အခန်း (၁၉၂၁-၁၉၂၅)

အခန်း ၁၉၂၁ ထူးဆန်းသော ကျူးကျော်သူ၏အရိုးစု

ဝုန်း

နောက်တစ်ခဏတွင် ဝမ်ချောင်သည် တွေဝေမနေဘဲ မဟာယင်ယန်ကောင်းကင်ဖန်တီးခြင်းသိုင်းကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူသည် မြေအောက်အနက်ပိုင်းမှ စွမ်းအားများကို ရွှေရောင်မျိုးစေ့က အမြန်ဆုံး စုပ်ယူနိုင်ရန် ကူညီပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ အဆုံးအစမရှိသော စွမ်းအားများသည် ရွှေရောင်မျိုးစေ့အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး မြေအောက်စွမ်းအားများမှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းလာသည်။ ခဏချင်းမှာပင် မြေအောက်စွမ်းအား ငါးပုံတစ်ပုံခန့်မှာ ရွှေရောင်မျိုးစေ့အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ထိုမျှ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများကို စုပ်ယူထားသော်လည်း ရွှေရောင်မျိုးစေ့မှာ သိသာသော ပြောင်းလဲမှု မရှိသေးဘဲ အကန့်အသတ်မဲ့ ဝါးမြိုနိုင်စွမ်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ငါးပုံနှစ်ပုံ ငါးပုံသုံးပုံ

မြေအောက်စွမ်းအားများမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျောက်ကွယ်နေသည်။

ဝုန်း

မြေအောက်စွမ်းအား ငါးပုံလေးပုံခန့် စုပ်ယူပြီးသောအခါ ဝမ်ချောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ရွှေရောင်မျိုးစေ့ထံမှ သေးငယ်သော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဖောက်

သေးငယ်သော အသံလေးတစ်ခုနှင့်အတူ ရွှေရောင်မျိုးစေ့၏ အငွေ့အသက်မှာ အနည်းငယ် ပိုမိုအားကောင်းလာသည်ကို ဝမ်ချောင် ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ အနည်းငယ်သော ပြောင်းလဲမှုသာ ဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ချောင်အတွက်မူ ကာလအတန်ကြာမှ ပေါ်ပေါက်လာသည့် အကြီးမားဆုံးသော ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ကံကြမ္မာကျောက်တုံးသည်လည်း တုန်ခါသွားပြီး ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်ခု ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။

“သတိပြုရန် ရွှေရောင်မျိုးစေ့၏ စွမ်းအားပြောင်းလဲမှုကို တွေ့ရှိရသည်။ စွမ်းအားစုဆောင်းမှု ၁၃ ရာခိုင်နှုန်း၊ ၁၄ ရာခိုင်နှုန်း၊ ၁၆ ရာခိုင်နှုန်း...”

ဝမ်ချောင်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ကံကြမ္မာကျောက်တုံးက ရွှေရောင်မျိုးစေ့၏ ပြောင်းလဲမှုကို စူးစမ်းနိုင်သည်ကို သူ သိထားသော်လည်း ဤမြေအောက်အကြွင်းအကျန်မှ စွမ်းအားများက ရွှေရောင်မျိုးစေ့ကို ဤမျှအထိ ပြောင်းလဲစေနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

“ကောင်းလိုက်တာ”

ဝမ်ချောင်အတွက်မူ ရွှေရောင်မျိုးစေ့ကို အနည်းငယ်ဖြစ်စေ ကြီးထွားအောင် လုပ်နိုင်ခြင်းက အကျိုးရှိလှသည်။ အစစ်အမှန်ကမ္ဘာစွမ်းရည်ကို ရရှိပြီးကတည်းက ဤရွှေရောင်မျိုးစေ့၏ စွမ်းအားမှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုအားကောင်းနိုင်ကြောင်း သူ သိရှိခဲ့သည်။

ပြဿနာတစ်ခုမှာ ဤမျိုးစေ့၏ စုပ်ယူနိုင်စွမ်းမှာ အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မြေအောက်စွမ်းအား ငါးပုံလေးပုံကို စုပ်ယူပြီးသည့်တိုင် စွမ်းအားပြောင်းလဲမှုမှာ ၁၇ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိသေးသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤနေရာမှ စွမ်းအားအားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်လျှင်ပင် ရွှေရောင်မျိုးစေ့၏ စွမ်းရည်သစ်တစ်ခု ပွင့်လာရန် မလုံလောက်နိုင်ပေ။

ဝုန်း…

ဝမ်ချောင်စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ရွှေရောင်မျိုးစေ့အတွင်းမှ ထူးခြားသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ချောင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ဟင်းလင်းပြင်များကို ဖြတ်ကျော်လျက် အသစ်အဆန်းတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒါက ဘာလဲ”

ဝမ်ချောင်သည် စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ရွှေရောင်မျိုးစေ့၏ စွမ်းအားကြောင့် ဤရှေးဟောင်းအကြွင်းအကျန်များ၏ အောက်ခြေတွင် နောက်ထပ် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခု ရှိနေကြောင်း သူ သိရှိလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာကို မီးခိုးရောင် စွမ်းအားများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် ရွှေရောင်မျိုးစေ့၏ စွမ်းအားသာ မပါလျှင် လုံးဝ တွေ့ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“မြေအောက်အနက်ကြီးထဲမှာ နောက်ထပ် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခု ရှိနေသေးတာလား”

ဝမ်ချောင်သာမက အိပ်မက်ဆိုး သားရဲပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူတို့ ဝင်လာစက စူးစမ်းစဉ်တွင် ကီဂန် အင်ပါယာ၏ အကြွင်းအကျန်များမှလွဲ၍ ဘာမှ မတွေ့ခဲ့ရပေ။ သို့သော် ယခုမူ ကီဂန်အကြွင်းအကျန်များ၏ အောက်ခြေတွင် နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေပြန်သည်။

“ဒါက အစီအရင်ခံပဲ… ကီဂန် အင်ပါယာထက် ပိုပြီးရှေးကျသလို ပိုလည်း အားကောင်းပုံရတယ်”

ဝမ်ချောင်သည် မျက်နှာကို လေးနက်ထားလျက် ပြောဆိုသည်။ ယခုအခြေအနေမှာ သူ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားသည့် အခြေအနေဖြစ်သည်။ မြေအောက်စွမ်းအားများမှာ နည်းပါးလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး တုန်ခါနေသည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် စွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးသွားပါက ဤနေရာမှာ ပြိုကျသွားမည်ဖြစ်ရာ သူသည် မြေပြင်သို့ အမြန်ပြန်တက်ရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ ဝမ်ချောင်၏ အစီအစဉ်ကို ပြောင်းလဲရတော့မည် ဖြစ်သည်။ သူသည် စွမ်းအားစုပ်ယူမှုကို ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီးနောက် ရွှမ်ယွမ်နတ်ဘုရားဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများကို စုစည်းကာ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

သက်ရှိအားလုံးကို သုတ်သင်ခြင်း

ဝမ်ချောင်သည် သူ၏အနုစိတ်နယ်ပယ် အဆင့်စွမ်းအားများကို စုကျန်းချန်၏ လူသားနတ်ဘုရား သုတ်သင်ခြင်း ဓားအတတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မြေအောက်သို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီး စွမ်းအားများ ဆုံးရှုံးနေသဖြင့် အားနည်းနေသော မြေပြင်မှာ ဝမ်ချောင်၏တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ပြင်းထန်သော ဓားအရှိန်အဟုန်မှာ မြေလွှာများကို ထိုးဖောက်ကာ သူ သိရှိထားသည့် မီးခိုးရောင် ဟင်းလင်းပြင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

ဝမ်ချောင်၏စွမ်းအားနှင့် ရွှမ်ယွမ်နတ်ဘုရားဓားတို့၏ပေါင်းစပ်မှုမှာ မည်မျှပင် မာကျောသော ကျောက်လွှာများ ဖြစ်ပါစေ၊ မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွသွားစေသည်။

ဝုန်း…

ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုနှင့်အတူ ကျောက်စိုင်များ ပြိုကျကုန်ပြီး ချော်ရည်များပင် အောက်သို့ စီးကျသွားသည်။ ခဏချင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်၏ရှေ့တွင် နှစ်မီတာခန့် ကျယ်ဝန်းသော အဆုံးမရှိသည့် တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဝမ်ချောင်သည် အာရုံစိုက် နားစွင့်လိုက်ရာ အောက်ခြေမှ တစ်စုံတစ်ခု ကွဲအက်သွားသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏အသိစိတ်ထဲ၌ အပြောင်းအလဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အစက မတွေ့မြင်နိုင်သော ဟင်းလင်းပြင်မှာ ဖုံးအုပ်ထားသည့် မျက်နှာဖုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်သကဲ့သို့ ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။

ယခုမူ ဝမ်ချောင်သည် ရွှေရောင်မျိုးစေ့၏ အကူအညီမလိုဘဲ ထိုဟင်းလင်းပြင်ကို ခံစားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ထိုနေရာတွင် ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းတစ်ခုအလား စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲနေသည်ကိုလည်း သိရှိလိုက်ရသည်။ ကီဂန်အင်ပါယာ၏ စွမ်းအားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤနေရာမှ စွမ်းအားများမှာ သမုဒ္ဒရာနှင့် ရေကန်ငယ်အလား ကွာခြားလှသည်။

“မယုံနိုင်စရာပဲ”

ဝမ်ချောင်နှင့်အိပ်မက်ဆိုးသားရဲတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေကြသည်။ ဤသည်မှာ ဝမ်ချောင်ဓားဖြင့် အပေါက်ဖောက်လိုက်သဖြင့် ပေါ်ထွက်လာသည့် အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်သာ ရှိဦးမည် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ ဓားနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်သားတည်း ဖြစ်စေလျက် နဂါးတစ်ကောင်အလား ထိုတွင်းနက်ကြီးအတွင်းသို့ ခုန်ဆင်းသွားသည်။

မီတာ ၇၀၀၀၊ ၈၀၀၀၊ ၉၀၀၀၊ ၁၀၀၀၀

ခဏချင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်သည် လော့ဝ်ဂူသို့ ဆင်းခဲ့စဉ်က ခံစားချက်မျိုးကို ထပ်မံရရှိလိုက်သည်။ လေထုမှာ တဖြည်းဖြည်း ပါးလွှာလာပြီး အသက်ရှူရ ခက်ခဲလာသည်။

“ဟိုမှာ”

အိပ်မက်ဆိုးသားရဲ၏အသံမှာ ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အောက်ခြေတွင် ကြီးမားလှသော ရွှေညိုရောင် အရာဝတ္ထုကြီးတစ်ခုရှိနေပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်တွင် ဝမ်ချောင်ဖောက်လိုက်သော အပေါက်ကို တွေ့ရသည်။

ဝမ်ချောင်သည် ထိုအပေါက်မှတစ်ဆင့် မီတာ တစ်သောင်းကျော် နက်ရှိုင်းသော လျှို့ဝှက်ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဝုန်း

