် အံ့ဩသွားကာ ပါးစပ်ပိတ်သွားသည်။

ဝမ်ချောင်ပေးပို့လိုက်သော စွမ်းအင်သည် မဟာယင်ယန်ကောင်းကင်ဖန်တီးခြင်းသိုင်း မဟုတ်သလို အခြားသော စွမ်းအင် အမျိုးအစားလည်း မဟုတ်ပေ။ ထိုစွမ်းအင်၏ သဘောသဘာဝသည် ဝမ်ကျုံးစစ် အတွင်းအားနှင့် ထပ်တူညီနေသည်။ အကယ်၍ မသိလျှင် ဝမ်ကျုံးစစ်အနေဖြင့် ဒါသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အတွင်းအားဟုပင် ထင်မှတ်မိပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ချောင်သည် မဟာလော့ဝ် နတ်ဘုရား သိုင်းပညာ ကို အသုံးပြုပြီး ပြောင်းလဲပေးလိုက်သော စွမ်းအင်များသည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်ပြီး အရှိန်အဟုန် ပြင်းထန်လှသည်။ အာရပ်အုပ်ချုပ်သူနှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ စွမ်းအင်များကို ဝမ်ကျုံးစစ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။

ဤစစ်ပွဲတွင် ဝမ်ကျုံးစစ် ထုတ်မပြောသော်လည်း မီးနတ်ဆိုးကြီးနှင့် ကုထိုက်ပိုင်ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် သူ၏ စွမ်းအင်များ အလွန်ကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် မျိုးဆက်ဟောင်း စစ်နတ်ဘုရားတစ်ဦးအနေဖြင့် မည်သည့်အခါမျှ ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။

ယခုအခါ ဝမ်ချောင်၏စွမ်းအား ဖြည့်တင်းပေးမှုကြောင့် ဝမ်ကျုံးစစ်၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ စွမ်းအင်များလည်း ဒီရေတိုးသကဲ့သို့ မြင့်တက်လာပြီး အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားရုံသာမက ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုသန်စွမ်းလာသည်။

“ကောင်းပြီ! ငါ ကုထိုက်ပိုင်ကို အရင် ဆွဲထားပေးမယ်၊ မင်း တခြားသူတွေကို သွားကူညီလိုက်”

ဝမ်ကျုံးစစ် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ဝမ်ချောင်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။

ဝမ်ကျုံးစစ်ကဲ့သို့ အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးသည် လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုကို ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဝမ်ချောင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်နိုင်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် မဟာလော့ဝ် နတ်ဘုရား သိုင်းပညာနှင့် မဟာယင်ယန်ကောင်းကင်ဖန်တီးခြင်းသိုင်းကို တတ်မြောက်ထားသူ ဖြစ်သည်။ သူမှလွဲ၍ အခြား မည်သူမျှ အခြားသူများကို စွမ်းအား ကူးပြောင်းပေးနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

ထို့အပြင် တိုက်ပွဲ ကြာရှည်လာသည်နှင့်အမျှ ဝမ်ကျုံးစစ်၊ ကောင်းရှန်းကျစ်နှင့် အခြားသူများ အားလုံး စွမ်းအင်အများအပြား ကုန်ဆုံးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ပုံမှန် အခြေအနေတွင် ဝမ်ချောင်၏အကူအညီမပါလျှင် အခြားသူများ ကြာရှည် တောင့်ခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

“အင်း”

