အခန်း (၁၉၁၆-၁၉၂၀)
Vol. 118 Ch. 1916-1920
အခန်း ၁၉၁၆ အနာဂတ် ရှန်ကျိုး၏ အရှင်သခင်
ဤဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်းရှိ ရတနာများထဲတွင် ထိုပစ္စည်းသည် သိပ်ပြီး ထင်ထင်ရှားရှား ရှိမနေခဲ့သော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။ အခြားကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ထိုပစ္စည်းမှာ အလယ်ပြည်မှ ရတနာတစ်ခု ဖြစ်နေပြီး အာရပ်တို့၏ ဟန်ပန်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
ဝမ်ချောင်သည် လက်ဖြင့် လှမ်း၍ ဆွဲယူလိုက်ရာ ထောင့်စွန်းတစ်နေရာရှိ ထိုရတနာသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ပျံထွက်လာပြီး သူ၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ”
ဝမ်ချောင်၏ လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိသွားကြပြီး ကျန်ရှိနေသူများလည်း စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။
ဝမ်ချောင်၏ လက်ထဲတွင် အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းရိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လိပ်စာမူတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းကို ဖြန့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မဟာထန်ခေတ်မတိုင်မီ အနောက်ဟန်မင်းဆက်လက်ထက်က ရှေးဟောင်းပန်းချီကားတစ်ချပ် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဤကဲ့သို့သော ပန်းချီကားမျိုးမှာ တန်ဖိုးဖြတ်မရနိုင်ဘဲ သာမန်လူများ လက်ဝယ် ရှိနိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ ထို့ထက် ပိုအရေးကြီးသည်မှာ အာရပ်အင်ပါယာနှင့် အလယ်ပြည်တို့၏ ယဉ်ကျေးမှုမှာ လုံးဝကွဲပြားခြားနားလှသည်။ မာနခဲတစ်ယောက်ဖြစ်သည့် အာရပ်ဧကရာဇ် မူတာဆင်သုံးအနေဖြင့် အလယ်ပိုင်းဒေသ၏ စာပေနှင့် ပန်းချီကားများကို စုဆောင်းတတ်သည့် အလေ့အထ ရှိလိမ့်မည်ဟု ဝမ်ချောင်လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။
“ဒါက ယိုကျိုးက ပစ္စည်းပဲ၊ ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေရတာလဲ”
ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ကျုံးစစ်သည် နောက်ဘက်မှ လျှောက်လာပြီး ကျောက်စိမ်းရိုးပေါ်ရှိ ရေစက်ပုံစံ အမှတ်အသားလေးကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
အလယ်ပိုင်းဒေသ ရှန်ကျိုး၏ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း စုဆောင်းမှုလောကတွင် နယ်မြေအလိုက် ခွဲခြားမှုများ ရှိသည်။ အချို့သော စုဆောင်းသူကြီးများသည် မိမိတို့ပိုင်ဆိုင်သည့် ပန်းချီကားများမှာ အတုမဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန်နှင့် ခိုးယူခံရခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်အတွက် ပန်းချီကားပေါ်တွင် သေးငယ်သော အမှတ်အသားလေးများ ချန်ထားလေ့ရှိကြသည်။
ဝမ်ကျုံးစစ်သည် ရာထူးမှ အနားမယူမီ တစ်ပြည်လုံးရှိ စစ်သည်ရဲမက်များကို ကွပ်ကဲစဉ်က အရှေ့မြောက်ပိုင်းရှိ ယိုကျိုးသို့ သွားရောက်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုစဉ်က ဒေသခံ သူဌေးကြီးများနှင့် စုဆောင်းသူများ၏ ဧည့်ခံမှုကို ခံယူခဲ့ဖူးသဖြင့် ဤအမှတ်အသားကို ရင်းနှီးနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝမ်ကျုံးစစ်၏စကားကြောင့် လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်းရှိ လေထုမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ထူးဆန်းစွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
“ဒါ... ဗိုလ်ချုပ် ကျန်းရှို့ကွေးရဲ့ ပစ္စည်းလား”
အာပုစစ်သည် နောက်ကနေ လျှောက်လာရင်း မေးလိုက်သည်။
အရှေ့မြောက်ပိုင်း ယိုကျိုးဆိုသည်မှာ ကျန်းရှို့ကွေးနှင့်မူတာဆင်သုံးတို့ တိတ်တဆိတ် အဆက်အသွယ် ရှိနေသည်ဆိုလျှင်ပင် မည်သူမျှ အံ့သြမည်မဟုတ်ပေ။
“မဟုတ်နိုင်တာ၊ ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး”
“ယိုကျိုးနဲ့ ဒီနေရာက အဝေးကြီးပဲလေ၊ ကျန်းရှို့ကွေးက အာရပ်တွေဆီကနေ ဘာလိုချင်လို့လဲ”
“ပြီးတော့ အာရပ်တပ်တွေက အလုံးအရင်းနဲ့ လာတိုက်နေတဲ့အချိန်မှာ ကျန်းရှို့ကွေး ဘယ်လောက်ပဲ မာနကြီးပါစေဦး၊ ဒီလိုအချိန်မှာ မူတာဆင်သုံးနဲ့ အဆက်အသွယ်လုပ်တာက ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ သူနားလည်မှာပါ။ သူ ဒီလိုမျိုး လုပ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မယုံဘူး”
ကောင်းရှန်းကျစ် သည် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းရှို့ကွေးပိုင်ဆိုင်သော ပန်းချီကား မူတာဆင်သုံး၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲ ရောက်နေခြင်းကို အကောင်းဘက်က တွေးလျှင် စစ်မဖြစ်ခင်က ကုန်သွယ်မှုပြုလုပ်ရင်း ရောက်သွားသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း အဆိုးဘက်က တွေးလျှင်မူ နိုင်ငံတော်ကို သစ္စာဖောက်သည့်အပြစ်မျိုး ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူတော်စင်ဧကရာဇ်သာ သိသွားပါက ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ခံရရုံသာမက ထောင်နန်းစံရသည်အထိ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။ သို့သော် ကောင်းရှန်းကျစ် အနေဖြင့် ကျန်းရှို့ကွေးက ထိုသို့လုပ်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။
ရန်သူနှင့် ပူးပေါင်းခြင်းမှာ သေးငယ်သော ကိစ္စမဟုတ်သဖြင့် လူတိုင်းပင် စကားမပြောနိုင်ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
“ရွှပ်”
ထိုစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် အလင်းတစ်ချက် လက်သွားပြီး ကျောက်စိမ်းပန်းချီလိပ်အတွင်းမှ လက်နှစ်လုံးခန့် အနံရှိသော စာရွက်တိုလေးတစ်စောင် လျှောကျလာသည်။ ဤရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြောင့် လူတိုင်း၏ အာရုံမှာ ထိုစာရွက်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဝမ်ချောင်၏ မျက်လုံးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး လက်နှစ်ချောင်းဖြင့် ညှပ်လိုက်ရာ ထိုစာရွက်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ မကျဘဲ ဝမ်ချောင်၏ လက်ထဲသို့ ပျံတက်သွားသည်။ စာရွက်ဖြူလေးပေါ်တွင် ရေးထားသော စာတန်းမှာ အလယ်ပိုင်းဒေသ စာပေမဟုတ်ဘဲ အာရပ်စာပေ ဖြစ်နေသည်ကို လူတိုင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့သြသွားကြသည်။
“အဲဒီပေါ်မှာ ဘာရေးထားတာလဲ”
ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ သူသည် အာရပ်စာကို လုံးဝ နားမလည်ပေ။
“အနာဂတ် ရှန်ကျိုးရဲ့ အရှင်သခင်ကနေ အနောက်ဘက် အာရပ်နိုင်ငံရဲ့ အရှင်သခင်ဆီကို...”
