ကိုယ်ကျိုးစွန့် အနစ်နာခံရန် ပြင်ဆင်နေသည့် ရွှမ်ချင်း

နန်ဟုန် ဒေသ မသေမျိုးဂိုဏ်းခုနှစ်ဂိုဏ်း

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မုန်တိုင်းတစ်ခု ဝင်ရောက်လာပြီး မြို့တော်ကြီး ပြိုကျတော့မည့်အလား ခံစားချက်မျိုး လွှမ်းမိုးနေသည်။

ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၅ ရှိ နတ်ဆိုး တစ်ကောင်သည် နဂါးနန်းတော်၏ ရှေ့တန်းတပ်သားမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကျင့်ကြံသူများစွာ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နေလေပြီ။

သူတို့သည် မိမိတို့၏ ဂူများအတွင်း တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေကြ၏။

သူတို့၏ အတွေးများက လွင့်မျောစပြုလာ၏။

နှစ်ပေါင်းမည်မျှကြာအောင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့မှန်း မသိသော တာအိုနှလုံးသားသည် ယခုအခါ လှိုင်းဂယက်ငယ်လေးများဖြင့် တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ခတ်လာခဲ့သည်။

ထိုင်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုချင်းစီ၏ နောက်ကွယ်တွင် အံ့မခန်းဖွယ် အတိတ်သမိုင်းကြောင်းများ ရှိနေပြီး၊ သူတို့၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော နာမည်များကို တပည့်များက မရပ်မနား သီကျူးနေခဲ့ကြသည်။

သို့သော် အနှစ်သာရမဲ့သော ဂုဏ်သတင်းများ၏ အောက်တွင်မူ ခေတ်ကာလများစွာ၏ ပွတ်တိုက်စားသုံးမှုကြောင့် ပွန်းပဲ့နေသော တရားနှလုံးသားများ ရှိနေပြီး ထိုနှိပ်စက်မှုများကို ဆက်လက် တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

"..."

ရွှေချည်ထိုးအဖြူရောင်ဝတ်ရုံတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး လင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ ကျောက်ဆစ်ရုပ်ကြွပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာ၏။

ဝေ့ယွမ်ကျိုး သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ခြေမချရသေးမီမှာပင် သူ့ကို လွှမ်းခြုံလာသော ဖုံးကွယ်မထားသည့် ပြင်းထန်လှသော အငြိုးအာဃာတများကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ မျက်နှာထားက အေးစက်သွားပြီး သူတို့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ ဝိညာဉ်အာရုံချင်း ထိတွေ့သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ထိုချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုနေသော မျက်လုံးများမှာ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် ရုတ်တရက် လျော့ကျသွားသည်။

ကျန်ရှိနေသည့် အနည်းငယ်မှာလည်း အငြိုးအာဃာတသိပ်မပါတော့ဘဲ စူးစမ်းချင်စိတ် အနည်းငယ်သာ ရှိတော့သည်။

ဝေ့ယွမ်ကျိုးသည် အလင်းအကာအရံထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ခဏမှာပင်၊ တာအိုချပ်ပြားများ ထံမှ တီးတိုးပြောဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အားလုံးက သူတို့ ယုံကြည်ရသူများထံသို့ မကျေမနပ် ညည်းတွားနေကြသည်။

"ဆိုတော့ သူက လူကောင်းဖြစ်သွားပြီး ငါတို့အားလုံးက လူဆိုးတွေပေါ့။"

"စမ်းသပ်မှုတွေ၊ အခက်အခဲတွေ မရှိဘဲနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းက ဒီရတနာနယ်မြေကို တာဝန်ယူဖို့ တကယ် အရည်အချင်းပြည့်မီခြင်း ရှိမရှိ ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ"

"စီနီယာ ယွမ်ကျိုးက ရှန်းယီကို နောက်ထပ် ရွှမ်ချင်းတစ်ယောက်ဖြစ်လာအောင် တကယ်ပဲ အလိုလိုက် အပျက်စီးခံချင်နေတာလား"

"သူက လင်းယွင် ရတနာနယ်မြေကိုတောင် ဆက်ခံခွင့် မရသေးဘူး၊ အခုကတည်းက သူ့ကိုယ်သူ ဂိုဏ်းချုပ်လိုသဘောထားနေပြီ၊ တကယ့်ကို ရယ်စရာပဲ။ ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်းလုံးကိုပါ တစ်ခါတည်း တာဝန်ယူလိုက်ပါလား၊ နောင်ဆို နန်ဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါးက ဝေ့ဆိုတဲ့ မျိုးရိုးနာမည် ပြောင်းယူရတော့မယ်"