နှစ်ဦးသား စိတ်ချင်း ဆက်သွယ်မိသွားသည်။ ဝမ်ချောင်ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ခဏ၌ မဟာလေဟာနယ် တိမ်းရှောင်ခြင်းကို အမြင့်ဆုံး အဆင့်ထိ ထုတ်ဖော်ကာ ကုထိုက်ပိုင် ၏ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်မှုကို ထပ်မံ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ အခြား လေဟာနယ် တစ်ခုတွင် ပြန်လည် ပေါ်လာပြီး ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အာရပ်အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးသည် မဟာယင်ယန်ကောင်းကင်ဖန်တီးခြင်းသိုင်း၏ ဆွဲငင်မှုကြောင့် လေဟာနယ်ထဲတွင် ကြီးမားသော မျဉ်းကွေးကြီးတစ်ခု ရေးဆွဲကာ ဝမ်ချောင်ထံသို့ လျင်မြန်စွာ လွင့်ပါလာသည်။

ဘုန်း

လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အချိန်တိုအတွင်း ဘေးတစ်ဖက်မှ အေးစက်သော အလင်းတန်း တစ်ချက် လက်သွားသည်။ အဗူမွတ်စလင်သည် လေးလံသော သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ထဲရှိ ဓားရှည်မှ ပေ (၃၀-၄၀) ခန့် ရှည်လျားသော ဓားချီကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးကို ခုတ်ပိုင်းသကဲ့သို့ နှစ်ဦးသားကြားရှိ စုပ်ယူအားကို ဖြတ်တောက်ရန် ကြိုးစားရင်း ဝမ်ချောင်နှင့် ထို အာရပ်အုပ်ချုပ်သူကြားသို့ ဝင်ရောက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

******

အခန်း (၁၉၀၀) အနက်ရောင် မီးတောက် လနတ်ဘုရား

“အဗူမွတ်စလင်၊ မင်းက ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးနေတာပဲ၊ လက်ရှိ မင်းအခြေအနေက ငါ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး။ ငါသာ မင်းနေရာမှာဆိုရင် ဒီစစ်ပွဲထဲ ဝင်မပါဘူး”

ဝမ်ချောင်၏ဒန်တျန် တုန်ခါသွားပြီး သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော ကြီးမားသည့် စွမ်းအင်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ အစိမ်းရောင် တောင်ကုန်းပမာ ကြီးမားသည့် လက်သီးရိပ်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အဗူမွတ်စလင်၏ ဓားချက်ကို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အဗူမွတ်စလင်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်လွှတ်လိုက်သည်။

အဗူမွတ်စလင်၏ မျက်နှာထားမှာ သံဖြူရောင် ပေါက်သွားပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း တစ်ခွန်းမျှ ပြန်မပြောနိုင်ပေ။

ဝမ်ချောင်၏ စကားများသည် သူ့ကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း စော်ကားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်ပြောသကဲ့သို့ပင် ရက်အနည်းငယ်ကြာလျှင် အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။ ယခု ဝမ်ချောင်သည် တာလာ့စ်စစ်ပွဲတုန်းက ဝမ်ချောင်နှင့် လုံးဝ မတူတော့ပေ။ ကုထိုက်ပိုင် ပြန်လည် အသက်ရှင်လာလျှင်ပင် သူ့ပြိုင်ဘက် ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်တော့မည်။ အဗူမွတ်စလင် ဆိုလျှင် ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

အဗူမွတ်စလင် နောက်ဆုတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ချောင်သည် မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်ပြီး လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုပေ။ အဗူမွတ်စလင် ကို ရှင်းလင်းရန် အခွင့်အရေးများစွာ ရှိသေးသဖြင့် အလျင်လိုစရာ မလိုပေ။ ယခု အရေးကြီးသည်မှာ စွမ်းအားနည်းသော အာရပ်အုပ်ချုပ်သူများကို ရှင်းလင်းပြီး ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၊ ကောင်းရှန်းကျစ်နှင့် အခြားသူများကို စွမ်းအား ဖြည့်တင်းပေးရန် ဖြစ်သည်။

“ဝေါ”

ဝမ်ချောင်စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် အိပ်မက်ဆိုးသားရဲ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရောက်နေသော အာရပ်အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးကို လက်ဝါးဖြင့် စုပ်ယူလိုက်သည်။ ဝမ်ချောင်လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်လိုက်ရာ ကြီးမားသော စွမ်းအင်များသည် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။

