အခန်း (၂၀၂၁-၂၀၂၂)

အပိုင်း(၂၀၂၁)

ဝေ့ဝူယင်၏ စကားလုံးများကြောင့် စုမေ့၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားကာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမ၏ နှလုံးခုန်နှုန်းမှာလည်း အလွန်မြန်လာပြီး ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အသက်ရှူသံများပင် ပျောက်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူမသည် စိတ်ဓာတ်မပျော့ညံ့သူဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဆန္ဒမှာလည်း မခိုင်မာသည် မဟုတ်ပေ။ ထိုစကားလုံးများကြောင့် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသော ‘ဖြစ်နိုင်သည်’ ဟူသော အတွေးအားလုံးမှာ သူမ၏ ဝိညာဉ်ထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူမတွင် ထိုကဲ့သို့သော ပြတ်သားမှုမျိုး မရှိခဲ့လျှင်၊ သူမသည် ဝေ့ဝူယင်၏ နောက်သို့ လိုက်ပါရန် မထိုက်တန်ပေ။

သူမ ပြန်လည် ဖြေကြားရန် မလိုပေ။ သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်ဝန်းများက အရာအားလုံးကို ဖော်ပြနေသည်။ သူမသည် လက်ကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်သော်လည်း နွေးထွေးခိုင်မာသော လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ လက်ကို လာရောက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ချိန်တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် လက်ချင်းယှဉ်တွဲ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ကြသည်။ ၎င်းမှာ ရိုးရှင်းသော အပြုအမူလေးတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊ လွန်ခဲ့သော နာရီအနည်းငယ်က အဖြစ်အပျက်များမှာ စစ်မှန်ကြောင်းကို အတည်ပြုရန်အတွက် လုံလောက်လှပေသည်။

ဝေ့ရှောင်ထျန်းသည် သူတို့နှစ်ဦးကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူမ အသက်ရှင်ခဲ့သည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း တာအို လက်တွဲဖော် ကဲ့သို့သော အယူအဆအချို့ကို သဘာဝအတိုင်း နားလည်ထားသည်။ သို့သော် ဤနှစ်ဦးကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူမ၏ နားလည်မှုများမှာ အလွန်ပင် လိုအပ်ချက်ရှိနေသေးသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ တိုတောင်းသော အပြန်အလှန် စကားပြောဆိုမှုလေး ဖြစ်သော်လည်း၊ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးအပေါ် သူမ၏ အခြေခံ နားလည်မှုများကို ပြိုလဲသွားစေရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။

“အခြား နည်းလမ်း ရှိသေးလား...”

ဝေ့ဝူယင်က ဝေ့ရှောင်ထျန်းကို မေးလိုက်ပြီး သူမ၏ အံ့အားသင့်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်။ သူမက နှာခေါင်းကို အနည်းငယ် ရှုံ့လိုက်ကာ သူ၏ စူးရှသော အကြည့်ကို ရှောင်ရှားရန် ဘေးသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

“အခြား နည်းလမ်း ဟုတ်လား...”

သူမ တွေးတောနေမိသည်။ အကြောင်းရင်း မသိဘဲ သူမသည် အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေပေးချင်နေသည်။ သူမအတွက်မူ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် ကြိုးစားခြင်းမှာပင် ဘုရားမဲ့သော လုပ်ရပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ အကြောင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံသည် စုမေ့အတွက် အမှားများ ကြားမှပင် သက်တောင့်သက်သာ ရှင်သန်နိုင်မည့် လမ်းဖွင့်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နတ်ဆိုးများကဲ့သို့သော ‘အမှား’ အားလုံးအတွက် ဤလမ်းစဉ်ကို ချန်ထားပေးထားသည်။ ၎င်းမှာ လုံလောက်သော ဆင်ခြင်တုံတရားပင် ဖြစ်သည်။

အခြားနည်းလမ်းကို ရှာဖွေရန်...

သူမသည် ဖြစ်နိုင်ခြေ အနည်းငယ်မျှ ရှိမည့် အရာများကို ဦးနှောက်ထဲတွင် ရှာဖွေနေသည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲမှ တက်ကြွလှသော အလင်းရောင်များမှာ မျက်ဝန်းများမှတစ်ဆင့် ပေါ်ထွက်နေသည်။ ဝေ့ရှောင်ထျန်းသည် အရာရာကို ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ငါ ကူညီပါရစေ...”

