အခန်း (၂၀၀၃-၂၀၀၄)

အပိုင်း(၂၀၀၃)

ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်...

အသက် ၁၄ နှစ်၊ ၁၅ နှစ်ခန့်သာရှိသေးမည့် နုနယ်ချောမောပြီး ဆံပင်နှစ်ဖက်ကျစ်ထားသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးသည် မြက်ခင်းပြင်ထက်တွင် ဟိုဒီခုန်ပေါက်ပြေးလွှားနေသည်။ နေရောင်ခြည်တောက်ပကာ လတ်ဆတ်သောလေထုနှင့် ကြယ်တာရာအဆီအနှစ်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ထိုနေရာတွင် သူမသည် လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်စွာ ကခုန်နေ၏။ သူမ၏ ကမ္ဘာတွင် ဆင်းရဲဒုက္ခ၊ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် အန္တရာယ်ဟူသည် မရှိချေ။

"အကိုဗန်... ညီမလေးရဲ့ အကအသစ်ကို ကြည့်ပါဦး..."

သူမက ပေါ့ပါးသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လှည့်ပတ်ကခုန်ရင်း လှမ်းပြောလိုက်သည်။မြက်ခင်းပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော အသက် ၂၀ ကျော်ခန့် လူငယ်လေးက သူမကို ချီးကျူးသည့်အနေဖြင့် လေချွန်လိုက်သည်။ သူသည် ဖြူစင်သော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသော အရှိန်အဝါရှိသူ ဖြစ်၏။

မိန်းကလေးငယ်သည် မှောင်ရီပျိုးစအချိန်အထိ ကခုန်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြယ်တာရာအဆီအနှစ်များကို တမြေ့မြေ့ စုပ်ယူနေခြင်းကိုကြည့်လျှင် ဤအကမှာ သာမန်အကမဟုတ်ဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းကို အထောက်အကူပြုသည့် အတတ်ပညာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ မကြာမီမှာပင် သူမသည် မောဟိုက်စွာဖြင့် လူငယ်လေး၏ဘေးတွင် လဲလျောင်းလိုက်တော့သည်။

"ပြီးပြီလား..."

လူငယ်လေးက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"ညီမလေး ဒီ မြေကြီးတုန်ခါ၊ ကောင်းကင်ပြုံးပျော် ကျင့်စဉ် ကို ဒီလောက်ပဲ လုပ်နိုင်သေးတာ... နောက်ထပ်လုပ်ရင် အိပ်ရာထဲလဲသွားမှာပေါ့... ဟွန့်..."

သူမက နှုတ်ခမ်းလေးစူကာ ပြောရင်း ကောင်းကင်ယံကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ ကြယ်များစုံလင်နေသော ကောင်းကင်ကြီးကို ငေးကြည့်နေကြသည်။ ကောင်းကင်မှာ တိမ်ကင်းစင်နေပြီး ကြယ်တာရာများမှာ စီတန်းကာ လှပလွန်းလှသည်။

"ပုံပြင်လေး ပြန်ပြောပြပါဦး..."

မိန်းကလေးငယ်က ရုတ်တရက် တောင်းဆိုလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လှပသော ကြယ်တာရာပုံရိပ်များ ရောင်ပြန်ဟပ်နေ၏။

"နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြောရဦးမှာလား..."

"ဟုတ်တယ်... နောက်တစ်ခါ..."

လူငယ်လေးက သဘောတူလိုက်ပြီး သူတို့နေထိုင်ရာ ကောင်းကင်နှလုံးသား ဂလက်ဆီ၏ ကောင်းကင်ယံကို ငေးကြည့်ရင်း စကားကို စတင်လိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်များစွာကပေါ့... သားရဲတွေက လွှမ်းမိုးထားပြီး လူသားတွေ၊ မျိုးစပ်တွေနဲ့ နတ်ဆိုးတွေဟာ ကျွန်တွေလို နေခဲ့ရတဲ့အချိန်တုန်းကပေါ့... အခုလို ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ လက်အောက်မှာ အားလုံး တန်းတူညီတူ မဖြစ်ခင်တုန်းကပေါ့ကွယ်... အဲဒီအချိန်မှာ မင်းမြတ်ဟာ ယင်နဲ့ယန် သံသရာကို ဖျက်ဆီးပြီး သေခြင်းနဲ့ ရှင်ခြင်းကို ဖြတ်တောက်နေတဲ့ အလွန်ယုတ်မာတဲ့ အောက်လမ်း မှော်အတတ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်နဲ့ ဆုံတွေ့ခဲ့တယ်"

"အဲဒါ အပြစ်သား သူတော်စင် နွေဦးကွင်းပြင် မဟုတ်လား..."

