အခန်း (၂၀၁၃-၂၀၁၄)

အပိုင်း(၂၀၁၃)

‘မျိုးစေ့ကပ်ဘေးတံခါး’ ရုတ်တရက် ကြေမွသွားခြင်းမှာ မည်သည့် ကြိုတင်နိမိတ်မျှ မရှိခဲ့သလို ချက်ချင်း လက်ငင်း ရှင်းပြရန်လည်း ခက်ခဲလှသည်။ ဝေဝါးသော ပုံသဏ္ဌာန်ကြီးမှာလည်း ‘ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင်ခြင်း အစီအရင်’ ကြောင့် ရပ်တန့်နေဆဲဖြစ်ပြီး မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မပြုလုပ်ခဲ့သလို၊ မည်သည့် စကားမျှလည်း မဆိုခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် တံခါးကို ပျက်စီးသွားစေလောက်သည့် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားလှိုင်းများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခြင်းလည်း မရှိခဲ့ဘဲ၊ ရက်စက်ပြီး နူးညံ့လှသော လေပြည်တစ်ခု၏ တိုက်ခတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ မသိမသာပင် လျှို့ဝှက်အမှုန်အမွှားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ဝေ့ဝူယင်နှင့် စုမေ့တို့ နှစ်ဦးစလုံး ဆွံ့အသွားရတော့သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် ‘အာရုဏ်ဦး လျှို့ဝှက် မူလ ဆေးလုံး’ ၏ အာနိသင်များ လုံးဝဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ‘အချိန်ဥပဒေသ အပေါ် သာမည အာဏာ’ နှင့် ‘အစစ်အမှန် ဟင်းလင်းပြင်နဂါး သွေးမျိုးဆက်’ တို့ကြောင့် ဤတားမြစ်ချက်နယ်မြေအတွင်း၌ပင် အချိန်နောက်ပြန်ဆုတ်သွားခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ကြောင်း သူ အတည်ပြုနိုင်သည်။ ထိုဆေးလုံးသည် တည်ရှိမှုကမ္ဘာမှနေ၍ လုံးဝ ပယ်ဖျက်ခြင်း ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

စုမေ့မှာမူ လုံးဝကွဲပြားသော ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထူးဆန်းသော လှိုင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ဆေးလုံးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ‘လျှို့ဝှက် သင်္ကေတ မျိုးစေ့’ များမှာ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်ပပစ္စည်းတစ်ခုကို မိမိဆန္ဒမပါဘဲ အလိုလို ပြန်လည်တိုက်ထုတ်နေသကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းမှာ သာမန်လူသားများအတွက် မိမိတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်လုပ်ဆောင်ချက်များကို မထိန်းချုပ်နိုင်သည့် ခံစားချက်မျိုးဖြစ်သော်လည်း၊ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ပေါ်ရှိ သူများအတွက်မူ တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသော ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်သည်။

စုမေ့သည် ဝေ့ဝူယင်ရှိရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်ပြီး ခန့်ညားလှသော သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် ပူပန်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ လွှမ်းမိုးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရခြင်းက သူမ၏ နှလုံးသားကို မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။ ကပ်ဘေးကို ထပ်မံရင်ဆိုင်ရန် ကြိုးစားမှုတိုင်းမှာ အရှုံးနှင့်သာ ရင်ဆိုင်ရမည်ကို သူမ သိလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်အေးစက်သော မျက်နှာပေးရှိပြီး ဝေ့ဝူယင်ကို အခြားသူများထက် ပို၍ ယုံကြည်သူဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင်မူ သူမသည် မတတ်သာတော့ဘဲ သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် ‘ကြောက်ရွံ့မှု’ များ အထင်အရှား ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ အကြည့်သည် တံခါးပျက်စီးသွားသော နေရာမှ စုမေ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်များ ဆုံမိသွားကြ၏။

ထိုခဏ၌ အချိန်ကြီးတစ်ခုလုံး ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ပင်။

ကံကြမ္မာအလိုအရ ဆုံတွေ့ခဲ့ကြသော သေမျိုးလူငယ်နှစ်ဦး...