ဝေ့ဝူယင်က စုမေ့နှင့်အတူ ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး သူမ ဆုပ်ကိုင်ရန်အတွက် အခြားလက်တစ်ဖက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ဝေ့ရှောင်ထျန်းသည် ဤငွေရောင်မျက်ဝန်းနှင့် လူကို ကြည့်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ လက်လှမ်းလိုက်သည်။ သူမသည် သူ၏လက်ကို ထိလိုက်မိသောအခါ ခိုင်မာပြီး နွေးထွေးသော အထိအတွေ့ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားရသော်လည်း၊ သူမ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ နူးညံ့သော စိတ်စွမ်းအင်များ အလုံးအရင်းနှင့် စီးဝင်လာသဖြင့် သူမ၏ အတွေးများမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ အဂ္ဂိရတ် အလင်းရောင်နှင့် မတူသော ခုနစ်ရောင်ခြည် အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပလာသည်။

သူမ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တက်ကြွမှုမှာ ချက်ချင်း မြင့်တက်လာပြီး အတွေးများနှင့် အမှတ်တရများကို ရယူနိုင်စွမ်းမှာ အံ့မခန်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူမ ရှူခဲ့ဖူးသော အသက်ရှူသံတိုင်း၏ ခွန်အား၊ အရေပြားပေါ်ရှိ အပူချိန် ပြောင်းလဲမှုများ၊ သူမ၏ အရေပြားကို ပွတ်တိုက်သွားသော ဖုန်မှုန့်လေးတိုင်းနှင့် သူမ၏ နှလုံးခုန်နှုန်း အကြိမ်ရေကိုပင် အတိအကျ မှတ်မိနေနိုင်သည်။

သူမသည် အရာရာကို အသေးစိတ် မှတ်မိနေနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် ဧဒင် စွမ်းအင်များကို မနှမြောဘဲ ပေးအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ထူးကဲလှသော ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံဖြင့် ပံ့ပိုးထားသော သန့်စင်သည့် စိတ်စွမ်းအင်များ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို လျှော့တွက်၍ မရပေ။

မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဝေ့ရှောင်ထျန်းသည် သူမ၏ မွေးရာပါ အသိပညာနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှု အားလုံးနီးပါးကို ရှာဖွေပြီးသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ အသိစိတ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော အချို့အရာများကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမ တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း၊ ကြိုးစားမှုများ ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးထဲမှ ခုနစ်ရောင်ခြယ် အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ သူမ၏ မျက်နှာတွင်လည်း ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

သူမသည် ဝေ့ဝူယင်ကို အားနာသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုစကားမပြောဘဲ အားနာနေသော အကြည့်မှာ သူမ၏ နှလုံးသားထဲမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

စုမေ့မှာမူ ဝေ့ရှောင်ထျန်း ဖြေရှင်းချက် ရှာမတွေ့ခြင်းအပေါ် တုန်လှုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ခြင်း မရှိပေ။ ဤရလဒ် ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း စုမေ့သည် သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို စွန့်လွှတ်ရန် အတွေးကို လုံးဝ ဖယ်ရှားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူမသည် မဖြစ်နိုင်သော အလုပ်တစ်ခုကို တွေ့ရှိချိန်တွင် နောက်ဆုတ်ကာ အမျိုးသားတစ်ဦး၏ နွေးထွေးမှုအောက်တွင် လုံခြုံမှု ရှာဖွေမည့် အားကိုးရာမဲ့သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

သူမသည် အဆုံးအထိ တိုက်ပွဲဝင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့်၊ ထိုနေ့ကတည်းက သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပွင့်လန်းခဲ့သော ပြတ်သားမှုနှင့် ခံစားချက်များကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ထပ်မံ တွေးတောနေရန် မလိုတော့ပေ။

သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံကို စိန်ခေါ်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင်... သူမ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော နွေးထွေးမှုကြောင့် သူမ တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရမည် မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိသည်။ အချို့သော သူများအတွက် ၎င်းမှာ လုံလောက်မည် မဟုတ်သော်လည်း... စုမေ့အတွက်မူ ၎င်းမှာ အရာအားလုံးပင် ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည်လည်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောနေသည်။ ဝေ့ရှောင်ထျန်း၏ စိတ်ကို မမြင်ရသော အင်အားစုတစ်ခုက ကာကွယ်ထားကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။ သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းဖြင့် ၎င်းကို အတင်းအကျပ် ကျူးကျော်၍ မရပေ။ ထို့ကြောင့် သတင်းအချက်အလက်များကို အတင်းအကျပ် ထုတ်ယူရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ အဆင်ပြေမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဝေ့ဝူယင်သည် ‘ဧဒင်’ ၏ အစွမ်းဖြင့် ဝေ့ရှောင်ထျန်း၏ အတွေးများကို သူမနှင့်အတူ လိုက်ပါ စီးမြောနိုင်သည်။ သူမ၏ အသိပညာ မှတ်ဉာဏ်များကို သူမနှင့်အတူ ရှာဖွေရင်း သူ အချို့သော အရာများကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ပထမအချက်... သူမသည် သူမ၏ မွေးရာပါ အသိပညာနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှု အားလုံးကို ရယူနိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။ ဒုတိယအချက်... သူမတွင် လျှို့ဝှက်တာအိုနှင့် ပတ်သက်သော အသိပညာများ မရှိသေးပေ။ ထိုအသိပညာများကို သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပိတ်ဆို့ထားပြီး သင့်တော်သော အချိန်ရောက်မှသာ ပွင့်လာမည့်ပုံရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အချို့သော နယ်ပယ်များနှင့် ပတ်သက်သော အသိပညာများကိုမူ အထွေထွေ သတင်းအချက်အလက် အဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ ဥပမာအားဖြင့် စုမေ့၏ ဖြစ်တည်မှု အမျိုးအစားကဲ့သို့သော အရာများ ဖြစ်သည်။

သေမျိုး၏ စိတ်ကို ဒုက္ခမပေးရန်အတွက် အသိပညာများစွာကို ထိန်းချုပ်ထားပုံရသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် သူမသည် တစ်လခန့်သာ အသက်ရှူဖူးသေးသော သေမျိုး ကလေးငယ်လေး တစ်ဦးသာ ရှိသေးသည်။

နောက်ဆုံးအနေနှင့်... သူသည် ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝေ့ရှောင်ထျန်းနှင့် ခြားနားစွာပင်... ဝေ့ဝူယင်၏ ပါးနပ်ပြီး ဖျတ်လတ်သော စိတ်သည် အခြားသူများ မမြင်နိုင်သော လမ်းစဉ်များကို မြင်နိုင်သည်။ သူမသည် ငယ်ရွယ်လွန်းပြီး မသိနားမလည်သေးပေ။ သူမအနေဖြင့် သူမ၏ အသိပညာအားလုံးကို အစာခြေရန် အချိန်လိုအပ်သည်။

ဤအခြေအနေတွင် ‘သော့ပေါက်’ နှင့် ကိုက်ညီမည့် ‘သော့’ ကို ရှာမည့်အစား၊ ‘သော့ခလောက်’ ကို ရိုက်ခွဲမည့် ‘တူ’ ကို ရှာနိုင်ရမည်။ ၎င်းမှာ ရိုးရှင်းသော ကွဲပြားမှု ဖြစ်သော်လည်း အတွေ့အကြုံနှင့် အမြင်အပေါ်တွင် မူတည်သည်။

အကယ်၍ နောက်ထပ် တစ်ဆင့်တက်၍ စဉ်းစားမည်ဆိုလျှင် သော့ခလောက်ကို ဖွင့်ရန် သော့အစား မည်သည့် ကိရိယာကို အသုံးပြုနိုင်မည်နည်း ဆိုသည်မှာလည်း လမ်းစဉ်တစ်ခုပင်။ ဝေ့ဝူယင်မှာ ထိုလမ်းစဉ် သုံးမျိုးစလုံးနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူ ဖြစ်သည်။

“မင်း မှားတာတော့ မဟုတ်ဘူး...”

ဝေ့ဝူယင်က နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ ဝေ့ရှောင်ထျန်းမှာ ရှုံးနိမ့်မှု ဝေဒနာကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူမသည် အသုံးဝင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ချင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုမူ ဤလူငယ်၏ ခက်ခဲသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြည့်နေရတော့မည်။

“ဖြေရှင်းချက်က လွယ်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်း တစ်ခုတော့ မှားနေတယ်...”

