အခန်း (၁၅၆၇-၁၅၆၈)

အခန်း ၁၅၆၇ - ခေါင်းတလားထဲမှ လူသုံးယောက်

ယန်ကျန့်သည် တာချန်းမြို့သို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် စန့်ထုံရုံးချုပ်သို့ အရင်မသွားဘဲ ကွမ်ကျန်း လူနေအိမ်ရာသို့သာ တိုက်ရိုက် သွားရောက်ခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော ခြောက်လနှင့် ယှဉ်လျှင် ယခု ကွမ်ကျန်း လူနေအိမ်ရာမှာ ထူးထူးခြားခြား စည်ကားနေပြီး အဆောက်အအုံတိုင်းတွင် လူများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ အားလပ်နေသော အိမ်ဟူ၍ မရှိသလောက် ရှားပါးလှပြီး ညဘက်တွင်ပင် လမ်းလျှောက်နေကြသော မြို့ခံများစွာ ရှိနေသဖြင့် မူလက တိတ်ဆိတ်ခဲ့သော ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသည်။

ယန်ကျန့်သည် လူနေအိမ်ရာအတွင်းရှိ လမ်းမများပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေသော်လည်း သူ၏ ပုံရိပ်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် မည်သူမျှ သတိမထားမိကြချေ။

"အခုချိန်မှာ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေက ခဏခဏ ဖြစ်နေတော့ လူတိုင်းက တစ္ဆေတွေ ရှိတယ်ဆိုတာကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်သွားကြပြီ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ဘေးကင်းမှုကို အာမခံနိုင်တဲ့ လူနေအိမ်ရာ တစ်ခုဆီကို လူတွေ အလုအယက် လာကြမှာပဲ ဒါတင်မကသေးဘူး ဒီအိမ်ရာမှာ လူသုံးကုန် ပစ္စည်းတွေကလည်း အလုံအလောက် ရှိတယ် မြို့ကြီး တစ်မြို့လုံး သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေကြောင့် ပိတ်ဆို့ခံရရင်တောင် ဒီမှာ နေတဲ့ လူတွေက အရင်ဆုံး အသက်ရှင်နိုင်မှာပဲ"

ယန်ကျန့်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ကွမ်ကျန်း လူနေအိမ်ရာ ဘာကြောင့် ဒီလောက် ပြောင်းလဲသွားရသလဲ ဆိုသည်ကို အကြမ်းဖျင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

သူသည် ရင်းနှီးနေသော လမ်းအတိုင်း ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

မကြာမီ ယန်ကျန့်သည် လူနေအိမ်ရာ နောက်ဘက်ရှိ ထူးခြားသော ပုံစံရှိသည့် အိမ်တစ်လုံး ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဒါက ဝမ်ရှန်းရှန်း နေထိုင်သည့် နေရာ ဖြစ်သည်။ ယခင်က သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ရှေးဟောင်း အိမ်ကြီး တစ်လုံး ဖြစ်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်လည် ပြင်ဆင်လိုက်သဖြင့် ယခုကဲ့သို့ ထူးခြားသော ပုံစံ ဖြစ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော တံခါးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အတွင်းသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။

မကြာမီ သူသည် ခြံဝင်းအတွင်း၌ အစီအရီ ချထားသော ခေါင်းတလားများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုခေါင်းတလားမှာ စုစုပေါင်း ဆယ်လုံး ရှိပြီး ခုနစ်လုံးမှာ အနီရောင် ဖြစ်ကာ သုံးလုံးမှာ အနက်ရောင် ဖြစ်သည်။ ထိုခေါင်းတလားများထဲမှ အနီရောင် ခေါင်းတလား အချို့မှာ အသုံးပြုထားသည့် လက္ခဏာများ ရှိနေပြီး အတွင်း၌ လူများ လဲလျောင်းနေပုံ ရလေသည်။

"တစ်ယောက် နှစ်ယောက် သုံးယောက် စုစုပေါင်း သုံးယောက်က တောင့်မခံနိုင်လို့ တစ္ဆေခေါင်းတလားထဲ ဝင်သွားကြတာပဲ"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။ ခေါင်းတလားက ကာကွယ်ထားသဖြင့် မည်သည့် အသင်းသား သုံးယောက် ဝင်နေသလဲ ဆိုသည်ကို သူ မသိနိုင်ပေ။ ဝမ်ယုံ တစ်ယောက်သာ ခေါင်းတလားထဲတွင် ရှိနေကြောင်း သူ သိသည်။

"ခေါင်းတလားထဲက လူတွေ သေကုန်ကြပြီလား မသေသေးရင် အသံပြုကြဦး"

ယန်ကျန့်က တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ငြိမ်သက်နေသော ခေါင်းတလား အချို့မှာ ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားကြသည်။

"ခေါင်းဆောင်လား ငါ အကြား မမှားဘူး မဟုတ်လား ဒါ ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အသံပဲ"

ခေါင်းတလား တစ်လုံးထဲမှ လီယန်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် အလွန် အံ့အားသင့်နေပုံ ရလေသည်။

"ငါလည်း ကြားတယ် ယန်ကျန့် တကယ် ပြန်လာတာပဲ ထင်တယ်"

ဘေးမှ ခေါင်းတလားထဲမှ ဝမ်ယုံကလည်း ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

"မမှားနိုင်ပါဘူး ဒါ ယန်ကျန့်ပဲ သူ ပြန်လာပြီ"

နောက်ဆုံး ခေါင်းတလားထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်မှာ ဟွမ်ကျိယာ၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အသံ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ခေါင်းတလားထဲမှာ လဲနေတာက မင်းတို့ သုံးယောက်ပေါ့ ဝမ်ယုံနဲ့ ဟွမ်ကျိယာ ဒီကို ရောက်နေတာ ငါ မအံ့သြပေမဲ့ လီယန် မင်းပါ တောင့်မခံနိုင်တော့ဘူးလား ငါ့ရဲ့ တွက်ချက်မှုအရ မင်းက နောက်ထပ် ခြောက်လလောက် တောင့်ခံနိုင်ဦးမှာပါ ဘာလို့ ဒီလောက် မြန်မြန် တစ္ဆေနိုးထတော့မှာလဲ"

