အင်အားအပြည့် ၃

ခရမ်းရောင်ဟုန့်မုန့်ချီ များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး တာအိုနန်းတော်ဆီသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ကာ သူ၏ နဖူးအတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရ၏။

ခရမ်းရွှေရောင်မီးတောက်များ၏ ထင်ဟပ်မှု မရှိတော့သောအခါ မင်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်သည် သာမန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွား၏။

တည်ငြိမ်မှုရှိလှသော ချောမောသည့် လူငယ်လေးတစ်ဦးအဖြစ်သာ မြင်တွေ့ရတော့သည်။ သို့သော် သူက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများအပေါ် ပေးစွမ်းနေသည့် ဖိအားမှာမူ အစောပိုင်းက စစ်သူကြီးတောက်ဟိုင် ပေးခဲ့သည်ထက် များစွာ သာလွန်နေပါသည်။

တစ်ချိန်က ဆူပွက်နေခဲ့သော ဝမ်ယန်ပင်လယ်ပြင်ကြီးမှာလည်း ရုတ်တရက် ငြိမ်သက်သွားခဲ့၏။ အနီးနားရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ တိုးညှင်းသော အသက်ရှူသံများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သူ သေသွားပြီလား။

သူတို့အားလုံးသည် သွေးရည်များဖြင့် နီရဲနေသော ပုံရိပ်ကို စုပေါင်းကြည့်နေကြသည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ရာ၊ အချိန်မရွေး ပြင်းထန်စွာ ပြန်လည်ထကြွလာနိုင်သကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

၎င်းမှာ နဂါးနန်းတော်မှ ရေနေသတ္တဝါမျိုးနွယ်စုများ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော စိတ်ဆန္ဒအပေါ် သတိထားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"..."

ရှန်းယီသည် သူ၏ လက်စွပ်ထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ စနစ်က အသိပေးချက် ပေးပြီးနောက်တွင် မည်သည့်နတ်ဆိုးမျှ ပြန်လည်ရှင်သန်လာသည်ကို သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေ။

"ပေးပို့တဲ့ စာထဲမှာ ပါတာထက်တောင် ပိုပြီး အံ့ဩဖို့ ကောင်းနေတာပဲ" ယန်ရှင်းယွမ် သည် အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် သက်ပြင်းကို အားပါပါချလိုက်ရင်း ရေရွတ်လိုက်၏။

သူ ဤနေရာတွင် ဆက်လက်ရှိနေရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိမရှိကြည့်ရန် ဖြစ်သည်။

စရိုက်လက္ခဏာဖြစ်စေ၊ ခွန်အားဖြစ်စေ... နန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်ဟု ခေါ်ဆိုခံရသူသည် ယန်မိသားစုကို မျှော်လင့်ချက်အလင်းရောင် တစ်စုံတစ်ရာ ပေးနိုင်ရန်အတွက် တစ်နည်းနည်းဖြင့် စွမ်းဆောင်ပြရန် လိုအပ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းမှာ သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စာထဲတွင် ဖော်ပြထားသော လူငယ်ကျင့်ကြံသူသည် ယန်ဝမ်ချန့်၏ အမွှမ်းတင်မှုများကို ဖယ်ထုတ်ပြီး နယ်ပယ် နှင့် ကျင့်ကြံခြင်း သက်သက်ကိုသာ ပြောမည်ဆိုလျှင် စစ်သူကြီးတောက်ဟိုင်၏ ရှေ့တွင် စကားပြောခွင့်ပင် ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ယခုမူ အခြေအနေမှာ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားပုံရသည်။

ဝမ်ချိုးကျင်းမှာမူ ရှန်းယီ၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော အနက်ရောင်အလင်းဓားပျံဆွဲသီးကို စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် စိုက်ကြည့်နေမိ၏။ သူမသည် တစ်သက်လုံး စီးပွားရေးလုပ်လာခဲ့သူ ဖြစ်ရာ၊ ယခုအခါတွင် အမြတ်အစွန်းအများဆုံး ရမည့် အပေးအယူတစ်ခုကို မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့ရှိလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