ဝေ့ဝူယင်က စုမေ့ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

“ရွေးချယ်မှုက လုံးဝ မခက်ခဲပါဘူး....”

ထိုအပြုံးသည် စုမေ့၏ တစ်သက်တာ အမှတ်တရများကို လှုံ့ဆော်ရန် လုံလောက်လှသည်။ ထိုအပြုံးတွင် ဝေ့ဝူယင် သူ ရင်ဆိုင်ရတော့မည့် မည်သည့် အလုပ်တွင်မဆို ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေသော အခါမှသာ ပေါ်ထွက်လာလေ့ရှိသည့် ရသမျိုး ပါဝင်သည်။ ၎င်းမှာ အာဏာရှင်များ အတွက် သူ၏ အမှတ်တရ တည်ငြိမ်သောအပြုံးကဲ့သို့ပင် သူမအတွက် အမှတ်အသားတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

သူ နည်းလမ်း ရှာတွေ့သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် ၎င်းကို စတေးရန်လည်း ဆန္ဒရှိနေသည်။

...

[ညာဘက် လက်မောင်း - မာန ]

ကမ္မတန်ဖိုး... ၃၃၃,၈၀၁.၃

ပထမ ကပ်ဘေး ရှင်သန်ခြင်း... (၇/၇)

ဒုတိယ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၁/၁)

တတိယ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၃/၃)

စတုတ္ထ ကပ်ဘေး တားဆီးခြင်း... ၁ နှစ်

...

[ညာဘက် လက်မောင်း - ရမ္မက် ]

ကမ္မတန်ဖိုး... ၂၄၈,၈၇၇

ပထမ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၇/၇)

ဒုတိယ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၁/၁)

တတိယ ကပ်ဘေး အောင်မြင်ခြင်း... (၃/၃)

စတုတ္ထ ကပ်ဘေး တားဆီးခြင်း... ၁ နှစ်

...

သို့သော် သူ၏ ရှေ့တွင် ကြီးမားသော အလုပ်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်။ သူ ဘယ်တော့မှ ကျရှုံး၍မရသော အလုပ်တစ်ခုပင်။

***

အပိုင်း(၂၀၂၂)

နာရီအနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက် စုမေ့သည် သင်္ဘော၏ အစွန်းတွင် ရပ်ကာ ကျယ်ပြောလှသော ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံကြီးကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ရင်းနှီးမှုတစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။ ယခင်ကလည်း ဤသို့ ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ပင်။

ကြယ်တာရာများ၏ အလှတရားနှင့် ငြိမ်သက်အေးချမ်းမှုအပေါ် အမှီပြု၍ သူမ၏ လှုပ်ရှားနေသော စိတ်ခံစားမှုများကို လျှော့ချနေမိသည်။ ၎င်းမှာ ရှင်းပြရခက်ပြီး နက်နဲလှသည်။ သူမသည် စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ လက်သီးကိုသာ တင်းတင်းဆုပ်ထားမိသည်။

‘’ငါ... မဟုတ်ဘူး... ငါတို့ ဒါကို ကျော်လွှားနိုင်မှာပါ...’

သူမ၏ ရင်ထဲမှ အသံမှာ အလွန်ပင် ပြတ်သားခိုင်မာနေသည်။ ဤမျှအထိ ကျင့်ကြံလာခဲ့ပြီးနောက်၊ ဤမျှ ကျယ်ပြောသော လောကကြီးကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးနောက်၊ ဤထက်မကသော အရာများစွာ ရှိနေသေးကြောင်း သိရှိထားပြီးနောက်တွင်၊ ထိုအခွင့်အရေးကို သူမ မည်သို့ စွန့်လွှတ်နိုင်ပါမည်နည်း။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် သူမ မည်သို့ စဉ်းစားနိုင်ပါမည်နည်း။

ဝေ့ရှောင်ထျန်းသည် ဆုတောင်းဖျာတစ်ခုပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ ထိုင်နေသည်။ သူမသည် လူသားမျိုးနွယ်စုတစ်ခုမှ ကြယ်တာရာ ကြည့် သက်ကြီးရွယ်အိုများ၏ ထိုင်နည်းအတိုင်း ထိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူမသည် ကြယ်တာရာများကို ကြည့်ကာ လောက၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ခန့်မှန်းရန် တာဝန်ရှိသည်။