တိတ်ဆိတ်နေသော လေထုထဲတွင် ကောင်းရှန်းကျစ်သည် ထိုစာသားကို ဖတ်ပြလိုက်သည်။ စကားဆုံးသည်နှင့် လူတိုင်းမှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ဒေါသထွက်ကုန်ကြသည်။
အနာဂတ် ရှန်ကျိုး၏ အရှင်သခင် ဟုတ်လား။
အရှေ့ဘက်မှာ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ကလွဲရင် ဘယ်သူက အရှင်သခင် ဖြစ်ရဦးမှာလဲ။
“မိုက်ရိုင်းလိုက်တာ တကယ့်ကို သတ္တိကောင်းလွန်းတာပဲ”
ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် ပြာနှမ်းနေပြီး လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသည်။ ဤနေရာတွင် ရှိနေသူများမှာ ရှန်ကျိုးတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သည့် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်က “အနာဂတ် ရှန်ကျိုး၏ အရှင်သခင်” ဟု အမည်ခံကာ အာရပ်တို့နှင့် ဆက်သွယ်နေခြင်းမှာ ပုန်ကန်ရန် ကြံစည်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
“ဒီကိစ္စကို သေချာ စုံစမ်းရမယ်”
ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသည် ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ကဲ့သို့သော ထူးချွန်သည့် ဘုရင်မျိုး နန်းတက်နေချိန်တွင်မှ ပုန်ကန်ရန် ကြံစည်နေသူ ရှိနေခြင်းမှာ ခွင့်မလွှတ်နိုင်စရာ အပြစ်ပင် ဖြစ်သည်။
“ဝမ်ချောင် မင်း တစ်ခုခု သတိထားမိလား”
ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ကျုံးစစ်က မေးလိုက်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် စောနကတည်းက ဘာမှဝင်မပြောဘဲ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေသည်ကို သူ သတိပြုမိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
“အန်းကာကွယ်ရေးမှူးချုပ် ဒီအဆုံးက တံဆိပ်တုံးကို ခင်ဗျား သိသလား”
ဝမ်ချောင်သည် အန်းစီရှန်းကို မေးလိုက်ရာ အားလုံးက အံ့သြသွားကြသည်။ အန်းစီရှန်းသည်လည်း အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ဝမ်ချောင်က ဤကဲ့သို့ မေးခြင်းမှာ အကြောင်းရှိလိမ့်မည်ဟု တွေးကာ စာရွက်ကို သေချာ ကြည့်လိုက်သည်။
စာရွက်အဆုံးတွင် လက်မအရွယ်ခန့်ရှိသော တောင်ကုန်းပုံစံ တံဆိပ်နီလေးတစ်ခု ရှိနေသည်။
“မမြင်ဖူးဘူး”
အန်းစီရှန်းသည် ခဏကြာအောင် ကြည့်ပြီးနောက် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် အန်းစီရှန်း၏မျက်နှာအမူအရာကို အကဲခတ်လိုက်ပြီးနောက် စာရွက်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။
“သိပါပြီ”
ဝမ်ချောင်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ လှိုင်းတံပိုးများ ထန်နေလေပြီ။
အန်းယာလုရှန်း
ထိုတံဆိပ်တုံးကို အန်းစီရှန်းမသိသော်လည်း ဝမ်ချောင်ကတော့ ကောင်းကောင်း သိသည်။ ၎င်းမှာ “ယာလုရှန်း”ဟု ခေါ်သည့် ဟူလူမျိုးတို့၏ စစ်နတ်ဘုရားတောင် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ၎င်းမှာ နောက်ပိုင်းတွင် အန်းယာလုရှန်း အနှစ်သက်ဆုံး အမှတ်အသားလည်း ဖြစ်သည်။
ဝမ်ချောင်သည် အန်းယာလုရှန်း၏ လက်တံများ ဤမျှအထိ ရှည်လျားနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ စစ်ပွဲမစတင်မီ ကတည်းက သူသည် အာရပ်တို့နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် ကြိုးစားခဲ့ပုံရသည်။ သို့သော် မာနကြီးလှသည့် မူတာဆင်သုံးက အနာဂတ်အရှင်သခင်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သမုတ်ထားသူကို သိပ်ပြီး အဖတ်မလုပ်ခဲ့ပုံ ရသည်။
“စောနက ငါ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ မှားသွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”
ဝမ်ချောင်သည် ထိုကိစ္စကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ပြောလိုက်ရင်း
“ဒီစာရွက်ကိစ္စကိုတော့ စုံစမ်းရမှာပဲ။ ကျန်းချွယ် မင်း ဒီရတနာကို ယူသွားပြီး မူတာဆင်သုံးကို သွားမေးလိုက်စမ်း။ ဒီပစ္စည်းက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲဆိုတာကိုပေါ့။ အာရပ်နဲ့ မဆိုင်တဲ့ ကိစ္စဆိုရင် သူ ဖုံးကွယ်ထားမှာ မဟုတ်ပါဘူး”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်”
ကျန်းချွယ်သည် ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“မဟာဗိုလ်ချုပ်ဝမ် ခင်ဗျားက ဧကရာဇ်နဲ့ အနီးကပ်ဆုံးလူပဲ။ ဒီဘဏ္ဍာတိုက်ကို ချိပ်ပိတ်ပြီးရင် စာရင်းဇယားတွေ လုပ်ပြီး တခြားဗိုလ်ချုပ်တွေကို ပြပေးပါဦး။ ပြီးရင် မြို့တော်ကို အမြန်ဆုံး ပို့ရမယ်”
ဝမ်ချောင်သည် ဝမ်ကျုံးစစ်ကို ပြောလိုက်ရာ ဝမ်ကျုံးစစ်လည်း ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်သည်။ ယခုရရှိထားသော ကြီးမားလှသည့် ဓနဥစ္စာများကို အလယ်ပိုင်းဒေသသို့ အမြန်ဆုံး ပို့ဆောင်နိုင်ခြင်းက နောင်အနာဂတ် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွက် အကျိုးရှိစေမည် ဖြစ်သည်။
အားလုံးက ဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်းသို့ ဆက်လက် လှည့်လည် ကြည့်ရှုနေကြသော်လည်း ဝမ်ချောင်၏ မျက်ခုံးများကြားတွင်မူ စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
အန်းယာလုရှန်း... မင်းက ဘယ်အဆင့်ထိ ရောက်နေပြီလဲ။ ကျန်းရှို့ကွေးတောင် မင်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့တာလား။
“အန်းယာလုရှန်း…ငါတို့ တစ်နေ့ ပြန်ဆုံကြဦးမှာပါ။ ငါ ရှိနေသရွေ့တော့ မင်းကို အရင်လို အခွင့်အရေးမျိုး ထပ်မပေးတော့ဘူး”
ဝမ်ချောင်၏မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ခဏမျှ လက်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အန်းယာလုရှန်း၏ ကိစ္စကို ပြန်ရောက်မှ ဖြေရှင်းရမည်ဖြစ်ပြီး ယခု လောလောဆယ်တွင် အခြားအရေးကြီးသော ကိစ္စနှစ်ခုကို အရင် ဖြေရှင်းရမည်ဖြစ်သည်။
...
ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဘဂ္ဂဒက်၏ ကိစ္စများကို စီစဉ်ပြီးနောက် ဝမ်ချောင်နှင့် ဗိုလ်ချုပ်များသည် အာရပ်မှူးမတ်တစ်ဦး၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ဟာမူဟေဒိုမြို့ရှိ ပျောက်ဆုံးနေသော ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခု ပုန်းအောင်းနေသည့် တွင်းကြီးတစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
“ဒီတွင်းထဲမှာပဲ ကုထိုက်ပိုင်က ဖျက်ဆီးခြင်း မီးနတ်ဆိုးကို ရှာတွေ့ခဲ့တာလား”
ကောင်းရှန်းကျစ်သည် တံဆိပ်များနှင့် အစီရင်ခံစာများ ပြည့်နှက်နေသော တွင်းကြီးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ အနောက်မြောက်စစ်ပွဲတွင် ထိုမီးနတ်ဆိုးကြောင့် သူတို့ အတော်လေး ဒုက္ခရောက်ခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား။
ထို့ကြောင့် ဘဂ္ဂဒက်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ချောင်ပထမဆုံး ပေးခဲ့သည့် အမိန့်မှာ ထိုမီးနတ်ဆိုး၏ အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေရန်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း နောက်ဆုံး သဲလွန်စမှာ ဤတွင်းနက်ကြီး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ကောင်းရှန်းကျစ် မထင်ထားခဲ့ပေ။
ဤသည်မှာ ကောင်းရှန်းကျစ် အနေဖြင့် ယခုကဲ့သို့သော တွင်းမျိုးကို ပထမဆုံး မြင်ဖူးခြင်း မဟုတ်ပေ။ ယခင်က တာလာ့စ် စစ်ပွဲအပြီးတွင်လည်း ရှေးဟောင်းအကြွင်းအကျန်များကို တွေ့ရှိခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် အာရပ်တို့၏ အထွတ်အမြတ်ထားရာ မြို့တော် ဟာမူဟေဒို၏ မြေအောက်တွင်လည်း ယခုကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။
******
အခန်း ၁၉၁၇ မြေအောက်တွင်းနက်ကြီးထဲမှ အသံ
“ဒါက ဒီနေရာကနေ လာတာ အမှန်ပဲ၊ အဲဒီနေ့က ကျွန်တော်တို့ကိုယ်တိုင် ဧကရာဇ်နဲ့အတူ ဒီတွင်းထဲမှာ မြင်ခဲ့ရတာပါ”
ထိုအာရပ်မှူးမတ်သည် ခေါင်းကို ငုံ့လျက် ရိုသေစွာ ပြောဆိုသည်။
“ဝုန်း”
ထိုမှူးမတ်၏ စကားပင် မဆုံးသေးမီ ဝမ်ချောင်သည် သူ၏မြင့်မားလှသော စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ တွင်းနက်ကြီးအတွင်းသို့ ထိုးဖောက်စူးစမ်းသည်။
ယခင် ဆမ်ဆာနစ် မင်းဆက်၏ အကြွင်းအကျန်များအတွင်းတွင် ကံကြမ္မာကျောက်တုံးကြောင့် ကံကြမ္မာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ဆိုသည့် နောက်ဆက်တွဲ တာဝန်တစ်ခု ပွင့်သွားခဲ့သော်လည်း ထိုအချိန်မှစ၍ မည်သည့် ထူးခြားမှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ တစ်စုံတစ်ခု ထူးခြားလာလိမ့်မည်ဟု ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲတွင် ခံစားနေရသည်။
သို့သော် ခဏအကြာတွင် ဝမ်ချောင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ဒီတွင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် နက်နေရတာလဲ”
မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ စိတ်စွမ်းအားများကို စုပ်ယူပြီးနောက် သူ၏စိတ်စွမ်းအားမှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အထူးခြားဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤတွင်းကြီးထဲတွင် မီတာ ငါးထောင်ကျော်အထိ စူးစမ်းလိုက်သော်လည်း အဆုံးသတ်ကို မတွေ့ရသေးပေ။ ထို့ပြင် ပိုမို နက်ရှိုင်းလာသည်နှင့်အမျှ ခုခံမှုများ ပိုမို ကြီးမားလာပြီး စူးစမ်းနိုင်သည့် အရှိန်မှာလည်း နှေးကွေးသွားသည်။
“စိတ်စွမ်းအား စည်းတွေက တကယ့်ကို အားကောင်းလိုက်တာ”
ဝမ်ချောင်သည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။ စိတ်စွမ်းအား နယ်ပယ်၏အတတ်ပညာများမှာ အရှေ့ဘက်ထက် အနောက်ဘက်တွင် ပိုမို ထွန်းကားခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် မဟာဘုန်းတော်ကြီးထံမှ ရရှိထားသော အတတ်ပညာများကြောင့် ဤတွင်းအောက်တွင် စိတ်စွမ်းအား အစီရင်ခံစာများ ရှိနေခြင်းကို မအံ့သြသော်လည်း ထိုအရာများကြောင့် သူ ဆက်လက်စူးစမ်း၍ မရနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။
“အိပ်မက်ဆိုး သားရဲမင်း တစ်ခုခု သတိထားမိလား”
ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ ကံကြမ္မာကျောက်တုံးအတွင်းရှိ အိပ်မက်ဆိုး သားရဲကို မေးလိုက်သည်။
“အကွာအဝေးက အရမ်းဝေးနေတော့ သိပ်မရှင်းဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီတွင်းထဲမှာ တစ်ခုခု ရှိနေတာကိုတော့ ငါ ခံစားလို့ရတယ်”
ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အိပ်မက်ဆိုး သားရဲ၏အသံမှာ ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ စစ်ပွဲအတွင်း လူပေါင်း သိန်းနှင့်ချီသော စိတ်စွမ်းအားများကို စုပ်ယူထားသဖြင့် အိပ်မက်ဆိုး သားရဲသည် ယခင်ထက် များစွာအားကောင်းလာသော်လည်း ဤတွင်းထဲရှိ စိတ်စွမ်းအား အစီရင်ခံစာများ၏ သက်ရောက်မှုကို ခံနေရပုံရသည်။
“အောက်ဆင်းပြီး ကြည့်ရအောင်”
ဝမ်ချောင်သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် တွင်းထဲသို့ ကိုယ်တိုင် ဆင်းကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“နေဦး”
ထိုအချိန်တွင် နောက်ဘက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးက လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဝမ်ချောင်ကို တားဆီးသည်။
“အောက်မှာ ဘာရှိသလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး၊ ဇွတ်မဆင်းနဲ့ဦး… အခြေအနေကို အရင် စုံစမ်းရအောင်။ မင်း... လူအချို့ကို အောက်ဆင်းပြီး လမ်းရှာခိုင်းလိုက်”
ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသည် လမ်းပြလာသော အာရပ်မှူးမတ်ကို လှည့်၍ အမိန့်ပေးသည်။ အားလုံးကလည်း ထိုစကားကို သဘောတူကြသည်။ သူစိမ်းနယ်မြေတွင် ဤအာရပ်များက သူတို့ကို ထောင်ချောက်ဆင်နေသလားဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ ထို့ပြင် အောက်တွင် မီးနတ်ဆိုးကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများ ရှိနေနိုင်သဖြင့် လူအချို့ကို အရင်လွှတ်၍ စမ်းသပ်ခြင်းမှာ အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။
ခဏအကြာတွင် အာရပ်ဗိုလ်ချုပ်နှစ်ဦးသည် ရှည်လျားလှသော ကြိုးများကို ကိုင်ဆောင်ကာ တွင်းထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားကြသည်။ ကြိုးများမှာ တဖြည်းဖြည်း ရှည်ထွက်သွားသော်လည်း တွင်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်နေသဖြင့် လူတိုင်းက အာရုံစိုက်၍ နားစွင့်နေကြသည်။
“ဘာမှ ပြဿနာ မရှိပုံရတယ်”
ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသည် လူတိုင်းကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြောဆိုသည်။ ဝမ်ချောင်ညွှန်ကြားထားသည့်အတိုင်း ကြိုးနှစ်ချောင်းမှာ မီတာငါးထောင်အထိ ရှည်ထွက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ စိတ်စွမ်းအား အစီရင်ခံစာများက စူးစမ်းမှုကိုသာ တားဆီးနိုင်သော်လည်း ကိုယ်တိုင်ဆင်းသွားသော ဗိုလ်ချုပ်များကိုမူ မတားဆီးနိုင်ပေ။
“အား”
ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ စကားပင် မဆုံးသေးမီ စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံကြီး တစ်သံ တွင်းအောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခဏချင်းမှာပင် တင်းနေသော ကြိုးနှစ်ချောင်းမှာ လျော့ကျသွားပြီး တွင်းထဲတွင် မည်သည့် အသံမျှ ထပ်ထွက်မလာတော့ပေ။
လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားသည်။ အောက်ဆင်းသွားသော ဗိုလ်ချုပ် နှစ်ဦးမှာ ဧကရာဇ် သိုင်းအဆင့် ရှိသူများဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် မည်သည့် ခုခံမှုကိုမျှ မပြုလုပ်နိုင်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဤသည်မှာ တွင်းအောက်တွင် သူတို့ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုအန္တရာယ်ကြီးကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
“ငါ အရင်ဆင်းမယ်”
ဝမ်ချောင်သည် မျက်လုံးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး တွင်းထဲသို့ ဆင်းရန် ပြင်ဆင်သည်။
“ဝမ်ချောင်”
“ရပါတယ်… ငါ့ကို ထောင်ဖမ်းနိုင်တဲ့ ထောင်ချောက်မျိုး သိပ်မရှိတော့ပါဘူး။ အန္တရာယ် တစ်ခုခု ရှိရင်တောင် ငါ အချိန်မီ ပြန်ထွက်လာနိုင်ပါတယ်”
ဝမ်ချောင်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုသည်။ ဤစကားမှာ သာမန်ကာလျှံကာ ပြောသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း ရဲရင့်ပြတ်သားမှုများ ပါဝင်နေသည်။ ဝမ်ချောင်သည် အနုစိတ်နယ်ပယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူ ဖြစ်သဖြင့် ကျန်ရှိသော ဗိုလ်ချုပ်များထက် များစွာ အစွမ်းထက်လှသည်။
ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်တွင် ဝမ်ချောင်ကို ဆက်လက် မတားဆီးတော့ပေ။
ဝမ်ချောင်သည် တွင်းနက်ကြီးထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်ဆင်းသွားသည်။ တွင်းထဲတွင် မှောင်မည်းနေပြီး လက်တစ်ကမ်းကိုပင် မမြင်ရသကဲ့သို့ အနက်ကိုလည်း ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ပေ။ သူသည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ကာ တွင်းနံရံများကို အသုံးချ၍ အောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆင်းသွားသည်။
မီတာ ငါးရာ၊ ရှစ်ရာ၊ တစ်ထောင်
ဝမ်ချောင်၏အရှိန်မှာ အလွန် မြန်ဆန်လှသည်။ မီတာ နှစ်ထောင်ခန့် ရောက်သောအခါ မည်သည့် အလင်းရောင်မျှ မရှိတော့သဖြင့် သူသည် သူ၏ရင်ခွင်ထဲမှ ညဘက်တွင် လင်းသော ပုလဲလုံးကြီးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ဆက်လက် ဆင်းသွားသည်။
မီတာ သုံးထောင်။
“အရမ်းပူလာပြီ”
ဝမ်ချောင်သည် တွင်းအောက်ခြေမှ တက်လာသော အပူလှိုင်းကို သိသိသာသာ ခံစားလာရသည်။
မီတာ လေးထောင်၊ ငါးထောင်
နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်ချောင်သည် ကြိုးနှစ်ချောင်း၏ အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဤနေရာတွင် အပူရှိန်မှာ ၄၀ ဒီဂရီကျော်အထိ မြင့်တက်နေပြီး အာရပ်ဗိုလ်ချုပ်နှစ်ဦး ပျောက်ကွယ်သွားသည့် နေရာလည်း ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် စိတ်စွမ်းအား အစီရင်ခံစာများ၏ သက်ရောက်မှုမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။
“ဒါက အစီအရင်ရဲ့ စွမ်းအားပဲ”
ဝမ်ချောင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွေးတောသည်။ ဤသည်မှာ ဖြေရှင်းရ အခက်ဆုံး အခြေအနေ ဖြစ်သည်။ ဤစိတ်စွမ်းအား အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးလိုလျှင် မြေအောက် တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုသို့လုပ်ပါက သူ ဆက်လက် စူးစမ်း၍ ရတော့မည်မဟုတ်ပေ။
သူသည် မဟာယင်ယန်ကောင်းကင်ဖန်တီးခြင်းသိုင်းကို အသုံးပြု၍ တွင်းနံရံပေါ်တွင် အိမ်မြှောင်ကဲ့သို့ ကပ်နေရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထား၍ အကဲခတ်သည်။ ပုလဲလုံး၏ အလင်းရောင်ကြောင့် ကြိုးနှစ်ချောင်း၏အဆုံးကို ဝမ်ချောင် ကောင်းကောင်း မြင်နေရသည်။
ကြိုးများ၏အစွန်းမှာ ဓားကဲ့သို့သော ထက်မြက်သည့် လက်နက်ဖြင့် အတိအကျ ဖြတ်တောက်ခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဝုန်း”
ဝမ်ချောင်သည် အန္တရာယ်ရှိနေကြောင်းကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ကြိုးများ၏ အစွန်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤအောက်တွင် လက်နက်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်သည့် တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိနေကြောင်း သေချာသည်။
“ကီး”
ထိုအချိန်တွင် စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံကြီး တစ်သံ တွင်းအောက်ခြေမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ချောင်ရှိရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်လာသည်။
“အရှင်…သတိထား”
အိပ်မက်ဆိုးသားရဲ၏အသံမှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
“ချွတ်”
အသံပင် မနီးကပ်သေးမီ ဝမ်ချောင်နှင့် အလွန်နီးကပ်သော နေရာမှ အလွန်အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဝမ်ချောင်ရှိရာသို့ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပျံနှံလာသည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုမှာ ပြင်းထန်လွန်းလှပြီး ဗိုလ်ချုပ်များထက်ပင် ပိုမိုအန္တရာယ်ရှိနေသည်။ ထိုသူသည် သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို လက်နက်၏အဖျားတွင်သာ စုစည်းထားသဖြင့် အကယ်၍ ထိမှန်သွားပါက ဝမ်ချောင်၏ ခုခံနိုင်စွမ်းမှာ မည်မျှပင် မြင့်မားစေကာမူ အသက်အန္တရာယ် ရှိသွားနိုင်သည်။
“မဟာလေဟာနယ် တိမ်းရှောင်ခြင်း “
ဝမ်ချောင်သည် မဆိုင်းမတွဘဲ သူ၏အလျင်အမြန်ဆုံးသော အတတ်ကို အသုံးပြု၍ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် လက်ဝါးဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
“ဒုန်း”
ဤမျှ နီးကပ်သော အကွာအဝေးတွင်ပင် ဝမ်ချောင်၏တိုက်ခိုက်မှုမှာ လွဲချော်သွားသည်။ သူ၏ လက်ဝါးစွမ်းအားကြောင့် တွင်းနံရံများမှာ တုန်ခါသွားပြီး ကျောက်စိုင်များ အောက်သို့ ပြိုကျကုန်သည်။
“မြန်လိုက်တဲ့ အရှိန်”
ဝမ်ချောင်၏ မျက်လုံးများမှာ လေးနက်သွားသည်။ သူ၏အနုစိတ်နယ်ပယ် အဆင့်စွမ်းအားဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းနိုင်သူမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးတို့သည်လည်း မြေအောက်မှ တုန်ခါမှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။
“တုန်ခါမှုက အရမ်းပြင်းတာပဲ”
“ဝမ်ချောင် ရန်သူနဲ့ တွေ့နေပြီ”
“အောက်ဆင်းပြီး ကူညီကြရအောင်၏”
လူတိုင်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောဆိုကြသည်။
“မလောနဲ့ဦး”
ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ကျုံးစစ်က လူတိုင်းကို တားဆီးသည်။
“ဒါက တုန်ခါမှု တစ်ခုပဲ ရှိသေးတာပါ။ အကူအညီလိုရင် မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က အချက်ပြပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့ထဲမှာ သူက အတော်ဆုံးမို့ သူ ဖြေရှင်းနိုင်မှာပါ။ ငါတို့ ဇွတ်ဆင်းသွားရင် သူ လှုပ်ရှားရတာ ပိုခက်သွားလိမ့်မယ်”
ဝမ်ကျုံးစစ်၏ စကားကြောင့် လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
ထိုစဉ်မှာပင် တွင်းအောက်ခြေ၌ အခြေအနေမှာ ပိုမိုတင်းမာလာသည်။ တွင်းနံရံပေါ်ရှိ အစီအရင်များကြောင့် တိုက်ခိုက်မှုများမှာ မီးပွားများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ဓားရာများ ထင်ကျန်နေခဲ့သည်။
“ဝူး”
ဟိန်းသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ထိုအငွေ့အသက်မှာ ဝမ်ချောင်၏ အာရုံထဲမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“အမှတ်အသား... ပေးစမ်း...”