သူတို့၏ ဘဝပေးအခြေအနေနှင့် စရိုက်လက္ခဏာများကြောင့်သာ ဆုံတွေ့ခွင့်ရခဲ့ကြသော ဝိညာဉ်နှစ်ခု...

ထိုအချိန်မှစ၍ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲခဲ့ကြသော်လည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်နေသည့် အကြည့်များထဲတွင်မူ၊ ပထမဆုံး ဆုံတွေ့ခဲ့စဉ်က ပုံရိပ်မှာ ဘယ်တော့မှ ပျောက်ကွယ်သွားမည် မဟုတ်ကြောင်း သိနေကြသည်။

သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဘယ်တော့မှ စွန့်ခွာမည် မဟုတ်ပေ။

“...”

ရုတ်တရက်...

ဝေဝါးသော ပုံသဏ္ဌာန်ကြီးမှာ အခြေအနေကို အံ့အားသင့်ဖွယ် အရှိန်ဖြင့် ပြန်လည်ထိန်းချုပ်နိုင်ကာ လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ ယခင်ကနှင့် ခြားနားစွာပင် ၎င်း၏ လက်မောင်းတစ်ခုလုံး လှုပ်ရှားလာသည်။ ထိုသို့ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စုမေ့ထံသို့ မမြင်ရသော ပြင်းထန်သည့် အင်အားလှိုင်းကြီး ကျရောက်လာတော့သည်။

အိုရီနှင့် ဘုရင်တို့က ‘ဧဒင် အမှတ်အသား’ ကို အစွမ်းကုန် အသုံးချလိုက်သဖြင့် ၎င်းထံမှ အော်ဟစ်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယခုအချိန်တွင် ၎င်းသည် ၎င်း၏ တည်ရှိမှုနှင့် လျှို့ဝှက်ပြောင်းလဲခြင်း စွမ်းအားများဖြစ်သော အခြေခံအသက်အင်အားများကို ကုန်စင်အောင် ထုတ်ယူသုံးစွဲနေရပြီ ဖြစ်သည်။

စက္ကန့်နှစ်ဆယ်...

‘ဧဒင် အမှတ်အသား’ အနေဖြင့် ထိုမမြင်ရသော အင်အားကို တောင့်ခံနိုင်ရန် ထိုမျှသော အချိန်သာ ကျန်တော့သည်။ ၎င်းသည် ထာဝရအတွက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဝေဝါးသော ပုံသဏ္ဌာန်ကြီးဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ စုမေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးနေသော မမြင်ရသည့် အင်အားနှင့် ထိုပုံသဏ္ဌာန်ကြီး၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ဆက်စပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ ၎င်းသည်သာ အဓိကတရားခံဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ဝေ့ဝူယင်၏ ရင်ထဲတွင် လွတ်အောင်ပြေးရန် တိုက်တွန်းနေသော်လည်း သူသည် ဤနေရာတွင် အရှုံးပေးရန် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

သူ လက်မလျှော့နိုင်ချေ။

အလားတူပင် စုမေ့သည်လည်း ဤကပ်ဘေးကို အရှုံးပေးရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ သူမ လုပ်နိုင်သည်မှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ စိတ်ဓာတ်မှာ တစ်သားတည်း ကျသွားတော့သည်။

တိုက်ခိုက်စမ်း...

ရွှမ်း... ရွှမ်း...

ဆေဘာဟိန်းသံ နှစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ စုမေ့သည် ဘုရင်၊ အိုရီနှင့် သူမ၏ ‘အမှောင်အလင်း နတ်ဘုရား ဝိညာဉ်’ တို့ကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး၊ ဝေ့ဝူယင်ကလည်း ဧဒင်နှင့် ခရာတိုတို့ကို ‘အိုမီဂါ ဆေဘာ ကြယ်တာရာ စွမ်းအား’ အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် လှုပ်ရှားနေသော အရိပ်များအလား ထိုပုံသဏ္ဌာန်ကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြရာ၊ သူတို့၏ ပြင်းထန်လှသော လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် ‘ကောင်းကင်နှလုံးသား ဂလက်ဆီ’ ၏ ကြယ်တာရာပတ်လမ်းများပင် တုန်ခါသွားရသည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ အတွေးထဲတွင် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုသာ ရှိသည် - သတ်ပစ်ရန်ပင်။