အင်ပါယာ ကျားသည် မူလက တောင့်ခံနိုင်စွမ်း ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသော်လည်း ဝမ်ချောင်၏စွမ်းအား ဖြည့်တင်းပေးမှုကြောင့် ချက်ချင်း စိတ်ဓာတ် တက်ကြွသွားသည်။

“ကောင်းတယ် ဝမ်ချောင် မင်း ရှိနေသရွေ့ ငါတို့ လုံးဝ ရှုံးမှာ မဟုတ်ဘူး”

ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး စိတ်ဓာတ် အပြည့်အဝ တက်ကြွသွားသည်။

“ကုထိုက်ပိုင် မင်း ဘာကောင်နဲ့ပဲ ပေါင်းစည်းထားပါစေ၊ ရှုံးနိမ့်မှု တစ်ခုတည်းသာ ရှိလိမ့်မယ်၊ လာစမ်းပါ”

စကားမဆုံးမီ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ဒန်တျန် တုန်ခါသွားပြီး ကြီးမားသော စွမ်းအင်တစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။ သူသည် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး အဆုံးမဲ့ စွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ ဧရာမ မြစ်ကြီး တစ်စင်းကဲ့သို့ ကုထိုက်ပိုင် ဝင်စားထားသော အနက်ရောင် မီးနတ်ဆိုးကြီးထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ဘုန်း…

ပေါက်ကွဲသံများ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ ဝမ်ကျုံးစစ်၊ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အခြားသူများ၏ ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ကုထိုက်ပိုင် ပင်လျှင် မျက်နှာထား လေးနက်သွားပြီး ဝမ်ချောင်ကို ဆက်လက် လိုက်လံ တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ဤအခြေအနေက ကုထိုက်ပိုင်ကို ပိုမိုဒေါသထွက်စေသည်။

“သေသင့်တဲ့ ကောင်တွေ… မင်းတို့ကို အရင်သတ်ပြီးမှ ဟိုကောင်လေးကို သတ်လည်း အတူတူပဲ”

ကုထိုက်ပိုင်၏တစ်ကိုယ်လုံးမှ အနက်ရောင် မီးခိုးများ လှိမ့်ထွက်လာသည်။ စူးရှသော အသံများနှင့်အတူ ကောင်းကင်နှင့် နေမင်းကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော ကြောက်မက်ဖွယ် အပူချိန်မြင့် အနက်ရောင် မီးတောက် လှိုင်းလုံးကြီးများသည် မဟာထန်ဘက်မှ လူများထံသို့ တပြိုင်နက် ဝင်ရောက်လာသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း ရင်ထဲ ထိတ်လန့်သွားပြီး တညီတညွတ်တည်း နောက်ဆုတ်လိုက်ကြသည်။

ရန်သူ တက်လာလျှင် မိမိတို့ ဆုတ်မည်၊ ရန်သူ ဆုတ်လျှင် မိမိတို့ တက်မည်။ ဤသည်မှာ ကုထိုက်ပိုင်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် လူတိုင်း လက်ခံထားသော ဘုံသဘောတူညီချက် ဖြစ်သည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အပူချိန်မြင့် အနက်ရောင် မီးတောက်များသည် လူတိုင်း ဖြတ်ကျော်ရန် ခက်ခဲသော အတားအဆီးကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကုထိုက်ပိုင်နှင့် ဝမ်ကျုံးစစ်တို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေချိန်တွင် အခြားတစ်ဖက်၌ ဝမ်ချောင်သည်လည်း ပြိုင်ဘက်ကောင်း တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံနေရသည်။

“ဝေါ”