ဤလျှို့ဝှက်နေရာအတွင်းသို့ ရောက်သည့် ခဏမှာပင် ဝမ်ချောင်၏မျက်နှာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။ ဤနေရာမှာ ကီဂန် အင်ပါယာထက် များစွာ ကျယ်ဝန်းပြီး လေထုမှာလည်း လုံလောက်စွာ ရှိနေသည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်အာရုံစိုက်မိသွားသည်မှာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအလောင်းမှာ အသားများ ပုပ်သိုးကုန်ပြီး ဖြူဆွတ်နေသော အရိုးစုသာ ကျန်တော့သည်။ ၎င်းမှာ လူသားနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ကွဲပြားချက်များစွာ ရှိသည်။ ၎င်းတွင် နံရိုးပေါင်း ၂၀ စုံခန့် ရှိနေပြီး ပခုံး၊ ကျောပြင်နှင့် အဆစ်များတွင် လူသားတို့၌ မရှိသော အရိုးများ ရှိနေသည်။ အထူးခြားဆုံးမှာ ကျောရိုးတလျှောက်တွင် ဓားသွားများအလား ထွက်ပေါ်နေသော ချွန်ထက်သည့် အရိုးဆူးများပင် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်၏မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော အရိုးဖွဲ့စည်းပုံမျိုးရှိသည့် သတ္တဝါ တစ်မျိုးသာ ရှိသည်။

၎င်းမှာ... ထူးဆန်းသော ကျူးကျော်သူ

ထိုခဏတွင် ဝမ်ချောင်၏ မျက်လုံးများမှာ ကြုတ်သွားပြီး အသက်ရှူပင် ရပ်တန့်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။ ဘဝသစ်တစ်ခုကို ရရှိထားသော်လည်း ဤမျှ ဝေးလံလှသော အနောက်ဘက် အရပ်၊ မီတာ တစ်သောင်းကျော် နက်ရှိုင်းသော မြေအောက်ထဲတွင် ဤကျူးကျော်သူများကို ထပ်မံ တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

“ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲတွင် လှိုင်းတံပိုးများ ထန်နေလေပြီ။ အတိတ်ဘဝတွင် သူသည် ဤကျူးကျော်သူများကို တစ်သက်လုံး တိုက်ခိုက်ခဲ့သဖြင့် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံကို ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ ဤကျူးကျော်သူများသည် သေဆုံးရန် ခဲယဉ်းလှသော်လည်း ဝမ်ချောင်တို့သည် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ကျူးကျော်သူ တစ်ကောင်ကို ဖမ်းမိစဉ်က ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ခွဲစိတ်စစ်ဆေးရာတွင် ဝမ်ချောင်ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသည်။ လူသားများတွင် အရိုးပေါင်း ၂၀၆ ခု ရှိသော်လည်း ဤကျူးကျော်သူများတွင်မူ အရိုးပေါင်း ၃၀၀ ကျော် ရှိနေပြီး ပုံမှန် လူသားများနှင့် လုံးဝ မတူပေ။

ဝမ်ချောင်သည် ဒေါသများကြောင့် မျက်လုံးများ နီမြန်းလာသည်။

“သေစမ်း”

ဝမ်ချောင်သည် ထိုအရိုးစုကို ပြင်းထန်စွာ နင်းချေလိုက်ရာ အရိုးများ ကြေမွသွားသည့် အသံမှာ မြေအောက်ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ အချိန်များစွာ ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း သူ၏ရင်ထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်သေးပေ။ ထိုကဲ့သို့သော ကပ်ဘေးမျိုးကို မကြုံဖူးသူများအနေဖြင့် ဝမ်ချောင်၏ခံစားချက်ကို နားလည်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ခဏအကြာတွင် ဝမ်ချောင် စိတ်အေးသွားပြီးနောက် သံသယများစွာ ဝင်လာခဲ့သည်။ ဤနေရာမှာ အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလှသည်။ သူ၏မှတ်ဉာဏ်အရ ထိုကပ်ဘေးကြီးမှာ နောက်ထပ် အချိန်အတန်ကြာမှ စတင်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း အချိန်မတိုင်မီ ဤနေရာတွင် အဘယ်ကြောင့် ဤကျူးကျော်သူ၏ အရိုးစု ရှိနေရသနည်း။ ဤသည်မှာ လုံးဝကို သဘာဝမကျသော ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။

******

အခန်း ၁၉၂၂ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော မီးနတ်ဆိုး ရုပ်တု

ထိုသို့ တွေးတောရင်း ဝမ်ချောင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုရာ ပိုမို ထူးဆန်းသော အချက်အလက်များကို လျင်မြန်စွာ တွေ့ရှိလာသည်။

ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးတွင် ထူးဆန်းသော ကျူးကျော်သူများ၏ အရိုးစုများသာမက လူသားတို့၏အရိုးစုများကိုလည်း တွေ့ရှိရသည်။ ဖြူဆွတ်နေသော အရိုးစုများအောက်တွင် ပိုးကောင်များစွာသည် မြေပြင်ပေါ်၌ အလွန်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် သွားလာနေကြသည်။ ၎င်းတို့တွင် ထက်မြက်သော မေးရိုးများ ရှိကြပြီး ပြားချပ်နေသော ကျောဘက်အခွံများမှာလည်း ဓားသွားများကဲ့သို့ ထက်မြက်လှသည်။

ဤအကောင်များမှာ ကမ္ဘာပျက်ပိုးကောင်များ ဖြစ်ကြသည်။

ကျူးကျော်သူများ သေဆုံးပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ အလောင်းများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာတတ်သည့် ဤပိုးကောင်များကို ဝမ်ချောင်ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ ကမ္ဘာပျက်ပိုးကောင်များမှာ အလွန်ရန်လိုတတ်ကြသဖြင့် လူသားများ စတင်တွေ့ရှိစက အလွန်ထိတ်လန့်ခဲ့ကြသော်လည်း တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့သည့် ဝမ်ချောင်အတွက်မူ ၎င်းတို့မှာ သာမန် ပိုးမွှားများသာ ဖြစ်သည်။

ဖောက်…

ဝမ်ချောင်ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည့် ပိုးကောင်တစ်ကောင်ကို သူက သာမန်ကာလျှံကာပင် နင်းခြေလိုက်ရာ ကျန်ရှိသော ပိုးကောင်များသည် ဆူညံစွာ အော်ဟစ်လျက် ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ ဤပိုးကောင်များသည် အန္တရာယ်ကို ကောင်းကောင်း ခံစားနိုင်ကြပြီး ရန်သူ၏အစွမ်းထက်မှုကိုလည်း ခွဲခြားနိုင်သည့် ဝိသေသ ရှိကြသည်။

ပိုးကောင်များထံမှ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ချောင်သည် ပိုမို များပြားသော အရာများကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ ကျယ်ဝန်းလှသော မြေအောက်ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ထူးဆန်းသော အစီအရင်များနှင့် ယဇ်ပလ္လင်များစွာ ပြန့်ကျဲတည်ရှိနေသည်။ ထိုယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုစီ၏အလယ်တွင် ကျူးကျော်သူတစ်ကောင်၏ အလောင်း ရှိနေပြီး အားလုံးမှာ သံခြေကျင်း၊ သံလက်ထိပ်များ ခတ်ခံထားရသည်။

“ဒါက သုတေသနခန်း တစ်ခုပဲ၊ ဒီယဇ်ပလ္လင်တွေက ကျူးကျော်သူတွေကို ချုပ်နှောင်ပြီး စမ်းသပ်ဖို့ အသုံးပြုခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။ မြေပြင်ပေါ်က လူသားတွေကတော့ သူတို့ကို လေ့လာခဲ့တဲ့ လူတွေပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်”

ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး အခြေအနေကို ရုတ်တရက် နားလည်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယများ ပိုမိုတိုးလာသည်။

ဒီကျူးကျော်သူတွေက ဘယ်အရပ်ကနေ ရောက်လာကြတာလဲ။ ကပ်ဘေးကြီး မဖြစ်ပွားသေးမီ သူတို့က ဘာကြောင့် ဒီနေရာကို ရောက်နေကြတာလဲ။ ဒါ့အပြင် ဒီမြေအောက်ဟင်းလင်းပြင်မှာ ဘာဖြစ်ထားတာလဲ။ အနောက်ဘက် အစွန်ဆုံးအရပ်မှာ ဒီနေရာက ဘာကြောင့် ရှိနေရပြီး ကျူးကျော်သူတွေနဲ့ ဘယ်လိုပတ်သက်နေတာလဲ။

အရာအားလုံးမှာ မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ဝမ်ချောင်ပိုမို တွေ့မြင်ရလေလေ စိတ်ထဲတွင် သံသယများ ပိုများလာလေလေ ဖြစ်သည်။ ဤအရာအားလုံးမှာ သူ အစက လုံးဝ ခန့်မှန်းမထားခဲ့သည့် အရာများ ဖြစ်ကြသည်။

ဂျွတ်

ရုတ်တရက် ခြေထောက်အောက်မှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ဝမ်ချောင်ခြေလှမ်း ရပ်တန့်သွားသည်။ ၎င်းမှာ လူသားတစ်ဦး၏ အရိုးစုဖြစ်ပြီး ကျူးကျော်သူများကို လေ့လာခဲ့သူတစ်ဦး ဖြစ်ပုံရသည်။ သို့သော် ထိုသူ၏ ခါးတွင် ချိတ်ထားသော အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏမှာပင် ဝမ်ချောင်၏ မျက်နှာ အကြီးအကျယ် ပျက်သွားသည်။

ဝမ်ချောင်လက်ဝါးကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ခါးချိတ်တံဆိပ်သည် သူ၏လက်ထဲသို့ ပျံတက်လာသည်။ တံဆိပ်၏ တစ်ဖက်တွင် ရှေးကျသော စာသားများကို ထွင်းထုထားပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ...အစစ်အမှန် နဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်။

၎င်းမှာ အရှေ့ဘက်ဒေသ၏ နဂါးစစ်တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ အနောက်ဘက်အရပ်၊ ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် လုံးဝ မရှိနိုင်သည့် နဂါးစစ် တစ်ကောင်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် တံဆိပ်ပေါ်မှ စာသားများမှာလည်း အရှေ့ဘက်မှ ရှေးဟောင်းအရိုးစာများနှင့် ဆင်တူနေသည်။ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အနောက်ဘက်ကမ္ဘာ၏ ပစ္စည်းများ မဟုတ်ကြပေ။

“ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ”

ဝမ်ချောင်သည် ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ရပ်နေရင်း လက်ထဲမှ တံဆိပ်ကို ကြည့်ကာ တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသည့် တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အရှေ့နှင့် အနောက်၊ ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုနှင့် ကျူးကျော်သူများသည် ဤနေရာတွင် ရောယှက်နေကြသည်။ ဤနေရာတွင် လျှို့ဝှက်ချက်များစွာ ပုန်းအောင်းနေသည်။

ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းရာ ဝမ်ချောင်သည် နောက်ထပ် အသစ်အဆန်းများကို တွေ့ရှိပြန်သည်။ ၎င်းမှာ ဆယ်မီတာကျော် မြင့်မားသည့် ကြီးမားလှသော သတ္တုဓားကြီး တစ်လက် ဖြစ်သည်။ ဓားပေါ်တွင် ရှေးကျသော စာသားများစွာကို ထွင်းထုထားသည်။ ထိုဓားအတွင်း၌ ကြီးမားသော စွမ်းအားများ ရှိနေသည်ကိုလည်း ဝမ်ချောင် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝမ်ချောင်သည် ထိုနေရာသို့ သွား၍ ဓားပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်ပြီး ကံကြမ္မာ၏လျှို့ဝှက်ချက်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ စာသားများကို ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