အစောပိုင်းက သူမ နာကျည်းမှုနှင့် ဒေါသများကို မရှိခဲ့ဘူးဟု ပြောလျှင် လိမ်ညာရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။ အဆုံးတွင်တော့ သူမသည် တစ်ဖက်လူကို မပြစ်မှားမိစေရန် တစ်သက်လုံး ဂရုတစိုက် နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ မမျှော်လင့်ဘဲ ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ယခုတွင်မူ အခြေအနေမှာ ကွဲပြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ရေပေါ်ကျွန်းမှာ မည်မျှပင် တန်ဖိုးရှိပါစေ၊ ၎င်းမှာ သက်မဲ့အရာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ရွှေယွဲ့ ကုန်သွယ်ရေးမဟာမိတ်အဖွဲ့ အတွက် အဖိုးတန်ဆုံးအရာမှာ သူတို့၏ ကုန်ပစ္စည်းများကို အာမခံချက်ပေးနေသည့် ကျားသားရေ ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုကြည့်ရသည်မှာ ဤကျားသားရေ နဖူးစည်းစာတန်းသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သလို မိမိလူကိုလည်း အလွန်အမင်းကာကွယ်ပေးတတ်ပုံရသည်။

စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး၊ နာမည်ကျော် စစ်သူကြီးတောက်ဟိုင်သည် သူ၏ မွေးစားဖခင်နှင့် မခြားနားသော ကံကြမ္မာမျိုးကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

"..."

ဝေယွမ်ကျိုး သည် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ရပ်နေခဲ့၏။ သူ၏ အကြည့်မှာ ရှန်းယီအပေါ်တွင် မဟုတ်ဘဲ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးဆီသို့သာ ဦးတည်နေသည်။

လွန်ခဲ့သော အခိုက်အတန့်လေးက ထိုနေရာတွင် ငါးထပ်ရှိသော တာအိုနန်းတော်ကြီး တည်ရှိနေခဲ့သည်။

၎င်းအတွင်းရှိ ခရမ်းရောင်ဟုန့်မုန့်ချီသည် နန်ဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးကြားရှိ မည်သည့်ကျင့်ကြံသူကိုမဆို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။

ရှန်းယီ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သော စိတ်ဝိညာဉ်နည်းစနစ် နှစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ၎င်းမှာ ဝေယွမ်ကျိုးကို အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်စေခဲ့သော အရာဖြစ်သည်။

အဆုံးတွင်တော့ စိတ်ဝိညာဉ်နည်းစနစ် ဆိုသည်မှာ လူတိုင်း အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ သင်ယူဖူးကြသော အရာများ ဖြစ်သည်။ သို့သော် တာအိုနန်းတော်မှာမူ မတူညီပေ။

သူသည် ယခုအခါ ပထမအဆင့် တာအိုမဏ္ဍိုင် တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် စိတ်ကူးပုံဖော်နိုင်ပြီး အဖိုးတန်သောပစ္စည်းများလည်း မရှားပါးသော်လည်း၊ အရင်က မပြီးပြည့်စုံခဲ့သော အရာတစ်ခုကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။

ကျွတ်

ဤကဲ့သို့ ထူးခြားသော ပါရမီရှိသူများသည် လူကို အမှန်တကယ်ပင် မနာလိုဖြစ်စေ၏။ ဝေယွမ်ကျိုးသည် တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း မကြာမီမှာပင် သူ၏ စိတ်ကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သူများ၏ တာအိုနှလုံးသား တည်ငြိမ်မှုမှာ သာမန်လူများ စိတ်ကူး၍ပင် ရနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် မွေးရာပါ ပါရမီသည် ပိုမိုအားကောင်းလေ ပိုကောင်းလေဟုလည်း အမြဲတမ်း မဆိုလိုပေ။ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းခရီးမှာ အလွန်ရှည်လျားလှသည်။

၎င်းမှာ ဘယ်သူက ပိုမြန်မြန် သွားသလဲ ဆိုသည်ထက် ဘယ်သူက ပိုဝေးဝေး သွားနိုင်သလဲ ဆိုသည်ကသာ အရေးကြီးသည်။

နန်ယန်ဂိုဏ်း အတွင်းမှာပင် ထင်ရှားသော ဥပမာတစ်ခု ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။ ၎င်းမှာ ခဏတာ ခံစားချက်သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