မည်သည့် နိမိတ်လက္ခဏာမျှ မပြဘဲ ဝမ်ချောင်ရှေ့ရှိ လေဟာနယ်သည် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားသည်။ ထို့နောက် ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ အေးစက်သော အလင်းတန်း တစ်ချက် လက်သွားပြီး လေဟာနယ်ကို ပေ (၇၀-၈၀) ခန့် ကွဲအက်သွားစေသော ဓားချီတစ်ခု ကျရောက်လာသည်။ ဓားချက် ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာသည် မှန်သားပြင်ကဲ့သို့ ချောမွေ့နေသည်။ အကယ်၍ ဝမ်ချောင်၏ တုံ့ပြန်မှု မြန်ဆန်ပြီး ကြိုတင် ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပါက ထိုဓားချက်၏ ထိမှန်မှုကို ခံရပေလိမ့်မည်။

“အဗူမွတ်စလင် မင်း ဘာလို့ ဆုတ်နေတာလဲ၊ ငါတို့ နှစ်ယောက်ပေါင်းပြီး သူ့ကို သတ်ကြမယ်”

လေထဲတွင် ကြီးမားသော လေထုထည်သည် အစိုင်အခဲအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အရွယ်အစား အမျိုးမျိုး ရှိသော ကျောက်တုံးများ အဖြစ် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသည်။ အာ့ဒ်နန်သည် မူကာရာ ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် လေထဲတွင် ရပ်တည်နေပြီး မျက်နှာထား ဒေါသထွက်နေသည်။

သူ၏ အသံမဆုံးမီ လက်ထဲရှိ မူကာရာဓားမှ ကြီးမားသော ဓားချီတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဟာရီကိန်း မုန်တိုင်းကဲ့သို့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းလျက် ဝမ်ချောင်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။

“ဟွန်း… နတ်ဘုရား လက်နက် ကိုင်ထားရုံနဲ့ ငါ့ကို နိုင်မယ် ထင်နေတာလား”

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ဝမ်ချောင် နောက်မဆုတ်တော့ပေ။ သူ၏မျက်နှာထား အေးစက်သွားပြီး ညာဘက်လက်ဖြင့် ရွှမ်ယွမ် နတ်ဘုရားဓားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ချီများကို ဓားထဲသို့ လောင်းထည့်ပြီး တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ ဓားချက် တစ်ချက် ပြန်လည် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

“ဘုန်း”

အရှေ့တိုင်းနှင့် အနောက်တိုင်းမှ နတ်ဘုရား လက်နက်နှစ်လက်၏ ဓားချက်များသည် လေဟာနယ်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသွားကြသည်။ ကွဲပြားခြားနားသော စွမ်းအင် နှစ်ခုသည် ခေတ္တမျှ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံပြီးနောက် တောင်ပြို ကမ်းပြို ဖြစ်သကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ အာ့ဒ်နန်၏ မူကာရာ ဓားမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဓားချက်သည် လျင်မြန်စွာ ပြိုကွဲသွားသည်။ ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ချက် လက်သွားပြီး စူးရှသော ဓားချီတစ်ခုသည် အာ့ဒ်နန်ထံသို့ တည့်မတ်စွာ ဝင်ရောက်လာသည်။

“အာ”

အာ့ဒ်နန် မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။ ယခင်က မောက်မာမှုများသည် လေပေါက်သွားသော ဘောလုံးကဲ့သို့ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အာမေဋိတ်သံနှင့်အတူ အများကြီး စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားကာ နောက်သို့ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။ ဆံချည်မျှင် တစ်မျှင်စာ အကွာအဝေးဖြင့် ဝမ်ချောင်၏ ဓားချက်ကို ကပ်သီးကပ်သပ် ရှောင်တိမ်းလိုက်နိုင်သော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးစေးများ ပြန်သွားသည်။

သူသည် ဝမ်ကျုံးစစ်နှင့် အကြိတ်အနယ် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်ဖူးပြီး သရေကျခဲ့ဖူးသည်။ ထို့ကြောင့် အနည်းဆုံးတော့ ဝမ်ချောင်ကို ထိန်းထားနိုင်ပြီး မဟာသူတော်စင်အတွက် အခွင့်အရေး ဖန်တီးပေးနိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်၏ ဓားချက်သည် သူ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။