“ လန်ရှာ ကမ္ဘာ၏ သင်္ချိုင်း”

“အနာဂတ်မှ အလင်းရောင်သို့- ဤသည်မှာ မျှော်လင့်ချက်အရပ် ဖြစ်သည်”

ဝမ်ချောင်သည် ဓားကြီး၏ရှေ့တွင် ရပ်နေရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားသည်။ ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုသည် မိမိတို့၏အကြွင်းအကျန်နှင့် အမှတ်အသားများကို ချန်ထားရစ်ခြင်းမှာ မဆန်းသော်လည်း ပုံမှန်အားဖြင့် ယဉ်ကျေးမှု သို့မဟုတ် အင်ပါယာဟူသော စကားလုံးကိုသာ သုံးတတ်ကြသည်။ ကမ္ဘာဟူသော စကားလုံးကို သုံးခြင်းမှာ အလွန်ရှားပါးလှသည်။ ထို့ပြင် မျှော်လင့်ချက်အရပ်ဟူသော စကားလုံးမှာလည်း နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ် ရှိပုံရသည်။

ဝမ်ချောင်သည် ဓားကြီးကို ကျော်ဖြတ်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားသည်။

“အရှင် မကောင်းတော့ဘူး။ ဒီနေရာက ဖိအားက အရမ်းပြင်းတာပဲ၊ ငါ့ကို နှိပ်ကွပ်နေတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေတယ်”

ထိုအချိန်တွင် အိပ်မက်ဆိုးသားရဲ၏အသံမှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဝမ်ချောင်၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ ဝမ်ချောင်သည် ခြေလှမ်းကို ရပ်တန့်ကာ နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်ပြီး သေချာစွာ အကဲခတ်သည်။ မြေပြင်မှာ ယခင်နေရာများနှင့် မတူဘဲ သေးငယ်သော အမှတ်အသားများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ထိုအမှတ်အသားများသည် စက်ဝိုင်းပုံစံဖြင့် အလယ်ဗဟို တစ်နေရာသို့ ဦးတည် တည်ရှိနေကြသည်။

“ဒါက ထူးခြားတဲ့ အစီအရင်ပဲ၊ ဒြပ်မဲ့သတ္တဝါတွေကို နှိပ်ကွပ်ဖို့ ပြုလုပ်ထားပုံရတယ်”

ဝမ်ချောင်သည် တည်ငြိမ်စွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ချလိုက်သည်။

“အိပ်မက်ဆိုး သားရဲ၊ မင်း အထဲကို အရင်ပြန်ဝင်နေလိုက်၊ ကျန်တာကို ငါ ဖြေရှင်းမယ်”

ဝမ်ချောင်က သူ၏ အတွင်းအားဖြင့် အိပ်မက်ဆိုးသားရဲကို ပတ်ပတ်လည် ဖုံးအုပ်ပေးကာ ပြင်ပနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ပေးလိုက်သည်။

အတွင်းဘက်သို့ ဆက်လက် ဝင်ရောက်ရာ ခဏအကြာတွင် ဝမ်ချောင်၏ရှေ့မှ မြေပြင်တွင် အပေါက်ငယ်လေးများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုအပေါက်များထဲမှ မီးတောက်အလား နီရဲသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုစွမ်းအားမှာ ပြင်းထန်ခြင်း မရှိဘဲ အလွန်နူးညံ့လှသော်လည်း ဝမ်ချောင်အတွက်မူ အလွန်ရင်းနှီးနေသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေးစွမ်းနေသည်။

မီးနတ်ဆိုး

မြေပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုအလင်းနီများမှာ အန္တရာယ် မရှိသော်လည်း မီးနတ်ဆိုးဆီမှ ရရှိသည့် ခံစားချက်နှင့် ထပ်တူကျနေသည်။ ထိုခဏတွင် ဝမ်ချောင်သည် ဤနေရာမှာ ပိုမို ထူးဆန်းလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။ ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး”

မီးနတ်ဆိုးဆိုသည်မှာ သဘာဝအလျောက် မွေးဖွားလာသည့် ရှေးကျသော သတ္တဝါဖြစ်ပြီး ၎င်း၏မူလစွမ်းအားမှာ တွေ့ရခဲလှသည်။ ဝမ်ချောင်သည် ဤအရာအားလုံးကို တိုက်ဆိုင်မှုဟု မယုံကြည်ပေ။ ရှေ့သို့ ဆက်သွားလေလေ အလင်းနီများနှင့် မြေပြင်မှ အမှတ်အသားများမှာ ပိုမို စိပ်လာလေလေ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်၏ အာရုံခံစားမှုအရ ထိုအလင်းနီအားလုံးသည် ဤလျှို့ဝှက်မြေအောက်ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ကြီးမားသော စက်ဝိုင်းပုံစံ တည်ရှိနေကြပြီး အလယ်ဗဟိုသို့ နီးကပ်လာလေလေ အလင်းများမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် ခြေလှမ်းကို နှေးကွေးစေလျက် အသိစိတ်ကို ပိုမို စုစည်းလိုက်သည်။

အိပ်မက်ဆိုး သားရဲ၏အာရုံခံစားမှုမှာ မှန်ကန်လှသည်။ ဤနေရာတွင် စိတ်စွမ်းအားများမှာ နှောင့်ယှက်ခံရပြီး စိတ်စွမ်းအား ပိုမိုအားကောင်းလေလေ နှောင့်ယှက်မှုမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လေလေ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးပင် မီတာ ၁၀ မှ ၂၀ အတွင်းသာ အာရုံခံနိုင်ခြင်းမှာ မယုံနိုင်စရာပင် ဖြစ်သည်။

“ဒီ လန်ရှာဆိုတာ ဘယ်လိုမျိုးနွယ်လဲ။ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အစီရင်ခံစာကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တာပဲ။ အိပ်မက်ဆိုး သားရဲလို သတ္တဝါကိုတင် မကဘူး၊ အနုစိတ်နယ်ပယ် အဆင့်ရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကိုတောင် အနှောင့်အယှက် ပေးနိုင်တယ်”

ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲတွင် လှိုင်းတံပိုးများ ထန်နေပြန်သည်။ အနုစိတ်နယ်ပယ် အဆင့်ဆိုသည်မှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမြင့်ဆုံး အဆင့်ဖြစ်ပြီး ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူတိုင်းမှာ ဒဏ္ဍာရီများသာ ဖြစ်ကြသည်။ သိသာသည်မှာ ဤယဉ်ကျေးမှုမှာ သူ ယခင်တွေ့ခဲ့သည့် ကီဂန် အင်ပါယာထက် များစွာပိုမိုအစွမ်းထက်လှသည်။

ဝမ်ချောင်သည် သံသယများစွာဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားသည်။ မှောင်မည်းနေသော မြေအောက်ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ မြေပြင်မှ အလင်းနီများသာ လမ်းပြပေးနေသည်။

“ဝုန်း”

အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသည်မသိ၊ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသဖြင့် ဝမ်ချောင်ခြေလှမ်း ရပ်တန့်သွားသည်။

“မီးနတ်ဆိုး”

ဝမ်ချောင်ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်ရာ မီတာ အနည်းငယ် အကွာတွင် နီရဲနေသော မီးနတ်ဆိုး ရုပ်တုကြီး တစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ထိုရုပ်တုကို အမည်မသိ ကျောက်စိမ်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး မီးလျှံများ တောက်လောင်နေပုံမှာ အသက်ဓာတ်သာ မရှိလျှင် စစ်မှန်သော မီးနတ်ဆိုးနှင့် ထပ်တူပင် ဖြစ်သည်။ မှောင်မည်းနေသော ဤမြေအောက်ခန်းအတွင်း၌ ထိုရုပ်တုမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလျက် ရှိသည်။

အခြားသော ယဉ်ကျေးမှု တစ်ခုအတွင်း၌ မီးနတ်ဆိုးမှာ ထပ်မံပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။ သို့သော် အပေါ်ထပ်ရှိ ကီဂန် အင်ပါယာမှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောပုံစံနှင့်မတူဘဲ ဤနေရာရှိ မီးနတ်ဆိုးမှာ ပိုမိုနူးညံ့သောပုံစံရှိပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မှာလည်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲနေသည်။

ထိုခဏတွင် ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲ၌ ဤနေရာတွင် မီးနတ်ဆိုးနှင့် ပတ်သက်သည့် စစ်မှန်သော လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေမည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုလျှို့ဝှက်ချက်မှာ ယခင် လူတိုင်း သိထားသည်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေပေလိမ့်မည်။

ရုပ်တုအတွင်း၌ စွမ်းအားစစ်စစ်များသာ ရှိနေသဖြင့် ဝမ်ချောင်သည် ခေတ္တကြည့်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ ဆက်လက် ထွက်ခွာခဲ့သည်။ သူသည် အစီရင်ခံစာ၏ ဗဟိုချက်သို့ ရောက်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိနေသည်။

ခဏအကြာတွင် ဝမ်ချောင်သည် ဤဟင်းလင်းပြင်၏ အဓိက အကျဆုံးနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ၎င်းမှာ ဆယ်မီတာကျော် မြင့်မားသည့် ကြီးမားသော သတ္တုစင်မြင့်ကြီး တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုစင်မြင့်မှာ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး စင်မြင့်မျက်နှာပြင်တွင် သေးငယ်သော စာသားများစွာ ရှိနေကာ ထိုစာသားများမှ အနီရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

စင်မြင့်ပေါ်တွင် တောင်တစ်လုံးအလား ဧရာမသံတူကြီးတစ်ခုကို တွေ့ရသည်။ တူ၏ ဦးခေါင်းပိုင်းမှာ ရွှေဝါရောင်ရှိပြီး ကြည်လင်နေကာ အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ တူရိုးမှာ မီတာ ၂၀ ခန့် မြင့်မားပြီး လျှပ်စီးလှိုင်းများ ဖြတ်သန်းနေသည်။

ထိုသံတူကြီးမှာ ပေါင်ချိန် သောင်းနှင့်ချီ၍ လေးလံသော်လည်း လေထဲတွင် ဝဲပျံနေကာ စင်မြင့်၏ ထိပ်ပိုင်းကို ပစ်မှတ်ထားနေပုံမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို အားသွန်ခွန်စိုက် ထုဆစ်နေသည့် ပုံစံမျိုးဖြစ်သည်။ စင်မြင့်ကို ဗဟိုပြု၍ မမြင်ရသော လှိုင်းများ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်နှံ့နေပြီး ၎င်းအတွင်း၌ ကြီးမားသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်ကို ဝမ်ချောင်ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝမ်ချောင်သည် သတ္တုလှေကားများအတိုင်း အပေါ်သို့ တက်သွားရာ စင်မြင့်၏ အထက်ဆုံးတွင် ပလ္လင်တစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ပလ္လင်ပေါ်တွင် အလောင်းမှာ ပုပ်သိုးဆွေးမြေ့ကုန်ပြီး ဖြူဆွတ်နေသော အရိုးစုသာ ကျန်တော့သည်။

ဝမ်ချောင်အပေါ်သို့ တက်လိုက်သည့် ခဏတွင် တုန်ခါမှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး ပလ္လင်ပေါ်မှ အရိုးစုမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြုတ်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန့်ကျဲသွားသည်။