"ယန်ကျန့် မင်း မရှိတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ အပြင်မှာ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေ အများကြီး ဖြစ်ခဲ့တာ လီယန်က မင်း ထွက်သွားပြီးနောက်မှာ တာချန်းမြို့ကို စောင့်ရှောက်ရင်းနဲ့ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ် အမြောက်အမြားကို မဖြစ်မနေ ဖြေရှင်းခဲ့ရတယ် ပြီးတော့ ဘုရင်အဖွဲ့အစည်းနဲ့ တိုက်ခိုက်တုန်းကလည်း သူ့မှာ ဒဏ်ရာတွေ ကျန်ခဲ့တာ နောက်ပိုင်း သူ တိုက်ခိုက်တဲ့ အကြိမ်ရေကို မလျှော့ချခဲ့ရင် အရင်ကတည်းက သေနေလောက်ပြီ အခု တာချန်းမြို့မှာ ထုံချန်နဲ့ ဘာမှမလုပ်တဲ့ ရှုံ့ဝမ်ဝမ် နှစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်"

ဟွမ်ကျိယာက ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီ လင်းယွင်ဟွေ့ကော ဘယ်မှာလဲ"

ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

လီယန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သူမက တော်တော်လေး ကူညီပေးပါတယ် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ် အများကြီးကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းကျတော့ သူမမှာ ဖြေရှင်းစရာ ကိစ္စ ရှိတယ်ဆိုပြီး ထွက်သွားတာ အဲဒီကတည်းက ပျောက်သွားတာ ပြန်မလာတော့ဘူး"

"ဘာကိစ္စ သွားရှင်းတာလဲလို့ မပြောဘူးလား"

ယန်ကျန့်က ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ရင်းနှီးတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို သွားရှာမယ်လို့ တစ်ခွန်းစ နှစ်ခွန်းစ ပြောတာ ကြားဖူးတယ်"

လီယန်က ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့ သူမက အများကြီး ကူညီပေးခဲ့ပြီးပြီဆိုမှတော့ အခု ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စ သွားရှင်းတာကို ငါတို့က အတင်း တားဆီးဖို့ အရည်အချင်း မရှိဘူး"

လင်းယွင်ဟွေ့ ကျန်ရစ်ပြီး ကူညီပေးခြင်းမှာ ယခင်က ကျေးဇူးကို ဆပ်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်သည်။ ယခု သူ ခြောက်လတောင် ပျောက်ကွယ်နေခဲ့ပြီး သူမ၏ ကျေးဇူးဆပ်မှုမှာလည်း ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ရာ ဆက်လက် နေထိုင်ရန် အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ချေ။

သို့သော်လည်း သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်သည့် လင်းယွင်ဟွေ့တွင် ယခုထက်ထိ အသက်ရှင်နေသော ရင်းနှီးသူ ရှိနေသေးသည်မှာ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။ ထိုလူမှာ မည်သူ ဖြစ်နိုင်မလဲ။

"ဒါပေမဲ့ အခု ခေါင်းဆောင် ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတော့ အားလုံး ကောင်းသွားမှာပါ နှမြောစရာ ကောင်းတာက ငါတို့က ဘာမှ မကူညီနိုင်တော့တာပဲ အခုလို အသက်ဆက်နိုင်တာကလည်း ခေါင်းဆောင် ထားခဲ့တဲ့ ဒီခေါင်းတလားတွေကြောင့်ပေါ့ မဟုတ်ရင် ငါတို့ အခုချိန်မှာ သေနေကြပြီ"

လီယန်က ညည်းတွားလိုက်သည်။

"ခေါင်းတလားထဲမှာ နေရတာလည်း မဆိုးပါဘူး အနည်းဆုံးတော့ အေးဆေးတယ် မပင်ပန်းဘူး"

ဘေးမှ ခေါင်းတလားထဲမှ ဟွမ်ကျိယာက ပြောလိုက်သည်။

"အပြင်မှာဆိုရင် စိတ်ပူစရာတွေ အများကြီးပဲ နေ့တိုင်း သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေကို ရင်ဆိုင်နေရတာ ရင်တုန်စရာ ကောင်းလှတယ် ဘယ်နေ့ တစ္ဆေလက်ထဲမှာ သေမလဲဆိုတာကို အမြဲ စိုးရိမ်နေရတာ အခုလို နေရတာက ကံကောင်းတယ်လို့တောင် ပြောရမယ် တစ်ခုပဲ လိုတာက ခေါင်းတလားထဲမှာ နေရတာ နည်းနည်း ပျင်းဖို့ ကောင်းတယ် ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က ကျန်းဝေ့ ဒီကို လာတုန်းက ခေါင်းတလားထဲကို အင်တာနက်ကြိုး သွယ်ပေးမယ်လို့ ပြောသွားသေးတယ် သူနဲ့ အတူတူ ဂိမ်းဆော့ရအောင်တဲ့ ဒါက တကယ်လား မသိဘူး"

ဝမ်ယုံက ပြောလိုက်သည်။

"သူ့စကားတွေကို မယုံနဲ့ ခေါင်းတလားထဲမှာ သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေ ရှိတော့ အချက်ပြလှိုင်းတွေကို အနှောင့်အယှက် ပေးလိမ့်မယ် အချက်ပြလှိုင်း ကောင်းရင်တောင် ကွန်ပျူတာ တစ်လုံးကို ဒီထဲ ထည့်လိုက်ရင် သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေကြောင့် ချက်ချင်း ဟောင်းနွမ်း ပျက်စီးသွားမှာပဲ အလုပ်လုပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"ရွှေနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ကွန်ပျူတာ သုံးရင် ရတာပဲလေ"

ဟွမ်ကျိယာက ပြောလိုက်သည်။

"တော်ကြပါတော့ အရေးမပါတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို မဆွေးနွေးကြနဲ့တော့ အခု ခေါင်းဆောင် ပြန်လာပြီဆိုတော့ နောက်ပိုင်း ကိစ္စတွေကို စဉ်းစားရမယ် လက်ရှိ မြို့အသီးသီးရဲ့ အခြေအနေက အရမ်း ဆိုးနေတာ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေက ခဏခဏ ဖြစ်နေတယ် တာချန်းမြို့မှာတောင် တစ္ဆေတွေ မကြာခဏ ပေါ်လာတတ်တယ် တကယ်လို့ နည်းလမ်းကောင်း မရှာနိုင်ရင် မကြာခင်မှာ အပြင်က လူတွေ အကုန်လုံး သေကုန်ကြလိမ့်မယ်"