မိန်းကလေးက ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... အပြစ်သား သူတော်စင် နွေဦးကွင်းပြင်ပေါ့... သူရဲ့ ယုတ်မာတဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို သိတဲ့အခါ မင်းမြတ်ဟာ ကောင်းကင်နှလုံးသား ဂလက်ဆီရဲ့ အင်အားအားလုံးကို စုစည်းပြီး တရားမျှတမှုကို ရှာဖွေခဲ့တယ်... ဒုက္ခရောက်နေသူတွေကို ကယ်တင်ပြီး ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ငြိမ်းချမ်းမှုနဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေ ပေးအပ်ခဲ့တယ်"

လူငယ်လေးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆက်ပြောပြနေသည်။

"ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားစေတဲ့ အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲကြီးမှာ ဂလက်ဆီတစ်ခုလုံးက လူတွေရဲ့ ယုံကြည်ချက်တွေဟာ တစ်နေရာတည်းမှာ စုစည်းသွားခဲ့တယ်..."

မိန်းမလေးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် အသက်ရှူပင် ရပ်သွားမတတ် ဖြစ်နေ၏။ သူမက လက်နှစ်ဖက်ကို ကောင်းကင်သို့ ဆန့်တန်းကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အဲဒါ... အဲဒီနေ့ပေါ့..."

လူငယ်လေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လွမ်းဆွတ်မှုများ ပေါ်လာသည်။

"ဟုတ်တယ်... အဲဒီနေ့ကို ငါတို့ ဂလက်ဆီကလူတွေ အမြဲတမ်း သတိရနေကြမှာပါ... အဲဒီနေ့က... ကြယ်တာရာတွေ ကွယ်ပျောက်သွားတဲ့နေ့ပေါ့... ငါ အဲဒီနေ့ကို ဘယ်တော့မှ မေ့မှာမဟုတ်ဘူး"

မိန်းကလေးငယ်က ကောင်းကင်မှ ကြယ်များကို လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ချင်သကဲ့သို့ ပြုလုပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"တစ်နေ့ကျရင် ညီမလေးလည်း ယုတ်မာတဲ့ လူဆိုးတွေကို နှိမ်နင်းပြီး လောကကြီးကို ကာကွယ်ပေးမယ်... မဟုတ်ဘူး... ညီမလေး သေချာပေါက် ကာကွယ်မှာ... ဧကရာဇ်မင်းမြတ်လိုမျိုးပေါ့..."

သူတို့နှစ်ဦး မသိလိုက်သည်မှာ ထိုစကားများ ပြောလိုက်ချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံ၌ ကမ္မ အလင်းတန်းများလှိုင်းထသွားခဲ့ခြင်းပင်။

...

ပစ္စုပ္ပန်၌...

ကောင်းကင်နှလုံးသား ဂလက်ဆီ၊ လွတ်မြောက်သွားသည့် အယ်လ်မီရက် လူသားမွေးမြူရေးခြံတစ်ခု...

လူငယ်လေးတစ်ဦးသည် စိမ်းစိုသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကောင်းကင်မှ လင်းလက်နေသော အလင်းတန်းများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ ဘေးတွင် ဖုန်မှုန့်များ ပေကျံကာ အဝတ်အစား နွမ်းပါးသော လူသားများစွာ ရှိနေကြသည်။

နီမြန်းသော ဆံပင်ရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် ထိုကောင်လေး၏ ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေ၏။ သူ၏ ပုခုံးပေါ်တွင် ဦးချိုပါသော ယုန်ကလေးတစ်ကောင်က မြက်ပင်ကို တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ဝါးနေသည်။ သူတို့ရှိနေသော ဂြိုဟ်မှာ တိုက်ပွဲကြောင့် အယ်လ်မီရက် နယ်မြေထဲမှ လွင့်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ရွှေဖုန်းပေါင်မှာ ကျင့်ကြံနေရင်းမှပင် ထိုဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ သက်ရှိများကို ကာကွယ်ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ခဏကပင် လောကကြီး၏ စွမ်းအင်အားလုံးသည် ဆေဘာ ပုံရိပ်ငယ်လေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အချိန်နှင့် အာကာသကို ကျော်ဖြတ်ကာ တစ်ခဏအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက်... သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့၏ အမြင်မှကြည့်လျှင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက်... ကောင်းကင်ယံ... ဂလက်ဆီအသီးသီးကို ကိုယ်စားပြုသော မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်တာရာများမှာ သတိပေးချက်မရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ နှလုံးသားထဲတွင်မူ ဆေဘာသံဖျော့ဖျော့တစ်ခုသာ ပဲ့တင်ထပ် ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

...

