အခန်း (၄၉၁-၄၉၃)

အခန်း ၄၉၁ - နောက်ထပ် အန္တရာယ်များတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု

"ဒီပုတီးစေ့လေးတွေက..."

ယီယွင်၏ စွမ်းအင်မြင်ကွင်းအရ ဂူအတွင်းရှိ ပြင်းထန်သော ယန်စွမ်းအင် အတက်အကျများမှာ ဤပုတီးစေ့လေးများထံမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။ စုစုပေါင်း ၁၂ စေ့ရှိပြီး တစ်စေ့ချင်းစီမှာ ဖန်သားကဲ့သို့ ကြည်လင်နေကာ အနီရောင် သွေးကျောက်မျက်ရတနာများအလား တောက်ပနေသည်။

"ဒါတွေက... ကြာပန်းနီရဲ့ ကြာစေ့တွေပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ယီယွင်သည် ရှေးဦးစွာက မြင်ကွင်းကို ပြန်သတိရလိုက်သည်။ ခြေသုံးချောင်းငှက်သည် ကြာစေ့များကို ခူးယူပြီး သားရဲနှလုံးသွေးများထဲတွင် စိမ်ကာ ဤနေရာသို့ ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် သားရဲပေါင်းစုံ၏ သွေးအဆီအနှစ်များကို စုပ်ယူထားသဖြင့် မူလကထက်ပင် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားပြီး မျှတသော ယန်စွမ်းအင်များ ဖြစ်တည်နေတော့သည်။

"ဒီငှက်က တော်တော်လေး ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ..." ယီယွင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ခြေသုံးချောင်းငှက်သည် ဤကြာစေ့များကို သိမ်းဆည်းထားပြီး ၎င်း၏ သွေးမျိုးဆက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုအတွက် အသုံးပြုရန် ကြံစည်ထားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ငှက်ညီကို... မင်း တော်တော်လေး ကြိုးစားခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ ငါပဲ အကျိုးအမြတ် ရသွားပြီ။ ကျေးဇူးပဲကွာ"

ယီယွင်သည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်ရင်း လိပ်ခွံထဲက ကြာစေ့ ၁၂ စေ့လုံးကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲသို့ အမြန်ထည့်လိုက်သည်။

လျှင်သူ စားစတမ်းဟူသော ကမ္ဘာ့ဥပဒေသအရ ငှက်အုပ်ကြီးမှာ သားရဲများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ယီယွင်က အချောင်နှိုက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဂူထဲမှ အသာတကြည် ပြန်လည် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်တွင်မူ ဧရာမလိပ်ကြီးနှင့် ငှက်အုပ်ကြီးတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ ပိုမို သွေးစွန်းလာသည်။ လိပ်ကြီး၏ လျှာမှာ ငှက်များ၏ ခြေသည်းများကြောင့် စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီး ၎င်းသည်လည်း ဒဏ်ရာပေါင်းများစွာ ရနေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ငှက်အုပ်ကြီးဘက်မှလည်း အကျအဆုံး များလှသည်။

အနည်းဆုံး သုံးပုံတစ်ပုံခန့်မှာ အသတ်ခံလိုက်ရပြီး ၎င်းတို့၏ သွေးများကြောင့် ဖူဆန်းတောအုပ်ကြီးမှာ သွေးပင်လယ်ကြီးအလား ဖြစ်နေတော့သည်။

ယီယွင်သည် ၎င်း၏ အဓိကရည်မှန်းချက် အောင်မြင်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် ထွက်သွား၍ ရသော်လည်း သူသည် မထွက်သွားသေးပေ။ သူ၏ မျက်လုံးများက ချော်ရည်ကန်ထဲရှိ ကြာပန်းနီ ဆီသို့ ရောက်နေသည်။