လီယန်က ပြောလိုက်သည်။

"ကွမ်ကျန်း လူနေအိမ်ရာက အခုလောလောဆယ်တော့ ဘေးကင်းပေမဲ့ ဒီလို ဘေးကင်းမှုက အကြာကြီး ခံမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ် မင်းတို့ရဲ့ မိသားစုတွေ သူငယ်ချင်းတွေ ဆွေမျိုးတွေက ဒီအိမ်ရာမှာပဲ နေနေကြတာလေ အခြေအနေတွေ ပျက်စီးသွားရင် ဘယ်သူမှ လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး ငါတို့တောင်မှ ခေါင်းတလားထဲမှာ အေးအေးဆေးဆေး နေနိုင်ဖို့က မျှော်လင့်ချက် တစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝမ်ယုံနှင့် ဟွမ်ကျိယာတို့ နှစ်ယောက်စလုံး နှုတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

လီယန် ပြောသည်မှာ လုံးဝ မလွန်ပေ။ သူသည် ဤခြောက်လအတွင်း တာချန်းမြို့၏ တာဝန်ခံ ဖြစ်ခဲ့သဖြင့် အခြေအနေများ မည်မျှ လျင်မြန်စွာ ပျက်စီးနေသည်ကို သူ သိသည်။ ဒီလို ပျက်စီးမှု အရှိန်က တစ်ဆင့်ထက်တစ်ဆင့် ပိုမို မြန်ဆန်လာမည် ဖြစ်သည်။

အစပထမတွင် ယခင်က ကျန်ရှိနေသော မြို့ပြ တာဝန်ခံများက သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များကို အစွမ်းကုန် ဖြေရှင်းပြီး ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထိန်းသိမ်းခဲ့ကြသည်။

သို့သော် မြို့ပြ တာဝန်ခံများ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သေဆုံးကုန်ခြင်းနှင့်အတူ ဌာနချုပ် အားနည်းသွားပြီး တာဝန်ခံ အသစ်များကို ခန့်အပ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များကလည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ တိုးပွားလာရာ ကောင်းမွန်သော မြို့တစ်မြို့သည် ဆယ်ရက်မပြည့်မီ အချိန်အတွင်းမှာပင် သဘာဝလွန် စွမ်းအားများ၏ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတတ်သည်။

မြို့တစ်မြို့ သိမ်းပိုက်ခံရခြင်းမှာ မြို့ရှိ လူအားလုံး သေဆုံးသွားခြင်းကို မဆိုလိုသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် လူနှင့် တစ္ဆေ အတူတူ ရောနှော နေထိုင်ရသည့် အခြေအနေကို ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့ချေ။

ထိုအချိန်တွင် လူများ၏ ဘဝမှာ ဘေးကင်းမှု ဆိုသည်မှာ မရှိတော့ဘဲ နေ့တိုင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေရမည် ဖြစ်သည်။ အပြင်ထွက်သည့် အခါ လမ်းမှာ တစ္ဆေနှင့် တွေ့ပြီး သေဆုံးသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။ "လီယန် ပြောတဲ့ စကားတွေအရ ကြည့်ရင် ဒီအချိန်က အရင်ကထက် ပိုပြီး ခက်ခဲနေပြီပဲ"

"အခု ခေါင်းဆောင် ရှိနေသေးတာပဲ မဟုတ်လား"

ဟွမ်ကျိယာက ပြောလိုက်သည်။

လီယန်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ပျက်စီးနေတဲ့ အခြေအနေက လူတိုင်းကို သက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မယ် ဘယ်သူမှ ရှောင်လွှဲလို့ မရဘူး တာချန်းမြို့ရဲ့ အခြေအနေကိုလည်း မင်း သိတာပဲ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေ ပေါက်ကွဲပြီးနောက် အချိန်တိုအတွင်းမှာ အပြင်က လူတွေ အများကြီး ဝင်လာကြတယ် တကယ်လို့ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေက ဆက်ပြီး ပျံ့နှံ့နေဦးမယ် ဆိုရင် လူတွေ ပိုပြီး ဝင်လာဦးမှာပဲ လူများလေလေ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေ ပိုဖြစ်လေလေ ဖြစ်မှာပဲ ဒါတင်မကသေးဘူး လုံခြုံရေး စားနပ်ရိက္ခာ ရေ ဆူပူအုံကြွမှု ရောဂါဘယ စတဲ့ ပြဿနာမျိုးစုံ ပါလာလိမ့်မယ် အဲဒီအချိန်ကျရင် သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့တင် မကတော့ဘူး"

"ဘေးကင်းမှု အပြင် အသက်ရှင်သန်မှု ပြဿနာကလည်း အရေးကြီးတယ် အထီးကျန်နေတဲ့ မြို့တစ်မြို့က ဒီခေတ်ကြီးမှာ အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး နောက်ဆုံး ရလဒ်ကတော့ လူတိုင်း အတူတူ ပေါင်းပြီး သေကြရမှာပဲ"

"ပြောတာ မှန်တယ် ငါ ငြိမ်သက်နေတဲ့ အချိန်မှာလည်း အနာဂတ်ရဲ့ ရှင်သန်မှု ပြဿနာ အပါအဝင် ကိစ္စတွေ အများကြီးကို စဉ်းစားခဲ့တယ် ငါ့ရဲ့ တွက်ချက်မှုအရဆိုရင် တစ္ဆေခေတ်ကြီးက ဒီအတိုင်း ဆက်သွားနေမယ် ဆိုရင် လူအများစုက သေဆုံးကြရမှာပဲ ကျန်တဲ့ လူနည်းစုကတော့ မြောင်းထဲက ကြွက်တွေလိုပဲ ထောင့်စွန်းလေးတွေမှာ ပုန်းပြီး အသက်ဆက်ရလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင် အခုလို အခြေအနေမျိုးမှာ ငါတို့ကတော့ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး ခေါင်းတလားထဲမှာ လဲနေရင်း သေသွားလည်း ကိစ္စမရှိဘူး ဒါပေမဲ့ နောင်က လူတွေက ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ မျှော်လင့်ချက် ရှိသေးရဲ့လား ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခု ခေါင်းဆောင်က တစ္ဆေဆရာလောကမှာ နံပါတ်တစ် ဖြစ်နေပြီလေ ခေါင်းဆောင်တောင် နည်းလမ်း ရှာမတွေ့ဘူး ဆိုရင်တော့ တကယ်ပဲ ဘာမှ လုပ်လို့ မရတော့ဘူး"