ကောင်းကင်နှလုံးသား ဂလက်ဆီတစ်ခုလုံးရှိ ကံကောင်းသော သူအချို့မှာ ထိုဖြစ်စဉ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် တောက်ပနေသော ကြယ်တာရာများ အားလုံး၊ အဝေးရှိ ဂလက်ဆီများမှ အလင်းတန်းများ အားလုံး ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သည်။

ချောင်စွေ့ဖုန်းသည်လည်း ထိုသူများထဲတွင် တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်၏။ ထိုဆေဘာသံကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ ခုန်လှုပ်သွားပြီး အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများက လွှမ်းမိုးသွားသည်။ သူမ ချစ်မြတ်နိုးရသော အမျိုးသားသည် ဤမျှ နတ်ဘုရားကဲ့သို့သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းအပေါ် သူမ ဂုဏ်ယူမဆုံး ဖြစ်နေတော့သည်။

ဧရာမ ဟိုက်အီးနားကြီး၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ယွီစွန်းလီသည်လည်း အထက်မှ တိုက်ပွဲကို အာရုံစိုက်နေသည်။ ကြယ်များ ကွယ်ပျောက်သွားပြီး ဆေဘာသံကျန်ရစ်ချိန်တွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ယင်နေ၏။ သူမသည် တိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်ကို သိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်ပုံရသည်။

ဝေ့ရှောင်ထျန်း မှာမူ သေမျိုးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ အာရုံခံစားမှုမှာ ထူးခြားလှသည်။ သူမသည် ကောင်းကင်ကြီး ကွဲအက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကြယ်များ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကိုလည်း သူမ နားလည်သည်။ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်၍ ကောင်းကင်ယံကို ခွဲပစ်လိုက်ရန်အတွက် မည်မျှ ကြီးမားသော နတ်ဘုရားစွမ်းအား လိုအပ်မည်နည်း။

ထိုဆေဘာသံမှာ တာအို ၏ အသံပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် စိတ်ကူးစိတ်သန်းကဲ့သို့ ပျော့ပြောင်းပြီး၊ အိပ်မက်ကဲ့သို့ အကန့်အသတ်မဲ့သည့်... နာမ် တာအို ပင် ဖြစ်လေတော့သည်။

ဝေ့ရှောင်ထျန်းသည် ပြင်းထန်သော လောကဖိအားများနှင့်အတူ ရုပ် တာအို ၏ အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို အာရုံခံမိခဲ့ကြောင်း ကျိန်ဆိုဝံ့ပေသည်။ သို့သော်လည်း မည်ကဲ့သို့ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။ သူမ မျိုးရိုး ယူထားခဲ့သော ဤဝေ့ဝူယင် ဆိုသည့် လူငယ်မှာ မည်သူနည်း။

ကြယ်တာရာများအကြားရှိ သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် ဝေ့ဝူယင်၏ ဟင်းလင်းပြင်ခွဲထွက်မှုကို သက်သေထူခဲ့ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှု၏ ပစ်မှတ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ရော ဝိညာဉ်ပါ အစအနမကျန် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် စစ်ဥပဒေသ အရ ပျက်စီးသွားသော ခန္ဓာနှင့် ဝိညာဉ်တို့ကို ထိုအတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားရန် ခွင့်မပြုပေ။

ဝေ့ဝူယင်သည် ဆက်စပ်မှု စစ်အလံ ၏ ကြိုးပမ်းမှုကို မတားဆီးဘဲ အိုမီဂါ ဓားအလင်း ထဲရှိ ဖျက်ဆီးခြင်း၊ အင်ပါယာနှင့် ဆေဘာ ဥပဒေသများကို ရုပ်သိမ်းပေးလိုက်သည်။ ထိုအခါ ဆက်စပ်မှု စစ်အလံမှာ စစ်ပွဲကောင်းကင်ဘုံ ထံမှ စွမ်းအားများကို ရယူကာ ဉာဏ်အလင်းရ သူတော်စင် နွေဦးကွင်းပြင်၏ ဝိညာဉ်နှင့် ကျင့်ကြံမှုကို ပြန်လည် စုစည်းလိုက်တော့သည်။

နွေဦးကွင်းပြင်၏ အစစ်အမှန် ဝိညာဉ် မှာမူ ကောင်းကင်တာအို များ၏ ဆွဲခေါ်မှုကြောင့် ငရဲဘုံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ ဝေ့ဝူယင်ကလည်း ၎င်းကို မတားဆီးပေ။