ထိုကျင့်ကြံသူများသည် ရှန်းယီ အကူအညီတောင်းခံသည်ကို မမြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်နေကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူတို့သည် ဤမျှကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ဆုံးရှုံးခဲ့ရုံသာမက၊ ဝေ့ယွမ်ကျိုး ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာသွားခြင်းက သူသည် နန်ယန်ဂိုဏ်းကို ထောက်ခံသူဖြစ်ကြောင်း အခြားသူများကို ထင်မှတ်သွားစေပြီး လင်းယွင်ဂိုဏ်းသည် နန်ယန်၏ လက်အောက်ခံများကို ကာကွယ်ပေးလိမ့်မည်ဟုပင် အခြားသူများကို ယုံကြည်သွားစေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ရှန်းယီသည် သားတော်ခုနစ်ပါး စုဝေးပွဲအထိ တောင့်ခံနိုင်မည်မှာ သေချာသလောက် ဖြစ်နေပြီ။

သူတို့ မျှော်လင့်တောင့်တနေခဲ့သော အရာသည် ယခုအခါ လက်လှမ်းမမီနိုင်သော တံလျှပ်တစ်ခုပမာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုသူများ၏ အတွေးများသည် ဝေ့ယွမ်ကျိုးအပေါ် မည်သည့် သက်ရောက်မှုမှ မရှိသည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

သူသည် လင်းယွင်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လာပြီး ဂိုဏ်းဘိုးဘေးခန်းမထဲသို့ ဖြည်းမှန်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် ဝင်ရောက်ကာ ရုပ်တုရှေ့တွင် ရိုသေစွာ ရပ်လိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ သူက မင်းရဲ့ စေတနာကို လက်ခံလား" ဟု အရပ်မြင့်မားသော ဂိုဏ်းဘိုးဘေး ရုပ်တု၏ မျက်လုံးများက တလက်လက် တောက်ပသွားဟ။

ဝေ့ယွမ်ကျိုးသည် ဦးစွာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် မတ်တတ်ရပ်ကာ လေးနက်စွာဖြင့် "ဒီကိစ္စက ယွမ်ကျိုးနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအစသက်သက်ကြောင့်ပါပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဂိုဏ်းဘိုးဘေး ရုပ်တုသည် သိသိသာသာ ခေတ္တမျှစဉ်းစားသွားပြီး၊ အနည်းငယ် အံ့သြဟန်ဖြင့် "မင်းပြောတာက အခု သူက အဲဒီပင်လယ်စပါးအုံးမြွေကို ကျော်လွန်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားတွေပိုင်ဆိုင်နေပြီပေါ့" ဟု မေးလိုက်သည်။

တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့်ရှိ ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး၏ လေသံ ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်၊ သူ၏ အရင်းနှီးဆုံး တပည့်နှင့် စကားပြောနေခြင်း ဖြစ်လျှင်ပင်၊ ဤကိစ္စအပေါ် သူ၏ အမြင်ကို ဖော်ပြရန် လုံလောက်နေပေပြီ။

"ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၅ ကျင့်ကြံခြင်း၊ ကောင်းကင်နန်းတော် လေးထပ်၊ စိတ်ဝိညာဉ်နည်းစနစ် နှစ်ခုကို တတ်ကျွမ်းပြီး တစ်ခုက အသေးစားအောင်မြင်မှု နယ်ပယ် ကို ရောက်နေပြီ။ သူ့မှာ အကြီးအကဲရွှမ်ချင်းရဲ့ အလားအလာမျိုး ရှိနေတယ်" ဟု ဝေ့ယွမ်ကျိုးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အဲဒီကို ရောက်ဖို့ အများကြီး လိုပါသေးတယ်" ဟု ဂိုဏ်းဘိုးဘေးရုပ်တုက ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ရွှမ်ချင်းက ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၉ ကို မရောက်ခင်အထိ ကောင်းကင်နန်းတော်တွေ အားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ အခက်ခဲဆုံးဖြစ်တဲ့ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း ပြီးပြည့်စုံတဲ့ နယ်ပယ်မှာတောင် မသေမျိုးနန်းတော်သုံးထပ်ကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့တယ်၊ အဲဒါက ငါတို့ အဘိုးကြီးတွေကို တစ်ချိန်က တကယ်ပဲ မနာလိုဖြစ်စေခဲ့တာ။"

"သူက ချောက်နက်အောက်ခြေကနေ လာခဲ့တာပါ။ အကြီးအကဲ ရွှမ်ချင်းကတော့ နန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ လက်ဖဝါးပေါ်မှာ အယုအယခံပြီး ကြီးပြင်းလာခဲ့ရတာလေ" ဟု ဝေ့ယွမ်ကျိုးက ရွှမ်ချင်းကို စော်ကားမိမည်ကို မကြောက်ဘဲ မျက်လုံးကို အနည်းငယ် ပင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

အကြောင်းမှာ သူသည်လည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ဂိုဏ်းချုပ်၏ တိုက်ရိုက်တပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် အခြားကျင့်ကြံသူများ မရရှိနိုင်သော အခွင့်ထူးများကို သူ ခံစားခွင့်ရှိသည်။ မိုးနှင့် မြေကဲ့သို့ ကွာခြားသည်ဟု ဆိုလျှင်ပင် ချဲ့ကားပြောဆိုရာ ရောက်မည် မဟုတ်ပေ။