လီယန်က ခေတ္တ နှုတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ခေတ္တ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းမေးတဲ့ ပြဿနာကို ငါလည်း အခုထိ မသိသေးဘူး ငါ အဖြေကို ရှာဖို့ နည်းလမ်း ရှာဖို့ လိုအပ်တယ် တကယ်လို့ ငါ ရှာတွေ့ခဲ့ရင်တော့ အရာအားလုံးက ပြောင်းလဲသွားနိုင်သေးတယ်"

"အချိန် တော်တော် ကြာသွားပြီ ငါ သွားသင့်ပြီ မင်းတို့ ဒီမှာပဲ ဆက်ပြီး လဲနေကြဦး တစ်စုံတစ်ယောက်က မင်းတို့ကို လာမေးရင် ငါ နိုးလာပြီလို့ပဲ ပြောလိုက်"

သူသည် အချိန်အကြာကြီး စကားပြောမနေတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့တွင် လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စများစွာ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရိုးရှင်းစွာ ဆွေးနွေးပြီးနောက် သူ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

အခန်း ၁၅၆၈ - လောင်ကျွမ်းနေသော မြို့ကြီး

ဒီခေတ်ကြီးက ဘယ်လိုပုံစံ ပြောင်းလဲသွားပြီလဲဆိုတာ လီယန်တို့ ပြောပြတာကို နားထောင်ရုံနဲ့တော့ အမှန်တရားကို မသိနိုင်ဘူး ငါကိုယ်တိုင် သွားကြည့်မှ ဖြစ်မယ်။

ဒါက ယန်ကျန့်၏ လက်ရှိ စိတ်ကူးဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ပျောက်ကွယ်နေသည်မှာ ခြောက်လတိတိ ရှိသွားပြီ ဖြစ်ရာ ယခု နိုးထလာချိန်တွင် တစ်ခုခု လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် လက်ရှိ အခြေအနေကို အရင်ဆုံး သေချာ သိရှိထားရန် လိုအပ်သည်။ အလျင်စလို ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပါက မှားယွင်းသွားနိုင်ချေ ရှိပေသည်။

ထို့ကြောင့် ယန်ကျန့်သည် တာချန်းမြို့တွင် ဆက်မနေခဲ့ပေ။

တာချန်းမြို့တွင် အမှန်တရားကို မြင်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု သူ ခံစားရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒီမြို့မှာ လီယန်နှင့် ထုံချန်တို့၏ ကြိုးစားမှုကြောင့် ငြိမ်းချမ်းနေဆဲ ဖြစ်ရာ ဒီခေတ်ကြီး၏ ရက်စက်မှုကို ခံစားရမည် မဟုတ်ပေ။ ယန်ကျန့်သည် တာဝန်ခံ မရှိသော မြို့များ သို့မဟုတ် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းနေသည့် နေရာများသို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့် သိရှိထားသလောက်ဆိုလျှင် ထိုကဲ့သို့သော နေရာများမှာ မနည်းလှပေ။

သူ့တွင် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စအချို့ ရှင်းရန် ရှိသေးသော်လည်း ထိုကိစ္စများကို ခေတ္တ ဘေးဖယ်ထားနိုင်သည်ဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။

မကြာမီ ယန်ကျန့်သည် တာချန်းမြို့နှင့် နီးကပ်သော မြို့တစ်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဒီမြို့၏ အမည်မှာ တာရှန်းမြို့ ဖြစ်သည်။

ဒီမြို့နှင့် ပတ်သက်၍ သူ မှတ်မိနေသေးသည်မှာ တာရှန်းမြို့၏ ယခင် တာဝန်ခံမှာ ရှောင်ယန် ဖြစ်သည်။ အရင်က ပိုင်ဆွေမြို့ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းစဉ်က ဆုံဖူးပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖူးသည်။ နှမြောစရာ ကောင်းသည်မှာ ရှောင်ယန်သည် လူတွေကို ကယ်တင်ရန်အတွက် သဘာဝလွန် နေရာမှ မထွက်ခွာလိုသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ကာ ပိုင်ဆွေမြို့တွင်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မှတ်တမ်းများအရ တာရှန်းမြို့၏ အရင် တာဝန်ခံ ရှောင်ယန် သေဆုံးပြီးနောက် နောက်ထပ် တာဝန်ခံ တစ်ဦး ရောက်လာခဲ့သော်လည်း ထိုသူမှာ သိပ်မကြာခင်မှာပင် ပြောင်းရွှေ့ခံလိုက်ရသည်။ ဌာနချုပ်က တာရှန်းမြို့သည် တာချန်းမြို့နှင့် နီးကပ်သဖြင့် ကြီးမားသော အန္တရာယ် မရှိနိုင်ဟု ယူဆကာ ပြောင်းရွှေ့လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားပြီးနောက် တာရှန်းမြို့သည် အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ တာဝန်ခံ မရှိသော အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့ရာ ယခုထိပင် ဖြစ်သည်။

သန်းခေါင်ယံ အချိန်

ယန်ကျန့်သည် တာရှန်းမြို့၏ မြို့လယ်လမ်းမပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေသည်။ လမ်းမ တစ်လျှောက်တွင် လူတစ်ယောက်မှ မရှိဘဲ ခြောက်ကပ်နေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ လေထုထဲတွင် ဆိတ်သုဉ်းမှုနှင့် အေးစက်မှု အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံနေပြီး ညလေညင်း တိုက်ခိုက်လိုက်တိုင်း မြေကြီးပေါ်ရှိ ပလတ်စတစ်အိတ်များနှင့် သတင်းစာစုတ်များမှာ ဟိုဒီ လွင့်ပျံနေကြသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ ကြားရသော အသံများမှာလည်း လမ်းပေါ်တွင် လိမ့်နေသည့် အဖျော်ယမကာဘူးခွံသံများသာ ဖြစ်သည်။