၎င်းမှာ ‘ဗေဒင်ဆရာ’ များအတွက် အလယ်အလတ်အဆင့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အခြေခံအဆင့်မှာမူ စီးဆင်းနေသော ရေ သို့မဟုတ် လောက၏ စွမ်းအင် စီးဆင်းမှုများကို ဖတ်ရှုခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ သူမသည် သူမ၏ မွေးရာပါ ပါရမီများ ရှိနေသော်လည်း ဤနည်းလမ်းဖြင့် လောက၏ စီးဆင်းမှုကို ဖတ်ရှုရန် လုံလောက်သော ကျွမ်းကျင်မှု မရှိသေးပေ။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် သဘာဝအလျောက် ပေါ်ပေါက်လာသော စကားစုတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းကား... ‘ကျင့်ကြံခြင်းက ခက်ခဲတယ်’ ဟူ၍ ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက်တွင် သူမ၏ ဝိညာဉ်ထဲမှ ‘ဟင်း’ သို့မဟုတ် ‘ဟား’ ဟူသော သက်ပြင်းချသံများ ပါလာတတ်သည်။

သူမသည် ထူးခြားသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမ ရင်ဆိုင်ရသော အတားအဆီးများမှာ သူမ အမှန်တကယ် အချိန်ပေးပြီး ကြိုးစားအားထုတ်မှသာ ကျော်လွှားနိုင်မည့် အရာများ ဖြစ်နေသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူမသည် ထိုစကားစုကို အနည်းငယ် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ‘ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်မှာ အဂ္ဂိရတ်ပညာက အနှိုင်းမဲ့ အထောက်အကူဖြစ်စေတယ်’ ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ဝေ့ရှောင်ထျန်းသည် ဝေ့ဝူယင် ပေးအပ်ထားသော ဆေးလုံးများကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စတင် အသုံးပြုနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ရက်အနည်းငယ်မျှ ကျင့်ကြံကြည့်ရုံဖြင့် ဤအမှန်တရားများကို နားလည်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ လမ်းတွင် တွေ့ရသော အတားအဆီးတိုင်းသည် ရှေ့ဆက်လျှင် ပို၍ပို၍ ခက်ခဲလာမည်ကို သူမ မမေ့နိုင်သော နားလည်မှုများအဖြစ် ရရှိခဲ့သည်။

သူမတွင် အသိပညာနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ ရှိနေသော်လည်း၊ ဝေ့ဝူယင် လွန်ခဲ့သော နာရီအနည်းငယ်က ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည့် အချက်ကို သူမ ဖြည်းဖြည်းချင်း သဘောပေါက်လာသည်။ ၎င်းမှာ ‘ပိုင်ဆိုင်ခြင်းသည် အသုံးချနိုင်ခြင်းနှင့် မတူညီ’ ဟူသော အချက်ပင်။ သူမသည် ထိုအရာများကို နားလည်ရန် သူမ၏ ဉာဏ်ပညာကို အသုံးပြု၍ ရှာဖွေနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အံ့သြစရာကောင်းသလို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြောက်ရွံ့စရာလည်း ကောင်းလှသည်။ အချို့သော အဂ္ဂိရတ် ထုတ်ကုန်များက သူမ၏ စိတ်အာရုံကို အချို့သော ကဏ္ဍများသို့ ဦးတည်ပေးပြီး ပိုမို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နားလည်နိုင်ရန် ကူညီပေးသည်။

“အစ်မစု...”

ဝေ့ရှောင်ထျန်းသည် ကြယ်တာရာ ကြည့်ခြင်းနှင့် လောကကို ဖတ်ရှုရန် ကြိုးစားခြင်းမှ ခေတ္တနားကာ ခေါ်လိုက်သည်။ စုမေ့ ချက်ချင်းပင် အာရုံစိုက်လိုက်၏။

ဝေ့ရှောင်ထျန်းနှင့် နာရီအနည်းငယ်ကြာ အတူရှိနေပြီး သူမ ကျင့်ကြံနေသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက်၊ ပထမဆုံး ဗာကီရီ အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်သူ စုမေ့သည် ဝေ့ဝူယင်နှင့် အလွန်တူသော ဤမိန်းကလေးငယ်လေးအပေါ် ကောင်းမွန်သော အထင်အမြင် ရှိနေသည်။ သူမတွင် ဝေ့ဝူယင်နှင့် တူညီသော နူးညံ့သည့် အငွေ့အသက်မျိုးပင် ရှိနေသည်။

“အစ်မ ကြောက်နေတာလား...”