ကောင်းကင်စစ်ဝိညာဉ် မှာမူ သူမ၏ ဝမ်းမြောက်မှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။ သူမသည် တုန့်ဆိုင်းမနေဘဲ ဆက်စပ်မှု စစ်အလံ နှင့် ချိတ်ဆက်ကာ ထိန်ကျန့်ဝမ် ၏ ဝိညာဉ်နေရာတွင် သူတော်စင် နွေဦးကွင်းပြင် ၏ ဝိညာဉ်နှင့် အစားထိုးလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သူမ၏ နောင်အနာဂတ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုအတွက် များစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်သော ကုန်ကြမ်းဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဝေ့ဝူယင်၏ စွမ်းအားကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူမထံတွင် မည်သည့် သံသယမျှ မရှိတော့ပေ။ အကောင်းဆုံးအချိန်ကို လွဲချော်ခဲ့လျှင်ပင် ဝေ့ဝူယင်သည် သူမ၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ကျော်လွန်ကာ နည်းလမ်းရှာပေးလိမ့်မည်ဟု သူမ ခံစားနေရသည်။ ဤသည်မှာ လူငယ်၏ ထူးကဲသော ပါရမီကို နှစ်ပေါင်းများစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့်အတွက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ယုံကြည်မှုပင် ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ်... အစစ်အမှန် သူတော်စင် တစ်ဦးကို အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း အခြေခံအဖြစ် အသုံးပြုသည့် ကောင်းကင်စစ်ဝိညာဉ် ဟူ၍ မရှိသလောက်ပင်။ သူတော်စင်များကို သတ်ရန် အလွန်ခက်ခဲလှသဖြင့် အဆင့်အတန်း မြင့်မားသော လူငယ်ပညာရှင်များသည်ပင် သတ်မှတ်ချက် အနိမ့်ဆုံးအဆင့် သို့မဟုတ် အနိမ့်ဆုံးထက် တစ်ဆင့်မြင့်သော အဆင့်ကိုသာ အသုံးပြုနိုင်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

ဝေ့ဝူယင်သည် ကောင်းကင် စစ်ဝိညာဉ်၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားမိသော်လည်း... ကြယ်တာရာ ပါရာဂွန် ဆင်းတု အခြေအနေ ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ သူ့ ဝိညာဉ်ထဲတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အဆုံးမဲ့ ကျယ်ပြန့်နေသော သူ၏ လောကနယ်မြေ မှာလည်း ချက်ချင်းပင် မူလအတိုင်း ပြန်လည် ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။ ၎င်းသည် ယခင်ကလောက် မကြီးမားတော့ပေ။

ဝေ့ဝူယင်သည် နယ်မြေများကို မရုပ်သိမ်းမီ တိုင်းတာကြည့်ရာတွင် ၎င်းသည် ခန့်မှန်းခြေ ကီလိုမီတာ ၆၉ သန်း (မိုင် ၄၂ သန်း) ခန့်အထိ ကျယ်ပြန့်သည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပင်။

သူ သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ် လေးခု၏ နယ်မြေများကို အပြည့်အဝ ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ အဆုံးမဲ့ စွမ်းအင်များကို လက်ခံနိုင်စွမ်းရှိသော ကြယ်တာရာ ပါရာဂွန် ခန္ဓာကိုယ် သာ မရှိပါက၊ အစစ်အမှန် ဟင်းလင်းပြင် နဂါး ရုပ်ခန္ဓာသည်ပင် ဤမျှကြီးမားသော စွမ်းအားများကို မထိန်းထားနိုင်ဘဲ ပေါက်ကွဲသွားမည်မှာ အသေအချာပင်။

သို့သော်လည်း... ဤခန္ဓာကိုယ်၏ ထူးခြားသော ဂုဏ်သတ္တိများထဲတွင် တန်ခိုးရှင် မျက်လုံး ၏ အစွမ်းအစများ ပါဝင်နေပုံရပြီး၊ ထာဝရ အငွေ့အသက် အနည်းငယ် စီးဆင်းလာကာ သူ၏ ဝိညာဉ်အခြေခံအပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော ဒဏ်များကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကုသပေးနေသည်။

ဤတိုက်ပွဲသည် ဝေ့ဝူယင်အား သူ၏ ဥပဒေသတိုင်း၊ ဝိညာဉ်တိုင်းနှင့် ဧဒင်၊ ဒြပ်စင် တို့၏ စွမ်းအားအားလုံးကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုစေခဲ့သည်။ အကယ်၍ တစ်ခုခုသာ လိုအပ်ခဲ့ပါက သူသည် ယနေ့တွင် ကျဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။ ထိုအခါ... သူသည် အခြားသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုရပေလိမ့်မည်။

ဝေ့ဝူယင် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရင်း လက်ဖဝါးထဲမှ ဟင်းလင်းပြင် သလင်းကျောက် တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းအတွင်း၌ မီးဒြပ်စင်ပါဝင်သော အဆင့်မြင့် လျှို့ဝှက်မြေကြီး အဆင့် ဆေးတောင့်များနှင့် လျှို့ဝှက်လောက အဆင့် ဆေးတောင့်များစွာ ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဖျက်ဆီးနိုင်သော လက်နက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဝေ့ဝူယင် ၎င်းကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချရင်း သူ၏ လက်စွပ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။ ယခုတွင်မူ ထိုအရာကို အသုံးပြုစရာ မလိုတော့ချေ။

***

အပိုင်း(၂၀၀၄)

"ဆရာက တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ..."