လမ်းမပေါ်တွင် မောင်းနှင်နေသော ကားတစ်စီးမျှ မရှိဘဲ အချိန်အကြာကြီး မနှိုးဘဲ ပစ်ထားသော ကားအချို့သာ လမ်းဘေးတွင် ရှိနေသည်။

ဒီမြင်ကွင်းမှာ ပုံမှန် မဟုတ်သည်မှာ သိသာလှသည်။ မြို့ကြီး တစ်မြို့သည် မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ ဤမျှအထိ တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ယန်ကျန့်သည် အဝေးရှိ အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံများကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ပြတင်းပေါက် အနည်းငယ်တွင်သာ မီးလင်းနေပြီး အများစုမှာ မှောင်အတိ ကျနေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒီမြို့မှာ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေ ရှိနေလို့ လူအတော်များများက ထွက်ပြေးကုန်ကြပြီ ဒါပေမဲ့ မြို့ထဲမှာ ဆက်နေနေတဲ့ လူတွေလည်း ရှိသေးတယ် သူတို့က တစ္ဆေတွေကို မဆွဲဆောင်မိအောင် အရမ်း သတိထားပြီး နေထိုင်နေကြတာပဲ"

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေမျက်လုံးကို ဖွင့်ကာ မှောင်မဲနေသော လူနေအဆောက်အအုံ တစ်ခုကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အဆောက်အအုံထဲတွင် လူမရှိသည် မဟုတ်ဘဲ လူတွေက မီးမဖွင့်ရန် ရွေးချယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြတင်းပေါက်များကို ပိတ်ကာ လိုက်ကာများ ချထားပြီး အသံမထွက်အောင် ပုန်းအောင်း အိပ်စက်နေကြသည်။ အချို့အိမ်များတွင်ဆိုလျှင် ညစောင့်ရန်အတွက် လူတစ်ယောက်ကို သီးသန့် စီစဉ်ထားကြသေးသည်။

ယန်ကျန့်သည် ဒီမြို့ကို လေ့လာရင်း လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များကိုပါ တစ်ခါတည်း ရှင်းလင်းရန် ရည်ရွယ်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

သို့သော် မကြာမီ သူ ခြေလှမ်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှေ့တွင် လူ လေးငါးယောက် စုဝေးနေပြီး ဆိုင်တစ်ဆိုင်၏ တံခါးကို ဖောက်ထွင်းနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ပေတည်း။ သူတို့သည် ခိုးယူရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

"မြန်မြန် တံခါးကို ဖောက်စမ်း ညဘက်ကြီး အပြင်ထွက်ရတာ အရမ်း အန္တရာယ် များတယ် တစ္ဆေနဲ့ တွေ့ရင် သေလိမ့်မယ်"

"စကား လျှောက်မပြောနဲ့ အဲဒီ အညစ်အကြေးတွေကို မင်းက ခေါ်ချင်နေတာလား ဗိုက်အရမ်း ဆာလို့သာ အပြင်ထွက်လာရတာ မြန်မြန် လိုတာတွေ ယူပြီး ပြန်ရအောင် အပြင်မှာ အကြာကြီး မနေနဲ့"

"ဒီအနားက လူတွေ အကုန်လုံး ပြောင်းကုန်ကြပြီ တာချန်းမြို့ကို သွားကြတာ ထင်တယ် ငါတို့ကော ဘယ်တော့မှ တာချန်းမြို့ကို ပြောင်းနိုင်မှာလဲ တာချန်းမြို့က ဘေးကင်းတယ်လို့ ကြားတယ် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေလည်း မရှိဘူးတဲ့ ပြီးတော့ အဲဒီမှာ ဖြစ်ရပ်တွေကို ဖြေရှင်းပေးမယ့် တာဝန်ခံလည်း ရှိတယ်လေ"

"တာချန်းမြို့ကို သွားမယ် ဟုတ်လား အိပ်မက်ကနေ နိုးစမ်းပါ ငါတို့လို ဆင်းရဲသားတွေ သွားလို့ ရတဲ့ နေရာ မဟုတ်ဘူး အဲဒီက အိမ်ဈေးတွေ ဘယ်လောက် ကြီးလဲ မင်း မသိဘူးလား ငါတို့ တာရှန်းမြို့မှာ အိမ်ဝယ်ဖို့တောင် အနှစ် သုံးဆယ် အရစ်ကျ ပေးနေရတာ အခုထိ အကြွေး မကျေသေးဘူး ပြီးတော့ တစ္ဆေတွေ ပေါ်လာပြီးနောက်ပိုင်း ဒီက အိမ်ဈေးတွေက ထိုးကျသွားတာ တစ်ဆယ်ပုံ တစ်ပုံ ဈေးနဲ့ ရောင်းရင်တောင် ဝယ်မယ့်သူ မရှိဘူး ဒါပေမဲ့ အကြွေးကတော့ ဆက်ဆပ်နေရတုန်းပဲ အသက်ရှင်နေရတာကိုပဲ ကျေးဇူးတင်စမ်းပါ ရွေးချယ်မနေနဲ့တော့"

ယန်ကျန့်သည် မလှမ်းမကမ်းမှ ရပ်ကြည့်ရင်း ထိုလူများ၏ စကားကို နားထောင်ကာ သူတို့၏ အခက်အခဲကို အကြမ်းဖျင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

ဒီလူတွေမှာ စားနပ်ရိက္ခာ ရှားပါးနေပြီး ပိုမို ကောင်းမွန်သော မြို့များသို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ငွေကြေးနှင့် စွမ်းရည် မရှိကြပေ။ ဆင်းရဲမွဲတေမှုကြောင့် သူတို့သည် တစ္ဆေများ ရှိနေသော မြို့တွင်သာ ဆက်လက် နေထိုင်နေကြရခြင်း ဖြစ်သည်။

မကြာမီ ထိုလူ လေးငါးယောက်သည် ဆိုင်တံခါးကို ဖွင့်နိုင်သွားသည်။ အတွင်းတွင် လူသုံးကုန် ပစ္စည်းများစွာ စီရီထားသော ကုန်စုံဆိုင် တစ်ဆိုင် ဖြစ်သော်လည်း ဖုန်များ တက်နေလေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ထိုဆိုင် ပိတ်ထားသည်မှာ အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး ဆိုင်ရှင်မှာ မြို့မှ ထွက်ခွာသွားသလား သို့မဟုတ် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ် တစ်ခုခုတွင် သေဆုံးသွားသလား ဆိုသည်ကို မသိနိုင်ပေ။