အစ်ကိုကြီးက တစ်ခါက ပြောခဲ့ဖူးသည်။

“မင်း ဆေဘာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီဆိုရင် အကြောင်းရင်း နှစ်ခုပဲ ရှိရမယ်... သတ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ကာကွယ်ဖို့... မင်း ဆေဘာကို ကိုင်ထားသရွေ့ မင်းရဲ့ အစွမ်းကုန်ထက် ပိုပြီး ထုတ်သုံးရမယ်... ဆေဘာ တစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်တိုင်း ကျင့်ကြံသူဟာ အဲ့ဒီဆေဘာ၊ မိမိကိုယ်တိုင်၊ မိမိချစ်ရသူတွေနဲ့ ရန်သူတွေအပေါ်မှာ တာဝန်ရှိတယ်...”

ဝေ့ဝူယင်၏ ‘ဆေဘာ ရည်ရွယ်ချက်’ မှာ ဆေဘာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ပြတ်သားသော စိတ်ဓာတ်မှ မွေးဖွားလာခြင်းဖြစ်သည်။ သူ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပါက သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်စေ၊ ကပ်ဘေးဖြစ်စေ တစ်ခုခုမှာ အဆုံးသတ်သွားရမည်ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခရီးလမ်းမှာ ‘အိုမီဂါ ဆေဘာ ဝိညာဉ်အလင်း’ နှင့် ‘ဖျက်ဆီးခြင်း နိယာမများ’ ကို မွေးဖွားပေးနိုင်ခဲ့သည်အထိ နက်နဲလှသည်။

စုမေ့၏ ‘ဆေဘာ ရည်ရွယ်ချင်’ မှာမူ ခိုင်မာပြီး အားကိုးထိုက်ကာ အမြန်ဆုံးဖြစ်ရန်နှင့် ဘယ်တော့မှ နောက်ကျမကျန်ခဲ့ရန် အာရုံစိုက်ထားသည်။ ၎င်းသည် အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် တစ်ကမ္ဘာလုံးကို လွှမ်းခြုံနိုင်ပြီး၊ ပစ်မှတ်ထံသို့ အလင်းနှုန်းဖြင့် အမြဲရောက်ရှိသွားနိုင်သည်။ ၎င်းသည် သူမ၏ စစ်မှန်သော ဆန္ဒကို ဆောင်ကြဉ်းထားပြီး ဝေ့ဝူယင်၏ ဓားချက်နှင့်လည်း အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် ဟန်ချက်ညီကာ တစ်သားတည်း ကျနေသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ... သူမ လိုက်ပါချင်သော ပစ်မှတ်သည် အစကတည်းက ‘အိုမီဂါ ဓား’ ဖြစ်နေခဲ့သောကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရွှမ်း...

ဓားအလင်းတန်း နှစ်ခုမှာ မိုင်ပေါင်းသန်းချီအောင် ယှက်နွယ်သွားပြီး လောကကြီးကို ငွေရောင်နှင့် အမှောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပသွားစေသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် ဆေဘာကို လွှဲလိုက်သည်။ သူ အစွမ်းရှိသမျှဖြင့် ထိုပုံသဏ္ဌာန်ကြီးကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။ သူ အစစ်အမှန်နဂါး အသွင်ပြောင်းခြင်းကို အစွမ်းကုန် တွန်းတင်လိုက်ပြီး ဖီဆန်လေးကလည်း ဝေ့ဝူယင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အတိုင်းအဆမရှိသော စွမ်းအားများကို ပို့လွှတ်ပေးနေသည်။ ၎င်းမှာ အတိုင်းအဆထက် ကျော်လွန်နေသဖြင့် သူ၏ မပြည့်စုံသေးသော ကြယ်တာရာ ပါရဂွန် ခန္ဓာမှာ အခြေခံမှစ၍ ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။ သူ၏ ဆဲလ်များမှာ နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်နေကြသော်လည်း သူသည် အမြန်ဆုံးနှင့် အပြင်းထန်ဆုံး ဓားချက်ကိုသာ လွှဲယမ်းနေမိသည်။