ရှတတနှင့် စကားမပြောသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော လူတစ်ယောက်၏အသံမျိုး ဝမ်ချောင်၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ ခဏချင်းမှာပင် ထိုအငွေ့အသက်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
******
အခန်း ၁၉၁၈ ပျောက်ဆုံးနေသော ယဉ်ကျေးမှု၏ အစောင့်အရှောက်များ
ဝမ်ချောင်သည် ထိုဟိန်းသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။
“လူသားလား”
တွင်းဟောင်းထဲသို့ မဆင်းမီက ဝမ်ချောင်သည် အခြေအနေအမျိုးမျိုးကို တွေးတောခဲ့ဖူးသည်။ ဤတွင်းအောက်တွင် ထူးဆန်းသော သတ္တဝါဆိုးများနှင့် တွေ့ရမည်ဟုပင် ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ဤနေရာကို စောင့်ကြပ်နေသူမှာ လူသားတစ်ဦး သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး လူသားစကား ပြောဆိုနိုင်သည့် သတ္တဝါတစ်ဦး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟုတော့ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
သူ့စကားသံ၏ ခက်ခဲရှတပုံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုသူမှာ ဤနေရာတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသည်မှာ အလွန်ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။
“အမှတ်အသား... အဲဒါ ဘာလဲ”
ဝမ်ချောင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားသည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဖြစ်သော်လည်း သူသည် အခြေအနေကို ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားသည်။
“ဒီရှေးဟောင်းနေရာကို ဝင်ဖို့အတွက် တစ်ခုခု အထောက်အထား ရှိရမယ်။ ကုထိုက်ပိုင်က အဲဒါရှိလို့သာ ဒီထဲကို ဘာတိုက်ခိုက်မှုမှ မခံရဘဲ ချောချောမောမော ဝင်နိုင်ခဲ့တာပဲ”
တွင်းထဲကို ဝင်နိုင်မည့် အထောက်အထားကို ဝမ်ချောင်လုံးဝ ထုတ်မပြနိုင်ပေ။ ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသလို ကုထိုက်ပိုင်ကိုယ်တိုင်လည်း အနောက်မြောက် စစ်ပွဲအတွင်းမှာပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ထိုအထောက်အထား ရှိခဲ့လျှင်ပင် ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် ကြာကြာ စဉ်းစားမနေတော့ပေ။ အထောက်အထား ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ ဤရှေးဟောင်းနေရာကို သူ သေချာပေါက် စူးစမ်းရမည် ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် ဝမ်ချောင်သည် ပိုမိုသတိထားလိုက်ပြီး သူ၏အတွင်းအားကို အသင့်ပြင်လျက် အောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသွားသည်။
ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်နှင့်အမျှ ပူပြင်းလှသော အပူလှိုင်းများက မျက်နှာကို တိုးဝှေ့လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန်မှာလည်း ပိုမို မြင့်တက်လာသည်။
“လူသား... ထွက်သွားစမ်း”
အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသည်မသိ သတိပေးသံတစ်ခု ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် ထိုသတ္တဝါ၏အရိပ်အယောင်ကို အောက်ခြေတွင် ရှာမတွေ့သေးပေ။
“အောက်ခြေကို ရောက်တော့မှာလား”
ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ လေထုထဲတွင် အန္တရာယ်ရှိသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ထိုခံစားချက်မှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ တွင်းနံရံအတိုင်း ဆက်လက် ဆင်းသွားသည်။
ခဏအကြာတွင် တွင်း၏အတွင်းပိုင်းပုံစံမှာ ပြောင်းလဲလာသည်။ အစက မတ်စောက်သော ပြွန်ပုံစံမှ တဖြည်းဖြည်း ဘေးသို့ ကျယ်ထွက်သွားပြီး ကန်တော့ချွန်ပုံစံ ဖြစ်သွားသည်။
“ဝုန်း”
ဝမ်ချောင်ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေစဉ်မှာပင် လေထု၏တုန်ခါမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် အခြားသော ဦးတည်ချက် တစ်ခုမှနေ၍ ထက်မြက်သော လက်နက်တစ်ခုသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်လျက် ဝမ်ချောင်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်။
ဒုန်း
ဝမ်ချောင်သည် လက်ထဲမှ ဓားကို ထောင်လိုက်ရာ ရွှေရောင် ရွှမ်ယွမ်ဓားအိမ်သည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို အချိန်မီ တားဆီးလိုက်နိုင်သည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင် ပြန်လည်မတိုက်ခိုက်နိုင်မီမှာပင် ထိုသူမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။
“ရှပ်”
မည်သည့် အဟန့်အတားမှ မရှိဘဲ ထိုလက်နက်သည် ဝမ်ချောင်၏နောက်ကျောဘက် အပေါ်နားဆီမှ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ဂုတ်သားကို ပစ်မှတ်ထားကာ တိုက်ခိုက်လာသည်။
“ဝုန်း”
ဓားအိမ်အတွင်းမှ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ တောက်ပလှသော ရွှေရောင်ဓားအလင်းများ ဟင်းလင်းပြင်တွင် လင်းလက်သွားသည်။ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော အချိန်အတွင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်သည် ရွှမ်ယွမ် စစ်ဓားတော်ကို အသုံးပြု၍ ရန်သူ၏လက်နက်ကို တိတိကျကျ ခုခံလိုက်သဖြင့် ရန်သူမှာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။
ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ညည်းတွားသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ချောင်ပြန်လည် မတိုက်ခိုက်နိုင်မီမှာပင် ထိုသူမှာ ယခင်အတိုင်း ထပ်မံပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။
“မြန်လိုက်တာ”
ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားသည်။ သူသည် ရန်သူ၏လှုပ်ရှားမှုကို အစွမ်းကုန် လိုက်လံစူးစမ်းသော်လည်း ထိုသတ္တဝါမှာ ဒြပ်မဲ့သကဲ့သို့ ဖမ်းဆုပ်၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။
“ဒီလှုပ်ရှားမှုက ငါ့ရဲ့ မဟာလေဟာနယ် တိမ်းရှောင်ခြင်းထက် အနည်းဆုံး နှစ်ဆလောက် ပိုမြန်နေတယ်”
ဝမ်ချောင်သည် စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်သည်။ မဟာလေဟာနယ် တိမ်းရှောင်ခြင်း ဆိုသည်မှာ လူမည်းတို့ထံမှ သူ သင်ယူထားသော အတတ်ဖြစ်ပြီး သူ သိထားသမျှထဲတွင် အမြန်ဆုံးဖြစ်သည်။ သာမန်အားဖြင့် အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလျှင် သာမန်မျက်စိဖြင့် လိုက်ကြည့်၍ မရနိုင်ပေ။
သို့သော် ရန်သူ၏အရှိန်က ထိုထက်ပင် ပိုမြန်နေသဖြင့် ဤသည်မှာ ဝမ်ချောင်အတွက် အမှန်တကယ် အန္တရာယ်ရှိသော ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာသည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် လက်မလျှော့ဘဲ ဆက်လက် ဆင်းသွားကာ ထိုသတ္တဝါ ထပ်မံတိုက်ခိုက်လာအောင် ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။
ရှူး…
ဝမ်ချောင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဆင်းသွားသောအခါ ထိုသတ္တဝါမှာ ဒေါသထွက်သွားပုံရပြီး ထူးဆန်းသော အော်ဟစ်သံများ ပြုလုပ်လျက် ဝမ်ချောင်ကို ပိုမိုပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာသည်။ ထက်မြက်ပြီး ထူးဆန်းသော လက်နက်သည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်လျက် မုန်တိုင်းအလား ဝမ်ချောင်ကို ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်တော့သည်။
“ဒုန်း”