“အချိန်တွေ အများကြီး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့တော့ ဘာသတင်းအချက်အလက်မှ မကျန်ခဲ့တော့ဘူးလား”

ဝမ်ချောင်စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်ရင်း စင်မြင့်ပေါ်ရှိ သတ္တုလုံးဆီသို့ အာရုံ ပြောင်းလိုက်သည်။ ထိုသတ္တုလုံးမှာလည်း အပေါ်မှ သံတူကြီးကဲ့သို့ပင် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသည်။ အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းသည်မှာ ထိုသတ္တုလုံး ပေးစွမ်းသည့် ခံစားချက်မှာ ကီဂန် အင်ပါယာရှိ သတ္တုလုံးနှင့် ထပ်တူဖြစ်နေပြီး စိတ်စွမ်းအားလှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

******

အခန်း ၁၉၂၃ လန်ရှာရဲ့ယဉ်ကျေးမှု၏ သင်္ချိုင်း

“ထူးဆန်းသည်၊ ကီဂန် အင်ပါယာက သမိုင်းမှတ်တမ်းတင်တဲ့ ဒီသတ္တုလုံးကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ထုဆစ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား”

ဝမ်ချောင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်သည်။

သံသယများ ရှိနေသော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် လျင်မြန်စွာပင် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော သတ္တုလုံးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည့် ခဏမှာပင် စူးရှလှသော အလင်းနီများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားလှသော စိတ်စွမ်းအားများသည် ဝမ်ချောင်၏ ဉာဏ်ရည်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။

“အနာဂတ်မှ လာသူ၊ မင်း ဒီနေရာကို ရောက်လာနိုင်ခဲ့ရင် ဒီနေရာက အရာတွေက မင်းအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်ပါစေလို့ ငါတို့ မျှော်လင့်တယ်”

စိမ်းသက်သော အသံတစ်သံသည် ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲတွင် လေးနက်စွာ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် အလင်းနီများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် သတ္တုလုံးအတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရသည်။

ဝမ်ချောင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် စိမ်းသက်သော ကမ္ဘာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ ထူးဆန်းသော အခန်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ပလ္လင်များနှင့် အစီအရင်များစွာ ရှိနေသည်။ စိမ်းသက်သော လူသားများစွာသည် တစ်စုံတစ်ခုကို စမ်းသပ်နေကြသကဲ့သို့ အလုပ်များနေကြသည်။ အခြားသော လူအချို့မှာမူ ထူးဆန်းသော သတ္တုပစ္စည်းများကို မနားတမ်း ထုဆစ်နေကြပြီး သံတူထုသံများမှာလည်း ဆူညံလျက် ရှိသည်။

ဝမ်ချောင်သည် မီးနတ်ဆိုး၏ စွမ်းအားနှင့် ဆင်တူသော အနီရောင်အလင်းများ မြေအောက်ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း စီးဆင်းနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ ထိုစွမ်းအားများသည် အစီရင်ခံစာများ၏ အကူအညီဖြင့် ထိုစိမ်းသက်သော လူသားများ၏ လက်ထဲသို့ စုစည်းရောက်ရှိသွားကြသည်။

“ငါတို့ရဲ့ ကမ္ဘာက ပျက်စီးတော့မယ်၊ ဒါကြောင့် ငါတို့မှာ ရှိသမျှ စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးပြုပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အရာသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနေကြတာ ဖြစ်တယ်”

ထိုအသံသည် ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို ဝမ်ချောင်အား ရှင်းပြနေသကဲ့သို့ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ပလ္လင်ပေါ်က အရိုးစုက ဒီအသံရဲ့ ပိုင်ရှင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်”

ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ကပ်ဘေး ဟုတ်လား။ ဘယ်လို ကပ်ဘေးမျိုးလဲ။ ထိုအသံက ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဟု ဆိုသော်လည်း မည်သည့်အရာ ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ ထည့်သွင်းပြောဆိုခြင်း မရှိပေ။

“ဝုန်း”

ဝမ်ချောင်၏ အတွေးကို သိနေသကဲ့သို့ မြင်ကွင်းမှာ ထပ်မံပြောင်းလဲသွားသည်။ လှိုင်းတံပိုးများ ထန်နေပြီး ညစ်ညမ်းနေသော ပင်လယ်ရေများသည် ကမ်းခြေသို့ ရိုက်ခတ်လာသည်။ ပုံမှန်နှင့် မတူဘဲ ထိုပင်လယ်ရေများမှာ ညစ်ပတ်နေရုံသာမက ပုပ်စော်နံနေသဖြင့် စိတ်ကိုပင် တုန်လှုပ်စေသည်။

ခဏအကြာတွင် မြင်ကွင်းမှာ အပေါ်သို့ မြင့်တက်သွားပြီး သမုဒ္ဒရာကြီး တစ်ခုလုံးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ပြင်အတွင်း၌ အဆုံးအစမရှိသော အလောင်းများမှာ ပြည့်နှက်နေပြီး ညစ်ညမ်းနေသော ရေထဲတွင် နစ်လိုက်ပေါ်လိုက် ဖြစ်နေကြသည်။ ဝမ်ချောင်သည် စိတ်ကို ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အလွန်ပင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ဤမျှ များပြားလှသော အလောင်းများမှာ သိန်းဂဏန်း၊ သန်းဂဏန်းမက ရှိပေလိမ့်မည်။

“ဟူး…”

မည်ကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲမျိုးက ဤမျှအထိ သေကျေပျက်စီးစေခဲ့သနည်း။ မြင်ကွင်းမှာ ဆက်လက် ပြောင်းလဲသွားပြီး လန်ရှာယဉ်ကျေးမှု၏ မူလပုံစံကို မြင်တွေ့ရသည်။ မီးခိုးများ၊ မီးလျှံများနှင့် ပြိုလဲနေသော မြို့ပြများသာ ရှိတော့သည်။ ပျက်စီးနေသော အကြွင်းအကျန်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤယဉ်ကျေးမှုမှာ တစ်ချိန်က မည်မျှအထိ တိုးတက်ခဲ့ကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

“ဒုန်း”

မြင်ကွင်းမှာ ထပ်မံပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေပြီး ပုပ်သိုးနေသော မြင်းခွာသံ တစ်ခုက မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ နင်းချလိုက်သဖြင့် ကမ္ဘာကြီး တုန်ခါသွားသည်။ ထိုခဏတွင် ဝမ်ချောင်သည် ဤကမ္ဘာကို ကျူးကျော်သူများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းတို့မှာ အခြားကမ္ဘာမှ သေမင်းတမန် မြင်းများကို စီးနင်းထားပြီး သံချေးတက်နေသည့် ချပ်ဝတ်ဟောင်းများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ဟောက်နေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ပုပ်သိုးနေသော အသားစများ တွဲလောင်းကျနေသည်။ ၎င်းတို့ထံမှ သေမင်း၏ အငွေ့အသက်များ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူတို့မှာ သေမင်း၏ စေတမန်များ ဖြစ်ကြသလို အရာခပ်သိမ်းကို ဖျက်ဆီးသူများလည်း ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့မှာ... ထူးဆန်းသော ကျူးကျော်သူများပင် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်၏ ရင်ထဲတွင် တင်းကျပ်သွားပြီး နှလုံးခုန်ပင် ရပ်တန့်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။ ဘဝတစ်ခု ခြားနေသော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် ၎င်းတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ချက်ချင်း မှတ်မိသည်။

“ဝုန်း ဝုန်း”

ကမ္ဘာကြီး တုန်ခါနေပြီး မီးခိုးများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ထိုကျူးကျော်သူများ၏ နောက်ကွယ်တွင် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပျက်စီးပြိုလဲနေသည်ကို ဝမ်ချောင်မြင်တွေ့ရသည်။

“... ဒီအရာက မပျက်စီးနိုင်တဲ့ ဂုဏ်သတ္တိ ရှိရမယ်။ ငါတို့ကိုယ်စား ဒီကျူးကျော်သူတွေကို သုတ်သင်ဖယ်ရှားပြီး သူတို့ကို အမြစ်ပြတ် ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ငါတို့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ မီးနတ်ဆိုးဆိုတာ ဒီကျူးကျော်သူတွေကို ချေမှုန်းဖို့အတွက် မွေးဖွားလာတာ ဖြစ်တယ်”

ထိုလေးနက်သော အသံသည် ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သံတူထုသံများ ဆူညံနေစဉ်အတွင်း လန်ရှာလူမျိုးများစွာ စုရုံးကာ ရွှေရောင်သံတူကြီးများဖြင့် မနားတမ်း ထုဆစ်နေကြသည်ကို ဝမ်ချောင်မြင်တွေ့ရသည်။ အစီအရင်များမှ မီးပွားများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ထိုမီးလျှံများမှာ အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေကြသည်။ ထိုစွမ်းအားများမှာ ဝမ်ချောင်အလွန် ရင်းနှီးနေသော အငွေ့အသက်များပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ မီးနတ်ဆိုး၏ စွမ်းအား ဖြစ်သည်။

“ဝုန်း”

အလင်းတစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် လန်ရှာလူမျိုးများသည် ကြီးမားလှသော ရွှေရောင်သံတူကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကြသည်။ ၎င်းမှာ ယခု ဝမ်ချောင်မြင်တွေ့နေရသည့် သံတူကြီးနှင့် ထပ်တူပင် ဖြစ်သော်လည်း ထိုအချိန်က စွမ်းအားမှာ ယခုထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ပြင်းထန်လှသည်။

သံတူရိုးမှ လျှပ်စီးများ ဖြတ်သန်းနေပြီး ရွှေရောင်ဦးခေါင်းပိုင်းတွင်မူ မီးလျှံများ တောက်လောင်နေသဖြင့် အလွန်ပင် ခမ်းနားလှသည်။ ထိုသံတူကြီး၏ အောက်ခြေတွင်မူ ယခု သူ မြင်တွေ့နေရသည့် သတ္တုစင်မြင့် ရှိနေသည်။

ဒုန်း…သံတူကြီး ကျရောက်သွားသည့် ခဏမှာပင် ကြီးမားသော အလင်းတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး အပူရှိန်များကြားမှ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ မီးနတ်ဆိုးတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

“... သက်ရှိအသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးရတာ အလွန်ခက်ခဲလှတယ်။ ငါတို့ အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပေမဲ့ ထပ်ခါထပ်ခါ ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ အောင်မြင်မှုနဲ့ နီးစပ်လာခဲ့တယ်”

ထိုလေးနက်သော အသံက ဆက်လက်ပြောကြားသည်။ ဝမ်ချောင်သည် သူတို့၏ ကျရှုံးမှုများစွာကို မြင်တွေ့ရသည်။ မပြည့်စုံသော မီးနတ်ဆိုးများစွာသည် စင်မြင့်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် ချို့ယွင်းချက်များကြောင့် ပျက်စီးသွားကြပြန်သည်။

“ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ ငါတို့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြန်တယ်။ မီးနတ်ဆိုးကို ဖန်တီးဖို့ နည်းလမ်းမျိုးစုံကို ငါတို့ စဉ်းစားခဲ့ပေမဲ့ ငါတို့ ဖန်တီးလိုက်တဲ့ သက်ရှိတွေက ထိန်းချုပ်မှုအောက်ကနေ လွတ်မြောက်သွားလိမ့်မယ်လို့တော့ ထည့်မတွက်ခဲ့မိဘူး”

“ငါတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဒီကမ္ဘာကို ကယ်တင်မယ့် လက်နက်တစ်ခု ဖန်တီးဖို့ ဖြစ်ပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ ထိန်းချုပ်ရခက်ပြီး ဖျက်ဆီးလိုစိတ် ပြည့်နေတဲ့ သတ္တဝါဆိုးကြီးကိုပဲ ဖန်တီးမိသွားခဲ့တယ်။ ဒါက ငါတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ပါဘူး”

ဝမ်ချောင်သည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အလွန်ပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ မီးနတ်ဆိုးသည် သဘာဝတရား၏ စည်းမျဉ်းများအရ ပေါ်ပေါက်လာသည့် ရှေးကျသော သတ္တဝါဟု သူ အမြဲ ထင်မှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤသတ္တဝါမှာ လူသားတို့၏ ဖန်တီးမှု ဖြစ်နေရုံသာမက ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်မြောက်သွားသည့် လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ဝမ်ချောင်လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

“မီးနတ်ဆိုးဆိုတာ ကျူးကျော်သူတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဖန်တီးခဲ့တာမို့ သူ့ရဲ့ ဗီဇမှာကိုက ဖျက်ဆီးလိုစိတ်တွေ ပါဝင်နေတာပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း ထိန်းချုပ်မှုအောက်က လွတ်သွားတဲ့အခါ ယဉ်ကျေးမှုတွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖျက်ဆီးခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။ ကုထိုက်ပိုင် ထိန်းချုပ်ခဲ့တဲ့ မီးနတ်ဆိုးကို ကြည့်ရင်လည်း သူက သူ့ရဲ့ မူလတာဝန်တွေကို မေ့လျော့နေပြီဆိုတာ သိသာတယ်”

ဝမ်ချောင်သည် စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။ အဖြစ်မှန်မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လူသားတို့ ဖန်တီးခဲ့သော ကယ်တင်ရှင်မှာ နောက်ဆုံးတွင် လူသားတို့ကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

“အိပ်မက်ဆိုးသားရဲ ပြောဖူးတာကတော့ မီးနတ်ဆိုးက သူနဲ့ သဘာဝချင်း တူတယ်တဲ့။ အကယ်၍ မီးနတ်ဆိုးက လူသားတွေ ဖန်တီးခဲ့တာဆိုရင် အိပ်မက်ဆိုး သားရဲကလည်း လူသားတွေရဲ့ ဖန်တီးမှု ဖြစ်နိုင်မလား”

ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုအတွေး ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ မီးနတ်ဆိုး၏ နောက်ကြောင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုသို့ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိနေသည်။ ထို့နောက် သတင်းအချက်အလက်များစွာသည် ဝမ်ချောင်၏ ဉာဏ်ရည်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြန်သည်။

“ငါတို့ ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ အမှားကို ပြင်ဆင်ဖို့အတွက် နောက်ဆုံးအချိန်မှာ ငါတို့ လန်ရှာလူမျိုးတွေမှာ ရှိသမျှ စွမ်းအားတွေကို အသုံးပြုပြီး မီးနတ်ဆိုး ဘုရင်ကို ဖန်တီးမယ့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါက အကောင်းဆုံး သက်ရှိဖြစ်ပြီး ငါတို့ရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည် ဖော်နိုင်လိမ့်မယ်။ ထွက်ပြေးသွားတဲ့ မီးနတ်ဆိုးတွေကိုလည်း သူကပဲ နှိပ်ကွပ်နိုင်လိမ့်မယ်”

“... ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတာက ကမ္ဘာဦးစွမ်းအားတွေ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ ငါတို့ ယဉ်ကျေးမှုမှာ ကျန်ရှိတဲ့ စွမ်းအားတွေက မီးနတ်ဆိုး ဘုရင်ကို ဖန်တီးဖို့ မလုံလောက်တော့ဘူး။ ဒါက ငါတို့အတွက် အကြီးမားဆုံး နောင်တပဲ ဖြစ်တယ်”

ထိုလေးနက်သော အသံမှာ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို ချလိုက်သည်။ ထိုအသံထဲတွင် ကြီးမားသော နှမြောတသမှုများ ပါဝင်နေသည်။

“အနာဂတ်မှ လာသူ၊ ငါတို့ ယဉ်ကျေးမှုရဲ့ အမွေအနှစ် အားလုံးကို ဒီမှာ ချန်ထားရစ်ခဲ့တယ်။ ဒါတွေက မင်းတို့အတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်ပါစေလို့ မျှော်လင့်တယ်။ ဒီကမ္ဘာကြီး ထပ်ခါထပ်ခါ ပျက်စီးရမယ့် ကံကြမ္မာဆိုးကနေ လွတ်မြောက်နိုင်ပါစေ”

ထိုစကားအပြီးတွင် အသံမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သတ္တုလုံးအတွင်းမှ မြင်ကွင်းများမှာလည်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ ရှေးဟောင်း သတ္တုစင်မြင့်နှင့် ရွှေရောင်သံတူကြီးကို ပြန်လည်မြင်တွေ့ရသည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဝမ်ချောင်၏ ခံစားချက်မှာ ယခင်နှင့် လုံးဝ မတူတော့ပေ။

“ဟူး”

ဝမ်ချောင်သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်သည်။ လန်ရှာလူမျိုးများ၏ ကံကြမ္မာကို သူ စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသည်။ မီးနတ်ဆိုးကဲ့သို့သော အရာကို ဖန်တီးနိုင်ခြင်းမှာ ဤယဉ်ကျေးမှုမှာ မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်ကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် သတ္တုလုံးကို ဆက်လက် စူးစမ်းရာ အခြားသော သတင်းအချက်အလက် နှစ်ခုကို တွေ့ရှိပြန်သည်။

“ဒါက မီးနတ်ဆိုး ဘုရင်လား”

သတ္တုလုံးမှတစ်ဆင့် သူ နင်းထားသော စင်မြင့်၏ အောက်ခြေ မီတာ ၅၀ ခန့်တွင် လက်ဝါးခန့် အရွယ်အစားရှိပြီး တစ်ဝက်ခန့် မည်းနက်နေသော သံသေတ္တာငယ်တစ်ခု မြှုပ်နှံထားကြောင်း သူ သိရှိလိုက်ရသည်။ ထိုသံသေတ္တာမှာ စွမ်းအားများကို ကာကွယ်ထားသော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် ၎င်းအတွင်း၌ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားလှသည့် စွမ်းအားများ ရှိနေသည်ကို ခံစားနေရသည်။

ဝုန်း

ဝမ်ချောင်က ထိုသံသေတ္တာကို အပေါ်သို့ မြှောက်တင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည့် ခဏမှာပင် မြေအောက် အနက်ပိုင်းမှနေ၍ တောင်ပြိုသကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားတုံ့ပြန်မှုများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ဝမ်ချောင်သည် ကီဂန်အင်ပါယာ၏ စွမ်းအားများထက် ဆယ်ဆမက ပိုမိုကြီးမားလှသည့် စွမ်းအားပင်လယ်ကြီးကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုစွမ်းအားကြီးမှာ မြေအောက်တွင် နှစ်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ အိပ်စက်နေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ချောင်က ထိုသေတ္တာကို ထိတွေ့လိုက်သည့်အခါ ပြန်လည် နိုးထလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုမျှ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကြီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဝမ်ချောင်ယခင်က စုပ်ယူခဲ့သော စွမ်းအားများမှာ အလွန်ပင် သေးငယ်လှသည်။

“ဝုန်း”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်ချောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ရွှေရောင်မျိုးစေ့သည်လည်း ထပ်မံ တုန်ခါသွားပြီး ထိုစွမ်းအားများနှင့် ချိတ်ဆက်သွားခဲ့သည်။

“ရွှေရောင်မျိုးစေ့က ဒီစွမ်းအားတွေကို ခံစားမိလို့ အစက တုန်ခါနေတာကိုး”

ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။ ရွှေရောင်မျိုးစေ့မှာ ဤကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်းစွမ်းအားများကို အလွန်ဆာလောင်နေပုံရသည်။ ဝမ်ချောင်ကိုယ်တိုင်ပင် မသိရှိနိုင်သော ထိုစွမ်းအားများကို ရွှေရောင်မျိုးစေ့က အတားအဆီးများကို ဖောက်လျက် သိရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒါက လန်ရှာလူမျိုးတွေ မီးနတ်ဆိုးကို ဖန်တီးဖို့ ချန်ထားခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံး စွမ်းအားတွေပဲ ဖြစ်ရမည်”

ဝမ်ချောင်စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်သည်။ နှစ်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ ကြာမြင့်နေသည့်တိုင် ဤမျှအထိ ကြီးမားသော စွမ်းအားများ ကျန်ရှိနေသည်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့၏ အထွတ်အထိပ် အချိန်တွင် မည်မျှအထိ ကြီးကျယ်ခမ်းနားမည်ကို ခန့်မှန်းရန်ပင် မလွယ်ကူတော့ပေ။

ဝမ်ချောင်သည် ထိုစွမ်းအားများကို ချက်ချင်း မစုပ်ယူသေးဘဲ သတ္တုလုံးအတွင်းရှိ အချက်အလက်များကို ခေတ္တ စူးစမ်းလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် သူသည် သတ္တုလုံးအတွင်းသို့ အတွင်းအားသုံးကြိမ်မျှ ရိုက်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။

******

အခန်း ၁၉၂၄ မူလဟင်းလင်းပြင်

ဝုန်း

မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီး မြေအောက်ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးမှာလည်း အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သတ္တုစင်မြင့်၏ အပေါ်ဘက်တွင် ဝဲပျံနေသော မီတာ ၂၀ ကျော် ရှည်လျားသည့် သတ္တုသံတူကြီးမှာ မမြင်ရသော ကြီးမားသည့် လက်တစ်ဖက်က မတင်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ မြင့်တက်လာသည်။

ဇိ၊ ဇိ

သံတူကြီးအတွင်းရှိ စွမ်းအားများမှာ နိုးထလာသဖြင့် တူရိုးတလျှောက် လျှပ်စစ်လှိုင်းများ ဖြတ်သန်းနေသည်။ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ အဆုံးအစမရှိသော လျှပ်စီးစွမ်းအားများ ပေါ်ထွက်လာပြီး တူရိုးကို ဆက်တိုက် ရိုက်ခတ်နေသလို ရွှေဝါရောင် ဦးခေါင်းပိုင်းမှာလည်း နေမင်းပမာ တောက်ပသော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့ပြင် တစ်ခုလုံးသော မြေအောက်ခန်းအတွင်းရှိ ယဇ်ပလ္လင်များနှင့် အစီအရင်အားလုံးမှာလည်း စွမ်းအားများ ပြည့်ဝလာကာ ပြင်းထန်သော အနီရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုစွမ်းအားအားလုံးသည် နောက်ဆုံးတွင် ကြီးမားလှသော သတ္တုစင်မြင့်ဆီသို့ စုစည်းသွားကြသည်။

“ဟူး”

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး လေလှိုင်းများ တိုးဝှေ့လာသည်။ သတ္တုစင်မြင့် တစ်ခုလုံးမှာလည်း အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ပြီးနောက် လန်ရှာလူမျိုးများ ဖန်တီးခဲ့သည့် စွမ်းအားများမှာ ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ထပ်မံပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် စင်မြင့်ထက်မှ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။ သူသည် မျက်လုံးများကို ကျုံ့ထားလျက် ရှေ့မှ သံတူကြီးနှင့် စင်မြင့်ကို အာရုံစိုက် ကြည့်ရှုနေသည်။