စုမေ့သည်လည်း နောက်ဆုတ်မသွားပေ။ သူမ မသိရှိသော ကြယ်တာရာဝိညာဉ်တစ်ခုက သူမ၏ ဓားထဲသို့ ကြယ်တာရာစွမ်းအားများကို ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်များမှာ ပြင်းထန်နေ၏။ သူမသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးကို ပုံအောကာ ဓားကို လွှဲလိုက်သည်။

သူတို့သည် တစ်ချက်တည်း ခုတ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ နေရာချင်း လဲလှယ်ရင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို လိမ်ကျစ်ရင်း၊ တစ်ဦးက ပြင်းထန်လေးလံကာ အခြားတစ်ဦးက လှပပေါ့ပါးစွာဖြင့် ထိုဝေဝါးသော ပုံသဏ္ဌာန်ကြီးကို ပြတ်သားသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ခုတ်ပိုင်းနေကြသည်။

ငွေရောင်နှင့် အမှောင်ဓားအလင်းတန်းများမှာ ‘ကောင်းကင်နှလုံးသား ဂလက်ဆီ’ တစ်ခွင်တွင် ကခုန်နေကြသည်။ သူတို့သည် ဝိညာဉ်၊ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဆန္ဒတို့၏ တစ်သားတည်းကျမှုကို ပြသနေကြသည်။ ထူးဆန်းသည်မှာ အိုရီနှင့် ဘုရင်တို့၏ ထောက်ပံ့မှုကြောင့် စုမေ့၏ ခွန်အားနှင့် အရှိန်မှာ ဝေ့ဝူယင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လုံးဝလျော့နည်းမနေခြင်းပင်။ သူတို့၏ တိုက်ကွက်များသည် အလွန်ဝေဝါးလှသော ‘ဒွိ ဥပဒေသ’ ကိုပင် ထိတွေ့သွားခဲ့သည်။

ထိုဥပဒေသမှာ ‘မူလ ဥပဒေသ’ ကဲ့သို့ပင် နက်နဲလှပြီး ယင်နှင့်ယန်၊ စစ်နှင့်ငြိမ်းချမ်းရေး၊ အသက်နှင့်သေခြင်း ကဲ့သို့သော အယူအဆများကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

ကံဆိုးစွာပင် ‘ကောင်းကင်ဘုံ တားမြစ်ချက်’ က ထိုဥပဒေသ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းကို ပိတ်ပင်ထားခဲ့သည်။ မျိုးစေ့များပင် ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

စက္ကန့်နှစ်ဆယ် ပြည့်သွားလေပြီ...။

အချိန်စေ့သွားသောအခါ မည်သည့် ဓားအလင်းတန်းမျှ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်မလာတော့ပေ။

ဤဂလက်ဆီအတွင်း၌လည်း ဤကဲ့သို့သော သေမျိုးတို့၏ ဒွိဂုဏ်နှင့် တစ်သားတည်းကျသည့် ဓားအလင်းတန်းမျိုး ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာတော့မည် မဟုတ်ပေ။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

ဝိညာဉ်ကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သော ကောင်းကင်ယံအနှံ့ ဟိန်းထွက်လာသည့် အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခု ‘ကောင်းကင်နှလုံးသား ဂလက်ဆီ’ တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ၎င်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ အဝေးကြီးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် ပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဖက်တွယ်ထားကြသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် လှုပ်ရှားမှုမရှိတော့သော ခန္ဓာကိုယ်လေးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပွေ့ဖက်ထားမိသည်...။ သူမ၏ ခြေလက်များတွင် အားအင်မရှိတော့သလို၊ ဝေဝါးနေသော မျက်ဝန်းများတွင်လည်း အသက်ဓာတ် မရှိတော့ပေ။

‘ဧဒင် အမှတ်အသား’ မှာ... ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ...။

***

အပိုင်း(၂၀၁၄)

ခရက်... ခရက်...

စုမေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းများသည် သူမ၏ ‘အစစ်အမှန် ဝိညာဉ်’ ထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး၊ မမြင်ရသော အင်အားသည်လည်း ၎င်း၏ ရည်မှန်းချက်ကို ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ နီမြန်းနေဆဲဖြစ်ပြီး နွေးထွေးမှုများ ရှိနေသေးသည်။ ပူနွေးသော မျက်ရည်များမှာ သူမ၏ နူးညံ့သော ပါးပြင်ထက်နှင့် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံထက်သို့ စီးကျနေ၏။

ဝေဝါးသော ပုံသဏ္ဌာန်ကြီးမှာ မီတာအနည်းငယ်အကွာတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူတို့နှစ်ဦးကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေသည်။ သို့သော် ၎င်းတွင်လည်း ထိခိုက်မှုအချို့ ရှိခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင် ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ အမှောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည့် ဓားဒဏ်ရာ အမြောက်အမြား ရှိနေသည်။ ထိုဒဏ်ရာများမှာ အလွန်နက်ပုံရသော်လည်း ၎င်းတွင် နာကျင်မှု သို့မဟုတ် စိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိပေ။ အကယ်၍ ထိုဒဏ်ရာများကို သေချာကြည့်ပါက စုမေ့၏ ဓားချက်များကသာ ထိုဝေဝါးသော ပုံသဏ္ဌာန်ကို ထိခိုက်စေနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး တစ်ခုချင်းစီမှ ထူးဆန်းသော အော်ရာများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ထိုပုံသဏ္ဌာန်ကြီးသည် တစ်ခါမျှ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် နေရာတွင်သာ ရပ်နေပြီး ကျရောက်လာသမျှ တိုက်ကွက်အားလုံးကို ခံယူခဲ့သည်။ အစမှအဆုံးအထိ၊ စကားအနည်းငယ် ပြောခြင်းနှင့် စုမေ့၏ ‘မျိုးစေ့ကပ်ဘေးတံခါး’ ကို ဖျက်ဆီးခြင်းမှလွဲ၍ ၎င်းသည် အခြားဘာမျှ မလုပ်ခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် ရလဒ်တစ်ခုကိုသာ သေချာအောင် စောင့်ကြည့်နေသူတစ်ဦးနှင့် တူလှသည်။

ထိုထက်လည်း မပို၊ ထိုထက်လည်း မလျော့။

ထိုစကားများ ဟိန်းထွက်လာသောအခါ ဝေ့ဝူယင်၏ မျက်ရည်များမှာ ရုတ်ခြည်းရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုအရာက ဆိုသည်မှာ “မင်းရဲ့ ပရိယာယ်တွေက အပိုပဲ... သူဟာ အသက်ရှင်ခြင်းမှာရော၊ သေဆုံးခြင်းမှာပါ ဒီလောကမှာ မရှိတော့ဘူး...”

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် ထိုဝေဝါးသော ပုံသဏ္ဌာန်ကြီးသည် နောက်သို့ လှည့်သွားခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ နောက်ဆုံးအရန်အစီအစဉ်ဖြစ်သော လောကဖီဆန် ကောင်းကင် နှလုံးသားကို အမြန်စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ၎င်းကို ဝိညာဉ်အလင်းဖြင့် သန့်စင်ထားပါက သေဆုံးသွားချိန်တွင် ဒုတိယအကြိမ် အသက်ပြန်ရှင်ခွင့်ကို ရရှိစေနိုင်သည်။ ထိုဖြစ်တည်မှုကြီးကို တိုက်ခိုက်၍ မရနိုင်ကြောင်းနှင့် စုမေ့တွင်လည်း ၎င်းကို သတ်ရန် အချိန် သို့မဟုတ် စွမ်းအား မရှိကြောင်း သိလိုက်ရချိန်တွင်၊ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံက သူ့အား ပေးသနားထားသော ဤရတနာကိုသာ အားကိုးနိုင်တော့သည်။