ပိုင်ရှု၏ အသံက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် တိုက်ပွဲတစ်ခုလုံးကို အနီးကပ် မြင်တွေ့ခဲ့ရသူ ဖြစ်၏။ သေမျိုးတစ်ဦးက ဉာဏ်အလင်းရ သူတော်စင် တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းမှာ သမိုင်းတွင် တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးသော ကိစ္စပင်။ ၎င်းတို့မှာ တည်ရှိမှု အဆင့်အတန်းချင်းပင် မတူညီကြသော်လည်း ဝေ့ဝူယင်ကမူ ဤအောင်မြင်မှုကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်။

"ဆရာက သူ့ကို ကောင်းကင်နှလုံးသား ဂလက်ဆီရဲ့ တားမြစ်နယ်မြေ ထဲ ဆွဲသွင်းပြီး သတ်စရာတောင် မလိုဘူး၊ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးပြီး သတ်နိုင်ခဲ့တာပဲ... တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါပဲ..."

ပိုင်ရှုက ဝေ့ဝူယင်၏ အခြားသော အစီအစဉ်တစ်ခုကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အောင်မြင်နိုင်ခြေ နည်းပါးသော အစီအစဉ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

"ကျေးဇူးပါပဲကွာ..."

ဝေ့ဝူယင်က တိုးတိုးလေး ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း... သူ၏ အာရုံမှာမူ အခြားတစ်နေရာသို့ ရောက်ရှိနေ၏။ ၎င်းမှာ အခြားမဟုတ်... ကောင်းကင်တာအို ထံမှ ရရှိတော့မည့် ဆုလာဘ်များပင် ဖြစ်လေတော့သည်။

...

[ညာလက်မောင်း]

ကမ္မတန်ဖိုး - ၁၅၉,၆၆၄.၃

ပထမကပ်ဘေး ရှင်သန်ခြင်း ... (၇/၇)

ဒုတိယကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း ... (၁/၁)

တတိယကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း ... (၃/၃)

စတုတ္ထကပ်ဘေး တားဆီးခြင်း... (၁ နှစ်)

[ဘယ်လက်မောင်း]

ပထမကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း ... (၇/၇)

ဒုတိယကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း ... (၁/၁)

တတိယကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း ... (၃/၃)

စတုတ္ထကပ်ဘေး တားဆီးခြင်း... (၁ နှစ်)

...

အပြစ်သား မြူတိမ်တိုက်များ အတွင်းမှ အပြစ်သားသည် ငရဲသို့ သက်ဆင်းသွားလေပြီ။ ကောင်းကင်တာအိုသည် ထိုခက်ခဲလှသော တာဝန်ကို အသိအမှတ်ပြု၍ ကုသိုလ်ကံဖြင့် ကောင်းချီးပေးပေလိမ့်မည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ အတွေးစတို့သည် နက်ရှိုင်းလှသလို တစ်ဖန်ပြန်၍လည်း ထူးဆန်းစွာ ပေါ့ပါးနေလေသည်။ သူသည် အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သလို ကောင်းကင်တာအို၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကိုပင် စူးစမ်းဝံ့သူ ဖြစ်သော်လည်း ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ် (အပြစ်) တို့၏ ဝေခွဲမရနိုင်သော ပဟေဠိများကိုမူ ယနေ့ထက်တိုင် အပြည့်အဝ နားမလည်နိုင်သေးပေ။

ကံကောင်းစွာပင်... သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းအရ ထိုအရာများမှာ အလွန်အမင်း အရေးမကြီးသေးခြင်းပင်။ အထူးသဖြင့် သူသည် မိမိ၏ အပြစ်သားတက်တူးကို စိတ်တိုင်းကျ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးသလို၊ အစစ်အမှန် အပြစ်သားဝိညာဉ်ကိုလည်း မကျင့်ကြံရသေးပေ။ ထို့ကြောင့် ပျက်စီးနေသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို နောက်ခံထားလျက် အမှောင်ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း လွင့်မျောနေရင်း... ဝေ့ဝူယင်သည် သူရရှိမည့် ဆုလာဘ်များကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေတော့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ် ကောင်းကင်တာအို၏ အော်ရာ လှုပ်ခတ်လာမှုမှာ ယခင်က ရွေးချယ်ခံ ဧကရာဇ် ပြိုင်ပွဲ မိစ္ဆာ စောင့်ကြပ်သူများကို သုတ်သင်စဉ်ကထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားနေလေသည်။