“နှမြောစရာပဲ… လွတ်သွားတယ်”

အဝေးသို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားသော အာ့ဒ်နန်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ချောင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အနည်းငယ် နှမြောတသ ဖြစ်သွားသည်။

စောစောက အာ့ဒ်နန်၏တုံ့ပြန်မှုသာ အနည်းငယ် နှေးကွေးခဲ့လျှင် ဝမ်ချောင်၏ ဓားချက်အောက်တွင် နှစ်ပိုင်းပြတ်ကာ သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ချောင်သည် ဝမ်ကျုံးစစ်နှင့် မတူပေ။ အသက်အရွယ် ငယ်သော်လည်း သိုင်းပညာ အရာတွင် မျိုးဆက်ဟောင်း မဟာထန် စစ်နတ်ဘုရားဝမ်ကျုံးစစ်ထက် ပိုမို နက်ရှိုင်းသည်။ ဝမ်ကျုံးစစ်၏ တိုက်ခိုက်မှု ပုံစံသည် ခမ်းနားထည်ဝါပြီး ဖြောင့်မတ်သည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် အလယ်ပြည်၏ ထိပ်တန်း သိုင်းပညာဆယ်ခုအနက် လေးခုကို တတ်မြောက်ထားပြီး နည်းစနစ်များ စုံလင်ကာ ပြောင်းလဲမှုများစွာ ပြုလုပ်နိုင်သည်။ အာ့ဒ်နန်အနေဖြင့် လက်နက် တစ်ခုတည်းကို အားကိုးပြီး ဝမ်ချောင်ရှေ့တွင် မောက်မာပြရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

“သူ့လက်နက်က အရမ်း ထူးခြားလွန်းတယ်။ အဲဒီ လက်နက်ရဲ့ အနှောင့်အယှက်သာ မရှိရင် ငါ သူ့ကို ထိန်းချုပ်ပြီးနေပြီ”

အိပ်မက်ဆိုးသားရဲ၏အသံသည် ဝမ်ချောင်၏ ခေါင်းထဲတွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ စစ်မြေပြင် တစ်ခုလုံးတွင် ကုထိုက်ပိုင် မှလွဲ၍ ၎င်း နှောင့်ယှက် ထိန်းချုပ်၍ မရသော လူနှစ်ဦးသာ ရှိသည်။ တစ်ဦးမှာ အဗူမွတ်စလင်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ အာ့ဒ်နန်ဖြစ်သည်။

အဗူမွတ်စလင်သည် သံမဏိ သွေးရှိသော အုပ်ချုပ်သူဟု ကျော်ကြားပြီး စိတ်ဓာတ် ကြံ့ခိုင်သည်။ တာလာ့စ်စစ်ပွဲသည် သူ့ကို အာရပ်တစ်ပြည်လုံး၏ ရယ်စရာ ဖြစ်စေခဲ့သော်လည်း သူ၏စိတ်ဓာတ်ကို ပိုမို ကြံ့ခိုင်လာစေခဲ့သည်။ သူ့စိတ်ကို နှောင့်ယှက်ရန် ကြိုးစားသောအခါ အိပ်မက်ဆိုးသားရဲသည် ပြင်းထန်သော ခုခံမှုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

အာ့ဒ်နန်ကိစ္စတွင်မူ ထို ဓားကြောင့် သက်သက် ဖြစ်သည်။

“သူတို့ကို ခဏ ထားလိုက်ဦး၊ ကုထိုက်ပိုင်ကို အရင် ရှင်းဖို့ လိုတယ်။ သူတို့ တိုက်ပွဲထဲ ဝင်လာဖို့ ကြိုးစားရင် စိတ်စွမ်းအားနဲ့ နှောင့်ယှက်လိုက်၊ ဒါမှမဟုတ် တခြား အုပ်ချုပ်သူတွေကို ထိန်းချုပ်ပြီး သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ခိုင်းလိုက်။ တကယ် မနိုင်တော့မှ ငါ ဝင်တိုက်မယ်”