ဝုန်း

ခဏချင်းမှာပင် တောင်တစ်လုံးအလား ကြီးမားလှသော ရွှေရောင်သံတူကြီးမှာ လေထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လျှပ်စီးအလား ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် သတ္တုစင်မြင့်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။ မြေလှန်မတတ် ပြင်းထန်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ကမ္ဘာကြီး တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ စင်မြင့်ထက်တွင် လျှပ်စီးများနှင့် အပူရှိန်များမှာ မုန်တိုင်းအလား ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တစ်ခုလုံးသော ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

စွမ်းအားတစ်ခုက ဝမ်ချောင်ကို ရိုက်ခတ်သွားသဖြင့် သူပင်လျှင် နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ရသည်။

သတ္တုစင်မြင့်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ၎င်းမှာ အက်ကွဲကာ အပေါက်ငယ်လေးများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုခဏတွင် မြေအောက်အနက်ပိုင်းရှိ သံသေတ္တာငယ်မှာ မမြင်ရသော ဆွဲငင်မှုကြောင့် လန်ရှာတို့၏ကြီးမားလှသော စွမ်းအားပင်လယ်ကြီးနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပန်းထွက်လာသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုလျှို့ဝှက်သံသေတ္တာမှာ ဟင်းလင်းပြင်များကို ဖြတ်ကျော်လျက် သတ္တုစင်မြင့်၏ အထက်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ရွှေရောင်သံတူကြီးမှ ထွက်ပေါ်လာသော လျှပ်စီးများနှင့် နေမင်းပမာ တောက်ပသည့် အလင်းရောင်များမှာ ထိုသံသေတ္တာငယ်အတွင်းသို့ စုစည်းစီးဝင်သွားကြသည်။ ခဏအကြာတွင် သံသေတ္တာမှာ အက်ကွဲသွားပြီး အပိုင်းပိုင်းပြတ်လျက် အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

သံသေတ္တာအတွင်းမှ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုတောက်ပသော နီရဲသည့် အရာဝတ္ထုတစ်ခုမှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေကာ ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်နေသည်။

“မယုံနိုင်စရာပဲ… ဒါက မီးနတ်ဆိုး ဘုရင်လား”

ဝမ်ချောင်သည် လေထဲမှ ထိုအရာကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးမိသည်။ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော ထိုအရာ၏ မူလအငွေ့အသက်မှာ ကုထိုက်ပိုင် ထိန်းချုပ်ခဲ့သည့် မီးနတ်ဆိုးနှင့် ဆင်တူသော်လည်း အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် နှမြောစရာ ကောင်းသည်မှာ လန်ရှာလူမျိုးများသည် မီးနတ်ဆိုးဘုရင်ကို ဖန်တီးရန် နည်းလမ်း ရှာတွေ့ခဲ့သော်လည်း သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် တစ်ဝက်သာ အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ စစ်မှန်သော မီးနတ်ဆိုးဘုရင် ဖြစ်မလာသေးပေ။

ထိုအတွေးများ ဝင်လာသော်လည်း ဝမ်ချောင်အတွက် စဉ်းစားနေရန် အချိန်မရှိပေ။ မြေအောက်မှ နိုးထလာသည့် လန်ရှာတို့၏စွမ်းအားများသည် လေထဲသို့ အလျင်အမြန် ပျံ့လွင့်ကုန်သည်။ ဤအတိုင်းဆိုလျှင် နာရီဝက်အတွင်းမှာပင် ထိုတန်ဖိုးရှိသော စွမ်းအားများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။

“မမီတော့ဘူး”

ဝမ်ချောင်သည် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော စွမ်းအားလှိုင်းများကြားမှ သတ္တုစင်မြင့်ရှေ့တွင် ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို စင်မြင့်ပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီး မဟာယင်ယန်ကောင်းကင်ဖန်တီးခြင်းသိုင်းကို အသုံးပြု၍ ကီဂန် အင်ပါယာထက် များစွာ ပိုမိုတန်ဖိုးရှိသည့် ဤစွမ်းအားကြီးကို စုပ်ယူတော့သည်။

ဝုန်း…

ထိုစွမ်းအားများ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာသည့် ခဏတွင် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများကြောင့် ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် ခံနိုင်ရည် ကျော်လွန်သွားမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ ၎င်းမှာ အစားအသောက်များကို အတင်းအဓမ္မ မြိုချနေရသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်သည်။

“အရမ်းများလွန်းတယ်...”

ဝမ်ချောင်သည် တွေဝေမနေဘဲ ရွှေရောင်မျိုးစေ့၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်ရာ လန်ရှာတို့၏ စွမ်းအားများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှာ မနေဘဲ ရွှေရောင်မျိုးစေ့အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် စီးဝင်သွားကြသည်။

“သတိပြုရန်၊ ရွှေရောင်မျိုးစေ့၏ စွမ်းအားပြောင်းလဲမှုကို တွေ့ရှိရသည်။ စွမ်းအားစုဆောင်းမှု ၁၉ ရာခိုင်နှုန်း၊ ၂၁ ရာခိုင်နှုန်း၊ ၂၃ ရာခိုင်နှုန်း၊ ၂၅ ရာခိုင်နှုန်း...”

ကံကြမ္မာကျောက်တုံး၏ အသံမှာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင်မျိုးစေ့၏ စွမ်းအားစုဆောင်းမှုမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာသည်။

ယခင် ကီဂန်အင်ပါယာ၏စွမ်းအားများကို စုပ်ယူစဉ်က ၁၇ ရာခိုင်နှုန်းသာ တိုးခဲ့သော်လည်း ယခု ခဏအတွင်းမှာပင် ၂၉ ရာခိုင်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဆက်လက် တိုးတက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် သတ္တုစင်မြင့်ရှေ့တွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။ သူသည် ဘဝနှစ်ခုလုံးတွင် ဤမျှအထိ ပြင်းထန်ပြီး အားရစရာ ကောင်းသော စုပ်ယူမှုမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးပေ။

ရွှေရောင်မျိုးစေ့၏ စုပ်ယူနိုင်စွမ်းမှာ အကန့်အသတ်မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း၊ ၃၁ ရာခိုင်နှုန်း၊ ၃၃ ရာခိုင်နှုန်း... ရွှေရောင်မျိုးစေ့ထံမှ အလင်းရောင်များမှာလည်း ပိုမို တောက်ပလာသည်။

“၃၈ ရာခိုင်နှုန်း၊ ၃၉ ရာခိုင်နှုန်း၊ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်း...”

ဝမ်ချောင်သည် မဟာယင်ယန်ကောင်းကင်ဖန်တီးခြင်းသိုင်းကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုထားသည်။

“၅၇ ရာခိုင်နှုန်း၊ ၅၉ ရာခိုင်နှုန်း၊ ၆၁ ရာခိုင်နှုန်း၊ ၆၄ ရာခိုင်နှုန်း...”

ရွှေရောင်မျိုးစေ့ အတွင်းရှိ စွမ်းအားများမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။ ထိုစွမ်းအားများမှာ ဝမ်ချောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းသွားရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားများမှာလည်း တိုးတက်လာသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

“၇၂ ရာခိုင်နှုန်း၊ ၇၃ ရာခိုင်နှုန်း၊ ၇၄ ရာခိုင်နှုန်း...”

ကံကြမ္မာကျောက်တုံး၏ အသံမှာ ဝမ်ချောင်၏ နားထဲတွင် ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေသည်။ ရွှေရောင်မျိုးစေ့၏ စွမ်းအားများ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ မြေအောက်ရှိ လန်ရှာတို့၏ စွမ်းအားများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးလာပြီး တိုးတက်မှု အရှိန်မှာလည်း နှေးကွေးသွားသည်။

အချိန်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် မြေအောက်စွမ်းအားများမှာ ခန်းခြောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

“၈၅ ရာခိုင်နှုန်း... ၈၆ ရာခိုင်နှုန်း... ၈၇ ရာခိုင်နှုန်း...”

၈၇ ရာခိုင်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ မြေအောက်စွမ်းအားများ လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားသဖြင့် တိုးတက်မှုမှာလည်း ရပ်တန့်သွားသည်။ ယခုအခါ ရွှေရောင်မျိုးစေ့၏ အငွေ့အသက်မှာ ယခင်ထက် များစွာ ပိုမို အားကောင်းလာသည်။ အစက မှောင်မည်းနေသော ညထဲမှ မီးပိုးကောင်လေး တစ်ကောင်အလား ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ မီးအိမ်တစ်လုံးအလား တောက်ပနေလေပြီ။

“နှမြောစရာပဲ၊ နည်းနည်းလေး လိုသွားပြန်ပြီ”

ဝမ်ချောင်သည် စိတ်ထဲမှ နှမြောတသစွာ ရေရွတ်သည်။ ၈၇ ရာခိုင်နှုန်းသို့ ရောက်ခဲ့သော်လည်း စွမ်းရည်အသစ်တစ်ခု ပွင့်လာရန်မှာ မလုံလောက်သေးပေ။

“မဟုတ်သေးဘူး၊ နည်းလမ်း ရှိသေးတယ်”

ဝမ်ချောင်သည် လေထဲသို့ ကြည့်လိုက်ရင်း ပြုံးလိုက်ကာ ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူသည် လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်လိုက်ရာ လေထဲရှိ ရွှေရောင်သံတူကြီးအတွင်းမှ စွမ်းအားများသည် မြစ်တစ်စင်းအလား ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ချောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသည်။

“၈၈ ရာခိုင်နှုန်း၊ ၈၉ ရာခိုင်နှုန်း၊ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်း၊ ၉၁ ရာခိုင်နှုန်း”

ဖောက်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ရွှေရောင် လန်ရှာ သံတူကြီးမှာ အက်ကွဲသွားပြီး အရောင်အဝါများ ကွယ်ပျောက်လျက် အပိုင်းပိုင်းပြတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

“နောက်ထပ် ၉ ရာခိုင်နှုန်း လိုနေသေးသည်”

ဝမ်ချောင်၏ အကြည့်မှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော မီးနတ်ဆိုး ဘုရင်၏ မျိုးစေ့ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် တွေဝေမနေဘဲ ထိုမီးနတ်ဆိုးဘုရင်တစ်ခုလုံးကို ရွှေရောင်မျိုးစေ့အတွင်းသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။

“၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း”

နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသော နေရာကို ဖြည့်ဆည်းလိုက်သကဲ့သို့ ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ရွှေရောင်မျိုးစေ့မှာ တောက်ပလှသော အဖြူရောင် အလင်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုရွှေရောင်မျိုးစေ့သည် သူ၏ ဉာဏ်ရည်ထဲမှနေ၍ ကိုယ်ခန္ဓာ အနှံ့သို့ ဖြတ်သန်းကာ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ နှလုံးသားအတွင်း၌ အခြေချလိုက်သည်။