သူသည် အောက်ရှိ ရှန်းယီဆီသို့ အကြည့်ကို ပို့လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ "ဒီတစ်ကြိမ်ကို ငါတို့ ထည့်မတွက်ပါဘူး။ အကယ်၍ အနာဂတ်မှာ တခြားအခွင့်အရေး ရှိလာခဲ့ရင် ယွမ်လင်း ကိုယ်စား ကျုပ်တောင်းပန်ပေးပါမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဝေယွမ်ကျိုး၏ ပုံရိပ်မှာ ထိုနေရာမှ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ဟင်" ရှန်းယီသည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ပင့်ကြည့်လိုက်ကာ "ဘာတောင်းပန်မှုလဲ၊ ပြီးတော့ ယွမ်လင်း က ဘယ်သူလဲ"

တစ်ဖက်လူ ထွက်သွားသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူလည်း ထပ်မမေးတော့ပေ။ သူသည် ဤကိစ္စများကို သိပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားလှပေ။

သူသည် ဂိုဏ်းမှ မထွက်ခွာမီ စီနီယာရွှမ်ချင်း မှာကြားခဲ့သည့် ယန်မိသားစုကို ရှာရန်ဆိုသည့် သတိပေးချက်ကို သတိရလိုက်၏။

ရှန်းယီ၏ အကြည့်မှာ အောက်ဘက် ဧရိယာသို့ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ၊ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာနေသော ယန်ဝမ်ချန့်ကို လျင်မြန်စွာ တွေ့ရှိလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်၏။ သူ၏ မင်ရောင်ဝတ်ရုံ လွင့်လူးသွားသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် ချက်ချင်းပင် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

ပြပွဲမှာ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ နောက်ထပ် စံပြအဖြစ် အသတ်ခံရရန် မလိုလားကြပေ။

သို့သော် ယနေ့ပြပွဲမှာ အချည်းနှီး မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ဟုန်ကျယ်အတွင်းမှာဖြစ်စေ၊ နန်ဟုန်တွင်ဖြစ်စေ နန်ဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါးသည် နဂါးနန်းတော်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိသေးကြောင်းကို ရှင်းလင်းသွားစေခဲ့သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ကျန်းချန် နှင့် အခြားသူများစွာတို့သည် ရတနာဝေဟင်သင်္ဘောပေါ်သို့ ဆင်းသက်ကာ ရှန်းယီကို တညီတညွတ်တည်း ဦးညွှတ်လိုက်ကြ၏။

ယန်ရှင်းယွမ်သည်လည်း သူ၏လက်များကို ရိုသေစွာ ဆုပ်ကိုင်လျက် ဂါရဝပြုလိုက်ရာ၊ ရှန်းယီသည် ယနေ့ သူ၏ ခွန်အားဖြင့် ထိုက်တန်သော ဆက်ဆံမှုကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် ဤချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း တပည့်များကဲ့သို့ စကားမပြောပေ။ သူ၏ ရပ်တည်ချက်ကို လွတ်လပ်စွာ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်ပေ။

အရာအားလုံးကို မိသားစုထံ ပြန်လည်အစီရင်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကသာ ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝမ်ချိုးကျင်းမှာမူ ထိုနေရာမှာပင် မှင်တက်သွားခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း ရှန်းယီ၏ အဆင့်အတန်း မြင့်မားမည်ဟု သူ ခန့်မှန်းခဲ့သော်လည်း ဤအတိုင်းအတာအထိ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟုမူ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

"ရှင်းယွမ် အနေနဲ့ မိသားစုကို ပြန်ရောက်ရင် ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အမှန်အတိုင်း အစီရင်ခံမှာပါ။ မသေမျိုး အနေနဲ့ ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်"

နန်ဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်း အင်အားစုများအပြင်၊ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် မှ ဧရာမ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ပိုင်ဆိုင်သည့် ဂိုဏ်းကြီးများလည်း ရှိကြသည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့ကို ထည့်မတွက်ပါက ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး အာဏာရယူထားသော အင်အားစုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပထမတန်းစား ဖြစ်သည်။

ယန်မိသားစုကဲ့သို့သော အတိုင်းအတာမျိုးရှိသည့် မျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခုသည် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက နန်ဟုန် တစ်ခုလုံး၏ အခြေအနေကို သက်ရောက်မှု ရှိစေနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်သို့ တက်လှမ်းထားသည့် ယန်ရှင်းယွမ်သည် မည်သည့် မာန်မာနမျိုးမှ မပြဘဲ ရှန်းယီကို "မသေမျိုး" ဟု ခေါ်ဆိုနေဆဲပင်။