အရပ်၈မျက်နှာ အနှံ့မှနေ၍ ရန်သူ၏ပုံရိပ်မှာ ပြောင်းလဲနေပြီး တစ်ကြိမ်စီတိုင်းတွင် လူမရှိသော နေရာမှနေ၍ အသံတိတ် ထွက်ပေါ်လာတတ်သည်။ ထိုတိုက်ခိုက်မှုများမှာ မြန်ဆန်ပြီး ပြင်းထန်လှကာ ဝမ်ချောင်၏အသက်သွေးကြောနှင့် အချက်အချာကျသော နေရာများကိုသာ ပစ်မှတ်ထားသည်။ တိုက်ခိုက်စအချိန်တွင် ဘာမှမရှိသကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသော်လည်း ထိခိုက်မည့် နောက်ဆုံး တစ်ခဏတွင်မှ တောင်ပြိုသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သောစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မြေအောက်ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။
ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းလှသည့် တိုက်ခိုက်မှုကို ဝမ်ချောင်သည် အတော်လေး ခုခံနေရပြီး တန်ပြန်တိုက်စစ် ဆင်ရန် အခွင့်အရေး မရဘဲ ဖြစ်နေသည်။
“တွေ့ပြီ”
အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် ဝမ်ချောင်၏မျက်လုံးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ရန်သူ၏ ပုံရိပ်မှာ အစစ်အမှန်ကမ္ဘာ၏ စူးစမ်းမှုအောက်တွင် ပေါ်လွင်လာသည်။
“ဝုန်း”
ဝမ်ချောင်သည် ရွှမ်ယွမ်စစ်ဓားတော်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် မဟာလေဟာနယ် တိမ်းရှောင်ခြင်းနှင့် လျှပ်စီးအလျင်ကို ပေါင်းစပ်ကာ ရန်သူက သူ၏လည်ပင်းကို တိုက်ခိုက်လာသည့် ခဏမှာပင် ပြင်းထန်စွာ တုံ့ပြန် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
ဒုန်း…
မြေလှန်မတတ် ပြင်းထန်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ချောင်၏ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကြောင့် ထိုသတ္တဝါ၏ မူလပုံရိပ်သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသည်။
၎င်းမှာ မျက်လုံးများ ဟောက်နေပြီး ဖြူဖျော့သော အသားအရေရှိသည့် လူသားပုံသဏ္ဌာန် သတ္တဝါတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် စုတ်ပြတ်နေသော ဝတ်ရုံနက်ကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အထူးခြားဆုံးမှာ သူ၏လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားသော နှစ်မီတာကျော် ရှည်လျားသည့် ကြီးမားသော လခြမ်းကွေးပုံစံ လက်နက်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုလက်နက်မှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်လှသဖြင့် ကြည့်ရုံမျှဖြင့် စိတ်ထဲတွင် အေးစက်သွားရသည်။
ဝမ်ချောင်ကို တိုက်ခိုက်နေသည်မှာ ဤထူးဆန်းသော လခြမ်းကွေးပုံစံ လက်နက်ပင် ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် ဝမ်ချောင်၏ ရွှမ်ယွမ်ဓားက စွမ်းအား ထပ်မံထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားများက ထိုသတ္တဝါကို ကြယ်တံခွန်အလား အောက်ခြေသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သဖြင့် မြေအောက်ခန်း တစ်ခုလုံး ဟိန်းထွက်သွားသည်။
ယခင် တိုက်ပွဲများအတွင်း ဝမ်ချောင်သည် အစစ်အမှန်ကမ္ဘာကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ရန်သူ၏တိုက်ခိုက်မှုပုံစံမှာ ထူးဆန်းလွန်းပြီး အရပ်မျက်နှာ အမျိုးမျိုးမှ ပြောင်းလဲနေသဖြင့် ပုံမှန်တိုက်ခိုက်ရေးသမားများနှင့် လုံးဝကွဲပြားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ချောင်သည် ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု အလေ့အထကို သေချာ စောင့်ကြည့်ပြီးမှသာ တစ်ချက်တည်းဖြင့် အနိုင်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဝမ်ချောင်သည် လျှို့ဝှက်မထားတော့ဘဲ အောက်ခြေသို့ ဆင်းသွားသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မီးလျှံများ၏ အပူရှိန်ကို ခံစားနေရပြီး ကြည့်လိုက်ရာ ချော်ရည်များ စီးဆင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
စီးဆင်းနေသော ချော်ရည်များအတွင်းတွင် ခဲနေသော ကျောက်ဆောင်များ ရှိနေပြီး ထိုကျောက်ဆောင် တစ်ခုပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော ထိုသတ္တဝါကို ဝမ်ချောင် တွေ့ရှိလိုက်သည်။ သူသည် သစ်ရွက်တစ်ရွက်အလား ငြိမ်သက်စွာ အောက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ထိုအချိန်တွင် အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားသော သတ္တဝါသည်လည်း လှုပ်ရှားလာသည်။
၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး မြေပြင်မှ ထရပ်ကာ ဝမ်ချောင်ဆင်းသက်လာသည့် ခဏမှာပင် ဟိန်းဟောက်လျက် အခြားကျောက်ဆောင်တစ်ခုပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်ကူးသွားသည်။ ဝမ်ချောင်သည် ကျောက်ဆောင်တစ်ခုပေါ်တွင် ခြေတစ်ဖက်ဖြင့် ရပ်လိုက်ပြီး ဆက်လက်၍ မလိုက်တော့ပေ။
“ဒါက ဘာမျိုးနွယ်လဲ။ အဝတ်အစားနဲ့ အရိုးဖွဲ့စည်းပုံက အာရပ်တွေနဲ့ မတူဘူး။ အသားအရေကလည်း ဖြူဖျော့နေပြီး နေရောင်နဲ့ ဝေးနေတာ ကြာပုံရတယ်။ သူတို့က ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုရဲ့အစောင့်အရှောက်တွေလား။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်အရာက ဒီလောက်အထိ အသက်ရှည်နိုင်မှာလဲ”
ဝမ်ချောင်သည် ထိုထူးဆန်းသော သတ္တဝါကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ရေရွတ်သည်။
“ကျူးကျော်သူ... သေစမ်း”
ထိုအချိန်တွင် တစ်ဖက်မှ သတ္တဝါသည် ရှတတ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရန်လိုသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဝမ်ချောင်ကတော့ အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြုံးလိုက်သည်။
ဤသတ္တဝါနှင့် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်တွင် ၎င်း၏ ဉာဏ်ရည်မှာ မမြင့်မားဘဲ သေစမ်း၊ အမှတ်အသား စသည့် ရိုးရှင်းသော စကားလုံးအချို့ကိုသာ ပြောနိုင်ကြောင်း သူ သတိပြုမိသွားသည်။ ထို့ပြင် ထိုသတ္တဝါ၏ အသက်ဓာတ်မှာ အလွန်အားနည်းလှပြီး အင်းဆက်ပိုးမွှား တစ်ကောင်အလား သို့မဟုတ် လူသေတစ်ယောက်အလား ဖြစ်နေသည်။
ထိုသတ္တဝါက ရန်လိုနေသော်လည်း ဝမ်ချောင်အတွက်တော့ မစိုးရိမ်ရတော့ပေ။ ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုပုံစံကို သူ သိရှိသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းမှာ ဝမ်ချောင်ကို အန္တရာယ် မပေးနိုင်တော့ပေ။
“ဝုန်း”
ဝမ်ချောင်ရှေ့သို့ နှစ်လှမ်းခန့် တက်လိုက်စဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ရပ်တန့်သွားသည်။ ဝမ်ချောင်၏ပတ်ဝန်းကျင် မီတာအနည်းငယ်အကွာတွင် တိုးညှင်းသော ဟိန်းသံများနှင့်အတူ မည်သည့်အချိန်က ရောက်လာမှန်း မသိသော အလားတူ သတ္တဝါ လေးကောင်သည် ကြီးမားသော လခြမ်းကွေးပုံစံလက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဝမ်ချောင်ကို ဝိုင်းရံထားလိုက်သည်။
ဝမ်ချောင်၏ရှေ့မှ ဒဏ်ရာရထားသော သတ္တဝါ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မည်းနက်သော မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ကိုယ်လုံးကို ဖုံးအုပ်သွားသည်။ ခဏချင်းမှာပင် ထိုသတ္တဝါမှာ အရိပ်တစ်ခုအလား ဖြစ်သွားပြန်သည်။ အခြားသော သတ္တဝါ လေးကောင်တွင်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ထို့ပြင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ချော်ရည်များမှာ ဆူပွက်လာပြီး မီးလျှံများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကြီးမားသည့် မီးမြွေများသည် ချော်ရည်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကာ ထိုသတ္တဝါ ငါးကောင်၏ ခြေရင်းတွင် ရောက်ရှိလာသည်။
ရှူး….