သူ မျှော်လင့်ချက် ထားနိုင်သည်မှာ ဤအရာတစ်ခုသာ...။

သူ၏ အခြားသော အစီအစဉ်များနှင့် နည်းဗျူဟာများမှာ အချိန်ပိုလိုအပ်သည်။ စုမေ့တွင် မရှိတော့သော အချိန်၊ သူ မရနိုင်တော့သော အချိန်၊ အကယ်၍ သူသာ ‘ကောင်းကင်ဘုံ တားမြစ်ချက်’ နယ်မြေမှ ထွက်ခွာလိုက်ပါက ထိုဝေဝါးသော ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် မမြင်ရသော အင်အားတို့သည် အစွမ်းကုန် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့တွင် အချိန်ပိုနည်းသွားမည်ဖြစ်သည်။ အချိန်ပိုနည်းမည်။ ပိုနည်းမည်...။

တုန်လှုပ်နေသော နှလုံးသားဖြင့် စုမေ့ မနေ့က သန့်စင်ထားခဲ့သော ကြည်လင်သည့် ‘လောကဖီဆန် ကောင်းကင် နှလုံးသား’ ပုံဆောင်ခဲကို ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း... သူမ၏ ဝိညာဉ်အလင်းမှာ...

မရှိတော့ပေ။

သူမ ၎င်းကို တစ်ခါမျှ မသန့်စင်ခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ပင်။

ဝေ့ဝူယင်သည် မျက်နှာသေဖြင့် တစ်လောကလုံး ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

‘ဒါက ဘာလဲ... ဒါက ဒီလိုပဲ အဆုံးသတ်သွားရမှာလား...’

သူ၏ အသက်မဲ့နေသော အကြည့်များသည် စုမေ့၏ လှပပြီး အေးချမ်းစွာ အိပ်မောကျနေသည့် အလောင်းလေးဆီသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင်၊ ၎င်းမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် မကျေနပ်မှုများအဖြစ် ပြောင်းလဲလာတော့သည်။

မပြီးသေးဘူး...။

“အချိန်ပိုလိုတယ်... အချိန်နည်းနည်းလောက် ထပ်လိုတယ်...”

ဝေ့ဝူယင်သည် စုမေ့ကို ပွေ့ချီထားရင်း သူမ၏ ခေါင်းလေးကို သူ၏ ပုခုံးပေါ်တွင် အသာအယာ တင်ထားလိုက်သည်။ ထိုအခါ ဝေဝါးသော ပုံသဏ္ဌာန်ကြီးမှာ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ အဆုံးမဲ့ ဟင်းလင်းပြင် အတောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ပြီး အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် စုမေ့ကို ‘ကောင်းကင်နှလုံးသား ဂလက်ဆီ’ အပြင်ဘက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

“စုမေ့... ငါ့ရဲ့ စုမေ့... အဆုံးအထိ ‘ငါတို့’ အတူတူရှိနေမှာပါ...”

သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ထွက်လာသောအခါ အမှောင် ဟင်းလင်းပြင် ထဲတွင် နူးညံ့သောအကြည့်ဖြင့် လွင့်မြောနေသည်။ ထိုဝေဝါးသော ပုံသဏ္ဌာန်ကြီးသည်လည်း အံ့အားသင့်ဖွယ် နောက်သို့ လိုက်ပါလာပြန်သည်။ ၎င်းသည် နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။

ဝေ့ဝူယင် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ သူ၏ အတောင်ပံများမှာ မီတာပေါင်း သိန်းချီသည်အထိ ကျယ်ပြန့်စွာ ပွင့်ထွက်လာသည်။ အချိန်၊ ဟင်းလင်းပြင်၊ အာဏာစက်နှင့် မူလနိယာမများမှာ ပြင်းထန်စွာ လှည့်ပတ်လာပြီး ဘုရင်နှင့် အိုရီတို့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ခရာတိုမှာ ဘာမှမပြောသလို ဟိန်းဟောက်ခြင်းလည်း မပြုပေ။ သူတို့အားလုံး တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

“အချိန်ပိုရမှဖြစ်မယ်...”