ဝမ်ချောင်၏မျက်လုံးများ တောက်ပနေပြီး ခဏတာ အတွင်းမှာပင် ထိုနှစ်ယောက်အတွက် ဗျူဟာ ချမှတ်လိုက်သည်။

အဗူမွတ်စလင်နှင့် အာ့ဒ်နန်သည် “ငါးသေး ငါးမွှား” များသာ ဖြစ်သည်။ အဓိက သော့ချက်မှာ ကုထိုက်ပိုင် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင် မပါဝင်လျှင် ဝမ်ကျုံးစစ်နှင့် အခြားသူများ တောင့်ခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

“ဘုန်း”

ဝမ်ချောင်သည် ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားကာ အဗူမွတ်စလင် နှင့် အာ့ဒ်နန်တို့ကို ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ ဦးတည်ကာ ရူးသွပ်နေသော အာရပ်အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ဝမ်ချောင်သည် သူ့နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားပြီး လည်ပင်းကို ဖမ်းဆုပ်ကာ မဟာယင်ယန်ကောင်းကင်ဖန်တီးခြင်းသိုင်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ချီစွမ်းအင်များ ဝမ်ချောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။

ဝမ်ချောင်သည် စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အခြားသူများကို စွမ်းအင် ဖြည့်တင်းပေးရန် ပြင်လိုက်စဉ် သဲမုန်တိုင်းကို ဖြိုခွင်းလိုက်သော အသံတစ်သံ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

“ဝမ်ချောင် ချီစွမ်းအင်တွေ ငါ့ဆီ ပို့ပေး၊ ငါ တခြားသူတွေကို ကူညီပေးမယ်”

စုန့်ယွမ်ယွီသည် ဆံပင်များ လေထဲတွင် လွင့်နေရင်းမှ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဝမ်ချောင် အံ့ဩသွားပြီးနောက် ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။ စုန့်ယွမ်ယွီသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ထာဝရ နွေဦး အတတ်ပညာကို တတ်မြောက်ထားသဖြင့် သာမန်စစ်သည်များ အပါအဝင် လူတိုင်း၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးနိုင်သည်။ နှစ်ဦးသား ပူးပေါင်းလိုက်လျှင် အကောင်းဆုံး စွမ်းဆောင်ရည်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအတွေးများ ခေါင်းထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ကြီးမားသော စွမ်းအင်များနှင့် ဝမ်ချောင်၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် စုန့်ယွမ်ယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ စီးဝင်သွားသည်။

“ဟား”

ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ရရှိလိုက်သဖြင့် စုန့်ယွမ်ယွီ၏ အရှိန်အဝါ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဒန်တျန်တုန်ခါသွားပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်ရာ နွေဦး စွမ်းအင်များသည် ခုနစ်ချောင်း၊ ရှစ်ချောင်း ကွဲထွက်သွားပြီး လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ ဒဏ်ရာများကို အံ့မခန်း လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ကုသပေးလိုက်သည်။

နွေဦး စွမ်းအင်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် လူတိုင်း၏ အတွင်းဒဏ်ရာ၊ အပြင်ဒဏ်ရာ အားလုံး ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာကြသည်။

“ဘုန်း”