“...”

ဝေ့ရှောင်ထျန်း၏ တည့်တိုးဆန်လွန်းသော မေးခွန်းကြောင့် စုမေ့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သို့သော် သူမ၏ တည်ငြိမ်မှုမှာ လွယ်လွယ်နှင့် ပျက်ပြားမသွားပေ။ ဝေ့ရှောင်ထျန်း၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကလေးငယ်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ စစ်မှန်သော စူးစမ်းလိုစိတ်ကို မြင်နေရသဖြင့် သူမ စိတ်မဆိုးမိပေ။ ထို့ကြောင့် သူမ ဘာကိုမျှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“အမြဲတမ်း ကြောက်နေတာပါ...”

“အမြဲတမ်း ဟုတ်လား...”

ဝေ့ရှောင်ထျန်းသည် ထိုကဲ့သို့သော အဖြေမျိုးကို မမျှော်လင့်ထားပေ။

“အဲ့ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ... ဘယ်လိုလုပ် အမြဲတမ်း ကြောက်နေလို့ ရမှာလဲ...”

သူမ၏ အယူအဆတွင် အမြဲတမ်း ကြောက်ရွံ့နေသူတစ်ဦးသည် ပြင်းထန်သော စိတ်ဖိစီးမှုများကြောင့် ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘဲ ပျက်စီးသွားရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူမ၏ မွေးရာပါ အသိပညာထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

စုမေ့က သူမ၏ ပွင့်လင်းမှုကို ပြန်မရုပ်သိမ်းဘဲ ကြယ်တာရာများကို ပြန်လည် ကြည့်ရှုရင်း တည်ငြိမ်ပြီး ခိုင်မာသော လေသံဖြင့် ပြန်ပြောပြသည်။

“တစ်ခါတုန်းက အရှင်ဝေ့ဟာ ရန်သူတစ်ယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးတယ်... ချူးယန် လို့ အမည်ရတဲ့ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်ဟာ ဝေ့ဝူယင်ကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားနေတုန်း အသတ်ခံခဲ့ရတယ်... သူ မသေခင်မှာ လူအများရှေ့မှာ ဝေ့ဝူယင်ကို မေးခဲ့ဖူးတယ်၊ တစ်ချိန်က လခရမ်းဂိုဏ်း လို့ ခေါ်တဲ့ ဂိုဏ်းကို အမဲလိုက်ခဲ့တဲ့အတွက် ကောင်းကင်ဘုံက သူ့ကို အပြစ်ပေးမှာကို မကြောက်ဘူးလားလို့ပေါ့...”

“သူက လူအုပ်ကြားမှာ အရှင်ဝေ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို စိန်ခေါ်ပြီး ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ဖြစ်အောင် လုပ်ချင်ခဲ့တာ... အရှင်ဝေ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ဂိုဏ်းရဲ့ အမိန့်ကို ရထားတာတောင်မှ အလွန်အကျွံ ဖြစ်နေတယ်လို့ သူက ဆင်ခြေပေးချင်ခဲ့တာ... အရှင်ဝေ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ရိုက်ချိုးချင်ခဲ့တာပေါ့... ဒါပေမဲ့ သူ ရရှိခဲ့တဲ့ အဖြေကတော့ အခုထိ အစ်မကို ကြက်သီးထစေတုန်းပဲ...”

ဝေ့ရှောင်ထျန်းသည် အထူးအာရုံစိုက် နားထောင်နေသည်။ ၎င်းမှာ ဝေ့ဝူယင်၏ ငယ်ရွယ်စဉ် အချိန်က ဖြစ်ရပ်လော...။

“သူ ဘာပြောခဲ့လို့လဲဟင်... အစ်မစု...”