ထိုအချိန်က ရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်မှာ ကြွယ်ဝလှသည်ဟု ခံစားရလျှင် ယခုတစ်ကြိမ် ရိတ်သိမ်းရမည့် ဆုလာဘ်မှာမူ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား စစ်မြေပြင်၏ စံနှုန်းအရ စစ်ဝိညာဉ် ရှစ်သန်းခန့် တန်ဖိုးရှိသည့်၊ ဒုတိယအသက်တစ်ချောင်းနှင့်မခြားသော ပစ္စည်းတစ်ခုကို သူ ရရှိထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထို့ပြင် ကောင်းချီးခံရသူ နှင့် အပြစ်သား တို့အကြားရှိ ကျင့်ကြံခြင်း ကွာခြားချက်နှင့် သူတွေးဆထားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ဆတိုးကိန်း တို့အရ ဝေ့ဝူယင်သည် ကြီးမားသော ဆုလာဘ်ကို မျှော်လင့်နေမိသည်။ သူသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်၌ ကောင်းကင်တာအို၏ အော်ရာများ အားယူနေသည်ကို ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေရင်း စားပွဲတော်အဆင်သင့်ဖြစ်မည့်အချိန်ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

ထိုသို့ အားလပ်နေစဉ်အတွင်း မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကမ္မ အဖြစ်အပျက်များကို သူ ပြန်လည်အမှတ်ရနေမိသည်။ သူ၏ အပြစ်သားတက်တူးမှ ကမ္မတန်ဖိုး ၈,၁၅၉.၉ လျော့ကျသွားခဲ့ခြင်း၊ အဖြူရောင် ကောင်းကင်အမည်ရှိ လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်အား အသက်ချမ်းသာပေးရန် ကောင်းကင်ဘုံမှ ညွှန်ပြခဲ့ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

အသေအချာ စဉ်းစားကြည့်သောအခါ သူမအား အသုံးချ၍ အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီနှင့် ပတ်သက်သော အနာဂတ်အစီအစဉ်များကို ဖော်ဆောင်နိုင်မည်ဟု ဝေ့ဝူယင် ယူဆမိသည်။ ထို့ပြင် ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်သော သူတော်စင် နွေဦးကွင်းပြင်၏ ယုတ်မာသော အကြံအစည်များကိုလည်း သူမမှတစ်ဆင့် ဖော်ထုတ်နိုင်မည်ဖြစ်ရာ၊ မိမိကိုယ်ကို ပုံရိပ်ကောင်းတစ်ခု တည်ဆောက်နိုင်မည့်အပြင် ထိုဒေသရှိ အင်အားစုများနှင့် ခိုင်မာသော ဆက်ဆံရေးနှင့် ကျော်ကြားမှုကိုပါ တည်ဆောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် ရတနာတောင်ကြား ဂလက်ဆီသို့ သွားရောက်ရာတွင် ပိုမိုလွယ်ကူချောမွေ့စေမည်ဖြစ်ပြီး ခိုင်မာသော အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုကိုလည်း တည်ဆောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။အဖြူရောင် ကောင်းကင်ကိုယ်တိုင်မှာလည်း ဝါရင့်တစ်ဦးဖြစ်သည့်အလျောက် သူမ၏ အဂ္ဂိရတ်တာအို ဗဟုသုတများသည် အလွန်အသုံးဝင်ပေလိမ့်မည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် ပုံမှန်မဟုတ်သည့် မျိုးဆက်သစ် လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ မိမိကိုယ် မိမိမူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ အထွတ်အထိပ်အဆင့် လျှို့ဝှက်လောက ဆေးပစ္စည်းများကို မဖော်စပ်ရသေးသော်လည်း၊ လျှို့ဝှက်ကောင်းကင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို သန့်စင်ပြီးနောက် ရရှိလာသော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများကြောင့် သူသည် ကောင်းကင်ရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်အဆင့်သို့ ရောက်ရန် လက်တစ်ကမ်းအလိုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုကမ္မတန်ဖိုး ရှစ်ထောင်ကျော် မကုန်ဆုံးခင်က ဝေ့ဝူယင်သည် ပြင်ပကမ္မ အကြောင်းတရားတစ်ခုကြောင့် ကမ္မတန်ဖိုး ၄၄,၇၀၆.၃ ခန့် ဆုံးရှုံးခဲ့ရဖူးသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ မူလ အာဏာရှင်များနှင့် ပတ်သက်နေသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပတ်ခန့်က သူတို့ကို စောင့်ကြည့်ခဲ့ရာတွင် ယွီစွန်းလီ လျှို့ဝှက်အရှင်အဆင့်နှင့် ညီမျှသော သားရဲတစ်ကောင်နှင့် ရင်းနှီးသွားခြင်း၊ ယောင်ဟုန်ရီ အံ့မခန်း မြားနှင့် လေးကြိုးများ ပြုလုပ်ရန် ထူးခြားသော ပစ္စည်းများ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းတို့က ထိုကမ္မ၏ ရလဒ်များဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။

ကမ္မ ကံကောင်းမှုများ လက်တွေ့ဖြစ်ပျက်လာသည်ကို ကြည့်ရသည်မှာ ရှေးဟောင်းဂိမ်းတစ်ခုဖြစ်သော လျို့ဝှက် ကစားပွဲအား ကြည့်နေရသကဲ့သို့ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။ ထိုဂိမ်းသည် အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူများကို ကောင်းကင်တာအိုနှင့် နတ်ဘုရားများကဲ့သို့ အတုယူကစားခွင့် ပေးထားခြင်းပင်။ ဤအရာသည် သူ့အတွက် အလွန်ပင် ပညာရစေခဲ့သည်။