ကြာပန်းနီမှာ သွေးမိုးများကြားတွင် ပိုမို ဝေဆာစွာ ပွင့်လန်းနေသည်။ ၎င်းကို ရယူရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသည်။ ချော်ရည်ကန်ပတ်လည်တွင် ပုန်းကွယ်စရာ မရှိသဖြင့် နေ့ခင်းကြောင်တောင် ပြေးထွက်ပါက ခြေသုံးချောင်းငှက်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရမည်မှာ သေချာသည်။

ယီယွင်သည် တုန့်ဆိုင်းနေပြီးနောက် ရူးသွပ်သော အကြံတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် တောင်အောက်သို့ အမြန်ပြေးဆင်းကာ ချော်ရည်များ စီးဆင်းရာ တောင်ကြားထဲသို့ ရောက်သွားသည်။ သူ၏ ရှေ့တွင် ပွက်ပွက်ဆူနေသော ချော်ရည်မြစ်ကြီး ရှိနေသည်။

"ငါက သန့်စင် ယန်ဥပဒေသကို ကျင့်ကြံထားတာ။ ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်ရဲ့ အကာအကွယ်နဲ့ဆိုရင် ငါ ဒီချော်ရည်တွေထဲကို ငုပ်လျှိုးနိုင်ရမယ်"

ယီယွင်သည် ကျောက်ဆောင်ပေါ်မှ လွှတ်ချကာ ပွက်ပွက်ဆူနေသော ချော်ရည်ကန်ကြီးထဲသို့ ခုန်ချလိုက်တော့သည်။

အခန်း ၄၉၂ - ပါးစပ်ထဲမှ ရတနာကို နှိုက်ယူခြင်း

ချော်ရည်များနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယီယွင်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်နှင့် ချိတ်ဆက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို အကာအကွယ်ပေးလိုက်သည်။ ချော်ရည်များသည် စေးပျစ်လေးလံလှသဖြင့် သူ ခုန်ချလိုက်သော်လည်း ရေပက်သံပင် မထွက်ဘဲ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။

ဤချော်ရည်များတွင် ပါဝင်သော သန့်စင် ယန်စွမ်းအင် မှာ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် သာမန်ကျင့်ကြံသူဆိုလျှင် ချက်ချင်းပင် အရိုးပြာပင်မကျန် အရည်ပျော်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယီယွင်သည် ယန်ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်သောကြောင့် အချိန်အတန်ကြာ ခံနိုင်ရည် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်များမှာ သိသိသာသာ ကုန်ဆုံးနေပြီး ၁၅ မိနစ်ထက် ပို၍ ခံနိုင်ရည်မရှိကြောင်း သူ တွက်ချက်မိလိုက်သည်။

ယီယွင်သည် ချော်ရည်ကန်၏ မျက်နှာပြင်အောက် ၃ မီတာခန့်တွင် ပုန်းကွယ်လျက်၊ တောင်ကြားနံရံများကို အိမ်မြှောင်တစ်ကောင်အလား တွယ်ကပ်ကာ အထက်ဘက်ရှိ ကြာပန်းနီဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

ကန်အတွင်း၌ အလွန်တောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းများကြောင့် မျက်စိဖြင့် မမြင်ရသော်လည်း စွမ်းအင်မြင်ကွင်းဖြင့် ကြာပန်းနီ၏ တည်နေရာကို တိကျစွာ သိရှိထားသည်။

ကြာပန်းနီ၏ အမြစ်မှာ ချော်ရည်ကန် အောက်ခြေရှိ အလွန်မာကျောသော နက်မှောင်သော ဖန်သားကျောက်ဆောင် ကြီးတစ်ခုအတွင်း စိမ့်ဝင်ပေါက်ရောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယီယွင်သည် သူ၏ ကြာနီဓား ကို ထုတ်ယူကာ အမြစ်ကို ပိုင်းဖြတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

“ဒေါင်”

သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း အမြစ်မှာ လုံးဝ မပြတ်တောက်သွားပေ။ ယီယွင်သည် အားအင်များကို ပိုမိုအသုံးပြုကာ ဓားသစ္စာ တိုက်ကွက်များဖြင့် ထိုကျောက်ဆောင်ကြီးကို ခုတ်ထစ်တော့သည်။

ချော်ရည်များ၏ ထုထည်ကြောင့် ထိုအသံနှင့် စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် အပြင်သို့ မထွက်နိုင်သဖြင့် တိုက်ပွဲဝင်နေသော ခြေသုံးချောင်းငှက်မှာ မသိရှိနိုင်ပေ။

သို့သော် ကျောက်ဆောင်မှာ မာကျောလွန်းလှသဖြင့် ဓားချက်အနည်းငယ်ဖြင့် အရာမထင်လှချေ။ ယီယွင်၏ စွမ်းအင်များမှာ ၄၀% အထိ လျော့နည်းလာပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအတိုင်းဆိုလျှင် သူသည် ကြာပန်းနီကို မရဘဲ စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းကာ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

ထိုစဉ် သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ သူသည် သန့်စင် ယန်ဓားနန်းတော်မှ ရရှိခဲ့သော ကျိုးပဲ့နေသည့် ဓားဟောင်း ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုဓား ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ယန်စွမ်းအင်များကို ၎င်းက စုပ်ယူလိုက်သဖြင့် ယီယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါ့ပါးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ယီယွင်သည် ထိုကျိုးနေသော ဓားဖြင့် ကျောက်ဆောင်ကို ပိုင်းချလိုက်သည်။

“ရွှမ်း”

အံဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်ပင် ထိုမာကျောလှသော ကျောက်ဆောင်မှာ ဒိန်ခဲတစ်တုံးကို လှီးဖြတ်လိုက်သကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။ ယီယွင်သည် မဆိုင်းမတွဘဲ တရစပ် ပိုင်းဖြတ်လိုက်ရာ ကြာပန်းနီ၏ အမြစ်တစ်ခုလုံးမှာ ကျောက်ဆောင်အတွင်းမှ ကွာကျလာတော့သည်။

အောင်မြင်ပြီ။

လိပ်ကြီးကို မျှားခေါ်ခဲ့ခြင်း၊ ငှက်အသိုက်ထဲမှ ကြာစေ့များကို ခိုးယူခြင်းနှင့် အသက်စွန့်ကာ ချော်ရည်ကန်ထဲ ငုပ်လျှိုးခဲ့ခြင်းတို့၏ ရလဒ်အဖြစ်... ဒုတိယထပ်၏ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာများအားလုံး ယခုအခါ ယီယွင်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အခန်း ၄၉၃ - လက်ဝယ်ပိုင်ဆိုင်ရရှိပြီဖြစ်သော ကြာပန်းနီ

ယီယွင်သည် ကျိုးပဲ့နေသော ဓားဟောင်းကို အသုံးပြုကာ ကျောက်ဆောင်ကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆက်လက်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ ကျောက်သားများ အက်ကွဲသွားသည်နှင့်အမျှ ကလေးတစ်ယောက်၏ လက်မောင်းခန့် တုတ်ခိုင်သော ကြာနီမြစ် တစ်ခုလုံး ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းမှာ သွေးကြောများသဖွယ် ယှက်နွယ်နေပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ အသွင်အပြင်ရှိသည်။

အချိန်မရှိတော့သဖြင့် ယီယွင်သည် ထိုကြာနီမြစ်ကို ဆွဲနှုတ်ကာ သူပြင်ဆင်ထားသော ဆေးသေတ္တာထဲသို့ ထည့်ပြီး သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်း သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ချော်ရည်ကန်ထဲမှ ချက်ချင်း ပြန်ထွက်ကာ ချော်ရည်မြစ်စီးကြောင်းအတိုင်း အောက်ဘက်သို့ အစွမ်းကုန် ကူးခတ်တော့သည်။

၅ မိနစ်ခန့်အကြာတွင် ယီယွင်သည် ချော်ရည်မြစ်၏ ကမ်းပါးတစ်ခုပေါ်သို့ အားအင်ကုန်ခမ်းစွာဖြင့် တက်လာနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ယန်စွမ်းအင်များမှာ လုံးဝ ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

“ရွှီး............ရွှီး.........”