သူတို့သည် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို လှည်းပေါ် တင်ကာ သယ်ဆောင်ရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

ယန်ကျန့်သည် အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလိုပင် တည်ငြိမ်စွာ ဖြတ်လျှောက်သွားသည်။

"နေဦး အပြင်မှာ လူတစ်ယောက် ရှိနေသလိုပဲ"

"ညကြီးမင်းကြီး ဘယ်သူက အပြင်ထွက်မှာလဲ တစ္ဆေနဲ့ တွေ့တာ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

ယန်ကျန့် လျှောက်သွားသည့် ခြေသံက ဆိုင်ထဲရှိ လူတစ်ယောက်၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်ပုံရသည်။ သူတို့သည် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး လက်ရှိ လုပ်လက်စ အလုပ်များကို ရပ်ကာ ဆိုင်ထဲတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကြသည်။

"ငါက တစ္ဆေ မဟုတ်ဘူး ဖြတ်လျှောက်သွားတာပါ မင်းတို့ဘာသာ မင်းတို့ ဆက်လုပ်ကြ ငါ့ကို ဂရုစိုက်မနေနဲ့"

ယန်ကျန့်က ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဆိုင်ထဲရှိ လူများမှာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

"လူ ဖြစ်နေတာပဲ ငါတော့ လန့်သေတော့မလို့ ညဘက်ကြီး တစ္ဆေနဲ့ တွေ့ပြီ ထင်နေတာ"

သူတို့တွေ ဆက်လက် အလုပ်ရှုပ်နေကြပြန်သည်။

သို့သော် မကြာမီ အမျိုးသား တစ်ဦးက ခေါင်းပြူကြည့်ကာ အပြင်ကို လေ့လာလိုက်သည်။ ယန်ကျန့် ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူက အသံနှိမ့်ပြီး လှမ်းအော်ပြောလိုက်သည်။

"ဟိုဘက်မှာ တစ္ဆေတွေ သောင်းကျန်းနေတာ သွားလို့ မရဘူးနော်"

"ငါ သွားမယ့် နေရာက အဲဒီ တစ္ဆေတွေ ရှိတဲ့ နေရာပဲ"

ယန်ကျန့်က လှည့်ပင် မကြည့်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသားက ထပ်မတားတော့ဘဲ ခေါင်းပြန်ဝင်သွားသည်။

ဆိုင်ထဲမှ အမျိုးသမီး တစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သူ့ကိစ္စ ဝင်မပါနဲ့ ဒါလည်း စိတ်ကူးယဉ်နေတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်မှာပေါ့ တစ္ဆေတွေ ရှိတဲ့ နေရာကို သွားပြီး တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်ချင်နေတာ နေမှာ"

"ဘာကို စိတ်ကူးယဉ်တာလဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က တကယ် တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်သွားရင် တစ်လှမ်းတည်းနဲ့ အောင်မြင်သွားတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား ငါသာ သေမှာ မကြောက်ရင် သွားပြီး စမ်းသပ်ကြည့်ချင်သေးတယ် နေ့တိုင်း ဒီလို နေနေရတာ တကယ်ကို ငရဲကျနေသလိုပဲ"

အမျိုးသားက ပြန်လည် ချေပလိုက်သည်။

ဒီလို ရက်စက်လှသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တစ္ဆေနယ်မြေသို့ သွားရောက်ကာ အလောင်းအစား လုပ်ပြီး တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်ချင်သူများမှာ မနည်းလှပေ။ တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်သွားပါက အသက် တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်လောက်သာ ခံမည် ဆိုသော်လည်း အောင်မြင်သွားပါက မိသားစု၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။ ဥပမာ - တာချန်းမြို့မှာ အိမ်ဝယ်နိုင်ခြင်း၊ စားဝတ်နေရေး ပူစရာ မလိုခြင်းနှင့် ရွှေအမြောက်အမြား ရရှိနိုင်ခြင်း စသည်တို့ ဖြစ်သည်။

တကယ်လို့ ကံကောင်းလို့ တစ္ဆေ နှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရင်တော့ ပိုတောင် အဆင့်မြင့်သွားဦးမည်။ ငွေရော အာဏာရော ရှိလာပြီး မြို့ပြ တာဝန်ခံ တစ်ယောက်တောင် ဖြစ်လာနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

ယန်ကျန့်သည် ဒီလမ်းကို ဖြတ်ကျော်လာပြီးနောက် ရှေ့က လမ်းဆုံတွင် သတိပေး မျဉ်းကြောင်းများနှင့် သတိပေး ဆိုင်းဘုတ်များကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"တားမြစ်နယ်မြေ အန္တရာယ် ရှိသည်"

"မည်သူမျှ အနားမကပ်ရ"

"သဘာဝလွန် နေရာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်"

အချို့သော စာသားများမှာ အလွန် ထင်ရှားနေပြီး ဒီနေရာတွင် တစ္ဆေ ရှိနေကြောင်း လူတိုင်းကို သိစေချင်နေပုံ ရသည်။

"နယ်မြေကို ပိတ်ဆို့ပြီး တစ္ဆေတွေကို သီးသန့် ခွဲထုတ်ထားတာက အရေးပေါ် နည်းလမ်း တစ်ခုပဲ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ္ဆေ အတော်များများက သိပ်ပြီး မလှုပ်ရှားကြဘူးလေ တကယ်လို့ လူတွေနဲ့ ဝေးဝေး ထားနိုင်ရင် တစ္ဆေတွေက လူသတ် စည်းကမ်းရဲ့ သက်ရောက်မှုကို မခံရတော့ဘဲ တစ်နေရာတည်းမှာ ငြိမ်နေနိုင်ကြတယ် တာရှန်းမြို့မှာ လူအချို့ ကျန်နေသေးတာကလည်း ဒီမှာ ရှိတဲ့ တစ္ဆေတွေက အေးအေးဆေးဆေး ရှိနေလို့ပဲ"