ယွီစွန်းလီသာမက လျူစုယင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာလည်း စိတ်ကူးဉာဏ်သစ်တစ်ခုကြောင့် ပိုမိုတိုးတက်လာခဲ့သည်။ အဂ္ဂိရတ်တာအို၊ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတို့နှင့် ခြားနားစွာပင် ကောင်းကင်တာအိုသည် အခြားသူများ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို အံ့မခန်း ရလဒ်များရရှိအောင် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသည်။ အထူးသဖြင့် သက်ရှိ အာကာသနှင့် အချိန်လေပွေ ကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်အင်အားကြီးမားသည့် တည်ရှိမှုများကို သန့်စင်ရာတွင် ပိုမိုသိသာလှသည်။

မိန်းကလေးမှာ အနှောင့်အယှက်ကင်းစွာဖြင့် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီးနောက်၊ အဂ္ဂိရတ်အကူအညီ မပါဘဲ မိမိ၏ ပါရမီနှင့် အခြေခံကို တိုက်ရိုက်ပြောင်းလဲနိုင်သည့် လောကချည်နှောင် ကြယ်တာရာ နယ်မြေ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ကောင်းချီးခံများသည် ကျင့်ကြံစဉ်တစ်လျှောက် မည်သို့ တိုးတက်လာပြီး မိမိတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံတွင် မည်သို့ လွှမ်းမိုးထားနိုင်ရသနည်း ဆိုသည်ကိုလည်း ဝေ့ဝူယင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းက ကောင်းကင်တာအိုမှာ သူတို့၏ အခြေခံကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်သော ရတနာများကို အချိန်ကိုက် ပေးအပ်နေခြင်းကြောင့်ပင်။ လင်းမင်နှင့် လုံချန်တို့သည် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်မှ စတင်ခဲ့ကြသော်လည်း လမ်းစဉ်တစ်လျှောက် အဆက်မပြတ် တိုးတက်နေခြင်းမှာ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ ကမ္မ အမှတ်များသည် သူနှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေသူများကို အကျိုးပြုနေခြင်းမှာ ယခုတစ်ကြိမ်က ပထမဆုံး မဟုတ်သလို၊ နောက်ဆုံးလည်း ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။ ယခင် အဂ္ဂိရတ်ကုန်စည်ပြပွဲတုန်းကလည်း မူလအာဏာရှင်များသည် ကောင်းကင်တာအို၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် လောကသင်္ကေတများကို ရရှိခဲ့ကြဖူးသည်။

‘စဉ်းစားကြည့်ရင်... ငါ့မှာ ကမ္မတန်ဖိုးတွေ ဒီလောက် အများကြီး ရှိနေတာတောင် ဒီနောက်ပိုင်းမှာ ငါ့အတွက် ဘာဆုလာဘ်မှ သိပ်မရသေးတာက နည်းနည်းတော့ စိတ်ပျက်စရာပဲ...’

ထိုအတောအတွင်း သူ၏ ကမ္မတန်ဖိုး ဖြတ်တောက်မှု အားလုံးမှာ သူနှင့် ပတ်သက်နေသူများကိုသာ အကျိုးပြုနေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ခါးသက်သွားမိသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ အစွမ်းထက်လွန်းမှုနှင့် လက်ရှိရောက်ရှိနေသော နေရာ၏ ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာပင်။

သို့သော်လည်း... ဝေ့ဝူယင်၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ အလွန်လျင်မြန်လှရာ ကောင်းကင်တာအိုအနေဖြင့်ပင် လိုက်မီရန် ခက်ခဲလှပေမည်။ အထူးသဖြင့် သူသည် နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးကာ ဆေးဖော်စပ်ရန် လိုအပ်သော အရင်းအမြစ်အားလုံးကို သိမ်းပိုက်ထားနိုင်သူ မဟုတ်ပါလား။

‘စန်းယွန်းလီကို ဒုတိယအကြိမ် အခွင့်အရေး မပေးခင်တုန်းက သူ့မှာ ကမ္မတန်ဖိုး ဘယ်လောက်တောင် ရှိခဲ့မလဲ...’