သူမ သတိမထားမိဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို မတ်မတ်ထိုင်ကာ အာရုံစိုက်လိုက်မိသည်။

စုမေ့က ဆက်ပြောလိုက်၏။

“သူက ပြောတယ်... ‘ကြောက်တာလား... ငါ အမြဲတမ်း ကြောက်နေတာပါ... ငါ ကောင်းကင်ဘုံကို ကြောက်တယ်... မြေကြီးကိုလည်း ကြောက်တယ်... လူတွေရဲ့ ဝေဖန်မှုကိုလည်း ကြောက်တယ်... ရန်သူ့ဓားသွားရဲ့ ထက်မြက်မှုကိုလည်း ကြောက်တယ်... ငါ့အထက်လူကြီးတွေရဲ့ မကျေနပ်မှုကိုလည်း ကြောက်တယ်... ငါ သတ်ခဲ့တဲ့သူတွေရဲ့ မုန်းတီးမှုကိုလည်း ကြောက်တယ်... သဘာဝတရားရဲ့ နူးညံ့တဲ့ အချိန်ကိုရော၊ ရက်စက်တဲ့ အချိန်ကိုရော ငါ ကြောက်တယ်... ငါ မြင်သမျှ၊ ကြားသမျှ၊ မြည်းစမ်းသမျှ၊ ထိတွေ့သမျှနဲ့ ခံစားရသမျှ အရာအားလုံးကို ငါ ကြောက်တယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီကြောက်ရွံ့မှုကို သိရှိခြင်းအားဖြင့် ငါ့နှလုံးသားနဲ့ ငါ မြင်နိုင်တယ်... အဲ့ဒီတော့မှ ငါ့မှာ ရှိသမျှ အရာအားလုံးနဲ့ ငါ ရင်ဆိုင်နိုင်တာပေါ့’ တဲ့”

“‘ငါ အဲ့ဒီကြောက်ရွံ့မှုတွေကို ငါ့ဆီကနေ ဖြတ်သန်းသွားခွင့် ပြုလိုက်တယ်... အဲ့ဒီအရာတွေ အားလုံး ငါ့ကို ကျော်လွန်သွားတဲ့အခါမှ၊ ကြောက်ရွံ့မှုဆိုတာ စိတ်ကို သတ်ဖြတ်၊ ဝိညာဉ်ကို ကူးစက်ပြီး သန်မာလာဖို့ ရှိတဲ့ ပါရမီတွေကို တိုက်စားပစ်တဲ့ သေမင်းပဲဆိုတာ ငါ နားလည်သွားတယ်... ကြောက်ရွံ့မှု ရှိနေပေမယ့် ငါ့ကို မထိခိုက်နိုင်တော့တဲ့ အခါကျရင်၊ ငါ့ရဲ့ ဆန္ဒကို သန့်စင်ပြီး သံသယကင်းကင်းနဲ့ ရှေ့ကို ဆက်တိုးနိုင်မှာပေါ့’ တဲ့...”

“အဲဒီနေ့တုန်းက အရှင်ဝေ့က အဲဒီနေရာမှာ ရှိတတွေဘက်ကို လှည့်ပြီး မေးခဲ့တယ်...”

“ငါတို့ ဘာဖြစ်နေလဲ တဲ့....”

“အဲဒီမေးခွန်းက ရင်ထဲက အသံတွေကို ခေါ်ယူလိုက်သလိုပဲ... အစ်မ အပါအဝင် အားလုံး ပြိုင်တူ အော်လိုက်ကြတယ်...”

“ကြောက်နေကြတယ်... လို့...”

“သူက ထပ်မေးတယ် ‘ငါတို့ ဘယ်အချိန်မှာ ကြောက်တာလဲ...’ တဲ့...”

“အလိုအလျောက်ပဲ ငါတို့အားလုံး အမှန်တရားတစ်ခုကို သိလိုက်ကြတယ်...”

“အမြဲတမ်းပါပဲ... လို့ ငါတို့ အားလုံး ပြန်ဖြေခဲ့ကြတယ်... အဲ့ဒီလို ညီညွတ်တဲ့ အသံတွေကြောင့် ချူယန်ရဲ့ မျက်နှာဟာ ရယ်စရာ ကောင်းလောက်အောင် ပျက်ယွင်းသွားခဲ့တယ်...”

“အရှင်ဝေ့ဟာ ငါတို့ကို ဒီလိုမျိုး အမြဲတမ်း ကြောက်ရွံ့နေဖို့၊ အရာအားလုံးကို ရိုသေဖို့နဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုက ဘယ်နေရာမှာ အမှတ်အသား ချန်ခဲ့သလဲဆိုတာကို သိမြင်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပိုနားလည်ဖို့ အကြာကြီး လေ့ကျင့်ပေးခဲ့တာပါ.... အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ အစ်မ သဘောပေါက်လိုက်တာက ကျင့်ကြံခြင်းဆိုတာ သန်မာလာဖို့သက်သက် မဟုတ်ဘဲ၊ သိတာတွေရော မသိတာတွေရော အားလုံးအပေါ် မိမိကိုယ်ကိုယ် အောင်နိုင်အောင် ကြိုးစားတဲ့ ခရီးစဉ်တစ်ခုပဲ ဆိုတာပါပဲ...”