မီးမြွေတစ်ကောင်က ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရာ ရွှေဝါရောင် မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထုထဲတွင် ဆူညံသံများနှင့်အတူ မည်းနက်သော မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုမီးလျှံ၏ အပူချိန်မှာ အနည်းဆုံး ၇၀၀၀ မှ ၈၀၀၀ ဒီဂရီခန့် ရှိနေသဖြင့် ဝမ်ချောင်ကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်များအတွက်ပင် အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေ ဖြစ်သည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါ ငါးကောင်နှင့် မီးမြွေများကြောင့် တွင်းအောက်ခြေမှာ အန္တရာယ်ရှိသော ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
“ဝမ်ချောင် အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ”
ထိုအချိန်တွင် အထက်ဆီမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့် ခဏမှာပင် ဝမ်ချောင်၏မျက်နှာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းရှန်းကျစ်တို့၏ အသံ ဖြစ်သည်။ အောက်ခြေတွင် ဝမ်ချောင်ကြာနေသဖြင့် သူတို့ စိုးရိမ်ကာ ဆင်းလာကြခြင်း ဖြစ်မှာ သေချာသည်။
ဝမ်ချောင်သည် အစစ်အမှန်ကမ္ဘာ၊ မဟာလေဟာနယ် တိမ်းရှောင်ခြင်းနှင့် အနုစိတ်နယ်ပယ် အဆင့်စွမ်းအားများ ရှိသဖြင့် မကြောက်သော်လည်း ကောင်းရှန်းကျစ်တို့အတွက်တော့ ဤသတ္တဝါများနှင့် တွေ့လျှင် အလွန်အန္တရာယ် ရှိသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။
*****
အခန်း ၁၉၁၉ အရိပ်နတ်ဆိုး
“အရင်ဆုံး အပေါ်ကို ပြန်တက်သွားကြ၊ ဒီနေရာက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်”
လျှပ်စီးလက်သည့် အချိန်အတွင်း ဝမ်ချောင်သည် အပေါ်သို့ မော့ကြည့်ကာ စူးရှစွာ အော်ဟစ်သတိပေးလိုက်သည်။
ထိုအချိန်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ တုန်ခါသွားပြီး လူသားပုံသဏ္ဌာန် သတ္တဝါ ငါးကောင်နှင့်အတူ ကြီးမားသော မီးမြွေများသည် ဝမ်ချောင်ရှိရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်။ မီးမြွေများက ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရာ ရွှေဝါရောင် မီးတောက်များမှာ ဟုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ချောင်ဆီသို့ လိပ်တက်လာသည်။
သို့သော် မီးမြွေများထက် ပိုမိုမြန်ဆန်သည်မှာ ထိုသတ္တဝါ ငါးကောင် ဖြစ်သည်။
ထက်မြက်လှသော လခြမ်းကွေးပုံစံ လက်နက်ငါးခုသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ခွဲလျက် လျှပ်စီးထက် မြန်သော အရှိန်ဖြင့် အရပ်မျက်နှာ ငါးခုမှနေ၍ ဝမ်ချောင်ကို ခုတ်ပိုင်းရန် ရောက်ရှိလာသည်။ အကယ်၍ ထိမှန်သွားပါက ဝမ်ချောင်မှာ ငါးပိုင်း ပြတ်သွားနိုင်သည့် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။
“အောင်မြင်ပြီ၊ မြန်မြန်လုပ်”
ထိုအချိန်တွင် အိပ်မက်ဆိုးသားရဲ၏ အသံမှာ ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
ဝမ်ချောင်သည် ကံကြမ္မာချပ်ဝတ်ကို ချက်ချင်း ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး သူ၏ အတွင်းအားများကို ပေါက်ကွဲစေလျက် သိန်းငှက်တစ်ကောင်အလား အပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားသည်။ လက်နက်နှစ်ခုမှာ သူ၏ချပ်ဝတ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသော်လည်း ချပ်ဝတ်က ကာကွယ်ပေးလိုက်သဖြင့် ဒဏ်ရာ မရရှိခဲ့ပေ။
ဝမ်ချောင်အပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားသော်လည်း အောက်ခြေတွင် တိုက်ပွဲမှာ မပြီးဆုံးသေးပေ။ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများသည် ဝမ်ချောင်ကို ဆက်လက် မလိုက်တော့ဘဲ တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ကုန်ကြသည်။ လက်နက်များ ထိခိုက်သံနှင့်အတူ ထိုသတ္တဝါများသည် တစ်ကောင်ကိုတစ်ကောင် ရက်ရက်စက်စက် ခုတ်ပိုင်းပစ်ကြသည်။
ခဏချင်းမှာပင် ထိုသတ္တဝါများသည် အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ဖြစ်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကုန်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် တစ်ကောင်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ၎င်းမှာလည်း ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားသဖြင့် ဒူးထောက်ကျသွားသည်။ ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ မည်းနက်သော မြူခိုးများမှာလည်း လွင့်ပြယ်သွားခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ အိပ်မက်ဆိုးသားရဲ၏ စိတ်စွမ်းအားနှင့် အထူးစွမ်းရည်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း အိပ်မက်ဆိုးသားရဲသည် ထိုသတ္တဝါများ၏ အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“သူ့ကို အသေမခံနဲ့။ ငါ သူ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ကြည့်ချင်တယ်”
ထိုသတ္တဝါမှာ ဆူပွက်နေသော ချော်ရည်ထဲသို့ ပြုတ်ကျတော့မည့် အချိန်တွင် ဝမ်ချောင်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် ထိုသတ္တဝါ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး တွင်းထဲသို့ မကျဘဲ ငြိမ်သက်သွားသည်။ ဝမ်ချောင်သည် လေထဲမှ ဆင်းသက်လာပြီး ထိုသတ္တဝါ၏ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ စိတ်ဓာတ်ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် မှတ်ဉာဏ်ဖတ်ရှုခြင်းမှာ ကွဲပြားသော စွမ်းရည်များ ဖြစ်သည်။ မှတ်ဉာဏ် ဖတ်ရှုခြင်းမှာ ပိုမိုခက်ခဲနက်နဲပြီး ခံယူရသူအတွက်လည်း ထိခိုက်မှု ပိုမိုကြီးမားစေသည်။
ဝမ်ချောင်သည် ထိုသတ္တဝါ၏ နောက်စေ့ကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို ထိုသူ၏ဉာဏ်ရည်ထဲသို့ ထိုးဖောက် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ အိပ်မက်ဆိုးသားရဲ၏ အကူအညီကြောင့် ဝမ်ချောင်သည် ကြီးမားသော အတားအဆီးမရှိဘဲ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း အဓိက မှတ်ဉာဏ် ဆဲလ်များ၏ အနီးတွင်မူ ပြင်းထန်သော စိတ်စွမ်းအား အစီအရင်တစ်ခုနှင့် တိုးခဲ့သည်။
“ကျွန်တော် စောစောက ဒီအမှတ်အသားကို တွေ့ခဲ့ပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ထိန်းချုပ်တာနဲ့ မဆိုင်လို့ လွှတ်ထားခဲ့တာပါ။ ဒါတွေက သာမန် မှတ်ဉာဏ်တွေပဲ”
အိပ်မက်ဆိုး သားရဲ၏အသံမှာ ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အိပ်မက်ဆိုး သားရဲသည် မှတ်ဉာဏ်များကို ဝါးမြိုရန် အထူးစွမ်းရည် ရှိသော်လည်း အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များက ပြုလုပ်ထားသည့် အစီအရင်များကိုမူ ဝမ်ချောင်လောက် လိုက်လျောညီထွေစွာ မဖြေရှင်းနိုင်ပေ။
“တကယ့်ကို ရှေးကျတဲ့ အစီအရင်ပဲ”
ဝမ်ချောင်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလျက် ထိုအစီအရင်၏ သဘောသဘာဝကို အကဲခတ်သည်။ ၎င်းမှာ မူဆာ၏လက်စွပ်ဟု ခေါ်သည့် ရှေးကျသော စိတ်စွမ်းအား အတတ်ပညာဖြစ်ပြီး ယခုခေတ်တွင် ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် မဟာဘုန်းတော်ကြီးထံမှ ရရှိထားသော မှတ်ဉာဏ်များအတွင်း၌ ဤအတတ်ကို ဖြေရှင်းနည်းအချို့ ဖတ်ဖူးခဲ့သည်။
ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို ရွှေဝါရောင် အလင်းကွင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ထိုသတ္တဝါ၏ဉာဏ်ရည်ထဲသို့ ရိုက်သွင်းလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် ဝမ်ချောင်သည် ထိုအစီအရင်အတွင်းသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။
“ဒါတွေက ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်တွေပဲ”
မှတ်ဉာဏ်များမှာ အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ဖြစ်နေပြီး ရှုပ်ထွေးလှသည်။ ဝမ်ချောင်သည် ထိုမှတ်ဉာဏ် အပိုင်းအစတစ်ခုကို ထိတွေ့ကြည့်လိုက်သည်။
“အား”
အော်ဟစ်သံတစ်ခုနှင့်အတူ ဝမ်ချောင်သည် လူအုပ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။ အချို့မှာ ဝတ်ရုံဖြူများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အာရပ်များနှင့် ဆင်တူသော်လည်း စကားပြောပုံမှာ များစွာ ကွဲပြားပြီး ပိုမိုရှေးကျလှသည်။ ကျန်တစ်ဖက်မှာမူ ယခု သူထိန်းချုပ်ထားသော သတ္တဝါ၏မူလဘဝပင် ဖြစ်သည်။
“မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက ဘာမှမဟုတ်တဲ့ သတ္တဝါမဟုတ်ဘူး၊ ဒါက သာမန် လူသားတစ်ယောက်ပဲ”
နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ဒေါသထွက်နေပုံရပြီး တိုက်ခိုက်တော့မည့် အချိန်တွင် ဝတ်ရုံဖြူဝတ် လူအချို့သည် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော လှပသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ဖမ်းဆီး ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။ ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နေပြီး အမျိုးသား၏ရင်ထဲတွင်လည်း ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏမှာပင် ဝမ်ချောင်သည် အခြေအနေကို နားလည်သွားခဲ့သည်။
နောက်ထပ် မြင်ကွင်းတစ်ခုတွင်မူ သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခုကို တွေ့ရသည်။ နံရံတွင် မီးတိုင်များ ရှိနေပြီး မြေပြင်တွင် လူအရိုးများ ပြည့်နေသည်။ ထိုအမျိုးသားမှာ သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရပြီး သံကုတင်ကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသည်။
မှော်ဆရာပုံစံ လူတစ်ဦးသည် ထိုအမျိုးသား၏ကျောပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ရေးထွင်းလျက် ရှိသည်။ မည်းနက်သော အရည်များမှာ ဓားဖျားမှနေ၍ အမျိုးသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး မည်းနက်သော မြူခိုးများက သူ့ကို ဖုံးအုပ်သွားခဲ့သည်။