ယန်ကျန့် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် သတိပေး မျဉ်းကြောင်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တစ္ဆေ ရှိသော ထိုနေရာထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားသည်။

အရင်က ခြောက်ကပ်နေသော လမ်းများနှင့် ယှဉ်လျှင် ပိတ်ဆို့ထားသော ဒီနေရာမှာ ပိုပြီး စည်ကားနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

လူမရှိသော်လည်း လမ်းမပေါ်တွင် ကားများစွာ ရပ်ထားကြပြီး လမ်းဘေးရှိ ဆိုင်များမှာလည်း တံခါးများ ပွင့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ဒီနယ်မြေကို ပိတ်ဆို့စဉ်က လူတွေ အလျင်စလို ထွက်ပြေးခဲ့ကြသဖြင့် ပစ္စည်း အများအပြားကို မသယ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ ထို့နောက်တွင်လည်း မည်သူမျှ ဒီနေရာထဲ ဝင်ပြီး ပစ္စည်း လာမယူရဲကြတော့ပေ။

စောစောက မိသားစုမှာ သတိပေး နယ်မြေနှင့် နီးသော နေရာတွင် ခိုးယူနေခြင်းမှာပင် အတော်လေး သတ္တိ ရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ပိတ်ဆို့ထားသော နယ်မြေထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လေလေ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေမှာ ပို၍ ထူးဆန်းလာလေလေ ဖြစ်သည်။

အရင်ဆုံး ယန်ကျန့်သည် ရင်းနှီးသော အနံ့တစ်ခုကို ရရှိလိုက်သည်။

၎င်းမှာ အလောင်းကောင် ပုပ်နံ့ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင် လမ်းပေါ်ရှိ မီးငြိမ်းနေသော လမ်းမီးတိုင်များမှာ တစ်ခါတစ်ရံ တဂျိဂျိဖြင့် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်လာသည်။ တစ်ခုခု၏ နှောင့်ယှက်မှုကို ခံနေရပုံရသည်။

လမ်းပေါ်တွင်လည်း လတ်ဆတ်သော ခြေရာများစွာ ရှိနေပြီး ဒီနေရာမှာ လူတွေ ရှိနေသေးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဒါတင်မကသေးဘဲ အနီးနားရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင် သေဆုံးနေသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သော လူအများအပြား လဲလျောင်းနေသည်။ သို့သော် ထိုလူများ၏ အလောင်းမှာ အလွန် ကောင်းမွန်စွာ ကျန်ရှိနေပြီး ပူအိုက်သော ရာသီဥတုတွင်ပင် ပုပ်ပွခြင်း မရှိသေးပေ။

ယန်ကျန့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် အနီးနားရှိ အလောင်းအချို့ပေါ်တွင် အစိမ်းဖျော့ရောင် မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အေးစက်လှသော တစ္ဆေမီးများ တစီစီ မြည်ကာ လောင်ကျွမ်းနေပြီး မီးတောက်များ ကြားတွင် ထိုအလောင်းများမှာ နာကျင်စွာ တွန့်လိမ် ရုန်းကန်နေကြသည်။ ကြီးမားသော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသကဲ့သို့ပင်။

"သဘာဝလွန် စွမ်းအား ကပ်ငြိနေတဲ့ အလောင်းတွေပဲ တစ္ဆေကျွန် အဆင့်ထိတော့ မရောက်သေးဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီလို အရာတွေက အရမ်း များနေတာပဲ"

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေမျက်လုံးကို ဖွင့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် မကြာမီ သူသည် မျက်လုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ထူးဆန်းပြီး သနားစရာ ကောင်းလှသော မြင်ကွင်းများကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကြည့်ရက်စရာ မရှိလောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။

ဒါဟာ တစ္ဆေ တစ်ကောင်တည်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်း ဖြစ်သည်။

"အကုန်လုံးကို မီးရှို့ပစ်လိုက်တော့"

ယန်ကျန့် တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထို့နောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆောက်အအုံများ၊ ဆိုင်များ၊ လမ်းမများနှင့် လမ်းမြေကြီးများပင်လျှင် တစ္ဆေမီး၏ လောင်ကျွမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

သဘာဝလွန် မီးတောက်ကြီး တစ်ခုသည် လေထဲမှ ပေါ်လာပြီး ပိတ်ဆို့ထားသော ဒီနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်သည်။

တစ္ဆေမီးမှာ လောင်ကျွမ်းလေ ပိုကြီးလာလေ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ယံကိုပင် အရောင် ပြောင်းသွားစေကာ ညအမှောင်ကို လင်းထိန်သွားစေသည်။ လောင်စာတွေက အများကြီး ရှိနေသဖြင့် တစ္ဆေမီးမှာ ဤမျှအထိ ပြင်းထန်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်မှာ မြို့ရှိ လူအများအပြား၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။

"ဟိုမှာကြည့် ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ နယ်မြေက မဟုတ်လား တစ္ဆေတွေ ထပ်သောင်းကျန်းနေတာလား"

သူတို့သည် ထိုအေးစက်စက် တစ္ဆေမီးကို ကြည့်ပြီး အလွန် ထိတ်လန့်ကုန်ကြသည်။ အချို့မှာ အိပ်ပျော်နေသော မိသားစုဝင်များကို နှိုးကာ ထွက်ပြေးရန်ပင် ပြင်ဆင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဒီထူးဆန်းသော မီးတောက်ကြီးမှာ သူတို့ နေထိုင်ရာဆီအထိ ပျံ့နှံ့လာမလား ဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မပြောနိုင်ပေ။ ထို့အပြင် ထိုအစိမ်းရောင် မီးရောင် အလင်းပြန်မှုကို ခံရပါက သေသွားနိုင်မလား ဆိုသည်ကိုလည်း မသိကြပေ။

တစ္ဆေမီး လောင်ကျွမ်းနေသည်နှင့်အတူ မီးတောက်များ ကြားမှ ထူးဆန်းသော အော်ဟစ်သံမျိုးစုံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတစ်ယောက် သေခါနီး အော်ဟစ်သံနှင့် တူသလို တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ အူသံနှင့်လည်း တူနေသဖြင့် လူကို ကြက်သီးထသွားစေသည်။

"ဒီမှာ ဆက်နေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး မြန်မြန် သွားရအောင်"