စုန့်ယွမ်ယွီသည် ခြေထောက်ောင့် နင်းလိုက်ရာ လေဟာနယ် တုန်ခါသွားပြီး လေလှိုင်းများ လှိမ့်တက်လာသည်။ အဆုံးမဲ့ အသက်စွမ်းအင်များ ပါဝင်သော မြစိမ်းရောင် မြူခိုးများသည် ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ သဲများကို တွန်းထုတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မဟာထန် ခြေလျင်တပ်သားများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ထိုစစ်သည်များသည် ယခင် တိုက်ပွဲများတွင် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိထားကြသော်လည်း ဤမြစိမ်းရောင် မြူခိုးများ၏အကူအညီဖြင့် ဒဏ်ရာများ မျက်စိရှေ့မှာပင် လျင်မြန်စွာ သက်သာပျောက်ကင်းသွားကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လူတိုင်း နဂိုအတိုင်း ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာပြီး စိတ်ဓာတ် မြင့်တက်လာကြသည်။

“ကောင်းလိုက်တာ.. သတ်”

မဟာထန် စစ်သည်များသည် ကျားများ၊ နဂါးများကဲ့သို့ တက်ကြွလာပြီး တိုက်ပွဲထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ အသတ်အဖြတ် အပြင်းထန်ဆုံး နေရာများသို့ ဦးတည် တိုက်ခိုက်သွားကြသည်။

ဝမ်ချောင်နှင့် စုန့်ယွမ်ယွီတို့၏ ပူးပေါင်းမှုသည် ရေရသော ငါးကဲ့သို့ အလွန် အဆင်ပြေလှသည်။ အချိန်တိုအတွင်း ထောင်နှင့်ချီသော မဟာထန် စစ်သည်များသည် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ပျောက်ကင်းပြီး တိုက်ပွဲထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာကြသည်။ အခြားသိုင်းပညာရှင်များနှင့် မတူဘဲ သာမန်စစ်သည်များအတွက် တူညီသော နွေဦး စွမ်းအင်ပမာဏကို အသုံးပြုခြင်းသည် ပိုမို ထိရောက်မှု ရှိသည်။

စစ်သည် အများအပြား ပြန်လည် သက်သာလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် စိတ်ဓာတ် တက်ကြွလာသည်။ စုန့်ယွမ်ယွီကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်းသည် အလွန် မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

အနက်ရောင် မီးတောက် လနတ်ဘုရား

ဝမ်ချောင်နှင့် စုန့်ယွမ်ယွီ တို လူများကို ကုသပေးနေချိန်တွင် ရုတ်တရက် အေးစက် စူးရှသောအသံတစ်ခု သဲမုန်တိုင်းကို ဖြိုခွင်းပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြား ထွက်ပေါ်လာသည်။

နှစ်ယောက်သား မတုံ့ပြန်နိုင်မီ လေဟာနယ် တုန်ခါသွားသည်။ ဝမ်ချောင်ရင်ထဲ ထိတ်လန့်သွားပြီး နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အချိန်ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝမ်ချောင် လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ အနက်ရောင် မီးတောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကြီးမားသည့် သံမဏိကဲ့သို့ မာကျော သိပ်သည်းသော နေမင်းနက်ကြီး တစ်စင်းသည် အနက်ရောင် မီးနတ်ဆိုးကြီး၏ ခေါင်းပေါ်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပထမ တစ်စင်း၊ ဒုတိယ တစ်စင်း၊ တတိယ တစ်စင်း... အချိန်တိုအတွင်း စုစုပေါင်း အနက်ရောင် မီးတောက် နေမင်းကြီးခြောက်စင်းသည် အနက်ရောင် မီးနတ်ဆိုးကြီး၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး လေဟာနယ်ကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

ထိုကြီးမားသော စွမ်းအားများသည် သဲမုန်တိုင်းနှင့် မိုးရေများကိုပင် အပြင်ဘက်တွင် တားဆီးထားလိုက်သည်။ ပေထောင်ချီ ပတ်လည်အတွင်း မည်သည့် လေ၊ မိုးနှင့် သဲမှ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ လုံးဝလွတ်လပ်သော နေရာလွတ်တစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ဖန်တီးလိုက်သည်။