အရိပ်နတ်ဆိုး
ဤသတ္တဝါ၏အမည်ကို ဝမ်ချောင်ချက်ချင်း သိရှိသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အစောင့်အရှောက်များကို ပြုလုပ်သည့် အထူးနည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ အရိုးများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကျရှုံးသူများပြားကြောင်း သိသာလှသည်။
ဝမ်ချောင်လက်ကို လွှတ်လိုက်သောအခါ ထိုသတ္တဝါမှာ အသက်မဲ့စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ ဝမ်ချောင်သည် သူ၏အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်သဖြင့် ထိုရှေးဟောင်းလူသားမှာ ဆက်လက် အသက်မရှင်နိုင်တော့ပေ။
ဝမ်ချောင်သည် ထိုမှတ်ဉာဏ်များမှနေ၍ သဲလွန်စအချို့ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
“ဒီမြေအောက်မှာ ဘာလျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိမလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်”
ဝမ်ချောင်သည် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ချော်ရည်များ၏အခြားတစ်ဖက်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ၎င်းနောက်တွင် သူသည် အားကို ခြေထောက်တွင် စုစည်းလျက် ချော်ရည်များရှိရာ နေရာတစ်ခုကို ပြင်းထန်စွာ နင်းချလိုက်သည်။
“ဒုန်း”
ထိုအချိန်တွင် မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီး မြေအောက်ထဲမှ ပြင်းထန်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခဏအကြာတွင် ချော်ရည်များ ဘေးသို့ ဖယ်သွားပြီး မီတာဝက်ခန့် အချင်းရှိသော သတ္တုတိုင်ကြီးတစ်တိုင် မြေအောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုတိုင်ပေါ်တွင် လှပသော ပန်းချီကားများနှင့် အမှတ်အသားများ ရှိနေပြီး ၎င်းထွက်ပေါ်လာသည့် ခဏမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင် လေထုမှာ ပြောင်းလဲသွားကာ ဆူပွက်နေသော ချော်ရည်များပင် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။
ဝမ်ချောင်သည် အလားတူပင် ကျန်ရှိသော အရပ်မျက်နှာ သုံးခုတွင်လည်း ပြုလုပ်လိုက်ရာ သတ္တုတိုင်ကြီး လေးတိုင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုတိုင်များသည် အရှေ့တောင်၊ အနောက်တောင်၊ အရှေ့မြောက်နှင့် အနောက်မြောက် အရပ်မျက်နှာများတွင် အသီးသီး တည်ရှိနေကြသည်။
ဝမ်ချောင်သည် တိုင်တစ်တိုင်ကို ပုတ်လိုက်ရာ စက်ယန္တရားသံများနှင့်အတူ ကြီးမားသော စွမ်းအားများက တိုင်လေးတိုင်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသည်။ ခဏချင်းမှာပင် ထိုတိုင်လေးတိုင်ကို အခြေခံလျက် မီးနီရောင် အလင်းကာကွယ်မှုကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ချော်ရည်များကို ဘေးသို့ ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။
ဝမ်ချောင်သည် ထိုအလင်းကာကွယ်မှုပေါ်တွင် တံခါးတစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။
“ဒါက ကုထိုက်ပိုင် ဝင်သွားခဲ့တဲ့ လမ်းကြောင်းပဲ ဖြစ်ရမယ်”
ဝမ်ချောင်သည် စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်သည်။ သူသည် ထိုအလင်းကာကွယ်မှုအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ အပြင်ဘက်တွင် ပူပြင်းလှသော်လည်း အလင်းကာကွယ်မှုအတွင်းတွင်မူ အလွန်ပင် အေးမြလန်းဆန်းနေသည်ကို တွေ့ရသည်။
“ဒါက ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုက ချန်ထားခဲ့တဲ့ တကယ့်အရာပဲ”
ဝမ်ချောင်သည် လေထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ဝါးကို ဖြန့်ကာ လက်ထဲရှိ ညဘက်တွင် လင်းသော ပုလဲလုံးကို လေထဲတွင် ဝဲပျံစေလျက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလင်းပေးလိုက်သည်။ ဤနေရာမှာ ကြီးမားသော မြေအောက်လိုဏ်ဂူကြီး တစ်ခုဖြစ်ပြီး နံရံများကို ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သော မာကျောသည့် ကျောက်တုံးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။
ဝမ်ချောင်မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်စဉ်မှာပင် ကြီးမားသော သတ္တုလုံးကြီး တစ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရပြီး ပတ်ဝန်းကျင် နံရံများတွင်လည်း စာသားများနှင့် ပန်းချီကားများစွာ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုစာသားများကို မည်သူမျှ မဖတ်တတ်သော်လည်း ပန်းချီကားပေါ်မှ အကြောင်းအရာများကိုမူ သူ ခန့်မှန်း၍ ရနေသည်။
******
အခန်း ၁၉၂၀ ကီဂန် အင်ပါယာ
“ဒါက ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုရဲ့ မှတ်တမ်းခန်းပဲ၊ သူတို့က ကိုယ်ပိုင်ယဉ်ကျေးမှု အကြောင်းအရာအားလုံးကို ဒီမြေအောက်လိုဏ်ဂူထဲမှာ ထွင်းထုမှတ်တမ်းတင်ခဲ့တာပဲ”
ဝမ်ချောင်သည် စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။
ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုသည် မည်မျှပင် ကြီးကျယ်ခမ်းနား စည်ပင်ခဲ့ပါစေ၊ ပျက်သုဉ်းတော့မည့် နောက်ဆုံးအချိန်သို့ ရောက်သောအခါ မိမိတို့ တည်ရှိခဲ့သည့် သက်သေအထောက်အထားများကို ချန်ထားရစ်ရန်အတွက် အရှင်းလင်းဆုံးနှင့် အခြေခံအကျဆုံး နည်းလမ်းကိုသာ အသုံးပြုရတော့သည်။ ပိုမိုရှုပ်ထွေးသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခြင်းက အနှစ်သာရကို လွဲချော်သွားစေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။
ဝမ်ချောင်သည် လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်းရှိ နံရံဆေးရေးပန်းချီများကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုသည်။ နေရာကန့်သတ်ချက်ရှိသဖြင့် ပန်းချီများတွင် အကြောင်းအရာ အများကြီး မပါဝင်သော်လည်း ဤအင်ပါယာကြီး တစ်ချိန်က မည်မျှ စည်ပင်ထွန်းကားခဲ့ကြောင်းနှင့် နောက်ဆုံးတွင် မီးနတ်ဆိုးကြောင့် မည်သို့ ပျက်စီးခဲ့ရကြောင်းကို လိုရင်းတိုရှင်း မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
“အရှင် အခန်းအလယ်က သတ္တုလုံးကြီးကို သတိထားပါ၊ အဲဒီအပေါ်ကနေ စိတ်စွမ်းအား လှိုင်းအချို့ကို ငါ ခံစားနေရတယ်”
ထိုအချိန်တွင် အိပ်မက်ဆိုးသားရဲ၏အသံမှာ ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဝမ်ချောင်သည်လည်း ထိုသတ္တုလုံးကြီးကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားသည်။ တစ်ခုလုံးသော မြေအောက်အကြွင်းအကျန်များအတွင်းတွင် အသုံးဝင်မည့်အရာ အတော်များများကို ကုထိုက်ပိုင် ယူဆောင်သွားပုံရသော်လည်း ဤသတ္တုလုံးကြီးမှာမူ အောက်ခြေရှိ သတ္တုတိုင်နှင့် မြေအောက်ခန်းတစ်ခုလုံးနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသဖြင့် ဖြုတ်ယူသွား၍ မရခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဝမ်ချောင်သည် ထိုနေရာသို့ လျှောက်သွားပြီး သတ္တုလုံးပေါ်သို့ လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်ရာ အလွန်အေးစက်သော အထိအတွေ့ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သတ္တုလုံးအတွင်းမှ မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ချောင်၏ အသိစိတ်မှာ သတ္တုလုံးအတွင်းရှိ ကြီးမားသော အသိစိတ်ပင်လယ်ကြီးနှင့် ချိတ်ဆက်သွားခဲ့သည်။
ကီဂန် အင်ပါယာ
နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်ချောင်သည် မီးနတ်ဆိုးနှင့် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဆက်နွှယ်နေပြီး စိတ်စွမ်းအား အတတ်ပညာများ အလွန်ထွန်းကားခဲ့သည့် ထိုအင်ပါယာ၏အမည်ကို သိရှိသွားခဲ့သည်။
စိတ်စွမ်းအားနှင့် စိတ်ကူးစိတ်သန်းများ ကြွယ်ဝကြသဖြင့် ကီဂန် အင်ပါယာ၏ အဆောက်အအုံများမှာ ယခုခေတ် အာရပ်တို့ထက်ပင် ပိုမိုခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။ ထိုသတ္တုလုံးမှတစ်ဆင့် ဝမ်ချောင်သည် ဤအင်ပါယာ သေးငယ်ရာမှ ကြီးပွားတိုးတက်လာပုံ အဆင့်ဆင့်နှင့် ပုံစံအမျိုးမျိုးရှိသည့် ကြီးကျယ်သော အဆောက်အအုံများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
ကီဂန်လူမျိုးများ၏ အဆိုအရ သူတို့သည် မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် မီးနတ်ဆိုးကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ခုခံခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့ အင်ပါယာ ပျက်စီးမည့် ကံကြမ္မာကိုတော့ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ကြပေ။
အစွမ်းကုန် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသည့် ကြားမှ သူတို့ အင်ပါယာ၏ အမှတ်အသားများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်မသွားစေရန်အတွက် ဤလျှို့ဝှက်ခန်းကို အထူးပြုလုပ်ကာ မိမိတို့၏ယဉ်ကျေးမှုကို လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင် ဤအကြွင်းအကျန်များကို မတော်တဆ ဘေးအန္တရာယ်များ သို့မဟုတ် ကျူးကျော်မှုများမှ ကာကွယ်ရန်အတွက် အရိပ်နတ်ဆိုးများကို အစောင့်အရှောက်အဖြစ် ဖန်တီးခဲ့ကြသည်။
ထို့ပြင် မီးနတ်ဆိုးကို လုံးဝ မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ လူအားလုံး၏ စွမ်းအားကို စုစည်းကာ နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ ၎င်းမှာ မီးနတ်ဆိုး မွေးဖွားရာ နေရာမှာပင် ၎င်းကို ပြန်လည် ချိပ်ပိတ်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
“တကယ့်ကို အစွမ်းထက်ပြီး ကြံ့ခိုင်တဲ့ အင်ပါယာပဲ၊ အနည်းဆုံးတော့ လေးစားဖို့ ကောင်းတယ်။ မီးနတ်ဆိုးကို ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ ရွှမ်ယွမ် နတ်ဘုရားဓားလို အရာမျိုး သူတို့မှာ မရှိပေမဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်အထိတော့ အစွမ်းကုန် တုံ့ပြန်ခဲ့ကြတာပဲ”