ဝေ့ဝူယင်သည် စန်းယွန်းလီ အကြောင်းကို ပြန်တွေးရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူမသည် အချိန်နောက်ပြန်ဆုတ်နိုင်လျှင်... သူလည်း လုပ်နိုင်ရမည်။ သူသည် ‘ခရာတို’ ၏ သေမျိုးကြယ်တာရာ ဖြစ်တည်မှု ကပ်ဘေးစဉ်က တစ်ခါ လုပ်ခဲ့ဖူးသည်။ သူ ထပ်လုပ်နိုင်ရမည်။ သူ... သူ လုပ်မှဖြစ်မည်။

သူ စမ်းသပ်နိုင်သော အခြားအရာများစွာ ရှိသေးသည်။ အသုံးမပြုရသေးသော အစီအစဉ်များစွာ ရှိသေးသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ၏ ‘သေမျိုးတာအို ကောင်းချီး’၊ ‘လျှို့ဝှက်တာအို ကောင်းချီး’ နှင့် ‘ကြယ်တာရာ ပါရဂွန် ခန္ဓာကိုယ်’ ထဲမှ ထာဝရအော်ရာများမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ နိုးကြားလာကာ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ရှိကြောင်း သတိပေးချက်များ ပေးပို့လာကြသည်။ သို့သော် ဝေ့ဝူယင် မည်သို့ ဂရုစိုက်နိုင်ပါမည်နည်း။

“ဒါကို ငါ အတင်းအဓမ္မ သုံးရလိမ့်မယ်... ခဏလေးပဲ ဖြစ်မှာပါ...”

ဝေ့ဝူယင်က တောင်းပန်သည့် လေသံဖြင့် ကြယ်တာရာဝိညာဉ် လေးခုကို ပြောလိုက်သည်။ သူတို့ ပြန်မဖြေကြသော်လည်း သူတို့၏ တိတ်ဆိတ်မှုမှာ ‘ဘာပဲလုပ်ရလုပ်ရ’ လုပ်ဆောင်ရန် သဘောတူညီချက်ပင် ဖြစ်သည်။

မှန်ပေသည်။ ဘာပဲလုပ်ရလုပ်ရ...။

ဝေ့ဝူယင်သည် ‘ဖီဆန်လေး’ ကို လုံးဝဥဿုံ ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

နေကြယ်သည် ဤလောကထဲသို့ အပြည့်အဝ ဆင့်ခေါ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ ငွေရောင်အလင်းတန်းမှာ ဂလက်ဆီများစွာကို လင်းထိန်သွားစေနိုင်ပြီး အနီးနားရှိ ‘အဖြူရောင် အဘိဿဲလ် ဂလက်ဆီ’၊ ‘ကောင်းကင်နှလုံးသား ဂလက်ဆီ’၊ ‘အမည်မဲ့ ဂလက်ဆီ’၊ ‘အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ’ နှင့် အခြားသော ဂလက်ဆီများစွာအထိ ရောက်ရှိသွားသည်။

လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် နယ်ပယ် ထက် ကျော်လွန်သော ဖြစ်တည်မှုများစွာသည် ထိုစွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ‘ဖီဆန်လေး’ သည် မည်သည့်ကြယ်တာရာ၏ နိယာမကိုမဆို ဆန့်ကျင်ကာ အစွန်းကုန် တောက်ပနေလေပြီ။

၎င်း၏ ကြယ်တာရာအမြုတေအတွင်း၌ ဝေဝါးနေသော ပုံသဏ္ဌာန်ကြီးနှင့်အတူ အလွန်သေးငယ်သော ပုံရိပ်နှစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုပုံသဏ္ဌာန်ကြီးမှာ တောက်လောင်နေသော အပူရှိန်ကြား၌ ထိခိုက်မှုမရှိပုံရသော်လည်း ၎င်းသည် နောက်သို့ လှည့်ကာ ဝေ့ဝူယင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ငါတို့ ထပ်ပြီး ကြိုးစားကြည့်ရအောင်...”

ဝေ့ဝူယင်သည် စုမေ့ကို သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ ပို၍တိုးကပ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ကြယ်တာရာ ပါရဂွန် ဆင်းတု...