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံကို တုန်ဟည်းသွားစေသည့် စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ခြေသုံးချောင်းငှက် ၏ အသံပင်။ ထိုအသံလှိုင်းကြောင့် ယီယွင်၏ နားထဲမှ သွေးများပင် စိမ့်ထွက်လာပြီး ကျောက်ဆောင်များမှာလည်း အက်ကွဲသွားရသည်။

ငှက်ခေါင်းဆောင်သည် ကြာပန်းနီ ပျောက်ဆုံးသွားသည်ကို သိရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရူးသွပ်သွားကာ တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေရောင်မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းလျက် လိပ်ကြီးကို အသေအလဲ တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ယီယွင်သည် ကျောက်ဆောင်တစ်ခုနောက်မှနေ၍ တိုက်ပွဲကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ လိပ်ကြီးမှာလည်း အခြေအနေ မကောင်းတော့သည်ကို တွေ့ရသည်။ ၎င်း၏ လျှာမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း ဒဏ်ရာဗရပွနှင့် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ခြေသုံးချောင်းငှက်သည်လည်း လိပ်ကြီး၏ အဆိပ်ကြောင့် စွမ်းအင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ဤအတိုင်းဆိုလျှင် ဒုတိယထပ်၏ အရှင်သခင်နှစ်ဦးလုံးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သတ်ဖြတ်ရင်း အဆုံးသတ်သွားနိုင်ခြေ ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန်အမင်း ဒဏ်ရာရနေသဖြင့် သတ်ရန် အကောင်းဆုံးအချိန် ဖြစ်သော်လည်း ယီယွင်ကမူ မိမိ၏ အစွမ်းမှာ ထိုသားရဲကြီးနှစ်ကောင်ကို ယှဉ်ရန် ဝေးကွာလွန်းသေးကြောင်း သိထားသည်။

“နှမြောစရာပဲ”

ယီယွင်သည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဤသားရဲကြီးများကို သတ်နိုင်လျှင် သူ၏ 'သားရဲတစ်သောင်း ပုံရိပ်' အတွက် အလွန်ကြီးမားသော အထောက်အပံ့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် အသက်ရှင်ရန်က ပိုအရေးကြီးသဖြင့် သူသည် ချော်ရည်မြစ်ထဲသို့ ပြန်ငုပ်ကာ အောက်ဘက်သို့ ဆက်လက် စီးမျောသွားလိုက်သည်။

ထိုစဉ်... ယီယွင်၏ ကျောရိုးထဲတွင် စိမ့်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။

ပူပြင်းလှသော ချော်ရည်များကြားတွင် ရှိနေသော်လည်း ထိုသတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကြောင့် ယီယွင်၏ သွေးများမှာ ခဲမတတ် အေးစက်သွားရသည်။ ၎င်းမှာ ခြေသုံးချောင်းငှက်၏ ဦးတည်ချက်မှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

"ငါ့ကို တွေ့သွားတာလား"

ယီယွင်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းစုံ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ဤမျှော်စင်၏ ဒုတိယထပ်တွင် ယီယွင်သာ ရှိနေသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ဖိအားမျိုးကို ငှက်ခေါင်းဆောင်ကလွဲ၍ မည်သူကမျှ မပေးနိုင်ပေ။ အကယ်၍ တွေ့သွားပြီဆိုပါက လွတ်မြောက်ရန် လမ်းစမှာ အလွန်နည်းပါးသွားပြီ ဖြစ်သည်။