လမ်းပေါ်တွင် ပစ္စည်း ခိုးယူပြီးကာစ မိသားစုသည် အနောက်မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်လာကာ လှည်းကို တွန်းပြီး အသေအလဲ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် တိတ်ဆိတ်နေသော မြို့ကြီးမှာ ထပ်မံ၍ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

"ငါက တာချန်းမြို့ တာဝန်ခံ ယန်ကျန့်ပဲ အခု တစ္ဆေဖမ်းနေတာ ဒီည ပြီးရင် ဒီနေရာမှာ ဘာသဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်မှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

မြို့အတွင်း ထိတ်လန့်မှုများ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေချိန်တွင် အသံတစ်ခုမှာ မြို့၏ ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ် ထွက်ပေါ်လာရာ လူတိုင်း ကြားလိုက်ရသည်။

ဒီစကား တစ်ခွန်းကြောင့် မြို့၏ ထိတ်လန့်မှုများ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

"တာဝန်ခံလား အရမ်း ကောင်းတာပဲ တာချန်းမြို့က တာဝန်ခံက သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်ကို လာရှင်းပေးတာပဲ ငါတို့မှာ မျှော်လင့်ချက် ရှိပြီ"

"ဘုရားရေ နောက်ဆုံးတော့ စောင့်ရကျိုး နပ်ပါပြီ ဒီမြို့မှာ တာဝန်ခံ မရှိတော့ဘူးလို့ ငါ ထင်နေတာ"

"သေချာ ဖမ်းပေးပါ အဲဒီ အညစ်အကြေး တစ်ခုမှ မကျန်အောင် ရှင်းပေးပါ"

လူအများအပြားသည် ညအမှောင်ထဲတွင် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ကြပြီး သူတို့၏ စိတ်ထဲရှိ အကြောက်တရားများကို ဖွင့်ထုတ်လိုက်ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြို့၏ နေရာအသီးသီးတွင် မီးရောင်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လင်းထိန်လာခဲ့သည်။

သူတို့ ယန်ကျန့်ကို မသိကြသော်လည်း တာဝန်ခံ ဆိုသော တည်ရှိမှုကိုတော့ သိကြသည်။ တာဝန်ခံ ဆိုသည်မှာ တစ္ဆေများကို နှိမ်နင်းပြီး သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များကို ဖြေရှင်းပေးသူများ မဟုတ်ပါလော။

အရင်က သူတို့မြို့မှာလည်း တာဝန်ခံ တစ်ယောက် ရှိနေရန် သူတို့ မည်မျှအထိ မျှော်လင့်ခဲ့ကြသနည်း။

နှမြောစရာ ကောင်းသည်မှာ အချိန်အကြာကြီး စောင့်ခဲ့သော်လည်း ပေါ်မလာခဲ့သဖြင့် တာရှန်းမြို့မှ လူအများအပြား ပြောင်းရွှေ့ကုန်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ယန်ကျန့်လား နောက်နေတာလား နာမည်ကျော် တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်က ဘာလို့ ဒီမြို့မှာ ပေါ်လာရမှာလဲ သူ ပျောက်နေတာ ခြောက်လ ရှိပြီလေ လူတွေက သူ သေပြီလို့တောင် ပြောနေကြတာကို"

တာရှန်းမြို့ရှိ အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံ တစ်ခုအတွင်းမှ တစ္ဆေဆရာ တစ်ဦးသည် ဒီအသံကို ကြားသောအခါ ကြောင်အမ်းသွားသည်။

သူသည် တစ္ဆေဆရာလောကထဲ ရောက်စ လူသစ် တစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း ယန်ကျန့်၏ အကြောင်းကိုတော့ သိရှိထားလေသည်။

"တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့နာမည်ကို အသုံးပြုပြီး ဟန်ဆောင်နေတာ ဖြစ်မှာပါ"

ဒီတစ္ဆေဆရာသည် စိတ်ထဲမှ ထိုသို့ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် အဝေးတွင် ကောင်းကင်ယံအထိ ထိုးတက်နေသော မီးတောက်ကြီးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

ဒီမီးက သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေကိုတောင် လောင်ကျွမ်းစေနိုင်တာပဲ။

ဒီလောက် အဝေးကြီးမှာ ရှိနေတာတောင် သူ၏ အရေပြားပေါ်တွင် ပူလောင်လှသော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်။ အကယ်၍ အနားကို ထပ်ကပ်သွားပါက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပါ အလိုအလျောက် မီးတောက်လာမည်ကို သူ သံသယ မရှိပေ။

"ဒီမီးက ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ နေရာက ထွက်လာတာ မဟုတ်ဘူး အဲဒီ ယန်ကျန့် ဆိုတဲ့ လူရဲ့ ကိုယ်ပိုင် သဘာဝလွန် စွမ်းအားပဲ ဒါပေမဲ့ မြို့နယ် တစ်ခုလုံးနီးပါးကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်တဲ့ သဘာဝလွန် မီးတောက်ကြီးကို တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက်က တကယ်ပဲ လုပ်နိုင်လို့လား"

သူသည် အဝေးမှ ကြည့်ရင်း ရင်တုန်နေမိသည်။ လူတစ်ယောက်သည် ဤမျှအထိ ကြီးမားသော သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ စိတ်ကူးပင် မယဉ်ဝံ့ပေ။

အကယ်၍ သူသာ ဒီလောက် အစွမ်းထက်ပါက ဘယ်တစ္ဆေကို ကြောက်နေစရာ လိုဦးမလဲ။

"ဘုရားရေ မီးက ဆက်ပြီး ပျံ့နှံ့နေတုန်းပဲ အတိုင်းအတာက ပိုကြီးလာပြီ သူက ဒီမြို့ တစ်မြို့လုံးကို မီးရှို့ချင်နေတာလား"

ဒီတစ္ဆေဆရာသည် ဆက်လက် မကြည့်ရဲတော့ပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ အလွန် ပူပြင်းလာသဖြင့် သူသည် ဝေးရာသို့ အမြန် ရှောင်တိမ်းရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဒီလောက်အထိ ပြင်းထန်လှသော သဘာဝလွန် စွမ်းအား ဆိုသည်မှာ သဘာဝ ဘေးအန္တရာယ်ကြီး တစ်ခုနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ပေသည်။