ဝမ်ချောင်သည် စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးမိသည်။
ဤသတ္တုလုံးကြီးမှာ ကီဂန်လူမျိုးများက သူတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုကို ထိန်းသိမ်းရန် အသုံးပြုခဲ့သည့် အခြားနည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် အခြားသော ထူးခြားသည့် သဲလွန်စတစ်ခုကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ကီဂန်လူမျိုးများ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည့် အချက်အလက်များအရ မီးနတ်ဆိုးကို တန်ပြန်နိုင်မည့် အထူးပစ္စည်းတစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းကို မီးနတ်ဆိုး အမြူတေဟု ခေါ်ဆိုသည်။
ထိုအရာရှိမှသာ မီးနတ်ဆိုးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ၎င်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို အနည်းဆုံးအဆင့်အထိ လျှော့ချနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကီဂန်လူမျိုးများသည် သူတို့၏ သက်တမ်းတစ်လျှောက်လုံး ထိုအမြူတေကို ရှာမတွေ့ခဲ့သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးခြင်း ကံကြမ္မာကို လက်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
“ထူးဆန်းတယ်။ ကုထိုက်ပိုင်သုံးတဲ့ မီးနတ်ဆိုး အမြူတေက ဒီနေရာက ရတာမဟုတ်ရင် သူ ဘယ်က ရခဲ့တာလဲ”
ဝမ်ချောင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားသည်။ ကုထိုက်ပိုင်၏ နောက်ကြောင်းမှာ ရှင်းလင်းလှသဖြင့် ကီဂန်လူမျိုးများ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ ရှာမတွေ့ခဲ့သည့် အရာကို သူက အလွယ်တကူ ရရှိခဲ့လိမ့်မည်ဟု ဝမ်ချောင်မယုံကြည်ပေ။ ထို့ပြင် အကယ်၍ သူသာ ထိုအမာခံကို စောစောစီးစီး ရခဲ့လျှင် မီးနတ်ဆိုးကို စောစောကတည်းက ခေါ်ယူခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်အထိ စောင့်နေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
“မဟာဘုန်းတော်ကြီးပဲ ဖြစ်ရမည်”
ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲတွင် လူတစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း ပြေးမြင်မိသွားသည်။ တစ်ခုလုံးသော အာရပ်အင်ပါယာအတွင်းတွင် အလုံခြုံဆုံးနှင့် သက်တမ်းအရှည်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်မှာ မဟာဘုန်းတော်ကြီးသာ ဖြစ်သည်။ ကုထိုက်ပိုင် အာဏာရလာသည့် လမ်းကြောင်းတွင်လည်း သူ၏အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။ အကယ်၍ ကုထိုက်ပိုင်ကို အမြူတေရအောင် ကူညီနိုင်သူ ရှိလျှင် ၎င်းမှာ မဟာဘုန်းတော်ကြီးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ဝမ်ချောင်တစ်ခု ထူးဆန်းနေသည်မှာ သူသည် မဟာဘုန်းတော်ကြီးကို အနိုင်ယူပြီး သူ၏ စိတ်စွမ်းအား အတတ်ပညာ အားလုံးကို ရရှိခဲ့သော်လည်း မီးနတ်ဆိုး အမြူတေနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်ကိုတော့ မရရှိခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
“မဟုတ်သေးဘူး၊ ငါ သူ့ကို အနိုင်ယူပြီး စိတ်စွမ်းအားတွေ အများကြီး စုပ်ယူခဲ့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့မှတ်ဉာဏ် တစ်ခုတည်းကိုတောင် မရခဲ့တာပဲ”
ဝမ်ချောင်သည် တစ်ခုခု မမှန်ကန်ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။ မာစီရ်နှင့် အိပ်မက်ဆိုးသားရဲတို့ကို အနိုင်ယူစဉ်က သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်အချို့ကို ဝမ်ချောင်ရရှိခဲ့သော်လည်း မဟာဘုန်းတော်ကြီးဆီကတော့ ဘာမှ မရရှိခဲ့ပေ။
ယခုမှ ပြန်စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲတွင် ပိုမို စိုးရိမ်လာသည်။ မဟာဘုန်းတော်ကြီးနှင့် ပတ်သက်သည့် ကိစ္စမှာ ဤမျှနှင့် မပြီးဆုံးသေးကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော်လည်း မဟာဘုန်းတော်ကြီး သေဆုံးသွားသည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် ထိုအတွေးကို ပြန်လည် ဖျောက်ပစ်လိုက်သည်။
“ဟင်”
စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် သတ္တုလုံးအတွင်းမှ ထူးဆန်းသော တုန်ခါမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝမ်ချောင်သည် အာရုံစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။
“ဒါက တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားတွေပဲ”
ဤသတ္တုလုံးမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားရုံသက်သက်ဟု ဝမ်ချောင်ထင်ထားခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ၎င်းမှာ ထိန်းချုပ်ရေး ဗဟိုချက်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ဤသတ္တုလုံးမှတစ်ဆင့် မြေအောက် အနက်ပိုင်းတွင် ဒီရေအလား တိုးဝှေ့နေသော ကြီးမားလှသည့် စွမ်းအားပင်လယ်ကြီး ရှိနေကြောင်း သူ သိရှိလိုက်ရသည်။ ဤစွမ်းအားများသည် အလွန်ရှေးကျသော အချိန်ကတည်းက တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပြီး ဤအကြွင်းအကျန်များ ပျက်စီးမသွားအောင် ထိန်းသိမ်းပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဒါက ကီဂန် အင်ပါယာ ချန်ထားရစ်ခဲ့တဲ့ အမွေအနှစ်တွေပဲ”
ဝမ်ချောင်သည် ချော်ရည်ပြင်ထဲရှိ သတ္တုတိုင်ကြီး လေးတိုင်နှင့် အလင်းကာကွယ်မှုကို ပြေးမြင်မိသည်။ ပျောက်ကွယ်သွားသော ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုအနေဖြင့် မိမိတို့၏ ပစ္စည်းများကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ထိန်းသိမ်းရန်မှာ ဤကဲ့သို့သော ကြီးမားလှသည့် စွမ်းအားများ မရှိဘဲ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကီဂန် အင်ပါယာ၏ စစ်မှန်သော အမွေအနှစ်မှာ မြေအောက်တွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤစွမ်းအားများသည် အစီအရင်ပုံစံဖြင့် လည်ပတ်နေခြင်းဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ဤစွမ်းအားများကို စုပ်ယူလိုက်လျှင် ဤနေရာနှင့် ဟာမူဟေဒိုမြို့ပေါ်တွင် ထိခိုက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။ ကုထိုက်ပိုင်အနေဖြင့် သူ၏ နယ်မြေအတွင်း ရှိနေသဖြင့် ဤစွမ်းအားများကို စုပ်ယူရန် မကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဝမ်ချောင်အတွက်ကတော့ မတူပေ။ ဤစွမ်းအားများကို မြေအောက်တွင် ဒီအတိုင်း ထားပစ်ခဲ့ရန် ဝမ်ချောင်တွင် အကြောင်းမရှိပေ။
“ဝုန်း”
ဝမ်ချောင်သည် ချက်ချင်းပင် သူ၏အတွင်းအားများကို ထုတ်လွှတ်ကာ သတ္တုလုံးမှတစ်ဆင့် မြေအောက်ဆီသို့ ရိုက်သွင်းလိုက်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် မဟာယင်ယန်ကောင်းကင်ဖန်တီးခြင်းသိုင်းကို အသုံးပြု၍ မြေအောက်ရှိ ပူပြင်းလှသော စွမ်းအားများကို စမ်းရေတွင်းအလား သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုပ်ယူလိုက်သည်။ မြေအောက်ရှိ ထိုစွမ်းအားပင်လယ်မှာ ပြင်းထန်ပြီး ရှုပ်ထွေးလှသဖြင့် သာမန်ဗိုလ်ချုပ်များအတွက် စုပ်ယူရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဝမ်ချောင်၏အစွမ်းထက်သော အတတ်ပညာများဖြင့်မူ အလွယ်တကူပင် မိမိအတွက် အသုံးဝင်သော စွမ်းအားများအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤစွမ်းအားများကို အာရပ် တို့အတွက်တော့ သူ ချန်မထားခဲ့ပေ။
“ဝုန်း”
ဝမ်ချောင်၏ နောက်ကျောတွင် နေနှင့် လ ပုံရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုစွမ်းအားများကို စုပ်ယူရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ထူးခြားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
“ဟင်… ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ”
ဝမ်ချောင်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး လှုပ်ရှားမှုကို ခေတ္တရပ်တန့်လိုက်သည်။ စွမ်းအားများ သူ၏ ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် ခဏမှာပင် တစ်စုံတစ်ခု တုန်ခါလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဒါက ရွှေရောင်မျိုးစေ့ပဲ”
ရွှေရောင်မျိုးစေ့ဆိုသည်မှာ မဟာလော့ဝ်အရှင်(မူလအမရအရှင်)က ဝမ်ချောင်ကို ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်မည့် သော့ချက်ဟု ဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်သည် ၎င်းမှာ ဘာမှန်း ယခုအချိန်အထိ သေချာ မသိသေးပေ။ ၎င်းသည် မည်သည့်အချိန်တွင် တုံ့ပြန်တတ်သည်ကိုလည်း မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဤရွှေရောင်မျိုးစေ့သည် မြေအောက်ရှိ ရှေးဟောင်းစွမ်းအားများကို တုံ့ပြန်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် တွေဝေမနေဘဲ ထိုစွမ်းအားများကို ရွှေရောင်မျိုးစေ့အတွင်းသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။
“ဝုန်း”
ရွှေရောင်မျိုးစေ့မှာ အလွန် သေးငယ်သော်လည်း အတွင်းတွင် ကြီးမားသော ဟင်းလင်းပြင် ရှိနေပုံရသည်။ ဝမ်ချောင်ပို့ပေးလိုက်သည့် စွမ်းအားများမှာ သမုဒ္ဒရာထဲသို့ သဲတစ်ပွင့် ကျသကဲ့သို့ပင် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့ပြင် ရွှေရောင်မျိုးစေ့အတွင်းမှ ဝမ်ချောင်၏အတတ်ပညာထက် များစွာပြင်းထန်သော စုပ်ယူမှုအရှိန်အဟုန် ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေအောက်ရှိ စွမ်းအားအားလုံးကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝါးမြိုတော့သည်။
ဤကဲ့သို့သော အပြောင်းအလဲကြောင့် ဝမ်ချောင်ကိုယ်တိုင်ပင် အံ့အားသင့်သွားရတော့သည်။