"အင်း"

ရှန်းယီသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ သူ မလောပေ။ အရာရာသည် တစ်ဆင့်ချင်း သွားရမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပါကလည်း၊ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၅ သာ ရှိသေးသော လူငယ်တစ်ဦး၏ အမိန့်ကို နာခံရန်မှာ တွန့်ဆုတ်မိမည်သာ ဖြစ်သည်။

ခွန်အားသာ လုံလောက်မည်ဆိုပါက ဤကိစ္စအားလုံးသည် သဘာဝအလျောက် အဆင်ပြေသွားမည်။

"ခင်ဗျား ဘယ်လောက် ဆုံးရှုံးသွားလဲ"

ရှန်းယီသည် ချင်းဟိုင်စံအိမ်မှ တပည့်များအကြောင်းကို တွေးလိုက်မိ၏။ သူတို့မှာ အတော်လေး ကံကောင်းကြပါသည်။

သူသည် ယခင်က အထောက်တော်များစွာကို လက်ခံခဲ့သည့်အတွက် ကျင်းကျင့်စုန့် က စံအိမ်အတွင်းရှိ လူများကို ကြိုတင်တိမ်းရှောင်ရန် အကြောင်းကြားခဲ့ရာ သူတို့အားလုံးနီးပါး ဆုတ်ခွာနိုင်ခဲ့ကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို သတင်းပို့ရရင်၊ ဘာမှ ဆုံးရှုံးမှု မရှိပါဘူး"

ဝမ်ချိုးကျင်းသည် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွား၏။ သူမသည် အဆင့်မြင့်နေရာတွင် နေလာသူ ဖြစ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

"ချိုးကျင်း အနေနဲ့ ကင်းထောက်တွေဆီက သတင်းရတာနဲ့ ကျွန်းပေါ်မှာရှိတဲ့ လူအားလုံးကို ခေါ်ပြီး တိမ်းရှောင်ခဲ့ပါတယ်။ စစ်သူကြီးတောက်ဟိုင် ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာ အဲဒါက ဗလာကျွန်းတစ်ခုပဲ ရှိပါတော့တယ်"

ဝမ်ချိုးကျင်းသည် စည်းစိမ်ဥစ္စာ ဆုံးရှုံးမှုများအကြောင်းကို မပြောခဲ့ပေ။ လူရှိနေပြီး လမ်းကြောင်းရှိနေသရွေ့ ဤအရာများကို ပြန်လည်ရှာဖွေနိုင်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်သည်။

"ကောင်းပြီ"

ရှန်းယီသည် ထပ်မံခေါင်းညိတ်ပြကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်၏။ "ခင်ဗျားက ကုန်သွယ်ရေးမဟာမိတ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ဖို့ ကြည့်နေတာဆိုတော့၊ အဲဒီမတိုင်ခင်မှာ နန်ယန်ဂိုဏ်းကို အထောက်တော် အဖြစ် ဝင်ရောက်ဖို့ စဉ်းစားဖူးလား"

တိုက်ခိုက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများစွာ ရှိသော်လည်း၊ ဖျတ်လတ်သော ဦးနှောက်နှင့် ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသူမှာမူ ရှားပါးလှသည်။

"ချိုးကျင်း အနေနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ကရုဏာတော်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါက တကယ်ကို အခက်ခဲဆုံးပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးလိုက်တာပါပဲ" ဝမ်ချိုးကျင်းသည် အားနာစွာ ပြုံးလျက် ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီမျိုးဆက်သစ်ဟာ ဒီရတနာသင်္ဘော အစင်းတစ်ရာပေါ်က ကုန်ပစ္စည်းတွေကို ဘယ်မှာ သိမ်းရမလဲဆိုတာ စိုးရိမ်နေခဲ့တာပါ"

"ဒါဆိုရင် နန်ယန်ဂိုဏ်းမှာပဲ အားလုံး သိမ်းထားလိုက်ပေါ့"

ရှန်းယီသည် သူ၏ လက်အင်္ကျီကို ရက်ရက်ရောရောပင် ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ ယခုမှစ၍ သူသည် တစ်ခုခုချေးယူရန်အတွက် အိမ်ကနေပင် ထွက်စရာလိုတော့မည်မဟုတ်ပေ။