ဝေ့ဝူယင် တွေးလိုက်မိ၏။ စန်းယွန်းလီသည် သူတွေ့ခဲ့သမျှတွင် အကြီးမားဆုံးသော ကံကောင်းခြင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်သည် အနာဂတ် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုမှ ဤပစ္စုပ္ပန်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာကာ လက်ရှိ စန်းယွန်းလီနှင့် ပေါင်းစည်းသွားခြင်း ဖြစ်ရာ သူမ၏ ကံတရားမှာ အတိုင်းအဆမရှိ မြင့်မားသွားခဲ့သည်။

အချိန်၏ နက်နဲမှုကို လေ့လာမိသောအခါ စန်းယွန်းလီသည် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်နှစ်ခု ပေါင်းစည်းထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ဝေ့ဝူယင် ခန့်မှန်းမိသည်။ ပစ္စုပ္ပန်မှ ဝိညာဉ်နှင့် အနာဂတ်မှ ဝိညာဉ်တို့ ပေါင်းစည်းထားခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းမှာ ဝေ့ဝူယင်ကိုယ်တိုင် အတိတ်တစ်နေရာသို့ ပြန်သွားပြီး ထိုအချိန်က ဝေ့ဝူယင်နှင့် ပေါင်းစည်းကာ အတူယှဉ်တွဲ တည်ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

သူမကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သူမသည် စန်းယွန်းလီ နှစ်ဦး ဖြစ်နေကြောင်း သိချင်မှ သိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်နှစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းမှာ ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိချိန် သို့မဟုတ် ကောင်းကင် ဥပဒေသ သုံးထောင်နှင့် ချိတ်ဆက်ချိန်တွင် အတိုင်းအဆမရှိသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိစေပေလိမ့်မည်။

‘ငါသာ သေသွားရင်ရော... ငါ့ရဲ့ ကမ္မတန်ဖိုးတွေက အချိန်နဲ့ အာကာသကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး ငါ့ကို ကယ်ဖို့ လုံလောက်ပါ့မလား... ကောင်းကင်တာအိုကရော အဲဒီလို ကိုယ်ကျိုးစွန့်ပြီး လုပ်ပေးပါ့မလား...’

ဝေ့ဝူယင် ထိုသို့ စဉ်းစားမိပြီးမှ ထိုအတွေးကို ချက်ချင်း ပြန်ဖျက်လိုက်သည်။ သူသည် အပြစ်သား သွေးမျိုးဆက် ဖြစ်သလို အပြစ်သားမူလမျိုးစေ့ နှစ်ခုကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်ရာ၊ ငရဲသို့ ရောက်သည်နှင့် သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ဖျက်ဆီးခံရဖို့သာ ရှိပေသည်။

ပြန်လည် ဝင်စားခြင်း မရှိ။ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းလည်း မရှိ။

သို့သော်လည်း သူ သိချင်နေသည့် အရာ တစ်ခု ရှိသည်။

‘ငါနဲ့ ကမ္မအရ ဆက်နွှယ်နေတဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက် အနာဂတ်မှာ သေဆုံးသွားရင်ရော... ငါ့ရဲ့ ကမ္မတန်ဖိုးကသာ လုံလောက်မယ်ဆိုရင် သူတို့ကို ပြန်ခေါ်လာလို့ ရနိုင်မလား...’

ဤအတွေးမှာ မဖြစ်နိုင်လောက်အောင်ပင် ရူးသွပ်စရာ ကောင်းလှသော်လည်း၊ အကယ်၍သာ ဖြစ်နိုင်ခဲ့လျှင် အနာဂတ်ကို ကြိုသိနေသော အချိန်ခရီးသွား ပြန်လည်ဝင်စားသူ တစ်ဦးကို သူ ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

‘ဟူး... ငါ့ရဲ့ ကမ္မတန်ဖိုးကိုသာ ငါကိုယ်တိုင် စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်လို့ ရခဲ့မယ်ဆိုရင်...’

ဝေ့ဝူယင် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်စဉ်မှာပင် ကောင်းကင်တာအို၏ အရှိန်အဝါသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ အပြစ်သားတစ်ဦးကို သုတ်သင်လိုက်ခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်သည် ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

‘ငါ့ရဲ့ ကမ္မတန်ဖိုးတွေက ဘယ်လိုများ ခွဲထွက်သွားမလဲ...’

သူသည် အင်္ကျီလက်ကို မတင်ကာ ဘယ်နှင့် ညာလက်မောင်းပေါ်ရှိ အပြစ်သားတက်တူး နှစ်ခုလုံး၏ အပြောင်းအလဲများကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။

...

[ညာလက်မောင်း]

ကမ္မတန်ဖိုး - ၁၅၉,၆၆၄.၃

ပထမကပ်ဘေး ရှင်သန်ခြင်း ... (၇/၇)

ဒုတိယကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း ... (၁/၁)

တတိယကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း ... (၃/၃)

စတုတ္ထကပ်ဘေး တားဆီးခြင်း... (၁ နှစ်)

...

[ဘယ်လက်မောင်း]

ပထမကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း ... (၇/၇)

ဒုတိယကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း ... (၁/၁)

တတိယကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း ... (၃/၃)

စတုတ္ထကပ်ဘေး တားဆီးခြင်း... (၁ နှစ်)

***