ရွှေရောင်မျိုးစေ့၏ မျက်နှာပြင်မှာ အက်ကွဲသွားပြီး အတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့မည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကံကြမ္မာကျောက်တုံး၏ အသံမှာ ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“စွမ်းအား လုံလောက်စွာ ရရှိပြီ၊ ရွှေရောင်မျိုးစေ့၏ စွမ်းရည်သစ်ကို ဖွင့်လှစ်နေသည်။ ၅၅ ရာခိုင်နှုန်း... ၈၇ ရာခိုင်နှုန်း... ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း”

“ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ အဆင့်မြင့်စွမ်းရည် 'မူလဟင်းလင်းပြင်'ကို ရရှိသွားပါပြီ”

“ရှင်းလင်းချက်- ပိုင်ရှင်မှ သဘာဝနှင့် ရှုပ်ထွေးသော စွမ်းအားများစွာကို ပေးအပ်ခဲ့သဖြင့် ကမ္ဘာဦးစွမ်းအားများ ပါဝင်သွားကာ မျိုးစေ့၏ စွမ်းရည်သစ် ပွင့်သွားခြင်း ဖြစ်သည်”

“'မူလဟင်းလင်းပြင်ဆိုသည်မှာ မူလစွမ်းအားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ထူးခြားသည့် ဟင်းလင်းပြင်ဖြစ်ပြီး ပိုင်ရှင်အနေဖြင့် ၎င်းကို အသုံးပြု၍ ထူးခြားသော စွမ်းရည်များကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်”

“သတိပြုရန်၊ မူလသက်ရှိ 'မီးနတ်ဆိုး ဘုရင် (မပြည့်စုံသေးသော အဆင့်)ကို တွေ့ရှိရသည်။ 'မူလဟင်းလင်းပြင်'ကို အသုံးပြု၍ ၎င်းကို ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်ပြီး စစ်မှန်သော မီးနတ်ဆိုး ဘုရင်အဖြစ် ဖန်တီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ 'မူလဟင်းလင်းပြင်'ကို အသုံးပြု၍ မီးနတ်ဆိုး ဘုရင်အဖြစ် ဖန်တီးချင်ပါသလား”

ခဏအတွင်းမှာပင် သတင်းစကားများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲတွင် လှိုင်းတံပိုးများ ထန်နေလေပြီ။

“ဘာ… ရွှေရောင်မျိုးစေ့က မီးနတ်ဆိုး ဘုရင်ကို ဖန်တီးပေးနိုင်တာလား”

ဝမ်ချောင်အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ လန်ရှာယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုလုံး အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့သည့် အရာကို သူက ရွှေရောင်မျိုးစေ့၏ အကူအညီဖြင့် ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“ကံကြမ္မာကျောက်တုံး စစ်မှန်တဲ့ မီးနတ်ဆိုးဘုရင်တစ်ကောင်ဖြစ်ဖို့ အချိန်ဘယ်လောက် ကြာမလဲ”

ဝမ်ချောင်က မေးလိုက်သည်။

“တွက်ချက်နေသည်... တစ်နှစ်ခန့် အချိန်ကြာပါမည် “

ကံကြမ္မာကျောက်တုံးက ပြန်ဖြေသည်။ ဝမ်ချောင်သည် ထိုစကားကြောင့် စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။ မီးနတ်ဆိုး၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် ၎င်းထက် ပိုမို အစွမ်းထက်မည့် မီးနတ်ဆိုး ဘုရင်ကို ဖန်တီးရန်မှာ အချိန်အတန်ကြာမည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

“လန်ရှာလူမျိုးတွေ ဖန်တီးခဲ့တဲ့ မီးနတ်ဆိုးဘုရင်က နောင်အနာဂတ် တိုက်ပွဲကြီးမှာ အသုံးဝင်လာပါစေလို့ မျှော်လင့်တယ်”

ဝမ်ချောင်စိတ်ထဲမှ ဆုတောင်းမိသည်။ အနည်းဆုံး တစ်နှစ်ခန့် စောင့်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက ကျူးကျော်သူများကို တိုက်ခိုက်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ထိုအချိန်မှာ စောင့်ရကျိုးနပ်လှသည်။

“ဂျွတ်”

ထိုအချိန်တွင် ကမ္ဘာကြီး တုန်ခါသွားပြီး မြေစိုင်မြေခဲများက လန်ရှာယဉ်ကျေးမှု၏ သတ္တုခွံပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကုန်သည်။ ခြေထောက်အောက်မှ မြေပြင်မှာလည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသည်။

“ကီဂန် အင်ပါယာရဲ့ အစီအရင်တွေက မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘူး၊ ဒီနေရာက မကြာခင် ပြိုကျတော့မယ်”

ဝမ်ချောင်ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမြင်အာရုံမှာ ဟင်းလင်းပြင်များကို ဖြတ်ကျော်လျက် အပေါ်ထပ်ရှိ ကီဂန်အကြွင်းအကျန်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ စွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဤမြေအောက်ခန်းမှာ မကြာခင် ပြိုကျတော့မည် ဖြစ်သည်။

******

အခန်း ၁၉၂၅ ဧရာမ သတ္တဝါများ ဖန်တီးသည့် အတတ်

“ထွက်ခွာဖို့ အချိန်တန်ပြီ”

ဝမ်ချောင်သည် စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။

ကီဂန်နှင့် လန်ရှာယဉ်ကျေးမှုတို့၏ စွမ်းအားများကို ရွှေရောင်မျိုးစေ့က စုပ်ယူပြီးပြီ ဖြစ်သဖြင့် မြေအောက်တွင် ဘာမှ မကျန်တော့သဖြင့် သူသည် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်သည်။

“နောက်ဆုံး တစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်”

ဝမ်ချောင်သည် စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်ရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျနေသော သတ္တုလုံးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဤသတ္တုလုံးကို မည်သည့်ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်ကို မသိရသော်လည်း စောစောက ပြင်းထန်သော စွမ်းအားလှိုင်းများကြားတွင် တစ်ခုတည်းသော ထိခိုက်မှုမရှိသည့်အရာ ဖြစ်သည်။ အရေးကြီးသည်မှာ လန်ရှာလူမျိုးများက ဤသတ္တုလုံးအတွင်း၌ မီးနတ်ဆိုး ဘုရင်အပြင် အခြားသော သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုကိုလည်း ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် ထိုနေရာသို့ လျှောက်သွားကာ သတ္တုလုံးကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ကြီးမားသော စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အတွင်းရှိ သတင်းစကားကို စူးစမ်းလိုက်သည်။

“ဝုန်း”

ခေတ္တမျှ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ဝမ်ချောင်၏မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပျက်သွားပြီး တည်တင်းသွားသည်။

“ဒါက ဒီလို ဖြစ်နေတာလား”

ဝမ်ချောင်သည် လက်ထဲမှ သတ္တုလုံးကို ကိုင်ဆောင်လျက် မြေအောက်မှနေ၍ လျင်မြန်စွာ ပြန်တက်လာခဲ့သည်။ သူသည် နတ်ဘုရားနှင့်နတ်ဆိုးသုတ်သင်ခြင်းသိုင်းဖြင့် ဖောက်ထားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း အထက်ရှိ ကီဂန် အင်ပါယာ အကြွင်းအကျန်များဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တွင်းနံရံများမှာ တုန်ခါနေပြီး မြေစိုင်မြေခဲများမှာလည်း အောက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြိုကျနေသဖြင့် မြေအောက်အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာသည်။

“ဝမ်ချောင် ဘာဖြစ်လို့လဲ”

“တော်သေးတာပေါ့၊ မင်း နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ထွက်လာပြီပဲ”

ရင်းနှီးနေသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ချောင်ကို မြင်သည်နှင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၊ ကောင်းရှန်းကျစ်နှင့် အန်းစီရှန်းတို့သည် ဝမ်းသာအားရ ကြိုဆိုကြသည်။ သူတို့သည် အပေါ်တွင် အချိန်အတန်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသော်လည်း မြေအောက်မှ တုန်ခါမှုများသာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ဝမ်ချောင် ပြန်ထွက်မလာသဖြင့် စိုးရိမ်ကာ အောက်သို့ ဆင်း၍ ရှာဖွေရန် ပြင်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဝမ်ချောင်ဘေးကင်းသည်ကို မြင်ရသဖြင့် အားလုံး စိတ်အေးသွားကြသည်။

“အောက်က အကြောင်းတွေကို အပေါ်ရောက်မှ ပြောကြမယ်၊ ဒီနေရာက ပြိုတော့မည်၊ မြန်မြန်သွားရအောင်”

ဝမ်ချောင်သည် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောဆိုသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပြင်းထန်သော ချီများသည် လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ထွက်ပေါ်လာပြီး လူအားလုံးကို ပတ်ပတ်လည် ဖုံးအုပ်ကာ အမြောက်ဆန်တစ်ခုအလား အပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားသည်။ ချောမွေ့သော တွင်းလမ်းကြောင်းအတိုင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်သွားရာ ခဏချင်းမှာပင် မီတာ တစ်သောင်းကျော် အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူတို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသည့် ခဏမှာပင် မြေအောက်အနက်ပိုင်းမှနေ၍ ကြီးမားသော အသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေစိုင်မြေခဲများနှင့် ဖုန်မှုန့်များမှာ အပေါ်သို့ ပန်းထွက်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဤတွင်းနက်ကြီးမှာ လုံးဝ ပြိုကျသွားခဲ့သည်။ ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လမ်းပြလာသော အာရပ်မှူးမတ်မှာလည်း ထိတ်လန့်သွားသည်။

ဝမ်ချောင်သည် ထိုသူကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုနှစ်ခု ပြိုလဲသွားခြင်းက ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

“သွားကြစို့”

ဝမ်ချောင်သည် အာရပ်မှူးမတ်ကိုပါ အတွင်းအားဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လျက် အပြင်ဘက်သို့ ခုန်ထွက်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် မြေပြင်တုန်ခါသွားပြီး တွင်းကြီးကို ဗဟိုပြု၍ ပတ်ဝန်းကျင် မြေပြင်များပါ ပြိုကျကုန်သည်။

ခဏအကြာတွင် တုန်ခါမှုများ ရပ်တန့်သွားသော်လည်း ဟာမူဟေဒိုမြို့၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဖုန်မှုန့်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မူလ တွင်းကြီးနေရာတွင် မီတာ ငါးရာခန့် ကျယ်ဝန်းသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မြို့အတွင်းရှိ အဆောက်အအုံများစွာမှာလည်း ထိခိုက်ပျက်စီးကုန်သည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အာရပ်လူမျိုးများမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်နေကြသည်။ ဟာမူဟေဒိုမြို့မှာ အာရပ်အင်ပါယာ၏ အထွတ်အမြတ်ထားရာ မြို့တော် ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ အရှင်သခင် ကုထိုက်ပိုင်ပင်လျှင် ဤအရှေ့ဘက်မှ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်လက်ထဲတွင် သေဆုံးခဲ့ရသဖြင့် မည်သူမျှ ဘာမှ မပြောရဲကြပေ။

ဝမ်ချောင်သည် သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဗိုလ်ချုပ်များကို ကီဂန် အင်ပါယာအကြောင်း လိုရင်းတိုရှင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။ သို့သော် လန်ရှာနှင့် ထူးဆန်းသော ကျူးကျော်သူများအကြောင်းကိုမူ သူ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ ကပ်ဘေးကြီး မရောက်ရှိသေးမီ ဤအကြောင်းများကို ပြောပြခြင်းက မလိုအပ်သော ထိတ်လန့်မှုများကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