"တော်တော့" လင်းယွင်ဂိုဏ်းချုပ်သည် ဤကိစ္စကို ဆက်လက်ပြောဆိုလိုစိတ် မရှိတော့ပေ။ သူတို့သည် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဂရုစိုက်ခဲပြီး ရလဒ်ကိုသာ ပိုမို အာရုံစိုက်တတ်ကြ၏။

ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်သည် အဆုံးမရှိ ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး လူသားများ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့် တွက်ချက်၍ မရနိုင်ပေ။ အနာဂတ် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူဆိုသည်မှာ မရှိပေ။ ဖြစ်လာမည်၊ သို့မဟုတ် မဖြစ်လာခြင်းသာရှိပေ၏။

"အဲဒါက မင်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးဆိုရင်၊ ဘာလို့ ခုနက အဲဒီလိုမျက်နှာပေးမျိုး လုပ်နေရသေးတာလဲ" ဟု ဂိုဏ်းဘိုးဘေး ရုပ်တုက အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ကာ စဉ်းစားဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"စိတ်ထားသေးသိမ်တဲ့ လူတစုပါ၊ ဘာမှ ကြောက်စရာ မရှိပါဘူး" ဝေ့ယွမ်ကျိုးသည် မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်ကာ ရယ်မောလိုက်၏။

"ယွမ်ကျိုးက နောက်ထပ် အကြည့်ခံရမှာကို ကြောက်နေသေးတယ်လို့ ထင်လို့လား။ သူတို့က ကျွန်တော့်ရှေ့လာပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လာပြောရဲလို့လား"

ဆရာနှင့် တပည့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောနေစဉ်အတွင်း၊ ပုံရိပ်တစ်ခုပြီးတစ်ခု အပြင်ဘက်မှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ကြီးမြတ်သော မသေမျိုးဂိုဏ်း ခြောက်ဂိုဏ်းဆီသို့ အသီးသီး ဦးတည်သွားကြ၏။

သူတို့သည် သီးသန့် ဂူတစ်ခုအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားကြပြီး သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသမျှကို စိတ်အားထက်သန်စွာ အစီရင်ခံကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းလောက်မှာပင်၊ ကြီးမြတ်သော မသေမျိုးဂိုဏ်း ခြောက်ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ တာအိုချပ်ပြားများသည် ရှန်းယီဟူသော အမည်နာမဖြင့် ဆူညံသွားခဲ့၏။

ကောင်းကင်နန်းတော်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်နည်းစနစ်များကဲ့သို့သော စကားလုံးများသည် ဂူများအတွင်းရှိ ပုံရိပ်တစ်ခုစီ၏ မျက်နှာထားများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

"..."

နန်ယန်ဂိုဏ်းကို အစကတည်းက စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသူများသည် ယခုအခါ ရှားရှားပါးပါး ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော အမူအရာများကို ပြသလာကြ၏။

သူတို့ အစအဆုံး စုဆောင်းထားခဲ့သော အချက်အလက်များသည် သူတို့မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေသော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကိုက်ညီမှု မရှိပေ။

သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုချင်းစီသည် မတူညီသောကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးချင်းစီအကြောင်းကို ပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း ယခုအခါ ဤကင်းထောက်များက သူတို့အားလုံးသည် လူတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်သည်ဟု ပြောနေကြသည်။

ယုတ္တိမရှိလိုက်လေ။

ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း ၏ ဝါးမျှော်စင် အတွင်းတွင်၊ လျိုရှီချန်း သည် စားပွဲပေါ်ရှိ တာအိုချပ်ပြား နှစ်ခုကို ကြည့်နေ၏။ တစ်ခုက ငြိမ်သက်နေပြီး နောက်တစ်ခုကမူ မရပ်မနား တလက်လက် တောက်ပနေသည်။

အကြီးအကဲ ချီယန် သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တာအိုချပ်ပြားကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး နောက်ပြောင်ချင်သောအကြည့်ဖြင့် လှမ်းကြည့်ကာ "အခုတော့ မင်းက လူတော်တော်များများရဲ့ အမုန်းခံ ဖြစ်နေပုံရတယ်၊ ဒီလို စည်ကားနေတဲ့ အဖြစ်အပျက်မျိုးမှာ ဘယ်သူကမှ မင်းနဲ့ စကားမပြောချင်ကြဘူး။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် လျိုရှီချန်းက ပြန်မဖြေဘဲ အတွေးနက်နေပုံရသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ" အကြီးအကဲ ချီယန်၏ မျက်လုံးများတွင် သိချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်လာပြီး မတ်တတ်ထိုင်လိုက်၏။

"မင်း သဘောကျနေတဲ့ လူငယ်လေးက သားတော်ခုနစ်ပါးကို အံ့ဩသွားစေလောက်တဲ့အထိ လျင်လျင်မြန်မြန် ကြီးထွားလာခဲ့တာတောင်၊ မင်းက တွေဝေငေးမောနေဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တာလား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လျိုရှီချန်းက မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်ပြီး "မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူးဆိုတာကိုသာ သူတို့ သိသွားရင် ဘာတွေများ လုပ်ကြမလဲ" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။