“...”

ဝေ့ရှောင်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူမသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကိုယ်တိုင် ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ချူယန်၏ ပျက်ယွင်းနေသော မျက်နှာနှင့် သူ၏ အစီအစဉ် ပျက်ပြားသွားမှုကို မြင်ယောင်နေမိသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး နက်နဲသော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ သူမ၏ အော်ရာမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ ‘ကျင့်ကြံခြင်း နှလုံးသား’ မှာ ခိုင်မာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်က သူမကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေခဲ့သော မေးခွန်းများစွာမှာ ယခုအခါ ရှင်းလင်းသော အဖြေများကို ရရှိသွားခဲ့ပြီ။

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ဝေ့ရှောင်ထျန်း၏ မျက်လုံးများ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာသည်။ စုမေ့သည် သူမ၏ သိရှိမှုများကို အစာခြေနိုင်ရန် ခေတ္တစောင့်ပေးပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါကြောင့် အစ်မ အမြဲတမ်း ကြောက်နေတယ်၊ အမြဲတမ်းလည်း ကြောက်ရွံ့နေတယ်... သူ့လိုပဲပေါ့... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကြောက်ရွံ့ခြင်းအားဖြင့်သာ နောက်ထပ် စိန်ခေါ်မှုကို အောင်နိုင်မှာဖြစ်ပြီး အဲ့တာက ကိုယ့်အတွက် ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ နားလည်နိုင်မှာပ်... အဲ့ဒီတော့မှ သိတာရော မသိတာရော အားလုံးအပေါ် ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ဆေဘာကို ဆွဲနိုင်မှာပါ...”

“ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ...”

ဝေ့ရှောင်ထျန်းက အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားမှာ မတ်မတ်ဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ လှပသော ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားများမှာလည်း သတိမထားမိဘဲ ပေါ်လွင်နေသည်။

“ကောင်းပြီ...”

စုမေ့ ပြုံးလိုက်သည်။ သူမသည် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်၏ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော လက်တွေ့ဘဝများနှင့် အန္တရာယ်များကို အနည်းငယ်ကို ပေးဝေလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို နားလည်သူများသည် အခြားသူများကို စိန်ခေါ်ရုံသာမက၊ မည်သည့် အတားအဆီးကြားတွင်မဆို အကျိုးကျေးဇူးများကို ရယူနိုင်ကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော လေ့ကျင့်ထားသည့် စိတ်ဆန္ဒကြောင့်ပင် အာဏာရှင်များသည် စုမေ့ကို အကြိမ်ကြိမ် စိန်ခေါ်ရဲကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြောက်ရွံ့မှုကို မစွန့်လွှတ်ဘဲနှင့် အရာရာကို နှလုံးသား၊ စိတ်ဓာတ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်တို့၏ အရှိန်အဝါ အပြည့်ဖြင့် ရင်ဆိုင်နိုင်သည်။ ဘာကမှ သင့်ကို တုန့်ဆိုင်းအောင် လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ကောင်းကင်ဘုံပင်လျှင် မလုပ်နိုင်ချေ။

ဖြစ်နိုင်သည်က... အခြားသော အချိန်စီးကြောင်းတစ်ခုတွင်၊ စုမေ့နှင့် ဝေ့ဝူယင်တို့အား ကြီးမားသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုကို ဆန့်ကျင်၍ ဆေဘာဆွဲဝံ့စေခဲ့သည်မှာ ဤကဲ့သို့ လေ့ကျင့်ထားသော စိတ်ဓာတ်ခွန်အားပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူတို့နှစ်ဦး အနည်းငယ် ပို၍ စကားပြောဖြစ်ကြသည်။ ဝေ့ရှောင်ထျန်းကြောင့် မမြင်ရသော အတားအဆီးတစ်ခု ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သဖြင့် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ပိုမို တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ထိုအတားအဆီးမှာ ယုံကြည်မှုနှင့် သံယောဇဉ်အပေါ် ထားရှိသော ကြောက်ရွံ့မှုပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

***