အရောင် ၁၈ မျိုးရှိသော အလင်းတန်းများ ဝဲလည်လာပြီး ‘ဖီဆန်လေး’ ၏ ငွေရောင်အလင်းတန်းမှာ ထိုအရောင်အားလုံး ပေါင်းစပ်ထားသော အရောင်အဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ ဥပဒေသ မခြောက်မျိုးစလုံးကို အသုံးပြုကာ ‘အစစ်အမှန် ဟင်းလင်းပြင်နဂါး သွေးမျိုးဆက်’ အပေါ်တွင် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူတို့ကို မည်သည့်အရာကမျှ တားဆီး၍ မရနိုင်ပေ။ အချိန်ကပင် တားဆီး၍ မရ။

ဝေဝါးသော ပုံသဏ္ဌာန်ကြီး၏ အကြည့်သည် အောက်သို့ အနည်းငယ် ကျဆင်းသွား၏။ ဝေ့ဝူယင်သည် သနားကရုဏာစိတ်ကို အာရုံခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းလှသည်။ သို့သော် သူသာ လွန်ခဲ့သော မိနစ်အနည်းငယ်က အချိန်ဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားလျှင်... သူ... သူ... အားလုံးက ကွဲပြားသွားမည်။ ထို့နောက်တွင်မူ ဤကောင်ကို ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သတ်ပစ်မည်ဟု သူ ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။

“ငါ မင်းကို ဒီလို အဆုံးသတ်ခွင့် မပေးနိုင်ဘူး...”

ဝေ့ဝူယင်သည် အချိန်ကို မည်သို့ ဖြတ်သန်းရမည်ကို မသိသော်လည်း၊ သူသည် စစ်မှန်သော စွမ်းအားကိုသာ အသုံးပြု၍ ၎င်းကို ရရှိရန် ကြိုးစားနေသည်။ သူ လုပ်မှဖြစ်မည်။

သူ မေ့မေ့ နှင့် လက်ထပ်ပြီး ဖြစ်သည်။ အခြားသူများနှင့်အတူ သားသမီးများ၊ အနာဂတ်များ ရှိရမည်သာမက၊ စုမေ့နှင့်အတူလည်း ဘဝတစ်ခု ရှိရမည်။ သူ၏ ဇနီးသည်နှင့်အတူ အနာဂတ်တစ်ခု ရှိရမည်။

“ကျွန်တော့်ကို ကူညီပါ ကောင်းကင်တာအို...”

အစစ်အမှန် ဝိညာဉ်အတွင်းမှ ဝေ့ဝူယင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

...

[ညာဘက်လက်မောင်း]

ကမ္မတန်ဖိုး... ၂၁၂,၅၃၀.၅...

ပထမ ကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်ခြင်း... (၇/၇)

ဒုတိယ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၁/၁)

တတိယ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၃/၃)

စတုတ္ထ ကပ်ဘေး တားဆီးခြင်း ... (၁၈ နှစ်)...

...

သို့သော်လည်း ခိုင်မာသော ဆန္ဒရှိလင့်ကစား၊ မပြည့်စုံသေးသော ‘ကြယ်တာရာ ပါရဂွန် ခန္ဓာကိုယ်’၊ အခြေခံအဆင့်သာ ရှိသေးသော ‘အစစ်အမှန် ဟင်းလင်းပြင်နဂါး သွေးမျိုးဆက်’ နှင့် အတင်းအဓမ္မ ထုတ်ဖော်ထားသော ‘ကြယ်တာရာ ဆင်းတု’ တို့မှာ ဘာမျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူသည် ကမ္မတန်ဖိုးများကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မည်သည့် အံ့ဖွယ်မှ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ အကယ်၍ သူသာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင်... လက်ရှိ ကမ္မ တန်ဖိုးသည် ‘အချိန်မြစ်’ ကို ထိခိုက်စေရန် ကောင်းကင်တာအိုအတွက် မလုံလောက်ခဲ့ပေ။ များစွာ လိုအပ်နေသေးသည်။

စုမေ့ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ ဝေ့ဝူယင်၏ မဆင်မခြင် ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အကျိုးဆက်များမှာ တွက်ချက်၍ မရနိုင်သော်လည်း...

ထိုစုမေ့၏ ကံကြမ္မာမှာ ဆုံးဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

***