“ဒါကြောင့်ကိုး”

လူတိုင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ထပ်မံ၍ မမေးကြတော့ပေ။ မီးနတ်ဆိုး ပေါ်ထွက်လာသည့် ဤနေရာတွင် အခြားသော အန္တရာယ် မရှိတော့လျှင် သူတို့အတွက် လုံလောက်လှသည်။

“ဖလက် ဖလက်”

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ငှက်တောင်ပံခတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ဝမ်ချောင် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ စာပို့ငှက်တစ်ကောင် သူ၏ထံသို့ ပျံသန်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဝမ်ချောင်သည် ငှက်ကို ဖမ်းယူကာ ခြေထောက်မှ စာကို ဖြုတ်ယူ၍ ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ”

ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးက မေးမြန်းသည်။

“ကျန်းချွယ်ဆီက သတင်းပို့လာတာပါ။ သူတို့ မူတာဆင်သုံးကို မေးကြည့်တော့ ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲက စာရွက်ပေါ်မှာပါတဲ့ အလယ်ပိုင်းဒေသရဲ့ အရှင်သခင် ဆိုတဲ့အကြောင်းကို သူက သိပ်သတိမထားမိဘူးတဲ့။ အရှေ့ဘက်က အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုက ပေးပို့လာတာဖြစ်ပြီး အာရပ်နဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ချင်တယ်လို့ပဲ ပြောထားတာပါ။ မူတာဆင်သုံး ကတော့ အဲဒါကို ရယ်စရာတစ်ခုလို သဘောထားပြီး ပစ်ထားခဲ့တာ ဖြစ်တယ်”

ဝမ်ချောင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုရင်း လက်ထဲမှ စာကို ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးထံသို့ ပေးလိုက်သည်။ အရာအားလုံးမှာ သူ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်သည်။ မူတာဆင်သုံးသည် အင်အားတောင့်တင်းလှသော စစ်တပ်ကြီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် မာနကြီးလှသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် တစ်ကမ္ဘာလုံးကို သိမ်းပိုက်ရန်သာ စိတ်အားထက်သန်နေသူ ဖြစ်သဖြင့် အရှေ့ဘက်မှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှင်သခင်ဟု သမုတ်ထားသူကို စိတ်ဝင်စားလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

“ဒါဆိုရင် သဲလွန်စက ဒီမှာတင် ပြတ်သွားတာလား”

ကောင်းရှန်းကျစ် သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“အနာဂတ် ရှန်ကျိုးရဲ့ အရှင်သခင်” ဆိုသည့် ကိစ္စမှာ သေးငယ်လှသည် မဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် မဟာထန်ကို တိုက်ခိုက်ရန် အာရပ်တို့နှင့် ပူးပေါင်းလိုခြင်းမှာ ကြီးမားလှသော အပြစ်ပင် ဖြစ်သည်။

“သူ့အနားက မှူးမတ်တွေကို မေးကြည့်ရင်ကော။ မူတာဆင်သုံးမမှတ်မိရင်တောင် တခြားလူတွေ သိနိုင်သည်”

ကောင်းရှန်းကျစ် က အကြံပြုသည်။

“အဲဒါက ခက်လိမ့်မည်။ ဒီအာရပ်မှူးမတ်တွေက မူတာဆင်သုံးလောက်ပဲ မာနကြီးကြတာပါ။ သူတို့ရဲ့အမြင်ထဲမှာ အရှေ့ဘက်ကဒေသဆိုတာ ရှိတောင်မရှိဘူး”

ဝမ်ချောင်သည် အေးဆေးစွာပင် ပြောဆိုသည်။ အာရပ်နယ်စားများကသာ အရှေ့ဘက်ကမ္ဘာနှင့် မဟာထန်အကြောင်းကို အနည်းငယ် သိရှိကြသော်လည်း စစ်တလင်းသို့ မရောက်ဖူးသည့် မှူးမတ်များအတွက်မူ အရှေ့ဘက်ကမ္ဘာမှာ သူတို့နှင့် မဆိုင်သည့် နေရာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ဤသည်ကို ဝမ်ချောင်ကိုယ်တိုင်လည်း ခံစားမိသည်။

“သတင်းပို့ပါတယ်”

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် မြင်းခွာသံများ ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး စစ်သည်တစ်ဦးသည် ဟာမူဟေဒိုမြို့တံခါးဘက်မှနေ၍ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်။

“အရှင်၊ အရှင် စုံစမ်းခိုင်းထားတဲ့ ကိစ္စ သတင်းရပါပြီ”

ထိုစစ်သည်သည် ဝမ်ချောင်တို့၏ ရှေ့တွင် မြင်းကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မြင်းပေါ်မှ ဆင်းကာ ဒူးထောက်၍ သတင်းပို့သည်။

“ငါ့ကို ခေါ်သွားစမ်း”

ဝမ်ချောင်၏ မျက်လုံးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ပြောဆိုသည်။

...

အာရပ်အင်ပါယာ၏ အမြင့်ဆုံးသော နတ်ဘုရားကျောင်း မြေအောက်ခန်းအတွင်း၌ မီးရောင်များမှာ မှိန်ဖျော့လျက် ရှိသည်။ သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်လျှင် ဤနေရာ၌ ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

နံရံများပေါ်တွင် အသက်ရှိသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေသော သွေးသား အစိတ်အပိုင်းများ ရှိနေပြီး အပြာရောင် သွေးကြောများ ယှက်ဖြာနေကာ အသက်ရှူနေသကဲ့သို့ ပွလိုက်ပိန်လိုက် ဖြစ်နေသည်။ ထိုသွေးသားများ၏ အလယ်တွင် ထူးဆန်းသော အစီအရင်များ၊ ယဇ်ပလ္လင်များ၊ စင်မြင့်များနှင့် သတ္တုစက်ယန္တရားများစွာကို ဝမ်ချောင်မြင်တွေ့ရသည်။

အခန်းအတွင်း၌ မဟာထန်ဗိုလ်ချုပ်များက ဤနေရာကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ထားကြသည်။ အချို့မှာ အဝင်အထွက်ကို စောင့်ကြပ်နေကြပြီး အချို့မှာမူ စက်ယန္တရားများကို ချိပ်ပိတ်နေကြသည်။ အချို့ကမူ စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်နေသော ဘုန်းတော်ကြီးများကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ထားကြသည်။

ဤနေရာမှာ အာရပ်အင်ပါယာ၏ အလုံခြုံဆုံးသော နေရာဖြစ်သလို အစွမ်းထက်လှသည့် ဧရာမ သတ္တဝါတပ်မတော်ကို ဖန်တီးခဲ့သည့် နေရာလည်း ဖြစ်သည်။

“အရှင်… အရှင် ညွှန်ကြားတဲ့အတိုင်း အာရပ်ပြည်ထဲကို ရောက်တာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဧရာမ သတ္တဝါတွေ မွေးဖွားရာနေရာကို လိုက်ရှာခဲ့ကြတာပါ။ အထူးသဖြင့် ဒီနတ်ဘုရားကျောင်းက အဓိကပါ”

“ဒီဘုန်းတော်ကြီးတွေက အစကတော့ ဝန်မခံကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ ကျွန်တော်တို့ သဲလွန်စ ရှာတွေ့ပြီး ဒီနေရာအထိ ရောက်လာခဲ့တာပါ”

ဝမ်ချောင်၏ ဘေးမှ စစ်သည်က လေးနက်စွာ ပြောဆိုသည်။

“ကျွန်တော်တို့ ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာ သူတို့က ပစ္စည်းတွေ သိမ်းပြီး ထွက်ပြေးဖို့ ပြင်နေကြတာပါ။ အချို့ကတော့ စက်ယန္တရားတွေကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားနေကြတယ်”

“ဒါပေမဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးရဲ့အမိန့်ကြောင့် ကျွန်တော်တို့ တစ်လှမ်းစောခဲ့သလို အကုန်လုံးကိုလည်း ဒီမှာ ဖမ်းဆီးထားနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒီက ပစ္စည်းတွေက ထူးဆန်းလွန်းလို့ ကျွန်တော်တို့ ဘာမှ မလုပ်ရဲဘဲ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးရဲ့ အဆုံးအဖြတ်ကို စောင့်နေကြတာပါ”

အာရပ်မြို့တော် ဘဂ္ဂဒက်မှ ရတနာများ၊ ကုထိုက်ပိုင်၏ ဟာမူဟေဒိုမြို့နှင့် မဟာဘုန်းတော်ကြီး၏ နတ်ဘုရားကျောင်း၊ ဤသုံးနေရာမှာ ဝမ်ချောင်အာရပ်ကို မတိုက်ခိုက်မီကတည်းက စီစဉ်ထားသည့် အဓိက ပစ်မှတ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဤသည်မှာ ဤစစ်ဆင်ရေး၏ အရေးအကြီးဆုံး အစိတ်အပိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်သည် ဘာမှ မပြောဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုသည်။ သူ၏ ဘေးရှိ ကောင်းရှန်းကျစ် နှင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးတို့သည်လည်း အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ မြေအောက်ခန်း တစ်ခုလုံးမှာ ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ဤနေရာရှိ အရာအားလုံးမှာ သူတို့ သိထားသည့် ကမ္ဘာနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။

“မယုံနိုင်စရာပဲ”

“မဟာဘုန်းတော်ကြီးက ဒီပစ္စည်းတွေကို ဘယ်ကနေ ရခဲ့တာလဲ။ ဒီလိုမျိုး ဧရာမ သတ္တဝါတပ်မတော်ကို ဘယ်လို ဖန်တီးခဲ့တာလဲ”

ကောင်းရှန်းကျစ်သည် သတ္တုစင်မြင့် တစ်ခုအနားသို့ သွားရောက်ကာ အစိမ်းရောင် မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို ကြည့်လျက် အံ့အားသင့်စွာ ပြောဆိုသည်။

အာရပ်တို့၏ ဧရာမ သတ္တဝါတပ်မတော်သည် နိုင်ငံပေါင်းများစွာကို ဖျက်ဆီးခဲ့သလို ခိုင်မာလှသော မြို့ရိုးများကိုလည်း ချေမှုန်းခဲ့သည်။ ဆမ်ဆာနစ် မင်းဆက်ပင်လျှင် ဤသတ္တဝါတပ်မတော်ကြောင့် ပျက်စီးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဝမ်ချောင်သာ မရှိခဲ့လျှင် မဟာထန်၏ ကံကြမ္မာမှာလည်း သူတို့နှင့် မထူးဘဲ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

“မဟာဘုန်းတော်ကြီးကတော့ သေသွားပြီမို့ ဒါတွေကို စုံစမ်းဖို့ ခက်သွားပြီ”

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ကျုံးစစ်သည်လည်း နောက်ဘက်မှ လျှောက်လာရင်း ပြောဆိုသည်။

“ဒီသတ္တဝါတွေက သဘာဝတရားရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို လုံးဝဆန့်ကျင်နေတာပဲ။ အခု ငါ စိုးရိမ်တာက ဒီအတတ်ပညာတွေသာ တခြားလူတွေ လက်ထဲ ရောက်သွားရင် အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးအတွက် ကြီးမားတဲ့ ဘေးအန္တရာယ် ဖြစ်လာမှာကိုပဲ”

ဝမ်ကျုံးစစ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အလွန်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံ ရသည်။